Ψάχνοντας για τον Χρήστο Νάτσο τον λήσταρχο Νταβέλη
Πάει καιρός τώρα που ψάχνω ιστορίες με ληστές της ελληνικής υπαίθρου κατά τον 19ο αιώνα .
Απο όλες τις ιστορίες αυτές η ιστορία του ληστή του Νταβέλη είναι αυτή που ερεθίζει την φαντασία .
Παντού είναι παρών - απών
Κρησφύγετα αληθινά και μή σε Πεντέλη , Υμηττό ,Πάρνηθα, Παρνασσό.
Σπηλιές που η ανηφόρα είναι κατηφόρα.
Ψυχανεμισμένοι μιλάνε για θεωρίες με κοίλη γή και υπόγειες στοές μήκους 10 χιλιομέτρων και βάλε, που ένωναν την Σπηλιά της Πεντέλης με το σπίτι της Δούκισσα , μέσω των οποίων γινότανε τα ερωτικά νταραβέρια του Νταβέλη.
"Επίσημη" φωτογραφία του στην Ριζάρειο που πιθανότατα δεν είναι δική του
μιας και όταν έζησε ο Νταβέλης η τεχνολογία της φωτογραφίας δεν είχε την ικανότητα αυτής της αποτύπωσης.
Άκουσα και διάβασα πολλά και το κουβάρι παραμένει μπερδεμένο.
Παίρνω λοιπόν τα ίχνη μύθου και ιστορίας και όπου με βγάλει.
Τα νεανικά χρόνια
Ο Νταβέλης καταγόταν απο τα Στύρα Ευβοίας και ήταν απο οικογένεια κουτσοβλάχικης καταγωγής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χρήστος Νάτσος. Πιθανότατα γεννήθηκε εκεί γυρω στο 1830 .
Σαν μεγάλωσε έγινε ομορφάντρας ασίκης και ντελικανής και επειδή το ψωμί στο χωριό ήταν λίγο, κάπου εκεί στα 18 με 20 χρόνια του έρχεται στη Αθήνα να κάνει τον γαλατά στην μονή Πετράκη με την βοήθεια ένός μπάρμπα του που ήταν ήδη ιερέας στην Μονή.
Επειδή όμως στην ζωή για αλλού ξεκινάμε και αλλού η ζωή μας πάει και με τον Νταβέλη έγινε η στραβή.
Ηταν στην μονή προϊστάμενός του θα λέγαμε σήμερα ο πάτερ Συμεών "άνθρωπος του Θεού", με σαρκικά πάθη όμως . Ο πάτερ λοιπόν είχε να συνάψει ερωτικές σχέσεις με μια καλόγρια, τη Νέζω απο το γυναικείο μοναστήρι του Άγιο Παντελεήμονα.
H απόσταση που τους χώριζε όμως, ήταν τεράστια για τα δεδομένα της εποχής και ο πάτερ Συμεών σκέφτηκε πώς κάποιος θα' πρεπε να μεσολαβούσε μεταξύ τους έτσι ώστε να έχουν επικοινωνία μέσω αλληλογραφίας. Θεώρησε λοιπόν ως κατάλληλο άτομο τον 20χρονο Χρήστο . Έτσι τον έπιασε μια μέρα και του είπε οτι καθώς πηγαίνει το γάλα στην κυρά Νέζω στη μονή όπου διέμενε, να της δώσει και ένα σημείωμα το οποίο έγραφε δήθεν για κάποιες δουλειές του μοναστηριού που της είχε αναθέσει .
Ο ανύποπτος Νταβέλης παρέδωσε το σημείωμα στην καλόγρια και εκείνη με τη σειρά της του έδωσε ένα άλλο σημείωμα. Αυτό γινόταν συνεχώς για πολύ καιρό και το σούρτα φέρτα του Νταβέλη έκανε την Νεζώ να τον ερωτευτεί (ηταν ωραίος άντρας στα ντουζένια του ο Χρήστος είπαμε).
Επειδή όμως τα ωραία πράγματα τελειώνουν γρήγορα , με κάποιον τρόπο ο πάτερ Συμεών κατάλαβε τα νταραβέρια της Νεζώ με τον Νταβέλη και φούντωσε η ζήλια μέσα του . Ετσί για να τον εκδικηθεί έπαιρνε το γάλα που μοίραζε ο Νταβέλης και το αραίωνε με νερό,με αποτέλεσμα να κάνει ο κόσμος παράπονα. Σαν να μην έφτανε αυτό έκρυψε κάπου ένα πρόβατο απο τη στάνη της μονής και πήγε ύστερα στον ηγούμενο λέγοντας του οτι το'κλεψε ο Νταβέλης.
Ενα απόγευμα λοιπόν που γύρναγε ο Χρήστος απ΄το γάλα τον περίμεναν δυό χωροφύλακες για τα περαιτέρω.Πέρασε ολόκληρη νύχτα στα υπόγεια της μοιραρχίας των Αθηνών και τελικά τον άφησαν ελεύθερο οταν δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο εναντίον του αλλά προφανέστατα όμως θα έφαγε ένα γερό μερεμέτι ξύλο κατα την συνήθεια της
εποχής.
Ύστερα απο αυτό ο αδικημένος , ταπεινωμένος και ξυλοφορτωμένος 20χρονος Χρηστος Νάστος γύρισε στο χωριό του τα Στύρα.
