ΤΑ 4 και 1 ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ !

Διηγήματα - Αληθινές ιστορίες
Πριν από πολλά χρόνια ένας βασιλιάς ήθελε να διαλέξει έναν ειλικρινή και αξιόπιστο άνθρωπο του βασιλείου του για σύμβουλό του. Αφού έψαξε και ρώτησε πολλούς, κάλεσε στα ανάκτορα πέντε άνδρες που είχαν καλή φήμη. Ήταν προικισμένοι με εξυπνάδα και μόρφωση. Είχαν και ευγένεια καταγωγής.
Όταν παρουσιάστηκαν μπροστά του, ο βασιλιάς κράτησε στα χέρια του πέντε διαμάντια και τους είπε:
— Με τα πέντε αυτά διαμάντια θα αμείψω εκείνον από εσάς, ο οποίος θα φανεί και θα αποδειχθεί ειλικρινής μαζί μου. Θέλω, λοιπόν, αγαπητοί μου, να μου πείτε αληθινά τη γνώμη σας για τη βασιλική μου δύναμη και δόξα. Δεν θα μου απαντήσετε βιαστικά. Σας δίνω χρόνο να σκεφτείτε. Είπαμε, θέλω την αλήθεια. Και μην ξεχνάτε την αμοιβή σας, είπε κι έδειξε τα λαμπερά διαμάντια στα χέρια του.
Πραγματικά, μετά από μέρες ξαναβρέθηκαν και οι πέντε μπροστά στον βασιλιά.
— Λοιπόν, περιμένω τις απαντήσεις σας, κι εγώ είμαι έτοιμος για την αμοιβή που αξίζει στον καθένα σας.
Άρχισαν ο ένας μετά τον άλλον οι τέσσερις ευγενείς πολίτες του βασιλείου του να εκθειάζουν τον βασιλιά για τη δικαιοσύνη, τη σύνεση και τη σοφία του, για την εξυπνάδα και την ανδρεία του. Να μιλούν για τη δόξα του, που θαμπώνει όλους τους υπηκόους του.
— Εσύ είσαι ο ενδοξότερος βασιλιάς στην ιστορία του κράτους μας.
— Η δύναμή σου δεν συγκρίνεται εύκολα με άλλων βασιλέων, τόσο μεγάλη είναι.
— Κι αν μιλήσουμε για την ικανότητά σου να διοικείς τον στρατό μας, που εξασφαλίζει την ειρήνη και τη δύναμη του κράτους μας, εκεί είναι που δύσκολα θα βρεθεί άλλος σαν εσένα, βασιλιά μου!
— Αυτό που περισσότερο σε κάνει μεγάλο κι ένδοξο, βασιλιά μου, είναι η εξυπνάδα και η ευγλωττία σου.
Έλεγαν… έλεγαν οι τέσσερις πρώτοι χωρίς σταματημό, θαμπωμένοι από την αξία και το μέγεθος της αμοιβής. Επιθυμούσαν τόσο πολύ να αποκτήσουν τα διαμάντια! Αφού τους άκουσε ο βασιλιάς, έδωσε στον καθένα κι από ένα λαμπερό διαμάντι, όπως είχε υποσχεθεί, κι έπειτα γύρισε με απορία στον πέμπτο άνδρα, που έμενε σιωπηλός τόση ώρα.
— Εσύ, δεν έχεις να απαντήσεις κάτι, άνθρωπέ μου;
— Ναι, βέβαια. Κι αυτό θα κάνω αμέσως, βασιλιά μου. Σκέφτηκα πολύ την ερώτησή σου και να τι έχω να σου πω με σεβασμό κι αγάπη. Η βασιλική σου δύναμη είναι μια παρακαταθήκη, ένα δώρο του Θεού στα χέρια της μεγαλειότητάς σου, για την ευτυχία του λαού. Μια μέρα θα σου ζητήσει λόγο ο Θεός γι’ αυτή τη δύναμη που σου εμπιστεύθηκε.
Όσο για τη βασιλική σου δόξα, θα είναι παροδική και ψεύτικη, αν θελήσεις να τη στηρίξεις μόνο σε πολεμικά κατορθώματα κι όχι στην τίμια και συνετή βιοτή σου, στην τήρηση των νόμων, στη συνέπεια στα καθήκοντά σου και στην υπηρεσία του λαού. Αυτά είχα να σου πω μαζί με το σεβασμό και την υποταγή μου.
Ο βασιλιάς άκουγε με προσοχή τα λόγια αυτά. Έπειτα έμεινε για ώρα σκεφτικός, και τέλος είπε:
— Καλέ μου άνθρωπε, δεν θα σου δώσω το πέμπτο διαμάντι, που ίσως περιμένεις. Σε σένα θα δώσω ολόκληρη την εμπιστοσύνη και την αγάπη μου. Θα μείνεις για πάντοτε κοντά μου. Είμαι ευτυχής που βρήκα τον φίλο και τον σύμβουλο που αναζητούσα.
Την επόμενη μέρα επανήλθαν οι τέσσερις άνδρες δυσαρεστημένοι εκφράζοντας τη λύπη τους.
— Είσαι άδικος, βασιλιά μας. Τα διαμάντια που μας έδωσες ήταν ψεύτικα, ενώ εμείς…
Τότε απάντησε ο συνετός βασιλιάς:
— Εσείς μου δώσατε ψεύτικες και κολακευτικές απαντήσεις στο ερώτημά μου. Με γεμίσατε με επαίνους και θριαμβολογίες, γι’ αυτό κι εγώ σας άμειψα με κίβδηλα διαμάντια. Σας πλήρωσα με τον ίδιο τρόπο. Γιατί απορείτε και λυπάστε;
* * *
Πόσο απαραίτητο το μήνυμα της ιστορίας και για τη δική μας ζωή! Θέλεις να είσαι αξιόπιστος στην παρέα σου, στο στενό αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον σου; Θέλεις να σε εμπιστεύονται; Αγάπησε την ειλικρίνεια, την ευθύτητα, την αλήθεια. Μη φοβάσαι να την υποστηρίξεις. Έτσι θα είσαι έντιμος, αξιόπιστος, αληθινός με τον εαυτό σου και με τους γύρω σου. Έτσι θα είσαι πραγματικά κερδισμένος!
ε.π.
«Πρός τή ΝΙΚΗ», Αύγουστος 2017

