ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ ΚΑΙ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ Η΄ ΑΛΛΙΩΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ!

 
     Wyatt Earp

Ο ΓΟΥΑ'Ι'ΑΤ  ΕΡΠ   δεν   ήταν τόσο τυχερός στην ζωή του για να παραμείνει διάσημος και θρύλος. Αλλά λίγο μετά το θάνατό του το 1929, οι ταινίες γκάνγκστερ έγιναν αρκετά δημοφιλείς  στην αμερικανική αγορα του θεάματος. Ο Hays Code και άλλοι   υπερασπιστές της ηθικής και της τιμιότητας  ανησυχούσαν και ένιωθαν ότι αυτές οι ταινίες ήταν πολύ δημοφιλείς. Ζήτησαν λοιπόν από το Χόλιγουντ να σταματήσουν να κάνουν ταινίες όπως το "Public Enemy No. I." 

Τοτε το  Χόλιγουντ έβαλε απλώς τον γκάνγκστερ στην Αγρια Δύση, το οποίο έκανε την ιστορία του σύμφωνη με την ηθική νοότροπια που επικρατούσε τότε. Oποτε  ο ''καλός''  καουμπό'ι'  πολεμούσε  τις ''κακές''   συμμορίες .  Ετσι έγιναν  35 ταινίες για τον ΓΟΥΑ'Ι'ΑΤ  ΕΡΠ  και έπεται  συνέχεια , οπότε υποθέτω ότι θα μπορούσατε να πείτε ότι η ιστορία του Wyatt Earp έχει γερές βάσεις.

https://truewestmagazine.com/wyatt-earp-the-gangster/

EAST - WEST 1999

   
      

Το 1946, οι Ρώσοι που ζουν στο εξωτερικό καλούνται πίσω στην πατρίδα και τους προσφέρουν την υπηκοότητα της ΕΣΣΔ. 

Μεταξύ αυτής της ομάδας είναι ο γιατρός Alexei Golovin (Menshikov), η σύζυγός του, η γηγενής γαλλιδα Marie (Bonnaire) και ο μικρός γιος τους. Η ατμόσφαιρα στο πλοίο, που τα μεταφέρει στη Ρωσία, είναι ζωντανή, με πόση και τραγούδι, αλλά μόλις φτάσουν στην ξηρά, οι ρωσικές αρχές τους χωρίζουν σε δύο ομάδες "κατάλληλες" και "ακατάλληλες". 

Ένας άνδρας πυροβολείται προσπαθώντας να τρέξει πίσω στον πατέρα του από τον οποίο είναι χωρισμένος, και οι Golovins αρχίζουν να καταλαβαίνουν την κατάσταση στην οποία έχουν προσγειωθεί.

Η Μαρία χαρακτηρίζεται ως κατάσκοπος και το γαλλικό διαβατήριο της καταστρεφεται.........

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΔΩ 

.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΛΟΓΙΑ ''Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΧΕΛΩΝΑ''

Το Studio Ghibli του θρυλικού Χαγιάο Μιγιαζάκι, περνά για πρώτη φορά τα σύνορα της χώρας του και σε συνεργασία με τη Γαλλία και τον Ολλανδό animator Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ, παρουσιάζουν ένα πανέμορφο παραμύθι. Πρόκειται για την ιστορία ενός ναυαγού, σ' ένα νησί με μόνους κατοίκους χελώνες, καβούρια και πουλιά. Η ιστορία μιας αγάπης που δε χρειάζεται λόγια για να εκφραστεί, μεταφέρεται ιδανικά στην μεγάλη οθόνη, σε μία από τις ομορφότερες κινηματογραφικές στιγμές του 2016.

«Είναι η επιθυμία για κάτι που μοιάζει άπιαστο, μια βαθιά και ήσυχη επιθυμία. Για έναν καλλιτέχνη, μπορεί να είναι η αναζήτηση της τελειότητας, μια επίπονη, ωστόσο όμορφη απουσία. Δε μπορείτε να φανταστείτε τα μηνύματα που έλαβα τόσο από φίλους, όσο και αγνώστους, που μου εξέφραζαν πόσο τους άγγιξε η ταινία. Είμαι πάρα πολύ τυχερός που έγινε ήδη κλασσική.» - Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ



Η Κόκκινη Χελώνα / La tortue rouge
Σκηνοθεσία: Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ / Michael Dudok de Wi
Σενάριο: Michael Dudok de Wit / Pascale Ferran
Χώρα: Γαλλία, Βέλγιο
Έτος: 2016
Διάρκεια: 80 λεπτά



Η ιστορία ενός ναυαγού, σ' ένα νησί με μόνους κατοίκους χελώνες, καβούρια και πουλιά. Η ιστορία μιας αγάπης. Τα κύματα παρασύρουν έναν ναυαγό αγνώστου παρελθόντος σ' ένα ερημικό τροπικό νησί. Καθώς οι απεγνωσμένες απόπειρές του να αποδράσει αποτυγχάνουν, θα προσπαθήσει να επιβιώσει σ' ένα μέρος που μοιάζει με πραγματικό παράδεισο αλλά κατοικείται μονάχα από καβούρια, χελώνες και πτηνά.



Μέχρι που μια αναπάντεχη συνάντηση με μια κόκκινη χελώνα θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Η αποφασιστικότητα της τελευταίας, καταστρέφει συνεχώς τη σχεδία από μπαμπού που έχει φτιάξει για να αποδράσει από το νησί. Η στιγμή της εκδίκησης έρχεται όταν η χελώνα φτάνει στην παραλία. Όμως μια περίεργη αλλαγή θα συμβεί και ο ναυαγός δεν θα είναι πια μόνος. Θα φτιάξει μάλιστα μια οικογένεια.



«Η ταινία αφηγείται την ιστορία με γραμμικό και κυκλικό τρόπο ταυτόχρονα. Χρησιμοποιεί το χρόνο για να τονίσει την έλλειψη του, όπως η μουσική μπορεί να ενδυναμώσει τη σιωπή. Η ταινία μιλά επίσης για την πραγματικότητα του θανάτου. Ο άνθρωπος έχει μια τάση να εναντιώνεται στο θάνατο, να τον φοβάται και να τον πολεμά, το οποίο είναι απόλυτα υγιές και φυσικό. Ωστόσο, μπορούμε να έχουμε ταυτόχρονα μια ενστικτώδη κατανόηση ότι είμαστε όλοι ζωή και δε χρειάζεται να εναντιωνόμαστε στο θάνατο. Ελπίζω ότι η ταινία το μεταφέρει αυτό.» - Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ



Από τις ομορφότερες ταινίες που είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον Σεπτέμβριο στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 22ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, το φιλμ «Η Κόκκινη Χελώνα» (La tortue rouge - 2016) του Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ, πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Μάιο του 2016 στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα, όπου και απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής. Παράλληλα τιμήθηκε και με το Βραβείου Κοινού στις 22ες Νύχτες Πρεμιέρας.



«Η ιδέα της ιστορίας με τη χελώνα υπήρχε από νωρίς στο μυαλό μου. Έπρεπε να είναι ένα μεγαλοπρεπές κι αξιοσέβαστο θαλάσσιο ον. Η θαλάσσια χελώνα είναι ειρηνική και μοναχική, εξαφανίζεται στα βάθη της θάλασσας για πολύ καιρό κι αφήνει μια αίσθηση αθανασίας. Το βαθύ κόκκινο χρώμα ταιριάζει και το κάνει να ξεχωρίζει οπτικά. Σκεφτήκαμε πάρα πολύ πόσο μυστήριο θα θέλαμε να αφήσουμε στην ιστορία. Στις ταινίες του Studio Ghibli για παράδειγμα, η παρουσία του μυστηρίου έχει δουλευτεί με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία. Φυσικά, είναι υπέροχο να υπάρχει το μυστήριο, αλλά όχι στο σημείο που αποσυνδέει το κοινό από την ιστορία. Πρέπει να γίνουν λεπτοί χειρισμοί.» - Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ
http://tvxs.gr/news/sinema/i-istoria-mias-agapis-poy-de-xreiazetai-logia-i-kokkini-xelona