22 Φεβρουαρίου 2015

Παλιές φωτογραφίες Samurai

       Οι σαμουράι (ιαπωνικά: 侍), όπως τουλάχιστον παρουσιάζονται στην ιαπωνική ιστορία, ήταν μια τάξη άφοβων και βίαιων πολεμιστών, που ουσιαστικά κυριάρχησε στην Ιαπωνία για περισσότερα από 600 χρόνια, από τα μέσα του 12ου αιώνα.
Οι Σαμουράι επεκράτησαν στην φεουδαλιστική Ιαπωνία από τον 12ο μέχρι τον 19ο αιώνα, η πραγματικά απόλυτη κυριαρχία τους, το ζενίθ, ήρθε το 1615.
Ο τίτλος Σέι-ι-Τάι-σόγκουν σημαίνει «Ο Μεγάλος Στρατηγός που υποτάσσει τους βαρβάρους».
Χάρα Κίρι σημαίνει στην κυριολεξία «κόψιμο στομάχου».
Ορισμένοι Samurai ήσαν συγγενείς των γαιοκτημόνων, ενώ άλλοι είχαν προσληφθεί ως μισθοφόροι.
Απέκτησαν παγκόσμια φήμη για τις ικανότητές τους στο χειρισμό των όπλων, ιδιαίτερα στο ξίφος,

Ιστορίες για θαρραλέες και αφοσιωμένες σαμουράι γυναίκες αφθονούν στο επικό έργο Χάικε Μονογκατάρι.

Οι σαμουράι απέκτησαν δύναμη μέσα από αυτές τις συνεχόμενες μάχες ανάμεσα στις τρεις κύριες φυλές: την πατριά Μιναμότο, την πατριά Φουτζιβάρα και την πατριά Τάιρα.
ο όρος σαμουράι αναφερόταν κυρίως στους ιππότες-ευγενείς, ενώ ο όρος μπούσι αναφερόταν στους πολεμιστές.
Οι σόγκουν  ανέπτυξαν έναν κώδικα βασισμένο στις αρχές του Κομφουκιανισμού και του Ζεν Βουδισμού, που έγινε γνωστός ως Μπουσίντο, ή ο Δρόμος του Πολεμιστή.
Η ουσία του κώδικα μπουσίντο ήταν η πλήρης υπακοή στο φεουδάρχη άρχοντα,
Ιδιαίτερη κατηγορία των σαμουράι ήταν οι χαταμότο, η ανώτατη τάξη πολεμιστών, προσωπική φρουρά του σόγκουν. 
Το ετος  1100 οι Samurai  απεκτησαν στρατιωτική και πολιτική εξουσία στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιαπωνίας.
Η ιαπωνικη  κοινωνία διαιρείτο σε 4 ουσιαστικά τάξεις: των Σαμουράι, στην κορυφή της πυραμίδας, των αγροτών, των χειροτεχνών και των εμπόρων.
Η μετάβαση από μία κοινωνική τάξη σε άλλη, ήταν αδύνατη.
H εκπαίδευση τού Σαμουράι ξεκινούσε από τη γέννησή του σχεδόν, για τη συγκεκριμένη θέση την οποία προοριζόταν να κατέχει.
Στην ηλικία των 5 ετών, τους εδίδοντο τα σπαθιά τους (τα οποία δεν έπρεπε ποτέ έκτοτε να αποχωριστούν) και η πανοπλία τους. 
Στην ηλικία μεταξύ των 10 και 12 ετών,  έπρεπε να αφιερώνουν μέχρι και 12 ώρες την ημέρα σε θέματα από καθαρώς ακαδημαϊκά, μέχρι τη μουσική παιδεία και τη σωματική εξάσκηση.
Στα 13 ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν.
Προσθήκη λεζάντας


Στα τέλη του 16ου αιώνα οι σαμουράι άρχισαν να φορούν δύο ξίφη.




Το ένα ήταν μακρύ (ντάιτο-κατάνα) και μεγαλύτερο από 60 εκ. Το άλλο ήταν κοντό (σότο-γουαζικάσι), 30-60 εκ.



 Οι σαμουραι απελάμβαναν να καπνίζουν πίπα (KISERU) η οποία μάλιστα αργότερα εξελίχθηκε και σε όπλο αυτοάμυνας, όπως  και η  η βεντάλια.



Οι ηλικιωμένοι Σαμουράι σχεδόν πάντα άφηναν γενειάδα, ενώ οι νεώτεροι προτιμούσαν να είναι ξυρισμένοι.
 


Το ζεστό και υγρό κλίμα τής χώρας δημιουργούσε προβλήματα κυρίως στις πανοπλίες, οι οποίες γέμιζαν παράσιτα. Για τον λόγο αυτό οι Σαμουράι τις κρεμούσαν και τις «κάπνιζαν» πάνω από φωτιές.
http://www.alkimachon.gr/content/view/231/166/lang,el/

1 σχόλιο:

  1. Η λέξη σαμουράι προέρχεται από το ιαπωνικό ρήμα σαμoρό ή σαμπουρό και χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει τους προσωπικούς υπηρέτες των πλούσιων και πανίσχυρων γαιοκτημόνων του 8ου αιώνα στην Ιαπωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή