Σήμερα γιορτάζουμε και τον οσιο Πατέρα μας Ιωάννη Θέριστο. Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ένας Ιταλός Βυζαντινός μοναχός, που ονομαζόταν Θέριστος ή «θεριστής». Παρά το γεγονός ότι πέθανε σχεδόν έναν αιώνα μετά το Μεγάλο Σχίσμα του 1054, είναι άγιος τόσο στην Καθολική όσο και στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η μητέρα του Αγίου Ιωάννη καταγόταν από την Καλαβρία αιχμαλωτίστηκε ομως απο τους Σαρακηνούς και μεταφέρθηκε στο Παλέρμο, όπου και γέννησε τον οσιο . Σε ηλικία 14 ετών, παρακινήθηκε από τη μητέρα του να καταφύγει στην πατρίδα του. Πέρασε το στενό της Μεσσήνης με βάρκα χωρίς κουπιά και πανιά και έφτασε στο Μοναστήρι. Οι κάτοικοι βλέποντάς τον ντυμένο Μαυριτανό τον πήγαν στον Επίσκοπο, ο οποίος τον ανέκρινε. Το αγόρι απάντησε ότι ζητούσε να βαπτιστεί, αλλά ο επίσκοπος τον υπέβαλε σε σκληρές δοκιμασίες πριν του δώσει το όνομά του. Μόλις μεγάλωσε, ένιωσε όλο και περισσότερο έλξη για τη ζωή των μοναχών που ζούσαν στις σπηλιές γύρω από το Στύλο, γοητευμένοι από το παράδειγμα δύο Βασιλικών ασκητών, του Αμβροσίου και του Νικολάου. Μετά από πολλή επιμονή, και παρά το νεαρό της ηλικίας του, έγινε δεκτός στο κοινόβιο. Διακρίθηκε για την αρετή, τόσο που αργότερα εξελέγη ηγούμενος. Βρήκε στο Cursano έναν θησαυρό που ανήκε στην οικογένειά του και ακολουθώντας τον κανόνα του Αγίου Βασιλείου τον μοίρασε στους φτωχούς. Μια φορά τον Ιούνιο, την εποχή του τρύγου, πήγε να επισκεφτεί στο Μοναστήρι έναν ιππότη που είχε εξασφαλίσει την τροφή για τις αναγκες του μοναστηριου. Πήρε μαζί του μια φιάλη κρασί και λίγο ψωμί. Όταν έφτασε σε δύο χωράφια, που ονομάζονταν Marone και Maturavolo, πρόσφερε στους αγρότες το ψωμί και το κρασί. Ξεσηκώθηκε μια μανιώδης καταιγίδα, διακινδυνεύοντας την καταστροφή της σοδειάς, αλλά μέσω της προσευχής του Ιωάννη η καταιγίδα σταμάτησε μέχρι να θεριστεί το σιτάρι και να συγκεντρωθεί σε στάχυα. Έτσι βοήθησε στη συγκομιδή ως εκ θαύματος μιας μεγάλης σοδειάς πριν από τον καταστροφικό καιρό, σώζοντας τους ντόπιους από την πείνα. Αυτό και άλλα επεισόδια που μαρτυρούν τη βοήθεια που εδωσε στους αγρότες, του χάρισε το όνομα «θεριστής». Ο ιδιοκτήτης των χωραφιών, εντυπωσιαμενος από το περιστατικό, τα δώρισε στο μοναστήρι. Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεριστού είναι το μοναδικό Ανατολικό Ορθόδοξο Μοναστήρι που λειτουργεί στην Ιταλία. Είθε να μεσολαβεί για μας πάντοτε.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιωαννης θεριστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιωαννης θεριστης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
22 Φεβρουαρίου, 2023
24 Φεβρουαρίου, 2020
Ο Ὅσιος Ιωάννης ὁ θεριστής
εορταζει 24 Φεβρουαριου


Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ θεριστὴς ἀνήκει στοὺς Ὀρθοδόξους Ἁγίους τῆς Δύσεως τοῦ 11ου αἰῶνος. Ἡ καταγωγή του ἦταν ἀπὸ τὴν Καλαβρία, ἀπὸ τὸ Κουρσάνο κοντὰ στὸ Στῦλο. Τόπος ὅμως τῆς γεννήσεώς του ἦταν πιθανῶς τὸ Παλέρμο τῆς Σικελίας. Ἐκεῖ βρέθηκε ἐγκυμονοῦσα ἡ μητέρα του Καλλίστη, συρομένη αἰχμάλωτη ἀπὸ Σαρακηνοὺς πειρατές. Καὶ ἐκεῖ τὸν γέννησε μέσα στὸ χαρέμι ἑνὸς φημισμένου μουσουλμάνου. Ἡ πιστὴ μητέρα φρόντισε μὲ αἴσθημα εὐθύνης νὰ γαλουχήσει τὸ μικρό της σπλάχνο μὲ τὰ νάματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ νὰ τὸ καθοδηγήσει σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὸ μικρό της παιδὶ δεχόταν μὲ δίψα τὴ θεία διδασκαλία. Καθὼς μεγάλωνε, ποθοῦσε μὲ λαχτάρα νὰ βαπτισθεῖ καὶ νὰ γίνει Χριστιανός. Γι’ αὐτὸ σὲ ἡλικία 14 ἐτῶν ἔφυγε κρυφὰ μόνος του καὶ ἦρθε στὴν Καλαβρία, στὸν τόπο τῶν προγόνων του. Ἐκεῖ ὁ μικρὸς ἔφηβος συναντήθηκε μὲ τὸν τοπικὸ Ἐπίσκοπο. Τοῦ ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμία του. Καὶ ἀφοῦ ὁ Ἐπίσκοπος ἐξακρίβωσε τὴν ἁγνότητα τῶν προθέσεών του, τὸν κατήχησε καὶ τὸν βάπτισε δίδοντάς του τὸ ὄνομα Ἰωάννης.
Τὸ ὄνομα τοῦ μεγάλου ἀσκητῆ τῆς ἐρήμου τοῦ Ἰορδάνη, τοῦ Τιμίου Προδρόμου, συγκινοῦσε ἀφάνταστα τὸν Ὅσιό μας. Μέ πολλὴ εὐλάβεια ἀσπαζόταν τὴν ἱερὴ εἰκόνα του καὶ ἐπιθυμοῦσε βαθιὰ νὰ ἀκολουθήσει τὸν μοναχικὸ βίο. Μὲ ὑπόδειξη τοῦ Ἐπισκόπου ὁ Ὅσιος ἦλθε στὸ ὄρος Κονσολίνο σὲ κάποιο ἀρχαῖο μοναστήρι. Ἐκεῖ δύο εὐλαβεῖς ἀσκητές, ὁ ὅσιος Ἀμβρόσιος καὶ ὁ ὅσιος Νικόλαος, ἐμύησαν τὸν Ἰωάννη στὴν ὀρθόδοξη ἀσκητικὴ ζωή. Ὁ ὅσιος Ἰωάννης, ἀφοῦ παρέδωσε στοὺς πτωχοὺς τὸν πλοῦτο ποὺ βρῆκε κρυμμένο στὸ πατρικό του σπίτι, ἀφοσιώθηκε ἀπερίσπαστος στὴν ἐν Χριστῷ ἄσκησή του.
Ἀσκοῦσε ἀγόγγυστη ὑπακοὴ στοὺς προεστῶτες, ἐργαζόταν τὰ διακονήματα μὲ χαρὰ καὶ προσευχόταν ἀδιάλειπτα. Δὲν παρέλειπε ὅμως καὶ τὸ καθῆκον τῆς ἀγάπης πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ Ἰωάννης ἦταν φύση καλοσυνάτη καὶ στοργική. Ἔδειχνε ἰδιαίτερη προθυμία νὰ βοηθεῖ τοὺς πτωχοὺς χωρικοὺς στὰ χωράφια στὸ θερισμὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ καλοκαιριοῦ.
