Γιατί η ιστορία είναι τόσο προκλητική και οι αδιάβαστοι τόσο επικίνδυνοι.

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγελου Αθανασιάδη^(*)

                                 

Α. Έτος 1996. Οι Αμερικανοί σκόπευαν να ενεργήσουν τα επόμενα χρόνια στη Β. Αφρική. Αίγυπτο, Λιβύη κλπ.

Χρειαζόταν ένα σημαντικό αριθμό από F-16, με τις αντίστοιχες υποδομές, εγκαταστάσεις, ανταλλακτικά και τεχνικό προσωπικό, στην ευρύτερη περιοχή.

 Ίμια: Το κύριο πρακτικό αποτέλεσμα της κρίσεως των Iμίων ήταν η αγορά του αιώνα του Τσοχατζόπουλου, αποκτώντας ένα σεβαστό (πρωτόγνωρα μεγάλο) αριθμό F-16, συμβατό για συνεργασία με τις λοιπές ΝΑΤΟϊκές Δυνάμεις.

Μια μεγάλη Πολεμική Αγορά από τις Η.Π.Α, από μια υποτιθέμενης αριστερής κουλτούρας κυβέρνηση Σημίτη.

Β. Έτος 2019. Οι Η.Π.Α χρειάζονται στην περιοχή ένα σημαντικό αριθμό F-35. Για Γεωπολιτικοοικονομικοστρατηγικούς λόγους, οι Αμερικανοί δυσκολεύονται  να τα «πασάρουν» στη Τουρκία.

Κάποιες εντέχνως αναφυόμενες αμφισβητήσεις – διεκδικήσεις από τους «γείτονες» μας στα Εθνικά μας Θέματα, γεννούν την «προφανή και αδήριτη» ανάγκη αναβαθμίσεως της Αεροπορίας μας. Γιατί άραγε μόνο της Αεροπορίας;

Έτσι, μια υποτιθέμενη αριστερής κουλτούρας κυβέρνηση Τσίπρα, του καλύτερου «YES sir και ΝΑΙ σε όλα» και τη τραγική φιγούρα του Αποστολάκη, θα φορτωθούμε εμείς τα απαιτούμενα στις ΗΠΑF-35.

Να σημειωθεί ότι τα τακτικά τους χαρακτηριστικά μάλλον δεν προσιδιάζουν με τις Εθνικές ανάγκες της Πολεμικής μας Αεροπορίας, αλλά περισσότερο με τις γενικότερες στρατιωτικές ανάγκες των ΗΠΑ στη περιοχή.

Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα. Μια ορθολογική ανανέωση των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες, είναι οπωσδήποτε απαραίτητη.

Γ. Ιστορικό προηγούμενο.

Το Εμπόριο. Περί το 1900, οι ανάγκες εμπορίου της Κεντρικής  Ευρώπης, με κύριους εκφραστές την Γερμανία, Αυστροουγγαρία και Γαλλία (χερσαίες δυνάμεις), χρειαζόταν ένα μέσο μαζικής μεταφοράς αγαθών στο πάντα ισχύοντα και λειτουργούντα (παλιότερα, τότε και τώρα) δρόμο του μεταξιού, Ινδία-Κίνα προς και από την  Κεντρική Ευρώπη. (Κάντε τους σημερινούς συνειρμούς με τη COSCO και τα προσκόμματα που τους δημιουργούν «άλλοι», μέσω ημών των χρησίμων ηλιθίων).

Το Τραίνο. Έπεισαν τότε, την Τουρκία για την αναγκαιότητα να κατασκευάσει, με ανάθεση σε Γερμανούς και Γάλλους, τη σιδηροδρομική γραμμή Κωνσταντινούπολη – Βελιγράδι, και την σύνδεσή της με τις εκατέρωθεν επεκτάσεις της, και φυσικά έναντι δανείου.

Το Δάνειο. Η αιώνια, μέσω δανείων,  οικονομική εκμετάλλευση και έλεγχος, πάντα προς διευκόλυνσή μας και για το καλό μας. Σας θυμίζει τίποτε από τα πρόσφατα;

Το τραίνο θα αντικαθιστούσε …τα καραβάνια. Πόσο μοιάζουν άλλωστε;

Το Πεσκέσι. Το 1912 απελευθερώνεται η πολύπαθη Μακεδονία και αργότερα ακολουθεί και η Θράκη.

Μεταξύ των άλλων επωμιζόμαστε και την αποπληρωμή του δανείου του τραίνου.

Γιατί η ιστορία είναι τόσο προκλητική και οι αδιάβαστοι τόσο επικίνδυνοι.

Το Πεσκέσι.

Τότε το τραίνο… τώρα τα F-35….

Οι Τούρκοι τα παρήγγειλαν εμείς θα τα πληρώσουμε….

^(*)  Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

ΥΣ 1^η . Ο Τσακαλώτος περιφέρεται στις ΗΠΑ, διακηρύσσοντας  πλεόνασμα χρημάτων για την αποπληρωμή του ΔΝΤ (όχι της ΕΚΤ). Έτσι νομίζει. Τα F35 θα αγοράσει και θα βάλει και άλλο χρέος…

ΥΣ.2^η . Τα άτιμα γυρίσματα της ιστορίας.

Δάνειο για τη Γραμμή.

Παίρνουμε Μακεδονία – Θράκη, παίρνουμε και το δάνειο.

Ξεπληρώνουμε το δάνειο, θέλουν να μας πάρουν και τη γραμμή και τη Μακεδονία – Θράκη

https://fonientos.blogspot.com/2019/04/blog-post.html

Το προδικασμένο μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών

Άρθρο γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Σε όλες τiς γλώσσες υπάρχουν οι λέξεις συμφωνία, υπόσχεση, υπογραφή, φερεγγυότητα, εμπιστοσύνη.

Στις γλώσσες των βορειότερα από εμάς Βαλκανικών Λαών, υπάρχει και μία επιπλέον λέξη, μάλλον αμετάφραστη, η λέξη «μπέσα».

Οι λαοί αυτοί μάλιστα υπερηφανεύονται, γιατί έχουν την αποκλειστικότητα ύπαρξης και χρήσης της λέξης.

Όμως δεν αντιλαμβάνονται, ούτε αυτοί αλλά κυρίως ούτε εμείς, ότι όποια συμφωνία, υπόσχεση, υπογραφή και εάν εξασφαλίσεις από ένα βόρειο γείτονα μας, αυτό δεν αρκεί. Χρειάζεται και μία επιπρόσθετη επιβεβαίωση, που στη καθημερινή πρακτική διατυπώνεται με την ερώτηση αμφισβήτησης και αμφιβολίας: «Μπέσα;» Για να υπάρξει πάντα μια τυπική απάντηση «Μπέσα!».

Στο τέλος της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν ανεγράφη το τυπικό: «Μπέσα;»-«Μπέσα!».

Τι θα συμβεί λοιπόν; Ποιο το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών;

Εδώ είναι Βαλκάνια και εκτός από το «Μπέσα» υπάρχει και η «Μπαμπεσιά». Τώρα την ομοιότητα της ρίζας και των φθόγγων των λέξεων, ας το αφήσουμε να το εξετάσουν οι γλωσσολόγοι.

Στην βαλκανική πρακτική κρίνεται αναγκαία η επιβεβαίωση με την πρώτη (μπέσα), διότι συχνότερα, σχεδόν κατά κανόνα, συμβαίνει η δεύτερη (μπαμπεσιά).

Τι θα συμβεί λοιπόν; Οι θεωρίες και οι προσδοκίες πολλές. Ας ακολουθήσουμε όμως την βεβαία οδό, την πεπατημένη. Την ασφαλή οδό της πείρας, του ιστορικού προηγούμενου και της καταγεγραμμένης πρακτικής.

Ιστορικό προηγούμενο πρώτο:

Οι σκοπιανοί υπέγραψαν την ενδιάμεση συμφωνία. Την τήρησαν; Πανθομολογουμένως, φυσικά και όχι. Ό,τι μπορούσαν να καταστρατηγήσουν το έκαναν και μάλιστα με τον πιο απροκάλυπτο και μεθοδευμένο τρόπο.

Πραγματικό δεδομένο δεύτερο, πιο πρόσφατο:

Υπογράψαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών (στο εξής ΣτΠ). Μίλησε ο πρωθυπουργός μας για φιλίες, κοινό μέλλον, κοινή προκοπή και προοπτική και πολλά ιδεαλιστικά. Και ενώ ο ΥΠΕΞ μας τραγουδούσε χαμογελώντας και χαριεντιζόμενος το «Hapy birthday», χειροκροτώντας και σιγολικνιζόμενος χαριτωμένα στον ρυθμό, και προτού στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής στη συμφωνία, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ αναφέρθηκε, κατάμουτρα στον διαμεσολαβητή και στους συνυπογράψαντες, πέντε φορές στους «Μακεδόνες» του.

Δεν θα αναφερθούμε στα αναγραφόμενα στην ρηματική διακοίνωση, που προοιωνίζουν και προδιαγράφουν ξεκάθαρα τα επερχόμενα.

Ιστορικό προηγούμενο τρίτο:

Η συμφωνία της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αλβανία. Η συμφωνία υπογράφηκε και κυρώθηκε κατά τα προβλεπόμενα, σε ένα κλίμα συνδιαλλαγής και αλληλοκατανόησης. Η Αλβανία εισέρχεται στο ΝΑΤΟ. Και μετ’ ού πολύ, ο μη εκλεγείς αλβανός πρόεδρος δημοκρατίας, προσβάλει στα αρμόδια δικαστήρια της Αλβανίας τη συμφωνία και την καταργεί. Η συμφωνία αυτή δεν ισχύει σήμερα και τελεί υπό επαναδιαπραγμάτευση. Αυτά στις μέρες μας.

Τα δεδομένα της συμφωνίας των Πρεσπών:

Κατά το Σύνταγμα της πΓΔΜ, μόνο η υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας (στο εξής ΠτΔ) δεσμεύει τη χώρα του στις διεθνείς Συμφωνίες.

Ο πρόεδρος Ιβανώφ δεν υπέγραψε τα της Συνθήκης των Πρεσπών. Μία βαρύτατη νομική πλημμέλεια** που προφανέστατα οδηγεί σε ακυρότητα. Επιπλέον διαφωνεί καθέτως με την ΣτΠ και μάλλον εκφράζει το 70% του λαού του, που δεν προσήλθε στο δημοψήφισμα.

Τον προσεχή Απρίλιο στην πΓΔΜ έχουν εκλογές ΠτΔ. Εκτιμάται αναμφίβολη εκλογή άλλου προσώπου στην θέση του ΠτΔ.

Εμείς πλέουμε πλησίστιοι για την κύρωση της ΣτΠ και η πΓΔΜ, μπαίνει στο ΝΑΤΟ.

Ποια κατά την γνώμη σας θα είναι η επόμενη κίνηση (σύντομα ή αργότερα) του πρώην ΠτΔ κ. Ιβανώφ, που δεν υπέγραψε την ΣτΠ, και ο οποίος εκ πεποιθήσεως διαφωνεί με αυτήν;

Λέτε να προσφύγει κατά της Συνθήκης των Πρεσπών; Να ακολουθήσει το προηγούμενο της Συμφωνίας της ΑΟΖ με την Αλβανία;

Συνηθίζεται να λέγεται ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Εδώ δεν επαναλαμβάνεται. Εδώ αντιγράφεται. Ποιος να μπει στον κόπο να σκεφτεί άλλον τρόπο; Αντιγραφή και επικόλληση.

Πόσο απονήρευτοι, αδιάβαστοι, απροετοίμαστοι, αδιάφοροι, αμελείς και αφελείς μπορεί να είμαστε;

Το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι προδικασμένο από τους αδέξιους μικροκουτσαβακισμούς κάποιων και δυστυχώς όπως πάντα εις βάρος της φιλτάτης Ελλάδος μας.

Η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η Ακύρωση της Συμφωνίας***, για λόγους τυπικών και ουσιαστικών παραλείψεων και παραβιάσεως διατάξεων όρων της Συμφωνίας, του Συντάγματος της πΓΔΜ και του Διεθνούς Δικαίου.

Η ΣτΠ είναι παγίδα. Είναι απάτη. Το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα της είναι ότι μας αποστερεί και μας απογυμνώνει από τα ισχυρότατα Διπλωματικά όπλα*** που διαθέτουμε τώρα: Την αρμοδιότητα που μας δίνει ο ΟΗΕ για το ονοματολογικό και τη σύνδεσή του με την είσοδο στο ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Αποδεχόμενοι τη συμφωνία καταθέτουμε τα όπλα αμαχητί και μάλιστα χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Η κύρωση, αλλά και η μη κύρωση της, οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Μόνο η Ακύρωση της Συμφωνίας αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση.

Τέλος η ΣτΠ δε λύνει κανένα πρόβλημα. Είναι πανομοιότυπη περίπτωση με την συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου για το Κυπριακό. Δεν ήταν Λύση, αλλά απομείωσε και μετέτρεψε την περίλαμπρη νίκη του ηρωικού αγώνα του Κυπριακού Λαού (ΕΟΚΑ), στην απαρχή πολλαπλών επομένων προβλημάτων και δεινών, που ζούμε μέχρι σήμερα.

Η συμφωνία των Πρεσπών θα πνιγεί στα βαλτόνερα της όχθης της λίμνης. Μια το 1949 και μια το 2019. Με μόνες αναμνήσεις το καπέλο του Κοτζιά, τη γραβάτα Ζάεφ-Τσίπρα και το μεγαλείο της ψυχής του συνόλου του Ελληνικού Λαού, ενάντια στο τσαλάκωμα των Εθνικών του Πιστεύω.

Ψηλά οι καρδιές.

Έλληνες Βουλευτές σταθείτε στο ύψος των Ιερών στιγμών.

Ακυρώστε την Συνθήκη των Πρεσπών.

Αλλιώς είστε συνένοχοι και συναυτουργοί σε μια πρωτοφανή μπάσταρδη Εθνογένεση.

Ανασταίνετε και αναζωπυρώνετε το Ιδεολόγημα του Μακεδονισμού.

Δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος και Μακεδονικός Λαός. Οι Μακεδόνες είναι φύλο του αρχέγονου Ελληνικού Έθνους και του Ελληνικού Γένους. Δεν είναι ξεχωριστό έθνος.

Όποιος αισθάνεται Μακεδόνας είναι Έλληνας.

*Ο Ευαγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

**Χάριν συντομίας και απλοποιήσεως του κειμένου, αναφέρθηκε μόνο ένας λόγος ακυρότητος. Αρμοδιότεροι επί του θέματος προσδιορίζουν και άλλους λόγους, πολλούς και σημαντικούς.

***Εκτενέστερη προσέγγιση υπάρχει στο άρθρο «Υπάρχει συμφέρουσα Εθνικά λύση στην Συμφωνία των Πρεσπών;» που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 20-1-19

Δεν γίνονται τα οστά των Ηρώων ζάρια

Ανοικτή Επιστολή προς τους κ. Βουλευτές του Ευάγ Αθανασιάδη*

Κ. Βουλευτές.

Μεθαύριο θα έρθει η Συμφωνία των Πρεσπών για κύρωση στην Βουλή των Ελλήνων.

Μια εικαστική Αρχιτεκτονική ιδέα του 1926, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μετέφερε τέτοιο συμβολισμό σήμερα.

Κύριοι Βουλευτές, στο βάθος των θεμελίων του κτιρίου των εδράνων που αναπαυτικά θα κάθεστε, την στιγμή που θα κληθείτε σαν εκπρόσωποι του Έθνους να ψηφίσετε εάν συμφωνείτε με την συνθήκη των Πρεσπών, να θυμηθείτε ότι βρίσκεται το Μνημείο και το κενοτάφιο το αφιερωμένο

«εις τον αφανή στρατιώτη»**

Την αρχική αρχιτεκτονική πρόταση (1926) της θέσεως*** του μνημείου, μετά από έντονες διαφωνίες, αποφάσισε τελεσίδικα ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως πρωθυπουργός, στη Ζ’ Συνεδρίαση της Βουλής (12 Ιουλίου 1929), με το σκεπτικό, ότι η θυσία του κάθε «αφανή στρατιώτη» αποτελούσε τη βάση των δημοκρατικών θεσμών, δλδ της Δημοκρατίας.

Χάρη σε αυτόν τον αφανή Στρατιώτη, σήμερα εσύ μπορείς να συνεδριάζεις στο κοινοβούλιο ελευθέρου κράτους και να ψηφίζεις.

Εκεί θα βρίσκονται και δύο Εύζωνοι, Φρουροί Τιμής. Ακίνητοι, ακοίμητοι, άγρυπνοι, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι». Και κάθε τόσο θα εκτελούν τον προβλεπόμενο βηματισμό, χτυπώντας ρυθμικά το τσαρούχι στην γης, για να ακούνε οι απανταχού αποθαμένοι κάτω από την γη ότι είναι εκεί, Φύλακες και Φρουροί των παραδεδομένων.

Εσείς θα ακούτε; Τον εύζωνα, τους αποθαμένους, «τοις κείνων ρήμασι»;

Στον τοίχο της αριστερής κλίμακας του μνημείου αναγράφονται οι Μάχες των Βαλκανικών πολέμων. Μνημονεύοντας τους 16.118 νεκρούς. Μακεδονομάχους, Πρόκριτους, Προξένους, Δάσκαλους, Κληρικούς, Ντόπιους, Μαχητές των Α’ και Β’ Βαλκανικών Πολέμων. Μαχητές από όλη την Ελλάδα. Πανέλληνες.

Δεν είναι μια παλιά Ιστορία αυτά. Είναι 100 χρόνια πίσω. Τρείς γενιές. Οι παππούδες σας. Στα γόνατά τους μεγαλώσατε.

Αυτοί υπέγραψαν την λευτεριά, την Ιστορία, τον πολιτισμό και το όνομα της Μακεδονίας, με την ξιφολόγχη βουτηγμένη στο αίμα τους.

Και τα όρια της Μακεδονίας τα όρισαν καρφώνοντας ματωμένες ξιφολόγχες.
Και ό,τι λέγεται Μακεδονία το έσπειραν και το όρισαν με τους τάφους τους.

Σε αυτούς τους τόπους οι παπαρούνες κάθε χρόνο βγαίνουν πιο κόκκινες.

Πάνω σε αυτών το αίμα και τα κόκκαλα είναι τα βουλευτικά σας έδρανα, η βουλευτική σας έδρα, και από αυτά πηγάζει όποια αρμοδιότητα.

Μη διαγράψτε με την υπογραφή σας και την ψήφο σας ό,τι αυτοί διέσωσαν δίνοντας την ζωή και το αίμα τους.

Κατά την συνεδρίαση, πάνω από τον Πρόεδρο της Βουλής, θα βρίσκεται ο Ελευθέριος Βενιζέλος που θα προεδρεύει. Θα βρίσκεται ο Μεγαλέξανδρος να εποπτεύει. Να εποπτεύει ποιοι ολιγώρησαν και υστέρησαν σε ανδρεία και φρόνιμα.

Θα είναι και ο Ναύαρχος Κουντουριώτης (θα τον βλέπετε στο πρόσωπο του Ναυάρχου ΥΕΘΑ), για να μάθει εάν τα αποτελέσματα των ριψοκίνδυνων ανδραγαθημάτων του άξιζε να τα παραδώσει σε τέτοιους απογόνους.

Την στιγμή της ψηφοφορίας τα ονόματα σας θα τα εκφωνεί ο Παύλος Μελάς. Θα είναι προσκλητήριο για την Μακεδονία. Θα μετρηθούν ποιοι είναι απόντες από την Ιστορία.

Θα είναι και ο Ελληνικός Λαός για να ορίσει ποιους θα κατατάξει στους απόντες στην Ιστορία αύριο.

* Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

** Η ορθή ονομασία του μνημείου είναι «ΕΙΣ ΑΦΑΝΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΝ», το οποίο και αναγράφεται επί του κενοταφίου. Ο όρος «Άγνωστος Στρατιώτης» είναι ξενόφερτος και δεν ανταποκρίνεται στα ελληνικά δεδομένα. Οι πεσόντες στρατιώτες και γενικότερα μαχητές, είναι όλοι γνωστοί στους οικείους τους, στους συμπολεμιστές και στους προϊσταμένους τους, στην ιστορία της Μονάδος τους, στην υπηρεσία της Ιστορίας Στρατού και στα Ηρώα των ιδιαιτέρων πατρίδων τους.. Κάποιοι λόγω ιδιαίτερων συνθηκών έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό και τιμήθηκαν ιδιαιτέρως. Άλλοι έμειναν αφανείς. Αυτούς τιμά η Πολιτεία και το Έθνος για την προσφορά τους, την ανδρεία και την γενναιότητα τους.

*** Η θέση του μνημείου, υποδείχθηκε με την προκήρυξη του έργου, το 1926.

Μετά από έντονες αντιδράσεις, που εξέφρασαν αρχιτέκτονες και άλλα σημαίνοντα πρόσωπα της εποχής, καθώς και συνεχείς συνεδριάσεις και συστάσεις επιτροπών που θα έκριναν την καταλληλότητα του έργου, τελικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως πρωθυπουργός, στη Ζ’ Συνεδρίαση της Βουλής (12 Ιουλίου 1929), παρά τις διαφωνίες πολλών, αποφασίζει τελεσίδικα, ότι η καταλληλότερη θέση, είναι αυτή που είχε προταθεί εξαρχής, δηλαδή μπροστά στην Βουλή. Εξάλλου, για τον Ελευθέριο Βενιζέλο, η θυσία του κάθε στρατιώτου, αποτελούσε τη βάση της Δημοκρατίας.

Ο συσχετισμός του Μνημείου, με το Σύνταγμα και τη Βουλή, υποδεικνύει την αξία της θυσίας του «αφανούς στρατιώτου», για τους δημοκρατικούς θεσμούς δεδομένου ότι το Σύνταγμα και ο όρκος τους σε αυτό, ορίζουν το καθήκον τους για την υπεράσπιση της πατρίδος, μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους.

Ευτράπελες δημοσκοπικές ευχές, χαρά γεμάτες…

Χρονογράφημα του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Ημέρες εορτών, οι ευχές δίνουν και παίρνουν.
Χαρούμενες να είναι οι Γιορτινές τούτες μέρες.
Στο χαρμόσυνο κλίμα των ημερών δημοσκοπικός γρίφος και ανέκδοτο, στο Σκάϊ της PULSE, σκορπίζει χαρά, γέλιο και απορίες…
Πανηγυρισμοί, Έκπληξη, Δόξα, Μεγαλείο, Ελπίδα, κομματική Ανάταση:

-Ο Μητσοτάκης για πρώτη φορά πέρασε τον «Κανένα».

-Τον Τσίπρα τον πέρασε ο «Κανένας».

Δώστε το σε όποιον νοήμονα άνθρωπο, σε όποιον υπολογιστή με τεχνητή ή μη νοημοσύνη, στον Πυθαγόρα, στον Ευκλείδη (εξαιρείται ο Τσακαλώτος), στον Αρχιμήδη, στον Αϊνστάιν, στον Καραθεοδωρή…...
Θα κάψουν «εγκέφαλο»...
Τι πρέπει να καταλάβω εγώ;... Με τα κανονικά Ελληνικά ; ...
Έχω ακούσει ότι τους ξεπέρασε όλους…, ξεπέρασε το όριο ή και τα όριά του…, ότι ξεπέρασε τον εαυτό του…., αλλά ετούτο;… Τι πρέπει να καταλάβω;…
-Ο Μητσοτάκης πέρασε τον «Κανένα»,
άρα δεν πέρασε κανένα, ήρθε δηλαδή τελευταίος !!!!...
-Τον Τσίπρα τον πέρασε ο «Κανένας»,
άρα δεν τον πέρασε κανένας, ήρθε δηλαδή πρώτος ; ...
Αυτή την σύγχυση την πέτυχε ο πολυμήχανος Οδυσσέας, με μία λέξη, «Κανένας», εγκλωβίζοντας τον Πολύφημο, στον παραλογισμό της ασάφειας...
Σήμερα ο παραλογισμός της ασάφειας, με το στραπατσάρισμα της γλώσσας, όταν το σημαίνον εκ συστήματος δεν εκφράζει το σημαινόμενο, θα παλάβωνε και τον πολυμήχανο Οδυσσέα και ο αρτάκουλας μονόφθαλμος σημερινός «Πολύφημος» τσαλακώνει χυδαία την ζωή μας….
Γλώσσα της τεχνολογίας «ντεμέκ», της κουλτούρας και της διανοπαρανόησης και πράσινα άλογα:
Στην ατέρμονη αδιέξοδη προσπάθεια να ξεπεράσουμε τον κανέναν...
Χρόνια Πολλά στον Καθένα…

*Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Δημοκρατική Δικτατορία ;

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*



Ας δούμε λίγο την ιστορία και την πραγματικότητα σήμερα.

Ο Χίτλερ εκλέχθηκε δημοκρατικά.

«Σήμερα» η Ελλάδα κάνει δημοψήφισμα, βγάλαμε ΟΧΙ και η Κυβέρνηση εφήρμοσε ΝΑΙ .
Αγγλία. Γίνεται δημοψήφισμα. Ποια άλλη ομότερη απεικόνιση της απόφασης του Λαού και η Βουλή συζητάει τι θα κάνει.

Στην Ελλάδα γίνονται ογκοδέστατα συλλαλητήρια από 80000 έως 500000 στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα από 200000 έως 1000000.
Η Κυβέρνηση συνεχίζει τη πολιτική της.

Δημοψήφισμα στα Σκόπια για τη συνθήκη των Πρεσπών που κατά κοινή ομολογία το 70% του κόσμου απείχε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και διαφωνίας.

Ελλάδα. Όλα τα γκάλοπ ανεξαιρέτως για τη συνθήκη των Πρεσπών βγάζουν 60-70% την αντίθεση του Λαού. Η Κυβέρνηση κωφεύει.

Καταλονία . Η πλειονότης ζητάει, διεκδικεί και απαιτεί την ανεξαρτοποίησή της με δυναμικό τρόπο και η κυβέρνηση καταπνίγει το αίτημα και διώκει νομικά τους επικεφαλείς.

Γαλλία. Μια από τις μεγαλύτερες και ογκωδέστερες διαδηλώσεις και αντιδράσεις και ο Μακρόν άφωνος Ακολουθήθηκε και αρκέστηκε στη διαδικασία των 100 ευρώ

Συμπερασματικά.

Σε περίπτωση αποδεδειγμένης δυσαρμονίας της Κυβερνητικής γραμμής και της βεβαίας εκπεφρασμένης βούλησης του Λαού η σημερινή μας δημοκρατία είναι ανήμπορη να λειτουργήσει και να εκφραστεί.

Ο Λαός από την στιγμή που θα ψηφίσει δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να απαλλαγεί από το Κυβερνήτη του.

Οι δικλείδες του Ανωτάτου Άρχοντα στις περισσότερες περιπτώσεις, έχουν καταργηθεί όπως και στη χώρα μας, που μας ενδιαφέρει.

Η περίπτωση της πρότασης μομφής για καθαρώς αριθμητικού λόγους του πλειοψηφικού συστήματος, είναι καταδικασμένη και δεν μπορεί να διαφοροποιήσει τη κατάσταση.
Τα δημοψηφίσματα μπορούν και καταπατούνται με τη διακριτική ευχέρεια της Βουλής.

Οι διαδηλώσεις του κόσμου αγνοούνται και καταστέλλονται από τις δυνάμεις ασφαλείας.

Η Βασική σκέψη της Δημοκρατίας είναι έστω και με αντάλλαγμα να μην διοικηθούμε από μια άριστη πολιτική ιδιοφυία που θα μπορούσε να υπάρξει σε μια μοναρχία ή ολιγαρχία, να καταφεύγουμε και επιλέγουμε την δημοκρατία της συμμετοχής των πολλών για να προλάβουμε και αποφύγουμε την περίπτωση του «τρελλού». Και όμως στην εποχή μας καταλήξαμε να μην μπορούμε να αποφύγουμε τον «τρελλό» τον «αυθαίρετο» και τον «αυθάδη».

Μήπως η δημοκρατία μας εκφυλίστηκε ή τείνει να εκφυλιστεί, σε μια δικτατορική δημοκρατία ή δημοκρατία της δικτατορίας ;

Μήπως έχουμε φτάσει σε μια δικτατορική δημοκρατία ;

Οι Πολιτειολόγοι και οι Συνταγματολόγοι αλλά και τελικά ο Λαός έχουν τον λόγο…

Αλλά μήπως και αυτή η λέξη της Δημοκρατίας είναι μια συντεταλαιπωρημένη και συνεβεβιασμένη και άκριτα επιδιδομένη λέξη και έννοια ;

Σας θυμίζουν τίποτα οι αμέτρητες Λαϊκές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες του περασμένου αιώνα; Μπολσεβικισμού και δίπλα στη «δημοκρατία» της Βαϊμάρης ;

Έχουν γνώση οι φύλακες ; Και άραγε Φύλακες υπάρχουν ; Ποιος θα διαφυλάξει τη Δημοκρατία από τη «δημοκρατία» ;

Πλέον, μένει στο Δημοκρατικό Λαό, η λύση του κινήματος της επανάστασης και της ενόπλου καταλήψεως της εξουσίας ;

Η στρέβλωση της Δημοκρατίας, μας οδηγεί σε αντιδημοκρατική εκδήλωση ;

Μήπως επωάζουμε το αυγό του φιδιού ;

Μήπως ο Λαός είναι ανυπεράσπιστος και κινδυνεύων από το δήθεν ιδανικό πολίτευμα της «δημοκρατίας» Του ;

Εκλογές στις 24 Φεβρουαρίου 2019; Άρθρο γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη *

-Το κυρίαρχο Δόγμα της αριστεράς είναι ότι δεν παραδίδει την εξουσία. Το θεωρεί προδοσία. Και εάν συμβεί, θα είναι με οδυνηρές συνέπειες.
-Η βασική Αρχή για πρόωρες εκλογές είναι: Εφ όσον έχουμε μία Κυβέρνηση με πλειοψηφία ή πολύ κοντά σε αυτήν, πρόωρες εκλογές μπορούν να γίνουν μόνο όταν αυτό αποτελεί βούληση και επιλογή της Κυβέρνησης. Μία πρόταση μομφής δεν έχει καμία τύχη.

-Απαράβατος εμπειρικός κανόνας. Ποτέ κυβέρνηση με παράσταση νίκης** ξεκάθαρα εις βάρος της, δεν προκήρυξε αυτοβούλως πρόωρες εκλογές. Αυτή την παράμετρο θα προσπαθήσει να ανατρέψει η κυβέρνηση και εμείς ας την παρακολουθούμε.
-Συμπερασματικά: Η Κυβέρνηση, θα κάνει πρόωρες εκλογές μόνο εάν είναι βέβαιη ότι θα τις κερδίσει, εξασφαλίζοντας μια επόμενη τετραετία. Δηλαδη εάν μπορεί να εξασφαλίσει σήμερα, συνθήκες νίκης.
Αλλιώς θα πάει στο τέλος της τετραετίας και μάλιστα, θα εκμεταλλευτεί και όποια επέκταση μπορεί, νομίμως ή νομοτύπως ή και νομιμοφανώς…

Τι πιέζει την Κυβέρνηση για πρόωρες εκλογές;

1ον. Μπροστά μας έχουμε τις ευρωβουλευτικές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Αυτές δεν μπορεί να τις αποφύγει.
2ον.Την άνοιξη πρέπει να βγει στις αγορές. Να σημειωθεί ότι για την έξοδο στις αγορές, δεν εξασφαλίστηκαν ακόμα ευνοϊκές συνθήκες επιτυχίας, αποτελεί ζητούμενο και καρκινοβατεί.
3ον. Αναγγέλθηκε ότι τον Μάρτιο οι τράπεζες θα δεχθούν ένα ισχυρό σοκ επιβίωσης.
4ον. Η υπογραφή της συνθήκης των Πρεσπών, Φεβρουάριο-Μάρτιο, είναι μια ειδική παράμετρος. Η μεν Κυβέρνηση θέλει να το κάνει με νωπή εντολή, για δε την Αντιπολίτευση, είναι αποτρεπτικό δεδομένο, δεν θέλει να πέσει σε περίοδο διακυβέρνησης της.
5ον. Οποιοσδήποτε προεόρτιος οικονομικός μποναμάς μετά από ένα δίμηνο, χάνει την εκλογική του αξία.

Γιατί οι ευρωεκλογές είναι πιεστικός παράγοντας

1ον. Η ευρωεκλογές έχουν έντονο το χαρακτηριστικό της χαλαρής και τιμωρητικής ψήφου.
2ον. Παρατηρείται απροθυμία αλλά και δυσκολία εξευρέσεως καταλλήλων προσώπων και για τις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου.
3ον. Το Σκοπιανό τουλάχιστον στην Βόρειο Ελλάδα, θα επηρεάσει τις ευρωεκλογές, τις Αυτοδιοικητικές αλλά και τις Βουλευτικές.
4ον. Τέλος και το σημαντικότερο, ένα κακό αποτέλεσμα τον Μάιο, στις Ευρωεκλογές και στις Αυτοδιοικητικές, θα αποτελέσει ένα βαρίδιο, δύσκολα ανατρέψιμο έως τις Βουλευτικές, από ένα Κυβερνών κόμμα, που βρίσκεται στην φθορά του τελευταίου έτους διακυβέρνησης, και μάλιστα χωρίς έμπρακτα αποτελέσματα και αποστασιοποιημένο, από αυτά που υποσχέθηκε.

Ποια η ημερομηνία των πιθανών εκλογών;

Εξετάζοντας τα χρονικά περιθώρια αυτή προσδιορίζεται από τα μέσα Φεβρουαρίου έως αρχές Μαρτίου.
Οικονομικός κανόνας. Την περίοδο των εορτών έως 10 Ιανουαρίου, αποφεύγεται η προκήρυξη εκλογών γιατί πλήττεται η αγορά. Προκήρυξη λοιπόν θα δούμε μετά την Δευτέρα 14 Ιανουαρίου. Με ημερομηνία διεξαγωγής 25-40 ημέρες μετά.
Δηλαδή από 17 ή 24 Φεβρουαρίου έως 3 ή 10 Μαρτίου 2018. Με προτίμηση στο συντομότερο και μάλλον 24 Φεβρουαρίου 2019.
Ποιόν ευνοούν οι συγκυρίες:
Μάλλον κανέναν…
Ο κ΄ Τσίπρας έχει ένα πολύ ωραίο προεκλογικό αφήγημα και κοινωνική παραμυθία***, με έξοδο από το μνημόνιο, με πλούσιες παροχές και προσλήψεις στην προσεχή 35ετία. Θέλει εκλογές νικηφόρες τώρα, αλλά τα κουκιά δεν του βγαίνουν. Εάν δεν ανατραπούν τα δεδομένα, δεν πάει σε εκλογές.
Ο κ΄ Μητσοτάκης δεν θέλει εκλογές με την συνθήκη των Πρεσπών ανεπικύρωτη.
Ο κ΄ Καμμένος μόλις έδωσε τα αναδρομικά στους εν ενεργεία, έτρεξε στην Στρατιά να πουλήσει και Μακεδονισμό. Θα παραιτηθεί από ΥΠΕΘΑ! Αλλά μάλλον δεν θέλει να ρίξει την Κυβέρνηση. Ίσως να παραιτηθεί και ο «δεύτερος Καμμένος» (μετά τον Δημήτρη τώρα και ο Πάνος) από τους ΑΝΕΛ…. Μας είπε πολλά δεν είδαμε τίποτε. Μάλλον το ακροατήριο θα απαντήσει: «μπράβο, ευχαριστούμε, δεν θα δώσουμε(?)».
Οι υπόλοιποι εντός κοινοβουλίου: Εύκολοι στόχοι συναλλαγών…
Τα μικρά νεοσύστατα κόμματα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν σύντομες Βουλευτικές και Ευρωεκλογές.

Σε ποιές παραμέτρους προσβλέπει το κυβερνόν κόμμα:
Στον υπερτονισμό της εξόδου από τα μνημόνια.
Στην επιτευχθείσα μη περικοπή συντάξεων. Επιτυχία σημαντικότατη, η οποία όμως ήδη θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη.
Αναδρομικά ειδικών μισθολογίων
Προσδοκία αναδρομικών από τον ΕΦΚΑ.
Διανομή κοινωνικού μερίσματος και άλλων προεκλογικών μποναμάδων.
Προσλήψεις, πραγματικές και φανταστικές.
Ιδεοληπτικές κατακτήσεις σε ιδιάζουσες κοινωνικές ομάδες.
Θρυλούμενες μεγάλες κοινωνικές επιτυχίες, Αναθεώρηση συντάγματος, Εκκλησία κλπ.
Η δικαστική καταδίωξη των πολιτικών αντιπάλων.
Να σημειωθεί, ότι η κατάσταση της επικρεμάμενης κατηγορίας, είναι ευνοϊκότερη από την έκδοση αποφάσεως. Ο καθένας φαντάζεται και υποστηρίζει ότι θέλει. Και ο κατηγορούμενος κατατρύχεται με την υπεράσπισή του. Η καθυστέρηση της δίκης της Χ.Α. ούτε και αυτή, είναι τυχαία.
Όπως και η προσδοκία παροχών και προσλήψεων, είναι καλύτερη από το τετελεσμένο γεγονός. Στην προσδοκία ελπίζουν πολλοί, ενώ προσλαμβάνονται πολύ λίγοι.
Και γι΄ αυτό ίσως να επισπεύδεται το ενδεχόμενο των εκλογών.

Θα γίνουν εκλογές;

Εάν οι παραπάνω παράμετροι καθίσουν ευνοϊκά και επηρεάσουν το εκλογικό σώμα, σε βαθμό που να φέρνουν νικηφόρο αποτέλεσμα, τότε θα γίνουν εκλογές. Αλλιώς στο βάθος της τετραετίας.
Η Κυβέρνηση προσπαθεί. Έχει επιλέξει τα μέσα για να πετύχει το ζητούμενο. Το προσπαθεί. Το κλίμα είναι έντονα προεκλογικό.

Ποια είναι τώρα η κατάσταση;

Άσχετα από την κομματική τοποθέτηση του καθενός, πρέπει να κρατήσουμε την αντικειμενικότητά μας.
Προς το παρών, τα πράγματα δεν φαίνεται να εξελίσσονται ευνοϊκά για τους Κυβερνώντες και να επηρεάζουν θετικά, το εκλογικό σώμα (Δημοσκοπήσεις).
Σε αυτή την περίπτωση οι εκλογές θα γίνουν όσο πιο πίσω γίνεται και δυστυχώς αν δεν τύχει ή εφευρεθεί κάτι ευνοϊκό, τότε τα αποτελέσματα θα είναι δυσμενή. Μία καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ κοντά ή και κάτω του 12% είναι πιθανότατη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, πέτυχε ένα 36%. Από τότε έφυγαν αρκετές συνιστώσες, Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου, Κοτζιάς, Χρυσόγονος και το σημαντικότερο, ψήφοι διαμαρτυρίας και αγανακτισμένων.
Το «με ένα νόμο και ένα άρθρο» δεν το είδαμε. Ήταν αυταπάτη, εξαπάτηση ή αυτοεξαπάτηση;
Κράτησε και στερέωσε και επικύρωσε εμπράκτως, αποδέχθηκε και παγίωσε όλους τους μνημονιακούς νόμους και κακοδαιμονίες.
Όλη η αριστερή του ιδεολογία και ρητορική κατέρρευσε και κατέπεσε. Δεν έχει κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο. Καμία αριστερίστικη οσμή και χροιά.
Ένα καθεστώς πολιτικάντικης ρουτίνας και βολεμένης προσωπικής εκμετάλλευσης της εξουσίας.
Μία από τα ίδια. Τους έμεινε μόνο η δικαιολογία όλων των αποτυχημένων: «και οποιοσδήποτε άλλος το ίδιο θα έκανε» και «εάν δεν το έκανα εγώ θα το έκανε ένας άλλος».
Αυτό ακριβώς. Ο λαός τέτοιους είχε, «άλλο» έψαχνε, επειδή του το υποσχέθηκε. Τέτοιους είχε και κάναν αυτή την δουλειά, του υπαλλήλου του Σόρος, και μάλιστα λιγότερο γελοία και λιγότερο άγαρμπα.
Θα παραμείνει στην ουτοπία της αυταπάτης και στην ιστορία σαν «ο αυτοεξαπατώμενος»

*Ο Ευάγγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Η Αριστερά σε αποδρομή: Ελπίδα υπάρχει;

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη(*)

Έπεσε στην αντίληψή μου, ένα άρθρο του Βασίλη Φασούλα στην Liberal της 8/8/18, με τίτλο «Τσίπρας: Ο πρώτος και ο τελευταίος «ηγέτης» της Αριστεράς» (**).

Στάθηκα στον επίλογό του, που ήταν:
«Σήμερα το γυαλί της ψυχικής σύνδεσης Τσίπρα και «μέσου ανθρώπου» διερράγη απότομα.  
Και μαζί έσπασε το απόστημα του αποκρουστικού απολυταρχικού προσώπου των ιδεολογιών που η ομάδα του ημιμαθώς πρεσβεύει. 
Η «μαγκιά» του αριστεροαναρχικού (με το τάπερ της μαμάς) αρχίζει και φθίνει και στην νέα γενιά.
Η Αριστερά για πρώτη φορά θα πρέπει να παράξει πολιτική και βάσει της πολιτικής, Ηγέτη. Εναλλακτικές δεν υπάρχουν στο κρίσιμο διάστημα της πολιτικής της συντριβής. Οι λοιποί σύντροφοι είναι από «λίγοι» έως αντιπαθείς. 
Και εκεί κάπου αργά αλλά σταθερά σε ιστορικό χρόνο η καλή μας η Αριστερά, ως «πολιτική πρόταση», ουσιαστικά θα αποβιώσει».

Οι θέσεις του, μου φάνηκαν ότι ευσταθούν. Αλλά το άρθρο δεν αποπνέει αναγεννητικό ενθουσιασμό. Το γεγονός της πολιτικής αποβίωσης της αριστεράς, ενώ δημιουργεί ένα αίσθημα ανακούφισης, δεν την εκλαμβάνεις σαν αφετηρία αισιοδοξίας.

Και μακάρι να αποβιώσει μόνο με αυτά τα παθήματα της κοινωνίας μας. Η ιστορία διδάσκει ότι η αριστερά, πρώτον δεν αποχωρεί…, δεύτερον, όταν εκδιωχθεί αφήνει πίσω συντρίμμια…

Και για μια «Αριστερά» που θα αποβιώσει, αφού εκτέλεσε και ολοκλήρωσε με τον ευπειθέστερο τρόπο τα κελεύσματα των Θεσμών.

Των «Θεσμών». Μιας «Αριστεράς», που με την εξυπνακίστικη πρωτοτυπία της, μετονόμασε και απέκδυσε από τον υβριστικό και αποκρουστικό όρο της καταδυναστεύουσας «Τρόικας», αυτό το εξευτελιστικό καθεστώς της καταστολής της Εθνικής Κυριαρχίας, και αντικαθιστώντας τον με τον όρο «Θεσμοί», στην ουσία τους αναδόμησε και τους ανέδειξε σε θεσμοθετημένη υπόσταση. Αριστερές καρικατούρες, με τεράστιες συνέπειες.

Αλλά κυρίως, μιας «Αριστεράς» που πρόσδεσε την Ελλάδα αρραγώς στο άρμα της δύσης, της Αμερικής και της Γερμανίας (που φαίνονται στο προσκήνιο), αλλά υλοποιούν προστάγματα άλλων δυνάμεων, δλδ και εν συνόψη της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξεις Πραγμάτων. Ποιος η Αριστερά…

Μιας «Αριστεράς», που απεμπόλησε την ρωσική εκδοχή, μια παραδοσιακή αγορά, και ίσος μια υποβόσκουσα εναλλακτική στην διεθνή σκακιέρα.

Μιας «Αριστεράς», που έστερξε στο να ατονήσουν παραδοσιακές φιλίες Μεσογειακών κρατών. 

Και τέλος μιας «Αριστεράς», που έγινε άμεσος υπεύθυνος επιβολής αβάστακτων αντικοινωνικών οικονομικών (και όχι μόνο) μέτρων. 

Μιας «Αριστεράς», μόνο για «Λόγια» και για «Παράλογα».

Μιας «Αριστεράς», που είναι άμεσος πρόξενος της ολοκλήρωσης της θανάτωσης του μικρομεσαίου Έλληνα, που έδωσε την χαριστική βολή και κύλησε την πλάκα σφράγισης του τάφου του Λαού. 

Αλλά αυτό δεν είναι το ιστορικό παρελθόν της αριστεράς; 

Ευπρόσδεκτες λίρες Αγγλικές, καταστροφή δια εθνοφθόρου πολέμου, υποβάθμιση της κοινωνίας, καταβαράθρωση των Εθνικών δικαίων την κρίσιμη στιγμή και τελικά περιφρονητικής απαξιωτικής περιθωριοποίηση του αριστερού χώρου, για χρόνια. 

Η αριστερά πέφτει απαξιωμένη και καθημαγμένη. 

Και τώρα η «Δεξιά».

Θα αρκεστούμε σε εορτασμούς, πανηγυρισμούς, πύρινους λόγους επί τη απελευθερώσει και χαιρετιστήριες βολές; 

Δυστυχώς. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα και τα σοβαρά. 

Οι Εθνικά σκεπτόμενες δυνάμεις έχουν την δυνατότητα και ικανότητα να συνθέσουν προοπτική ανάταξης της πάσχουσας Ελληνικής κοινωνικής δομής;

Θα δούμε την ανάπτυξη και την ανασυγκρότηση των ετών 1950-1980; 

Χρειάζονται Ηγέτες! Όχι διαχειριστές-λογιστές με καλτσοδέτες στα μανίκια. 

Τότε υπήρξαν ηγέτες, αλλά κυρίως απλοί πολίτες μπροστάρηδες, που ανάστησαν και ανάδειξαν την Ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Έλληνες με ενθουσιασμό, παλμό, έμπνευση, όραμα, ζωντάνια, πρωτοβουλία, αυτενέργεια, δημιουργικό πνεύμα. Δλδ τα αιώνια προσόντα του Έλληνα.

Αυτή η σιωπηλή πλειοψηφία των νοικοκυραίων, των ανθρώπων της δημιουργίας.

Αυτοί που δεν είναι ρέμπελοι, αραχτοί, ανεπρόκοποι, των επιδομάτων και της «δόσης», ναι αυτοί ...τα «εθνίκια»…

Ο αγρότης που δεν είναι Μπούτας, ο εργάτης που δεν είναι αρχισυνδικαλιστής-βολευτής-και τελικά βουλευτής.

Αυτοί που έστησαν βιοτεχνίες, εργοστάσια, μέχρι και βιομηχανίες. Αυτά  τα είχαμε και δεν τα έχουμε… προς τα πού είναι η πρόοδος;..

Και ένα κράτος που βοήθησε. Μπορεί και με λάθη.

Αλλά τα λάθη είναι καλύτερα από την απραξία.

Τώρα είναι ώρα ευθύνης, εγρήγορσης, αυτοσυνειδησίας, ουσιαστικής και αποδοτικής δράσης. Δεν υπάρχει χρόνος για ευχολόγια και αγαθές προθέσεις. 

Να μην προδοθούν ο Λαός και κυρίως οι Ελπίδα του.

Χρειάζεται Ηγέτης. Υπάρχει;

(*) Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

(**)https://www.liberal.gr/arthro/215464/epikairotita/2018/tsipras-o-protos-kai-o-teleutaios-isonigetissin-tis-aristeras.html

Πρωτοποριακά, Πρωτόγνωρα, Απλά και Ελληνικά

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Την Πέμπτη 21/5/18, στη Κατερίνη έγινε κάτι πρωτοποριακό και πρωτόγνωρο για τα Ελληνικά δεδομένα.

Συνασπίστηκαν όλοι οι πολιτιστικοί Σύλλογοι εθνικοί , πολιτιστικοί, κοινωνικής δράσης σε κοινή προσπάθεια και αγώνα.

Για πρώτη φορά, βλέπουμε μια Ελλάδα της ενότητας και όχι του διχασμού, μαζί με ανάλογο γεγονός που έγινε και στο Νομό Δράμας.

Κεντρικός εκπρόσωπος και συντονιστής των 75 Συλλόγων όλου του Ν. Πιερίας ορίστηκε η Γιάννα Κωνσταντινίδου.

Αυτή την ενωτική εμπειρία της, ευχόμαστε να μεταλαμπαδεύσει και στο πανελλήνιο, κάτι τόσο αναγκαίο για την Ελλάδα.

Η κ. Γιάννα Κωνσταντινίδου, γνωστή ραδιοφωνική παραγωγός, της εκπομπής «Απλά και Ελληνικά».

Έτσι «Απλά και Ελληνικά» παραβρέθηκε και σε αυτή την κοινή δραστηριότητα, παραστάτης και βοηθός, και δικαίως την ανέδειξαν καταξιωμένο μπροστάρη, σε αυτή την ενωτική προσπάθεια.

Έχει πλούσια δράση και παρουσία κοινωνική, πολιτιστική και εθνική στην Πόλη της Κατερίνης και σε όλο το νομό Πιερίας.

Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε από το βιογραφικό της αλλά τα σημαντικά είναι αυτά που ενδόμυχα είναι οι αξίες της κοινωνίας μας, αλλά δεν αναγράφονται στα βιογραφικά.

Είναι σύζυγος στρατιωτικού. Δλδ η πραγματική αφανής ηρωίδα, βράχος, στην σκιά ενός Λεβέντη.

Αλλά το κυριότερο, το σημαντικότερο επάγγελμά της όμως, με την πλήρη έννοια της λέξεως Επ-Άγγελμα, αυτό για το οποίο καυχάται και είναι υπερήφανη, δλδ αυτό που επ-Αγγέλεται  είναι:ΜΑΝΑ, μητέρα 4 παιδιών, τροφός ελληνοπαίδων και παιδαγωγός των ελληνικών ψυχών τους.

Από το πλεόνασμα και το περίσσευμα της πλούσιας καρδιάς της, μας χαρίζει τις κοινωνικές της αυτές, όμορφες ανάπαυλες, της καθημερινής μας ματαιότητας.

Η εξωτερική της ομορφιά, είναι απλώς μια προβολή του πολύ ομορφότερου ψυχικού της κόσμου, της απαράμιλλης ομορφιάς της σκέψης της.

Δραστήρια, με μια έντονη αλλά συνάμα και θηλυκή δυναμική, μπροστάρης και μαχητική. Για αυτό συχνά και ευστόχως την αποκαλούν «η Μπουμπουλίνα της Μακεδονίας», μέρες που περνάμε και σήμερα.

Για τέτοιους ανθρώπους όταν τους προβάλλεις δεν τους τιμάς, αλλά παίρνεις τιμή από την αντανάκλαση της προσωπικότητάς τους.

Ευχαριστούμε τη κ. Γιάννα Κωνσταντινίδου για τη παρουσία και τη συμμετοχή της στα κοινωνικά της Πόλης μας. Είμαστε κοντά της.

Χαιρετίζουμε τη παρουσία της, που ομορφαίνει την κοινωνία μας, και της ευχόμαστε να έχει πάντα εμπνευσμένες πρωτοβουλίες για το καλό του τόπου μας και της φιλτάτης Ελλάδος μας.

Ο Ευάγγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.
https://fonientos.blogspot.com/2018/06/blog-post_24.html

Τσίπρας: Ενώπιος ενωπίω με την Ιστορία

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη

Τώρα που διαμορφώνονται οι συσχετισμοί των δυνάμεων, για την πρόταση δυσπιστίας, η αξία του καθενός είναι κρίσιμη και καθοριστική.

Το άρθρο απευθύνεται σε όλους τους βουλευτές, αλλά κυρίως, σε εσένα κύριε Τσίπρα: Σήμερα και αύριο είναι η δική σου Ημέρα.

Θα σταθείς απέναντι στην Ιστορία, την Ελλάδα, το Έθνος, τις μελλοντικές γενιές.

Σήμερα είσαι στο σταυροδρόμι, που θα σημαδέψει και θα ακολουθεί το «είναι» σου.

Όλους κάποια στιγμή η ζωή, μας φέρνει μπροστά σε σημαντικά σταυροδρόμια που καθορίζουν την ζωή μας, την κοινωνική αποδοχή ή απαξία μας, έως και την υστεροφημία μας.

Λειτουργούν σαν το μαρκάρισμα με πυρακτωμένο σίδερο, που σε σημαδεύουν ή και σε στιγματίζουν, ανεξίτηλα, για όλη σου την ζωή και ακόμη πέρα απ΄ αυτή, στην Αιωνιότητα.

Κύριε Τσίπρα, είσαι στο ιστορικό σου μονοπάτι και στέκεσαι στις Θερμοπύλες. Ένας τόπος, ένα τοπωνύμιο, δύο δρόμοι, δύο ονόματα, δύο συμπεριφορές, δύο προσεγγίσεις και οπτικές. Δύο στάσεις ζωής.

Και το αποτέλεσμα Ένα: Ιστορική Ζωή ή Ιστορικός Θάνατος. Περνάς στην Αιωνιότητα ή χάνεσαι στον Καιάδα. Δόξα ή Κατακραυγή.

Οι Πέρσες, της κατά κόσμον υπεροχής, απέναντι στους 300 Έλληνες, της κατά κόσμον αδυναμίας, αλλά της Υπεροχής του Πνεύματος και της Ιδέας.

Οι συμβολισμοί προκλητικοί. Ξανά 300, πρόμαχοι των Ελλήνων και του Πνεύματος και κάποιος έχει τον ρόλο του Λεωνίδα. Θα σταθούν επάξια στις περιστάσεις;

Και ξανά, προβάλουν εμπρός τους και εμπρός μας, τρείς λέξεις:

Θερμοπύλες, Λεωνίδας, αλλά και Εφιάλτης.

Και ο Λεωνίδας Μόνος, σαν τον Οδυσσέα δεμένος στο κατάρτι, πρέπει να περάσει και τις Σειρήνες, και τις Συμπληγάδες και την Σκύλα και την Χάρυβδη.

Η Ελλάδα θα περάσει, είναι βέβαιο, είναι το Ιστορικό της πεπρωμένο.

Ο Οδυσσέας θα περάσει…; Και με ποιες απώλειες, σε έρμους κωπηλάτες και ζημιές στο ταλαίπωρο σκαρί τους;

Είναι κάποιες στιγμές απύθμενης, απόλυτης Μοναξιάς.

Η στιγμή του σκληρού διλήμματος και της απόφασης. Της Μεγάλης απόφασης, που δεν έχει υπαναχώρηση και θα προδιαγράψει το μέλλον του Έθνους.

Όταν αυτό που σου ζητάνε, είναι Εθνικά επιζήμιο, όταν το δίλημμα είναι αδιέξοδο, εκεί κανταριάζονται οι Ηγέτες: Ή λες ΟΧΙ, ή αυτοκτονείς, ή αποχωρείς… και λες:

«Όχι», εάν είσαι Γίγαντας!

«Αυτοκτονείς», όταν είσαι Τίμιος, ανήμπορος και δέσμιος..

«Αποχωρείς», όταν είσαι μικρός, ειλικρινής και αδύναμος..

Λες «ναι», όταν είσαι Γελοίος, Τιποτένιος και Χαμερπής, … «γερμανογιουσουφάκι» …

Όσοι έχουν ασκήσει διοίκηση σε κρίσιμες θέσεις, ξέρουν ότι σε τέτοιες στιγμές υπάρχει μια μόνο ευχή: «Η μοίρα να μην σε φέρει σε τέτοια διλήμματα».

Μόνος, απέναντι στο ιστορικό άπειρο του μέλλοντος. Γύρω σου, κόσμος πολύς και σύμβουλοι. όλοι για σένα αμίλητοι. Και όταν μιλούν και θορυβούν, δεν σου ακούγονται. Απόλυτη Μοναξιά… Μέσα σε τόση οχλοβοή…!

Είσαι μόνος με την ιστορία, τις μελλοντικές γενιές αλλά και τους αποθαμένους. Μια τεράστια συστολή του ιστορικού χρόνου…

Ασφαλής σύμβουλος και μόνος οδηγός προβάλλουν τα ιστορικά πρότυπα. Το «Μολών λαβέ», τα «ΟΧΙ» και τη στάση του Παπαδόπουλου Τάσου. Και αλλοίμονο σε αυτούς που δεν έχουν Ιστορία ή δεν έχουν βιώσει την Ιστορία τους.

Παρέλαβες την έννοια της Μακεδονίας Ιστορικό φωτεινό Μετέωρο και δεν θα την παραδώσεις μεταλλαγμένο γενόσημο, Ξένο Κράτος.

Τάσος Παπαδόπουλος: Ένας ενάντια σε όλους. Αυτός όμως συνεπήρε τον Λαό του. Αυτός πέρασε στην Ιστορία, στην Αθανασία. Αυτός έγινε Σύμβολο.

Οι άλλοι σέρνονται ανάμεσά μας και εισπράττουν τον οίκτο και την καταφρόνια μας.

Είναι και ο δρόμος των «Τσολάκογλου» και των «Νενέκων», ονόματα που τόσο συχνά και περιφρονητικά τα αναφέρει η αριστερή φρασεολογία.

Τσίπρα, Πρωθυπουργέ της Ελλάδος, ο Θεός να σου δώσει την φώτιση και το Ηθικό Σθένος να σταθείς άξιος συνεχιστείς των εθνικών μας προγόνων.

Αλλιώς μια ελπίδα μας μένει. Ο Θεός να τυφλώσει με υπεροψία, την αδιαλλαξία των Σκοπιανών.

Η Λαϊκή Βούληση είναι δηλωμένη. Δεν σε εξουσιοδοτούμε για προδοτική υπογραφή.

Οι ξένοι δεν μας έκαμψαν το Εθνικό μας φρόνημα. Χάσαμε την οικονομία μας, χάσαμε την Εθνική μας Κυριαρχία, χάσαμε τα παιδιά μας, αλλά ΔΕΝ καμφθήκαμε και ΔΕΝ δίνουμε την Εθνική μας Αξιοπρέπεια. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε άλλο.

Από το να καταντήσουμε Εθελόδουλοι, προτιμούμε να Αυτοθυσιαστούμε…!

Το εκρηκτικότερο κοινωνικό μείγμα είναι ο Λαός που ζει στον άνεμο της Ελευθερίας και που δεν του έχει μείνει να χάσει τίποτα άλλο.

Ο «Πόλεμος του ΜΗ έχοντος», είναι προδιαγεγραμμένος σε Νίκη του αδυνάτου.

Θα μας βρεις μπροστά σου, θα μας βρεις στις επάλξεις, στα Εθνικά μετερίζια.

Εδώ είναι ΕΛΛΑΔΑ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τόπος Ηρώων και αδούλωτων Μαρτύρων.

«Οὐ καταισχυνῶ τὰ ὅπλα τὰ ἱερὰ, οὐδ' ἐγκαταλείψω τὸν παραστάτην, …ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων καὶ μόνος καὶ μετὰ πολλῶν. καὶ τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω...» (δλδ σε Νεοελ Αποδ.) «Δε θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά, ούτε θα εγκαταλείψω τον διπλανό συμμαχητή μου, …θα αμυνθώ και για τα ιερά και τα όσια και μόνος και μαζί με πολλούς και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη…»

Σου ευχόμαστε την ύστατη στιγμή, να δείξεις στάση γενναία και Ελληνοπρεπή.

Να περάσεις στην Αιωνιότητα και να μην χαθείς στον Καιάδα.

Κύριε Τσίπρα, είναι η μέρα σου. Ενώπιος ενωπίω με την Ιστορία

Αυτή η μέρα είναι μία, στην ζωή και μάλιστα τυχαίνει σε λίγους ανθρώπους.

Ο Ευάγγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Κακόμοιρε σκλάβε Γερμανέ!

ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΡΘΡΟ  ΠΟΥ  ΟΡΙΟΘΕΤΕΙ  ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗΣ!

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Κάνατε Λάθος. Τα βάλατε με Λαό, με γραπτή Ιστορία 3.500 χρόνων, και μια παράδοση, που έρχεται από βάθος 5.000 ετών.

Δεν υπάρχει υνί να ξεχερσώσει τέτοιο χωράφι..

Δεν είμαστε Λαός του χθες, με Ιστορία των τελευταίων χρόνων και μάλιστα Ιστορία ντροπής και ανάξια μνήμης.

Τι να καταλάβουν αυτοί από βοή ελευθερίας, που έρχεται από τα έγκατα των αιώνων και ξεσηκώνει και ανταριάζει τα σπλάχνα μας.

Τι να ζητήσεις να καταλάβει ένας αγκυλωμένος, καθηλωμένος…, για τον αέρα του πρωτοχορευτή του αγέρωχου και αλαφροπάτητου Τσάμικου;

Τι να καταλάβει, ένας που γεννήθηκε «ντυμένος με στολή, μπότες και πολεμική εξάρτυση», πειθήνιο, πειθαρχικό στρατιωτάκι, για τον ανάλαφρο εύζωνα, που όλη η φορεσιά του αφήνουν ολάκερο το κορμί του να πλέει, να ανεμίζει στον αέρα και να παιχνιδίζει με τον άνεμο.

Τι να καταλάβει για Ελευθερία και Εθνική Κυριαρχία, ένας υπήκοος που γεννήθηκε σε ένα κράτος, που ήταν υποταγμένο σε τέσσερα Κράτη και στρατούς.

Σε έναν υπήκοο ενός κράτους, που είναι τιμωρημένο από την διεθνή κοινότητα, γιατί ήταν υπαίτιο για δύο Παγκοσμίους Πολέμους, που σκόρπισε την καταστροφή και μάλιστα τους έχασε.

Πόσα κόμπλεξ πρέπει να σου δικαιολογήσω, πόση αδυναμία, πρέπει να σου αναγνωρίσω, να αντιληφθείς την εθνική καταπίεση που επιβάλεις σ΄ ένα Λαό, όταν ποτέ δεν βίωσες την Εθνική, αλλά ούτε και την ατομική Ελευθερία;

Όταν ποτέ δεν βροντοφώναξες την ιαχή «Ελευθερία ή Θάνατος», ενώ για μένα η θωριά της Ελευθερίας φάνταζε στο νου, στα σπλάχνα, στα λόγια, στην καρδιά και στην ζωή μου ότι πιο φανταχτερή, και ο θάνατος χαμένος.

Όταν όλη η Ιστορία σου, είναι Πολεμική Επιβολή και κατακτήσεις άλλων. Τι να καταλάβεις από την ανάταση κι από το αντάριασμα της εξέγερσης του καταπιεσμένου; Τι να καταλάβεις από Ψηλορείτη, Άγραφα, Μαίναλο και Πίνδο;

Μέχρι και ο Σταυρός σου είναι «αγκυλωτός», ενώ ο δικός μου είναι φωτεινός, «Σταυρός Αναστάσεως».

Ενώ μέσα μου, κάτι μου λέει ότι πρέπει να σε μισώ, γιατί πείραξες την Πατρίδα μου, εγώ όμωςμόνο σε λυπάμαι, γιατί δεν έζησες ποτέ και τίποτε.

Δεν ανέπνευσες ποτέ και θα μείνεις για πάντα δέσμιος και καθηλωμένος.

Η μοίρα σου είναι να ταλαιπωρείς Λαούς και να νικιέσαι, ενώ η Μοίρα της Ελλάδος μου είναι να ταλαιπωρείται και να Νικάει!

(*) Ο Ευάγγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.