ΟΙ ΝΑΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.....ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΘΕ΄Ι΄ΑΣ.

Ενα συγκινητικο  κειμενο που ταιριαζει σε καθε ληξη  διωγμου κατα της Εκκλησιας.''Της πιστης η λαχταρα  που  καιει τις  καρδιες '' στο τελος  φανερωνεται εις δοξαν Θεου,ετσι περιμενουμε και την απαλλαγη της Αγιας Σοφιας απο τις σατανικες δυναμεις.

ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ: 25 Δεκεμβρίου 1990, η πρώτη χριστουγεννιάτικη λειτουργία, μετά από 23 χρόνια ανελέητου διωγμού…

Του π. Ηλία Μάκου

Δακρυσμένα ήταν τα μάτια, που έζησαν εκείνη την ανεπανάληπτη στιγμή. Μετά από 23 χρόνια, λίγο πριν την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, που ήδη έτριζε, έγινε η πρώτη χριστουγεννιάτικη θεία λειτουργία στη Δερβιτσάνη Αργυροκάστρου, στον ερειπωμένο ναό που είχε μετατραπεί σε αποθήκη λιπασμάτων.

Λειτουργός ο γέροντας παπα Μιχάλης Ντάκος, που όλα εκείνα τα χρόνια ήταν ένας μάρτυρας και μια μαρτυρία Ορθοδοξίας και Ελληνισμού.

Αυτή τη φορά είχε άμφια, αλλά και δισκοπότηρα, του τα έφεραν κρυφά από την Ελλάδα Χριστιανοί νέοι, γιατί λίγες ημέρες νωρίτερα, του αγίου Σπυρίδωνα, είχε κάνει τον όρθρο φορώντας ένα μόνο πετραχήλι, που είχε φτιάξει πρόχειρα ο ίδιος.

Και ανήμερα Χριστούγεννα γέμισε ο ναός, καθώς ανυπότακτη στην τυραννία ήταν η ψυχή και ο νους μικρών και μεγάλων.

Τι και αν ήταν καταστραμμένο το τέμπλο, τι και αν ήταν φθαρμένες οι αγιογραφίες, τι και αν ήταν ανώμαλο το δάπεδο, τι και αν δεν υπήρχαν χρυσοκροσωτά κεντήματα, άστραψε ο ναό, ξαναγιάστηκε η βεβηλωμένη Αγία Τράπεζα και από τα χείλη του ηλικιωμένου και ταλαιπωρημένου λειτουργού ακούστηκε με συγκίνηση: “Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε…” .

Όλοι σκέφτηκαν ότι η Εκκλησία φιμώθηκε προς στιγμή, ουδέποτε, όμως, έπαυσε να ζει και να νικά.

Η αθεΐα έγινε κράτος, βασίλευσε, αλλά δεν μπόρεσε να κυριαρχήσει. Έσβησε σαν διάττων αστέρας. Η αθεΐα είναι μίσος, σκοτάδι και θάνατος. Η Εκκλησία είναι αγάπη, φως και ζωή.

Ούτε τα σκληρά διατάγματα, ούτε οι κλειστές εκκλησίες, ούτε οι βουβές καμπάνες, ούτε οι αποσχηματισμένοι ιερείς, ούτε οι εξαφανισμένοι ιεράρχες, ούτε τα ζώα, που ρύπαιναν τους ναούς, ούτε οι σπασμένοι σταυροί, ούτε οι πεταμένες στα κοτέτσια εικόνες, ούτε το σκαρφάλωμα κατσικιών στην Αγία τράπεζα, ούτε τα αβάπτιστα παιδιά, ούτε οι “αδιάβαστοι” νεκροί, ούτε το απάνθρωπο κράτος βίας, ούτε η παγωνιά και η σκοτεινιά της καταπίεσης, ούτε η νέκρα του φόβου, ούτε η ασφυκτική υποταγή στον “πατερούλη” Εμβέρ Χότζα, κατόρθωσαν να σβήσουν την πίστη. Δεν την πλάκωσε η ασήκωτη σκλαβιά. Κρατήθηκε ιερό φυλαχτό απ’ όλους.

Μπορεί οι πιστοί να απαγορευόταν να περάσουν ακόμη και έξω από εκκλησιά, μπορεί να αναστέναζαν, μπορεί να είχαν το στόμα σφαλιστό, τα χέρια δεμένα, αλλά της πίστης η λαχτάρα έκαιγε την καρδιά τους και τη φλόγιζε.

Και ένιωσαν οι άνθρωποι, εκεί μέσα, στον καταπατημένο μέχρι τότε ναό, στη χριστουγεννιάτικη λειτουργία, ότι αν ο κόσμος θέλει να ζήσει, πρέπει να ακούσει και να δεχθεί το μήνυμα του γεννημένου Χριστού.

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών: Είμαστε αντίθετοι στην αντισυνταγματική απαλλαγή των ορθοδόξων μαθητών από τα Θρησκευτικά.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών γίνονται μάρτυρες για ακόμη μία φορά, και μάλιστα παραμονές του ξεκινήματος της σχολικής χρονιάς, της στοχευμένης απαξίωσης του Μαθήματος των Θρησκευτικών, μέσω ανακοινώσεων ή ─ όπως συμβαίνει τώρα ─ γνωμοδοτήσεων της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) περί δικαιώματος απροϋπόθετης απαλλαγής όλων των μαθητών, συνεπώς και των ορθοδόξων, από το προαναφερόμενο μάθημα.

Είναι σαφείς οι προθέσεις της ως άνω Αρχής να μετατραπεί το Μάθημα των Θρησκευτικών από υποχρεωτικό σε προαιρετικό, απαξιώνοντάς το ως αντικείμενο και περιεχόμενο τόσο στα μάτια των μαθητών όσο και στη συνείδηση ολόκληρου του Ελληνικού λαού.

Κατόπιν αυτών των δυσάρεστων εξελίξεων, καλούμε τα μέλη της ΑΠΔΠΧ, κάποια εκ των οποίων υπήρξαν, μάλιστα, διακεκριμένα μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), να σεβαστούν εκείνα που υπολήπτονταν και δεν τροποποιούσαν, όταν κατείχαν τις προειρημένες θέσεις ευθύνης. Συγκεκριμένα, να σεβαστούν το Σύνταγμα που υπηρέτησαν και καλούνται να υπηρετούν, τις Διεθνείς Συμβάσεις, όπως εκείνη της Ρώμης του 1951 για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την οποία έχει υπογράψει η χώρα μας και έχει συνταγματική ισχύ (άρθρο 2 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που κυρώθηκε από την Ελλάδα με τον Ν. 53/74), τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά, πάνω απ’ όλα, να σεβαστούν τους διαχρονικούς αγώνες, τις αγωνίες και τους καημούς του Ελληνικού λαού, για να διατηρήσει σε χρόνους δίσεκτους την ορθόδοξη εκκλησιαστική πίστη, ως τρόπο και ήθος ζωής.

Καλούμε επίσης, όλα τα θεσμικά όργανα της Ελληνικής Πολιτείας να μην επιτρέπουν να εφαρμόζονται στην παιδεία μας θέσεις που εμφανίζονται μεν ως νομιμοφανείς, στην ουσία όμως επιχειρούν να αλλοιώσουν σε βάθος τις κατοχυρωμένες συνταγματικά χριστιανικές αρχές, αυτές που κράτησαν, διά μέσου των αιώνων, όρθια την ψυχή του Ελληνικού λαού. Στη δύσκολη εποχή που διερχόμαστε, ο λαός μας έχει ανάγκη από αρετές και αξίες, όπως η Ορθόδοξη πίστη, η κοινωνική συνοχή, η αλληλεγγύη, η συγχωρητικότητα, η υπομονή κ.ά., που στήριξαν και στηρίζουν την Ελλάδα και τους Έλληνες και οι οποίες καλλιεργούνται με το Ορθόδοξο Μάθημα των Θρησκευτικών.

Αισθανόμαστε ανήσυχοι, καθώς διαπιστώνουμε ότι τα τελευταία χρόνια το Μάθημα διώκεται με ποικίλους τρόπους, ενώ περιλαμβάνεται στο σχολικό πρόγραμμα για να συμβάλλει στην ηθικοπνευματική ενδυνάμωση και ανάπτυξη των νέων μας. Και αυτό, διότι βλέπουμε, ότι, όχι μόνον δεν ενισχύεται, αλλά με ποικίλους τρόπους γίνεται βορά σε μανικές εμμονές μιας ελάχιστης μειοψηφίας, πού χρησιμοποιεί μεθοδεύσεις για παράκαμψη του Συντάγματος. Στη συγκεκριμένη περίσταση αφαιρούν από τον συνταγματικό όρο «θρησκευτική συνείδηση» τον προσδιορισμό «θρησκευτική», πράγμα που δείχνει ασέβεια και περιφρόνηση τόσο έναντι της βούλησης του Συνταγματικού νομοθέτη, όσο και έναντι των ορθόδοξων θρησκευτικών πεποιθήσεων της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.