Η '' ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ '' ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ

Εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀλήθεια αὐτὸ ποὺ ἔχει λεχθεῖ, ὅτι στὴν ἐποχή μας ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἀκριβοπληρωμένα ἀγαθὰ εἶναι ἡ πληροφορία. Γιὰ τὴν ἀνεύρεση τῶν εἰδήσεων, τὴ συλλογή τους, τὴ διαχείριση καὶ τὴ μετάδοσή τους ξοδεύονται τεράστια ποσά. Κι ὅσοι ὄχι ἁπλῶς ἔχουν πρόσβαση σ’ αὐτήν, ἀλλὰ μποροῦν μὲ τὸν ὁποιονδήποτε τρόπο νὰ τὴ διαχειρίζονται καὶ νὰ τὴ μεταδίδουν, δὲν βρίσκονται μόνο στὴν κορυφὴ τῆς κοινωνικῆς πυραμίδας, ἀλλὰ ἄρχουν καὶ κινοῦν τὰ νήματα τῆς σύγχρονης κοινωνίας. 

Ἡ διαχείριση τῶν πληροφοριῶν δὲν εἶναι μόνο μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπίκαιρες βιομηχανίες, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο εἶναι μιά – ἴσως ἡ πρώτη – ἀπὸ τὶς πιὸ ἰσχυρὲς ἐξουσίες. 

Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ὁποιεσδήποτε «ἐξουσίες» φροντίζουν ὄχι μόνο νὰ ἔχουν ἐρείσματα στὸ χῶρο τῆς εἰδησιογραφίας, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐλέγχουν σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴ μετάδοσή της. 

 Ὑπερπληθώρα πληροφοριῶν σήμερα. Γιὰ τὰ πάντα: τὴν πολιτική, τὴν οἰκονομία, τὸν πολιτισμό, τὸν ἀθλητισμό. Πανεύκολη πλέον ἡ πρόσβαση σ’ αὐτήν: Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης (Μ.Μ.Ε.) – Τηλεόραση, Ραδιόφωνο, Τύπος, Διαδίκτυο – καὶ πίσω ἀπ’ αὐτὰ τεράστια εἰδησιογραφικὰ πρακτορεῖα ποὺ συλλέγουν, συντάσσουν, φιλτράρουν, κάποτε ἴσως καὶ κατασκευάζουν τὴν εἴδηση ποὺ προωθοῦν.

Αἰσθανόμαστε, ἀλήθεια, προνομιοῦχοι σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀνθρώπους ἄλλων ἐποχῶν. Παλιὰ τὰ «νέα» διαδίδονταν ἀπὸ στόμα σὲ στόμα. Συχνὰ παραλλαγμένα – ὄχι πάντα ἀπὸ ἰδιοτελὴ πρόθεση – διογκωμένα, ἀλλοιωμένα, καὶ σίγουρα, σὲ σχέση πάντα μὲ τὸ σήμερα, καθυστερημένα. 

 Σήμερα βρισκόμαστε στὴν καρδιὰ τῶν γεγονότων μὲ ἕνα ἁπλὸ «κλίκ». Μποροῦμε νὰ παρακολουθοῦμε καὶ μὲ κοντινὰ πλάνα τὶς ἐχθροπραξίες καὶ τὶς πολεμικὲς συγκρούσεις, ὅπου κι ἂν γίνονται αὐτὲς στὸν πλανήτη μας. Νὰ βρισκόμαστε στὸ τραπέζι τῶν συναντήσεων τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς καὶ στὶς αἴθουσες συνεδριάσεων καὶ διαβουλεύσεων τῶν προσώπων ποὺ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν τύχη καὶ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτη. 

Νὰ βλέπουμε ἀπὸ πολὺ κοντὰ τὴν ὁποιαδήποτε φάση τοῦ ὁποιουδήποτε ἀθλήματος, ἀπὸ διάφορες ὀπτικὲς γωνίες, σὲ πολλὲς ἐπαναλήψεις καὶ σὲ ἀργὴ κίνηση. Εἴμαστε σὲ πλεονεκτικότερη θέση ἀπὸ τὸν διαιτητὴ καὶ τοὺς κριτές. Ἐκεῖνοι ζοῦν μὲ τὴν ἔνταση τῆς συλλήψεως τῶν συμβάντων ποὺ ἐκτυλίσσονται σὲ κλάσματα δευτερολέπτων κάτω ἀπὸ δύσκολες συνθῆκες παρατηρήσεως τῶν γεγονότων. Ἐμεῖς ὄχι. Ἔχουμε τὸ προνόμιο, καθισμένοι στὸν καναπέ μας, νὰ ἔχουμε πολὺ κοντινὰ πλάνα ἀπὸ διάφορες πλευρές, καὶ μάλιστα μὲ τὴ δυνατότητα νὰ ξαναδοῦμε τὴν ὁποιαδήποτε φάση ὅσες φορὲς θέλουμε καρέ-καρέ, ὅπως λέγεται, ἢ σὲ πολὺ ἀργὴ κίνηση.  

Εἴμαστε προνομιοῦχοι σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀνθρώπους ἄλλων ἐποχῶν! Δὲν ὑπάρχει κρυφὴ πτυχή, κάτι ἄγνωστο πλέον γιὰ μᾶς. Ὅλα ζωντανὰ ἐνώπιόν μας. Ἀνὰ πάσα στιγμή! Εἴμαστε ὅμως; Ἴσως ὄχι. 

Γιατὶ ὅλη αὐτὴ ἡ δυνατότητα πρόσβασης στὴν πληροφορία ἔχει καὶ τὰ ἀρνητικά της. Ἡ ὑπερπληροφόρηση γεννᾶ ἄγχος. Τί θὰ γίνει; Πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα; Θὰ ὑπάρξει λύση στὸ πρόβλημα; Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀνεπαίσθητα μπαίνει στὸ φαῦλο κύκλο μιᾶς διαδικασίας ποὺ μόνο δυσάρεστες καταστάσεις ἔχει νὰ τοῦ προσφέρει. Ἄλλωστε εἶναι πολὺ κοινὴ ἡ ὁμολογία ὅλο καὶ περισσοτέρων ἀνθρώπων: 

 –Δὲν βλέπουμε πλέον εἰδήσεις. Δὲν ἀντέχουμε. Πιάνεται ἡ καρδιά μας μὲ τόσα δυσάρεστα ποὺ συμβαίνουν. 

 Ἡ διαρκὴς ἐνημέρωση πολὺ συχνὰ δημιουργεῖ ἄγχος. Τὸ ἄγχος αὐξάνει τὴν ἀγωνία στὸν ἄνθρωπο καὶ τοῦ δημιουργεῖ νέα ἀναπάντητα ἐρωτήματα ποὺ ἀπαιτοῦν περισσότερη ἐνημέρωση γιὰ νὰ ἀπαντηθοῦν. Νέες εἰδήσεις, λοιπόν, καὶ πιὸ σύγχρονη καὶ «ἀντικειμενικὴ» πληροφόρηση! Φθάνει ἔτσι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος νὰ χάνεται στὴν ἀδιάκοπη ἀνάγκη γιὰ ὅλο καὶ περισσότερη ἐνημέρωση.  

Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ὑπερπληροφόρηση δημιουργεῖ ψευδαισθήσεις τῆς ἀλήθειας. Μιᾶς ἀλήθειας ποὺ ταυτίζεται μέσα μας μὲ τὸ «νέο», τὸ ἀναγκαῖο καὶ τὴ στείρα γνώση. Γι’ αὐτὸ καὶ πολὺ συχνὰ σὲ πάρα πολλοὺς ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει, αὐτὸ ποὺ γίνεται. Ἐνῶ ὡς γνώση ἐκλαμβάνεται ἡ ἐνημέρωση ἐπὶ τῶν συμβάντων. Αὐτὸ ἔχει ὡς τραγικὴ συνέπεια τὴ μετατόπιση τῆς ἀλήθειας στὸ ἐδῶ καὶ τώρα. Δηλαδὴ τὴ μετατόπιση καὶ τὴν παραφθορὰ τῆς οὐσίας τῆς ζωῆς, τοῦ προορισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ζωῆς του. Ὅλος αὐτὸς ὁ καταιγισμὸς τῆς πληροφορίας, ἐνῶ φαίνεται ὅτι ὑπηρετεῖ τὴν ἀλήθεια, ἀποβαίνει τελικὰ εἰς βάρος της. 

 Πόσο μεγάλη διαφορὰ στὴν ἀποτίμηση καὶ προσέγγιση τῆς ἀλήθειας! Πόσο ὄντως μακριὰ βρισκόμαστε ἀπὸ τὴν παρότρυνση τοῦ Κυρίου μας: «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰω. η΄ 32)! Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ ἀβυσσαλέα ἀπόσταση ποὺ ἀλλοτριώνει τόσο πολὺ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ ταυτίζει κάποτε τὴν ὕπαρξή του μὲ τὴν ἐνημέρωση. «Ὑπάρχω» σημαίνει ἐνημερώνομαι - γνωρίζω. 

 Ἕνα ἄλλο ἀρνητικὸ τῆς ὑπερπληροφόρησης τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ὅτι αὐτὴ φωτίζει διεξοδικὰ καὶ ἀναλώνεται νὰ περιγράψει τὸ τί καὶ παραθεωρεῖ σημαντικὰ τὸ γιατί τῶν συμβάντων. Πράγμα ποὺ σημαίνει ὅτι παρέχει διαρκῶς πληροφορίες γιὰ τὸ τί συμβαίνει καὶ στὸ πιὸ ἀπόμακρο σημεῖο τοῦ πλανήτη μας, χωρὶς νὰ ἐμβαθύνει στὸ γιατί τῶν γεγονότων. 

Κι ἂν καμιὰ φορὰ δείχνει νὰ ἀναζητᾶ τὸ βάθος τῶν πραγμάτων, συνήθως τὸ κάνει πρὸς ἄγραν θεαματικότητας. Ἀποκλείει ἔτσι τὸ βάθος ἀπὸ τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων. Προβάλλει διαρκῶς τὸ ἐφήμερο. Χωρὶς νὰ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐμβαθύνει. Νὰ ἀναζητήσει αἰτίες καὶ ἀφορμές. Χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ διδαχθεῖ ἀπὸ τὰ γεγονότα. Τὰ πάντα θυσιάζονται στὸ βωμὸ τῆς εἰδήσεως, τοῦ νέου, τοῦ ἐντυπωσιακοῦ καὶ τῆς ἀποκλειστικῆς μετάδοσης. 

Γι᾿ αὐτὸ καὶ καμία ἀξία δὲν ἔχει μὲ βάση αὐτὴ τὴ νοοτροπία μιὰ χθεσινὴ ἢ προχθεσινὴ εἴδηση, ὅσο σημαντικὴ κι ἂν ἐκτιμήθηκε τὴν ἡμέρα τῆς μετάδοσής της. 

 Μπορεῖ ἡ ἐποχή μας ὄντως νὰ καυχᾶται γιὰ τὸν ὄγκο τῶν πληροφοριῶν ποὺ παρέχει στὸ σύγχρονο ἄνθρωπο. Μπορεῖ νὰ ἐπαίρεται γιὰ τὴν ταχύτατη μετάδοση τῶν γεγονότων. Τὸ ἐρώτημα ὅμως παραμένει ἐξίσου καυτὸ καὶ ἐπίκαιρο: Βοηθάει πράγματι ἡ ἐνημέρωση στὴν ἐξάλειψη τῶν μεγάλων προβλημάτων τοῦ ἀνθρώπου; Προσφέρει στὴν κοινωνία μας αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ ἔχει ἀνάγκη; Καὶ τελικὰ ποιὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση τοῦ πιστοῦ στὴν καταιγιστικὴ ὑπερπληθώρα τόσων πληροφοριῶν; Ἀλλὰ γι᾿ αὐτὰ στὸ ἑπόμενο. OΣΩΤΗΡ2100

Ο ΝΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Οταν οἱ Ἑβραῖοι ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ βάδιζαν πρὸς τὴ γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ὁ Μωυσῆς καθ’ ὑπόδειξιν τοῦ Θεοῦ στὸ ὄρος Σινᾶ κα- τασκεύασε τὴ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου (Ἐξ. κε΄ 40). Μιὰ σκηνὴ ποὺ ἦταν φορητὸς ναός. Σ’ αὐτὸν τὸν ἱερὸ χῶρο θὰ λάτρευαν τὸν Θεὸ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο. Τὴν σκηνὴ αὐτὴ τὴν σκέπαζε μιὰ νεφέλη, γιὰ νὰ φανερώνεται ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ. Κάθε φορὰ ποὺ μετεκινεῖτο ὁ λαὸς γιὰ νὰ σταθμεύσει σὲ ἄλλη περιοχή, αὐτὴ ἡ νεφέλη καθόριζε τὸν τόπο ὅπου θὰ στηνόταν ἡ σκηνή. Γύρω δὲ ἀπὸ αὐτὴ καὶ σὲ ὁρισμένη ἀπόσταση θὰ στρατοπέδευε ὁ λαός. Στὴ σκηνὴ φυλάσσονταν οἱ πλάκες τοῦ Δεκαλόγου, ποὺ ὀνομάζονταν«μαρτύριον» καὶ μαρτυροῦσαν, διακήρυσσαν τὸ θεῖο θέλημα. Ἐπίσης ὑπῆρχαν ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρὼν ποὺ βλάστησε, καὶ μιὰ στάμνα μὲ μάννα, ποὺ μαρτυροῦσαν καὶ αὐτὰ τὴν ἄπειρη δύναμη καὶ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν λαό του. Σκηνὴ ποὺ μαρτυροῦσε καὶ διακήρυσσε τὴ διαθήκη μεταξὺ Αὐτοῦ κα τοῦ λαοῦ. Γι’ αὐτὸ αὐτὸς ὁ φορητὸς ναὸς ὀνομάζεται Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου. «Μαρτυρίου σκηνὴ οὐκ ἄλλου τινὸς χάριν ἢ τῶν θαυμάτων καὶ τῶν πραγμάτων καλεῖ», σημειώνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος· ὀνομάζεται Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου ἐξαιτίας τῶν θαυμάτων πού ἔκανε καὶ τῶν πραγμάτων ποὺ περιεῖχε. Ὁ φορητὸς αὐτὸς ναὸς θὰ ἦταν τόπος λατρείας τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τό- πος τῆς μαρτυρίας τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Τὸ εἶχε παραγγείλει ὁ Θεὸς με τὸν Μωυσῆ: «Ἡ πρωϊνὴ καὶ βραδινὴ θυσία θὰ γίνεται συνεχῶς σὲ ὅλες τὶς γενεές σας στὴν πύλη τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐκει στὸν ἅγιο τόπο ἀπὸ ὅπου θὰ ἐμφανίζομαι σὲ σένα, γιὰ νὰ σοῦ μιλῶ. Καὶ θὰ δίνω ἐκεῖ τὶς διαταγές μου στοὺς Ἰσραηλίτες καὶ θὰ ἀκτινοβολεῖ ἐκεῖ ἡ ἁγιότητά μου μὲ τὴν παρουσία καὶ τὴ λάμψη τῆς δόξας μου» (Ἐξ. κθ΄ 42-43). 

Τώρα, στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἐμεῖς ἔχουμε τοὺς ἱεροὺς Ναούς μας. Ὁ κάθε μεγαλοπρεπὴς ἱερὸς Ναὸς ἀλλὰ καὶ τὸ πλέον ταπεινὸ καὶ ἀπέριττο ἐκκλησάκι μὲ τὴν ἁγία Τράπεζα, εἶναι τόπος λατρείας τῆς Παναγίας Τριάδος, τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι τόπος ὅπου φα- νερώνεται καὶ ἐξαγγέλλεται ἡ ἀποκαλυφθεῖσα θεία ἀλήθεια τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶναι μία πνευματικὴ ὄαση μέσα στὴν κατάξερη ἔρημο τοῦ κόσμου μας. Τώρα μέσα στὸ Ναὸ καὶ πάνω στὴν ἁγία Τράπεζα δὲν φυλάσσονται ἁπλῶς ἀντικείμενα πρὸς ὑπόμνησιν, ὅπως γινόταν στὴ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, ἀλλὰ φυλάσσεται τὸ ἅγιο καὶ ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸ ἅγιο Ἀρτοφόριο, ποὺ περιέχει τὸν «ἄρτον τὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάντα». Καὶ αὐτὸς ὁ ἄρτος μεταδίδει ζωὴ πραγματική. Ὁ ὑλικὸς ἄρτος ἐνισχύει καὶ παρατείνει τὴ σωματικὴ ζωή. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ὡς ἄρτος ἀληθινὸς μὲ τὴ θεία του διδασκαλία καὶ μὲ τὸ Ἄχραντο Σῶμα του καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα του στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας τρέφει καὶ ζωοποιεῖ τὶς ψυχές μας. «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν», εἶπε (Ἰω. ς΄ 48-51). Στὴ θεία μας Λατρεία κατὰ τὴ θεία Λειτουργία προσφέρεται ἡ ἀναίμακτη σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Συγχρόνως ἐξαγγέλλεται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ἀνάγνωση τῆς Ἀποστολικῆς καὶ Εὐαγγελικῆς περικοπῆς καὶ μὲ τὸ θεῖο κήρυγμα. Γι’ αὐτὸ ἀπὸ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας οἱ χριστιανοὶ «ἦσαν προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς» (Πράξ. β΄ 42). 

Νὰ εὐχαριστήσουμε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας τὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτή μας Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, διότι κατὰ τὴ μεγάλη ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία του, τὴν ταμιοῦχο τῆς θείας Χάριτος, καὶ μᾶς χάρισε καὶ τὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ποὺ τελεῖται στοὺς ἱεροὺς Ναούς μας κατὰ τὴ θεία Λατρεία. Νὰ δείχνουμε δὲ τὴν εὐγνωμοσύνη μας ἐμπράκτως, ἐκκλησιαζόμενοι ἀνελλιπῶς καὶ μετέχοντες ὁλόψυχα στὴν ἀληθινή – «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ» (Ἰω. δ΄ 23) – λατρεία ποὺ τελεῖται στοὺς ἱερούς μας ναούς, ἀσυγκρίτως ἀνώτερους ἀπὸ τὴ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου τῶν Ἑβραίων.Ο ΣΩΤΗΡ2043

Θρίλερ με την αυτοκτονία της 22χρονης στο ΑΠΘ

Το ροζ βίντεο και η ατζέντα που ανατρέπει την υπόθεση .
Να λεμε την αληθεια οσο πικρη και αν ειναι...

Η τραγική περίπτωση της αυτοκτονίας της 22χρονης Λίνας που έπεσε από τον 9ο όροφο της φοιτητικής εστίας του ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη πριν από ένα χρόνο, συγκλονίζει ακόμη το πανελλήνιο.

Η τραγική φιγούρα της μάνας της η οποία από την πρώτη στιγμή αναρωτιόταν για τον λόγο που η κόρη της έφθασε στην αυτοκτονία, έρχεται να δικαιωθεί με την απόφαση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών ο οποίος διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα ώστε να εξεταστούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η νεαρή κοπέλα οδηγήθηκε στην αυτοκτονία.

«Είμαι πολύ συγκλονισμένη, συντετριμμένη μπορώ να πω, με την εξέλιξη αυτή στην υπόθεση του παιδιού μου γιατί ο αγώνας μου για να φτάσω μέχρι εδώ ήταν πολύ μεγάλος και το περίμενα ότι θα γινόταν κάποια στιγμή αυτό» λέει η κυρία Σταυρούλα Κοεμτζή.

Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες η οικογένεια της 22χρονης κατέθεσε ένα αναλυτικό υπόμνημα με όλα τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από αυτή τη δαιδαλώδη υπόθεση. Στα στοιχεία αυτά αναφέρεται ότι η Λίνα ήταν φοιτήτρια των ΤΕΦΑΑ, σχολή στην οποία πήγε από το τμήμα Βιολογίας. Στη Θεσσαλονίκη που βρισκόταν έκανε μεγάλο αγώνα για να σπουδάσει.

Ωστόσο κάτι συνέβη στη ζωή της και κάποια στιγμή πήδηξε στο κενό δίνοντας τέλος στη ζωή της. Η απάντηση στο γιατί το έκανε ίσως βρίσκεται στα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλασσε με διάφορα άτομα. Σύμφωνα με πληροφορίες ο δικηγόρος της οικογένειας έχει στα χέρια του 500 σελίδες με το περιεχόμενο αυτών των μηνυμάτων τα οποία και παρέδωσε στις αρμόδιες αρχές.

Έτσι σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε η οικογένεια αρχικά η κοπέλα εκβιαζόταν από ένα άτομο που φέρεται ως φωτογράφος και ήθελε να την προωθεί ως μοντέλο. Όμως και πάλι σύμφωνα με πληροφορίες της οικογένειας της άτυχης φοιτήτριας αυτός δεν ήταν φωτογράφος, αλλά φοιτητής στα Χανιά και είχε πείσει την 22χρονη ότι μπορεί να την κάνει μοντέλο. Έτσι την τραβούσε φωτογραφίες που κάποιες από αυτές ήταν γυμνές και κάποιες ημίγυμνες. Ωστόσο όπως έγινε γνωστό τις φωτογραφίες αυτές το άτομο αυτό, τις ανάρτησε χωρίς την άδειά της στο προσωπικό ιστολόγιο της 22χρονης με αποτέλεσμα να τις οικειοποιηθούν επιτήδειοι και στη συνέχεια να την εκβιάζουν. Σύμφωνα με μαρτυρίες που έχει η οικογένεια η 22χρονη φοιτήτρια εκβιαζόταν πάνω από επτά άτομα τα οποία της έλεγαν «στείλε μας κι άλλο υλικό αλλιώς θα δημοσιεύσουμε κι άλλες φωτογραφίες σου».





Σύμφωνα με πληροφορίες, μια μαρτυρία φίλης της άτυχης Λίνας, αποκαλύπτει ότι η 22χρονη είχε πέσει θύμα εκβιασμού ατόμων που είχαν στα χέρια τους βίντεο ερωτικού περιεχομένου με την νεαρή κοπέλα και με αυτό την εκβίαζαν να προχωρά και σε άλλες πράξεις με άτομα που της υπαγόρευαν.

Η φίλη της άτυχης Λίνας «έσπασε» τη σιωπή της ένα χρόνο μετά την αυτοκτονία και τα όσα αποκάλυψε ήρθαν να συνδεθούν με τα όσα στοιχεία είχε συγκεντρώσει και η οικογένεια της άτυχης φοιτήτριας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός και που ενδεχομένως ρίξει φως στη σκοτεινή αυτή υπόθεση είναι η ατζέντα της 22χρονης, η οποία εδώ και ένα χρόνο δεν έχει βρεθεί. Σύμφωνα με τη φίλη της Λίνας η οποία μίλησε ύστερα από ένα χρόνο, η 22χρονη δεν είχε δείξει σημεία πως ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή της. Μάλιστα εκείνη την ημέρα πριν πηδήξει από τον 9ο όροφο, είχε βρεθεί με τον φίλο της, είχαν μαλώσει για κάποιο λόγο ενώ στη συνέχεια πήγε στο δεύτερο όροφο που έμενε. Εκεί μίλησε με τη συγκάτοικό της και της λέει «ανεβαίνω στον 9ο όροφο και κατεβαίνω». Μετά από δύο ώρες ειδοποιήθηκε η συγκάτοικός της που της είπαν ότι η Λίνα είχε πέσει από τον 9ο όροφο. Η οικογένειά της πιστεύει ότι σε εκείνο το χρονικό διάστημα κάτι σοβαρό πρέπει να έγινε που την τάραξε τόσο πολύ και την οδήγησε στη μοιραία πράξη.

Από την πρώτη στιγμή η μητέρα της Λίνας, Σταυρούλα, ένιωθε μέσα της ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω από την αυτοκτονία της κόρης της. Η υγεία της έχει κλονιστεί πολύ αφού ένα χρόνο τώρα παλεύει να μάθει την αλήθεια. Η ίδια πιστεύει ότι το χέρι ενός ατόμου έσπρωξε την κόρη της στο κενό, αλλά δεν μπορεί να το αποδείξει. Πιστεύει ότι η κόρη της δεν αυτοκτόνησε.

Η κυρία Σταυρούλα πιστεύει ότι η κόρη της εκβιαζόταν βάναυσα και είχε κανιβαλιστεί. Κάποιοι την «κρατούσαν» στο χέρι. Κάποιοι ήθελαν η 22χρονη να είναι υποχείριό τους. Την ίδια ώρα έχει διαταχθεί άρση απορρήτου όλων των επικοινωνιών και των ηλεκτρονικών ιχνών. Ωστόσο εκείνο που θέλει να μάθει η οικογένεια της Λίνας είναι τι ακριβώς συνέβη ώστε να οδηγήσει την 22χρονη στο σημείο να πηδήξει από τον 9ο όροφο.

Περισσότερα: Θρίλερ με την αυτοκτονία της 22χρονης στο ΑΠΘ - Akous. Νέα 

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΙΣΤΗ ΕΧΟΥΜΕ ? ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ !

                                                  ΚΥΡΙΑ  ΣΗΜΕΙΑ 
      1.Ἐάν ἡ πίστη δέν δίνει σιγουριά, τότε τί πίστη εἶναι;
        2.Εχει  η πιστη μας  μεσα της αληθεια και πνευμα ;
        3.Ὁ Χριστός εἶναι κρυμμένος μέσα στήν Ἐκκλησία Του καί τά μυστήριά της.

 

    Ἡ πέμπτη Κυριακή μετά τό Πάσχα ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἔχει ὡς θέμα καί περιεχόμενο, τή συνάντηση τοῦ Ἰησοῦ μέ τή σαμαρείτιδα. Γιά τό λόγο αὐτό ὀνομάζεται Κυριακή τῆς σαμαρείτιδος.    

