Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Τρέχουμε κοντά στην Παναγια οταν κινδυνεύει οχι η πρόσκαιρη ζωή μας αλλά τό αιώνιο μέλλον μας;



Τού Σεβ. Μητροπολίτου Μονεμβασίας καί Σπάρτης ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Άν o Νώε εδοξάσθη, γιατί πιστός στό Θεό καί υπάκοος στίς εντολές του, έγινε αιτία νά σωθεί από τόν κατακλυσμό μιά oλιγάριθμη oμάδα ανθρώπων,
Άν o Μωϋσής είναι τιμημένος καί ένας oλόκληρος λαός τόν ευγνωμονεί γιατί τόν έβγαλε από τή δουλεία τής Αιγύπτου καί τόν ελευθέρωσε από τόν τύραννο άρχοντα,
Άν o Ιησούς τού Ναυή επαινείται ευκαίρως – ακαίρως, γιατί μέ τή σοφή καθοδήγησή του o ισραηλιτικός λαός κατέκτησε τή γή τής επαγγελίας,
Ποιός μπορεί νά επαινέσει επάξια καί νά τιμήσει δίκαια τήν Υπεραγία Θεοτόκο, πού όλων μαζί τών προαναφερθέντων τά κατορθώματα, μόνη της επραγματοποίησε;
Εκείνη έγινε αιτία τής σωτηρίας, όχι μιάς μικρής oμάδος ανθρώπων, αλλά oλοκλήρου τού ανθρωπίνου γένους.
Εκείνη, μυριάδες ψυχές ελευθέρωσε καί ελευθερώνει όχι μόνο από τήν αιχμαλωσία τών τυράννων, αλλά κυρίως από τή δουλεία τής αμαρτίας καί τού κακού, γι” αυτό καί Ελευθερώτρια τήν oνομάζουμε.
Εκείνη μάς καθοδηγεί, όταν ζαλισμένοι από αυτά πού βλέπουμε καί ακούμε παραπατάμε, μάς παίρνει από τό χέρι καί δείχνοντάς μας τό μοναδικό Σωτήρα καί Λυτρωτή μας, τόν Κύριο καί Θεό μας μάς συμβουλεύει: «ό,τι άν λέγη υμίν ποιήσατε» γι” αυτό καί Οδηγήτρια τήν αποκαλούμε.
Εκείνη μάς χαρίζει, μέ τόν ικετευτικό καί μεσολαβητικό της ρόλο τόν παράδεισο γι” αυτό καί οι εμπνευσμένοι υμνογράφοι τής Εκκλησίας μας τήν oνομάζουν κλειδί τής βασιλείας τού Θεού. «Χαίρε η κλείς τής Χριστού Βασιλείας».
Εκείνη, όταν πονάμε καί υποφέρουμε μάς θεραπεύει σωματικά, αρκεί μέσα μας νά υπάρχει μιά πίστη χωρίς αμφιβολίες καί κραδασμούς, αμετακίνητη καί σταθερή, πού είναι πάντοτε συντελεστική τού Θαύματος, γι” αυτό καί Γιάτρισσα τή φωνάζουμε.
Καί τώρα πού έρχεται στή μνήμη μας αυτή η oνομασία της τώρα γεννάται καί τό ερώτημα πού πρέπει όλους μας νά προβληματίζει.
Τρέχομε κοντά της όλοι μας στίς δύσκολες στιγμές τής ζωής μας. Όταν αρρωστήσουμε, όταν πονάμε σωματικά, όταν η αρρώστια τού σώματός μας έχει γίνει εφιάλτης καί απειλεί τήν ύπαρξή μας, όταν αντιμετωπίζουμε αποτυχίες στή ζωή μας καί χάνονται τά υλικά αγαθά μέσα από τά χέρια μας, τότε καί σ” άλλες μύριες περιπτώσεις Εκείνη είναι η καταφυγή μας, παραστάτης καί βοηθός μας καί σημείο τής αναφοράς μας.
Όμως τρέχουμε κοντά της καί μέ τό ζήλο καί μέ τήν δια ελπίδα καί όταν πονά καί υποφέρει η ψυχή μας; Όταν κινδυνεύει όχι η πρόσκαιρη ζωή μας αλλά τό αιώνιο μέλλον μας εξ αιτίας τής πολυώνυμης αμαρτίας καί τών πολλών παραβάσεων καί εκτροπών μας;
Θά ήταν ευχής έργον, από σήμερα νά δημιουργήσουμε μέσα μας τήν επιθυμία νά τήν επικαλούμεθα καί όταν πάσχει η ψυχή μας. Θά ήταν η πιό ωφέλιμη ενέργειά μας, όταν προσβάλουμε τόν Θεό Πατέρα μας νά τρέχουμε κοντά της καί νά τής λέμε: «Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ ημών».
Όταν ποδοπατούμε τό Νόμο Του καί ζούμε μιά ζωή χωρίς ηθικούς φραγμούς, μακάρι τότε νά τήν πλησιάζουμε διακριτικά καί ικετευτικά καί νά τής λέμε: «πρός Σέ καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών».
Όταν αδικούμε τόν αδελφό μας, μέ τό λόγο μας ή μέ τή συμπεριφορά μας καί όταν τό ζημιώνουμε ηθικά καί πνευματικά, δέν υπάρχει πιό κατάλληλο γιατρικό από τήν προσευχή μας σέ Εκείνη, ώστε νά μάς δώσει τή δύναμη νά ζητήσουμε τή συγγνώμη καί νά μεταβάλει τό φαρμάκι πού είναι η αμαρτία, σέ φάρμακο αθανασίας πού είναι η μετάνοια.
Όταν εμαστε ψυχικά αναστατωμένοι όχι μόνο από τά σφάλματα τά δικά μας, αλλά καί τής κοινωνίας μας τότε καί πάλι η καταφυγή μας σέ Εκείνη είναι η πιό σωστή αναζήτηση, γιατί έχει καί τή θέληση καί τή δύναμη νά κατευνάσει «τών παθών μας τόν τάραχον», αφού Εκείνη εγέννησε τόν Κυβερνήτη τής ζωής μας.
Είναι ανάγκη όλοι νά βεβαιωθούμε, ότι μέ τή δύναμή της, τήν κραταιά προστασία της καί τήν αποτελεσματική πρεσβεία της λυτρωνόμαστε «εξ αμετρήτων αναγκών καί θλίψεων καί εξ εχθρών δυσμενών καί συμφορών τού βίου» καί γι” αυτό θά πρέπει νά τής λέμε παρακλητικά «πρός τίνα καταφύγω άλλην Αγνή; πού προσδράμω λοιπόν καί σωθήσωμαι; πού πορευθώ; ποίαν δέ εφεύρω καταφυγήν; ποίαν θερμήν αντίληψην; ποίαν εν ταίς θλίψεσι βοηθόν; Είς σέ μόνην ελπίζω, εις σέ μόνην καυχώμαι καί επί σέ θαρρών κατέφυγον».
Όμως, αδελφοί μου, τό σημαντικό αυτό θέμα δέν εξαντλείται μέ όσα καί άν γράψουμε.
Γι” αυτό κλείνοντας επικαλούμεθα τήν αποτελεσματική βοήθεια τής Παναγίας μας, γιά όλους μας. Γιά μικρούς καί μεγάλους, γιά μορφωμένους καί oλιγογράμματους, γιά άνδρες καί γιά γυναίκες, γιά δικαίους καί αδίκους, ώστε μέ τή συμπαράστασή της, μέ τήν ευλογία καί τή χάρη της όλοι νά ελεηθούμε καί νά βρούμε τό σωστό δρόμο τής ζωής μας, πού θά μάς φέρει στή θέωση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου