Πολλά «πρέπει», λίγα «θέλω»… Γεωργίου Καρκαμπάση, Φοιτητοῦ Νοσηλευτικῆς

Πολλὰ «πρέπει», λίγα «θέλω»… Νεανικοί Ἀγκυροβολισμοί 

 Το νὰ ἐξαπατήσει κανεὶς τὸν ἑαυτό του, νὰ τὸν πλανέψει καὶ νὰ τὸν βυθίσει στὸ ψέμα εἶναι ἀναμφισβήτητα εὔκολο. Πανεύκολο! Τὸ κάνουμε, θαρρῶ, ὅλοι καθημερινά. Χρησιμοποιώντας τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα γιὰ τὴν εὐχαρίστησή μας, θεωρώντας τὸν ἑαυτὸ μας ἐπίκεντρό τοῦ κόσμου τούτου, κλείνοντας τὰ αὐτιά μας στὶς ὑπαρξιακὲς ἀγωνίες μας, ἀποφεύγοντας τὸ σκοτάδι ποὺ κρύβουμε μέσα μας… Ἡ πορεία, ὅμως, πρὸς τὴν Ἀλήθεια – καὶ ὅπου Ἀλήθεια ἐννοοῦμε τὸν ἴδιο τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ- προϋποθέτει ἀγώνα γιὰ νὰ εἴμαστε γνήσιοι. Δηλαδὴ, ἂν θέλει κανεὶς νὰ φτάσει στὸ τέρμα τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, ποὺ εἶναι ἡ ἕνωσή Του μὲ τὸν Θεό, πρέπει νὰ ἀγωνίζεται νὰ εἶναι γνήσιος, εἰλικρινὴς καὶ εὐθύς. Αὐτὴ τὴν γνησιότητα τὴν βρίσκουμε στὰ μικρὰ παιδιά. Τότε πού, ἀκόμη, δὲν ἔχουν μπεῖ μέσα τους τὰ «μὴ» καὶ τὰ «πρέπει». Τότε ποὺ συμπεριφέρονται μὲ περισσὴ ἁπλότητα. Τότε ποὺ δὲ σκέφτονται τί θὰ πράξουν μὲ κίνδυνο κάποιος νὰ τοὺς παρεξηγήσει. Αὐτὴ ἡ γνησιότητα κινδυνεύει ἀπὸ τοὺς μεγάλους. Ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δὲν ὡρίμασαν ποτὲ τους ψυχικά, ἔμειναν στὸ «προνήπιο» τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ τώρα μιλοῦν μὲ παρρησία καὶ θάρρος γιὰ τὸ Χριστό, γνωρίζοντας πάντα τί πρέπει καὶ τί δὲν πρέπει – ἐννοεῖται οἱ ἄλλοι- νὰ κάνουν. Κυρίως, ὅμως, κινδυνεύει ἀπὸ τὴν ὀκνηρία τοῦ καθενός μας νὰ γνωρίσει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ὡριμάσει ἐν Χριστῷ. Συχνὰ συναντῶ ἀνθρώπους σὰν κι ἐμένα, ποὺ εἶναι ἐγκλωβισμένοι σὲ «πρέπει» καὶ σὲ κανόνες σωστῆς συμπεριφορᾶς, σὲ ἀντιλήψεις γιὰ τὸ τί εἶναι καὶ τί ὄχι ἁμαρτία. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μοιάζουν μὲ ἕναν καχύποπτο ντεντέκτιβ. Παρακολουθοῦν τὶς πράξεις τῶν ἄλλων καὶ τὶς δικές τους μὲ διάθεση ἐπικριτικὴ καὶ ὅ,τι δὲν ἀνήκει στὸ σύμπλεγμα τῶν κανόνων ποὺ γνωρίζουν καὶ ἔχουν διδαχθεῖ τὸ πολεμοῦν. Στὸ χῶρο τῆς ἐκκλησίας, βρίσκει κανεὶς πολλοὺς τέτοιους ἀνθρώπους. Πού μπορεῖ ἀπ’ τὴ μιὰ νὰ γνωρίζουν -ἐγκυκλοπαιδικὰ κάποιους κανόνες τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ὅπως ἡ νηστεία, ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ ἐξομολόγηση καὶ ἡ γενικότερη ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, ἀπ’ τὴν ἄλλη ἀδυνατοῦν νὰ ἀποδεχτοῦν ὁτιδήποτε τὸ διαφορετικό. Δηλαδή, δὲν μποροῦν νὰ διανοηθοῦν ὅτι κάποιος μπορεῖ ὄντως νὰ νηστεύει τρώγοντας καὶ κρέας, ἢ μπορεῖ νὰ πηγαίνει στὴν ἐκκλησία τὸ τελευταῖο μισάωρο τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ ὄντως νὰ ἐκκλησιάζεται περισσότερο ἀπὸ ἄλλους ποὺ στέκονται ὄρθιοι ἀπὸ τὴν ἀρχή της. Κι ἐπειδὴ ἤδη «τοὺς μπῆκε ὁ λογισμός», δὲ θέλουμε νὰ ποῦμε πὼς οἱ παραπάνω συμπεριφορὲς εἶναι παραδείγματα πρὸς μίμηση ἢ ὅτι πρέπει νὰ γίνουν κανόνας, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ εἶναι πιὸ ἀρεστὲς στὸ Θεὸ ἀπὸ τὴ δική τους τυπικότητα. Κάποτε μὲ ρώτησε ἕνας ἔφηβος: «Πρέπει νὰ πηγαίνουμε στὴν ἐκκλησία κάθε Κυριακὴ ἢ ὅποτε θέλουμε ἐμεῖς;». Ἐννοεῖται ὅτι τοῦ ἀπάντησα, πὼς στὴν ἐκκλησία πηγαίνει κανεὶς ὅποτε τὸ ἐπιθυμεῖ, ἀρκεῖ νὰ γνωρίζει ὅτι ἡ σχέση του μὲ τὸ Χριστὸ εἶναι ἀνάλογη τῆς ἔντασης τῆς ἐπιθυμίας του γιὰ Ἐκεῖνον. Δηλαδή, ἂν θέλεις νὰ ἀγαπήσεις τὸν Χριστὸ πολύ,τότε χρειάζεσαι νὰ τὸν συναντᾶς πολὺ συχνὰ καὶ τὸ ἀντίθετο. Αὐτὸ φέρει τὴν εὐθύνη μιᾶς σχέσης. Βέβαια, εἶναι πιὸ εὔκολο καὶ πιὸ ἀνεύθυνο νὰ πεῖ κάποιος: «Σήμερα εἶναι Κυριακή, πρέπει νὰ πάω στὴν ἐκκλησία». Κι ἀφοῦ ἔκανε αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε, νιώθει εὐχαριστημένος ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, ἐνῶ ταυτόχρονα ἐντείνει τὴν ἀγωνία του γιὰ τὸν ἂν εἶναι ἀρκετὰ καλὸς χριστιανός, αὐξάνει τὴ νευρικότητα καὶ τὸ ἄγχος του, παραμένει στὸ πυκνὸ σκοτάδι τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς κενοδοξίας του. Ἀπ’τὴν ἐρώτηση ἐκείνου τοῦ παιδιοῦ μοῦ ἔδωσαν μεγάλη χαρὰ δύο λέξεις. Ἡ πρώτη καὶ ἡ τελευταία. Ἡ πρώτη ἦταν τὸ «πρέπει». Μέσα σὲ αὐτὴ τὴ λέξη φάνηκε ἡ ἀγωνία ἑνὸς νέου νὰ βρεῖ τὴν ἀλήθεια. Νὰ μὴ βολευτεῖ σέ ὅ,τι τοῦ ἔμαθαν οἱ μεγαλύτεροι, ἀλλὰ νὰ φτιάξει τὸ προσωπικό του νόημα στὴ σχέση του μὲ τὸ Χριστό. Φάνηκε ἡ ἐπιθυμία του νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴ συνήθεια, ἡ ὁποία καταστρέφει κάθε εἴδους σχέση, ὅπως εἶναι καὶ ἡ Πίστη μας. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ πρέπει κινδυνεύουμε ὅλοι μας. Ὄχι γιατί εἶναι λάθος αὐτὰ ποὺ λένε. Ἀλλὰ γιατί ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ἀκολουθώντας πρέπει, ἀλλὰ βρίσκοντας τὰ ἀληθινὰ θέλω του. Κι αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἀγώνα καὶ προσπάθεια. Κάτι ποὺ ἀποφεύγουμε οἱ περισσότεροι. Ἡ δεύτερη λέξη εἶναι τὸ θέλω. Καὶ μοῦ ἔδωσε μεγάλη χαρὰ, γιατί ἔτσι ἔδειξε ὅτι ἡ σχέση του μὲ τὸν Χριστὸ τὸν ἐνδιέφερε πραγματικά. Γιατί τὸ νὰ πεῖς ὅτι ἐπιθυμῶ κάτι σημαίνει ὅτι ἐσὺ ἀποφασίζεις νὰ ἀγωνιστεῖς, γιὰ νὰ τὸ κερδίσεις. Καὶ ὅτι ἀναλαμβάνεις τὴν εὐθύνη αὐτοῦ τοῦ ἀγώνα, ἀφοῦ θὰ χρειαστεῖ, ἄλλοτε νὰ ἀναγνωρίζεις καὶ νὰ ἀναλαμβάνεις τὰ λάθη σου καὶ ἄλλοτε νὰ μὴν ἀπογοητεύεσαι καὶ νὰ ἐντείνεις τὴν προσπάθειά σου. Ὅταν λὲς θέλω, τρέμουν τὰ γόνατά σου, γιὰ τὸ ἂν τὸ ἐννοεῖς καὶ ἂν εἶσαι διατεθειμένος νὰ ἀγωνιστεῖς γιὰ τὴν Ἐπιθυμία σου. Ἂν πολλοὶ νέοι ποὺ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία πάσχουν ἀπὸ ἀγχώδεις διαταραχὲς καὶ ψυχοσωματικὰ σύνδρομα σχετικὰ μὲ τὴν πίστη τους εἶναι γιατί παραμένουν ἐγκλωβισμένοι σὲ αὐτὸ ποὺ τοὺς παρέδωσαν οἱ γονεῖς καὶ ὁ λοιπὸς ἐκκλησιαστικὸς περίγυρός τους. Εἶναι γιατί φοβοῦνται νὰ ποῦν τί θέλουν καὶ ἀρνοῦνται νὰ ἀνοίξουν τὰ φτερά τους στὸ ταξίδι τῆς Πίστης. Ἂν πολλοὶ νέοι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν πίστη ποὺ τοὺς παραδώσαμε εἶναι γιατί περιορίσαμε τὸν Χριστὸ καὶ τὴ ζῶσα δισχιλιοστὴ ὀρθόδοξη παράδοσή μας σὲ στείρους κανόνες καὶ «πρέπει». Καὶ αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ πολλοὶ νέοι ἀντιμετωπίζουν τὴν ἐκκλησία, ὡς μέρος ἑνὸς ξεχασμένου πολιτισμοῦ. Ὅμως, καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ πρέπει νὰ κατανοήσουν ὅτι εἶναι ἀπόλυτα ἐλεύθεροι νὰ ἐπιλέξουν γιὰ τὸ ἂν θὰ ζήσουν στὴν πρὸ ἢ στὴ μετὰ Χριστὸν ἐποχή. Γιατί, ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης: «Ἅμα μπεῖ ὁ Χριστὸς στὴν καρδιά,τὴ γεμίζει μὲ τὴν ἀγάπη Του. Τότε δὲν ὑπάρχει μὴ τοῦτο, μὴ ἐκεῖνο, μή, μή… ’ Πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ Ἀγάπη, τὰ «μὴ» ἦσαν πρὸ Χριστοῦ. Τὰ κατήργησε ὁ Χριστός. Ἔφερε τὴν Ἀγάπη…» ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΩΝ207

ΕΑΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΘΕΛΗΣΕΙ....

Οἱ ἄνθρωποι κάνουν πολλὰ ὄνειρα γιὰ τὸ μέλλον. 
Θέτουν στόχους, καταστρώνουν σχέδια, προγραμματίζουν ἐργασίες διάφορες. Ἰδίως οἱ νέοι ἐπιθυμοῦν νὰ τελειώσουν τὶς σπουδές τους, νὰ βγοῦν στὴν ἀγορὰ ἐργασίας, νὰ ἐπιδιώξουν ὅσο τὸ δυνατὸν καλύτερη ἐπαγγελματικὴ ἀποκατάσταση. Ὅμως ἡ ἐπίτευξη τῶν στόχων μας δὲν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπὸ τὶς δικές μας 
δυνάμεις. Ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν εὐλογία ποὺ θὰ δώσει ὁ παντοδύναμος Θεός. 

Δυστυχῶς πολλοὶ ἄνθρωποι λησμονοῦν τὴν ἀλήθεια ὅτι ἐξαρτώμεθα ἀπὸ τὸν ἅγιο Θεό, καὶ ἐνεργοῦν σὰν νὰ κανονίζουν αὐτοὶ ὅλα τὰ θέματα. Ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος ἐξηγεῖ μ᾿ ἕνα πολὺ ὡραῖο παράδειγμα γιατί δὲν ἐνεργοῦν σωστὰ ὅσοι δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τους τὸν παράγοντα «Θεός»: «Ἐλᾶτε τώρα ἐσεῖς ποὺ λέτε: ‘‘Σήμερα καὶ αὔριο θὰ πᾶμε στὴν πόλη αὐτὴ καὶ θὰ μείνουμε ἐκεῖ γιὰ ἕνα χρόνο, θὰ κάνουμε ἐμπόριο καὶ θὰ κερδίσουμε’’. Ἐσεῖς ποὺ κάνετε τὰ σχέδια αὐτὰ δὲν ξέρετε τί θὰ συμβεῖ τὴν αὐριανὴ ἡμέρα... Λέτε ὅτι θὰ πᾶμε νὰ κάνουμε ἐμπόριο καὶ θὰ κερδίσουμε, ἀντὶ νὰ λέτε, ‘‘ἐὰν ὁ Κύριος θελήσει, τότε καὶ θὰ ζήσουμε καὶ θὰ κάνουμε αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο’’...» (Ἰακ. δ΄ 13-16).

 Πράγματι· ἡ καθημερινὴ πραγματικότητα ἀποδεικνύει ὅτι πολλὰ ταξίδια 
προγραμματίζονται καὶ δὲν γίνονται, πολλοὶ σχεδιάζουν νὰ διεκπεραιώσουν μέσα σὲ ἕνα χρόνο συγκεκριμένες ἐργασίες, ἀλλὰ μιὰ ἀσθένεια τοὺς ἀνακόπτει ἢ φεύγουν ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτὴ πρὶν τελειώσει ὁ χρόνος· πολλοὶ ἀναπτύσσουν ἐπιχειρηματικὲς δραστηριότητες ὑπολογίζοντας ὅτι θὰ τοὺς ἀφήσουν πολλὰ κέρδη, ἀλλὰ δὲν πηγαίνουν καλὰ οἱ δουλειές τους καὶ καταχρεώνονται. 
 Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐπισημαίνει ὅτι δὲν ἐνεργοῦν σωστὰ ὅσοι λογαριάζουν χωρὶς νὰ ὑπολογίζουν τόν Θεό. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ δὲν σκέπτονται οὔτε ἐνεργοῦν ἔτσι. Καταστρώνουν κι αὐτοὶ τὰ σχέδιά τους, ἀλλὰ τὰ ἐξαρτοῦν ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Λένε: «Σκεπτόμαστε, ἂν θέλει ὁ Θεός, νὰ κάνουμε αὐτὸ τὸ ταξίδι, γιὰ νὰ προωθήσουμε κάποιες ἐργασίες μας». 
Προτάσσουν ἀπαραιτήτως τὸ «ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ». Καὶ δὲν τὸ λένε μόνο μὲ τὰ χείλη, ἀλλά, ἂν ὁ Κύριος παρουσιάσει κάποια ἐμπόδια καὶ 
ματαιωθοῦν οἱ προγραμματισμένες ἐργασίες τους, ἔχουν τὴν καλὴ διάθεση νὰ 
τροποποιήσουν τὰ σχέδιά τους καὶ νὰ ἀφεθοῦν τελείως στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. 

 Ὁ ἀπόστολος Παῦλος καὶ οἱ συνεργοί του στὴ δεύτερη ἀποστολικὴ περιοδεία προγραμμάτιζαν νὰ μεταβοῦν ἀπὸ τὴ Γαλατία στὴν Ἀσία (περιοχὴ τῆς Σμύρνης, Ἐφέσου καὶ Μιλήτου), ἀλλὰ 
παρουσίασε ἐμπόδιο ὁ ἅγιος Θεὸς καὶ 
τροποποίησαν τὸ ταξίδι τους. Ἦλθαν στὰ 
σύνορα τῆς Μυσίας. Κατόπιν ἔκαναν ἀπόπειρα νὰ πορευθοῦν στὴ Βιθυνία. Ἀλλὰ καὶ πάλι δὲν τοὺς ἄφησε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Προχώρησαν πρὸς τὴν Τρωάδα. Ἐκεῖ μὲ ὀπτασία ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶδε ἕναν Ἕλληνα τῆς Μακεδονίας ποὺ τὸν καλοῦσε νὰ περάσει ἀπὸ τὴν ἀσιατικὴ ἀκτὴ στὴν Ἑλλάδα: «Διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν» (Πράξ. ις΄ 9). 
Ἐφόσον ὁ Κύριος τοὺς καλοῦσε νὰ ἀκολουθήσουν ἄλλη διαδρομή, ὁ ἀπόστολος Παῦλος καὶ οἱ συνεργοί του τροποποίησαν καὶ δεύτερη φορὰ τὸ ταξίδι τους. 
 Σὲ ἄλλη περίσταση παρακαλοῦσαν τὸν ἀπόστολο Παῦλο οἱ Ἐφέσιοι νὰ παραμείνει κοντά τους, κι αὐτὸς τοὺς ἀπάντησε: Πρέπει νὰ ἑορτάσω τὴν ἑορτή (τοῦ Πάσχα ἢ τῆς Πεντηκοστῆς) στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἀλλὰ ἔχω τὴν ἐπιθυμία, ἂν θέλει ὁ Θεός, νὰ ἐπιστρέψω πάλι κοντά σας. «Πάλιν δὲ ἀνακάμψω πρὸς ὑμᾶς τοῦ Θεοῦ θέλοντος» (Πράξ. ιη΄ 21). 
Πρὸς τὸν Κύριο εἶχε στραμμένα τὰ βλέμματά του καὶ περίμενε νὰ τοῦ δείξει ὁ Θεὸς τί θὰ κάνει. Ἄφηνε νὰ τὸν κυβερνᾶ ἡ δεξιὰ τοῦ Ὑψίστου.

 Μιμητὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου νὰ γίνουμε κι ἐμεῖς. Νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴ ζωή μας στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Νὰ λέμε: Κύριε, ἡ ζωή μου, τὸ μέλλον μου, τὰ σχέδιά μου εἶναι στὰ χέρια σου. Ἂν εἶναι θέλημά σου νὰ εὐοδωθοῦν τὰ ὄνειρά μου, δὲν θὰ βρίσκω λόγους νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπέραντη εὐγνωμοσύνη μου. Ἂν εἶναι θέλημά σου νὰ ματαιωθοῦν τὰ σχέδιά μου ἢ νὰ εὐοδωθοῦν μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ καὶ νὰ τροποποιηθοῦν κάποια ἄλλα, εἶμαι πρόθυμος νὰ ὑποταχθῶ στὸ ἅγιο θέλημά σου.
 Ἀπὸ τὰ σχέδιά μου ὅ,τι καὶ ὅπως καὶ ὅταν θέλεις, αὐτὸ ἂς πραγματοποιηθεῖ. «Ποίησόν με οἷον θέλεις καὶ ὡς θέλεις, κἂν θέλω κἂν μὴ θέλω». «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου»!
Τί εἰρήνη σταλάζει στὶς ψυχές μας αὐτὴ ἡ ἀντιμετώπιση! Πόσο πολὺ ἑλκύει τὴ χάρη καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ! Τελικὰ μὲ τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἐξάρτηση ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πολλὰ πράγματα ἐπιτυγχάνει ὁ ἄνθρωπος. 
Διότι εὐοδώνει ὁ δωρεοδότης Κύριος τοὺς κόπους καὶ τὰ ἔργα του. Ἐνῶ, ἀντίθετα, ἐὰν 
καυχιέται μὲ ματαιοδοξία καὶ ἐπίδειξη χωρὶς νὰ ὑπολογίζει τὸν Θεό, ὅλα τοῦ ἔρχονται ἀνάποδα. Νὰ μάθουμε στὴ ζωή μας νὰ λέμε τὸν θεόπνευστο λόγο τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ 
ἀδελφοθέου Ἰακώβου: «Ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο» (δ΄ 15). Καὶ νὰ τὸν λέμε τὸν λόγο αὐτὸ μὲ τὴ συναίσθηση ὅτι ἐξαρτώμεθα πλήρως ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. 
Θὰ ζήσουμε τόσα χρόνια ὅσα ὁ Θεὸς μᾶς χαρίσει νὰ ζήσουμε, μὲ τὶς περιστάσεις ποὺ ὁ Θεὸς θὰ θελήσει νὰ τὰ ζήσουμε, καὶ θὰ πραγματοποιήσουμε τὰ σχέδια ποὺ ὁ Θεὸς θὰ εὐοδώσει νὰ πραγματοποιήσουμε. Ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ὑποτασσόμαστε σὲ κάθε περίσταση στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ λέγοντας: «Τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου γινέσθω» (Πράξ. κα΄ 14).
Ο ΣΩΤΗΡ 2038

ΠΟΛΩΝΙΑ: Κοινοβούλιο Παιδιών και Νέων : ''Πιστεύω ότι η ΕΕ πρέπει να καταστραφεί''

ΠΟΛΩΝΙΑ: Κοινοβούλιο Παιδιών και Νέων: «Σήμερα οι κομμουνιστές είναι μπλε!» 

Το Κοινοβούλιο των Παιδιών και των Νέων (Sejm 
Dzieci i Młodzieży) στην Πολωνία είναι ένας θεσμός που ξεκίνησε το 1994. Λαμβάνει χώρα κάθε 1^η Ιουνίου (Ημέρα του Παιδιού) και συμμετέχουν παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου. Τα μέλη του είναι όσα τα μέλη του πολωνικού κοινοβουλίου (γνωστού και ως Δίαιτα), δηλαδή 460 και προέρχονται από όλες τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Η συνεδρίαση κρατάει μόνο μία ημέρα.

Κάθε χρόνο, επιλέγεται ένα θέμα προς συζήτηση. Το θέμα που επιλέχθηκε φέτος ήταν το «Ο δημόσιος χώρος ως τόπος χωρίς σύμβολα που προάγουν ολοκληρωτικά συστήματα», μια ευθεία αναφορά στην προσπάθεια αποκομμουνιστικοποίησης (dekomunizacji) της χώρας και απαλλαγής από την επιρροή των λίμπεραλ μέσων ενημέρωσης. 

Η επιλογή τoυ θέματος χαρακτηρίστηκε «ζοφερό αστείο» από την συστημική ιστοσελίδα Wirtualna Polska, ενώ κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν ότι «στρέφουμε τα παιδιά στην Δεξιά». Να φανταστείτε ότι θέματα σε προηγούμενες χρονιές ήταν «Ευρώπη - διάλογος πολιτισμών» (2002), «Οικολογία - επιλογή του μέλλοντος» (2006), «Η πατρίδα μου κατά τις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης» (2007) κλπ..

Η εικόνα νεαρών που μιλούσαν με πάθος από το βήμα της Βουλής για την παράδοση, την χριστιανική ταυτότητα, τον Ιησού Χριστό, την ιστορία και τους «Καταραμένους Στρατιώτες» (οι Πολωνοί μαχητές που αντιστάθηκαν στον σοβιετικό ζυγό από το 1944 μέχρι και τις αρχές του 1960), ε, δεν νομίζουμε ότι είναι κάτι που βλέπεις εύκολα στην Δύση...

«Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε την χριστιανική ταυτότητας της χώρας μας, την ταυτότητα με την οποία χτίστηκε και η Ευρώπη. Επίσης, πρέπει να θυμόμαστε την παράδοση που επέτρεψε στο γενναίο έθνος μας να επιβιώσει τα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς» - δήλωσε ο μαθητής Erwin Rabarijoely, αναπληρωτής της XXIII Συνόδου της Βουλής των Παιδιών και των Νέων. 

Και πρόσθεσε:

«Σήμερα και πάλι, προσπαθούν να μας αποτρέψουν από τον Θεό, Θεός, Τιμή, Πατρίδα (Bóg, Honor, Ojczyzna), ήταν οι λέξεις που φορούσαν στην καρδιά τους οι καταραμένοι στρατιώτες. (...) Χάρη στις θεμελιώδεις αξίες της παράδοσης η Πολωνία δεν είναι στο έλεος της τρομοκρατίας».

«Πως είναι δυνατόν να μην λειτούργησε η πλύση εγκεφάλου στους νέους Πολωνούς;» - αναρωτιέται ο αριστερός γονιός. «Πώς συνέβη να μην δημιουργηθεί μόνιμη απέχθεια κατά του Χριστιανισμού και της ηθικής;» - ρωτά ξύνοντας το κεφάλι του. Οι νέοι θέλουν αποκομμουνιστικοποίηση και ζητούν να λογοδοτήσουν οι προδότες του έθνους, τους οποίους το σύστημα ποτέ δεν κυνήγησε. Σε αντίθεση με την ελίτ της Τρίτης Δημοκρατίας, η νέα γενιά απαιτεί ένα είδος ξεκαθαρίσματος στο δημόσιο χώρο στην Πολωνία.

«Για να φέρει αποτελέσματα η αποκομμουνιστικοποίηση, θα πρέπει αυτή να πραγματοποιηθεί σε πολλά επίπεδα. Στο επίπεδο κοινωνιολογικό, ψυχολογικό και κοινωνικό. Ο ρόλος της παράδοσης και των θεμελιωδών αξιών είναι εξαιρετικά σημαντικός εδώ» - δήλωσε ο Rabarijoely.

Ο παρακάτω νέος αναφέρεται σε έναν ήρωα στρατιωτικό που το κομουνιστικό καθεστώς φυλάκισε και τελικά εκτέλεσε το 1951, η φήμη του αποκαταστάθηκε μετά την πτώση του κομμουνισμού και κηδεύτηκε με κάθε τιμή το 2016. "Εάν κυβερνούσατε εσείς του Συνασπισμού (με μεγαλύτερο κόμμα το φιλελεύθερο κόμμα του Τουσκ), ποτέ δεν θα γινόταν αυτή η κηδεία", λέει. 

Από το βήμα ένας άλλος νέος είπε «Ο Θεός να σας ευλογεί (“Szczęść Boże”)» - «αυτός ο όμορφος χαιρετισμός παρηγορούσε τους Πολωνούς που ζούσαν στις μέρες της γερμανικής κατοχής και της κομμουνιστικής έλλειψης ελευθερίας», και αμέσως το νεανικό ακροατήριο ξέσπασε σε ένα εκκωφαντικό χειροκρότημα.

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι μια άλλη εικόνα του Κοινοβουλίου των Παιδιών και των Νέων. Ο νεαρός Młody έσκισε τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την σημαία σύμβολο της καταστροφής των ευρωπαϊκών εθνών και του ευρωπαϊκού πολιτισμού και είπε:

«Σήμερα οι κομμουνιστές δεν είναι πλέον κόκκινοι. Σήμερα οι κομμουνιστές είναι μπλε. Και εκτός αυτού, πιστεύω ότι η ΕΕ πρέπει να καταστραφεί», - είπε ο νεαρός βουλευτής.

Στο Διαδίκτυο ξέσπασε αναταραχή: Ακούς εκεί το παλιόπαιδο να σκίσει τη σημαία της ΕΕ...

Έντρομοι οι αριστεροί και οι νεοφιλελέ κόλακές τους βλέπουν μπροστά στα μάτια τους μια νεολαία που αρνείται να παραμείνει σιωπηλή, μια νέα γενιά που διψάει για την αναγέννηση της πατρίδας της, που ορθώνει το ανάστημά της μέσα από το σάπιο κατεστημένο και είναι έτοιμη να γκρεμίσει τον Πύργο της Βαβέλ των Βρυξελλών.
http://redskywarning.blogspot.gr/2017/06/video.html

Το 92% των νέων στην Ελλάδα και το 66% των συνομηλίκων τους στη Γερμανία δεν εμπιστεύονται την πολιτική.

Το 92% των νέων στην Ελλάδα και το 66% των συνομηλίκων τους στη Γερμανία δεν εμπιστεύονται την πολιτική.
Σχεδόν τέσσερις στους 10 νέους Έλληνες δεν προσεγγίζουν αρνητικά το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ μόλις το 9% των Γερμανών συμμερίζεται τη στάση αυτή, σε ό,τι αφορά τη δική τους χώρα. Οι νέοι στην Ελλάδα είναι σε ποσοστό 47% απαισιόδοξοι για το μέλλον τους -πιο αισιόδοξοι, ωστόσο, από τους Γάλλους και Ιταλούς.

Ένας στους δύο νέους ανησυχεί ιδιαίτερα για το εργασιακό του μέλλον, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία, ενώ πολύ λιγότερο ανησυχούν στην Αυστρία και την Ελβετία. Το θέμα της υποδοχής των προσφύγων αντιμετωπίζεται με θετική διάθεση από του νέους της Ευρώπης, ακόμη και στις χώρες όπου υπάρχει μεγάλη ανεργία.

Τα παραπάνω ευρήματα, προερχόμενα από την πανευρωπαϊκή έρευνα «Generation What» για τις επιθυμίες των νέων, η οποία πρόκειται να δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα, παρουσίασε στην έναρξη των εργασιών του 2ου Ελληνογερμανικού Φόρουμ Νεολαίας η εκπρόσωπος του γερμανικού ινστιτούτου κοινωνιολογικών ερευνών «SINUS Akademie», Δρ Γκάμπριελ Σάμπαχ.

Η κ. Σάμπαχ ανέφερε ότι πραγματικότητα για τους νέους στην Ελλάδα και τη Γερμανία διαφέρει αρκετά, ωστόσο, κοινή είναι η ανάγκη της προσέγγισης. «Κανείς νέος δεν θέλει να του μιλάμε όπως μιλάει εκείνος, όμως κάποια πράγματα πρέπει να προσπαθήσουμε να τα προσεγγίσουμε, να φτάσουμε σε διαφορετικούς νέους, να τους μιλήσουμε ανάλογα με τον κόσμο της ζωής τους» επισήμανε.
Άλλωστε, όπως, εξήγησε τα ενδιαφέροντα των νέων και οι ανάγκες τους, όπως διαμορφώνονται μέσα στο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, στο οποίο ζουν, διαφοροποιούνται σημαντικά.

«Το 2012 το θέμα του να είναι κάποιος mainstream αποτελούσε βρισιά για κάποιους, το 2017 όχι, καθώς διαπιστώνεται πως υπάρχει πολύ μεγαλύτερη διάθεση προσαρμογής των νέων σε καινούριες καταστάσεις» σημείωσε.
«Η οικογένεια στήριγμα και βαρίδιο»
Ο προβληματισμός για το μέλλον απασχολεί τόσο τους Έλληνες όσο και του Γερμανούς νέους, ωστόσο διαφέρει ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τα κοινά προβλήματα και ειδικότερα ο τρόπος που μπορούν να αποσβέσουν την ένταση των προβλημάτων, η οποία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι μεγάλη, ανέφερε ο αν. καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Γιώργος Βοσκόπουλος.
«Για τους Έλληνες έχει μεγάλη σημασία η οικογένεια, κάτι που έχει και θετική και αρνητική ανάγνωση» σημείωσε, εξηγώντας πώς η Ελλάδα, αλλά και οι κοινωνίες στον Νότο ευρύτερα, έχουν διαφορετική δομή και ενδοοικογενειακούς κανόνες που οδηγούν σε επιλογές, οι οποίες συχνά αποδεικνύονται λανθασμένες. «Οι γονείς εμπλέκονται στο τι θα σπουδάσουν τα παιδιά τους, συνήθως ωθούν τα παιδιά να γίνουν τι θα ήθελαν εκείνοι να γίνουν, λειτουργούν κάποιες φορές ως δυνάστες», είπε. Αυτό, όπως διευκρίνισε, έχει ως συνέπεια η οικογένεια να προκαθορίζει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του παιδιών.
Στον αντίποδα, σημείωσε πως η οικογένεια είναι η δομή που βοηθάει τους νέους να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις σε συνθήκες κρίσης. «Αν η κοινωνία δεν ήταν παραδοσιακή -με όλα τα αρνητικά- ενδεχομένως η χώρα θα είχε διαφορετική τύχη σε επίπεδο συνοχής της κοινωνίας. Το θεωρούμενο ως ξεπερασμένο βοήθησε να διατηρηθεί η συνοχή της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων» παρατήρησε ο κ.Βοσκόπουλος.
Σε ό,τι αφορά την απασχόληση των νέων στην Ελλάδα ο καθηγητής εξέφρασε την άποψη πως νέοι που διαθέτουν αντικειμενικά υπερ- επαρκή προσόντα δεν μπορούν να βρουν εργασία, κυρίως εξαιτίας ενός κακού αναπτυξιακού, μη παραγωγικού μοντέλου, το οποίο ήταν κυρίως καταναλωτικό και κατέρρευσε στην κρίση.
Τόνισε ακόμη πως «ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που στη Γ’ Λυκείου υποχρεώνει τους νέους να αποστηθίζουν 50 έως 100 σελίδες την ημέρα από έξω […] δεν αναπτύσσει τις δεξιότητες των ατόμων, δεν είναι σύστημα που ουσιαστικά παράγει γνώση, αλλά είναι μία στείρα διαδικασία, μέσα από την οποία οι νέοι δε βγαίνουν περισσότερο καλλιεργημένοι και υστερούν στο επίπεδο της Παιδείας».
Read more at http://www.proklitiko.gr/2017/03/to-92-ton-neon-stin-ellada-den-empisteuetai-tin-politiki.html#PEieClIip2kRdUYi.99

Ελληνική «πρωτιά» σε παγκόσμιο σχολικό διαγωνισμό τεχνολογίας στις ΗΠΑ

Παγκόσμιοι πρωταθλητές αναδείχθηκαν πέντε Έλληνες μαθητές λυκείου από τη Θεσσαλονίκη στον παγκόσμιο σχολικό διαγωνισμό τεχνολογίας Stem «F1 In School» που πραγματοποιήθηκε στο Όστιν του Τέξας.

Την πενταμελή νικήτρια ομάδα που κατάφερε να κυριαρχήσει ανάμεσα σε 39 ομάδες χώρες από 24 χώρες από κάθε άκρη του πλανήτη, υποδέχτηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος στο Προεδρικό Μέγαρο σήμερα στις 12.00 το μεσημέρι.

Ο Χάρης Κάλφας, ο Κυριάκος Θεοφανίδης, ο Στέλιος Μαυρομάτης, η Αγγελική Σαμαρά κι η Βασιλεία Νιαβή είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι μαθητές από τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη που σχεδίασαν, κατασκεύασαν αλλά και ανέλαβαν την προώθηση της δικής τους Formula 1.

«Ήταν μοναδική εμπειρία κι ευκαιρία», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Αγγελική Σαμαρά, η οποία υπογραμμίζει ότι αυτό που θέλουν είναι να εμπνεύσουν κι άλλους μαθητές να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό και να μεταδώσουν τις γνώσεις τους.

Η συνταγή της επιτυχίας τους πάντως όπως επισημαίνει ο Κυριάκος Θεοφανίδης ήταν «η ομαδική δουλειά, η πολύ καλή συνεργασία μεταξύ μας κι η αφοσίωση. Το θέλαμε πολύ».

Από την πλευρά της η 16χρονη Αγγελική συμπληρώνει: «Σκληρή δουλειά, πάθος και επικοινωνία μεταξύ των μελών της ομάδας. Ο καθένας είχε την ευθύνη για το δικό του κομμάτι στο project κι έπειτα συνεργαζόμαστε. Δουλέψαμε γύρω στις χίλιες ώρες συνολικά για να ολοκληρώσουμε την εργασία. Αλλά είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και να δώσουμε κίνητρο και σε άλλους μαθητές».

Όπως τονίζουν οι νικητές του διαγωνισμού η νίκη τους είναι σταθμός για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Ορισμένοι θα αφοσιωθούν στα μαθήματά τους, ενώ κάποιοι άλλοι θα διεκδικήσουν την πρωτιά και τον επόμενο χρόνο.

Όπως τονίζει στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής του σχολείου, Γιάννης Νταουντάκης «βασικό συστατικό της νίκης μας ήταν το ομαδικό πνεύμα, η επιμονή, η πολλή δουλειά, αλλά κυρίως η οργανωτικότητα. Επειδή συμμετείχαμε ως σχολείο για τρίτη χρονιά σε αυτόν διαγωνισμό είχαμε και την εμπειρία τι πρέπει να προσέξουμε περισσότερο».

Οι πέντε μαθητές κατόπιν πολύμηνης έρευνας και δουλειάς σχεδίασαν σε ειδικό λογισμικό στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, και κατασκεύασαν, σύμφωνα με τους κανόνες της αεροδυναμικής, το αγωνιστικό αμαξίδιο, ενώ έδωσαν και εξετάσεις, γραπτές και προφορικές, καθώς κλήθηκαν να κάνουν την καλύτερη παρουσίαση του επιτεύγματός τους.

Η συνάντηση των παγκόσμιων πρωταθλητών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κράτησε μια ώρα, καθώς ο κ. Παυλόπουλος έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη διαδικασία του διαγωνισμού, ενώ παρέλαβε με χαρά και τα δώρα που του προσέφεραν τα παιδιά: Έναν πίνακα ζωγραφικής και μια πλακέτα με το σύμβολο της Θεσσαλονίκης, τον Λευκό Πύργο.
http://www.eklogika.gr/inews/Elliniki-protia-se-pagkosmio-scholiko-diagonismo-technologias-stis-IPA-30-11-2016 

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ

Ἅγ.Πορφύριος: Ὑποφέρω πολύ. Νά, βλέπω τούς νέους κλεισμένους μέσα στά σκοτεινά κέντρα διασκεδάσεως, βουτηγμένους μέσα στήν ἁμαρτία.

Βλέπω νά μολύνουν ὅλη τήν νύχτα τήν ψυχή καί τό σῶμα τους… καί θρηνῶ. Πόσο πονάω!...

