Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Ὁ ἅγιος Τιμόθεος Ἀρχιεπίσκοπος Προικοννήσου ὁ θαυματουργὸς

                                 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Ὁ ἅγιος Τιμόθεος Ἀρχιεπίσκοπος Προικοννήσου ὁ θαυματουργὸς

                         Ὁ ἅγιος Τιμόθεος
Ἀρχιεπίσκοπος Προικοννήσου ὁ θαυματουργὸς

                           1 Αὐγούστου
   Ο ἅγιος Τιμόθεος Ἀρχιεπίσκοπος Προικοννήσου τῆς Προποντίδος ἔζησε στὰ χρόνια τῶν 
Βυζαν­τινῶν βασιλέων Ἰουστίνου τοῦ Θρακός
(518­-527) καὶ Ἰουστινιανοῦ (527­-565).

Γεννήθηκε ἀπὸ πιστοὺς καὶ θεοφιλεῖς γονεῖς. Ὑπῆρξε συγκροτημένη πνευματικὴ προσωπικότητα μὲ ἰσχυρὴ θέληση, πραότατο χαρακτήρα, κρυστάλλινη ψυχὴ καὶ ἀδιάβλητο βίο. Αὐτὸν τὸν εὐ­λογημένο ἐκκλησιαστικὸ ἄνδρα ὁ Θεὸς ἐξέλεξε γιὰ νὰ ποιμάνει τὸν σκληρόκαρδο λαὸ ἑνὸς νησιοῦ τῆς Προποντίδος ποὺ τὸ ἔλεγαν Προικόννησο (Μαρμαρᾶς). Οἱ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ αὐ­τοῦ δούλευαν στὰ φημισμένα λατομεῖα
τους καὶ ἔβγαζαν περίφημα μάρμαρα καὶ ἐκλεκτὰ πετρώματα. Καὶ τὰ μετέφεραν στὴ Βασιλεύουσα πόλη, τὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ νὰ στολίζονται οἱ ἐκκλησιές της καὶ τὰ παλάτια της. Ὅμως
οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶχαν χαρακτήρα ἄγριο καὶ ἐπιθετικό. Κάθε φορὰ ποὺ ἔφθαναν καράβια ξένα στὸ λιμάνι τους, κάποτε καὶ θαλασσοδαρμένα, ἔτρεχαν καὶ τὰ λεηλατοῦσαν. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ πο-
λύτιμο φορτίο τους ἀποσποῦσαν καὶ τὰ σκοινιὰ καὶ τὰ πανιὰ καὶ τὰ σίδερα τῶν πλοίων καὶ ἄφηναν τοὺς ναυτιλλομένους ἀπροστάτευτους καὶ ἐγκαταλελειμμένους πάνω στὸ νησί τους. 

Αὐτὴ τὴ θλιβερὴ κατάσταση ἀντίκρισε ὁ ἐπίσκοπος Τιμόθεος ὅταν ἀνέλαβε τὸν θρόνο τῆς Προικοννήσου. Καὶ ξεκίνησε τὸν ἀγώνα γιὰ νὰ μεταμορφώσει τὸ νησὶ μὲ μοναδικὸ ὅπλο τὴν ἀγάπη. 

Καὶ πρῶτα κατάφερε μὲ τὴν καλοσύνη του καὶ τὴν ἀκαταπόνητη θεία διδασκαλία του νὰ ἐξευγενίσει καὶ νὰ μαλακώσει τὶς πέτρινες καρδιὲς τῶν μόνιμων κατοίκων. Ἀπὸ σκληρόκαρδους τοὺς μετέβαλε σὲ πραότατους, ἀπὸ ἄδικους σὲ τίμιους, καὶ ἀπὸ θυμώδεις καὶ ἐκδικητικοὺς σὲ ἀνεξίκακους καὶ συγχωρητικούς. 

Ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ξένους φρόντιζε μὲ περισσὴ φροντίδα ὁ Ὅσιος. Κάθε φορὰ ποὺ κάποιο θαλασσοδαρμένο καράβι ἔφθανε στὸ λιμάνι τοῦ νησιοῦ, ὁ Τιμόθεος ἔτρεχε γιὰ νὰ συναντήσει καὶ νὰ βοηθήσει μὲ κάθε τρόπο τοὺς βασανισμένους ναυτικοὺς καὶ ταξιδιῶτες. Ἄναβε φωτιὲς γιὰ νὰ στεγνώσει τὰ ροῦχα τους. Τοὺς ζέσταινε νερὸ σὲ καζάνια καὶ τοὺς ἔδινε φαγητὸ καὶ ροῦχα καὶ ὅ,τι εἶχαν ἀνάγκη. 
Καὶ ὅλοι τὸν ἀγαποῦσαν τὸν ἄξιο Ἀρχιερέα τῆς ἀγάπης τὸν Τιμόθεο. Δύο ὅμως ὑπερήφανοι κληρικοὶ τὸν ζήλευαν καὶ τὸν μισοῦσαν. Αὐτοὺς ὁ φθονε­ρὸς διάβολος χρησιμοποίησε γιὰ νὰ διασαλεύσει τὴν εἰρήνη τῆς τοπικῆς Ἐ­κλησίας. 

Κάποια μέρα, σὲ ὥρα ποὺ ὁ Τιμόθεος τελοῦσε τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, οἱ δύο αὐτοὶ κληρικοὶ ἦλθαν στὸ Ναὸ ὅπου ἦταν ὁ ἐπίσκοπός τους καὶ φώνα­ζαν σὲ βάρος του φοβερὲς ἀνήθικες 
συκοφαντίες, δημιουργώντας σύγχιση στὸν ἁπλὸ πιστὸ λαό. Καὶ ἀφοῦ χτύπησαν, ράπισαν καὶ τραυμάτισαν τὸν Ἐπίσκοπό τους, τὸν κατήγγειλαν καὶ τὸν ἔ­στειλαν στὸν Πατριάρχη γιὰ ἀνάκριση.

Ἦταν τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ὁ Εὐτύχιος, ὁ πνευματέμφορος αὐτὸς ἄνδρας ποὺ προήδρευσε στὴν Ε΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Ὅταν ἀντίκρισε ὁ Πατριάρχης τὸν Ἐπίσκοπο Τιμόθεο,
θαύμασε τὴν κρυστάλλινη καθαρότητα τῆς ψυχῆς του, ποὺ ἀντικαθρεπτιζόταν στὸ γαλήνιο φωτεινό του πρόσωπο καὶ τὴν ἱεροπρεπή του στάση. Καὶ ἀπὸ τὴν ἡμερότητα τῶν ἀπολογητικῶν του λόγων πείστηκε ἀπόλυτα γιὰ τὴν ἀθωότητά του. Ἐκείνη τὴ νύχτα μάλιστα οἱ δύο ἅγιοι ἄνδρες συζήτησαν πνευματικὰ θέματα καὶ ἀντήλλαξαν τοὺς θησαυροὺς τῶν πνευματικῶν τους ἐμπειριῶν.

Ὁ Τιμόθεος ἐπέστρεψε στὴν ἕδρα του δικαιωμένος. Ὅμως δὲν θέλησε νὰ ἐπισκοπεύσει ἄλλο. 

Γιὰ νὰ κατασιγάσει τὸ μίσος τῶν συκοφαντῶν του, προτίμησε νὰ ἀπομακρυνθεῖ καὶ νὰ ζήσει τὰ ὑπόλοιπα χρόνια τῆς ζωῆς του ἀσκητικὰ στὶς ψηλὲς κορφὲς τῶν βουνῶν τῆς Προικοννήσου. 
Ἐκεῖ ὑπέμεινε καρτερικὰ καὶ τὸ ψύχος καὶ τὸν καύσωνα. 
Τρεφόταν μὲ χόρτα. Ἔπινε νερὸ ἀπὸ τὶς πηγές. Κοιμόταν ἐλάχιστα πάνω στὸ γρασίδι τῆς γῆς. Προσευχόταν ἀπερίσπαστα καὶ μελετοῦσε ἀχόρταγα τὶς Ἅγιες Γραφὲς μὲ σφοδρὸ πόθο νὰ ἑνώνεται μὲ τὸν Θεό. 

Ἐκεῖ στὶς σπηλιὲς τῶν κορυφογραμμῶν ὁ Ὅσιος ὑπέμεινε μὲ μεγαλοψυχία τὶς ἐνοχλήσεις τῶν πονηρῶν δαιμόνων. Ἐκεῖ ἡ ψυχή του γεύθηκε τοὺς γλυκασμοὺς καὶ τὴν εἰρήνη τοῦ Παναγίου 
Πνεύματος. Καὶ ἀπὸ κεῖ πολλὲς φορὲς εὐεργετοῦσε τὸν κόσμο μὲ τὴ δύναμη τῆς θαυματουργοῦ προσευχῆς του, ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸ δαιμόνιο τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰουστινιανοῦ. 

Ὁ ὅσιος Τιμόθεος μετὰ ἀπὸ δώδεκα χρόνια σκληρῆς ἀσκητικῆς ζωῆς ἐκοιμήθη εἰρηνικὰ μόνος, μονότατος, χωρὶς λαμπάδες καὶ νεκρώσιμα τροπάρια. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἄγγελοι μὲ μελωδικὲς ψαλμωδίες παρέλαβαν τὴν ἐκλεκτὴ ψυχή του καὶ τὴν ἔφεραν στὸ θρόνο τοῦ παντοκράτορα Κυρίου. Τὸ τίμιο Λείψανό του βρέθηκε μὲ θεία ἀποκάλυψη μέσα σὲ σπήλαιο. Καὶ ἦταν ἀκέραιο, μὲ τὰ ἁγιασμένα του χέρια εὐλαβικὰ σταυρωμένα! 

Ἡ βασίλισσα Θεοδώρα, ἡ σύζυγος τοῦ Ἰουστινιανοῦ – ἐκφράζοντας τὴν εὐγνωμοσύνη της γιὰ τὸ θαῦμα στὴν οἰκογένειά τους – ἔκτισε ἀργότερα Μοναστήρι ἀφιερωμένο στὸν ἅγιο Τιμόθεο. 

Ὁ ὅσιος Τιμόθεος Ἀρχιεπίσκοπος Προικοννήσου, ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀγάπης, τῆς ἀνεξικακίας, τῆς καθαρότητος καὶ τῆς ταπεινοφροσύνης, δοξάσθηκε ἀπὸ τὸν Θεό! Οἱ θερμὲς μεσιτεῖες του 
εἰσακούονται ἀπὸ τὸν Κύριο. Καὶ πολλοὺς ἀρρώστους, δαιμονισμένους, παράλυτους, τυφλοὺς καὶ χωλοὺς θεράπευσε καὶ θεραπεύει. 
Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ ἔχει τὴν ἰδιαίτε­ρη εὐλογία νὰ κατέχει τὸν θησαυρὸ τῶν τιμίων Λειψάνων τοῦ ὁσίου Τιμοθέ­ου. Καὶ οἱ φιλόθεοι πιστοὶ τὸν τιμοῦν μὲ 
λαμπρότητα στὴν περιοχὴ τῶν Νέων Παλατίων. 
Εἴθε μὲ τὶς πρεσβεῖες τοῦ ὁσίου Τιμοθέου νὰ βαδίζουμε στὰ ἴχνη τῆς ἁγίας ἀρετῆς του, τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης του καὶ τῆς κρυστάλλινης καθαρότητός του. 