    Ὁ Ἰησοῦς ἤθελε νά πάει ἀπό τήν Ἰουδαία στή Γαλιλαία. Ὁ δρόμος του περνοῦσε ἀπό τά μέρη τῆς Σαμάρειας. Ὀδοιπόρος καί κουρασμένος μέ τούς μαθητές Του, φθάνει στήν πόλη Συχέμ τῆς Σαμάρειας. Ἡ ὥρα εἶναι 12 τό μεσημέρι. Βρίσκουν ἔνα πηγάδι καί ἐκεῖ κάθεται ὁ Ἰησοῦς νά πάρει μιά ἀνάσα, ἐνῶ παράληλα στέλνει τούς μαθητές στήν πόλη γιά νά πάρουν τροφή γιά τό γεῦμα.
      Κατά τήν ἀπουσία τῶν μαθητῶν, μιά γυναίκα ἀπό τήν πόλη ἔρχεται γιά νά πάρει νερό. Ὁ Ἰησοῦς τῆς ζητᾶ νά τοῦ δώσει λίγο ἀπό τό νερό πού ἔβγαλε ἀπό τό πηγάδι. Ἡ γυναίκα θαυμάζει, καθώς καταλαβαίνει τήν Ἰουδαϊκή καταγωγή Του, γιά τό ὅτι συζητᾶ μαζί της. Γιατί Ἰουδαῖοι καί Σαμαρεῖτες ἦταν πάντα σέ ἀντιπαλότητα. Ὁ Ἰησοῦς τῆς λέει πώς ἄν ἤξερε ποιός τῆς ζητᾶ νερό, θά ζητοῦσε αὐτή ἀπό αὐτόν. Ἡ γυναίκα ἀπορεῖ γιατί βλέπει πώς ὁ ξένος δέν ἔχει δοχεῖο μέ νερό. Ὁ Ἰησοῦς τῆς μιλᾶ γιά τή διαφορετικότητα τοῦ δικοῦ του νεροῦ, τή θεϊκή του δύναμη καί τή διάρκειά του.
      Ἡ γυναίκα δέν καταλαβαίνει καί ζητᾶ ἀπό αὐτό τό νερό γιά νά μήν ταλαιπωρεῖται ἄλλο μέ τό κουβάλημά του. Ὁ Ἰησοῦς τῆς ἀποκαλύπτει πράγματα τῆς προσωπικῆς της ζωῆς. Ἡ γυναίκα καταλαβαίνει πώς ἔχει προφήτη μπροστά της καί τόν ρωτᾶ γιά τό μέρος ὅπου μπορεῖ νά λατρεύεται σωστά ὁ Θεός, στό βουνό Γαριζίν τῆς πατρίδας της ἤ στό ναό τοῦ Σολομώντος τῶν Ἰεροσολύμων.

       Τότε ὁ Ἰησοῦς τῆς λέει κάτι πρωτάκουστο γι αὐτήν, τό ὁποίο ἀφορᾶ τό πῶς λατρεύεται σωστά ὁ Θεός. «Ἔφθασε ἡ ὥρα τῆς λέει, αὐτοί πού εἶναι ἀληθινοί προσκυνητές, νά τόν λατρεύουν καί προσκυνοῦν μέ πνεῦμα καί ἀλήθεια. Γιατί ὁ Πατήρ τέτοιους πιστούς ζητᾶ. Ἐπειδή καί ὁ ἵδιος εἶναι πνεῦμα....».
       Αὐτός ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ εἶναι διαχρονικός καί ἀφορᾶ κάθε ἄνθρωπο πού θέλει νά πιστέψει στό Θεό ἀλλά καί λέει ὅτι πιστεύει. Γιατί αὐτός ὁ λόγος εἶναι μιά σταθερά ἡ ὁποία ζυγίζει καί φανερώνει τήν πίστη πού ὑπάρχει στόν κάθε ἔνα πού θέλει νά λέει πώς πιστεύει στό Θεό.

 
      Ὅλοι μας ὡς βαπτισμένοι χριστιανοί μέ χαρά καί ὑπερηφάνια κάποτε λέμε πώς εἴμαστε πιστοί τοῦ Χριστοῦ, ἔχουμε πίστη μέσα μας πρός τό Θεό. Πώς ξέρουμε τί εἶναι Ἐκκλησία καί πώς γνωρίζουμε τό σωστό τρόπο πίστεως. Λίγες εἶναι οἱ φορές πού μᾶς δημιουργοῦνται κάποιες ἀπορίες περί πίστεως καί ἄν βροῦμε κάποιον πού θα  τόν ἐκτιμήσουμε, νά τόν ρωτήσουμε γιά κάποιες αποριες  πού μπορεῖ νά ἔχουμε, ἄν ἔχουμε. 

       Ἡ πίστη δέ λείπει ἀπό κανένα. Κάποτε ὅμως εἶναι μιά ἀφηρημένη κατάσταση, κάποτε εἶναι μιά φαντασίωση τοῦ Θεοῦ, κάποτε εἶναι μιά ἐθνικοθρησκευτική παράδοση, κάποτε εἶναι ἔνας τρόπος γιά διάκριση καί προβολή, κάποτε... ὅτι μπορεῖ νά νομίζει-πιστεύει ὁ καθένας.