Χαιρετισμός Γερόντισσας Μακρῖνας, Καθηγουμένης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου Μακρυνοῦ Μεγάρων 
Ἀγαπητά μου παιδιά, χαίρετε πάντοτε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ!
Συγκινοῦμαι βαθιά, ὅταν νέοι ἄνθρωποι, ὅπως ἐσεῖς, ἀναζητοῦν τό Φῶς, ἀγαποῦν τούς Ἁγίους καί ποθοῦν νά ἰχνηλατήσουν τήν ἀνοδική πορεία τους.
Μέσα στήν ἀπόγνωσι καί τήν σύγχυσι τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου, τό μοναδικό στήριγμά μας εἶναι ὁ Χριστός, πού εἶναι τό πᾶν, ὅπως ἔλεγε ὁ Παππούλης μας.
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, καθώς καί ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἅγιοι, διακηρύττουν πώς ἡ ἁγιότης ὑπάρχει καί στίς μέρες μας. Ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων σκορπίζει τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως, τό μήνυμα τῆς κατά χάριν θεώσεως. Οἱ Ἅγιοι διαχέουν τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στόν κόσμο. Οἱ Ἅγιοι μᾶς παρακολουθοῦν μέ ἀγάπη, μᾶς παρηγοροῦν, στέκουν δίπλα μας μέ στοργή, ἀκοῦνε τίς δεήσεις μας, συμμετέχουν στόν πόνο μας. Εἶναι ἡ παρηγοριά μας, ἡ ζῶσα παρουσία τοῦ Χριστοῦ.
Βέβαια σήμερα ἡ κοινωνία προβάλλει διαφορετικά πρότυπα. Ἐξαίρει τούς μεγιστάνες, τούς σοφούς κατά κόσμον, τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς, τούς πρωταθλητές, τούς παντός εἴδους καλλιτέχνες.
Οἱ Ἅγιοι ὅμως εἶναι οἱ ἀφανεῖς, οἱ ἀδύναμοι, οἱ ἀσήμαντοι καί συγχρόνως οἱ ἐπιφανεῖς, οἱ δυνατοί, οἱ κριτές τοῦ κόσμου.
Ὁ δικός μας Ἅγιος Πορφύριος ἦταν κατά κόσμον ἀγράμματος, ἀδύναμος, ἀσθενικός. Ἦταν νήπιος καί ἐξουθενημένος, «ἕνα ἀλητόπαιδο τοῦ Χριστοῦ», ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος. Ἀλλά συγχρόνως ἦταν πάνσοφος, ἦταν «παντοδύναμος» ἐν Πνεύματι ἁγίῳ. Στόν ταπεινό αὐτόν ἄνθρωπο ὁ Κύριος ἀπεκάλυψε τό πλήρωμα τῆς σοφίας, τήν γνῶσι τοῦ σύμπαντος, τά μυστήρια τῆς θείας Οἰκονομίας, τούς λόγους τῶν ὄντων, τά ἄδηλα καί τά κρύφια, τίς ἀλήθειες τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου.
Ἀγαπητά μου παιδιά, νά βλέπατε τόν πόνο του γιά τήν Ἐκκλησία, γιά ὅλο τόν κόσμο, καί ἰδιαιτέρως γιά σᾶς τούς νέους! Τί νά σᾶς πῶ! Ὁ πόνος του ἦταν Χριστοειδής!
Συνεχῶς ἔλεγε: Οἱ γονεῖς νά δοθοῦν στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Διότι, ὅταν μυστικά ἀγκαλιάζουν τίς ψυχές τῶν παιδιῶν μέ τήν προσευχή, τά παιδιά ἀπαλλάσσονται ἀπό τά προβλήματα. Ἐξ αἰτίας τῶν γονέων δημιουργεῖται μέσα στήν ψυχή τῶν παιδιῶν μία κατάστασις, πού τά σημαδεύει γιά ὁλόκληρη τήν ζωή τους.
Ὁ γλυκύς Παππούλης μας, ὁ Ἅγιος Πορφύριος, τό λαμπρότατο αὐτό κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἦταν ὄντως σοφός διδάσκαλος, διακριτικός παιδαγωγός. Δέν δίδασκε μόνο μέ λόγους, ἀλλά, σκορπίζοντας τήν θεϊκή ἀγάπη πού εἶχε μέσα του, ἀπεκάλυπτε στόν συνομιλητή του τήν ἀπέραντη εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ.
Ἀγαποῦσε τόν κάθε ἄνθρωπο ὅπως ἦταν, μέ τίς ἀδυναμίες του καί τά ἐλαττώματά του. Δέν τόν ἀπασχολοῦσε ἡ ἐξωτερική ἐμφάνισι τοῦ ἄλλου, διότι ἔβλεπε στό βάθος τῆς ψυχῆς, γνωρίζοντας ὅτι, ὅταν κανείς ἀγαπήση τόν Χριστόν, ἀμέσως ἀλλάζει καί ἐξωτερικά.
Μία μέρα μέ πῆρε χαρούμενος τηλέφωνο καί μοῦ εἶπε: Ποῦ νά στά λέω! Ἐδῶ ἔχουν ἔρθει κάτι χίππυδες. Νά δῆς ἕνα ντύσιμο περίεργο, κάτι χαϊμαλιά, μαλλιά ἀνακατεμένα! Ἀλλ’ ἐγώ τούς ἀγαπῶ!... Δέν γνώρισαν τόν Χριστό. Βλέπω τίς ψυχοῦλες τους πόσο ἁγνές καί ὡραῖες εἶναι, καί τούς ἀγαπῶ πολύ, μωρέ.
Ἄλλοτε πάλι κτυποῦσε τό τηλέφωνο μετά τά μεσάνυκτα.
-Κλαίω, κλαίω, μέ πόνεσε ἡ καρδιά μου, μοῦ ἔλεγε μέ λυγμούς.
-Γιατί, Γέροντα, τί πάθατε;
-Ὑποφέρω πολύ. Νά, βλέπω τούς νέους κλεισμένους μέσα στά σκοτεινά κέντρα διασκεδάσεως, βουτηγμένους μέσα στήν ἁμαρτία. Βλέπω νά μολύνουν ὅλη τήν νύχτα τήν ψυχή καί τό σῶμα τους… καί θρηνῶ. Πόσο πονάω!... Ὑψώνω τά χέρια καί προσεύχομαι. Καταστρέφονται ψυχές.
Βλέπετε, παιδιά μου, οἱ Ἅγιοι εἶναι φίλοι μας στοργικοί, μᾶς πονοῦν, μᾶς σκέπτονται…
Ὁ Παππούλης μας ἄλλωστε εἶχε πεῖ: «Δέν ὑπάρχει ἀπόστασις μεταξύ μας. Ὅταν φύγω γιά τόν οὐρανό, θά εἶμαι πιο κοντά σας, ὅταν μέ ζητᾶτε».
Ἄς εὐχώμαστε, λοιπόν, ἐμεῖς γιά σᾶς καί σεῖς γιά μᾶς νά ἀγαπήσωμε τόν Χριστόν μέ ὅλη μας τήν ψυχή, καί νά Τόν δοξάζωμε εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
Γερόντισσα Μακρῖνα, Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου Μακρυνοῦ Μεγάρων.

 

Να προσέχουν οι νέοι τι πίνουν !!

ΣΟΚ! 19χρονη έπαθε 3 καρδιακές προσβολές γιατί ήπιε δέκα ενεργειακα  ποτα !!

Σχεδόν πέθανε η κοπέλα, αλλά θα έπρεπε να είναι προσεκτική με τις πράξεις της και όσα κάνει…

Η Jayde Dinsdale έπαθε χοντρή ζημιά μετά από υπερβολική κατανάλωση ενεργειακών ποτών. Η αλήθεια είναι πως δεν τα ήπιε σκέτα, αλλά αναμεμειγμένα με αλκοόλ, στα περίφημα Jagerbombs!

Όταν γύρισε σπίτι μετά την κατανάλωση τους, κοιμήθηκε, όταν όμως έφυγε το αλκοόλ από τον οργανισμό της ο σφιγμός της καρδιάς της επιταχύνθηκε δραματικά! Η άτυχη κοπέλα έπεσε σε κόμα, αφού ο πατέρας της τής έκανε τεχνητή αναπνοή για ανάνηψη!

Ένα χρόνο μετά, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, που σας μεταφέρει το athensmagazine.gr, κάνει την δική της εκστρατεία ενάντια στα ενεργειακά ποτά με την απίστευτη περιεκτικότητα σε καφεΐνη!

www.athensmagazine.gr