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΩΤΗΡ Αριθ. 2160.

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Βέρμιο όρος, Καστανιες Ημαθίας. Ιερό Πανελλήνιο Προσκύνημα Παναγία Σουμελα.


Ο Γρηγόρης Παπαεμμανουήλ νιώθει ευλογημένος με το χρήστη Giorgos Michailidis και 8 ακόμη στην τοποθεσία Παναγια Σουμελα.
1 ώρα
Τρίτη 14 και Τετάρτη 14 Αυγούστου 2018!
Βέρμιο όρος, Καστανιες Ημαθίας.
Ιερό Πανελλήνιο Προσκύνημα Παναγία Σουμελα.
Ψαλμωδηση στις πολυαρχιερατικες πανηγυρικες Ιερές Ακολουθίες για την Θεομητορικη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με κλιμάκιο του Ελληνικού Βυζαντινού Χορού "Οι Δομέστικοι".

Θέλω να ευχαριστήσω ολοκαρδια τον Σεβασμιωτατο Μητροπολίτη Βεροιας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμονα και τον Πρόεδρο του Πανελληνιου Ιδρύματος "Παναγία Σουμελα" κ. Γεώργιο Τανιμανιδη,για την τιμητική πρόσκληση προς την ελαχιστοτητα μου να ψάλλω στην Παναγία τη Σουμελιωτισσα μαζί με τους μαθητές μου.
Υιικες ευχαριστίες προς τους Σεβασμιωτατους Αρχιερείς Πειραιώς και Φαλήρου κ. Σεραφείμ, Σερβιων και Κοζάνης κ. Παύλο, Εδέσσης-Πελλης και Αλμωπιας κ. Ιωήλ και Θεσσαλιωτιδος και Φαναριοφαρσαλων κ. Τιμόθεο για την πατρική τους αγάπη και τα καλά τους λόγια.
Συγκινητική η στιγμή της βράβευσης του Αρχηγού ΓΕΑ, Πτεραρχου Χρήστου Χριστοδούλου με καταγωγή από το Καλαμπάκι Δράμας.
Ξεχωριστό γεγονός στο φετινό πανηγύρι η "συνάντηση-ένωση" των θαυματουργων εικόνων των σεβασματων του Πόντου, Αγίου Γεωργίου Περιστερεωτα και Αγίου Ιωάννου Βαζελονος μαζί με το θησαυρισμα της Παναγίας της Σουμελιωτισσας που το 1951 ο ευεργέτης του Ποντιακου Ελληνισμου Λεωνίδας Ιασωνιδης εγκατεστησε στο Όρος Βέρμιο.
Συγκλονιστικη η παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων προσκυνητων από όλο τον κόσμο που ξενύχτησαν για τη Χάρη της Παναγίας σε αντισκηνα, σε αυτοκίνητα ακόμη και έξω στο ύπαιθρο σε υψόμετρο 1250 μέτρα!
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τους αγαπημένους μαθητές, φίλους και συνεργάτες Άγγελο Θεοδωρίδη, Γιώργο Γεωργιάδη, Τριαντάφυλλο Μιτκα, Σωτήρη Τσεπιδη, Michalis GerontidisΆγγελος ΑνδρέογλουΑντώνης ΑνδρέογλουNikos OmpasisGiorgos MichailidisGiannis KaradanisStefou AristotelisLazaros Dovrolis και Φανης Κακαρηςγια την παρουσία, τη συνέπεια και το μερακλιδικο ψαλσιμο τους!
Και του χρόνου με υγεία...

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.

13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922. Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ.

Αντγος ε.α. Κων.Πατιαλιακας

Ο Αύγουστος του 1922, ο καταλυτικός και τρομερός μήνας, που έβαλε ανεξίτηλα την σφραγίδα του στα πεπρωμένα του Έθνους μας, ήταν ιδιαίτερα θερμός εκείνο το χρόνο στη Μικρά Ασία. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει ότι στη διάρκεια του θα συνέβαιναν τόσο ιλιγγιώδη και κοσμογονικά γεγονότα.
Ήταν 5 ώρα το πρωί της καυτής 13ης Αυγούστου, όταν, αιφνιδιαστικά, καταιγισμός πυρών του Τουρκικού Πυροβολικού σάρωσε τη Ζώνη Ευθύνης του Α΄ Σώματος Στρατού στην εξέχουσα του μετώπου τοποθεσία του Αφιόν Καραχισάρ. Εντός ελαχίστου χρόνου τα χαρακώματα της αμυντικής γραμμής ανασκάφτηκαν και τα αμυνόμενα τμήματα επ΄αυτών αποδεκατίσθηκαν. Η μεγάλη επίθεση των Τουρκικών δυνάμεων κάτω από την Αρχιστρατηγία του Μουσταφά Κεμάλ είχε αρχίσει. Μέσα σε λίγες μέρες το μέτωπο διασπάσθηκε και σκηνές απειθαρχίας, ηττοπάθειας, αλλοφροσύνης, πανικού και άτακτης φυγής επικράτησαν...
Σε λιγότερο από 20 ημέρες η Στρατιά Μικράς Ασίας με ανύπαρκτο ηθικό και σχεδόν διαλυμένη, πλην ελαχίστων Μονάδων και Συγκροτημάτων, χωρίς να δώσει αγώνα, με απώλειες 80.000 ανδρών, σε νεκρούς, τραυματίες, αιχμαλώτους και αγνοουμένους, έναντι συνολικής δύναμης 230.000 μαχητών, εγκατέλειψε τη Μικρασιατική γη, ενταφιάζοντας τη Μεγάλη Ιδέα, με την οποία γαλουχήθηκαν επί αιώνες τόσες και τόσες γενεές Ελλήνων...
Ας αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στα θύματα της καταστροφής, τόσον στους μαχητές, που έπεσαν στα πεδία των μαχών της Μικρασιατικής γης, όσο και στους σφαγιασθέντες αμάχους από τα στίφη του Τουρκικού όχλου.
Ας αντλήσουμε διδάγματα από τα τραγικά λάθη της εποχής εκείνης, ώστε να μην επαναληφθούν ποτέ πια.
Ας ευχηθούμε ότι στο μέλλον το Έθνος μας δεν θα βιώσει ανάλογες καταστροφές και ο Λαός μας θα ζει με ειρήνη, πρόδο και ευημερία.
Αποσπάσματα από άρθρο μου με τον πιο πάνω τίτλο, που δημοσιεύθηκε στις 21 Αυγούστου 2006 στην έγκριτη ημερήσια εφημερίδα << ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ >> των Κυκλαδων.
ΣΧΟΛΙΟ: Πολλές οι αιτίες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Θα μπορούσαμε να κλείσουμε τη Μικρασιατική Καταστροφή σε οκτώ(8) λέξεις, σε μια εξίσωση: Μικρασιατική Καταστροφή= Εθνικός Διχασμός+Συμμαχική Κακοπιστία+Μουσταφά Κεμάλ.
Φωτογραφία του Kostas Patialiakas.
 Από την καταστροφή της Σμύρνης.
Φωτογραφία του Kostas Patialiakas.
13η Αυγούστου 1922. Έναρξη επίθεσης Τουρκικών δυνάμεων.
Φωτογραφία του Kostas Patialiakas.
Διάταξη αντιπάλων δυνάμεων προ της έναρξης της Τουρκικής επίθεσης τη 13η Αυγούστου 1922.
Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Από την προς Άγκυρα προέλαση της Στρατιάς Μικράς Ασίας, Αύγουστος 1921, στη Μικρασιατική Καταστροφή τον Αύγουστο του 1922

Φωτογραφία του Kostas Patialiakas.
Αγώνας εκ του συστάδην.
Αμυντικός αγώνας.