Ως Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία καταγγέλλουμε την υποχθόνια αυτή τακτική. Προσβλέπουμε στην πατρική συμπαράσταση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και υποστηρίζουμε σθεναρά τον αγώνα που δίνει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) για τη διατήρηση τόσο της υποχρεωτικότητας, όσο και του Ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών και, μέσω αυτού, της Ορθόδοξης χριστιανικής συνειδήσεως του ελληνικού λαού.

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών:

Αδελφότης Ορθοδόξου Ιεραποστολής «Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ»

Ενωμένη Ρωμηοσύνη (Ε.ΡΩ.)

Εστία Πατερικών Μελετών

Μητέρες Επιστήμονες Πολύτεκνες

Μουσική Συντροφιά

Πανελλήνια Ένωση Γυναικών

Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ.)

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων (Π.Ε.ΦΙ.Π.)

Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Ἡ Χριστιανική Αγωγή» (ΓΕΧΑ)

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.)

Σύλλογος «Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης»

Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»

Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (Σ.Φ.Ε.Β.Α.)

ΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟ 1964. ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ''.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΒΗΝΟΥΝ -ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ-ΣΧΟΛΕΙΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ, ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟ ΑΠΗΝΗ  ΔΙΩΓΜΟΝ.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΑΠΕΣΥΡΘΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΛΚΗΝ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ (Εκτακτου συνεργατου μας). 

Οταν επεφτε ο Παλαιολογος εις του Ρωμανου την πυλη τα πληθη εγκαταλελειμμενα απο την χριστιανικη Ευρωπη, χωρις βοηθεια ,χωρις ελπιδα,τρεμοντα το φασγανον του Πορθητου, ειχον εισρευσει εις τους ναους και ανεπεμπον δεησεις προς τον Υψιστον. Το Γενος δεν ανεμενεν αλλοθεν προστασιαν . Η ''πασα ελπις'' του εις Αυτον τον Υψιστον, ειχε αποτεθη.

Ετσι και τωρα ,οσοι ζουν εις την Βασιλιδα, ομογενεις, Ελληνες ή Τουρκοι υπηκοοι, δεν ελπιζουν πλεον εις κανενα. Ουτε εις την ελληνικην κυβερνηση,η οποια δυστυχως δεν εχει συλλαβει το ολον προβλημα,ουτε εις τους ξενους,ουτε εις τους κηδεμονας των τουρκων Αμερικανους,οι οποιοι εις την υδρογειακην πολιτικην των θυσιαζουν τον μοχθο και την τιμην ολιγων μυριαδων ανθρωπων και στερουν την Δυτικην Συμμαχιαν καθε ηθικης βασεως. Ποτε αλλοτε δεν ευρεθη εις τοσον δυσχερη θεση η ομογενεια και ποτε αλλοτε δεν ηπειληθη κατα τροπον τοσον βαρβαρον η υποστασις της. Και ποτε αλλοτε δεν εξηυτελισθησαν τοσο φανερα και απροκαλυπτα αι ηθικαι αρχαι του Διεθνους Δικαιου.

ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ;;

Σημερον η κυβερνησις του δεδηλωμενου μισέλληνος Ισμετ Ινονου εκριζωνει χιλιαδας ομογενων, που εις τιποτε δεν επταισαν - ομηροι εγκλωβισμενοι εντος των τειχων της Πολεως. Τους απαγορευει να ομιλουν την γλωσσαν των.Τους υποβαλλει εις ταπεινωσεις,Τους απωθει εις την ταξιν ανθρωπων δευτερας κατηγοριας. Τους συλλαμβανει οταν θελει. Τους φορτωνει εις τα αεροπλανα και εις τον σιδηροδρομον αφου τους εκδικασει επι εξιβρυσει του τουρκισμου και φοροδιαφυγη .Τους κατασχει την περιουσιαν που εσχηματισαν με κοπο και με δακρυα. Διαλυει οικογενειας .Εξοντωνει μιαν φυλην. Χιλιαδες ανθρωπων ζουν με την ψυχην εις το στομα. Ποιος θα σταματησει την γενοκτονιαν αυτην; Διατι δεν συγκινειται η ελληνικη κυβερνησις και δεν θετει ωμα το θεμα ενωπιον του Δυτικου κοσμου αι αρχαι του οποιου διασυρονται;; Διατι τηρουν τη αχαρακτηριστον αυτην στασιν οι Αμερικανοί;;Και αφηνουν τα στιφη των βαρβαρων συμμαχων των να οργιαζουν;;

