Η Ανεργία είναι βασικό σύμπτωμα της Ελληνικής Κρίσης

.
Άρθρο Γνώμης του Γεωργίου Βασιλάκη Οικονομολόγου-Φοροτεχνικού

Αθήνα 29/11/2017.

Η Ανεργία είναι βασικό σύμπτωμα της Ελληνικής Κρίσης .Εκτιμήσεις για επιστροφή σε χαμηλά ποσοστά και προβληματισμοί.

Σκοπός του άρθρου είναι να προσεγγίσει θεωρητικά το μεγάλο θέμα της χώρας που συναρτάται με την ανάπτυξη και είναι η δραστική μείωση της ανεργίας.
Ανεργία Ερώτημα: Πόσα έτη χρειάζονται για να έχουμε συνθήκες απασχόλησης κανονικές, ανεργία έως 3%;

Εκτίμηση 13 έτη με βάση ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία της Ελληνικής Οικονομίας (Όπως μετά από πόλεμο).

Θύματα έχουμε; Ναι έχουμε, 28/11/2017 οι δυνάμεις κατοχής έρχονται. ΔΕΗ,ΔΕΠΑ,ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ, ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ είναι μόνο η Αρχή.

ΕΥΔΑΠ ΔΕΥΑΘ η συνέχεια ....

Άλλα ερωτήματα: Πότε θα έχουμε βγεί από το τούνελ της Ύφεσης;

Η Ελληνική Καμπύλη Beveridge από το 2009 έως σήμερα :

Η καμπύλη αυτή δείχνει τη σχέση ανάμεσα στις κενές θέσεις εργασίας και στην ανεργία, φανερώνοντας πόσο ζωντανή, είναι η ζήτηση εργασίας από τις επιχειρήσεις.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι δύο :

1) Η καμπύλη Beveridge στα υψηλά ποσοστά ανεργίας είναι οριζόντια, που σημαίνει ότι η ζήτηση εργαζομένων είναι "νεκρή" και οι όποιες θέσεις εργασίας απορροφώνται από τους ανέργους.

ΛΟΓΙΚΟ : Όταν η ανεργία έχει εκτοξευτεί, η ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες, είναι στο ναδίρ με αποτέλεσμα, οι επιχειρήσεις να απολύουν μαζικά και να προσλαμβάνουν με το σταγονόμετρο

2) Η καμπύλη γίνεται ολοένα και πιο κάθετη, όσο πλησιάζουμε σε ποσοστά ανεργίας κάτω του 20%, που σημαίνει ότι η προσφορά δεν απορροφά τόσο γρήγορα τις θέσεις εργασίας, που δημιουργούνται από τις επιχειρήσεις

ΛΟΓΙΚΟ : Καθώς η ανεργία από τα πολύ υψηλά επίπεδα υποχωρεί ολοένα και πιο χαμηλά, οι επιχειρήσεις ζητάνε ολοένα και περισσότερους εργαζόμενους, διότι η ζήτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους τονώνεται συνεχώς και η οικονομία σημειώνει, σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης

Η ανεργία μπορεί να είναι κυκλική ή διαρθρωτική.

Όταν είναι κυκλική, έχει δημιουργηθεί από μείωση της ζήτησης. Όταν είναι διαρθρωτική, έχει δημιουργηθεί από βαθιές διαρθρωτικές ανακατατάξεις στην οικονομία.

Η πρώτη μπορεί να αντιμετωπιστεί (;), με δημοσιονομικά και νομισματικά μέσα.

Η δεύτερη μπορεί να αντιμετωπιστεί, μέσω ουσιαστικών διαρθρωτικών μεταβολών και απαιτεί χρόνο.

Ένας τρόπος προσδιορισμού, του αν τα τρέχοντα επίπεδα ανεργίας, έχουν κυκλικό ή διαρθρωτικό χαρακτήρα, είναι μέσω της καμπύλης Beveridge.

Η καμπύλη Beveridge σχετίζει τα ποσοστά ανεργίας με τις κενές θέσεις εργασίας (job vacancies).

Κινήσεις πάνω στην καμπύλη αναπαριστούν κυκλικές αλλαγές στη ζήτηση εργασίας (περισσότερες κενές θέσεις εργασίας και χαμηλότερη ανεργία αποτυπώνεται με κίνηση προς τα πάνω και λιγότερες κενές θέσεις εργασίας και υψηλότερη ανεργία αποτυπώνεται με κίνηση προς τα κάτω).

Αντίθετα, κινήσεις της καμπύλης αριστερά και δεξιά αναπαριστούν διαρθρωτικές αλλαγές.

Κατά τα τελευταία 13 χρόνια, η μακροχρόνια σχέση ανάμεσα στις ποσοστιαίες μεταβολές του ποσοστού της ανεργίας και της παραγωγής ήταν κατά μέσο όρο ίση με -0,41, οπότε ο λόγος παραγωγής / ανεργίας ήταν 2,4.

Έτσι λοιπόν, μια μείωση της παραγωγής κατά 2,4%, συσχετιζόταν με μια αύξηση της ανεργίας κατά 1%.

Αξίζει να τονιστεί, ότι η σχέση αυτή, ήταν διαχρονικά σταθερή, υπό την έννοια, ότι δε διέφερε σημαντικά στην ανοδική και την καθοδική φάση, του οικονομικού κύκλου.

Το στοίχημα λοιπόν, ή θα κερδηθεί ή θα οδηγήσει σε συρρίκνωση της Οικονομίας.

Φυσικά ευχόμαστε το πρώτο.

Ένα ελληνικό πολιτικό θρίλερ

Να γίνουμε ανταγωνιστικοί δηλαδή να υπάρχει ανεργία, φτωχοποίηση και εξαθλίωση μέσω χαμηλών ημερομίσθιων ώστε να προσελκυσθούν επενδυτές για να πάρει «μπρος» η οικονομία.ΑΝΠΑ2017

Τρύφων Λιώτας
Πρόκειται για μια ελληνική ταινία μικρού μήκους με τίτλο Άσπρο Περιλαίμιο (White Collar, 2016, GR) η οποία έχει κερδίσει ήδη βραβεία στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα η ταινία απέσπασε ειδική μνεία σεναρίου στο Artfools Video Festival και το δεύτερο βραβείο ξένης ταινίας στο Sand Dune International Short Film Festival.
Η σκηνοθέτης είναι η Ναταλία Λαμπροπούλου και ο σεναριογράφος – παραγωγός ο Σωτήρης Πετρίδης.
Είναι μια απόδειξη ότι στην Ελλάδα της κρίσης συνεχίζεται να παράγεται πολιτισμός και τέχνη. Το ότι δεν το βλέπουμε οφείλεται πολύ απλά στο γεγονός ότι δεν προβάλλεται από πουθενά.
Αυτό δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο γιατί ο πολιτισμός πάντοτε επιδρά τροποποιώντας και ανατρέποντας τις σταθερές του βίου: κράτος, θρησκεία και κοινωνία - αναλόγως βεβαίως με το βαθμό ένταξής του στις επιδιώξεις τους και της αξιοποιήσεώς του απ’ αυτές.
Είναι ο κριτής τους. Και φυσικά ούτε στο κράτος, ούτε στην κοινωνία αρέσει η κριτική. Η ταινία και το μήνυμά της είναι σαφώς καλύτερα από τον πολυδιαφημισμένο «Αστακό», ο οποίος προβλήθηκε σε αίθουσες, τόνοι χαρτιού ξοδεύτηκαν σε κριτικές και διθυράμβους, κόστισε πολύ περισσότερο και θεοποίησε ηθοποιούς και σκηνοθέτες.
Και αναφέρω τον «Αστακό» γιατί υπάρχουν οι ομοιότητες της ελληνικής παραγωγής και σκηνοθεσίας καθώς και των σεναρίων επιστημονικής φαντασίας και δυστοπίας.
Σε ένα δυστοπικό μέλλον, όχι και τόσο διαφορετικό από τη σημερινή κοινωνία, οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να κάνουν το οτιδήποτε για την εύρεση εργασίας. Συγκεκριμένα παίζουν ρωσική ρουλέτα για να κερδίσουν την πολυπόθητη θέση. Η μόνη διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι στις σφαίρες.
Σήμερα το ρόλο των σφαιρών παίζουν οι αυτοκτονίες, η μεγάλη ανεργία, η μετανάστευση, η πείνα, η αδυναμία να δημιουργήσεις στα πιο δημιουργικά σου χρόνια νιώθοντας άχρηστος, η κατάθλιψη κοκ.
Όλα αυτά γίνονται, όπως και στην ταινία, στο όνομα του κέρδους και της «ανάπτυξης». Που για να έρθει πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί δηλαδή να υπάρχει ανεργία, φτωχοποίηση και εξαθλίωση μέσω χαμηλών ημερομίσθιων ώστε να προσελκυσθούν επενδυτές για να πάρει «μπρος» η οικονομία.
Τι είναι μερικοί θάνατοι μπροστά σε τέτοια μεγαλεία;
Δεν είναι κακό, τουναντίον, μερικές «σφαίρες» (αυτοκτονίες και μετανάστευση) δρουν θαυματουργά: μειώνουν την ανεργία…
Στο μόνο σημείο που υπάρχει διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι οι θέσεις εργασίας: στο μέλλον παλεύουν για μια θέση σε τράπεζα αλλά στο παρόν οι σφαίρες πέφτουν για μια αξιοσέβαστη θέση σερβιτόρου, ντελιβερά ή το πολύ υπαλλήλου σε σουπερμάρκετ. 
http://www.stontoixo.com/2017/03/blog-post_23.html 

Να τι έκανε τελικά ο νεαρός Βρετανός που μάζευε λεφτά για το ελληνικό χρέος

Να τι έκανε τελικά ο νεαρός Βρετανός που μάζευε λεφτά για το ελληνικό χρέος !

Ο μονος  φιλελληνας απο ολους τους ευρωπαιους προερχεται απο χωρα που προσφατα ψηφισε οχι στην γερμανικη ΕΕ!

Είναι ωραίο να ξέρεις ότι ένα όνειρο που δεν έγινε πραγματικότητα μετασχηματίστηκε σε κάτι άλλο και έγινε βοήθεια ουσιαστική. Πριν από λίγο καιρό η επιθυμία ενός νεαρού φιλέλληνα, του Thom Feeney, να συγκεντρώσει 1,6 δις ευρώ για να βοηθήσει να ξεπεραστεί η ελληνική οικονομική κρίση είχε γίνει viral, όπως άλλωστε και το #GreekBailOutFund. Μόνος, σε μία εκστρατεία, που – ας μη γελιόμαστε κάποιοι θεώρησαν ρομαντική, αλλά με στόχο άπιαστο – ο Feeney κατάφερε να συγκεντρώσει 289.152 ευρώ. Σ’ αυτό συνέβαλαν 13.885 δωρητές απ’ όλον τον κόσμο, η ευγενική σκέψη συγκίνησε, γράφτηκαν διάφορα υμνητικά, αλλά η σκληρή πραγματικότητα επικράτησε και ο αρχικός δεν επετεύχθη: η σκληρή πραγματικότητα επικράτησε και το θέμα μαζί με το όνειρο φαινομενικά ξεχάστηκε.

Φαινομενικά, γιατί ο ευφυής βρετανός δεν το έβαλε κάτω. Όταν αξιολόγησε την ανταπόκριση του κόσμου στις πραγματικές της διαστάσεις και συνειδητοποίησε την απήχηση του topic #Greek Crowdfund είχε την έμπνευση να συνεργαστεί με το Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο «Δεσμός» που δημιουργήθηκε το 2012 από μία ομάδα νέων, σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί υπεύθυνα και αποτελεσματικά η ιδιωτική πρωτοβουλία στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Η επαφή έφερε τη δημιουργία του προγράμματος «Δεσμός για τους Νέους» και τώρα ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια αλυσίδα βοήθειας για την καταπολέμηση της νεανικής ανεργίας.

Η Μαρίνα Σωτήριου, ιδρυτικό μέλος του Δεσμού και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου, με τον Thom Feeney και την Ειρήνη Παπαγιαννούλη, υπεύθυνη του προγράμματος «Δεσμός για τους Νέους» στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων των πρώτων 6 μηνών

Το αποτέλεσμα; Σύμφωνα με την Ειρήνη Παπαγιαννούλη, υπεύθυνη του προγράμματος, η οποία και παρουσίασε τον αντίκτυπο των πρώτων 6 μηνών, πρακτικά, από τον περασμένο Ιανουάριο μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος που επιχορηγείται αποκλειστικά από δωρητές, ο «Δεσμός» υποστήριξε τη δημιουργία 15 θέσεων εργασίας αποκλειστικά για νέους 18-29 ετών, που ως τότε ήταν άνεργοι, σε 15 κοινωφελείς οργανισμούς σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Δράμα. Οι οργανισμοί και υποψήφιοι εργαζόμενοι επελέγησαν κατόπιν ανοιχτής πρόσκλησης για προτάσεις και αφού αξιολογήθηκαν περισσότερες από 100 αιτήσεις.

Στην παρούσα φάση ο αντίκτυπος του προγράμματος αγγίζει 20.000 άτομα σε όλη την Ελλάδα, με γεωγραφική κάλυψη που ολοένα και επεκτείνεται πέρα από τις έδρες των οργανισμών σε περιοχές όπως η Χαλκίδα, η Τρίπολη, η Λαμία, το Ναύπλιο, το Άργος, η Λέρος, το Κιλκίς, αλλά και πόλεις εκτός Ελλάδος όπως η Λεμεσός, η Λευκωσία κ.ά.

O Thom Feeney, μιλάει για το πως ξεκίνησε την εκστρατεία του Greek Crowdfund, αλλά και πως αισθάνεται σήμερα, βλέποντας τα αποτελέσματα της εκστρατείας αυτής, ένα χρόνο αργότερα

Για την κυρία Παπαγιαννούλη, εξίσου σημαντικός είναι και ο ποιοτικός αντίκτυπος, καθώς τόσο καθώς, τόσο οι νέοι εργαζόμενοι, όσο και πολλοί από τους 20.000 έμμεσα επωφελούμενους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες έχουν δει τη ζωή τους να αλλάζει ριζικά.

«Χάρις στο σημαντικό έργο που παράγεται από τους συμμετέχοντες του προγράμματος και το ζήλο που αυτοί επιδεικνύουν, οι οργανισμοί έχουν καταφέρει να οργανωθούν επαγγελματικά, να αναπτύξουν μεθοδικά τη δράση και τα προγράμματά τους, να μειώσουν το χρόνο ανταπόκρισης στα αιτήματα επωφελουμένων τους, βελτιώνοντας την ποιότητα του έργου τους, να αξιοποιήσουν αποτελεσματικότερα περισσότερους εθελοντές, να επεκτείνουν το δίκτυο των συνεργατών τους, αλλά και να αναζητήσουν και να εξασφαλίσουν επιπλέον χρηματοδότηση», εξηγεί.

Όπως επισημαίνουν τα μέλη του «Δεσμού», «με τη νεανική ανεργία στη χώρα μας να βρίσκεται στο 52,4% τον Μάρτιο του 2016 και έναν στους τρείς Έλληνες να ζει σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, τα αποτελέσματα του προγράμματος κατά το πρώτο μόλις εξάμηνο εργασίας των νέων είναι πολύ ενθαρρυντικά με τη συνέχιση του προγράμματος να διαφαίνεται επιτακτική».

Αυτοί ήταν οι πρώτοι 6 μήνες. Ούτε ο Feeney (που πριν λίγες μέρες βρέθηκε στην Αθήνα ως επίτιμος προσκεκλημένος του «Δεσμού»), ωστόσο, ούτε τα μέλη του «Δεσμού» σταματούν εδώ. Πιστεύουν – και για την ώρα το αποτέλεσμα τους δικαιώνει – ότι αν μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα κατάφεραν να αλλάξουν τόσο τα δεδομένα με τη δημιουργία προϋποθέσεων για την καταπολέμηση της νεανικής ανεργίας και για την έμπρακτη βοήθεια σε ευπαθείς ομάδες, η συνέχεια μόνο καλύτερη μπορεί να είναι.

Κι αυτό δεν είναι όνειρο ή απλώς μια αισιόδοξη σκέψη: αν μπόρεσε κάποιος, έξω από το ελληνικό πρόβλημα, να σκεφτεί σαν να ζούσε μέσα σ’ αυτό και να δημιουργήσει ένα τόσο ισχυρό κάλεσμα με χειροπιαστό αποτέλεσμα, σίγουρα η εκ τω έσω ευαισθητοποίηση μπορεί να διατηρήσει ανθρώπους στην αγορά εργασίας, ακόμη και τώρα, ένα καλοκαίρι μετά την επιβολή των capital controls και τη χειρότερη φάση της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Πηγή: http://www.lifo.gr/articles/greece_articles/107167?ref=nl_160713

mysalonika