10 πράγματα που πιθανώς δεν γνωρίζατε για το τζιν

1. To Gin είναι για κοκτέιλ - όχι για να πίνεται σκέτο

Μπορείτε να πιείτε τεκίλα και μεσκάλ σε σφηνάκι, μπορεί η βότκα να σερβίρεται παγωμένη με το φαγητό στη Ρωσία. Μπορεί το Bourbon και το ουίσκυ να πίνεται με λίγο μόνο πάγο ή λίγο νερό. Το Gin όμως είναι γραφτό να πίνεται αναμεμιγμένο-ταιριάζει με βότανα και μπαχαρικά και δίνει ζωή σε κοκτέιλ ενώ προσθέτει πολυπλοκότητα στο ποτό. Αυτός είναι ο λόγος που τόσα πολλα κλασικά κοκτέιλ περιέχουν gin.

2.Περισσότερα κλασικά κοκτέιλ φτιάχνονται με τζιν παρά με οποιοδήποτε άλλο ποτό

Negroni, Ramos Gin Fizz, Martinez, Τζιν Rickey, Red Snapper, Tom Collins, White Lady, Hanky panky, Clover Club, Alexander, French 75, Gimlet, Singapore Sling, Silver Bronx, Pegu Club,  Southside. Και αυτά είναι μερικά μόνο από τα δεκάδες κοκτέιλ με τζιν!

3.Το πρώτο τζιν έγινε στην Ολλανδία

Το Gin είναι το εθνικό ποτό της Αγγλίας και υπάρχουν ελάχιστα πράγματα που είναι πιο αγγλικά από ένα δροσιστικό τζιν & τόνικ. Τα περισσότερα από τα πιο διάσημα τζιν που βλέπετε σε όλο τον κόσμο προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αλλά παρολαυτα το τζιν ανακαλύφθηκε από τους Άγγλους όταν πολεμούσαν στον Τριακονταετή πόλεμο, κατά τον 17ο αι. Στην Ολλανδία. Οι Άγγλοι είδαν ότι οι Ολλανδοί στρατιώτες έπιναν Jenever να ενισχύσουν το ηθικό τους πριν πέσουν στη μάχη. Ο όρος "Dutch Courage" γεννήθηκε και οι Άγγλοι έφεραν το ολλανδικό θάρρος πίσω στη πατρίδα τους και άρχισαν να το παράγουν. Χρειάστηκαν άλλα 150 χρόνια για να καταλήξουν στη δική τους εκδοχή.

4.Το London Dry Gin δεν παράγεται πάντα στο Λονδίνο

Τα Τζιν δεν έχουν τους ίδιους γεωγραφικούς περιορισμούς όπως τα οινοπνευματώδη ποτά, πχ κονιάκ, scotch ουίσκι ή τεκίλα. Μόνο ένα μικρό ποσοστό της παραγωγής του London Dry Gin γίνεται στο Λονδίνο. Υπάρχουν, ωστόσο, 13 τζιν που έχουν όντως  «γεωγραφική ένδειξη». Το πιο γνωστό από αυτά είναι το Plymouth τζιν, το οποίο παράγεται μόνο στο Plymouth της Αγγλίας από το 1793.

5.Ένας άνθρωπος γνωρίζει το τζιν καλύτερα από όλους

Ο Desmond Payne είναι σήμερα ο master distiller της Beefeater και βρίσκεται σε αυτή τη θέση για περισσότερα από 17 χρόνια. Ο ίδιος παλαιότερα κατείχε την ίδια θέση στη Plymouth και έχει τη μεγαλύτερη εμπειρία στην παραγωγή καλού τζιν από οποιονδήποτε άλλο. Δημιούργησε επίσης το Beefeater 24, εισάγωντας το τσάι στη διαδικασία της απόσταξης.

6.Το μαρτίνι σημαίνει τζιν

Ένα μαρτίνι αποτελείται από τζιν, ξηρό βερμούτ και προαιρετικά bitter. Όταν η χρυσή εποχή του μαρτίνι ήταν σε πλήρη εξέλιξη, οι περισσότεροι άνθρωποι στις χώρες που συνήθιζαν να πίνουν κοκτέιλ δεν έχουν ακόμα δοκιμάσει βότκα. Κατά τη διάρκεια της εποχής του γεύματος συνοδεία μαρτίνι,  η Smirnoff κυκλοφόρησε μια πολύ έξυπνη καμπάνια, με σλόγκαν “Η βότκα σας αφήνει με κομμένη την ανάσα," που σε συνδυασμό με το δροσερό πρόσωπο του James Bond έκανε την βότκα να πάρει το θέση του τζιν ως ποτό statement.

7.To gin μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς σκοπούς

Το 1269, έχουμε τη πρώτη σημαντική αναφορά σε τονωτικά για την υγεία που σχετίζονται με τον άρκευθο, σε μια ολλανδική δημοσίευση. Από τότε, το τζιν χρησιμοποιήθηκε «για ιατρικούς σκοπούς." Το Βασιλικό Ναυτικό αναμίγνυε τζιν με λάιμ για να σταματήσει το σκορβούτο.  Το τόνικ με κινίνη χρησιμοποιούνταν κατά της ελονοσίας, παρέχοντας μια μεγάλη δικαιολογία σε όσους ήθελαν να πίνουν περισσότερο τζιν τόνικ

 

8.Το τζιν είναι ουσιαστικά μια βότκα με γεύση

Η πιο συνήθης μέθοδος παραγωγής για το gin είναι για την απόσταξη φυτικών προϊόντων, όπως κέδρου, κόλιανδρου, φλούδες εσπεριδοειδών, κανέλας, αμύγδαλο ή γλυκόριζα, με ένα ουδέτερο οινόπνευμα. Έτσι, ουσιαστικά η παραγωγή του τζιν είναι σαν την παραγωγή μιας βότκας με γεύση, μόνο που τα βότανα είναι πάντα φυσικά.  Ένας  εξειδικευμένος αποσταγματοποιός τζιν ξέρει πώς να εξισορροπήσει τα βοτανικά αρώματα για να κάνει ένα ποιοτικό προϊόν.

8.Η χώρα που πίνει το περισσότερο τζιν είναι οι Φιλιπίννες!(για το  2016)

Η παγκόσμια πώληση του ποτού είναι σχεδόν 60 εκατομμύρια κιβώτια, και σχεδόν τα μισά από αυτά καταναλώνονται στις Φιλιππίνες. Η χώρα πίνει πάνω από 22 εκατομμύρια κιβώτια Ginebra San Miguel, και ενώ αυτό το τζιν έχει το 43% της αγοράς τζιν, οι περισσότεροι άνθρωποι έξω από τις Φιλιππίνες δεν έχουν ποτέ ακούσει για αυτό. Άλλα μεγάλα έθνη που πίνουν τζιν είναι η Ισπανία - όπου το τζιν τόνικ είναι δημοφιλές – οι ΗΠΑ και, φυσικά, το Ηνωμένο Βασίλειο.

9.Αν λες ότι δεν σου αρέσει το τζιν, είναι σαν να λες ότι δεν σου αρέσει γενικά η σάλτσα

Όλα τα τζιν έχουν τον κέδρο ως κύριο συστατικό τους. Ομως εκτός από αυτό, υπάρχουν ελάχιστα όρια στα συστατικά που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα αποστακτήριο. Ορισμένα αποστακτήρια έχουν ως ως βάση 3-4 μόνο βοτανικά αρώματα, ενώ 'αλλα όπως πχ το σκοτζέζικο τζιν Botanist έχει 31 βότανα. Οι γεύσεις επίσης είναι εκατοντάδες, από τζιν με αγγούρι και τριαντάφυλλο (Hendricks) με λεβάντα (Aviation) με λεμονόχορτο και μαύρο πιπέρι (Bombay Sapphire East) κ.ο.κ. Δεν υπάρχουν δύο αποστακτήρια που βγάζουν ίδιο τζιν και γι' αυτό αυτό το ποτό έχει πάρα πολλές γεύσεις και είναι μεγάλη πρόκληση για τους νέους μπάρμαν.

http://www.krasiagr.com/10-pragmata-pou-pithanws-den-gnwrizate-gia-to-gin/

Sparta Beer: Τώρα έχουμε τη δική μας μπίρα!

Κάτι μοναδικό συμβαίνει τον τελευταίο χρόνο στον τόπο μας: η “Λακωνική Ζυθοποιία” παράγει με μεγάλο μεράκι τη Sparta Beer, την πρώτη λακωνική φρέσκια μπίρα με ελληνικές βύνες και νερά από τις πηγές του Ταϋγέτου.
Έχοντας υψηλά ιδανικά στη γεύση και την ποιότητα, η “Λακωνική Ζυθοποιία” διαθέτει δύο ποιοτικά είδη μπίρας: Lager και American Pale Ale. Με εξαιρετικό χρώμα και γεμάτη γεύση, είναι σε θέση να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό καταναλωτή.

Με αγάπη για τον τόπο, οι εμπνευστές της Sparta Beer επιλέγουν να χρησιμοποιούν μόνο αγνά υλικά και αποκλειστικά ελληνικές πρώτες ύλες.
Οι μπίρες που κυκλοφορούν με την ετικέτα Sparta Beer είναι οι:

Μία αφιλτράριστη και απαστερίωτη με γεμάτο σώμα μπίρα. Χαρακτηριστικά της η βυνώδης γεύση και οι διακριτικοί ευρωπαϊκοί λυκίσκοι που προσδίδουν μία μέτρια πικράδα στην επίγευση.

AMERICAN PALE ALE SPARTA


Μία αφιλτράριστη και απαστερίωτη ανοικτού κεχριμπαρένιου χρώματος μπίρα. Εξωτικοί λυκίσκοι προσδίδουν αρώματα ανθέων και εσπεριδοειδών και μια μέτρια προς έντονη πικράδα στην επίγευση.
Βρείτε αυτή που ταιριάζει στo δικό σας γούστο κι απολαύστε εξαιρετικά αρώματα και πλούσια γεύση!Η Λακωνία έχει πλέον τη δική της μπίρα, που παράγεται από τους δικούς της ανθρώπους.
Αναζητήστε τη Sparta Beer σε επιλεγμένα καταστήματα. Βάλτε τη λακωνική μπίρα στη ζωή σας και διαδώστε τη παντού!
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΕΔΩ>>>http://laconialive.gr/sparta-beer-53 π.μ.

Το ελληνικό ποτό που καθαρίζει τις αρτηρίες και προστατεύει το συκώτι!

     Για όσους δεν γνωρίζετε, υπάρχει ένα αλκοολούχο ποτό που όχι μόνο δρα ευεργετικά στις αρτηρίες, αλλά προστατεύει το στομάχι και το συκώτι. Μάλιστα, το ποτό αυτό συνοδεύει τα ελληνικά καλοκαίρια, και για πολλούς είναι απαραίτητη συνήθεια.
    Ο λόγος βέβαια για το ούζο, το οποίο αποτελεί βιομηχανικό μίγμα καθαρής αλκοόλης, νερού και αρωματικών ουσιών με κύριο το γλυκάνισο.

     Λέγεται ότι η ονομασία «ούζο» προέρχεται από το εξής περιστατικό: Μια Ιταλική (ή Επτανησιώτικη) εμπορική εταιρεία είχε συσκευάσει μια παρτίδα τσίπουρου εξαιρετικής ποιότητας και πολύ πλούσιου σε γλυκάνισο. Στα κιβώτια αναγράφονταν η ένδειξη “USO MASSALIA” δηλ. «για χρήση στη Μασσαλία».
Αυτό έγινε “σλόγκαν” και για αρκετό καιρό σήμαινε το πολύ καλό τσίπουρο. Το σλόγκαν γρήγορα συντμήθηκε (έφυγε το “Μασσαλία”). Αρκετά αργότερα το ούζο τυποποιήθηκε σαν άλλο, ξεχωριστό ποτό.
Σύμφωνα με τον Κλινικό Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, ΜSc Επιστημονικό Διευθυντή του Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ και Προέδρου της Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας κ. Δημήτρη Γρηγοράκη, το ούζο έχει περίπου 284 θερμίδες και το άρωμά του οφείλεται στον γλυκάνισο. Στο φυτό αυτό περιέχονται οργανικές χημικές ουσίες οι οποίες ονομάζονται τερπένια. Είναι αυτά που εξασφαλίζουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γλυκάνισου, άρα και του ούζου.
Η ευεργετική δράση των τερπενίων
Πολλαπλές μελέτες έχουν καταδείξει ότι τα τερπένια αποτελούν ουσίες οι οποίες παρουσιάζουν σημαντική αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση.
Μεταξύ άλλων εμφανίζουν ισχυρά αντιοξειδωτικά χαρακτηριστικά που προστατεύουν τα κύτταρα και τους ιστούς του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες, στις οποίες οφείλονται πολλές ασθένειες (π.χ. καρδιοπάθειες, διάφορες μορφές καρκίνου, γήρανση του δέρματος, σκλήρυνση κατά πλάκας κλπ.). Επίσης τα τερπένια είναι γνωστό ότι παρεμποδίζουν την οξείδωση της LDL (γνωστή ως «κακή» χοληστερίνη).

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορεί στον άνθρωπο να δρουν προληπτικά κατά του σχηματισμού αθηρωματικής πλάκας.
     Πειράματα, επίσης, έδειξαν ότι προστατεύουν το ήπαρ, δρουν κατά του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και επομένως συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του έλκους και ανακουφίζουν ασθενείς με νόσο του Crohn βελτιώνοντας την κλινική τους εικόνα και μειώνοντας τη φλεγμονή. ΠΗΓΗ http://www.newspepper.gr/to-elliniko-poto-pou-katharizi-tis-artiries-ke-prostatevi-to-sykoti/

Πίνοντας ξύδι: η νέα μόδα στα cocktail και τα ροφήματα ή ένα υγιεινό τονωτικό;

       Το πόσιμο ξύδι έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις κορυφαίες τάσεις για την υγεία το 2016. Είτε ενδιαφέρεστε για τα οφέλη που προσφέρει, είτε είστε απλά περίεργοι και θέλετε να παρακολουθείτε τις εξελίξεις, σε πολλές χώρες του κόσμου κυκλοφορούν ποτά ευεξίας με βάση το ξύδι που είναι απολαυστικά και υπόσχονται να σας τονώσουν ευχάριστα και να ενισχύσουν τον οργανισμό σας.

        Η κατανάλωση ξυδιού ως τονωτικό για την υγεία έχει γίνει το καινούριο παγκόσμιο trend αλλά δεν είναι μια νέα ανακάλυψη. Η έρευνα έχει δείξει ότι τα οφέλη του ποτού ήταν γνωστά στην αρχαία Αίγυπτο και ότι η πρακτική ήταν δημοφιλής σε διάφορους πολιτισμούς, από τους πρώτους αμερικανούς αποίκους μέχρι τους Ιάπωνες σαμουράι. Η πρώτη γνωστή χρήση του ξιδιού εντοπίζεται πάνω από 10.000 χρόνια πριν και έχει χρησιμοποιηθεί ως τρόφιμο και ως φάρμακο.

        Αντί απλά να αναμιγνύουν το ξίδι με το νερό, όπως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι - κάτι που, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι και τόσο νόστιμο - διάφορες μεγάλες αλλά και μικρές εταιρίες αναψυκτικών και ποτών ανακατεύουν το ξύδι από μηλίτη που έχει υποστεί αλκοολική ζύμωση, με συστατικά που το καθιστούν πολύ πιο εύγευστο και στη συνέχεια, τον εμφιαλώνουν και τον κυκλοφορούν στην αγορά. Τα πόσιμα ξύδια γίνονται από το ανακάτεμα φρούτων και ζάχαρης [ή εναλλακτικά γλυκαντικών] στα οποία προστίθεται το ξύδι, το οποίο δημιουργεί ζύμωση.

           Αν και οποιοδήποτε ξύδι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτά τα ροφήματα, το ξύδι από μηλίτη είναι μακράν το πιο δημοφιλές και σύμφωνα με τη γνώμη των ειδικών, το πλέον επωφελές. Βοηθά την πέψη, την κυκλοφορία και έχει βιταμίνη C από τα μήλα. Ένα μεγάλο προνόμιο όλων των ειδών ξυδιού είναι ότι συμβάλουν στη διατήρηση των οξέων του στομάχου υπό έλεγχο. Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι καθαρίζουν τους πνεύμονες και την αναπνευστική οδό από τη συσσώρευση βλέννας. Και δεν είναι μόνο το ίδιο το ξίδι που κάνει αυτά τα ποτά ωφέλιμα για τον οργανισμό. Άλλα θεραπευτικά βότανα όπως η κουρκούμη, το τζίντζερ και το καγιέν, συχνά προστίθενται στα νέα εμφιαλωμένα μείγματα ξυδιού, πολλαπλασιάζοντας τις ευεργετικές τους ιδιότητες.

         Όποιος έχει προσπαθήσει να πιει ένα σφηνάκι από ξύδι μηλίτη, θα ξέρει ότι δεν κατεβαίνει και τόσο εύκολα. Όσο και αν σκεφτεί όλα τα οφέλη που προσφέρει το ξύδι για την υγεία δεν το κάνουν πιο εύγευστο. Η νέα λοιπόν μόδα με τα ροφήματα από ξύδι ποντάρει ακριβώς σε αυτό, προσφέροντας πραγματικά γευστικά ποτά με διάφορες γεύσεις για κάθε γούστο, από αγγούρι, τζίντζερ, ιβίσκο και πολλά άλλα. Και ενώ το μηλόξυδο είναι αυτό που οι περισσότερες εταιρείες χρησιμοποιούν στα μείγματα τους, υπάρχουν εκδοχές με βαλσάμικο ή ακόμη και με ξύδι από καρύδα. Επίσης, επειδή το ξύδι έχει μπει δυναμικά και στη φιλοσοφία των κοκτέιλ στα μπαρ και τα εστιατόρια, προσφέρονται και τα «shrub», δηλαδή ποτά που έχουν βάση το ξύδι, είτε σαν μια πινελιά, είτε σε νέες παραλλαγές και εκδοχές που είναι επηρεασμένα από τη θρυλική εποχή της ποτοαπαγόρευσης.

         Ακριβώς όπως και οι μπάρες δημητριακών, η granola και πολλά άλλα «υγιεινά» προϊόντα, δεν είναι όλα τα ροφήματα με ξύδι το ίδιο. Όταν κοιτάξετε τον κατάλογο των συστατικών, τρία είναι τα βασικά, τα φρούτα, η ζάχαρη ή το γλυκαντικό και το ξύδι. Είναι σημαντικό να δείτε πόση ζάχαρη περιέχεται καθώς το συνιστώμενο ημερήσιο συνολικό όριο είναι τα 25 γραμμάρια. Κάποιες εταιρίες χρησιμοποιούν εναλλακτικές γλυκαντικές ουσίες όπως το μέλι ή το σιρόπι σφενδάμου. Αφού το ξύδι ενισχύει τα βότανα με τα οποία συνδυάζεται, μπορείτε να επιλέξετε ένα με βάση τις προσωπικές ανάγκες της υγείας σας, π.χ. σας ταλαιπωρούν διάφορες φλεγμονές; Πάρτε ένα με κουρκούμη. Θέλετε να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα; Δοκιμάστε αυτό με το τζίντζερ. Ή αν ενδιαφέρεστε για την εντερική σας υγεία, αναζητήστε αυτά που έχουν προσθήκη προβιοτικών.

http://www.itrofi.gr/diatrofi/ygieini/article/1380/pinontas-xydi-i-nea-moda-sta-cocktail-kai-ta-rofimata-i-ena-ygieino

Τα ποτά που θα σου κάψουν το λίπος ενώ κοιμάσαι

Τα ποτά που θα σου κάψουν το λίπος ενώ κοιμάσαι
Πιες τα και θα καταλάβεις.

Το Bright Side προτείνει μια λίστα με συνταγές για σπιτικά ποτά που σε βοηθούν να γίνεις πιο υγιής, πιο αδύνατος αλλά και γεμάτος ενέργεια.

Ακολουθούν οι βασικές συνταγές στις οποίες μπορείς να κάνεις όποια προσθήκη θέλεις αναλόγως των γούστων σου: Να βάλεις λιγότερη ζάχαρη, να προσθέσεις νερό αντί για σόδα κ.ο.κ. Και πάλι θα είναι πεντανόστιμα.

Χυμός με αγγούρι

Υλικά:
1 αγγούρι
1 μάτσο μαϊντανό ή κόλιαντρο
1 λεμόνι
1 κουταλιά της σούπας τριμμένο τζίντζερ
1 κουταλιά της σούπας χυμό αλόης βέρα
1/2 ποτήρι νερό

Πώς θα το φτιάξεις:
Φτιάξε χυμό με όλα τα υλικά της λίστας και πίνε το συγκεκριμένο πότο πρις πέσεις για ύπνο. Κάνε το για έναν μήνα και μετά κάνε διάλειμμα μιας εβδομάδας. Αν χρειαστεί, ξεκίνα ξανά τον κύκλο.

Cocktail με αγγούρι και lime
Υλικά:
1 lime
2 αγγούρια
1 μεγάλο πορτοκάλι
μέλι
μέντα
1 λίτρο ανθρακούχο νερό

Πώς θα το φτιάξεις:
Κάνεις πουρέ το ένα αγγούρι στο μπλέντερ και κόβεις σε φέτες το άλλο. Φτιάχνεις χυμό με το πορτοκάλι και το lime. Τοποθετείς τον πουρέ και τις φέτες του αγγουριού, τον χυμό και μέλι (όσο επιθυμείς) σε μια κανάτα και τα ανακατεύεις όλα μαζί. Προσθέτεις το ανθρακούχο νερό και τα φύλλα μέντας.

Ποτό με αχλάδι και φασκόμηλο
Υλικά:
10 φρέσκα φύλλα φασκόμηλου
1 lime
250 ml χυμός αχλαδιού (φρέσκος ή συσκευασμένος)
250 ml ανθρακούχο νερό
1 αχλάδι
πάγος

Πώς θα το φτιάξεις:
Κόβεις σε ροδέλες το lime, το αχλάδι σε κύβους και τα τοποθετείς σε μια κανάτα. Κάνεις πολτό τα φύλλα φασκόμηλου με ένα πιρούνι. Θρυμματίζεις τον πάγο και μαζί με αυτόν, προσθέτεις στην κανάτα τον χυμό αχλαδιού και το ανθρακούχο νερό και ανακατεύεις.

Ρόφημα με γκρέιπφρουτ και κανέλα
Υλικά:
500 ml χυμός γκρέιπφρουτ (φρέσκος ή συσκευασμένος)
500 ml ανθρακούχο νερό
1 ποτήρι νερό
2 stick κανέλας
σπόρους γλυκάνισου
φύλλα μέντας
πάγος
ζάχαρη

Πώς θα το φτιάξεις:
Βάζεις τη ζάχαρη, το νερό και την κανέλα σε ένα σκεύος και τα κάνεις σιρόπι. Σιγοβράζεις για 5 με 10 λεπτά ώστε να λιώσει η ζάχαρη και το αφήνεις να κρυώσει. Ανακατεύεις μαζί με το χυμό, το σιρόπι και το ανθρακούχο νερό σε μια κανάτα. Προσθέτεις πάγο και γαρνίρεις με τη μέντα και τον γλυκάνισο.

Energy drink με λεμόνι

Υλικά:
5 λεμόνια
1 λίτρο ανθρακούχο νερό
μέντα
πάγος

Πώς θα το φτιάξεις:
Φτιάχνεις χυμό με τα 4 λεμόνια και κόβεις σε ροδέλες το άλλο. Συνδυάζεις τον χυμό μαζί με το ανθρακούχο νερό σε ένα βάζο. Το σερβίρεις μαζί με πάγο και μέντα.

http://kapistri.blogspot.gr/2017/04/blog-post_618.html

Η τεκίλα, οι θερμίδες και ο διαβήτης

Η τεκίλα, οι θερμίδες και ο διαβήτης

Η τεκίλα είναι ένα από τα ποτά που λόγω της σύστασής τους δεν μπαίνει στη διαδικασία της πέψης από τον οργανισμό με αποτέλεσμα τα γλυκαντικά της στοιχεία να μην διαλύονται και να μην πηγαίνουν στο αίμα.

Το γλυκαντικό που περιέχει η τεκίλα λέγεται αγαυίνη. Προέρχεται από το ίδιο φυτό που προέρχεται και το νέκταρ αγαύης, αλλά σε αντίθεση με το νέκταρ δεν περιέχει θερμίδες.

Η Ένωση Αμερικανών Χημικών δημοσίευσε μελέτη , η οποία έδειχνε την επίδραση της τεκίλας σε ανθρώπους που έκαναν δίαιτα. Το μυστικό βρίσκεται στα σάκχαρα του φυτού απ’ όπου προέρχεται η τεκίλα. Τα συγκεκριμένα αυτά σάκχαρα μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, ένα πολύ μεγάλο όφελος για ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 ενώ είναι χρήσιμα και για εκείνους που θέλουν να χάσουν βάρος.

Η αγαυίνη ανήκει στην κατηγορία των γλυκαντικών που ονομάζονται φρουκτάνες, μια φυσική μορφή φρουκτόζης που διαφοροποιείται χημικά από το νέκταρ αγαύης.

Η αγαυίνη, λοιπόν, επειδή δεν περνάει από τη διαδικασία της πέψης, δεν διαλύεται ώστε να μετατραπεί σε γλυκόζη στο αίμα. Έτσι η γλυκόζη στο αίμα παραμένει σταθερή ή τουλάχιστον παραμένει σε ένα διαχειρίσιμο για τον οργανισμό επίπεδο, ενώ ο οργανισμός δεν προσλαμβάνει τόσες θερμίδες, όσες με άλλα γλυκαντικά.

Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές δεν διατηρεί μόνο σταθερό το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα αλλά αυξάνει το πεπτίδιο-1 (GLP-1), ένα πεπτίδιο που θεωρείται χρήσιμο στους ανθρώπους με διαβήτη και το οποίο συμπεριλαμβάνεται σε πολλές θεραπείες.

Μελέτη έγινε και στο «Center de Investigación y de Estudios Avanzados» στο Μεξικό. Οι επιστήμονες συγκέντρωσαν ποντίκια και τα χώρισαν σε δύο γκρουπ. Το πρώτο γκρουπ κατανάλωσε αγαυίνη με το νερό, ενώ το δεύτερο όχι. Στο τέλος της έρευνας, τα ποντίκια με την αγαυίνη είχαν χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου και μεγαλύτερα επίπεδα ινσουλίνης.
«Βρήκαμε πως από τη στιγμή που η αγαυίνη ρίχνει τα επίπεδα σακχάρου και αυξάνει το GLP-1, αυξάνει επίσης και τα ποσοστά της ινσουλίνης» λέει ο Δρ Mercedes G. Lopez, «Οι αγαυίνες δεν είναι ακριβές και δεν έχουν γνωστές παρενέργειες άλλες εκτός του ότι δεν είναι καλά ανεκτές από κάποιους ανθρώπους».
Συμπερασματικά. Κανείς δεν λέει ότι η τεκίλα, όπως και όλα τα αλκολούχα ποτά είναι καλά για την υγεία. Ωστόσο, αν κάποιος έχει λόγους για το σάκχαρό του και έχει βγει για ένα ποτό, ίσως η τεκίλα να είναι μια καλή επιλογή.
http://www.itrofi.gr/pota/

Η ιστορία της βότκας

Η πρώτη καταγεγραμμένη παραγωγή της βότκας απαντάται στη Ρωσία στα τέλη του 9ου αιώνα και ήταν πολύ διαφορετική σε σχέση με τη γεύση που γνωρίζουμε σήμερα, καθώς η βότκα προοριζόταν για φάρμακο και η περιεκτικότητά της σε αλκοόλ δεν ξεπερνούσε το 14%, ποσοστό που είναι το μέγιστο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε φυσική διαδικασία ζύμωσης.

Ιστορικά δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι για τη χώρα προέλευσης της βότκας, εξαιτίας της έλλειψης στοιχείων για τη χώρα καταγωγής της. Ορισμένοι αναφέρουν τη Ρωσία ως χώρα καταγωγής της, ενώ άλλοι κάνουν λόγο για πολωνική καταγωγή του αγαπημένου σε όλους μας ποτού. Αυτό που γνωρίζουμε με σιγουριά είναι ότι η βότκα παίρνει το όνομά της από τη σλάβικη λέξη «voda» που σημαίνει «νερό» (εξαιτίας της διάφανης υφής της και της έλλειψης χρώματος). Οι λαοί στα κράτη της πιθανής προέλευσης της βότκας έχουν ονόματα για τη βότκα με ρίζες που σημαίνουν «κάψιμο». (πολωνικά: gorzałka; ουκρανικά: горілка, χορίλκα, λευκορωσικά: гарэлка, χαρέλκα, λιθουανικά: degtinė; λετονικά: degvīns, ντέγκβινς, σουηδικά: brännvin, μπρένβιν. ΣτηΡωσία το 17ο και 18ο αιώνα goriashchee vino).
Σήμερα η περιεκτικότητα της βότκα σε αλκοόλ διαφέρει από χώρα σε χώρα παραγωγής, ανάλογα με τα πρότυπα που ορίζονται σε κάθε χώρα και κυμαίνεται από 37,5% στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έως  30% στις Η.Π.Α. και 40% στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η βότκα παράγεται από ην απόσταξη της οποιαδήποτε φυτικής ύλης πλούσιας σε άμυλο ή ζάχαρη συμπεριλαμβανομένων διαφόρων σπόρων, όπως αραβόσιτο, σίκαλη, σιτάρι και άλλα υλικά, όπως πατάτες, σταφύλια και σόγια.
Μπορεί να καταναλωθεί σκέτη, αλλά και ως βασικό συστατικό για αρκετά δημοφιλή κοκτέιλ όπως είναι τα: Vodka Martini, Bloody Mary, Sex on the beach, White Russian κ.α.
http://www.itrofi.gr/

Η ιστορία πίσω από το τζιν τόνικ

Η ιστορία πίσω από το τζιν τόνικ -Τι σχέση έχει η ελονοσία με το ποτό
 
Πόσοι από εσάς που επιλέγετε τζιν τόνικ έχετε αναρωτηθεί πώς δημιουργήθηκε το ποτό που πίνετε; Ποιοι ξέρετε την ιστορία του;

Μην νομίζετε πως απλά μια μέρα κάποιου του ήρθε να δοκιμάσει να πιει το τζιν με λίγο τόνικ, γιατί η ιστορία είναι πιο ενδιαφέρουσα.
Ας γυρίσουμε πίσω στα 1800, όταν το πρώτο τζιν τόνικ δημιουργήθηκε από έναν Βρετανό αξιωματικό στην Ινδία. Τότε, ο μόνος τρόπος να καταπολεμηθεί η ελονοσία ήταν η λήψη κινίνης, η οποία προερχόταν από τον φλοιό δένδρων της Νότιας Αμερικής. Η κινίνη ήταν δύσκολο να καταναλωθεί μόνη της εξαιτίας της πικρής της γεύσης, οπότε ο αξιωματικός άρχισε να προσθέτει τζιν στο ποτήρι του. Το πρώτο τόνικ ήταν κινίνη αραιωμένη σε νερό.
Την ύπαρξη του τζιν, από την άλλη, την οφείλουμε στον Φρανσίσκους Σίλβιους, ο οποίος και πάλι το προόριζε για φάρμακο ενοχλήσεων όπως το λουμπάγκο. Η γεύση του, όμως, λατρεύτηκε με αποτέλεσμα να γίνεται δημοφιλές και να ταξιδεύει στην Αγγλία, όπου και έγινε πιο δημοφιλές και από την μπύρα. Το τζιν γρήγορα θεωρήθηκε ακόμα και πιο υγιεινό από το νερό, το οποίο ήταν υπεύθυνο για την χολέρα.
Η κατανάλωσή του, όμως, έφερε άλλα προβλήματα με πολλούς να πεθαίνουν εξαιτίας του εθισμού τους σε αυτό. Τότε, ήταν που βγήκε η φήμη πως το τζιν είναι το ποτό των αλκοολικών.
Η κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλλει φόρους ώστε να περιοριστεί το πρόβλημα, με τους πολίτες να αντιδρούν και τις αιματηρές να συγκρούσεις να είναι αναπόφευκτες.
Τελικά, το μέτρο αποσύρθηκε και δόθηκε άδεια παραγωγής τζιν μόνο σε εγκεκριμένα εργοστάσια.
Το τζιν ήταν το ποτό που κατανάλωναν οι Αγγλοι όπου και να βρίσκονταν, από τις ΗΠΑ μέχρι την Αυστραλία και από την Ινδία μέχρι την Αίγυπτο.
Και κάπως έτσι το τζιν είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ποτά του σήμερα.
http://www.proklitiko.gr/2016/11/i-istoria-piso-apo-to-tzin-tonic-ti-sxesi-exei-i-elonosia-me-to-poto.html 

Το ελληνικό ποτό που καθαρίζει τις αρτηρίες και προστατεύει το συκώτι!

Το ελληνικό ποτό που καθαρίζει τις αρτηρίες και προστατεύει το συκώτι!
Posted by kalinda Σεπτεμβρίου 25, 2016

   Κι όμως υπάρχει ένα αλκοολούχο ποτό που όχι μόνο δρα ευεργετικά στις αρτηρίες, αλλά προστατεύει το στομάχι και το συκώτι. Μάλιστα, το ποτό αυτό συνοδεύει τα ελληνικά καλοκαίρια, και για πολλούς είναι απαραίτητη συνήθεια.

   Ο λόγος βέβαια για το  ούζο, το οποίο αποτελεί βιομηχανικό μίγμα καθαρής αλκοόλης, νερού και αρωματικών ουσιών με κύριο το γλυκάνισο.

   Λέγεται ότι η ονομασία «ούζο» προέρχεται από το εξής περιστατικό: Μια Ιταλική (ή Επτανησιώτικη) εμπορική εταιρεία είχε συσκευάσει μια παρτίδα τσίπουρου εξαιρετικής ποιότητας και πολύ πλούσιου σε γλυκάνισο. Στα κιβώτια αναγράφονταν η ένδειξη “USO MASSALIA” δηλ. «για χρήση στη Μασσαλία».

Αυτό έγινε “σλόγκαν” και για αρκετό καιρό σήμαινε το πολύ καλό τσίπουρο. Το σλόγκαν γρήγορα συντμήθηκε (έφυγε το “Μασσαλία”). 
  Αρκετά αργότερα το ούζο τυποποιήθηκε σαν άλλο, ξεχωριστό ποτό.

   Σύμφωνα με τον Κλινικό Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, ΜSc Επιστημονικό Διευθυντή του Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ και Προέδρου της Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας κ. Δημήτρη Γρηγοράκη, το ούζο έχει περίπου 284 θερμίδες και το άρωμά του οφείλεται στον γλυκάνισο. Στο φυτό αυτό περιέχονται οργανικές χημικές ουσίες οι οποίες ονομάζονται τερπένια. Είναι αυτά που εξασφαλίζουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γλυκάνισου, άρα και του ούζου.

   Η ευεργετική δράση των τερπενίων
Πολλαπλές μελέτες έχουν καταδείξει ότι τα τερπένια αποτελούν ουσίες οι οποίες παρουσιάζουν σημαντική αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση.
Μεταξύ άλλων εμφανίζουν ισχυρά αντιοξειδωτικά χαρακτηριστικά που προστατεύουν τα κύτταρα και τους ιστούς του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες, στις οποίες οφείλονται πολλές ασθένειες (π.χ. καρδιοπάθειες, διάφορες μορφές καρκίνου, γήρανση του δέρματος, σκλήρυνση κατά πλάκας κλπ.). Επίσης τα τερπένια είναι γνωστό ότι παρεμποδίζουν την οξείδωση της LDL (γνωστή ως «κακή» χοληστερίνη).

   Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορεί στον άνθρωπο να δρουν προληπτικά κατά του σχηματισμού αθηρωματικής πλάκας.

   Πειράματα, επίσης, έδειξαν ότι προστατεύουν το ήπαρ, δρουν κατά του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και επομένως συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του έλκους και ανακουφίζουν ασθενείς με νόσο του Crohn βελτιώνοντας την κλινική τους εικόνα και μειώνοντας τη φλεγμονή.

https://olympia.gr/2016/09/25/

Τι ήταν το Gin πριν γίνει δημοφιλές ποτό του καλοκαιριού

Πίνετε Gin και αισθάνεστε καλύτερα; Δείτε γιατί.

 

Ξεκίνησε την «καριέρα» του στην Ολλανδία ως φάρμακο, έγινε εθνικό ποτό των Βρετανών και, σήμερα, είναι από τα πιο δημοφιλή αποστάγματα στον κόσμο - και πρωταγωνιστής» των πιο διάσημων κοκτέιλ.

Genievre, juniper, ιουνίπερος, ευρωπαϊκός κέδρος: πολλούς αιώνες πριν, Ιταλοί μοναχοί αρωμάτιζαν με τους μικρούς σκληρούς καρπούς του διάφορα αποστάγματα και τα χρησιμοποιούσαν ως φάρμακα για να αντιμετωπίσουν την πανώλη. Στη θεραπευτική οδό βάδισε, κάπου στα τέλη του 16ου αι., και ο Ολλανδός γιατρός Franciscus Sylvius, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας του τζιν: παρασκεύασε ένα αρωματισμένο με ευρωπαϊκό κέδρο ποτό, το genever, το οποίο πωλούνταν στα φαρμακεία και θεράπευε -τουλάχιστον αυτό πίστευαν οι άνθρωποι της εποχής- από το λουμπάγκο μέχρι τους πόνους των νεφρών!
 Τον 17ο αιώνα, στη διάρκεια του 30ετούς Πολέμου, τα αγγλικά στρατεύματα ανακάλυψαν το αρωματικό «ελιξίριο» που τους έδιναν οι Ολλανδοί συμπολεμιστές τους (για να το πιουν πριν από τις μάχες και να πάρουν δυνάμεις). Και όταν γύρισαν πίσω στην πατρίδα, έφεραν μαζί τους το «Dutch courage» - το ολλανδικό θάρρος, όπως το είχαν ονομάσει. Κάπως έτσι, η Μεγάλη Βρετανία καλωσόρισε ένα ποτό που μετονομάστηκε σε τζιν -μια και το genever ήταν αρκετά δύσκολο να προφερθεί- και που έμελλε να γίνει το εθνικό της ποτό.
 Στις αρχές του επόμενου αιώνα, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει βαριά φορολογία στα εισαγόμενα οινοπνευματώδη, ενώ παράλληλα επέτρεψε την χωρίς ειδική άδεια απόσταξη. Αποτέλεσμα; Φθηνό αλλά πολύ κακής ποιότητας αλκοόλ άρχισε να ρέει άφθονο στο εξαθλιωμένο Λονδίνο, όπου οι κάτοικοι, ζώντας σε συνθήκες ανύπαρκτης υγιεινής, προτιμούσαν να πίνουν τζιν παρά βρώμικο νερό!
 Ήταν η εποχή της «τρέλας του τζιν», με 15.000(!) μαγαζιά να πωλούν αλκοόλ στην καρδιά του Λονδίνου! Η κατάσταση ήταν πλέον ανεξέλεγκτη. Οι ιθύνοντες αποφάσισαν να θεσπίσουν νέους, αυστηρότερους νόμους σχετικά με την παραγωγή αλκοόλ. Άρχισαν να δημιουργούνται αποστακτήρια και να εμφανίζονται οι πρώτοι άμβυκες. Στις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχε πλέον το αξιοπρεπές και αποδεκτό από όλα τα κοινωνικά στρώματα London Dry Gin.
http://www.akous.gr/