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΟΜΟΓΕΝΩΝ

Θλιψις και κατηφεια .Μολις νυκτωσει δεν υπαρχει ομογενης εις τους δρομους της Κωνσταντινουπολεως .Και την ημεραν ακομη ,οι ομογενεις, κυκλοφορουν οσον ημπορουν ολιγωτερον και μαλιστα βωβα. Δεν ομιλουν. Δυστυχια των αν οι τουρκοι ακουσουν λεξη ελληνικη εις το πεζοδρομιον, εις το λεωφορειον,εις το τουνελ, εις το βαπορακι, εις τα καταστηματα. Ο ''εγκληματιας'' συλλαμβανεται απο τον πρωτον τυχοντα τουρκον και ραπιζομενος, λακτιζομενος, πτυομενος απο τον οχλον, οδηγειται εις το αστυνομικον τμημα, δια να συνεχισθει το ξυλοκοπημα και να διαταχθει η προφυλακισις του,εν αναμονη της δικης. Αν το θυμα ειναι Ελλην υπηκοος αρχιζουν παραχρημα και οι διατυπωσεις για την απελασιν.Ενω παραλληλα επεμβαινει και η οικονομικη εφορια δια να συντελεσθει και η οικονομικη εξοντωσις του ''εγκληματια''.Μετα την αυστηραν καταδικην και την εκτισιν της ποινης,ο Ελλην ουτος υπηκοος απο τας φυλακας μεταγεται κατευθειαν εις το  αεροδρομιον. Το σπιτι του εχει ηδη κατασχεθει απο το τουρκικον δημοσιον και εχει σφραγισθει ,δια να εισπραχθουν τα εκ της δηθεν φοροδιαφυγης ποσα. Αν το θυμα ειναι Ρωμηος,δηλαδη τουρκος υπηκοος,δεν απελαυνεται προς το παρον ,αλλα εξοντωνεται ασφαλως οικονομικως.Σβυνει με ενα προστιμον που δεν μπορει να εξοφληθει ουτε απο τους απογονους.

ΤΟ ΜΠΟ'Υ'ΚΟΤΑΖ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Οι ομογενεις επαγγελματιες ματαιως αναμενουν πελατειαν,με τα χερια σταυρωμενα. Τουρκος δεν πατα. Οι φοιτηται κατα σμηνη διατρεχουν την αγοραν,διανεμουν προκηρυξεις εναντιον των μειονοτικων,διατασσουν το μπο'υ'κοταρισμα των καταστηματων των Ελληνων και επιβαλλουν την αναρτησιν πινακιδων που συνιστουν εις τους τουρκους να μην συναλλασσονται με ρωμηους.

-Πατριωται Τουρκοι καθε γροσι σας εις τον Ρωμηο ειναι ενα βολι για τους αδελφους μας τουρκοκυπριους!

-Τουρκε μην τρεφεις κορακια που θα σου βγαλουν τα ματια ! 

Πινακιδες με τετοια συνθηματα εχουν αναρτηθει παντου,εις τους σταθμους ,τα λεωφορεια,εις τας προθηκας των καταστηματων. Μερικα καταστηματα ομογενων εχουν την πινακιδα κολλημενην εις την προσοψιν  οτι ''το καταστημα ειναι ρωμεικο'' κατα το αντισημητικον χιτλερικον προτυπον. 

Ποιος τολμα να ψωνισει απο Ρωμηον;;Ειτε τουρκος ειναι ,ειτε ρωμηος! Μερικοι ομως γενναιοι τουρκοι αψηφουν την πινακιδα και ψωνιζουν. Αγοραζουν τα παντα. Τα παιρνουν εις ωραια πακετα,τα φορτωνονται και φευγουν ....χωρις να πληρωσουν.

--Να σας πληρωσει ο Μακαριος!

