Οἱ Ὅσιοι Διονύσιος καὶ Μητροφάνης οἱ Ἁγιορεῖτες

Γεννήθηκαν καὶ οἱ δυὸ στὶς ἀρχὲς τοῦ 16ου αἰῶνα, ἄγνωστο ποῦ. Ἀνατράφηκαν σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἰδιαίτερα ὁ Διονύσιος ἐπιδόθηκε πολὺ στὰ γράμματα. Ἀργότερα ἔγινε μοναχὸς στὴ Μονὴ τοῦ Στουδίου καὶ ἐπιθυμώντας ἀνώτερη ἡσυχαστικὴ ζωή, ἀναχώρησε γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἐκεῖ, σὲ κάποιο κελλί, κοντὰ στὴ Σκήτη τῶν Καρυῶν, ἐπιδόθηκε στὴ μελέτη καὶ στὴν ἐργασία τῆς ἀσκητικῆς φιλοσοφίας. Ἐπειδὴ ὅμως καὶ ἐκεῖ δὲν μποροῦσε νὰ ἡσυχάσει, πῆγε σὲ κάποιο ἡσυχαστήριο τῆς Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης. Ἐδῶ, μαζὶ μὲ τὸν μαθητή του Μητροφάνη, μέσα σὲ μία σπηλιά, ἀσκήτευαν στὴν ἐν Χριστῷ ζωή. Ἀργότερα ὁ Μητροφάνης, μὲ ἀπόφαση τῶν Πατέρων, βγῆκε ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ δίδασκε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ στὴ γύρω περιοχή. Ἔπειτα, ἐπανῆλθε στὸν Γέροντά του Διονύσιο. Ἔτσι θεάρεστα καὶ ἀσκητικὰ ἀφοῦ ἔζησαν καὶ oi δυό, ὁ μὲν Διονύσιος ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ τὴν 9η Ἰουλίου 1606 (ἄλλα χειρόγραφα ὅμως ἀναφέρουν τὴν κοίμησή του τὴν 6η Ὀκτωβρίου 1596 ἢ 1602), ὁ δὲ Μητροφάνης λίγο χρονικὸ διάστημα ἀργότερα. Στὴ Σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννης σῴζεται ἰδιόγραφο βιβλίο ποικίλης ὕλης, μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ Ὁσίου Διονυσίου τοῦ Ρήτορα, καὶ μὲ τὸν τίτλο «Κουβαρᾶς».

Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ὁ νέος Ἱερομάρτυρας

Ὁ Νεομάρτυρας αὐτὸς καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Βυζάρι τῆς ἐπαρχίας Ἁμαρίου Κρήτης, καὶ τὸ ἐπώνυμό του ἦταν Σιλιγάρδος. Ἔγινε ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἀσωμάτων καὶ μετὰ ἐπίσκοπος Λάμπης. Ὁ ἀρχιερέας Μεθόδιος ἀντιτάχθηκε στὶς βιαιοπραγίες τῶν Τούρκων καὶ γι᾿ αὐτὸ συνελήφθη. Ἔπειτα ἀπὸ πολλὰ βασανιστήρια, θανατώθηκε στὶς 9 Ἰουλίου 1793. Τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου ἐνταφιάστηκε κοντὰ στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου του στὸ μονύδριο τῶν Ταξιαρχῶν. Ὁ μάρτυρας αὐτὸς δὲν ἀναφέρεται στοὺς Συναξαριστές, οὔτε βρέθηκε ἀκολουθία του.

https://www.osotir.org/2017/07/09/to-synaksari-tis-imeras-9-7/

Η ΡΩΣΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ !

ΔΗΛΩΣΗ  ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.

«Η ρωσική γλώσσα ανήκει
στην οικογένεια των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Στη διαμόρφωση της
καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι μοναχοί Κύριλλος και Μεθόδιος από τη
Θεσσαλονίκη, καθώς και ο Αγιορείτης μοναχός Μάξιμος ο Γραικός, με τη
δημιουργία του ρωσικού αλφάβητου τον 9ο αιώνα με σκοπό τη διάδοση της
Αγίας Γραφής στους σλαβόφωνους.
Το ρωσικό αλφάβητο προέρχεται από το Κυριλλικό -μια παραλλαγή του ελληνικού (βυζαντινού)- και αποτελείται από 33 γράμματα: 21 σύμφωνα και
10 φωνήεντα, καθώς και από το “μαλακό” και το “σκληρό” σημείο, που αν
και δεν αποτελούν από μόνα τους φωνήματα, καθορίζουν τις ιδιότητες των
γραμμάτων που προηγούνται.
Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή της ρωσικής γλώσσας έπαιξε ο μεγάλος Ρώσος
διαφωτιστής και επιστήμονας Μιχαήλ Λομονόσωφ (1711 – 1765) ο οποίος
καθιέρωσε τη χρήση της στη λογοτεχνία και στα γράμματα. Στη αρχή του
19ου αιώνα, ο μεγάλος Ρώσος ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν κατάφερε να
εκσυγχρονίσει τη ρωσική γλώσσα, σταθεροποιώντας και καθορίζοντας τους
γραμματικούς και συντακτικούς της κανόνες. Ο ίδιος είχε πει
χαρακτηριστικά : «Η ελληνική γλώσσα χάρισε στη σλαβική τους νόμους της
δικής της καλομελετημένης γραμματικής, τους θαυμάσιους τρόπους της, τη
μεγαλόπρεπή ροή του λόγου, με άλλα λόγια, την υιοθέτησε απαλλάσσοντάς
την έτσι από τις αργές χρονοβόρες βελτιώσεις».

http://mignatiou.com/2017/06/o-kirillos-ke-o-methodios-dichazi-ti-rosia-me-ta-skopia-ke-ti-voulgaria-elliniki-i-katagogi-tis-rosikis-glossas/ 

«Η ρωσική γλώσσα ανήκει στην οικογένεια των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Στη διαμόρφωση της καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι μοναχοί Κύριλλος και Μεθόδιος από τη Θεσσαλονίκη, καθώς και ο Αγιορείτης μοναχός Μάξιμος ο Γραικός, με τη δημιουργία του ρωσικού αλφάβητου τον 9ο αιώνα με σκοπό τη διάδοση της Αγίας Γραφής στους σλαβόφωνους. Το ρωσικό αλφάβητο προέρχεται από το Κυριλλικό -μια παραλλαγή του ελληνικού (βυζαντινού)- και αποτελείται από 33 γράμματα: 21 σύμφωνα και 10 φωνήεντα, καθώς και από το “μαλακό” και το “σκληρό” σημείο, που αν και δεν αποτελούν από μόνα τους φωνήματα, καθορίζουν τις ιδιότητες των γραμμάτων που προηγούνται. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή της ρωσικής γλώσσας έπαιξε ο μεγάλος Ρώσος διαφωτιστής και επιστήμονας Μιχαήλ Λομονόσωφ (1711 – 1765) ο οποίος καθιέρωσε τη χρήση της στη λογοτεχνία και στα γράμματα. Στη αρχή του 19ου αιώνα, ο μεγάλος Ρώσος ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν κατάφερε να εκσυγχρονίσει τη ρωσική γλώσσα, σταθεροποιώντας και καθορίζοντας τους γραμματικούς και συντακτικούς της κανόνες. Ο ίδιος είχε πει χαρακτηριστικά : «Η ελληνική γλώσσα χάρισε στη σλαβική τους νόμους της δικής της καλομελετημένης γραμματικής, τους θαυμάσιους τρόπους της, τη μεγαλόπρεπή ροή του λόγου, με άλλα λόγια, την υιοθέτησε απαλλάσσοντάς την έτσι από τις αργές χρονοβόρες βελτιώσεις».

Πηγή: Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος διχάζουν Ρωσία, Σκόπια και Βουλγαρία: Ελληνική η «καταγωγή» της ρωσικής γλώσσας http://mignatiou.com/2017/06/o-kirillos-ke-o-methodios-dichazi-ti-rosia-me-ta-skopia-ke-ti-voulgaria-elliniki-i-katagogi-tis-rosikis-glossas/