Στάθηκε κείνη τὴ μέρα μπροστά Του. Μπροστὰ στὸν σιωπῶντα Ἰησοῦ. Μὲ τὸ ὕφος τὸ ὑπεροπτικὸ τῆς μεγάλης του ἐξουσίας. Ἔτσι νόμιζε. Αὐτὸ πίστευε. Ὅτι ἡ ἐξουσία του ἦταν μεγάλη. Καὶ γι᾿ αὐτὸ κομπορρημονοῦσε: Σὲ μένα δὲν μιλᾶς; Δὲν ξέρεις ὅτι ἔχω ἐξουσία νὰ Σὲ σταυρώσω ἢ νὰ Σὲ ἐλευθερώσω; «Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε;» (Ἰω. ιθ΄ 10). Ὁ Κύριος τὸν προσγείωσε: Δοτὴ ἐξουσία ἔχεις, τοῦ εἶπε. Δὲν εἶναι δική σου. Σοῦ δόθηκε. Δὲν θὰ εἶχες καμία ἐξουσία ἐναντίον μου, ἂν δὲν σοῦ εἶχε παραχωρηθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό: «Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ᾿ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν» (Ἰω. ιθ΄ 11). Ἐκεῖ ὁ διάλογος τελείωσε. Ἡ ἐξουσία προχώρησε στὸ ἔργο της. Ἔτσι νόμισε. Ἔτσι ἐνήργησε τότε. Ἔτσι εἶχε ἐνεργήσει 33 χρόνια πρὶν καὶ ὁ Ἡρώδης· ποὺ ὁδήγησε στὴ σφαγὴ τὰ νήπια τῆς Βηθλεέμ. Ἔτσι ἐνεργεῖ ἡ ἐξουσία καὶ στὴ διάρκεια τῶν αἰώνων. Ἔτσι... Ἔτσι νομίζει καὶ ἐνεργεῖ καὶ σήμερα: Ἐμεῖς ἔχουμε τὴν ἐξουσία. Ἐμεῖς κυβερνοῦμε. Ἐμεῖς νομοθετοῦμε. Μὲ τοὺς νόμους μας νομιμοποιοῦμε ἀκόμα καὶ τὸ ἔγκλημα. Ὅπως κάναμε καὶ γιὰ τὶς ἐκτρώσεις. Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε γιὰ τὶς τύχες τῶν πολλῶν. Ἔτσι νόμιζε καὶ ὁ παράφρων τύραννος τῆς ναζιστικῆς θηριωδίας. Καὶ καυχήθηκε μέσα στὸν πυρετικὸ παροξυσμὸ τῆς μεγαλομανίας του: «Θὰ ἀλλάξω τὴν ἱστορία τοῦ κόσμου γιὰ χίλια χρόνια!». Ὦ ἄφρον! Δὲν βλέπεις πόσο κοντός, πόσο ἀσήμαντος εἶσαι; Κοίταξε τὸν ἑαυτό σου στὸν καθρέφτη. Σὲ λίγα χρόνια θὰ δαγκώνεις τὸ χῶμα. Λάθος! Θὰ σὲ τρώει τὸ χῶμα! Ἔτσι πίστεψαν καὶ οἱ παρανοϊκοὶ Πιλάτοι τῆς σοβιετικῆς κολάσεως: «Ἐμεῖς ἀλλάζουμε τὸν κόσμο! Ἐμεῖς εἴμαστε τὸ μέλλον! Ἐμεῖς δημιουργοῦμε τὸν νέο τύπο ἀνθρώπου... Ἐμεῖς θὰ διορθώσουμε τὰ λάθη τοῦ Διοκλητιανοῦ»! Ἀλλόφρονες! Ἔσπειραν μὲ κόκκαλα τὶς παγωμένες στέπες τῆς Σιβηρίας. Κι ἔπειτα ἡ σιδερόφραχτη αὐτοκρατορία τους κατέρρευσε σὰν χάρτινος πύργος σὲ μιὰ νύχτα. Ἐμεῖς! Τὸ ἴδιο πάντα λάθος. Σὲ κάθε ἐποχή, σὲ κάθε τόπο, μὲ κάθε σύστημα. Τὸ ἴδιο καὶ στὸν τόπο μας. Τὸν τόσο μικρὸ μὲ τὴν τόσο μεγάλη ἱστορία. Καὶ δὲν καταλαβαίνουμε, δὲν καταλαβαίνουν οἱ κατὰ καιροὺς ἡγέτες μας τὴ μικρότητά τους. Δὲν καταλαβαίνουν τούτη τὴν ἁπλὴ ἀλήθεια: ὅτι πρόσκαιρη καὶ δοτὴ εἶναι ἡ ἐξουσία τῶν κυβερνώντων. Ὅτι ἄλλος εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ κατευθύνει τὴν Ἱστορία. Ἔτσι ὅπως ξεκάθαρα τὸ διακήρυξαν οἱ πρῶτοι πιστοὶ τῆς Ἐκκλησίας, τότε ποὺ οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων συνέλαβαν καὶ φυλάκισαν τοὺς Ἀποστόλους. Ὅταν τοὺς ἐλευθέρωσαν καὶ ἐπέστρεψαν ἐκεῖνοι στὴ σύναξη τῶν πιστῶν, ἔγινε θερμὴ προσευχή, τόσο θερμὴ ποὺ προκάλεσε σεισμό: «ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι» (Πράξ. δ΄ 31). Καὶ μέσα στὴν πύρινη προσευχή τους εἶπαν: «Ἱνατί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά;»· γιατί ἐξαγριώθηκαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ λαοὶ μηχανεύτηκαν σχέδια μάταια; Διότι νά, συγκεντρώθηκαν ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «Ἡρώδης τε καὶ Πόντιος Πιλᾶτος σὺν ἔθνεσι καὶ λαοῖς Ἰσραήλ». Καὶ τί πέτυχαν; Ποιὸ ἦταν τὸ ἀποτέλεσμα ὅλης αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας τους; Δὲν ἔκαναν τίποτε περισσότερο ἀπὸ ὅσα τὸ παντοδύναμο χέρι Σου καὶ ἡ πανσοφία Σου εἶχαν ὁρίσει νὰ γίνουν: «ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισε γενέσθαι» (βλ. Πράξ. δ΄ 2528). Ναί, αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξουσία τους, ἡ ἐξουσία τῶν κυβερνητῶν τοῦ κόσμου, ἡ ἐξουσία τῶν Πιλάτων. Δοτὴ ἐξουσία καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ. Ἐκεῖνοι σχεδιάζουν, μηχανεύονται, νομοθετοῦν... γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν στὸ τέλος ἐν ἀγνοίᾳ τους καὶ ἄθελά τους τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, νὰ πραγματοποιήσουν αὐτὰ ποὺ Ἐκεῖνος μέσα στὴν πανσοφία Του καὶ μὲ τὴν παντοδυναμία Του «προώρισε γενέσθαι». Ἂς προσέξουν λοιπὸν τὴ φωνή Του: Ἄνθρωποι μικροὶ καὶ ἀσήμαντοι, χθεσινοὶ καὶ ἀδύναμοι, ἀκοῦστε! Γιατί παραφέρεσθε; Ἐγὼ σᾶς δίνω τὴν πρόσκαιρη ἐξουσία ποὺ ἀσκεῖτε. Ἐγώ! Ὁ Ὤν! Τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὠμέγα, ὁ Πρῶτος καὶ ὁ Ἔσχατος, ὁ Κύριος τῆς Ἱστορίας, ἡ Ἀρχὴ καὶ τὸ Τέλος τῶν πάντων. Συνέλθετε ἑπομένως καὶ ταπεινωθεῖτε. Οἱ νόμοι σας δὲν εἶναι ἀνώτεροι ἀπὸ τοὺς δικούς μου. Θὰ κριθεῖτε αὐστηρὰ γιὰ τοὺς νόμους σας. Κι ἂν σήμερα ἀποφασίσατε νὰ «νομιμοποιήσετε» τὴ σφαγὴ τῶν ἀγέννητων νηπίων, θὰ ἔρθει ἡ μέρα ποὺ θὰ ὑποστεῖτε τὶς τρομερὲς συνέπειες γιὰ τὸ μεγάλο σας αὐτὸ ἔγκλημα. Θὰ δώσετε λόγο γιὰ τὴν ἐξουσία ποὺ σᾶς παραχώρησα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἁπλὴ ἀλήθεια. Καὶ εἶναι δεῖγμα καὶ ἀπόδειξη κουφότητας τὸ ὑπερφίαλο ὕφος καὶ ἡ ἀλαζονικὴ συμπεριφορὰ πολλῶν κατὰ καιροὺς κυβερνητῶν. Τόσα χρόνια, τόσους αἰῶνες, χιλιετίες... Γιατί ζηλεύουν τὴν τύχη τῶν Πιλάτων; ΟΣΩΤΗΡ2215
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκτρωσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκτρωσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
07 Μαρτίου, 2023
30 Μαρτίου, 2021
Μια Συγκλονιστική Μαρτυρία για τις Εκτρώσεις
Από Χ.Φ.Δ.
Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά αποσπασμάτων ομιλίας που έκανε η Gianna Jessen στις 8.9.2008 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Την απόδοση έκανε ο συνεργάτης του περιοδικού κ. Βασίλειος Πετρουλέας, τον οποίο και ευχαριστούμε. Η Gianna γεννήθηκε μόλις 900 γραμμάρια! Μέχρι που την πήρε σπίτι της η Πένυ, βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αργότερα την υιοθέτησε η κόρη της Πένυ. Από 14 χρονών η Gianna αγωνίζεται να ευαισθητοποιήσει ηγέτες, κυβερνήσεις, οργανώσεις κλπ. Ηταν σε έντονη αντιπαράθεση για το θέμα των εκτρώσεων με τον πρωην πρόεδρο Obama.
Ονομάζομαι Gianna Jessen. Είμαι υιοθετημένη και η βιολογική μου μητέρα ήταν δεκαεφτά χρονών, όταν αποφάσισε να κάνει έκτρωση. Ήταν τότε εφτάμισι χρονών έγκυος και ο γιατρός την συμβούλευσε να κάνει αυτό, που ονομάζεται saline abortion (αντικατάσταση του αμνιακού υγρού με αλατούχο διάλυμα, που καίει το παιδί μέσα και έξω). Έτσι η μητέρα μου ανέμενε να γεννήσει ένα νεκρό παιδί μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Προς μεγάλη έκπληξη και αμηχανία όλων δεν βγήκα νεκρή σ’ αυτό τον κόσμο, αλλά ζωντανή, στις 6 Απριλίου του 1977, σε κλινική εκτρώσεων του Λος Άντζελες! Αυτό δε που αποτελεί τέλειο συγχρονισμό του ερχομού μου είναι, ότι ο μαιευτήρας που ενεργούσε την έκτρωση, ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη τη στιγμή κι έτσι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει το σχέδιό του με τη ζωή μου…
Ξέρω ότι βρίσκομαι σε κυβερνητικό κτίριο και ότι στην εποχή μας δεν είναι πολιτικά σωστό να πεις το όνομα του Χριστού σε μέρη σαν κι αυτό. Το να Τον φέρεις σε τέτοιες συναντήσεις, μπορεί να κάνει τους άλλους να νοιώσουν τρομακτικά άβολα. Αλλά δεν επιβίωσα για να κάνω τον καθένα να νοιώθει άνετα. Επιβίωσα για να ανακατεύω τα πράγματα λίγο και αυτό το απολαμβάνω.
…Και έτσι βγήκα ζωντανή, όπως ήδη είπα, μετά από δεκαοκτώ ώρες. Έπρεπε να ήμουν τυφλή, έπρεπε να ήμουν καμένη, έπρεπε να ήμουν νεκρή. Και δεν είμαι! Το εκπληκτικό είναι, ότι ο μαιευτήρας που έκανε την έκτρωση, ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει το πιστοποιητικό γεννήσεώς μου: “γεννημένη κατά την διάρκεια έκτρωσης στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης”.