 Καί σέ ὅλες αὐτές τίς περιπτώσεις, μέ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, εἶναι πίστη ἡ ὁποία ἔχει τέτοια σιγουριά, βεβαιότητα καί ὀρθότητα πού σέ καμιά περίπτωση δέν μπορεῖ νά κλονισθεῖ ἀπό τίποτε καί δίνει στόν ἔχοντα αὐτήν, τή ἰκανοποίηση ὅτι βαδίζει σωστά καί τά ἔχει καλά μέ τό Θεό. Καί βεβαίως, ἔτσι πρέπει. Ἐάν ἡ πίστη δέν δίνει σιγουριά, τότε τί πίστη εἶναι; 

 
      Ὅμως αὐτή ἡ πίστη πού δέ λείπει ἀπό κανένα, πόσο πνεῦμα καί ἀλήθεια ἔχει; Καί ὅταν λέμε πνεῦμα, μήν πάει τό μυαλό μας σέ ὁποιαδήποτε κατάσταση σοφίας-πνεύματος, μπορεῖ νά εἶναι προϊόν σπουδῆς καί μελέτης βιβλίων, κατάκτησης γνώσεων, ἀποτέλεσμα σπουδῆς σέ σχολεία καί πανεπιστήμια. 

      Ὅταν λέμε πνεῦμα, μή βάζουμε στό μυαλό μας, σχεδόν ἀφηρημένες στήν πραγματικότητα, ἀλλά γιά ἐμᾶς πνευματικές καταστάσεις καί δεδομένα. Ὅταν λέμε πνεῦμα μήν ἐννοοῦμε ἕνα τρόπο καί μιά διάθεση πού εἶναι σέ ἀνώτερη σφαίρα διάνοιας καί ἀντίληψης καί εἶναι ὑπεράνω κάθε ἐκκλησιαστικῆς διατάξεως, τῆς ὑγιοῦς ὀρθοδόξου πίστώς μας.
     Ὅταν λέμε πνεῦμα, νά ἐννοοῦμε ἀποκλειστικά καί μόνο τό τρίτο πρόσωπο τῆς ἁγίας Τριάδος, τό πανάγιο καί τελεταρχικό Πνεῦμα τοῦ Πατέρα Θεοῦ. Αὐτό εἶναι τό πνεῦμα πού λέει καί ἐννοεῖ πρός τή σαμαρείτιδα ὁ Ἰησοῦς. Εἶναι τό πνεῦμα πού γιά νά τό ἀποκτήσεις, θά πρέπει νά ζήσεις τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τή λατρεία της, τή συμμετοχή στό κάθε τι πού διδάσκει καί προτείνει. 

     Νά κάνεις τήν προσπάθειά σου, τηρῶντας τίς νηστείες της, κάνοντας προσευχή καί ἀγώνα κατά τόν παθῶν. Νά ἐξομολογεῖσαι καί μέ τήν εὐχή τοῦ πνευματικοῦ σου νά κοινωνεῖς, ὅσο ποιό τακτικά γίνεται. Νά συγχωρεῖς καί νά συμπαθεῖς καί μάλλον νά προτιμᾶς νά μή ζητᾶς τό δίκιο σου. Νά δώσεις ὅπως λένε οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας αἷμα, γιά νά λάβεις Πνεῦμα.
 Γιατί ὅταν τό κάνεις αὐτό, στήν πραγματικότητα ζεῖς τό Χριστό. Γιατί ὅτι ἔχει γιά τόν πιστό ἄνθρωπο ἡ ἐκκλησία τό ἔχει παραλάβει ἀπό τόν ἵδιο τό Χριστό. Ὁ Χριστός εἶναι κρυμμένος μέσα στήν Ἐκκλησία Του καί τά μυστήριά της.  Εἶναι αὐτός πού γίνεται γέφυρα γιά νά λάβει ὁ πιστός τή χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Τοῦ Πνεύματος πού θά σέ ὁδηγήσει μετά «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν». Ἔτσι ἡ πίστη σου θά εἶναι πλέον «ἐν πνεύματι καί ἀληθεία». Θά εἶσαι εἴτε ἐντός εἴτε ἐκτός ναοῦ, μιά ζωντανή λατρεία καί προσκύνηση τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία θά ἔχει καί θά βγάζει μία ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.
        Μιά ἀλήθεια πού θά φωτίσει πρώτα τό μέσα σου καί μετά τό ἔξω σου καί θά σοῦ διδάξει καί θά σοῦ ἐξηγήσει τά πάντα γιά τό Θεό, τήν πίστη καί τήν Ἐκκλησία. Θά σοῦ δώσει νά καταλάβεις ὅλα ὅσα καί γίνονται μέσα σ’αὐτήν, ἀλλά κυρίως γιατί γίνονται, ποιά ἡ σημασία τους γιά  τή ψυχή καί τή ζωή σου. Ἔτσι ὥστε πλέον νά τά κάνεις ἀπό μόνος καί μέ χαρά. Χωρίς νά χρειάζεται νά ἀκούσεις  κάνενα «πρέπει νά τό κάνεις» καί βεβαίως γιά νά κανένα λόγο νά μήν τά ὑποτιμᾶς καί τά θεωρεῖς ἀκόμη καί μή ἀπαραίτητα γιά ἐσένα καί τή ζωή σου.
       Εἴθε ἀγαπητοί νά γίνουμε μέτοχοι αὐτῆς τῆς πίστεως, τῆς «ἐν πνεύματι καί ἀληθεία», γιατί τότε πραγματικά θά ἀνακαλύψουμε τήν ἔννοια καί τό βάθος τῆς πίστεως, τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Γι αὐτό ἄς μήν ἐφησυχάζουμε  σ’αὐτό πού ζοῦμε ὡς προσωπική πίστη ἔκαστος καί κάποτε στήν προσευχή μας ἄς παρακαλοῦμε τό Θεό· «Πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τῆ ἀπιστία...»....

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ !!