Η Μάνη μπροστά στον αγώνα του 1821

19-03-2018 08:31   

ΜΑΝΗ. O Γιώργος Δημακόγιαννης μέσα από την Αδούλωτη Μάνη, αναφέρεται στην γενιά των Μανιατών που κήρυξε τον πόλεμο στους Τούρκους το 1821 και περιγράφει τους νόμους της Μάνης που οδήγησαν εκούσια τους Μανιάτες μπροστάρηδες στην έναρξη της Επανάστασης. Ο μανιάτης εκδότης - δημοσιογράφος θυμίζει ότι νόμοι της αρχαίας Σπάρτης οδηγούσαν τις οικογένειες των Μανιατών στις αποφάσεις τους.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιώργου Δημακόγιαννη θα μεταδοθεί την Τρίτη 20 Μαρτίου από την τηλεόραση Μεσόγειος στις 7:45.

Η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης στη Μάνη στις 17 Μαρτίου 1821

https://www.facebook.com/nicos.stefanidis

Η περιοχή της Μάνης σ’ όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας παρέμεινε στην πραγματικότητα απόρθητη, παρά τις επανειλημμένες απόπειρες των Τούρκων για την υποδούλωσή της. Μάλιστα, από το 1776, μετά τα Ορλωφικά, ανακηρύχθηκε σε ημιανεξάρτητη φόρου υποτελή ηγεμονία υπό την άμεση δικαιοδοσία του Καπουδάν Πασά. Τη διοίκησή της αναλάμβανε ένας από τους καπεταναίους της περιοχής, που διοριζόταν μπέης και ήταν υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης.

Η Μάνη είχε γίνει «το μεγαλύτερον φόβητρον των Τούρκων και το καταφύγιον των Ελλήνων», καθώς λόγω του ιδιότυπου αυτού καθεστώτος στην επικράτειά της υπήρχαν μόνιμες ανεξέλεγκτες δυνάμεις ενόπλων ανδρών, που αποτελούσαν και τους μοναδικούς έμπειρους πολεμιστές στην Πελοπόννησο. Η φήμη των κατοίκων, σε συνδυασμό με τη σχετική αυτοτέλεια της περιοχής και το κατάλληλο έδαφος της χερσονήσου, που μπορούσε να λειτουργήσει ως ορμητήριο και παράλληλα ως καταφύγιο, είχαν καταστήσει τη Μάνη στη συνείδηση τόσο των Ελλήνων όσο και των ξένων, ως την πιο κατάλληλη περιοχή για την έναρξη του μεγάλου αγώνα.

Πράγματι, παρά τις αντιπαλότητες και τις διαμάχες μεταξύ των μεγάλων οικογε­νειών της περιοχής κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Τουρκοκρατίας, σημειώθηκαν αρκετά επαναστατικά κινήματα και οργανώθηκε η καθολική συμμετοχή των Μανιατών στη μεγάλη επανάσταση. Τον Οκτώβριο του 1819, οι αρχηγοί συγκεντρώθηκαν στις Κιτριές στο σπίτι του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, του τελευταίου μπέη της Μάνης και υπέγραψαν συμφωνία για συνεννόηση και κοινή προετοιμασία.

Επί πλέον, πολλοί Μανιάτες καπεταναίοι, και ο ίδιος ο Πετρόμπεης έσπευσαν να μυηθούν στη Φιλική Εταιρεία, ενισχύοντας την πεποίθηση ότι, οποιαδήποτε καθολική εξέγερση των Ελλήνων έπρεπε να στηριχθεί στη Μάνη. Μάλιστα, το αρχικό σχέδιο του Υψηλάντη ήταν να μεταβεί ο ίδιος εκεί για την κήρυξη της επανάστασης, κάτι που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, λόγω των κινδύνων που υπέκρυπτε η μετακίνησή του στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Η ματαίωση του σχεδίου αυτού αντί να απογοητεύσει τους Μανιάτες μάλλον ενέτεινε το επαναστατικό τους φρόνημα. Ήδη, από τις αρχές του 1821 επικρατούσε πολεμικός αναβρασμός στην περιοχή, όπως και στην υπόλοιπη Πελοπόννησο. Ακολουθώντας τις εντολές της Φιλικής Εταιρείας είχαν έλθει στη Μάνη ο Παπαφλέσσας και σπουδαίοι οπλαρχηγοί όπως ο Αναγνωσταράς και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, οι οποίοι περιφέρονταν στα χωριά και στρατολογούσαν τους κατοίκους. Οι προετοιμασίες διεξάγονταν εντελώς απροκάλυπτα στην Ανατολική Μάνη, όπου η παρουσία της εξουσίας ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη και πιο ήπια στη Δυτική, όπου βρισκόταν η έδρα του μπέη. Ο Πετρόμπεης είχε με επιτυχία κατορθώσει να καλύψει την παρουσία και τη δράση των οπλαρχηγών, αλλά και να αποφύγει τη μετάβασή του στην Τρίπολη στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν ο Τούρκος διοικητής της Πελοποννήσου προκειμένου να αποδυναμώσει το ενδεχόμενο της εξέγερσης στην επικράτειά του κάλεσε όλους τους αρχιερείς και τους προκρίτους της Πελοποννήσου με το πρόσχημα της σύσκεψης, στην πραγματικότητα όμως για να τους κρατήσει εκεί. Προφασιζόμενος ασθένεια ο Πετρόμπεης έστειλε το γιο του Αναστάσιο, καθησυχάζοντας έτσι την τουρκική ηγεσία και εξασφαλίζοντας την απρόσκοπτη δράση των καπεταναίων.

Η προετοιμασία

Από τις αρχές Μαρτίου σ’ όλη τη Μάνη επικρατούσε εμφανής πολεμικός συναγερμός. Οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει τις εργασίες τους, συναθροίζονταν στις πλατείες των χωριών ετοιμάζοντας «μπαρουτόβολα» και συγκεντρώνοντας τρόφιμα για τους πολεμιστές, ενώ οι οπλαρχηγοί κατέβαλαν αγωνιώδεις προσπάθειες να εξασφαλίσουν μολύβι και μπαρούτι, να συγκεντρώσουν πολεμιστές και να συγκροτήσουν σώματα. Αυτή η ζωηρή και απροκάλυπτη προετοιμασία σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες διαμάχες μεταξύ των ισχυρών οικογενειών της Μάνης, είχαν σοβαρά ανησυχήσει τον Πετρόμπεη, ο οποίος φοβόταν ότι μια πρόωρη εξέγερση θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωτερικές συγκρούσεις αλλά και στην αντίδραση των Τούρκων με τη λήψη σκληρών μέτρων κατά της Μάνης. Χαρακτηριστική είναι η επιστολή του στους Γρηγοράκηδες, αρχηγούς της Ανατολικής Μάνης, την 11η Μαρτίου 1821, με την οποία τους συνιστά να αποφεύγουν τις βεβιασμένες κινήσεις που μπορεί να βλάψουν την υπόθεση του αγώνα και τις συνεννοήσεις «δια το κοινόν όφελος». Όπως φαίνεται από έγγραφα που σώζονται σε αρχεία επιφανών οικογενειών της Μάνης, στις αρχές Μαρτίου όλοι οι καπεταναίοι επικοινωνούσαν μεταξύ τους και με τον Πετρόμπεη είτε με κρυπτογραφημένες επιστολές ή με προσωπικές επαφές, με σκοπό τη συνεννόηση για την προετοιμασία και τον κοινό τρόπο δράσης. Γύρω στα μέσα Μαρτίου, οι τελικές αποφάσεις φαίνεται ότι είχαν ήδη ληφθεί, καθώς οι συναντήσεις και οι ανταλλαγές επιστολών διακόπηκαν εντελώς. Οι αρχηγοί είχαν πια αφοσιωθεί αποκλειστικά στην προετοιμασία των δυνάμεών τους.

Η ανύψωση της πρώτης επανα­στατικής σημαίας

Από τις γραπτές πηγές παραδίδεται ότι, τις παραμονές της επανάστασης οι αρχιερείς και πρόκριτοι της Αχαΐας, που επίσης είχαν αποφύγει την κράτησή τους στην Τριπολιτσά, ζήτησαν από τον Πετρόμπεη να αρχίσει πρώτη η Μάνη τον αγώνα. Έτσι, ακολούθησε η συγκέντρωση όλων των Μανιατών οπλαρχηγών ύστερα από πρόσκληση του Πετρόμπεη την 17η Μαρτίου 1821, στην Τσίμοβα, τη σημερινή Αρεόπολη, που ήταν η πρωτεύουσα των Μαυρομιχαλαίων. Εκεί «συνεννοήθησαν να λάβωσι τα όπλα κατά των Τούρκων», όπως μαρτυρεί ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης και ο παριστάμενος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ανέλαβε να διαβιβάσει την απόφαση αυτή στους οπλαρχηγούς της Μεσσηνίας, της Αρκαδίας και της Αχαΐας. Στην τοπική παράδοση, το γεγονός διασώθηκε σαν θρύλος, σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι οπλαρχηγοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της πόλης μπροστά στο ναό των Ταξιαρχών και στη θέση «Κοτρώνι» ύψωσαν την πρώτη επαναστατική σημαία, πρόχειρα κατασκευα­σμένη από λευκό ύφασμα, με γαλάζιο σταυρό στο κέντρο. Στην επάνω πλευρά έγραφε «Νίκη ή Θάνατος» (και όχι «ελευθερία», γιατί η Μάνη θεωρείτο ελεύθερη), και στην κάτω «ταν ή επί τας». Η σημαία ευλογήθηκε από τους ιερείς και όλοι οι αρχηγοί, μαζί με τον Πετρόμπεη, ορκίσθηκαν ότι ενωμένοι θα αγωνιστούν για την ελευθερία του έθνους.

Η διάδοση της επανάστασης

Το νέο της κήρυξης της επανάστασης διαδόθηκε από τη Μάνη στην υπόλοιπη Πελοπόννησο. Ακολούθησαν λίγες ημέρες για τη συγκέντρωση των πολεμιστών και την οργάνωση των σωμάτων και αμέσως σημειώθηκαν δύο εξορμήσεις των Μανιατών. Η πρώτη, από τους αρχηγούς της Ανατολικής Μάνης υπό τους Γρηγοράκηδες προς τη Μονεμβασιά και το Μυστρά το απόγευμα του Σαββάτου 19 Μαρτίου, όπως πιστοποιείται από επιστολή του Πρωτοσύγκελλου Γεράσιμου προς τον Παναγιώτη Κοσονάκο, όπου γνωστοποιείται η έναρξη του πολέμου και μεταφέρεται η προτροπή για τη διάδοση της είδησης. Οι αρχηγοί της Δυτικής Μάνης υπό τον Πετρόμπεη κινήθηκαν προς την Καλαμάτα. Πρώτος μπήκε στην πόλη την 20ή Μαρτίου ο γιος του Πετρόμπεη Ηλίας, ηγούμενος σώματος Μανιατών, με την πρόφαση ότι θα ενίσχυε την τοπική τουρκική φρουρά. Την επόμενη ημέρα ακολούθησαν όλοι οι οπλαρχηγοί και την 23η Μαρτίου κατέλαβαν αναίμακτα την πόλη και παρακολούθησαν την πρώτη επίσημη δοξολογία. Στη συνέχεια, συνέταξαν την προκήρυξη, που υπέγραφε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης φέροντας τον τιμητικό τίτλο του «Αρχιστρατήγου των σπαρτιατικών δυνάμεων», με την οποία γνωστοποιούσαν στις ευρωπαϊκές δυνάμεις την απόφαση του ελληνικού έθνους να απο­τινάξει τον τουρκικό ζυγό και ζητούσαν τη συνδρομή τους.

Επίσκεψη νέου Μητροπολίτη Μάνης και αντιπροσωπείας Μανιατών στον Παν. Μητροπολίτη μας κ. Ευστάθιο

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ  ΠΑΝΤΑ  ΓΕΦΥΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΑΝΙΑΤΕΣ !

Την Πέμπτη 1^η Μαρτίου 2018 επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Ευστάθιο, στο Επισκοπείο στη Σπάρτη, ο νέος Μητροπολίτης Μάνης Σεβασμιώτατος κ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου. Οι δύο Επίσκοποι είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν διάφορα θέματα για την Ιερά Μητρόπολη Μάνης. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο σεπτός Ποιμενάρχης μας προσέφερε στο νέο Μητροπολίτη μία ποιμαντορική ράβδο, μία καθημερινή ράβδο και ένα αρχιερατικό σετ αποτελούμενο από ωμοφόριο και πετραχήλι.

Ακολούθως το γραφείο του Σεβασμιωτάτου επισκέφθηκαν ο Βουλευτής Λακωνίας κ. Αθανάσιος Δαβάκης και ο Δήμαρχος Δ. Ανατολικής Μάνης κ. Πέτρος Ανδρεάκος. Σε κλίμα χριστιανικής αγάπης, κατανόησης, ειλικρίνειας και σύνεσης, δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις  και λύθηκαν οι όποιες παρεξηγήσεις είχαν δημιουργηθεί. Εν συνεχεία η συζήτηση περιεστράφη στα της ενθρονίσεως του νέου Μητροπολίτη, η οποία αναμένεται το προσεχές διάστημα.

Η συνάντηση αυτή ήρθε ως ανταπόδοση της επίσκεψης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. Ευσταθίου στον Δήμαρχο Ανατολικής Μάνης κ. Ανδρεάκο, στο Δημαρχείο Γυθείου, την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2018, όπου είχαν συζητηθεί τα διατρέξαντα των προηγούμενων ημερών και τα της ενθρονίσεως του νέου Μητροπολίτη Μάνης.

Ψηφιακές διαδρομές στη Μάνη: Οι άγνωστες πτυχές των ανυπότακτων πύργων.

.

.
http://www.huffingtonpost.gr/2017/10/18/life-psifiakes-diadromes-sth-mani-clio-muse_n_18293098.html?utm_hp_ref=taxidi

Ευχαριστήριο μήνυμα Τοποτηρητού Ιεράς Μητροπόλεως Μάνης

Δημοσιεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017 από Angel


Εἰς τήν ἀποκαλυπτική ἐποχή μας, μέ τά πολλά προβλήματα καί μέ τούς ὀλίγους προβληματισμούς, παρατηρεῖται μεταξύ τῶν ἄλλων κακῶν καί ἀνησυχητική ἔλλειψη εὐγνωμοσύνης.

Ἡ οὐράνια αὐτή ἀρετή εἶναι δυσεύρετη καί ἄν κάποιος τήν ἔχη σάν στολίδι ἀκριβό τόν προσέχομε ἰδιαίτερα καί τόν περιεργαζόμεθα, γιατί φοβούμεθα μήπως δέν συναντήσομε ἄλλη φορά τέτοιο χαρακτῆρα.

Ὁ λαός τῆς Μάνης ἀποτελεῖ ἐξαίρεση σ’ αὐτό τόν κανόνα καί ἀπέδειξε αὐτές τίς ἡμέρες, ὅτι διαθέτει περίσσευμα εὐγνωμοσύνης.

Οἱ ἐκδηλώσεις σεβασμοῦ, ἀγάπης καί εὐγνωμοσύνης τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν ἀρχόντων καί τοῦ φιλογενοῦς λαοῦ, διά τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Μάνης κυρό ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ, τόν ὁποῖον ὁ Κύριός μας ἐκάλεσε κοντά του, διά νά τόν ἀναπαύση ἐκ τῶν κόπων του, ὑπῆρξαν πρωτοφανεῖς καί ἐντυπωσιακές, ὥστε νά προβληματίσουν θετικά τούς φιλοξενουμένους εἰς τήν πόλη τοῦ Γυθείου, κατά τό διάστημα τῶν τριῶν ἡμερῶν, ἀπό τῆς ἡμέρας τῆς εἰς Κύριον ἐκδημίας τοῦ ἀοιδίμου Ἱεράρχου μέχρι καί τῆς ἡμέρας τῆς ταφῆς αὐτοῦ.

Ἡ προσέλευση πλήθους ἀνθρώπων κάθε ἡλικίας καί ἰδιαιτέρως τῆς νεολαίας μας, εἰς τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί μάλιστα, κατά τίς θεῖες λειτουργίες καί τήν ἀγρυπνία πού ἐτελέσθηκαν, διά ν’ ἀσπασθοῦν μέ εὐλάβεια τό ἁγιασμένο χέρι τοῦ πνευματικοῦ πατρός των εἶναι γεγονός πού δέν πρέπει νά περάση ἀπαρατήρητο.

Ἐξ’ ἄλλου ἡ ἀναφορά, εἰς τήν ζωή καί τήν προσωπικότητα τοῦ μεταστάντος ἀπό τά ἠλεκτρονικά καί ἔντυπα μέσα ἐνημερώσεως, ὑπῆρξε σημαντική.

Ἐπίσης συγκινητικά ὑπῆρξαν τά συλλυπητήρια ἀπό ἀναριθμήτους ἀνθρώπους πρός τήν Ἱεράν Μητρόπολιν καί διά τῶν ὁποίων ἐξεφράζοντο τά εὐγνώμονα αἰσθήματα, ἡ ἀγάπη καί ὁ σεβασμός, πρός τόν ἄξιο Ἱεράρχη.

Δι’ ὅλα αὐτά αἰσθάνομαι πιεστικό τό χρέος, ὡς Τοποτηρητής τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, νά ἐκφράσω πρός ὅλους σας τόν δίκαιο ἔπαινό μου καί τῆς χηρευούσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως τήν εὐαρέσκεια, διά τά εὐγνώμονα αἰσθήματά σας πρός τήν ἁγία μορφή τοῦ σεβαστοῦ πνευματικοῦ πατέρα.

Εὔχομαι, συγκλονισμένος ἀπό τά σπάνια διά τήν ἐποχή μας αἰσθήματά σας, διά τόν καθένα σας ὑγεία καί μακροημέρευση δι’ ἐκεῖνον δέ, αἰώνια ἀνάπαυση «ἐν σκηναῖς δικαίων καί ἁγίων».

Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ

Ὁ Μονεμβασίας καί Σπάρτης ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

Η ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΒΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΡΟ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ 1826 ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Η παραδοσιακή κωμόπολη με τα σπίτια των 300 ετών που λάτρεψε το Χόλιγουντ

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΕΔΩ  http://www.mixanitouxronou.gr/i-paradosiaki-komopoli-me-ta-spitia-ton-300-eton-pou-latrepse-to-choligount-ke-o-theodoros-kolokotronis-me-allous-oplarchigous-schediasan-tin-epanastasi-tou-1821/

Ο Ήρωας Κωνσταντίνος Δαβάκης στον πόλεμο του ’40.

“Ο Κωνσταντίνος Δαβάκης ήταν συνταγματάρχης πεζικού και ήρωας του αλβανικού μετώπου το 1940. Γεννήθηκε στα Κεχριάνικα της Μανης στη Λακωνία το 1897. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων”.

Έλαβε μέρος στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου διακρίθηκε για την τόλμη και ανδρεία του στο Μακεδονικό Μέτωπο όμως παράλληλα η υγεία του βλάφτηκε σοβαρά εκεί, από την επίδραση των …….ασφυξιογόνων αερίων. Έλαβε μέρος και στην Μικρασιατική Εκστρατεία, όπου το 1921 διακρίθηκε στη μάχη των υψωμάτων του Αλπανός, και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείο Ανδρείας.Στις 30 Δεκεμβρίου του 1937 και μετά από μεγάλες αναρρωτικές άδειες, αποστρατεύθηκε για λόγους υγείας και τέθηκε σε πολεμική διαθεσιμότητα.
ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΠΙΝΔΟΣ
Όταν, τον Αύγουστο του 1940, συντελέστηκε η μερική επιστράτευση, ο Δαβάκης ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και τοποθετήθηκε διοικητής του 51ου Συντάγματος Πεζικού και στην συνέχεια του Αποσπάσματος Πίνδου το οποίο είχε ως έδρα το Επταχώριο Πίνδου. Η διοίκηση των ελληνικών δυνάμεων ανατέθηκε στον Βασίλειο Βραχνό(ηταν διοικητης  της Ιης Μεραρχιας που  διαταχθηκε να ενισχυσει το αποσπασμα Δαβακη το οποιο και εγενετο απο την 03 Νοε και μετα ).

Ο ΔΑΒΑΚΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, οπότε εκδηλώθηκε η Ιταλική εισβολή, ο Δαβάκης αντιμετώπισε την 3η Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών ΤΖΟΥΛΙΑ(10.800 ενεργοι στρατιωτες) με ένα απόσπασμα 2.500 ανδρών(ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΘΗΚΑΝ ΠΡΟ ΔΙΜΗΝΟΥ!), υπό τις εντολές και τις οδηγίες του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας. Η τακτική του σε ολόκληρη την έκταση της ζώνης ευθύνης του (35 χιλιόμετρα) ήταν αμυντική, και μάλιστα έκανε υποχρεωτικό ελιγμό, αναμένοντας ενισχύσεις. Την 1η Νοεμβρίου 1940, οπότε έφτασαν οι ενισχύσεις που περίμενε ο Δαβάκης, οι ελληνικές δυνάμεις έκαναν αντεπίθεση και κύκλωσαν τις ιταλικές, που αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Η Προτομή του Ήρωα Κωνσταντίνου Δαβάκη στα Κεχριάνικα Λακωνίας.Φώτο Πέτρου Αθανασάκου

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΑΚΗ
Κατά την αντεπίθεση αυτή, και συγκεκριμένα την 6η ημέρα από την έναρξη των επιχειρήσεων, στον Προφήτη Ηλία Κάντσικου (μετέπειτα Δροσοπηγής), ο Δαβάκης τραυματίστηκε στο στήθος. “Στον αξιωματικό, που τον πλησίασε για να τον περιποιηθεί, πρόσταξε, μαζεύοντας όσες δυνάμεις τού ‘μεναν ακόμα: “Άσε με εμένα, πες με πεθαμένο! Και κοίτα να μη σου πάρουν τις θέσεις! Τράβα!” Στη συνέχεια τον μετέφεραν αναίσθητο με το φορείο στο Επταχώρι.Ο τραυματισμός προκάλεσε προβλήματα σε συσχετισμό με την παλαιά στηθική του νόσο. Έτσι χρειάστηκε να αποχωρήσει από το μέτωπο, όπου τον αντικατέστησε ο τότε ταγματάρχης Ιωάννης Καραβίας.
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΑΚΗ
Η νίκη του αποσπάσματος του Δαβάκη είχε αποφασιστική σημασία στην έκβαση του πολέμου. Μάλιστα θεωρήθηκε η πρώτη ήττα του άξονα.
Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ Ο ΑΔΟΞΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

Κατά την διάρκεια της μακρόχρονης νοσηλείας του Δαβάκη, οι πολεμικές επιχειρήσεις έληξαν και η χώρα βρέθηκε υπό κατοχή. Τον Δεκέμβριο του 1942, και ενώ ακόμα νοσηλευόταν στην Αθήνα, ο Δαβάκης συνελήφθη ως όμηρος από τις Ιταλικές αρχές κατοχής, μαζί με πολλούς διακεκριμένους αξιωματικούς, γιατί θεωρήθηκαν ύποπτοι αντιστασιακής δράσης. Οι συλληφθέντες επιβιβάστηκαν στην Πάτρα στο ατμόπλοιο Τσιτά ντι Τζένοβα (Πόλη της Γένοβα) για να μεταφερθούν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία. Το πλοίο αυτό τορπιλίστηκε από συμμαχικό υποβρύχιο και βυθίστηκε στα ανοιχτά των νότιων αλβανικών ακτών, με αποτέλεσμα να πνιγούν οι επιβαίνοντες στα νερά της Αδριατικής. (Ιανουάριος 1943). Το πτώμα του Δαβάκη περισυνελέγη, αναγνωρίστηκε και ετάφη στον Αυλώνα. Μεταπολεμικά τα οστά του διακομίστηκαν και ενταφιάστηκαν στην Αθήνα
ΤΙΜΕΣ
Μετά τον θάνατό του η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε το αργυρό μετάλλιο της αυτοθυσίας, ενώ στον δήμο της Καλλιθέας υπάρχει πλατεία με το όνομά του, και μια προτομή του. Οδοί, προτομές και ανδριάντες του ήρωα υπάρχουν στην Ήπειρο στην Μάνη και αλλού.

http://www.omorfimani.gr