ΟΠΟΥ ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΚΕΙ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Εἶναι γνωστὸ ἀπὸ τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου τὸ περιστατικὸ μὲ τὸν προφήτη Ἰωνᾶ, στὸν ὁποῖο εἶπε ὁ ἅγιος Θεὸς νὰ πάει στὴν πρωτεύουσα τῆς Ἀσσυρίας Νινευὴ καὶ νὰ κηρύξει μετάνοια, διότι οἱ ἁμαρτίες τῶν κατοίκων της ἦταν τόσο πολλὲς καὶ μεγάλες ποὺ ἡ κραυγὴ καὶ ἡ βοή της ἔφθανε μέχρι τοὺς οὐρανούς.

 Ἀλλὰ ὁ Ἰωνᾶς ἀντὶ νὰ βαδίσει ἀνατολικά, πρὸς τὴ Νινευή, «ἀνέστη τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς». Ἀποφάσισε νὰ ταξιδέψει δυτικά, στὴ μακρινὴ πόλη τῆς Ἱσπανίας Θαρσίς, γιὰ νὰ βρεθεῖ, ὅπως νόμιζε, ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ μακριὰ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα, τὴν πόλη στὴν ὁποία εἰδικῶς καὶ κατ’ ἐξοχὴν φανέρωνε τὴ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο τοῦ προσώπου του ὁ Κύριος. 

Κατέβηκε μὲ τὰ πόδια στὴν Ἰόππη, βρῆκε πλοῖο ποὺ θὰ ἐκτελοῦσε τὸ δρομολόγιο Ἰόππη - Θαρσίς, πλήρωσε τὸ εἰσιτήριο τῆς διαδρομῆς, μπῆκε μέσα, κατέβηκε στὸ ἀμπάρι τοῦ πλοίου καὶ ὅπως ἦταν κουρασμένος ἔπεσε γιὰ ὕπνο νὰ κοιμηθεῖ. Τὸ πλοῖο ἀνεχώρησε κανονικά, ἀλλά, ὅταν ἀνοίχτηκε στὸ πέλαγος, «Κύριος ἐξήγειρε πνεῦμα μέγα», σήκωσε δυνατὸ ἀέρα, καὶ «ἐγένετο κλύδων μέγας» (Ἰων. α΄ 4), ξέσπασε τρικυμία μεγάλη, εἰδικὰ στὴν περιοχὴ ποὺ ταξίδευε τὸ συγκεκριμένο πλοῖο. Οἱ ναυτικοὶ δραστηριοποιήθηκαν γιὰ νὰ μὴ συντριβεῖ τὸ πλοῖο,ἔριξαν καὶ μέρος τοῦ φορτίου στὴ θάλασσα γιὰ νὰ ἐλαφρώσει, ἀλλὰ ἡ τρικυμία δυνάμωνε περισσότερο. Τρομοκρατήθηκαν οἱ πάντες κι ἄρχισαν νὰ προσεύχονται ὁ καθένας στὸ δικό του Θεὸ νὰ τοὺς σώσει ἀπὸ βέβαιο πνιγμό. 

 Ὁ μόνος ποὺ ἐξακολουθοῦσε νὰ κοιμᾶται στὸ ἀμπάρι τοῦ πλοίου ροχαλίζοντας ἦταν ὁ Ἰωνᾶς. Ἀνήσυχος ὁ πρωρεὺς τοῦ πλοίου πῆγε καὶ τὸν ξύπνησε λέγοντας: «Τί κάνεις ἐδῶ; Τὸ πλοῖο κινδυνεύει κι ἐσὺ κοιμᾶσαι βαθιά; ‘‘Ἀνάστα καὶ ἐπικαλοῦ τὸν Θεόν σου’’. Σήκω γρήγορα, νὰ παρακαλεῖς κι ἐσὺ τὸν Θεό σου νὰ μᾶς λυπηθεῖ, γιατὶ χανόμαστε!».

 Ἐπειδὴ ἡ τρικυμία εἶχε κάτι ἀσυνήθιστο, ὅλοι διαισθάνονταν ὅτι κάποιος ἔφταιγε γιὰ τὸ κακὸ ποὺ τοὺς βρῆκε καὶ ἔλεγαν μεταξύ τους: «Δεῦτε βάλωμεν κλήρους καὶ ἐπιγνῶμεν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν» (Ἰων. α΄ 7). Ἔριξαν κλῆρο καὶ ὁ κλῆρος ἔπεσε στὸν Ἰωνᾶ. Αὐτὴ τὴν ἑρμηνεία τοῦ φαινομένου δὲν τὴν ἀρνήθηκε οὔτε ὁ Ἰωνᾶς, ὁ ὁποῖος ὁμολόγησε μετανοημένος τὴν ἐνοχή του λέγοντας: «Ἔγνωκα ἐγὼ ὅτι δι’ ἐμὲ ὁ κλύδων ὁ μέγας οὗτος ἐφ’ ὑμᾶς ἐστι» (Ἰων. α΄ 12). Ἐξαιτίας μου συμβαίνει σὲ σᾶς αὐτὴ ἡ μεγάλη θαλασσοταραχή. 

Παρήκουσα στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ἐγκατέλειψα τὴν ἀποστολή μου! «Ἄρατέ με καὶ ἐμβάλετέ με εἰς τὴν θάλασσαν». Πάρτε με καὶ ρίξτε με στὴ θάλασσα, γιὰ νὰ σταματήσει ὁ σάλος τῶν κυμάτων.

 Ἡ συναρπαστικὴ διήγηση ἔχει καὶ θαυμαστὴ συνέχεια, ἀλλὰ ἐμεῖς θὰ σταματήσουμε ἐδῶ, γιὰ νὰ βγάλουμε ἕνα σπουδαῖο δίδαγμα. Γιατί ξέσπασε στὰ καλὰ καθούμενα τόσο μεγάλη θαλασσοταραχή; Γιὰ νὰ μάθεις, σημειώνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «ὅτι ὅπου ἁμαρτία, ἐκεῖ χειμών, ὅπου παρακοή, ἐκεῖ κλυδώνιον»· ὅπου ὑπάρχει ἁμαρτία, παρακοή, ἀποστασία ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, δημιουργοῦνται ἀκαταστασίες, ἀνωμαλίες, ἀναστατώσεις μεγάλες. 

Γιατί ἡ Νινευὴ ἔφθασε στὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ, τόσο ποὺ ὁ ἅγιος Θεὸς ἀποφάσισε τὴν καταστροφή της; Ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν τῶν κατοίκων της. «Ἐσαλεύετο ἡ πόλις διὰ τὰ ἁμαρτήματα τῶν Νινευϊτῶν»! Γιατί ξέσπασε τόσο μεγάλη τρικυμία στὸ ταξίδι τοῦ Ἰωνᾶ; Ἐξαιτίας τῆς παρακοῆς του. «Ἐσαλεύετο τὸ πλοῖον διὰ τὴν παρακοὴν τοῦ προφήτου»! Ὁ Ἰωνᾶς μὲ τὴν παρακοή του ἔθεσε σὲ κίνδυνο τὴ ζωή του, τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του, ἀλλὰ καὶ τὴ ζωὴ τόσων συνανθρώπων του μὲ τοὺς ὁποίους συνταξίδευε. Ἀλλὰ καὶ οἱ Νινευΐτες, ποὺ εἶχε λάβει ἐντολὴ ὁ Προφήτης νὰ τοὺς ἐλέγξει γιὰ τὴν ἔκλυτη ζωή τους, ὄχι μόνο οἱ ἴδιοι αὐτοκαταστρέφονταν, ἀλλὰ καὶ τὴν πόλη τους τὴν ἔφεραν στὰ πρόθυρα τῆς καταστροφῆς. Ἔτσι κι ἐμεῖς ὅσο πιὸ πολὺ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τόσο πιὸ πολὺ ζημιωνόμαστε, τόσο πιὸ πολλὰ δεινὰ φέρνουμε στὴν πόλη καὶ τὴν πατρίδα μας. 

 Ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα, εἶναι νὰ μετανοήσουμε εἰλικρινὰ γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας. Οἱ ναυτικοὶ «ἔρριψαν τὸν Ἰωνᾶν εἰς τὸ πέλαγος, καὶ ἔστη τὸ πλοῖον». Τὸν ἔριξαν στὴ θάλασσα καὶ σταμάτησε ἀμέσως ἡ τρικυμία. Σώθηκε τὸ πλοῖο τους ἀπὸ βέβαιο καταποντισμό. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰωνᾶς σώθηκε μὲ τὴ μετάνοια. Διότι τὸ κῆτος ποὺ ἦλθε κοντά του δὲν τὸν κατασπάραξε, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες τὸν ἔβγαλε σῶο καὶ ἀβλαβὴ στὴν ξηρά. Τὸ ἴδιο νὰ κάνουμε κι ἐμεῖς. Νὰ ρίξουμε στὴ θάλασσα τοῦ θείου ἐλέους τὶς ἁμαρτίες μας, γιὰ νὰ σωθοῦμε κι ἐμεῖς καὶ ἡ πατρίδα μας. «Ἡμεῖς δὲ τὴν ἁμαρτίαν καταποντίσωμεν, καὶ στήσεται πάντως ἡ πόλις»(*). Μόνο ἂν μετανοήσουμε εἰλικρινά, θὰ μπορέσουμε νὰ σταθοῦμε στὰ πόδια μας κι ἐμεῖς καὶ ἡ πατρίδα μας.

 (*) Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ὁμιλία Ε΄ Εἰς τοὺς ἀνδριάντας, ΕΠΕ 32, 132.Ο ΣΩΤΗΡ2049

Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Εχουμε χρέος νὰ προσευχόμαστε θερμὰ γιὰ τὴν Πατρίδα μας 

Ἀνοίγει τὴν καρδιά του ὁ ἀπόστολος

Παῦλος κι ἀφήνει νὰ ξεχυθεῖ ὁ πλούσιος

σὲ αἰσθήματα στοργῆς ἐσωτερικός του κό-

σμος. Ἔκδηλη διακρίνουμε τὴ συγκίνησή

του καθὼς ἀναφέρεται στοὺς ὁμοεθνεῖς του

Ἰσραηλίτες ποὺ δὲν πίστεψαν στὸν Μεσσία

Χριστὸ κι ἔμειναν μακριὰ ἀπὸ τὸν δρόμο

τῆς σωτηρίας. Γι’ αὐτὸ καὶ μὲ πόνο ψυχῆς

γράφει: «Ἡ εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ

ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ Ἰσρα-

ήλ ἐστιν εἰς σωτηρίαν», δηλαδή, ἡ σφοδρὴ

ἐπιθυμία καὶ εὐαρέσκεια τῆς καρδιᾶς μου

καὶ ἡ προσευχὴ ποὺ ἀπευθύνω στὸν Θεὸ

γιὰ τοὺς Ἰσραηλίτες – παρὰ τὴν ἀπιστία ποὺ

δείχνουν – εἶναι νὰ σωθοῦν.

Ὁ ἀποκαλυπτικὸς αὐτὸς λόγος τοῦ ἁγί-

ου Ἀποστόλου μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ

δοῦμε πῶς ὁ ἀπόστολος Παῦλος φανέρω-

νε τὴν ἀγάπη του πρὸς τοὺς συμπατριῶτες

του καὶ πῶς καλούμαστε κι ἐμεῖς νὰ ἐκδη-

λώνουμε τὴν ἀγάπη μας αὐτή.

1. Η ἀγάπη τοῦ ἀπ. Παύλου

γιὰ τοὺς συμπατριῶτες του

Μὲ ἔκπληξη καὶ θαυμασμὸ στέκεται κανεὶς

μπροστὰ στὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς τοῦ ἀπο-

στόλου Παύλου. Ναί! Ὁ μέγας Παῦλος ποὺ

διέτρεξε ὅλη τὴν οἰκουμένη γιὰ νὰ διαδώσει

τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου‧ αὐτὸς ποὺ δι-

εκήρυξε ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν

φυλετικὲς διακρίσεις‧ αὐτός, ὁ Ἀπόστολος

τῶν ἐθνῶν, ποτὲ δὲν ξεχνοῦσε τὴν πατρίδα

του. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι μὲ σεμνὴ καύ-

χηση ἀνέφερε συχνὰ τὴν καταγωγὴ καὶ τὴν

ἐθνικότητά του: «Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι

Ἰουδαῖος Ταρσεύς, τῆς Κιλικίας οὐκ ἀσή-

μου πόλεως πολίτης» (Πράξ. κα΄ 39, κβ΄ 3).

Μάλιστα δὲν ἔπαυσε ν’ ἀγαπᾶ τοὺς συμπα-

τριῶτες του ἀκόμη καὶ τότε ποὺ αὐτοὶ τὸν

πλήγωναν μὲ τὴν ἀχάριστη συμπεριφορά

τους καὶ τοὺς σκληροὺς 

διωγμοὺς ἐναντίον του...

Τὸ πιὸ συγκλονιστικὸ ὅμως εἶναι ὅτι ἡ ἔν-

τονη ἀγάπη καὶ τὸ διαρκὲς ἐνδιαφέρον του

γιὰ τοὺς ὁμοεθνεῖς του τὸν ὁδήγησε στὸ νὰ

γράψει τοὺς ἑξῆς συγκινητικοὺς λόγους:

«Ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι

ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου,

τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα» (Ρωμ. θ΄

3). Δηλαδή: Θὰ εὐχόμουν ἐγώ, ποὺ τίποτε

δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὲ χωρίσει ἀπὸ τὸν

Χριστό, νὰ χωρισθῶ ἀπὸ Αὐτὸν γιὰ πάντα,

ἐὰν ἦταν δυνατὸν νὰ γίνει αὐτό, γιὰ χάρη

τῶν ἀδελφῶν μου Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι  φυσικοὶ συγγενεῖς μου.

Αὐτὸ τὸ ἐξαίρετο παράδειγμα φιλοπατρί-

ας τοῦ ἀποστόλου Παύλου μᾶς διδάσκει ὅτι

ἡ χριστιανικὴ πίστη δὲν καταργεῖ τὴν ἀγά-

πη στὴν πατρίδα, ἀλλὰ τῆς δίνει νόημα βα-

θύτερο καὶ οὐσιαστικότερο. Πῶς μποροῦμε

λοιπὸν κι ἐμεῖς ὡς πιστοὶ χριστιανοὶ νὰ ἐκ-

δηλώνουμε τὴν ἀγάπη μας 

πρὸς τὴν πατρίδα;

2. Η δική μας ἀγάπη στὴν Πατρίδα

Μιὰ λέξη εἶναι αὐτὴ ποὺ φανερώνει τὴν

ἀγάπη στὴν ὕψιστη μορφή της: ἡ θυσία.

Μᾶς τὸ εἶπε ὁ Κύριος: «Μείζονα ταύτης ἀ-

γάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ

θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ» (Ἰω. ιε΄ 13). Με-

γαλύτερη ἀγάπη πρὸς τοὺς φίλους του

κανεὶς δὲν ἔχει ἀπ’ αὐτήν, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ

νὰ προσφέρει καὶ νὰ θυσιάσει τὴ ζωή του

γιὰ χάρη τῶν φίλων του. Ἐφόσον λοιπὸν

ἀγαποῦμε τὴν Πατρίδα μας, ὀφείλουμε νὰ

εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ἀναλάβουμε κόπους καὶ

δαπάνες γιὰ χάρη τοῦ κοινοῦ καλοῦ, ἀκόμη

καὶ νὰ θυσιάσουμε τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας,

ἂν χρειαστεῖ!

Ἐπιπλέον ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Πατρίδα ἐκ-

δηλώνεται καὶ μὲ τὴν προσευχή μας γι’ αὐ-

τήν. Ὅπως ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπηύθυ-

νε δέηση πρὸς τὸν Θεὸν «ὑπὲρ τοῦ Ἰσρα-

ήλ», ἔτσι κι ἐμεῖς ἔχουμε χρέος νὰ προσευ-

χόμαστε θερμὰ γιὰ τὴν Πατρίδα μας καὶ νὰ

παρακαλοῦμε τὸν ἅγιο Θεὸ νὰ χαρίζει στὸ

Ἔθνος μας εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, καί – τὸ

κυριότερο – μετάνοια! Ἄλλωστε καὶ ἡ ἁγία

μας Ἐκκλησία εὔχεται στὴ θεία Λειτουργία

ὄχι μόνο «ὑπὲρ τοῦ σύμπαντος κόσμου»

ἀλλὰ καὶ εἰδικὰ «ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν

ἔθνους».

Τέλος, τὴν ἀγάπη μας πρὸς τὴν Πατρίδα

τὴν φανερώνουμε καὶ μὲ τὴν ἐνάρετη καὶ

ἁγία ζωή μας. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολό-

γος συμβουλεύει σὲ μία ἀπὸ τὶς ἐπιστολές

του: «Τὴν πατρίδα τίμησον, καὶ τῇ ἀρετῇ βο-

ήθησον» (ΕΠΕ 7, 52). Εἶναι τιμὴ καὶ ἐγγύ-

ηση γιὰ τὴν πατρίδα νὰ ἀνατρέφει ἀνθρώ-

πους μὲ ἀρετὴ καὶ ἁγιότητα. Ὅσο ἔχουμε

πιστοὺς χριστιανούς ποὺ προσεύχονται,

μετανοοῦν καὶ ἀγωνίζονται, τὸ Ἔθνος μας

δὲν κινδυνεύει. Θὰ ζεῖ καὶ θὰ μεγαλουργεῖ

μὲ τὴ βοήθεια καὶ τὴ δύναμη τοῦ παντοδύ-

ναμου Θεοῦ.

❁ ❁ ❁

Βεβαίως δὲν εἶναι ὁ ἀπόστολος Παῦλος

τὸ μοναδικὸ παράδειγμα φιλοπατρίας. Τὸ

ἀξεπέραστο πρότυπο καὶ στὸ θέμα τῆς ἀ-

γάπης πρὸς τὴν Πατρίδα εἶναι ὁ Κύριος Ἰη-

σοῦς Χριστός, ὁ Ὁποῖος κατὰ τὴν ἐπίγεια

ζωὴ καὶ δράση του ἔδειξε ἰδιαίτερο ἐνδια-

φέρον γιὰ τὴ σωτηρία τῶν συμπατριωτῶν

του. Καὶ τὸ πιὸ συγκινητικό: ὅταν κάποτε

ἀντίκρισε τὴν πόλη τῆς Ἱερουσαλήμ, ἔκλα-

ψε μὲ λυγμοὺς γι’ αὐτήν, διότι γνώριζε τὸ

οἰκτρὸ τέλος ποὺ θὰ εἶχε 

ἐξαιτίας τῆς ἀπιστίας της...

Ἂς ἀναλογιστοῦμε κι ἐμεῖς τὴν εὐθύνη μας

κι ἂς ἀφήσουμε τὸ δάκρυ καὶ τὸ στεναγμό

μας νὰ γίνουν προσευχὴ θερμὴ πρὸς τὸν

παντοδύναμο καὶ πανάγαθο Θεό, γιὰ νὰ

κάνει καὶ πάλι τὸ θαῦμα του καὶ νὰ σώσει τὸ

Ἔθνος μας. Αὐτὸς εἶναι ἡ μόνη μας ἐλπίδα!

Ο ΣΩΤΗΡ2048

Απίστευτο καὶ ὅμως ἀληθινὸ

Ἡ εἴδηση μᾶς ερχεται απο το 2012. 

Τὸ περιστατικὸ συνέβη σ’ ἕνα Λύκειο τῆς πε-ριφέρειας Θεσσαλονίκης. Ἦταν βροχερὸς ὁ καιρὸς καὶ δὲν ἔγινε προσευχὴ στὸ προαύλιο τοῦ Σχολείου, ὅπως κάθε μέρα. Σὲ μιὰ τάξη, ὅταν μπῆκε ὁ καθηγητὴς γιὰ τὸ μάθημα, φώναξαν δύο μαθητές: Κύριε, δὲν κάναμε σήμερα προσευχὴ στὸ προαύλιο. Νὰ κάνουμε τώρα πρὶν ἀρχίσει τὸ μάθημα; εἶναι ἡ πρώτη ὥρα.
 –Προσευχή; ἀπάντησε ἀπορημένος ὁ κα- θηγητής. Κοιτάξτε, δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ ἀστεῖα πρωί - πρωί. 
 –Γιατί, ἀστεῖα σᾶς λέμε, κύριε; Κάθε πρωὶ δὲν κάνουμε προσευχὴ πρὶν μποῦμε στὶς τάξεις; Ἀφοῦ δὲν κάναμε ἔξω, ἂς κάνουμε μέσα!
 –Ἄλλο ἔξω κι ἄλλο στὴν τάξη! Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο. 
 –Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ προσευχή; Τί νόμος εἶναι αὐτός, κύριε; Ἐμεῖς θὰ κάνουμε. Ἐσεῖς ἂν δὲν θέλετε, μπορεῖτε νὰ μὴ συμμετέχετε. 

 Κι ἀμέσως σηκώθηκε σύσσωμη ἡ τάξη. Ἄρχισε ἕνας στὴν ἀρχὴ καὶ μία - μία ἑνώθηκαν οἱ φωνὲς τῶν ἐφήβων λέγοντας τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς» καὶ τὸ «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς...» μὲ κάθε σοβαρότητα. Ἄφωνος καὶ μὲ σκυμμένο τὸ κεφάλι ἄκουγε τὴν προσευχὴ τῶν μαθητῶν του ὁ καθη- γητὴς καὶ πῆρε ἀσφαλῶς τὸ μάθημά του. Συγκινητικὸ καὶ ἐλπιδοφόρο τὸ περιστατικό. Φανερώνει ὅμως ὅτι Ἑλληνόπουλα δὲν εἶναι μόνο αὐτὰ τὰ ὁποῖα προβάλλει συχνὰ ἡ διεφθαρμένη τηλεόραση, οἱ «χούλιγκανς» τῶν γηπέδων καὶ αὐτὰ ποὺ σαπίζουν στὶς καφετέριες. Ὑπάρχουν καὶ οἱ νέοι μας ποὺ συγκινοῦνται μὲ τὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος καὶ ποὺ δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλὴ ζωὴ τῶν ξένων καὶ ἀπὸ τὸ κακὸ παράδειγμα τῶν μεγαλυτέρων. Ὑπάρχουν οἱ νέοι ποὺ κρατοῦν τὶς Ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις μας. Αὐτοὶ οἱ νέοι εἶναι τὸ μέλλον καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ ἔθνους μας.
Ο ΣΩΤΗΡ2040

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΗΜΑΙΟΣΤΟΛΙΣΜΟΣ ! ΠΟΛΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΙΜΑ ΧΥΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ !

 απο efenpress

Καὶ ἄλλος ὑβριστὴς τῆς Ἱστορίας μας

 

Μετὰ τὴν κ. Ρεπούση, ποὺ ὑποτίμησε τὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ μὲ τὸ νὰ ἀρνεῖται τὶς σφαγὲς τῶν Ἑλλήνων τῆς Σμύρνης μιλώντας ἁπλῶς γιὰ συνωστισμό, μᾶς ἦλθε ὁ κ. Φίλης, ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας, ποὺ ἀρνεῖται τὴ Γενοκτονία τῶν Ποντίων. Πρόσφατα παρουσιάσθηκε καὶ ὁ κ. Ἀντώνης Λιάκος. Εἶναι καθηγητὴς τῆς Νεότερης Ἱστορίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Τοποθετήθηκε μάλιστα ἀ­πὸ τὸν κ. Φίλη ἐπικεφαλῆς τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Διαλόγου γιὰ τὴν Παιδεία. Τί διακήρυξε λοιπὸν ὁ κ. Λιάκος; «Δὲν δίστασε νὰ παρομοιάσει τοὺς Μακεδονομάχους μὲ τοὺς Τζιχαντιστὲς στὴ Συρία»!
    Οἱ δηλώσεις του αὐτὲς προκάλεσαν πλῆθος ἀντιδράσεων. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πρώην Πρύτανη τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθη­νῶν κ. Φορτσάκη, ποὺ ἀντέδρασε ἔντο­να, ἀντέδρασε καὶ ὁ κυβερνητικὸς βουλευτὴς κ. Μιχελογιαννάκης, ὁ ὁποῖος δήλωσε: «Ξεφύγαμε ἀπὸ τὴ Ρεπούση, καὶ τώρα συναντᾶμε μπροστά μας τὸν κ. Λιάκο... Δὲν θὰ ἀνεχτῶ θέσεις τοῦ στὺλ “οἱ Μακεδονομάχοι ἦταν τζιχαντιστές”». Καὶ ἄλλος κυβερνητικὸς βουλευτής, ὁ κ. Ζουράρις, δήλωσε: «Βροντώδης ἡ ἐπιστημολογικὴ στέρηση τοῦ κ. Λιάκου». Ἡ δὲ Παμμακεδονικὴ Ἕνωση Ἀγώνα Ἑλλάδας - Αὐστραλίας «συστήνει μὲ ἐπιστολή της στὸν καθηγητὴ Ἀντώνη Λιάκο νά... ἐπιστρέψει στὰ θρανία ἀπὸ τὴν Α΄ Δημοτικοῦ γιὰ νὰ μάθει Ἱστορία, καὶ τονίζει πὼς δὲν μᾶς χρειάζονται τέτοιοι ἐπιστήμονες» («Δημοκρατία» 1 καὶ 4-12-2015).
    Δὲν σεβασθήκατε, κ. Λιάκο, τὴ μνήμη ἑνὸς Παύλου Μελᾶ, χάρη στὴ θυσία τοῦ ὁποίου συγκινήθηκαν οἱ Πανέλληνες καὶ ἀπελευθέρωσαν τὴν τουρκοκρατούμενη καὶ βουλγαροκρατούμενη Πατρίδα μας! Τζιχαντιστὴς καὶ ὁ θρυλικὸς Μητροπολίτης Καστοριᾶς Γερμανὸς Καραβαγγέλης, ποὺ ἐμψύχωνε τὰ παλληκάρια ποὺ κατέφθαναν κρυφὰ ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα γιὰ νὰ πολεμήσουν γιὰ τὴ λευτεριὰ τῶν σκλαβωμένων Βορειοελλαδιτῶν; Τζιχαν­τιστὴς ὁ ἑλληνόψυχος ὑποπρόξενος τῆς Ἑλλάδος στὸ Μοναστήρι Ἴων Δραγούμης, ποὺ συντόνιζε τὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα μὲ ἐξαίρετη διπλωματία; Τζιχαντιστὲς οἱ ἡρωικοὶ ὁπλαρχηγοὶ καπετὰν Ἄγρας, καπετὰν Κώ­ττας, καπετὰν Γκόνος Γιώτας κλπ., ποὺ μέρα - νύχτα στὴν ἀπέραντη βαλτολίμνη τῶν Γιαννιτσῶν καὶ στὰ γύρω χωριὰ καὶ τοὺς λόφους πολεμοῦσαν μὲ τοὺς Βούλγαρους κομιτατζῆδες καὶ τοὺς Τούρκους, ἀκόμη καὶ σῶμα μὲ σῶμα, γιὰ νὰ ἐλευθερώσουν τὸν τόπο μας; Ἂν δὲν ἔχυναν αὐτοὶ τὸ αἷμα τους, οὔτε Θεσσαλονίκη καὶ Μακεδονία θὰ εἴχαμε οὔτε Θράκη.
    Ἀσφαλῶς γνωρίζετε τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ ἀπὸ κάτι ἄλλο μᾶλλον κινεῖσθε γιὰ τέτοιες δηλώσεις. Τὸ λάθος σας εἶναι μέγιστο! Ὀφείλετε νὰ ἐπανορθώσετε, διότι οἱ δηλώσεις σας συνιστοῦν ἐθνικὸ ἔγκλημα.
http://www.osotir.org/el/ 

ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ?

Η Πατρίδα είναι όπως ο Θεός , δεν έχει κόμματα .

                             Η Πατρίδα  είναι  όπως ο Θεός , δεν έχει κόμματα .