Ο άνθρωπος αυτός έχει τη μεγαλύτερη αλυσίδα κλινικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σ’ ένα βιβλίο του καυχιέται πως έχει κάνει πάνω από 1.000.000 εκτρώσεις! Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε. Βρισκόμαστε σε μάχη. Είναι μία μάχη μεταξύ της ζωής και του θανάτου… Με ποια πλευρά είστε;

…Έτσι η νοσοκόμα κάλεσε ασθενοφόρο και με μετέφερεαν σε νοσοκομείο. Αυτό είναι θαύμα, διότι συνήθιζαν τότε (μέχρι το 2002, οπότε ο πρόεδρος Bush άλλαξε τον νόμο), να τερματίζουν τη ζωή ενός επιβιώσαντος βρέφους, με στραγγαλισμό, ασφυξία, να το αφήνουν να πεθάνει ή να το πετούν. Έτσι μετά από αυτό τοποθετήθηκα σε ίδρυμα, όπου… δεν τους άρεσα και πολύ…
>Βλέπετε, μισήθηκα από τη στιγμή της συλλήψεώς μου από πολλούς και πολύ περισσότεροι με μισούν τώρα, γιατί κηρύσσω ζωή (και τον Χριστό τον μισούσαν!). Όμως αγαπήθηκα από πιο πολλούς και προπάντων από τον Θεό. Είμαι κόρη Του. Δεν παίζετε με το κορίτσι του Θεού. Έχω ένα σημάδι στο μέτωπο, που προειδοποιεί· προσέξτε να είστε καλοί μαζί μου, γιατί ο Πατέρας μου διοικεί τον κόσμο!
…Με πήραν λοιπόν από το “κακό σπίτι” και με πήγαν σε όμορφο σπίτι. Στο σπίτι της Πένυ. Είπε, ότι τότε ήμουν δέκα επτά μηνών και είχα διαγνωστεί με αυτό που εγώ θεωρώ δώρο, εγκεφαλική παράλυση, η οποία δημιουργήθηκε από την έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλό μου, καθώς προσπαθούσα να επιβιώσω.
Τώρα είμαι αναγκασμένη να πω αυτό: Εάν η έκτρωση είναι αποκλειστικά θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών, τότε ποια ήταν τα δικά μου δικαιώματα; Πώς δεν βρέθηκε ούτε μία ριζοσπαστική φεμινίστρια, να σηκωθεί και να φωνάξει για την καταπάτηση των δικαιωμάτων μου την ημέρα εκείνη! Η ζωή πνιγόταν στο όνομα των δικαιωμάτων της γυναίκας! Όταν δε ακούω, ότι επιβάλλεται έκτρωση, όταν το παιδί πρόκειται να γεννηθεί ανάπηρο, τότε η καρδιά μου γεμίζει από τρόμο. Υπάρχουν πράγματα, κυρίες και κύριοι, τα οποία θα μπορέσετε να μάθετε μόνο από τους αδύναμους ανάμεσά μας. Και όταν τους πνίγετε, εσείς είσθε αυτοί που χάνετε… Και τι αλαζονεία! Οι δυνατοί να εξουσιάζουν τους αδύνατους και να αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν είστε εσείς, που κάνετε την καρδιά σας να κτυπά; Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν κατέχετε τίποτε από όλη την εξουσία που νομίζετε ότι κατέχετε; Είναι το έλεος του Θεού που σας στηρίζει, ακόμα και όταν τον μισείτε!
…Έτσι κοίταξαν την αγαπημένη μου Πένυ και της είπαν τα εξής… ενθαρρυντικά λόγια: ''Η Gianna είναι ένα τίποτα.''
Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά αποσπασμάτων ομιλίας που έκανε η Gianna Jessen στις 8.9.2008 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Την απόδοση έκανε ο συνεργάτης του περιοδικού κ. Βασίλειος Πετρουλέας, τον οποίο και ευχαριστούμε. Η Gianna γεννήθηκε μόλις 900 γραμμάρια! Μέχρι που την πήρε σπίτι της η Πένυ, βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αργότερα την υιοθέτησε η κόρη της Πένυ. Από 14 χρονών η Gianna αγωνίζεται να ευαισθητοποιήσει ηγέτες, κυβερνήσεις, οργανώσεις κλπ. Ηταν σε έντονη αντιπαράθεση για το θέμα των εκτρώσεων με τον πρωην πρόεδρο Obama.
Ονομάζομαι Gianna Jessen. Είμαι υιοθετημένη και η βιολογική μου μητέρα ήταν δεκαεφτά χρονών, όταν αποφάσισε να κάνει έκτρωση. Ήταν τότε εφτάμισι χρονών έγκυος και ο γιατρός την συμβούλευσε να κάνει αυτό, που ονομάζεται saline abortion (αντικατάσταση του αμνιακού υγρού με αλατούχο διάλυμα, που καίει το παιδί μέσα και έξω). Έτσι η μητέρα μου ανέμενε να γεννήσει ένα νεκρό παιδί μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Προς μεγάλη έκπληξη και αμηχανία όλων δεν βγήκα νεκρή σ’ αυτό τον κόσμο, αλλά ζωντανή, στις 6 Απριλίου του 1977, σε κλινική εκτρώσεων του Λος Άντζελες! Αυτό δε που αποτελεί τέλειο συγχρονισμό του ερχομού μου είναι, ότι ο μαιευτήρας που ενεργούσε την έκτρωση, ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη τη στιγμή κι έτσι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει το σχέδιό του με τη ζωή μου…
Ξέρω ότι βρίσκομαι σε κυβερνητικό κτίριο και ότι στην εποχή μας δεν είναι πολιτικά σωστό να πεις το όνομα του Χριστού σε μέρη σαν κι αυτό. Το να Τον φέρεις σε τέτοιες συναντήσεις, μπορεί να κάνει τους άλλους να νοιώσουν τρομακτικά άβολα. Αλλά δεν επιβίωσα για να κάνω τον καθένα να νοιώθει άνετα. Επιβίωσα για να ανακατεύω τα πράγματα λίγο και αυτό το απολαμβάνω.
…Και έτσι βγήκα ζωντανή, όπως ήδη είπα, μετά από δεκαοκτώ ώρες. Έπρεπε να ήμουν τυφλή, έπρεπε να ήμουν καμένη, έπρεπε να ήμουν νεκρή. Και δεν είμαι! Το εκπληκτικό είναι, ότι ο μαιευτήρας που έκανε την έκτρωση, ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει το πιστοποιητικό γεννήσεώς μου: “γεννημένη κατά την διάρκεια έκτρωσης στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης”.
Ο άνθρωπος αυτός έχει τη μεγαλύτερη αλυσίδα κλινικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σ’ ένα βιβλίο του καυχιέται πως έχει κάνει πάνω από 1.000.000 εκτρώσεις! Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε. Βρισκόμαστε σε μάχη. Είναι μία μάχη μεταξύ της ζωής και του θανάτου… Με ποια πλευρά είστε;
…Έτσι η νοσοκόμα κάλεσε ασθενοφόρο και με μετέφερεαν σε νοσοκομείο. Αυτό είναι θαύμα, διότι συνήθιζαν τότε (μέχρι το 2002, οπότε ο πρόεδρος Bush άλλαξε τον νόμο), να τερματίζουν τη ζωή ενός επιβιώσαντος βρέφους, με στραγγαλισμό, ασφυξία, να το αφήνουν να πεθάνει ή να το πετούν. Έτσι μετά από αυτό τοποθετήθηκα σε ίδρυμα, όπου… δεν τους άρεσα και πολύ…
>Βλέπετε, μισήθηκα από τη στιγμή της συλλήψεώς μου από πολλούς και πολύ περισσότεροι με μισούν τώρα, γιατί κηρύσσω ζωή (και τον Χριστό τον μισούσαν!). Όμως αγαπήθηκα από πιο πολλούς και προπάντων από τον Θεό. Είμαι κόρη Του. Δεν παίζετε με το κορίτσι του Θεού. Έχω ένα σημάδι στο μέτωπο, που προειδοποιεί· προσέξτε να είστε καλοί μαζί μου, γιατί ο Πατέρας μου διοικεί τον κόσμο!
…Με πήραν λοιπόν από το “κακό σπίτι” και με πήγαν σε όμορφο σπίτι. Στο σπίτι της Πένυ. Είπε, ότι τότε ήμουν δέκα επτά μηνών και είχα διαγνωστεί με αυτό που εγώ θεωρώ δώρο, εγκεφαλική παράλυση, η οποία δημιουργήθηκε από την έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλό μου, καθώς προσπαθούσα να επιβιώσω.
Τώρα είμαι αναγκασμένη να πω αυτό: Εάν η έκτρωση είναι αποκλειστικά θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών, τότε ποια ήταν τα δικά μου δικαιώματα; Πώς δεν βρέθηκε ούτε μία ριζοσπαστική φεμινίστρια, να σηκωθεί και να φωνάξει για την καταπάτηση των δικαιωμάτων μου την ημέρα εκείνη! Η ζωή πνιγόταν στο όνομα των δικαιωμάτων της γυναίκας! Όταν δε ακούω, ότι επιβάλλεται έκτρωση, όταν το παιδί πρόκειται να γεννηθεί ανάπηρο, τότε η καρδιά μου γεμίζει από τρόμο. Υπάρχουν πράγματα, κυρίες και κύριοι, τα οποία θα μπορέσετε να μάθετε μόνο από τους αδύναμους ανάμεσά μας. Και όταν τους πνίγετε, εσείς είσθε αυτοί που χάνετε… Και τι αλαζονεία! Οι δυνατοί να εξουσιάζουν τους αδύνατους και να αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν είστε εσείς, που κάνετε την καρδιά σας να κτυπά; Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν κατέχετε τίποτε από όλη την εξουσία που νομίζετε ότι κατέχετε; Είναι το έλεος του Θεού που σας στηρίζει, ακόμα και όταν τον μισείτε!
…Έτσι κοίταξαν την αγαπημένη μου Πένυ και της είπαν τα εξής… ενθαρρυντικά λόγια: ''Η Gianna είναι ένα τίποτα.''
Αλλά αυτή τους αγνόησε και άρχισε να δουλεύει μαζί μου και άρχισα να σηκώνω το κεφάλι μου… και μετά έλεγαν η Gianna ποτέ δεν θα κάνει αυτό, ποτέ δεν θα κάνει το άλλο. Και όμως στην ηλικία των τρεισήμισι χρόνων, άρχισα να περπατώ με περπατούρα και ορθοπεδικά στηρίγματα. Και, για να μην μακρηγορώ, στέκομαι εδώ σήμερα με ένα μικρό ορθοπεδικό πρόβλημα, χωρίς στηρίγματα. Πέφτω με χάρη μερικές φορές και μερικές άλλες άχαρα, αλλά δεν σταματώ να εργάζομαι για τη δόξα του Θεού.
Βλέπετε, κυρίες και κύριοι, είμαι πιο αδύναμη από τους περισσότερους από σας, αλλά αυτό είναι το κήρυγμά μου. Πληρώνω αυτό το μικρό τίποτα για να μπορώ να κηρύττω στον κόσμο και να προσφέρω ελπίδα. Παρεξηγούμε το πόσο όμορφο μπορεί να είναι το μαρτύριο! Δεν το προκαλώ, αλλά όταν έρχεται, ο Θεός έχει τη δυνατότητα να κάνει και τα πιο άθλια πράγματα όμορφα.
Έχω συναντήσει τη βιολογική μου μητέρα και την έχω συγχωρήσει. Είναι πολύ διαταραγμένη προσωπικότητα. Ήρθε και με βρήκε μετά από μία εκδήλωση και είπε: “Γεια σου, είμαι η μητέρα σου”. Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα, αλλά καθώς αυτή μου μιλούσε με ταραχή και οργή, εγώ σκεφτόμουν: ''Δεν σου ανήκω. Ανήκω στον Χριστό. Είμαι το κορίτσι Του, και είμαι πριγκίπισσα!…''
Θα ήθελα προτού τελειώσω να απευθυνθώ σοτυς άντρες που είναι σ’ αυτή την αίθουσα: Άντρες, είστε φτιαγμένοι για να υψώνετε το ανάστημά σας και να υπερασπίζετε τις γυναίκες και μετά να μας αφήνετε μόνες. Είστε φτιαγμένοι για να είστε ευγενικοί και γενναιόδωροι και δυνατοί, διότι, άντρες, προσέξτε με: Είμαι πολύ κουρασμένη για να κάνω το δικό σας καθήκον!
Στους πολιτικούς, που ακούν, θα πω το εξής: Είστε φτιαγμένοι για μεγαλοσύνη. Αφήστε τη διπλωματία στην άκρη. Προορισμός σας είναι να υπερασπίζεστε ό,τι είναι σωστό και καλό. Τι είδους άνθρωποι θέλετε να είστε; Άνθρωποι με εμμονή στη δική τους δόξα ή άνθρωποι με εμμονή στην δόξα του Θεού; Έφτασε η στιγμή να πάρετε θέση. Ο Θεός θα σας βοηθήσει, ο Θεός θα είναι μαζί σας.
Θα τελειώσω με αυτό: Μερικοί ίσως είναι ενοχλημένοι, διότι μιλώ συνέχεια για τον Θεό και τον Κύριο Ιησού. Μα πώς είναι δυνατόν να περπατώ στην γη, έστω κουτσαίνοντας, και να μην δίνω όλη μου την καρδιά και το μυαλό και την ψυχή και όλο μου το είναι στον Χριστό, που μου έδωσε την ζωή; Όλος ο σκοπός της ζωής μου είναι να κάνω τον Θεό να χαμογελά.
Ελπίζω, μερικά απ’ αυτά που είπα, να έχουν νόημα. Βγήκαν μέσα από την καρδιά μου. Ο Θεός να σας ευλογεί.
Περιοδικό “Η Δράσις μας”, τεύχος Μαΐου 2010
Βλέπετε, κυρίες και κύριοι, είμαι πιο αδύναμη από τους περισσότερους από σας, αλλά αυτό είναι το κήρυγμά μου. Πληρώνω αυτό το μικρό τίποτα για να μπορώ να κηρύττω στον κόσμο και να προσφέρω ελπίδα. Παρεξηγούμε το πόσο όμορφο μπορεί να είναι το μαρτύριο! Δεν το προκαλώ, αλλά όταν έρχεται, ο Θεός έχει τη δυνατότητα να κάνει και τα πιο άθλια πράγματα όμορφα.
Έχω συναντήσει τη βιολογική μου μητέρα και την έχω συγχωρήσει. Είναι πολύ διαταραγμένη προσωπικότητα. Ήρθε και με βρήκε μετά από μία εκδήλωση και είπε: “Γεια σου, είμαι η μητέρα σου”. Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα, αλλά καθώς αυτή μου μιλούσε με ταραχή και οργή, εγώ σκεφτόμουν: ''Δεν σου ανήκω. Ανήκω στον Χριστό. Είμαι το κορίτσι Του, και είμαι πριγκίπισσα!…''
Θα ήθελα προτού τελειώσω να απευθυνθώ σοτυς άντρες που είναι σ’ αυτή την αίθουσα: Άντρες, είστε φτιαγμένοι για να υψώνετε το ανάστημά σας και να υπερασπίζετε τις γυναίκες και μετά να μας αφήνετε μόνες. Είστε φτιαγμένοι για να είστε ευγενικοί και γενναιόδωροι και δυνατοί, διότι, άντρες, προσέξτε με: Είμαι πολύ κουρασμένη για να κάνω το δικό σας καθήκον!
Στους πολιτικούς, που ακούν, θα πω το εξής: Είστε φτιαγμένοι για μεγαλοσύνη. Αφήστε τη διπλωματία στην άκρη. Προορισμός σας είναι να υπερασπίζεστε ό,τι είναι σωστό και καλό. Τι είδους άνθρωποι θέλετε να είστε; Άνθρωποι με εμμονή στη δική τους δόξα ή άνθρωποι με εμμονή στην δόξα του Θεού; Έφτασε η στιγμή να πάρετε θέση. Ο Θεός θα σας βοηθήσει, ο Θεός θα είναι μαζί σας.
Θα τελειώσω με αυτό: Μερικοί ίσως είναι ενοχλημένοι, διότι μιλώ συνέχεια για τον Θεό και τον Κύριο Ιησού. Μα πώς είναι δυνατόν να περπατώ στην γη, έστω κουτσαίνοντας, και να μην δίνω όλη μου την καρδιά και το μυαλό και την ψυχή και όλο μου το είναι στον Χριστό, που μου έδωσε την ζωή; Όλος ο σκοπός της ζωής μου είναι να κάνω τον Θεό να χαμογελά.
Ελπίζω, μερικά απ’ αυτά που είπα, να έχουν νόημα. Βγήκαν μέσα από την καρδιά μου. Ο Θεός να σας ευλογεί.
Περιοδικό “Η Δράσις μας”, τεύχος Μαΐου 2010
23 Οκτωβρίου, 2020
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ;
Ἐκεῖνο τὸ πρωινὸ ὁ ἥλιος, ἂν μποροῦσε, θὰ ἤθελε νὰ μὴν ἀνατείλει.
Γιὰ νὰ μὴν τὴ δεῖ, τὴν κόρη του, τὴν ἀγαπημένη, τὴ Μαρία του.
Γιατὶ ἦταν θολὸς ὁ οὐρανὸς καὶ τ᾿ ἄστρα βουρκωμένα. Μὰ κλαῖνε τ᾿ ἄστρα; Κλαῖνε!... Κάποτε... Κάποτε κι οἱ οὐρανοὶ πονοῦν καὶ τ᾿ ἄστρα κάποτε δακρύζουν. Κάποτε; Ὄχι κάποτε... Τώρα! Νά: «Καὶ ἐγένετο ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, καὶ ἰδοὺ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ παραστῆναι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἦλθε μετ᾿ αὐτῶν» (Ἰὼβ α΄ 6).
Καὶ ὁ πειραστὴς γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ζήτησε τὴν ἄδεια τοῦ Κυρίου τῶν πάντων νὰ χτυπήσει. Ὄχι ἀόριστα. Ἐκεῖ νὰ χτυπήσει. Ἐκεῖ! Τὸ σπίτι τὸ ἀγαπημένο, μὲ τοὺς εὐλογημένους γονεῖς καὶ τὰ 10 παιδιά τους· καὶ τὸ μικρότερο, τὸ μωρὸ τῶν μόλις δυόμισι μηνῶν. –Ἄφησέ με, θὰ εἶπε τὸ πονηρὸ πνεῦμα στὸν Παντεπόπτη. Δῶσ᾿ μου τὴν ἄδεια νὰ τοὺς χτυπήσω, καὶ τότε θὰ δεῖς πόσο ἀξίζει ἡ πίστη καὶ ἡ εὐλάβειά τους... Θὰ Σοῦ τὰ ψάλουν κατὰ πρόσωπον.
Καὶ Τοῦ ἔψαλαν... Πῶς Τοῦ ἔψαλαν! Μόλις τὸ φθονερὸ τέρας τόλμησε κατάστηθα νὰ χτυπήσει... Ἦταν πρωί. Νύχτα ἀκόμη. Κι ἦταν τόσο ὡραία ἐκείνη ἡ νύχτα.
Κι ἡ Μαρία, ἡ μάνα τῶν 10 παιδιῶν εὐτυχισμένη. Ἦταν μαία ἡ Μαρία. Κι εἶχε τὴ νύχτα ἐκείνη ξαγρυπνήσει γιὰ νὰ βοηθήσει στὴ γέννα μιᾶς συγγενοῦς της μὲ 8 παιδιά.
Ποῦ εἶναι ἡ Μαρία; Κι ὅταν τὸ μωρὸ γεννήθηκε ὑγιές, χαριτωμένο... πόση ἦταν ἡ χαρά της!
Ἄλλο ἕνα παιδάκι, ἕνα ἀκόμη πλάσμα εἶχε γεννηθεῖ στὴ στείρα Ἑλλάδα. Τὴ στείρα καὶ φόνισσα Ἑλλάδα μὲ τὶς τόσες χιλιάδες κατ᾿ ἔτος δολοφονικὲς ἐκτρώσεις.
Καὶ ἡ Μαρία εἶχε συμβάλει ἀποφασιστικὰ στὴ νέα γέννα. Ὤ, ναί! Κουράστηκε,... αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια. Ὅλη τὴ νύχτα ξαγρύπνησε δίπλα στὴν ἑτοιμόγεννη νέα μητέρα.
Ὅμως πόση χαρὰ τώρα, πόση εὐτυχία! Πόση εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Θεό, ποὺ τὴν ἀξίωσε νὰ συντελέσει στὸν ἐρχομὸ τῆς νέας ζωῆς! Πλημμυρισμένη ἀπὸ τέτοια αἰσθήματα χαιρέτησε γλυκὰ τὸ μωράκι καὶ τὴ φίλη της καὶ πῆρε τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς.
Ἔπρεπε τώρα νὰ γυρίσει στὸ σπίτι, στὰ πουλάκια της, μάλιστα στὴ μικρούλα Εὔα της τῶν δυόμισι μόλις μηνῶν.
Ἔτσι χαρούμενη μπῆκε στὸ αὐτοκίνητό της. Ἐλάχιστη ἡ κίνηση στοὺς δρόμους τέτοια πολὺ πρωινὴ ὥρα, γι᾿ αὐτὸ κινήθηκε γρήγορα. Καὶ νά ποὺ στὴ στροφὴ θὰ ἄφηνε πιὰ τὸν κεντρικὸ δρόμο καὶ σὲ λίγο... ἡ σκέψη της ἔτρεχε κιόλας στὰ πουλάκια της... Ὅμως ἐκεῖ ἀκριβῶς τὴν περίμενε ὁ πειραστής.
Ἦταν ὁ πολὺς κόπος; Ἦταν ἡ ξαγρύπνια τῆς νύχτας; Ἦταν κάτι ἄλλο;... Τὰ βλέφαρά της ἔκλεισαν, ἔγειρε στὸ πλάι... ...Τραντάχτηκε βίαια τὸ μεγάλο φορτηγό... Θόλωσε ὁ οὐρανός, βούρκωσαν τ᾿ἄστρα, σώπασαν ξάφνου τοῦ δάσους τὰ πουλιά.
Λίγο ἀργότερα ἄρχισαν νὰ φεύγουν τὰ μηνύματα,
νὰ χτυποῦν τὰ τηλέφωνα ἐπίμονα:
–Ἡ Μαρία...
–Ἡ Μαρία;
Τὸ χέρι ἔμενε μετέωρο, ἡ φωνὴ χανόταν μέσα σὲ
λυγμούς.
–Δὲν εἶναι δυνατόν...
Κι ὅμως ἦταν...
Ἡ σύγκρουση ἔγινε τὴν Πέμπτη, ἡ κηδεία ὁρίστηκε τὸ Σάββατο στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου στὸ Μήλεσι τῆς Ἀττικῆς.
Οἱ χιλιάδες συγγενεῖς, φίλοι, γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι ἔφθαναν συγκινημένοι. Ἡ
περιοχὴ πνίγηκε στὰ αὐτοκίνητα. Ὁ μεγάλος Ναὸς
πλημμύρισε. Ἡ συγκίνηση, ὁ πόνος στὸ κατακόρυφο.
Μέχρι τὴν ὥρα ποὺ ἔφθασε στὸν Ναὸ τὸ λείψανο.
Ἄλλαξε ξάφνου ἡ ἀτμόσφαιρα. Δὲν ὑπῆρχε θάνατος.
Δὲν ὑπῆρχε νεκρός.
Στόμα μὲ στόμα ἀπὸ τὰ χείλη
τοῦ συζύγου καὶ τῶν παιδιῶν ὁ Ναὸς μύρισε – πλημμύρισε! – Ἀνάσταση. Μὲς στὴν καρδιὰ τοῦ καλοκαιριοῦ γιορτάστηκε δεύτερη Πασχαλιά. Οἱ τυπικὲς εὐχὲς ἀποδιοργανώθηκαν:
– Συλλυπητήρια... Χριστὸς ἀνέστη!
– Νὰ τὴ θυμάστε... Χριστὸς ἀνέστη!
– Ζωὴ σὲ σᾶς... Χριστὸς ἀνέστη!
– Κουράγιο... Χριστὸς ἀνέστη!
– Καλὸ Παράδεισο... Χριστὸς ἀνέστη!
Ἀνέστη!
Ἀλλὰ ἡ Μαρία... Ποῦ ἦταν ἡ Μαρία;
–Ἐδῶ εἶμαι, ψιθύριζε στὸν καθένα. Ἐδῶ, κοντά σας!
Κοντὰ στὸν ἄντρα μου, στὰ 10 παιδιά μου, στὴ μικρή μου Εὔα. Κοντὰ στὴ μάνα, τὸν πατέρα, τὴν πεθερά μου. Δὲν πέθανα, δὲν ὑπάρχει θάνατος, εἶμαι
ζωντανὴ κοντά σας...
Ὁ ἀναστάσιμος ψίθυρός της ἑνώθηκε στὸ τέλος μὲ
τὴ γλυκιὰ φωνὴ τοῦ γιοῦ της ποὺ ἔψαλε τὸν Ἀπόστολο. Κι ὅταν ἐκείνου ἡ φωνὴ ράγισε στὴν τελευταία
φράση «καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα», οἱ
ἄγγελοι ἔμειναν ἄφωνοι, ἀποθαυμάζοντας τὴν κορυφαία ἐκείνη δοξολογία, ποὺ συνέτριβε τὸ τέρας τοῦ
κακοῦ καὶ ὁμολογοῦσε:
«Ἑάλω ὁ θάνατος θανάτῳ»!
Ἀλληλούια!
ΟΣΩΤΗΡ2184
14 Φεβρουαρίου, 2020
Πτώση Ὑπουργοῦ, κοινωνίας παράνοια…
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 4, 2020
Ἔφτασε μόνο μία ἀφίσα νὰ ἐπιφέρει γενικὴ ἀναστάτωση, νὰ συνταράξει συνειδήσεις, νὰ προκαλέσει μανιώδεις ἀντιδράσεις, νὰ ὁδηγήσει τὸν ἁρμόδιο Ὑπουργὸ σὲ πράξη ντροπῆς. Διότι, καταλύοντας κάθε ἔννοια δημοκρατίας, ὁ Ὑπουργὸς Ὑποδομῶν καὶ Μεταφορῶν κ. Κώστας Καραμανλῆς διέταξε νὰ ἀπομακρυνθεῖ αὐθημερὸν ἀπὸ τοὺς χώρους τῶν σταθμῶν τοῦ Μετρὸ ἀφίσα τοῦ κινήματος «Ἀφῆστε με νὰ ζήσω», ποὺ πληροφοροῦσε τὸν κόσμο γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐμβρύου στὰ διάφορα στάδια τῆς ζωῆς του. Ἀπίστευτο κατάντημα Ὑπουργοῦ, νὰ ἐπιβάλει λογοκρισία σὲ καιροὺς δημοκρατίας.
Ἡ ὅλη ὑπόθεση ἔγινε ἀφορμὴ πλήθους συζητήσεων καὶ ἀντιπαραθέσεων ἰδίως στὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης» (social media). Ὡς συνέπεια ὅλων αὐτῶν τῶν ἀντιδράσεων ἦλθε ἡ εἰσβολὴ μελῶν τῆς ἀναρχικῆς ὁμάδας «Ρwβίκων@ς» στὸ ἰατρεῖο μιᾶς γυναικολόγου, ὅπου ἐπέφεραν καταστροφές, μὲ τὸ αἰτιολογικὸ ὅτι ἀρνήθηκε νὰ κάνει ἄμβλωση σὲ ἀσθενή της. Ἐδῶ ἡ δημοκρατία καταλύθηκε ἀκόμη ἐμφαντικότερα.
Ὅμως ἀπὸ ὅλες τὶς ἀντιδράσεις περισσότερη θλίψη προκαλεῖ αὐτὴ τῆς ἱστοσελίδας «ELLINIKA HO@XES».
Τί εἶναι αὐτὴ ἡ ἱστοσελίδα; Τὰ «ellinikahoaxes.gr» εἶναι ἕνας ἱστότοπος ποὺ ἐλέγχει ἂν τὰ δημοσιεύματα στὸ ἑλληνικὸ διαδίκτυο εἶναι σωστὰ ἢ λανθασμένα. Ἡ λέξη ho@xes σημαίνει ἀπάτη.
Ἕνα λοιπὸν ἀπὸ τὰ μέλη αὐτοῦ τοῦ ἱστοχώρου, ὁ κ. Στάμος Ἀρχοντής, ἀνέλαβε νὰ ἀποδείξει ὅτι τὰ παρατιθέμενα στοιχεῖα στὴν ἀφίσα εἶναι παραπλανητικὰ καὶ παραποιοῦν τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα. Τὸ κίνημα «Ἀφῆστε με νὰ ζήσω» ἔδωσε τεκμηριωμένη ἀπάντηση στοὺς ἰσχυρισμούς του, καὶ ἐκεῖνος ἐπανῆλθε μὲ μετριότερη ἀνταπάντηση.
Ὅμως γιὰ νὰ γίνει ἀντιληπτὸ περὶ τίνος πρόκειται, θὰ παραθέσουμε μόνο ἕνα στοιχεῖο ἀπὸ τὰ διαμφισβητούμενα. Στὴν ἀφίσα γραφόταν πρῶτο-πρῶτο τὸ ἑξῆς: «Ἤξερες ὅτι στὸ ἀγέννητο παιδὶ ἀπὸ τὴν 18η ἡμέρα κτυπᾶ ἡ καρδιά του;»
Ποιὰ ἦταν ἡ κριτικὴ ποὺ ἄσκησε σὲ αὐτὸ ὁ κ. Ἀρχοντὴς τῶν Ἑλληνικῶν Ho@xes; Εἶπε: «Αὐτὸ ποὺ ἐντοπίζουμε λοιπὸν στὶς 22-28 ἡμέρες εἶναι “πρώιμη καρδιακὴ δραστηριότητα”».
Ναί, πρώιμη! Ἀλλὰ καρδιακή. Καὶ πόση σημασία ἔχει ἂν εἶναι ἡ 18η ἡμέρα ἢ τρεῖς μέρες ἀργότερα; Αὐτὰ σημαίνουν ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι ἄνθρωπος! Καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Ho@xes ἐν προκειμένῳ, χαρακτηρίζοντας ὡς παραπλανητικὸ τὸ στοιχεῖο, διαπράττουν τὰ ἴδια ho@xes, ἀπάτη! Ἀντὶ νὰ ἐπισημαίνουν ἀπάτη, ἀπατοῦν τὰ ἴδια.
Τὸ ἔμβρυο ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς συλλήψεώς του εἶναι ἄνθρωπος καὶ ὄχι μιὰ ἄμορφη μάζα κυττάρων, ὅπως κοιμίζοντας τὴ συνείδησή τους ὑποστηρίζουν οἱ διάφορες φεμινίστριες καὶ οἱ ἐπίορκοι γιατροί. Ἐπίορκοι, διότι ὅταν πῆραν τὸ πτυχίο τους ὁρκίσθηκαν μὲ τὸν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη ὅτι δὲν θὰ προβαίνουν σὲ ἐκτρώσεις.
Διότι ἡ ἔκτρωση εἶναι φόνος καὶ οἱ στυγεροὶ συνεργοί – γιατροὶ καὶ γυναῖκες – διαπράττουν ἔγκλημα.
Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια. Καὶ δὲν ὑπάρχει παρὰ ἕνας μόνο δρόμος: Ἡ μετάνοια!
30 Απριλίου, 2018
Σεξουαλικά όργια με ανήλικες στις συναντήσεις της Χιτλερικής Νεολαίας – Τι αποκαλύπτει νέα έκθεση στη Γερμανία
900 ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΕΓΚΥΕΣ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ 1936 !!!!
Σεξουαλικά όργια με ανήλικες στις συναντήσεις της Χιτλερικής Νεολαίας – Τι αποκαλύπτει νέα έκθεση στη Γερμανία
Μια νέα
έκθεση αποκαλύπτει πως οι Ναζί κατάφεραν να κάνουν πλύση εγκεφάλου σε
εννέα εκατομμύρια παιδιά στη Γερμανία, ώστε να ακολουθούν πιστά τις
εντολές του Αδόλφου Χίτλερ.
Από το
1936 η ένταξη στη Χιτλερική Νεολαία και την Ένωση Γερμανίδων Κορασίδων
(BDM) ήταν υποχρεωτική για τα παιδιά ηλικίας 10-18 ετών με την υπόσχεση
να οικοδομήσουν έναν καλό χαρακτήρα και συντροφικότητα.
Ωστόσο,
μεικτές συγκεντρώσεις όπως εκείνη που φιλοξενούσε κάθε χρόνο η
Νυρεμβέργη, οδήγησαν σε εκατοντάδες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες προκαλώντας
τεράστιους πονοκεφάλους στην ελίτ του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.
900
κορίτσια ηλικίας 15-18 ετών έμειναν έγκυες στη διάρκεια της συγκέντρωσης
του 1936 στη Νυρεμβέρτη, με το ναζιστικό κόμμα να διατάζει τις
ανύπαντρες να κάνουν εκτρώσεις. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία από
εκείνη την περίοδο, πολλές από τις έφηβες που έμειναν έγκυες,
πιστεύεται ότι ήταν θύματα σεξουαλικών επιθέσεων. Μάλιστα ήταν τόσες οι
ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, που πολλοί χλεύαζαν τη ναζιστική οργάνωση των
κοριτσιών με το παρατσούκλι “Bund Deutsche Matratzen” - δηλαδή «Ένωση
Γερμανικών Στρωμάτων».
Η έκθεση
που φιλοξενείται στο μουσείο του Μπίλεφελντ της Γερμανίας περιλαμβάνει
καταγεγραμμένες μαρτυρίες, βιβλία, αφίσες, ταινίες και προπαγανδιστικό
υλικό που δείχνει πως δελέαζαν οι Ναζί τα παιδιά να ενταχθούν στη
Χιτλερική Νεολαία τάζοντάς τους συμμετοχή σε εκδρομές και κατασκηνώσεις
«μέσα σε πνεύμα συντροφικότητας». Αποκαλύπτει, όμως, ότι παρά τις
προσπάθειες του ναζιστικού καθεστώτος, αναφέρθηκαν αρκετές περιπτώσεις
διαφωνούντων, μικρές πράξεις ανταρσίας, που αποδείκνυαν ότι δεν
συνεθλίβη πλήρως η προσωπικότητα και η ελεύθερη βούλησή τους.
Όταν έγινε
υποχρεωτική η ένταξη στη Χιτλερική Νεολαία και την Ένωση Γερμανίδων
Κορασίδων όσοι αρνιόντουσαν να υπακούσουν, βίωναν τον κοινωνικό
αποκλεισμό, ενίοτε δε βρίσκονταν αντιμέτωποι με την απειλή εγκλεισμού
τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι γνωστότεροι αντιφρονούντες της
Χιτλερικής Νεολαίας ήταν οι Πειρατές Έντελβαϊς από εργατικές συνοικίες
μεγαλουπόλεων όπως η Κολωνία, οι οποίοι χλεύαζαν τις στολές που φορούσαν
τα μέλη της Hitler Jugend, άφηναν μακριά μαλλιά και αρέσκονταν να
διακωμωδούν τα εμβατήρια της οργάνωσης.
Οι
Πειρατές προχώρησαν μάλιστα και σε πράξεις σαμποτάζ κατά την περίοδο του
Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τον Οκτώβριο του 1944 ο αρχηγός των SS,
Χάινριχ Χίμλερ διέταξε τον δημόσιο απαγχονισμό επτά εξ’ αυτών στην
Κολωνία.
Πηγή: iefimerida.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