Ὁ Συναξαριστὴς μᾶς ἀναφέρει καὶ ἕνα παράδοξο γεγονός. Συνέβη κάποτε ὁ ὅσιος Ἰωάννης νὰ ἐπισκεφθεῖ σὲ ὥρα θερισμοῦ χωρικοὺς στὰ χωράφια τους. Καὶ μὲ καλοσύνη τοὺς πρόσφερε λίγο φαγητὸ καὶ λίγο κρασί. Καθὼς δὲ ξεκουράζονταν οἱ χωρικοί, ξέσπασε καταιγίδα καὶ αὐτοὶ ἔτρεξαν νὰ ἀσφαλισθοῦν. Ὅταν ἐπέστρεψαν λίγο μετὰ στὰ χωράφια τους, ἀντίκρισαν ἔκπληκτοι ἕνα θαῦμα: ὅλο τὸν καρπὸ θερισμένο καὶ ἀσφαλισμένο σὲ δεμάτια! Τί εἶχε συμβεῖ; Ὁ Ἰωάννης εἶχε προλάβει, πρὶν ξεσπάσει ἡ πρωινὴ αὐτὴ καταιγίδα, μὲ τρόπο ταχύτατο – θαυματουργικὸ νὰ θερίσει καὶ νὰ δεματίσει τὸν καρπό. Στὸ θαῦμα ἀκριβῶς αὐτὸ ὀφείλεται ἡ προσωνυμία του «θεριστής».
Ὁ Ὅσιος ἔκτισε μεγαλύτερο μοναστήρι στὸ ὄνομα τῆς «ἁγίας μητέρας τοῦ Θεοῦ». Καὶ ὑπῆρξε ὁ ἴδιος κτήτοράς του καὶ ἡγούμενος μὲ μεγάλο κύρος. Ἔδινε πρῶτος τὸ παράδειγμα ἑνὸς καλοῦ ποιμένος ποὺ φρόντιζε μὲ θυσία καὶ ἀνιδιοτέλεια γιὰ τὰ λογικά του πρόβατα – τοὺς μοναχούς του.
Ζοῦσε μὲ πολὺ μεγάλη ἐγκράτεια καὶ νήψη καὶ ἐπιτελοῦσε θαύματα θεραπείας πολλῶν ἀσθενῶν μὲ τὴ δύναμη τῆς θερμῆς προσευχῆς του.
Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ἐκοιμήθη εἰρηνικὰ σὲ ἡλικία περίπου 75 ἐτῶν. Μετὰ τὴν κοίμησή του ἡ Μονὴ μετονομάσθηκε σὲ Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Θεριστοῦ καὶ παρέμεινε σὲ ἀκμὴ μέχρι τὸν 17ο αἰώνα.
Στὶς ἡμέρες μας στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Καλαβρίας συντελεῖται μιὰ ἀναγέννηση τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἂς δέεται ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ θεριστής, ὥστε ἡ ἱερὰ Μονή του – ποὺ σήμερα ἀνακαινίζεται – ποτὲ νὰ μὴν ὑποταχθεῖ στὸ σκοτάδι τοῦ Παπισμοῦ, ἀλλὰ νὰ μεταδίδει στὴν πλανεμένη Δύση ἀνόθευτο τὸ φῶς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καὶ πολλοὺς προσκυνητὲς καλοπροαίρετους Ρωμαιοκαθολικοὺς νὰ μεταστρέφει καὶ νὰ ὁδηγεῖ στὴν ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη Πίστη πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου Παντοκράτορος.
«Ἀπό τό περιοδικό «Ο ΣΩΤΗΡ»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
