Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟ ΘΕΟΛΟΓΟ.


                 
ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ

1. Ο ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὁνομάζει τα Χριστουγεννα μητρόπολη τῶν ἐορτῶν.

2. Να γιορταζουμε τα χριστουγεννα οχι κατά τρόπο κοσμικό, ἀλλά κατά τρόπο ὑπερκόσμιο.

3.Η πολυτελεια ειναι ''κοπριά'' για τον αγιο Γρηγοριο τον Θεολογο.

4. Ακολασία εἶναι κάθε τί περιττό καί αχρειαστο.

5. Οἱ χριστιανοι , ἀκόμη κι ἄν θά πρέπει νά ἀπολαύσουν κάτι, τό ἀπολαμβανουν μέ τή λογική καί με τό θεῖο νόμο.



 
Καθῶς οἱ ἡμέρες τελειώνουν ἀγαπητοί ἀδελφοί καί πλησιάζει ἡ μεγάλη γιορτή πού τόσο καιρό περιμένουμε, ἡ σκέψη μας λογικά θά πρέπει νά πηγαίνει ὅλο καί περισσότερο πρός αὐτή.

Ἡ γιορτή αὐτή εἶναι πραγματικά ἕνα σημεῖο ἀναφορᾶς, στήν περίοδο τοῦ κάθε ἔτους. Κάθε χριστιανός μέ ὑπομονή καί χαρά κάθε χρόνο, περιμένει τήν λαμπρή αὐτή ἐορτή τῶν Χριστουγέννων, τήν μητρόπολη τῶν ἐορτῶν ὅπως τήν ὁνομάζει ὁ μεγάλος πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.

Ὅπως ἀναφέραμε προηγουμένως, κάθε πιστός σέ ὅποια ἡλικία κι ἄν εἶναι περιμένει μέ χαρά τίς ἅγιες αὐτές ἡμέρες τῶν Χριστουγέννων, ὅπως συνηθίζουμε νά λέμε. Ὅλοι λοιπόν προετοιμαζόμαστε ἀναλόγως καί καταλήλως. Μεριμνοῦμε, διοργανώνουμε, σχεδιάζουμε, προσέχουμε, πῶς θά ἐτοιμάσουμε τό τραπέζι, τί θά φορέσουμε, πῶς θά περιποιηθοῦμε τόν ἐαυτό μας, τί δῶρα θά κάνουμε, τί δῶρα θά δεχθοῦμε καί ἕνα σωρό ἄλλα πού πραγματικά ,ἀπό ἕνα σημεῖο καί μετά μπορεῖ νά γίνει καί ἕνας πονοκέφαλος.

Ὅμως χαλάλι γιατί ἡ γιορτή εἶναι μεγάλη καί λαμπρή καί πρέπει ὅλα νά εἶναι ἀνάλογα. Ἔτσι πρέπει, γιά νά εἴμαστε στό πνεῦμα τῶν ἡμερῶν. Ὅλα μᾶς καλύπτουν καί μᾶς δείνουν μιά αἴσθηση πληρότητας γιά τόν ἐορτασμό τῶν ἡμερῶν.

Θέλοντας κι ἐγώ νά προσεγγίσω κάπως καλύτερα τό νόημα καί τό πνεῦμα τῆς ἐορτῆς, τῶν ἡμερῶν, ἔριξα μιά ματιά στά συγγράματα τῶν ἁγίων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Τό πρῶτο πού ἔτυχε νά προσέξω, ἦταν ἀπό τόν ἅγιο Γρηγόριο τό Θεολόγο. Κάθως λοιπόν ἄρχισα νά διαβάζω τήν ὁμιλία πού ἔκανε ὁ ἅγιος χίλια ἐξακόσια πενήντα περίπου χρόνια πρίν, ἔμεινα ἄναυδος ἀπό αὐτά τά ὁποία ἐπεσήμαινε στούς χριστιανούς τῆς ἐποχῆς του, γιά τό σωστό ἐορτασμό τῶν Χριστουγέννων. Κάποια στιγμή νόμισα πώς ὁ ἅγιος τά λέει σέ ἐμᾶς. Γι αὐτό λοιπόν, ἀποφάσισα γιά κήρυγμα σήμερα, νά σᾶς μεταφέρω αὐτά τά ὁποία ἔχει πεῖ ὁ ἅγιος τόσα χρόνια πρίν καί νά εἶναι γιά ὅλους μας, μιά αἰτία γιά ἕναν ὑγιή προβληματισμό, σχετικά μέ τό πῶς πρέπει νά ἐορτάζουμε τίς ἡμέρες αὐτές.

... Ἄς γιορτάζουμε ἐπομένως ὄχι μέ δημόσιες πανηγύρεις, ἀλλά κατά τρόπο θεϊκό. Ὄχι κατά τρόπο κοσμικό, ἀλλά κατά τρόπο ὑπερκόσμιο. Ὄχι τά δικά μας, ἀλλά περισσότερο τά τοῦ Κυρίου...Ὄχι τά τῆς δημιουργίας, ἀλλά τά τῆς ἀναδημιουργίας.

Πῳς θά γίνει αὐτό; Μή στολίσουμε τίς εἰσόδους τῶν σπιτιῶν μας, μή δημιουργήσουμε χορούς, μή στολίσουμε τούς δρόμους, μή χορτάσουμε τά μάτια μας, μή τέρψουμε τήν ἀκοή μας μέ μελωδίες, μή κάνουμε θηλυπρεπῆ τήν ὄσφρησή μας, μή διαφθείρουμε τή γεύση μας, μήν ἐπιτρέψουμε στήν ἀφή νά εὐχαριστηθεῖ, στίς εὔκολες αὐτές εἰσόδους τῆς ἁμαρτίας, ἄς μή δείξουμε ἀδυναμία σέ ἔνδυμα μαλακό καί πλούσιο, τοῦ ὁποίου τό κυριώτερο χαρακτηριστικό εἶναι τό ὅτι εἶναι ἄχρηστο, ἄς μή φορτωθοῦμε μέ πολύτιμους λίθους καί μέ ἀστραφτερό χρυσάφι, ἄς μή μεταχειριστοῦμε βαψίματα, τά ὁποῖα κάνουν ψεύτικο τό φυσικό κάλλος καί τά ὁποία ἔχουν ἐφευρεθεῖ γιά νά καταστρέψουν τήν εἰκόνα.


Ἄς μή παραδινόμαστε σέ γλέντια καί οἰνοποσίες, μέ τίς ὁποίες γνωρίζω ὅτι εἶναι συνυφασμένα καί σαρκικά ὄργια, ἐπειδή τά κακά μαθήματα προέρχονται ἀπό τούς κακούς δασκάλους, ἤ, καλύτερα, ἐπειδή ἀπό κακό σπόρο κακός βλαστός θά φυτρώσει. Ἄς μήν ἐτοιμάσουμε παλαιά στρώματα γιά νά προσφέρουμε στήν κοιλιά μας πρόσκαιρες ἡδονές. Ἄς μή δοκιμάσουμε τά κρασιά τά ὁποία ἀναδίδουν μυρωδιά ἀπό ἄνθη, τά περίτεχνα σκευάσματα τῶν μαγείρων, τήν πολυτέλεια τῶν ἀρωμάτων. Ἄς μή μᾶς προσφέρουν ἡ γῆ καί ἡ θάλασσα τήν πολύτιμη κοπριά τους. Διότι ἔτσι ξέρω ἐγώ νά ἀποκαλῶ τήν πολυτέλεια. Ἄς μή προσπαθοῦμε νά περάσει ὁ ἕνας τόν ἄλλο στήν ἀκολασία. Διότι ἀκολασία γιά μένα εἶναι κάθε τί περιττό καί περισσότερο ἀπ’ὅ,τι χρειαζόμαστε. Αὐτά δέ νά συμβαίνουν ὅταν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπό τόν ἵδιο πηλό μέ μᾶς καί ἀπό τήν ἵδια ἔνωση, πεινοῦν καί ἔχουν ἀνάγκη...

Αὐτά ἄς τά ἀφήσουμε στούς εἰδωλολάτρες. Αὐτοί ἀποκαλοῦν θεούς, ὄντα τά ὁποῖα εύφραίνονται ἀπό τήν τσίκνα τών σφαγίων κατά τίς θυσίες καί ἐν συνεχεία λατρεύουν τούς θεούς αὐτούς μέ φαγοπότια, ἐπειδή εἶναι πονηροί δημιουργοί καί ἱερεῖς καί πιστοί πονηρῶν δαιμόνων. Ἐμεῖς οἱ ὁποῖοι προσκυνοῦμε τό Χριστό, ἀκόμη κι ἄν θά πρέπει νά ἀπολαύσουμε κάτι, ἄς τό ἀπολαύσουμε μέ τή λογική καί τό θεῖο νόμο καί μέ ἀφηγήσεις πού ἀναφέρονται καί σέ ἄλλες ἀλλά καί στή σημερινή πανήγυρη, γιά νά εἶναι ἀρμόζουσα ἡ ἀπόλαυση καί νά μήν ἀπομακρύνεται ἀπό Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος μᾶς ἔχει συγκεντρώσει γιά νά πανηγυρίσουμε... Ἀμήν.
..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου