ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ.

Μαρία  λεν την Παναγιά ,

την πιο καλή μας μάνα,

που΄ναι εκκλησία ζηλευτή,

με την  χρυσή καμπάνα.

Η ανοιχτή της αγκαλιά,

όλους τους ξεκουράζει,

κι από τα αδιέξοδα

σε ίσιους δρόμους βγάζει.

Συγχώρα Παναγίτσα μου,

τα δύσμοιρα παιδιά σου,

που δεν γνωρίζουν πως

 πονεί για όλους η καρδιά σου.

Μπορεί να σε πικραίνουμε,

να σε συκοφαντούμε,

αλλά  εσύ μας αγαπάς,

κι αν μακρυά σου ζούμε.

Είχες αυτό το χάρισμα 

από  γεννησιμιού σου

και στο πολλαπλασίασε

η δύναμη του Γιού σου.

Για όλους πονάς και αγαπάς,

κι όλους τους περιμένεις,

λαχτάρα, το΄χεις ,μυστική ,

κοντά σου να μας φέρνεις.

ΠΓΗΓ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ https://ergastiri-psifidotou-agiografias.blogspot.com/2018/08/our-lady-of-jerusalem-kudus-meryemimiz.html

ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΕΣ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΣΟΥ.....(ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ)

Την  πρόδωσες  την μάνα σου,
Την δόλια  την  πατρίδα,
Της έδωσες μια μαχαιριά ,
Την έκοψες στα δύο.

Και τους εχθρούς  προσκάλεσες
Μέσα στο σπιτικό  σου
Να φαν ,να πιουν, να κοιμηθούν
Να γλυκοσεργιανήσουν
Και φεύγοντας της μάνας σου 
Να πάρουν  μια μερίδα. 

Ήταν  για σένα τίποτε
Αυτή η δόλια μάνα ?
Ποιο το κακό που σου κανε
Και άξιζε τέτοια τύχη?

Η αγάπη του Χριστού

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Ξόδιασε όλη της την ημέρα γυρίζοντας από τραπέζι σε τραπέζι μέχρι που νύχτωσε.

Αλήθεια, μάταιος κόπος, επαναλαμβανόμενη ικεσία.
" Πάρτε ένα ματσάκι λουλούδια για την αγάπη του Χριστού, παρακαλώ κύριε για την αγάπη του Χριστού... "

Βαθύτατη, τραχιά εξάντληση εσκίαζε τα μάτια της, που κάθε της βήμα έμοιαζε αμπόρετο στο μακρύ της δρόμο.

Στάθηκε μπροστά στο κλειστό μαγαζάκι στο μέσο της διαδρομής και κάθησε στα σκαλοπάτια να ξανασάνει.

Βυθισμένη στα δόντια του βοριά, τράβηξε από την τσέπη της μια μικρή σοκολάτα - δώρο του αγαπημένου της λαχειοπώλη - και την άνοιξε αργά κόβοντας ένα μικρό κομμάτι.

Ανείπωτη γλύκα πλημμύρισε την παιδική ψυχή της, γέρνοντας το κατάκοπο κεφάλι της πάνω στο καλάθι με τα λουλούδια να της στολίσουν το όνειρο.

Ξημερώνοντας, καθώς η πόλη ξυπνούσε, οι νυσταγμένοι νοικοκυραίοι αντίκρυσαν ένα απρόσμενο θέαμα.

Χιλιάδες πουλιά, πετούσαν σε κύκλους πάνω από το κοιμισμένο κορίτσι, τραγουδώντας την αγάπη του Χριστού.

Το ποίημα "Όσο μπορείς"

Ο Ρένος Αποστολίδης για το ποίημα "Όσο μπορείς"

''Μήπως είναι πιο φοβερή επανάσταση

 η απόφαση ότι δεν έχω καμμιά σχέση με το κακό και τη φλυαρία αυτού του κόσμου!''

''Θα συνιστούσα αυτό το ποίημα να το μάθουν απόξω, όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι, και να το ξαναδιαβάζουν, να το ξαναλένε στον εαυτό τους.Όπως, να πούμε, είναι κάτι τέτοια ποιήματα - ξέρω γω - σαν το "Αν" του Κίπλινγκ, έτσι, αυτό να το μάθουν απόξω και να το λένε.''

Λέγεται "Όσο μπορείς" :

"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον 

όσο μπορείς : μην την εξευτελίζεις 

μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, 

μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, 

γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την 

στων σχέσεων και των συναναστροφών 

την καθημερινή ανοησία,

ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική."

Ρένος : ''Προσέχετε τι λέει; Και σκεφτείτε τη ζωή μας, τη δικιά μας, τη ζωή των κοινωνιών των συγχρόνων, τη ζωή των εκδηλώσεων...

Όλοι πολλοί μαζί στέκουν όρθιοι, λένε λόγια... τούτο... κείνο... τάχα αγαπιούνται... φιλιούνται -- φιλάν τον αέρα, δεξιά κι αριστερά απ' τα μάγουλα ο καθένας, κανένας δε φιλάει πράγματι τα μάγουλα, κανένας δε φιλάει πράγματι το στόμα, κανένας δεν επιθυμεί πράγματι όσο λέει πως επιθυμεί τον άλλο, "Α!...τι ωραία που σε είδα!..."

Αυτή είναι η πολλή συνάφεια του κόσμου, οι πολλές κινήσεις κι ομιλίες, κι όλη αυτή η ψευτιά, το θέατρο - η οποία, λέει, εξευτελίζει τη ζωή, την εκθέτει στην καθημερινήν ανοησία των σχέσεων και των συναναστροφών.

Εδώ δείχνεται ο πράγματι - θα έλεγα - επαναστατικός Καβάφης, προσωπικά επαναστατικός, - γιατί δεν ξέρω αν επανάσταση είναι η φωνή..., η επίθεση..., η μάχη... και μήπως είναι πιο φοβερή επανάσταση η απόφαση ότι δεν έχω καμμιά σχέση με το κακό και τη φλυαρία αυτού του κόσμου!

Τον είπανε ποιητή της παρακμής, αυτά είναι γελοιότητες. 

Ας στο ξαναλέει ο καθένας, ας το μάθει απόξω αυτό το ποίημα - θα του κάνει καλό - Αν γλιτώσει και μία μονάχα απ αυτές τις εκδηλώσεις 

κι απ αυτές τες συνάφειες και τες πολλές κινήσεις κι ομιλίες, - θα είναι μεγάλο κέρδος.

hhttps://miartemiescape.blogspot.gr/2016/12/blog-post_17.html

ΠΟΙΗΜΑ ''ΑΝ.....'' ΤΟΥ Ρ. ΚΙΠΛΙΝΓΚ.

Βρετανικός φόρος τιμής στον Γιάννη Ρίτσο

Με τον ποιητή Ντέιβιντ Χάρσεντ και τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο

«Η μεγάλη ποίηση έχει πολλές ζωές αλλά έχει και τη δύναμη να περνά τα σύνορα. Η ποίηση του Ρίτσου είναι πηγή έμπνευσης για μένα εδώ και πολλά χρόνια». Με τα λόγια αυτά υποδέχτηκε τους διακεκριμένους καλεσμένους του στην κατοικία του στην Αθήνα ο βρετανός πρέσβης Τζον Κίτμερ, μελετητής του Ρίτσου, το βράδυ της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου σε εκδήλωση μνήμης για τα είκοσι πέντε χρόνια από τον θάνατο του ποιητή.

Προσκεκλημένος στην Αθήνα ήταν ο βρετανός ποιητής Ντέιβιντ Χάρσεντ, ο οποίος, γοητευμένος από τον Ρίτσο που τον πρωτοδιάβασε στα 1969, έδωσε «διασκευές» σύντομων ποιημάτων του στον τόμο In Secret - Versions of Yannis Ritsos (Enitharmon Press, 2012). Την εντυπωσιακή προσέγγιση της ποίησης του Ρίτσου από τον Χάρσεντ σχολίασε ο βρετανός πρέσβης.

«Οι εξαιρετικές μελοποιήσεις του έργου του Ρίτσου από τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Θάνο Μικρούτσικο είναι επίσης παραδείγματα της αέναης ικανότητας της ποίησης να μεταμορφώνεται», συνέχισε ο βρετανός διπλωμάτης και κατέληξε: «Ήταν μεγάλη μου χαρά να φέρω ένα μέρος αυτής της ποιητικής έμπνευσης στην Κατοικία απόψε με τη συμβολή πέντε ταλαντούχων ερμηνευτών. Είναι μεγάλο προνόμιο να φέρνει κανείς κοντά τους ανθρώπους μέσα απ' την ποίηση και τη μουσική».

Εκατό και πλέον καλεσμένοι του βρετανού πρέσβη Τζων Κίτμερ μαζί με τον Ντέιβιντ Χάρσεντ και τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο τίμησαν το έργο και την επιρροή του Γιάννη Ρίτσου, παρουσία της εγγονής του Λητώς Ρίτσου. Ο πολυβραβευμένος Ντέιβιντ Χάρσεντ παρουσίασε στην εκδήλωση ένα μέρος της συλλογής που εξέδωσε το 2012 αλλά και κάποια ποιήματα ειδικά γραμμένα για τη βραδιά τιμής στον Ρίτσο. Ο Θάνος Μικρούτσικος και ο τραγουδιστής Κώστας Θωμαϊδης χάρισαν στους προσκεκλημένους μια εξαιρετική ερμηνεία του έργου του συνθέτη σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», αλλά και ποιήματα από τη «Ρωμιοσύνη» και τον «Επιτάφιο» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Απαγγελίες ποιημάτων του Ρίτσου έκαναν η βρετανή ηθοποιός Τζούλια Γουότσον και η Λυδία Κονιόρδου, στα αγγλικά και ελληνικά αντίστοιχα, συγκινώντας το κοινό.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης ο βρετανός πρέσβης ανακοίνωσε τη διοργάνωση ποιητικού διαγωνισμού στην Ελλάδα, για ενήλικες και μαθητές, με θέμα τη μνήμη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τον αντίκτυπο των πολεμικών συρράξεων.
πηγη εδω

Σονατα  του  Σεληνοφωτος  Γιαννης Ριτσος

https://youtu.be/V6d-_G6ugBA

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Ο «ποιητής των θαλασσών» Νίκος Καββαδίας.

Όλα τα πράγματα έχουν τη δική τους μυρωδιά. Οι άνθρωποι δεν έχουν. Την κλέβουν από τα πράγματα.»

Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1910, στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας στην Κίνα. Αμφότεροι οι γονείς του Νίκου Καββαδία ήταν Κεφαλλονίτες, ενώ ο πατέρας του, Χαρίλαος, είχε και τη ρωσική υπηκοότητα. Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η οικογένεια εγκαταλείπει την Άπω Ανατολή και επιστρέφει στην Ελλάδα – εκτός από τον Χαρίλαο Καββαδία ο οποίος επιστρέφει στην Ρωσία, όπου διατηρεί επιχειρήσεις γενικού εμπορίου με κύριο πελάτη το τσαρικό στρατό. Με το ξέσπασμα την Οκτωβριανής Επανάστασης, ο Χαρίλαος Καββαδίας φυλακίζεται ενώ οι επιχειρήσεις του έχουν καταστραφεί.
Το 1921 ο πατέρας της οικογένειας επιστρέφει στην Ελλάδα τσακισμένος. Η οικογένεια αρχικά διαμένει στο Αργοστόλι της Κεφαλλονιάς αλλά στην συνέχεια μετακομίζει στον Πειραιά. Ο μικρός Νίκος πηγαίνει στο δημοτικό εκεί, συμμαθητής με τον Γιάννη Τσαρούχη ενώ στο εξατάξιο τότε Γυμνάσιο γνωρίζεται και με τον λογοτέχνη Παύλο Νιρβάνα. Από μικρός αγαπά την ανάγνωση και διαβάζει κυρίως Ιούλιο Βερν και περιπέτειες ενώ ήδη από το δημοτικό διαφαίνεται το συγγραφικό του ταλέντο, όπου εκδίδει ένα σχολικό περιοδικό.
Σε ηλικία 18 ετών δημοσιεύονται τα πρώτα ποιήματά του, υπό το ψευδώνυμο «Παύλος Βαλχάλας» στο περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας. Μετά το Γυμνάσιο δίνει εξετάσεις για την Ιατρική σχολή αλλά ο θάνατος του πατέρα του τον αναγκάζει να εγκαταλείψει τα θρανία για να εργαστεί πλέον για την επιβίωση. Εξακολουθεί ωστόσο να γράφει και έργα του εμφανίζονται σε διάφορα φιλολογικά περιοδικά της εποχής.
Ήταν Νοέμβριος του 1928 όταν εκδίδεται το πρώτο του ναυτικό φυλλάδιο ως «ναυτοπαίς» και τον επόμενο χρόνο μπαρκάρει για πρώτη φορά, ως ναύτης, στο φορτηγό πλοίο «Άγιος Νικόλαος». Το 1933 κάνει την επίσημη είσοδό του στα ελληνικά γράμματα με τη δημοσίευση της ποιητικής συλλογής του «Μαραμπού», το οποίο γίνεται δεκτό από τη λογοτεχνική κοινότητα με σκληρά σχόλια – μόνοι ενθουσιώδεις υποστηρικτές του εμφανίζονται οι Φώτος Πολίτης και Κώστας Βάρναλης.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ 

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΣ ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ , ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ.

Ποιηση

ΑΧΙΛΛΕΑΣ  ΠΑΡΑΣΧΟΣ

ΚΙ ΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.......

ΚΙ ΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.......

 

Κι αν για τους άλλους, για τους πιο πολλούς
χαθήκαν οι λαμπρές αγώνων ημέρες
κι οι ιπποτικές νυκτιές κραιπάλης.
Κι αν για τους άλλους, τους ορμής θολούς
στερέψαν του έρωτος φιλιών οι βέρες
κι οι καλοί τρόποι της βιοπάλης.

Κι αν για τους άλλους μετρά η τσέπη,
έσβησε η ανθρωπιά κι ο θείος έρως
και διάγουν ως απλοί θεατές.
Κι αν για τους άλλους δεν άρχουν έπη,
κι άρχουν πόρνες ηδονές, μα αφανέρως,
είναι οι καλοί μας ακροατές.
 
Εμείς οι λίγοι, οι "βαρεμένοι",
αδέλφια στην πλάση ας παραμείνουμε
ως αγνοί μοναστηριών ιππότες.
Για πάντα οι γυνών λατρεμένοι
και λόγο έχουμε να επιμείνουμε
ως γυνών νυκτιών γνήσιοι πότες.
Aπό το βιβλίο του Δαναού
''ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΕΟΣ''
εκδόσεις ΝΟΩΝ.
29 Μαρ 2009 - Αθήνα
facebook Γρηγοριος Νταβαρίνος

Ποιηση ,Μαρία Ρουκά:'' Άνευ'', Εκδόσεις Οδός Πανός

Μαρία Ρουκά: Άνευ, Εκδόσεις Οδός Πανός, σελ. 40 

Με ένα ζωγραφικό έργο του Δημήτρη Χύτα, στο εξώφυλλο, η Μαρία Ρουκά κυκλοφορεί τουςστίχους της. 32 ποιήματα για το παρελθόν, παρόν και μέλλον σε μια τροχιά ταχύτητας όπου όλα μπλέκονται. Οι αναμνήσεις πληγώνουν. Το παρόν βαδίζεται με αργούς ρυθμούς και καρδιοχτύπια. Το μέλλον μας γεννά μια ελπίδα με ματιές εκεί που γνωρίσαμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. Φύση και άνθρωποι. Γεγονότα που η ζωή φαίνεται να προσπερνά και  όμως την σημαδεύουν. Χωριά και πόλεις. Λάμπες φθορίου και ομίχλες. Φυτά και δέντρα στη σιωπή.

--------------------

Η Μαρία Ρουκά γεννήθηκε το 1968 στη 
Δεσκάτη Γρεβενών.
Έχει σπουδάσει Μαιευτική στη Θεσσαλονίκη και από το 1996 
ζει και εργάζεται 
στην Αθήνα  στο χώρο της Υγείας. (Μαιευτήριο ΗΡΑ-ΙΑΣΩ GENERAL).Το 2004 είχε την πρώτη της ποιητική της απόπειρα σε κυκλοφορία με τίτλο «Μυρωδιά από γιασεμί και άγριο χορτάρι».