ΟΥΤΕ Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ* ΗΤΑΝ ...ΜΑΥΡΗ, ΟΥΤΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ..ΙΝΔΙΑΝΟΣ !

Από Διαμαντῆς Κούτουλας / ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Μαΐου 23, 2026

Μᾶς ἔχει συνηθίσει τὸ Χὸλυγουντ σὲ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ  άμερικανιές, ἀλλὰ ἡ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ τῆς  άρχαίας Ἱστορίας ἀπὸ τὸ κίνημα τοῦ ΑΦΡΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ ἀναπτύχθηκε γύρω στὸ 1990 μέ τὴν "ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ" τοῦ ΜΠΈΡΝΑΛ, σὺμφωνα μὲ τὴν ὁποία Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ,  Ο ΟΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΥΡΗΣ ΦΥΛΗΣ...

Παπάτζες βέβαια ὅλα τοῦτα, διότι άφενὸς ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΑΥΡΟΙ καὶ ἀφετέρου διότι στὴν ἀρχαἰα ΕΛΛΑΔΑ γεννήθηκαν ρηξικέλευθα καὶ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ἐπιτεύγματα, ὅπως ἡ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ἡ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ἡ ΙΣΤΟΡΙΑ, ἡ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , τὸ ΘΕΑΤΡΟ, ὁ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ κλπ ὅπως φανερώνει ἡ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ καὶ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ καὶ ἡ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ.

Καὶ τέλος πἀντων, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ποτὲ κανείς ΑΙίγύπτιος ΠΛΑΤΩΝ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ, ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ΣΟΦΟΚΛΗΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ κλπ.

Μέγας φυσικά ὁ Αίγυπτιακὸς Πολιτισμὸς μὲ ἐπιρροὲς ΚΑΙ στὴν ἑλληνικὴ ΤΕΧΝΗ, ἀλλὰ αύτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε ΔΥΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ γεννήθηκε ἐν ΕΛΛΑΔΙ καὶ ὄχι ἐν Ἀφρικῇ...

_____* ἡ Ὡραία Ἑλἐνη βεβαίως ΔΕΝ ἦταν ἱστορικὸ πρόσωπο, ἀλλὰ δημιουργία τῆς φαντασίας τοῦ Ὁμήρου.

______

ΥΓ. ἡ ἰδέα ὅτι ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμός (καὶ γενικῶς ὁ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ πολιτισμός) ἀνάγεται στὴν ΑΙΓΥΠΤΟ πρωτοεμφανίστηκε στὰ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ποὺ ἀποτελοῦν ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ τῶν ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ, ὅπως ἔδειξε τὸ 1996 στὸ ἔργο της "NOT OUT OF AFRICA" ἡ Μ.ΛΕΦΚΟΒΙΤΣ (μεταφρασθὲν στὰ ἑλληνικὰ ὑπὸ τὸν τίτλο "ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ—Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ", ἐκδ.Κάκτος)

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΥΝΔΕΤΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

 

(Απάντηση στήν έπικίνδυνη κίνηση των «άρχαιολατρών») 

Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου - Καθηγητου.

 Είναι γνωστό πώς τόν τελευταίο καιρό γίνεται

προσπάθεια από όρισμένους κύκλους νά διασπασθεί η διαχρονική πολιτιστική ένότητα τού 'Ελληνισμού. 'Υποστηρίζεται ότι δηθεν ό Χριστιανισμός  δέν ανήκει στήν έλληνική παράδοση καί δημιουργία, αλλά «ώς έβραϊκό κατασκεύασμα» είναι ξένο σώμα στόν έλληνικό πολιτισμό καί αίτία της  πολιτιστικης καί θρησκευτικης κατάπτωσης της  φυλης μας, αφότου έπεκράτησε «διά πυρός καί σιδήρου» στόν εύρύτερο έλληνικό χώρο!

Διάφοροι απίθανοι τύποι οί όποίοι αρέσκονται νά αύτοαποκαλούνται «ελληνες», διαχωρίζοντας τόν έαυτό τους από όλους τούς άλλους ...μή ελληνες, περιφέρονται στά διάφορα τηλεοπτικά παράθυρα, προκειμένου νά «ένημερώσουν» καί νά «διαφωτίσουν» τόν κόσμο ότι είναι πιά  καιρός νά αναστηθεί η έλληνική αρχαιότητα καί  νά έκλείψουν «τά παρείσακτα πολιτιστικά ύποπροϊόντα» πού καταπιέζουν τά γνήσια έλληνικά

στοιχεία καί αναστέλλουν τήν όρμή τού έλληνισμού γιά μιά νέα «πολιτισμική (καί όχι μόνο)  κοσμοκρατορία»!

'Ως κύριο «παρείσακτο πολιτισμικό ύποπροϊόν» θεωρούν τόν Χριστιανισμό! Τό μίσος καί τό  μένος τους έναντίον αύτού είναι απερίγραπτο.

Παριστάνοντας τούς «είδικούς έπιστήμονες καί

έρευνητές», φέρνουν στό φώς (υποτίθεται) «φοβερά ντοκουμέντα», μέ τά οποια προσπαθούν

(ανεπιτυχώς εύτυχώς) νά πείσουν ότι ό Χριστιανισμός είναι «έχθρός τού 'Ελληνισμού». "Οτι  δηθεν εύθύνεται γιά «έκατομμύρια έγκλήματα»  κατά τών 'Ελλήνων από τά πρωτοβυζαντινά χρόνια ώς σήμερα καί γιά τήν «πρωτοφανή καταπίεση» πού υπέστη καί υφίσταται ό 'Ελληνισμός  από τήν έβραϊκης προέλευσης αύτή θρησκεία!

Βεβαίως είναι όλοφάνερο ότι απευθύνονται

στούς αδαεΐς, διότι οί εχοντες στοιχειώδη γνώση της ίστορίας μπορούν νά έντοπίσουν εύκολα  τίς σκόπιμες παραποιήσεις τών ίστορικών γεγονότων.

Κύρια έπιδίωξη όλων αύτών είναι η νεκρανάσταση της αρχαιοελληνικης είδωλολατρικης παγανιστικης θρησκείας. Γραφικός έκδότης τών ’Αθηνών καί συγγραφέας από παλιά αντισχριστιανικών βιβλίων (έμετικά αναμασήματα τού  παρελθόντος), ό όποΐος έπαίρεται γιά τήν ... νεοπαγανιστική του πίστη, δέν παραλείπει σέ κάθε του δημόσια έμφάνιση νά τονίζει «τά κακά  πού σώρευσε στόν 'Ελληνισμό ό Χριστιανισμός»  καί παραπονειται εντονα ότι οί χριστιανοί κατέλαβαν τά ίερά τών αρχαίων, απαιτει μάλιστα  νά τά αποδώσουμε τό συντομότερο, γιά νά δοθούν ξανά στήν λατρεία τού παγανισμού! "Ετερος φανατικός έκδότης σέ πρόσφατη τηλεοπτική του έμφάνιση αποκήρυξε μέ βδελυγμία τή  χριστιανική πίστη καί όμολόγησε ότι είναι πιά ...ελληνας (προφανώς νεο-παγανιστής)!

Πρέπει νά έπισημάνουμε πώς η προπαγάνδα

πού ασκειται από όλους αύτούς είναι πρωτοφανής. Κυκλοφορούν δεκάδες πολυτελη περιοδικά

μέ προπαγανδιστικό καί σαφώς διχαστικό στόν

έλληνικό λαό περιεχόμενο. Πλειάδα τηλεοπτικών καί ραδιοφωνικών έκπομπών κάθε έβδομάδα  ασκούν άθλια προπαγάνδα γιά τίς ύποπτες έπιδιώξεις τους. Διάφορες «σχολές», σεμινάρια, λέσχες κ.λ.π. προστίθενται ακόμη στόν τομέα της  ασφυκτικης τους προπαγάνδας. ’Εκεΐ βέβαια,πού η προπαγάνδα δέν εχει όριο καί μέτρο δεοντολογίας, είναι στόν τομέα τών έκδόσεων. 'Εκατοντάδες τίτλοι βιβλίων μέ σαφώς αντιχριστιανικό περιεχόμενο καί μέ αύθαίρετα καί γελοία  έπιχειρήματα έπιδιώκουν νά παγιώσουν μία νέα κατάσταση στή χώρα μας. Μία έπίσκεψη σέ  έκδοτικό οίκο γνωστού νεαρού «αρχαιολάτρη»  στήν όδό ’Ακαδημίας μπορει να βεβαιώσει κάλλιστα τά παραπάνω.

Είναι ανάγκη, νομίζω, νά γίνει συνείδηση ότι  πίσω από τέτοιου είδους κινήσεις κρύπτονται συχνά ύποπτα σχέδια. Οί αύτόκλητοι σωτηρες αποδεικνύονται δυστυχώς σχεδόν πάντα φτηνοί

ώφελημιστές. Στήν περίπτωσή μας οί όψιμοι

αύτόκλητοι σωτηρες της 'Ελλάδος «αρχαιολάτρες», παραμένουν άμοιροι ίδιοτελών σκοπιμοτήτων; Πάντως δέν νομίζω ότι είναι τυχαΐο τό γεγονός ότι αύτών τών κινήσεων ηγούνται συνήθως έκδότες βιβλίων καί περιοδικών. 'Ο έκδοτικός οργασμός καί η ζήτηση αύτών ( τών φτηνών  σέ περιεχόμενο καί ακριβών σέ τιμή) βιβλίων καί  περιοδικών από τούς φανατικούς νεο-παγανιστές  αποφέρει τεράστια κέρδη. 'Ή οργάνωση έκδρομών σέ αρχαιολογικούς τόπους τού έσωτερικού καί τού έξωτερικού από αρχαιολατρικές λέσχες, είναι έπίσης μιά αρκετά έπικερδής έπιχείρηση.

Τό έρώτημα παραμένει άν πίσω καί πέρα από

τήν καθαρά προσωπική ίδιοτέλεια κρύβονται καί  άλλου είδους σκοπιμότητες. Κοινή διαπίστωση είναι ότι οί δραστηριότητες αύτών τών κινήσεων προκαλούν διαχωριστικές γραμμές καί διχαστικές εριδες στή έλληνική κοινωνία σέ μιά κρίσιμη έποχή, κατά τήν όποία η χώρα μας χρειάζεται σύμπνοια, όμόνοια καί κοινωνική γαλήνη,προκειμένου νά αντιμετωπισθούν τά οξυμένα μεγάλα κοινωνικά καί έθνικά προβλήματα.

Είναι απαράδεχτο καί έν πολλοΐς ύποπτο κάποιοι πολίτες νά μονοπωλούν τόν τίτλο τού

ελληνα είτε μέ βάση τίς θρησκευτικές τους ίδιαιτερότητες, είτε μέ βάση τίς πολιτιστικές τους  έπιλογές. Είναι απαράδεκτο νά όρίζεται ώς  "Ελληνας ό οπαδός της είδωλολατρίας, τήν  όποία αποκήρυξαν όριστικά οί "Ελληνες έδώ καί  χίλια έξακόσια χρόνια καί νά αφαιρειται η ίδιότητα του Ελληνα από τόν πιστό της ’Ορθοδοξίας, η όποία  δεσπόζει στόν έλληνικό λαό από τόν τέταρτο  μ.Χ. αίώνα μέχρι σήμερα.

http://old.imd.gr/mainpage

ΤΟ ΒΑΘΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Β΄

 

    Tὸ ψυχικὸ κενὸ τῶν μετὰ τὸν Κα­τακλυσμὸ ἀνθρώπων, ὅπως ἤ­­­δη τονίσαμε, δὲν ἦταν ἀποτέλε­σμα τοῦ Κατακλυσμοῦ. Οἱ ρίζες του ἦταν πολὺ βαθύτερες καὶ ­ἀρχαιότερες. Μάλιστα ἡ ἐξερεύνησή τους ­ἑρμηνεύει πλήρως τὸ βαθὺ αὐτὸ κενό. Καὶ ἀ­­­σφαλῶς γιὰ τοὺς πιστοὺς αὐτὸ τὸ κε­νὸ δὲν εἶναι οὔτε κρυφὸ οὔτε ἀνεξήγητο.
    Ἂν λοιπὸν πορευθοῦμε πρὸς τὰ πί­­­­­­σω, θὰ συναντήσουμε αὐτὴ τὴν κα­τα­στροφικὴ αἰτία, τὸ σαράκι ποὺ τρώει ἀκατάπαυστα ἀπὸ μέσα τὴν ἀν­­θρώπινη ψυχή. Ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ αἰ­­­­­τία; Δὲν θὰ δυσκολευθοῦμε νὰ τὴ συν­αντήσου­με. Θὰ τὴ βροῦμε στὶς πρῶ­­τες σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς, στὴν Παλαιὰ Διαθήκη.
    Ἐκεῖ μελετώντας θὰ διαπιστώσουμε ὅτι τὸ βασανιστικὸ αὐτὸ κενὸ ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα μιᾶς ­συγκεκριμένης ­ὥ­­ρας: τῆς ὥρας τῆς πτώσεως τῶν Πρω­­τοπλάστων καὶ κατὰ συνέπειαν τῆς ἀπομακρύνσεώς τους ἀ­­­πὸ τὸν ­Δ­η­μιουρ­­γό τους καὶ τῆς ­ἐξορίας τους ἀπὸ τὸν ­Παράδεισο. ­Ἐκείνη ἡ ὥρα ὑ­πῆρξε ἡ κρισιμότερη ὥρα τοῦ ­κόσμου. Ἡ ὥ­­­ρα ποὺ ὁ ἄνθρωπος ­ἀκολούθησε τὴν πο­­ρεία τῆς ­πτώσεως. Καὶ παρὰ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ ὅτι ἡ πτώση δὲν θὰ εἶναι τελεσίδικη, ὁ ­ἄνθρ­­ωπος ἐγκα­τέλειψε τὸν ­Παράδεισο χωρὶς νὰ κρατήσει μέσα του τὸν Θεό. Πῆρε μα­ζί του τὸ κενό, τὸ βασανιστικὸ ­ἄγ­χος τῆς ἀπουσίας τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς­ ­στε­ρήσεως τοῦ Παραδείσου. Ἡ ζωή του ­ἄρχισε πιὰ νὰ κινεῖται ἀνάμεσα στὸ τυραννικὸ κε­νὸ καὶ τὴν ­ἐναγώνια ἀναζήτηση, στὸν πόνο καὶ τὴν ἀποκαραδοκία τῆς   λυτρώ­σης, στὸ ἄγχος καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς μελλοντικῆς σωτηρί­ας. Ἡ ἀγχώδης ἀναμέτρηση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸ ἐσωτερικό τους κενὸ τοὺς ἀκολουθεῖ πιὰ μόνιμα στὸ χῶρο καὶ τὸν χρόνο. Ὅπου κι ἂν πᾶνε, τὸ κενὸ τὸ βρίσκουν μπροστά τους, τὸ κληροδοτοῦν στὰ παιδιά τους, τὸ συντηροῦν ἐπὶ χιλιετίες ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά.

    Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τὸ συνειδητοποί­ησαν αὐτὸ βαθιὰ καὶ προσπάθησαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν μὲ τὴ λογικὴ καὶ τὸ συναίσθημα. Ὅμως ἡ λογική τους παρέλυε, προσέκρουε σὲ ἐμπόδια ἀπροσπέλαστα: «Περὶ μὲν θεῶν οὐκ ἔχω εἰδέναι», θὰ ὁμο­λογήσει ὁ φιλόσοφος Πρωταγόρας. Ἔχω πλήρη ἄγνοια γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ. Ἐξέφρασε μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ὅλου τοῦ προχριστιανικοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου τὴν ἀπελπισία.
    Δὲν ἀπέμεινε πιὰ στοὺς Ἕλληνες παρὰ νὰ κα­τα­φύ­γουν στὸ συναίσθημα, νὰ ἀναζητήσουν λύση μέσα ἀπὸ τὴν τέχνη, εἰδικὰ τὴν ποίηση καὶ εἰδικότατα τὴν τραγικὴ ποίηση. Ἔτσι, ­δημιουργήθηκε ἡ ­Τραγωδία. Ἡ Τραγωδία τοὺς βοήθησε νὰ ἀνακαλύψουν τὸν τρα­γικὸ ἄνθρωπο, δηλαδὴ τὸ πρόσωπο ποὺ ἀπο­κτᾶ, συνήθως μὲ βίαιο τρόπο, συνείδηση τοῦ κενοῦ ποὺ μεταφέρει μέσα του.
    Τὰ φοβερὰ ζητήματα ποὺ ἔθεσε ἡ τραγικὴ ποίηση ἀποτέλεσαν ἀντικείμενο ἔντονου προβληματισμοῦ τῶν μετέπειτα μεγάλων φιλοσόφων, ποὺ τόνισαν ἰδιαίτερα τὴν ἔννοια τῆς «καθάρσεως», μιὰ ἐκπληκτικὴ στὴ σύλληψή της ἔννοια, ἂν καὶ δυσ­ερμήνευτη μέχρι σήμερα. Ἡ «κάθαρσις» θὰ μποροῦσε νὰ ἐννοηθεῖ ὡς προστάδιο τῆς λυτρώσεως, ὡς μία προετοιμασία ἢ μᾶλ­λον ὡς τονισμὸς τῆς μεγάλης ἀνάγκης νὰ ἔρθει ἡ λύτρωση, νὰ γεμίσει τὸ κενό.
    Ἦταν ἕνας ἀνασασμὸς αὐτὴ ἡ «κάθαρσις», ἀλλὰ καθόλου λυτρωτικός. Ἀντὶ νὰ γεμίσει τὸ ὑπαρξιακὸ κενό, τὸ αὔξανε. Ὅ­­­λος ὁ ἀρχαῖος κόσμος ἔμοιαζε μὲ δένδρο γεμάτο φύλλα, χωρὶς ὅμως καρπούς· σὰν τὴν καταραμένη συκιὰ τοῦ Εὐαγγελίου (Μάρκ. ια΄ 13). Ὅσα κι ἂν κατόρθωνε μὲ τὴν ἐπιστήμη, τὴ λογοτεχνία, τὸν πολιτισμό, ἔμενε ἀνικανοποίητος.
    Τὸ βασανιστικὸ κενὸ τὸν ἔφθειρε ἐσωτερικά, μετέτρεπε τὴν πρόσκαιρη ἀνακούφιση τῆς «καθάρσε­ως» σὲ ἐναγώνια προσμονή. Τὴν ἀποκαραδοκία τῶν αἰώνων. Τὸν ἀσίγαστο πόθο γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Λυτρωτή.
    Τοῦτο τὸ θέμα θὰ μᾶς ἀπασχολήσει στὸ ἑπόμενο ἄρθρο μας.

https://www.osotir.org/2015/10/23/nasasm-s-t-n-nthropon-pokaradokia-t-n-a-onon-ka-t-vath-mystirio-to-theo-v/

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

Περσέας
Ο Περσέας ήταν το παιδί της όμορφης κόρης του Βασιλιά του Άργους, Δανάης και του Δία, που μεγάλωσε εκτός της οικογένειάς του στη Σέριφο στο σπίτι ενός ψαρά, γιατί ο χρησμός ανέφερε ότι θα σκότωνε τον παππού του. Μεγαλώνοντας κατάφερε να κόψει το κεφάλι της Μέδουσας. Τελικά επιβεβαίωσε τον χρησμό, όταν σκότωσε κατά λάθος τον βασιλιά του Άργους, που παρακολουθούσε από τις εξέδρες τους αθλητικούς αγώνες που είχε πάρει μέρος ο Περσέας. Το όνομά του στα αρχαία ελληνικά ήταν «Περσεύς» και συνδεόταν με το ρήμα «πέρθω» που σήμαινε «καταστρέφω». Πιθανόν ήταν υποκοριστικό του «Περσέπολις» και χαρακτήριζε αυτόν που καταστρέφει μια πόλη.

Μιλτιάδης
Ο στρατηγός της νίκης, που ηγήθηκε εννέα φυλών της Αθήνας και πραγματοποίησε μια από της μεγαλύτερες νίκες της αρχαιότητας, όταν εξολόθρευε το 490 π.Χ. τους Πέρσες στον Μαραθώνα. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη «μίλτος» που ήταν η ερυθρά βαφή η οποία προέρχεται από τον ορυκτό αιματίτη και σήμαινε «κοκκινωπός».

Θεμιστοκλής
Μετά τη μάχη του Μαραθώνα ένας νεαρός πολιτικός έκανε την εμφάνιση του στην αθηναϊκή κοινωνία. Ήταν ο Θεμιστοκλής, ο οποίος εξόρισε τους πολιτικούς του αντιπάλους και προκάλεσε τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, όταν διέταξε την εκτέλεση των Περσών απεσταλμένων. Εκλέχτηκε στρατηγός των Αθηναίων και πρωταγωνίστησε στη νίκη του αθηναϊκού στόλου έναντι των Περσών. Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις «Θέμις» που ήταν η θεά της δικαιοσύνης και το «κλέος» και σήμαινε «η δόξα της Θέμιδος».

Ηράκλειτος
Ο Ηράκλειτος έζησε στην Έφεσο και θεωρείται ο θεμελιωτής της διαλεκτικής μεθόδου. Πίστευε ότι αρχή των πάντων ήταν η φωτιά και ότι τα πάντα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση. «Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ’ αυτό μένειν» . Το όνομα του σήμαινε «ένδοξος», καθώς προέρχεται από τις λέξεις «’Ηρα» που ήταν η γυναίκα του Δία, και «κλειτός», το οποίο προέρχεται από το «κλέος» που ήταν η δόξα.

Αρχιμήδης
Ο εφευρέτης που αναφώνησε «Εύρηκα», όταν του ανατέθηκε να ζυγίσει το στέμμα του βασιλιά των Συρακουσών και ανακάλυψε την αρχή της άνωσης. Επινόησε «μηχανές» για την άμυνα των πόλεων και για επιθέσεις σε πλοία και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών. Το όνομα του προέρχεται από τις λέξεις «άρχοντας» και «μήδης» που ήταν η σκέψη και σήμαινε «τον κυρίαρχο της σκέψης».

Θρασύβουλος
Ο Θρασύβουλος σίγουρα χαρακτηριζόταν από περίσσιο θάρρος και τολμηρή σκέψη όταν αποφάσισε να αλλάξει το πολίτευμα της Αθήνας. Με τη βοήθεια στρατιωτικού σώματος κατέλυσε το καθεστώς των τριάκοντα Τυράννων και έγινε ηγέτης του δημοκρατικού πολιτεύματος. Άλλωστε το όνομά του σημαίνει «τολμηρά σκεπτόμενος», καθώς προέρχεται από τις λέξεις «θρασύς» που χαρακτηρίζει αυτόν που επιδεικνύει αναίδεια και «βουλος» που είναι ομόρριζο με το ουσιαστικό «βουλή», που σήμαινε σκέψη ή το θέλημα των θεών.

Πλάτωνας
Λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τα σωματικά χαρακτηριστικά των αρχαίων φιλοσόφων. Το όνομα του Πλάτωνα, μας πληροφορεί για ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του Αθηναίου φιλοσόφου, που μαθήτευσε στο πλευρό του Σωκράτη και διατύπωσε την έννοια της τριμερούς ψυχής. Το όνομα του ανάγεται στο επίθετο «πλατύς» και χαρακτήριζε «αυτόν που έχει φαρδιές πλάτες».

Αριστοτέλης
Το όνομά του σήμαινε «αυτόν που έχει άριστους σκοπούς» και προέρχεται από τις λέξεις «άριστος» και «τέλος» που ήταν ο σκοπός. Σίγουρα ο φιλόσοφος από τα Στάγειρα της Χαλκιδικής, που ήταν ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μαθητής του Πλάτωνα, είχε «άριστους σκοπούς», καθώς θεωρείται από τους σημαντικότερους φιλόσοφους της αρχαιότητας που με τα έργα του επηρέασε όσο κανένας άλλος τον δυτικό πολιτισμό.

Παυσανίας
«Χωρίς αυτόν τα ερείπια της Ελλάδας θα ήταν ως επί το πλείστον ένας λαβύρινθος χωρίς ενδείξεις, ένα αίνιγμα χωρίς απάντηση», είχε αναφέρει ο Τζέιμς Φρέιζερ για τον Παυσανία, τον περιηγητή που στο έργο του «Ελλάδος Περιήγησις», περιέγραψε με γλαφυρότητα τα λαογραφικά στοιχεία της Αρχαίας Ελλάδας. Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις «παύω» και «άνια» και σημαίνει «αυτός που ανακουφίζει τη θλίψη».



Το κείμενο βασίστηκε στο Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας του καθηγητή γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτη. 

https://www.stontoixo.com/2021/05/blog-post_5.html

Ποιός Κοπέρνικος;… Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος είπε ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο

του Τζον Λόϋντ & Τζον Μιτσινσον.

Ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο ήταν ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο οποίος γεννήθηκε το 310 π.Χ., περίπου 1.200 χρόνια πριν από τον Κοπέρνικο.

Ο Αρίσταρχος δεν υποστήριξε μόνο οτι η Γη και οι πλανήτες κινούνται γύρω από τον Ήλιο.
Υπολόγισε τα σχετικά μεγέθη και τις σχετικές αποστάσεις της Γης,
της Σελήνης και του ‘Ηλιου κι έκανε τη διαπίστωση ότι δεν υπάρχει ουράνια σφαίρα, αλλά ένα σύμπαν που είναι σχεδόν άπειρο.

Κανείς ωστόσο δεν του έδωσε μεγάλη σημασία. Όσο ζούσε, ο Αρίσταρχος ήταν πιο γνωστός ως μαθηματικός παρά ως αστρονόμος. Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη ζωή του εκτός του ότι σπούδασε στο Λύκειο της Αλεξάνδρειας.

Ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος αναφέρθηκε κάποτε στον Αρίσταρχο χαρακτηρίζοντάς τον άνθρωπο που είχε «βαθιά γνώση όλων των κλάδων της επιστήμης».

Ο Αρίσταρχος εφηύρε επίσης ένα ημισφαιρικό ηλιακό ρολόι.

Όσο ζούσε, ο Αρίσταρχος ήταν πιο γνωστός ως μαθηματικός παρά ως αστρονόμος

Το έργο του «Περί των μεγεθών και των αποστημάτων ηλίου και σελήνης», είναι το μοναδικό που έχει διασωθεί. Δυστυχώς σε αυτό δεν περιλαμβάνεται η ηλιοκεντρική του θεωρία. Σε εμάς έγινε γνωστή μέσω του Αρχιμήδη, ο οποίος σε ένα κείμενό του αναφέρεται στις θεωρίες του Αρίσταρχου, εκφράζοντας της διαφωνία του με αυτές.

Ο Κοπέρνικος γνώριζε τις θεωρίες του Αρίσταρχου όπως αποδεικνύεται από το χειρόγραφο του μνημειώδους βιβλίου του, «Σχετικά με τις περιστροφικές κινήσεις των ουράνιων σωμάτων», στο οποίο ο Κοπέρνικος μνημόνευε τον διορατικό Έλληνα επιστήμονα.

Ωστόσο, όταν το βιβλίο εκδόθηκε το 1514, δεν περιείχε καμία αναφορά στον Αρίσταρχο. Κατά πάσα πιθανότητα ο εκδότης φοβήθηκε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να υπονόμευε το κύρος του βιβλίου ως πρωτότυπου έργου.
https://skotinoprosopo.blogspot.gr/2017/05/blog-post_10.html 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΑ ΨΕΥΔΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΦΑΛΜΕΡΑΙΕΡ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ !

ΠΑΛΙ  ΓΕΡΜΑΝΟΙ  ΝΑ ΜΙΣΟΥΝ  ΤΟΝ  ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ !!

Μια νέα γενετική έρευνα επιστημόνων από την Ελλάδα και τη διασπορά καταρρίπτει με δεδομένα DNA τη θεωρία του 1830 του Γερμανού Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ ότι, μετά από τις σλαβικές επιδρομές κατά τον Μεσαίωνα, ο ντόπιος ελληνικός πληθυσμός ουσιαστικά εξαφανίσθηκε και αντικαταστάθηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. σχεδόν πλήρως από σλαβικές φυλές, οι οποίες τελικά εξελληνίσθηκαν υπό την επιρροή και της Ορθόδοξης εκκλησίας.

Μεταξύ άλλων, η νέα μελέτη επιβεβαιώνει γενετικά ότι οι Μανιάτες και οι Τσάκωνες διαφέρουν από τους υπόλοιπους Πελοποννήσιους, αλλά και μεταξύ τους, ενώ καταρρίπτει οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι έχουν σλαβική καταγωγή.(ΔΗΛΑΔΗ  ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΘΑΡΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ !)
διαβαστε περισσοτερα εδω http://news247.gr/

Δεν κάνει κακό να κοιταζόμαστε ενίοτε και στον καθρέπτη της Ιστορίας μας!

Δεν κάνει κακό να κοιταζόμαστε ενίοτε και στον καθρέπτη της Ιστορίας μας!
Ο Ρωμαίος συγκλητικός Μενένιος Άπιος που έζησε στην Ελλάδα επί ρωμαιοκρατίας, έστειλε επιστολή στον ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο, που τοποθετήθηκε στην Αχαΐα ως διοικητής, στην οποία επιστολή αναλύει τους χαρακτήρες των Ελλήνων για να τον διευκολύνει να τους διοικήσει καλύτερα.
Η επιστολή αυτή μεταφράστηκε από τα Λατινικά από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και επειδή δεν έχει χρονολογία γραφής, εικάζεται, ότι πρέπει να γράφτηκε στα προχριστιανικά χρόνια.

Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο περιοδικό Νέα Εστία, Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος αναδημοσίευσε το κείμενο στο βιβλίο του «Αφορισμοί και διαλογισμοί (β’ σειρά)» (Εστία, 2η έκδ. 1970, σελ. 243 κ.ε.)

Γράφει λοιπόν Μενένιος Άπιος στον Ατίλιο Νάβιο συνοπτικά:

«Είναι περίεργο, ότι μια πόλη, η Ρώμη, πως έφθασε να κυβερνά από τον Περσικό κόλπο έως τη Μαυριτανία, από τους Αιθίοπες ως την Καληδονία, δηλαδή από τη Βρετανία ως το Ιράκ, ως την Περσία, από την Αφρική έως και την Ευρώπη.
Όμως σ’ αυτούς τους λαούς έχουμε υποχρέωση να τους παρέχουμε ασφάλεια και ευημερία.
Ο πρώτος, που το εφάρμοσε αυτό, ήταν ο Αλέξανδρος. Ευτυχώς που πέθανε νέος, γιατί δε θα μπορούσαμε να κυριαρχήσουμε εμείς.

Πρέπει να κατασκευάζουμε υδραγωγεία, δρόμους, γέφυρες και τεχνικά έργα που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων πιο άνετη.
Πρέπει ακόμα να προάγουμε τη μόρφωση, τη σοφία, την ποίηση και την τέχνη στις δυτικές επαρχίες, γιατί αλλού το έπραξαν και το πράττουν και τώρα ακόμα οι Έλληνες.
Μάθε φίλτατέ μου Ατίλιε, για να είμαστε κοσμοκράτορες πρέπει να είμαστε και ιππότες στη συμπεριφορά μας.

Οι Έλληνες είναι πιο εγωιστές από μας και από όλα τα έθνη.
Κατά το ρητό του Πρωταγόρα για τους Έλληνες «Πάντων χρημάτων μέτρον» και εννοούσε το Έλληνα.
Ο Έλληνας είναι άτομο αδέσμευτο, αυθαίρετο, ατίθασο και ελεύθερο. Υψώνει το εγώ του.
Αυτοί πρώτοι οι Έλληνες σκέφθηκαν πηγαία.
Χάρη σ’ αυτούς τους Έλληνες σκεφτόμαστε κι εμείς. Βλέπουμε με τα μάτια τα δικά τους.

Η σκέψη των Ελλήνων δεν μπαγιατεύει, είναι πάντα επίκαιρη και δροσερή.
Το μυαλό των Ελλήνων είναι η πηγή του καλού και του κακού. Το μυαλό τους δημιούργησε ιδανικά πολιτικά συστήματα, αλλά το εγώ τους καταστρέφει ακόμα και έργα και πολιτείες.
Ο Έλληνας με τον εγωισμό του καταπατεί και έργα τέχνης και ιδανικά έργα.

Τότε που ήταν οι Έλληνες στην καταστροφική τους τάση, τους κυριαρχήσαμε. Εμείς τους κατηγορούμε αλλά άδικα, αυτοί ήταν οι πρωτοπόροι του πολιτισμού.
Ο Έλληνας περιφρονεί το νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση μόνο τη δικιά του. Δεν πιστεύει στο νόμο, παρά μόνο αν τον συμφέρει ατομικά. Αλλάζουν νόμους κάθε τόσο κι αν δεν μπορούν, τους αντιμετωπίζουν εχθρικά, μεταχειριζόμενοι τη βία ή το δόλο. Επινοούν σοφιστικούς λόγους και οι νόμοι τους γίνονται ράκη.

Ο Έλληνας έχει αδύναμη μνήμη στα δεινά των πολιτικών. Είναι ευκολόπιστος. Δεν είναι σταθερός. Είναι ανυπόμονος. Μόλις δυσκολέψουν λίγο τα πράγματα, κάνει μεταρρυθμίσεις στους νόμους.

Για να σαγηνεύσεις την εκκλησία του Δήμου μιας ελληνικής πόλης, δώσε υποσχέσεις και θα τους έχεις με το μέρος σου. Μ’ αυτές χορταίνουν οι Έλληνες. Ανάμεσα σε λίγους Έλληνες θα βρεις εύκολα ένα Αλκιβιάδη (εννοείται επιπόλαιο και αλλοπρόσαλλο) που επάνω από την πατρίδα του ο Έλληνας βάζει το εγώ του, το ατομικό του συμφέρον.
Οι Έλληνες λίγα πράγματα σέβονται. Δίκαιος είναι ένας νόμος, αν τους εξυπηρετεί. Την ολότητα, το συμφέρον της ολότητας δεν το λογαριάζουν.

Αλλά κι εμείς οι Ρωμαίοι φοβάμαι, ότι θα καταντήσουμε ατομιστές.
Όμως οι Έλληνες στο κατήφορο είναι πρωταγωνιστές δηλαδή προς το κακό σπεύδουν γρηγορότερα, ενώ προς το καλό οδοιπορούν αργά.
Καλέ μου Νάβιε, ο Έλληνας για το συμπολίτη του αδιαφορεί, αλλά αν το πράξει, το κάνει για να δείξει την υπεροχή του.
Όμως για τους ξένους ενδιαφέρεται για να δείξει τον ανώτερο πολιτισμό του.
Ποτέ ο Έλληνας δεν παραδέχεται την αξία του ομότεχνου του, αν δε του δοθεί η ευκαιρία, τον απαξιώνει.
Δεν χαίρεται για τον έπαινο των άλλων, όμως επιχαίρει για τον ψόγο του άλλου ή των άλλων.

Ο Έλληνας είναι εγωκεντρικός.
Όταν ένας συμπολίτης του δεν αναγνωρίζεται, αδιαφορεί με το σκεπτικό, ότι αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ, ας μείνει κι αυτός στην αφάνεια.
Ακόμα και τους νεκρούς τους αφήνουν ατίμητους οι Έλληνες.
Το μίσος για τους Έλληνες είναι ηδονισμός. Η συναδέλφωση στους Έλληνες γίνεται, όταν συμπίπτουν τα συμφέροντά τους.

Τώρα κι εμείς οι Ρωμαίοι βαδίζουμε προς το δρόμο των Ελλήνων. Και οι δικοί μας εγωισμοί γίνονται ωμότεροι και βιαιότεροι και θα σκεπάσουν στο μέλλον τη Ρώμη.

Ο Έλληνας εφεύρε τρόπους να εκδηλώνει το φθόνο του, να γκρεμίζει τον καλύτερό του. Από τη δολοφονία προτιμά τη συκοφαντία, είναι κι αυτός ένας φόνος διακριτικός. Του αρέσει η ατίμωση.

Οι Έλληνες είναι φιλότεχνοι, αλλά και δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Μιλάνε υποθετικά για κείνον που θέλουν να διώξουν και τον σκοτώνουν χωρίς να το δολοφονούν.
Η συκοφαντία είναι το αγχέμαχο όπλο τους.

Ο Έλληνας πιστεύει μόνο στη δική του γνώμη, ο δε ηγέτης δε θέλει να ακούσει και τη γνώμη των άλλων που το έργο θα γίνει τελειότερο, διότι το έργο για να τελειωθεί, πρέπει να το δουλέψουν κι άλλοι, ενώ ο Έλληνας θέλει μόνο το δικό του όνομα να ταυτιστεί με το έργο. Σε πρώτη θέση μπαίνει το εγώ και σε δεύτερο το έργο.

Οι Έλληνες πάσχουν από εγωπάθεια γι’ αυτό κι εμείς οι Ρωμαίοι που ήμασταν κατώτεροί τους, καταφέραμε και πήραμε την εξουσία από τα χέριά τους, ενώ αυτοί ήταν κοσμοκράτορες.

Κάθε έργο πρέπει να είναι συλλογικό και σε διαδοχικές γενιές να τελειώνει για να έχει μακρόχρονη πνοή. Τα έργα πρέπει να είναι υπερπροσωπικά.
Η πολιτική σκέψη στην Ελλάδα λείπει. Ο ένας πολιτικός φθείρει τον άλλο μέχρι εξοντώσεως με συνεχή σύγκρουση.

Οι Έλληνες έχουν σκέψη δυνατή και αγωνιστική διάθεση. Όμως έχουν άρρωστο χαρακτήρα. Δεν ενώνονται για να γίνει ένα έργο, αυτοκαταστρέφονται.

Γι’ αυτό οι Έλληνες υπέφεραν δεινά και θα υποφέρουν στο μέλλον τα οποία οφείλονται στη φιλοπρωτία που είναι η νόμιμη θυγατέρα του εγωισμού τους.
Μήπως υπερβάλλω γι’ αυτά που λέω για το θαυμαστό γένος των Ελλήνων; Αλλά και αυτούς που διάβασα τον Αριστοφάνη, το Δημοσθένη, τον Ευριπίδη, το Θεόφραστο, τον Επίκουρο, το Ζήνωνα και το Χρύσιππο βεβαιώνουν περίπου τα ίδια, άρα δεν είμαι άδικος. Την ύβριν οι Έλληνες την ξέχασαν.

Όταν οι Έλληνες επιδιώκουν ισότητα δεν είναι, διότι θέλουν δικαιοσύνη, αλλά ο άλλος να μην υπερέχει απ’ αυτούς. Μια και εγώ δεν αξίζω να ανεβώ υψηλοτέρα, τότε να μην ανέβεις κι εσύ.
Ο Έλληνας γεννιέται με την τάση της υπεροχής.
Οι Έλληνες είναι αφεντάδες της γνώσης και καυχώνται πολύ. Επαινούν τη δικιά τους αρετή, το δικό τους προτέρημα και υποτιμούν τα κατορθώματα των άλλων ή τις αρετές των συμπολιτών τους.

Οι Έλληνες έχουν πάθη. Οι περισσότεροι δε διδάσκονται από τα λάθη των κυβερνητών και των πολιτικών ηγεμόνων της ιστορίας τους και κάνουν τα ίδια λάθη και θα συνεχίσουν να κάνουν.

Ο τόπος των Ελλήνων είναι μακάριος, όμως οι Έλληνες δεν αφήνουν τον ηγέτη να κυβερνήσει, αλλά θέλουν οι γύρω του εκ του αφανούς να κυβερνούν αυτοί.
Οι Έλληνες μπορεί να είναι εγωπαθείς, αλλά έχουν και καλές πλευρές. Έχουν προοδέψει στο λόγο, στη σοφία, στην ποίηση, στις τέχνες, στις επιστήμες, στο εμπόριο και στον πόλεμο ακόμα κι από όλα αυτά αναβλύζει η δόξα τους.
Εμένα οι Έλληνες με γοητεύουν, είναι οι δάσκαλοί μου. Όμως όσο ο χρόνος περνά η δόξα των Ελλήνων μικραίνει κι ακόμα εξ αιτίας των ελαττωμάτων τους θα μικραίνει.
Ο εγωισμός κάνει τους Έλληνες καλούς στρατιώτες, γενναίους, ριψοκίνδυνους και τολμηρούς, αλλά δεν εκμεταλλεύονται τη δόξα τους.
Μη νομίσεις Ατίλιε, ότι όλες αυτές οι κρίσεις που γράφω είναι δικές μου, τις διδάχτηκα από τον Επίκτητο.

Νέος άκουσα τον Επίκτητο να λέει, ότι οι Έλληνες κάποτε είχαν ένα κόσμο, την Ατλαντίδα που την κάλυψαν τα νερά του ωκεανού, ήταν κόσμος προοδευμένος.

Τους Έλληνες μην τους κατηγορείς μπροστά τους ή συνεχώς, γιατί, αν ξυπνήσει η περηφάνια τους, γίνονται αμείλικτοι διώκτες.
Οι Έλληνες έχουν υπεροψία, αλλά και φιλοτιμία πρωτοφανή. Τώρα είναι γκρεμισμένοι ευγενείς. Έχουν σωρεία αντιφάσεων.
Άλλες ώρες είναι Έλληνες κι άλλες γραικύλοι, τιποτένιοι, παράδοξοι.

Μη δώσεις ποτέ στον Έλληνα την εντύπωση, ότι του αφαίρεσες την ελευθερία. Άφησέ τον να φωνάζει, να θορυβεί, να εκφράζει την πολιτική του μανία, έως εκεί που δεν θίγονται τα συμφέροντα της αυτοκρατορίας μας. Να χρησιμοποιείς αυτούς που διαφωνούν εναντίον εκείνων που αντιδρούν.

Οι διαταγές προς τους Έλληνες δεν ωφελούν, χρησιμοποίησε το διάλογο. Δίνε την εντύπωση, ότι υποχωρείς. Μην απειλείς τους Έλληνες με τις λεγεώνες.
Μην κάνεις τον παλληκαρά στους ηγήτορες των πόλεων. Άφησέ τους να κάνουν μόνοι τους ελιγμούς. Ακόμα τρέφονται με την οπτασία των περασμένων μεγαλείων τους.

Μην πολύ επεμβαίνεις στα εσωτερικά των πόλεών τους.

Αυτά έγραψε στην επιστολή του ο Μενένιος Άπιος που ήταν προχωρημένης ηλικίας και ύπατος, προς τον νεότερο φίλο του, τον ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο πιθανότατα δύο δεκαετίες πριν τη γέννησή του Χριστού, όταν πλέον όλος ο Ελληνισμός ήταν υπό την εξουσία της Ρώμης.

Το ότι έχουμε και σήμερα το 2017 μ.Χ. τα ίδια προτερήματα και τα ίδια ελαττώματα που μας κατέβασαν στο τελευταίο σκαλοπάτι της συρρίκνωσής μας σημαίνει, ότι είμαστε ακραιφνείς απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Όμως ας καταπολεμήσουμε τα ελαττώματά μας, διότι κινδυνεύουμε να φθάσουμε στον αφανισμό.
Αυτοκαταστραφήκαμε με τους Ρωμαίους από επιπολαιότητα, από αφέλεια μηδενιστήκαμε από τους Τούρκους.
Δυστυχώς δεν καταπολεμούμε τα ελαττώματά μας.
Το εγώ και ο ατομισμός μας είναι καρκίνωμα που συνεχίζουμε να το εκτρέφουμε συνεχώς.
https://www.facebook.com
Konstantinos Ziazias 

Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο Χριστός θα έρθει στη Γη- Τα κείμενα που το αποδεικνύουν...

• 

  • Οι Αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο Χριστός θα έρθει στη Γη-

  • Τα κείμενα που το αποδεικνύουν... -

  • 
    
  • Έχουν διασωθεί αρχαία κείμενα που το αποδεικνύουν...
  • 
    
  • 
    
    
  • 
    
  • Στην Πολιτεία του Πλάτωνα (B, V , 362) – βιβλίο που όλοι το αποδέχονται – περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ’ αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης:
  • 
    
  • «Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά.
  • 
    
  • Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείται άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει».
  • 
    
  • Στο έργο Προμηθεύς Δεσμώτης του Αισχύλου, ο Προμηθέας όντας φυλακισμένος στον Καύκασο προλέγει ότι ο λυτρωτής του θα γεννηθεί από την παρθένο Ιώ και τον Θεό (στ.772, 834, 848) θα είναι δηλαδή υιός Θεού και υιός Παρθένου. Αυτός ο Θεάνθρωπος θα καταλύσει την εξουσία των παλαιών θεών και θα αφανίσει αυτούς και την δύναμή τους (908,920).
  • 
    
  • Ο Ερμής τότε σταλμένος από τον Δία προαναγγέλλει στον Προμηθέα τα εξής: «Τοιούδαι μόχθου τέρμα μη τί προσδόκα πριν αν θεός τις διάδοχος των σων πόνων φανή, θελήση τ’ είς αναύγητον μολείν ‘Άιδην, κνέφαια τ’ άμφί Ταρτάρου βάθη» μετάφραση «μην περιμένεις να λυτρωθείς από τους πόνους προτού θεός πάρει τα πάθια τα δικά σου πάνω του και με τη θέλησή του κατέβει στον ‘Άδη τον ανήλιαγο, στους άφεγγους του Ταρτάρου βυθούς» (στ. 1041-1043).
  • 
    
  • Ο Σωκράτης στην απολογία του αναφέρει τα ακόλουθα: «Θα μείνετε κοιμισμένοι σε όλη σας τη ζωή εάν δεν σας λυπηθεί ο Θεός να σας στείλει κάποιον άλλον» (Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτους 18{31α}). Στο Άγιον Όρος υπάρχουν χειρόγραφα που διασώζουν προφητείες της Σίβυλλας –της ιέρειας του Απόλλωνα– για την έλευση του Χριστού π.χ σε χειρόγραφο με την ονομασία «Υπόμνημα εις τον Άγιον Απόστολον Φίλιππον» πού φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρείου αναφέρονται τα εξής: «Ύστερα από πολύ καιρό θα φθάσει κάποιος εις αυτήν την πολυδιηρημένην γη και θα γεννηθεί με σάρκαν αμόλυντον. Με ανεξάντλητα όρια ώς Θεότητα θα λυτρώσει τον άνθρωπον από την φθοράν των ανίατων παθών. Και θα τον φθονήσει άπιστος λαός και θα κρεμασθεί ψηλά ώς κατάδικος εις θάνατον.
  • 
    
  • Όλα αυτά θα τα υποφέρει με πραότητα».
  • 
    
  • Στο ίδιο χειρόγραφο αναφέρεται μία ανατριχιαστική προφητεία για την θεανθρώπινη φύση του Χριστού, για το εκούσιον πάθος Του, αλλά και για την Ανάστασή Του: «Ένας ουράνιος με πιέζει ισχυρά, ό οποίος είναι φως τριλαμπές. Αυτός είναι ο παθών Θεός, χωρίς να πάθει τίποτε ή Θεότης Του, διότι είναι συγχρόνως θνητός και αθάνατος. Αυτός είναι συγχρόνως Θεός και άνθρωπος, που υποφέρει από τους θνητούς τά πάντα, δηλαδή τον σταυρό, την ύβριν, την ταφή. Αυτός κάποτε από τα μάτια του έχυσε δάκρυα θερμά. Αυτός πέντε χιλιάδες χόρτασε με πέντε άρτους, κάτι που ήθελε δύναμη θεϊκή. Ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός, ο οποίος εσταυρώθη εις το ξύλον, ο οποίος εξέπνευσεν, ο οποίος εκ του τάφου ανήλθεν εις τον ουρανόν».
  • 
    
  • Οι παραπάνω προφητείες αναφέρονται και σε άλλα χειρόγραφα πού βρίσκονται σε άλλες Μονές του Αγίου Όρους η αλλού(π.χ Μονή Σινά). Παρατίθενται ακόμη σε σύγχρονο βιβλίο, στον Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αρχιμανδρίτη Βίκτωρος Ματθαίου. Και γι’ αυτούς που ίσως αμφισβητήσουν ότι τα παραπάνω ειπώθηκαν πράγματι από την Σίβυλλα και ισχυριστούν ότι είναι επινοήσεις κάποιον Χριστιανών Μοναχών, αρκεί το εξής αδιαμφισβήτητο γεγονός.
  • 
    
  • Από διάφορες πηγές έχει διασταυρωθεί πώς τις προφητείες αυτές αλλά και άλλες –είτε της Σίβυλλας είτε άλλων σοφών Ελλήνων- χρησιμοποίησε η Αγία Αικατερίνη. Συγκεκριμένα, το 305 η Αγία Αικατερίνη η Αλεξανδρινή έλεγχε τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο για την ειδωλολατρική του πολιτική. Ό τελευταίος συγκέντρωσε τότε τους σοφότερους ειδωλολάτρες της αυτοκρατορίας για να την μεταπείσουν και να την κάνουν παγανίστρια. Στο διάλογο που ακολούθησε, αυτή η πάνσοφη και σπουδαγμένη στην Ελληνική παιδεία γυναίκα στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι ο Χριστός είναι ο μοναδικός Θεός ανέφερε – μεταξύ άλλων – και τις προφητείες της Σίβυλλας. Και για να προληφθεί η κάθε απερίσκεπτη “σκέψη”, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έπλασε αυτές τις προφητείες η ίδια η Αγία για τους εξής βασικότατους λόγους:
  • 
    
  • Δεν θα μπορούσε να πει ένα τόσο μεγάλο ψέμα σχετικά με την ιέρεια του Απόλλωνα μπροστά στους σοφότερους εκπροσώπους της αρχαίας θρησκείας, διότι αμέσως όλοι θα διαπίστωναν το ψέμα της. Όμως, όχι μόνο δεν την κατηγόρησε κανείς για αναλήθειες, αλλά αντιθέτως οι σοφοί ειδωλολάτρες παραδέχτηκαν την λεκτική τους ήττα και όλοι αμέσως ασπάστηκαν με τη θέληση τους τον Χριστιανισμό με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας να τους θανατώσει. Κανείς δεν μπορεί λοιπόν να αμφισβητήσει την αδιάσειστη αλήθεια ότι τα προφητικά αυτά λόγια βγήκαν από το στόμα της Σίβυλλας. Σε άλλο χειρόγραφο που βρίσκεται στην Αγιορείτικη Μονή Διονυσίου, αναφέρεται μια άλλη προφητεία της Σίβυλλας: «Σας προφητεύω έναν τρισυπόστατο Θεό στα ύψη εκτεινόμενο του οποίου ο αιώνιος Λόγος σε ανυποψίαστο κόρη θα κυοφορηθεί, όπως ακριβώς το φέρον φωτιά τόξο, το μέσον του κόσμου διαπερνώντας. Όλο τον κόσμο αφού επαναφέρει στην ζωή, και στον Πατέρα θα τον προσφέρει σαν δώρο. Μαρία θα είναι το όνομα αυτής».
  • 
    
  • Βλέπουμε λοιπόν ότι η Θεία Πρόνοια μέσω του “σπερματικού λόγου” (όπως τον ονόμασαν οι Πατέρες της Εκκλησίας) φώτισε κάποιους Έλληνες της Αρχαιότητας και έτσι άφησαν εκατοντάδες χρόνια πρίν τον Χριστό προφητείες για την έλευσή Του. Και άλλοι αρχαίοι λαοί έδωσαν τέτοιες προφητείες χωρίς να πλησιάζουν σε καμία περίπτωση την ακριβολογία των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης περιοριζόμενες αποκλειστικά και μόνο στην αναφορά για τον ερχομό κάποιου Σωτήρα πού θα λυτρώσει τον κόσμο.
  • 
    
  • Οι προφητείες όμως των αρχαίων Ελλήνων δίνουν λεπτομερέστατα στοιχεία για τον Χριστό (γέννηση Του από την Παρθένο Μαρία, θεανθρώπινη φύση Του, θαύματα Του, Σταύρωση, Κάθοδος στον Άδη και Ανάσταση Του, τρείς υποστάσεις του Θεού). Έτσι, πολλές απ’ αυτές καθίστανται ισάξιες με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ κάποιες άλλες τις ξεπερνούν κιόλας. Αυτό ακριβώς αναγνωρίζει και ο μεγάλος μας εκκλησιαστικός συγγραφέας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (2ος αιώνας μ.Χ), ο οποίος στο έργο του Στρωματείς (5,13) δηλώνει απερίφραστα: «Ούκ οίμαι υπό Ελλήνων σαφέστερον προσμαρτυρήσεσθαι τόν Σωτήρα ημών» δηλαδή «δεν είναι δυνατόν, νομίζω, να προαναγγελθεί σαφέστερα από τους Έλληνες ό Σωτήρας μας». Βλέπουμε λοιπόν ότι οι σοφοί Έλληνες της αρχαιότητας όχι μόνο πίστευαν σε ένα Θεό αλλά μίλησαν κιόλας για την τριαδικότητα Του, για την διττή φύση του Χριστού, για την Σταύρωση και την Ανάστασή Του, όπως αναφέρει το ekklisiaonline.
  • 
    
  • Προσπαθούσαν να αποδεσμευτούν από τη δυναστεία των θεών και να πλησιάσουν τον ένα και αληθινό Θεό. Αποδεικνύεται πως περίμεναν καρτερικά την έλευση του Χριστού για αιώνες. Γι’ αυτό και όταν έγινε η συνάντηση Χριστού και Ελλήνων, ο Χριστός είπε: «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου» (Κατά Ιωάννην -12,23) δηλαδή «έφτασε ή ώρα να δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου (=ο Χριστός)». Και έτσι έγινε...
  • 
    
  • http://orthodoxia.blogy.gr/post/2210:oi-arxaioi-e

Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο - Το έψηναν σε καλαμάκια στη Σαντορίνη πριν από 6.500 χρόνια!

κρατευτης

Τι έτρωγαν οι Ελληνες το 1.600 π.Χ.; 
Ο αρχαιολόγος Χρηστος Ντούμας άφησε για λίγο στην άκρη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο Ακρωτήρι της Θήρας και μίλησε για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας πριν από 3.500 χρόνια. Η απολαυστική κουβέντα έγινε τον Μάιο του 2014 με την Ευάννα Βενάρδου στην Ελευθεροτυπία: Αποφλοίωση φάβας με αρχαίες μυλόπετρες «Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που φυλάσσονταν στα σπίτια.

Καθώς έπεσε η τέφρα απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν», εξηγεί ο Χρ. Ντούμας.

«Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι’ αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμύγδαλων. Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια».

Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει).
Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού;

«Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους).

Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η «πλέμπα» και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια. Βρήκαμε ένα τέτοιο πιθαράκι και επρόκειτο για σημαντική ανακάλυψη μιας και απέδειξε ότι 1.500 χρόνια πριν τους Ρωμαίους, το έφτιαχναν στη Θήρα. Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ενός λαού που ζει με και από τη θάλασσα...»

Η πιο σπάνια, όμως, λιχουδιά ήταν ο γάρος, μια εκλεκτή σάλτσα που εξυμνούσε ο Σοφοκλής, ο Πλάτωνας και ο Πλίνιος από εντόσθια ψαριών και μικρά ψάρια (σαρδέλες, αθερίνες) που παστώνονταν σε χοντρό αλάτι και απλώνονταν στον ήλιο 2-3 μήνες.

Το παχύρευστο υγρό που έπαιρναν από το σούρωμα αραιωνόταν με ελαιόλαδο, κρασί ή ξύδι και αποθηκευόταν στο γαράριον για σάλτσα. Σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, έφτιαχναν γάρο μόνο από συκώτι κολιού ενώ η αρχική συνταγή έδωσε την ιδέα για την σάλτσα αντζούγιας των Σικελών και την γουόστερ σος (Worcestershire sauce).

– Κρέας έτρωγαν;

«Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα, που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά, ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά). 
Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά».

– Εχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν ολ’ αυτά;
«Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. 
Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική! 
Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. 
Ενα είδος γάστρας με πόδια». Κρατευτές σουβλακιών

– Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε;

«Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα. 
Ηταν πολύ εργονομικοί. 
Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξασφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε».

– Δηλαδή, το σουβλάκι είναι δικό μας έδεσμα… Κι όμως, κάποιοι σήμερα νομίζουν ακόμα πως είναι τουρκικής προέλευσης.

«Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο. Οι Τούρκοι ήρθαν το 1453 μ.Χ. 
Κάποτε είχα μια κουβέντα με έναν διαπρεπή Τούρκο αρχαιολόγο, τον ελληνιστή Εκρέμ Ακουργκάλ. 
Και του έλεγα ότι έχουμε δανειστεί κι εμείς πολλά από την τουρκική κουζίνα. Φέρνοντάς του ως παράδειγμα τον κεφτέ. Και μου λέει:

«Είστε αφελής. Οι Τούρκοι όταν ήρθαν εδώ ήταν νομάδες. Δεν είχαν κουζίνα. Απλώς υιοθέτησαν τη βυζαντινή κουζίνα. Ας μην κοροϊδευόμαστε: η λέξη «κεφτές» δεν είναι τούρκικη. Είναι η βυζαντινή λέξη «κοπτόν κρέας…».

Και πράγματι, θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου και τη γιαγιά μου να κόβουν γρήγορα και σταυρωτά το κρέας με δύο κοφτερά μαχαίρια κάνοντας το κιμά!».
– Οι ανασκαφές του Ακρωτηρίου αποτελούν τα παλαιότερα τεκμήρια για το τι έτρωγαν οι Ελληνες;

«Οχι. Υπάρχουν σκόρπια ευρήματα και από τη νεολιθική εποχή (5η και 4η χιλιετία π.Χ.) σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη. 
Ομως στο Ακρωτήρι, χάρη στο ηφαίστειο, πρώτη φορά βρέθηκαν τόσο πολλά μαζεμένα -και τόσο καλά διατηρημένα. 
Σκεφθείτε πως στις λάβες της Σαντορίνης υπάρχουν εγκλείσματα φυτών όπως τα φοινικόδεντρα ή οι ελιές που χρονολογούνται 60.000 χρόνια πριν από σήμερα. 
Και αποκαλύπτουν ένα κλίμα που δεν διαφέρει από το σημερινό.
 Στα πρώιμα ιστορικά χρόνια, την 5η, 4η ή 3η χιλιετία π.Χ., οι άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν την ίδια αυτή άγρια χλωρίδα».
 Η περίφημη μεσογειακή διατροφή έχει πολύ μακρινές ρίζες τελικά.
http://www.eleysis-ellinwn.gr//el/diatrofi/to-soublaki-katagetai-apo-to-aigaio-to-epsinan-se-kalamakia-sti-santorini-prin-apo-6-500-xronia.html