Εις την πραγματικοτητα ,δεν σημειωνονται συναλλαγαι μεταξυ τουρκων και ομογενων.

Τιποτε δεν ημπορει να εκποιησει ο ομογενης διοτι οι τουρκοι εχουν πεισθει πλεον οτι η περιουσια των Ρωμηων θα περιελθει αδαπανως εις αυτους και πολυ συντομως μαλιστα. Κανενας ομογενης επομενως εις την προσπαθειαν περισωσεως μερους του προ'ι'οντος του κοπου του δεν ημπορει να εκποιησει ακινητον ή κινητην περιουσιαν.

ΔΥΟ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

Θα σας αναφερω δυο χρακτηριστικα προσφατα περιστατικα. Μια ομογενης διανοουμενη προ'ι'δουσα την απελασιν της ,εκαλεσε δυο τουρκους μεταπραττας, δια να εκποιησει τα χαλιά της.

Η συμφωνια εκλεισθη .Τα χαλια συνεσκευασθησαν εις δεματα . Οι τουρκοι τα εφορτωσαν και εξεκινησαν δια να απελθουν.

-Τα χρηματα ;

-Ποια χρηματα;

-Για τα χαλιά..

-Σου τα εδωσαμε....Αν δεν τα πηρες ζητησε τα απο τον Μακαριον. 

Η ομογενης αλλοφρων επεχειρησε να αποσπασει τα χαλια της ,οι τουρκοι αντεστησαν, επετεθησαν ,την ξυλοκοπησαν και εκαλεσαν την αστυνομια, ισχυρυσθεντες οτι εξυβρισθη ο περιφημος τουρκισμος.  Αι συνεπειαι; Τα χαλια εχαθηκαν, η ομογενης συνεληφθη προεφυλακισθη, κατεδικασθη, απηλαθη και  πενεται εις τας Αθηνας.

Το ετερον περιστατικον . Νεαρος αξιωματικος του τουρκικου στρατου αντιληφθεις εις το βαπορακι δυο ομογενεις γυναικας συνοδευομενες απο εναν ανδρα να ομιλουν ελληνικα, τας επλησιασε και ηρχισεν ,ανανδρως ,να τας ραπιζει.

-Γιατι μας δερνετε;

-Γιατι εξυβρισατε τον τουρκισμον.....Και η υποθεσις αυτη καταληξεν εις το δικαστηριον και εις την καταδικην των ομογενων.!

ΑΠΟΦΡΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ !

Καθε Τεταρτη ειναι αποφράς (ημερα συμφορων) διοτι την ημεραν αυτην δημοσιευονται εις τας τουρκικας εφημεριδας οι καταλογοι των υπο απελασιν. Την νυκτα της Τριτης οι αγωνιωντες ομογενεις δεν κλεινουν ματι.

- Θα ειμαστε και μεις στην λιστα ;

-Ποιος θα καει παλι;

Αι απελασεις συνεχιζονται με προοδευτικον ρυθμον. Ηρχισαν με δυο τρεις Ελληνας υπηκοους, εγιναν εικοσι την επομενην εβδομαδα,επερασαν εις τας εξηντα,εφθασαν εις τα διακοσιας και προχωρει ο ρυθμος τους. Ανθουσαι επιχειρησεις κατασχονται και διαλυονται.Περιουσιαι διασκορπιζονται.

 Ζαπλουτος εις την Πολιν ομογενης εκλιπαρει εις τας Αθηνας μιαν αδειαν δια να εργασθει ως ταξιτζης και να διαθρεψει την οικογενειαν του διοτι αι επιχειρησεις του διελυθησαν ,τα ακινητα του κατασχεθησαν,οι λογαριασμοι του εις τας τραπεζας εδεσμευθησαν. 

Αλλος αξιολογος χθες επιχειρηματιας εδω, πωλει σαντουιτς εις την Θεσσαλονικην. Τριτος αναζητει χειρωνακτικην εργασιαν οιανδηποτε, και των δραματων ουκ εστιν αριθμος. Και ομως ...πολλοι ειναι εδω οι ομογενεις που μακαριζουν εκεινους που φευγουν διοτι τελειωνει το ψυχικον των μαρτυριον. Πεινουν εις την Ελλαδα αλλα ομως φυτοζωουν ή σιγοπεθαινουν χωρις φοβον,με αξιοπρεπεια. Τα νευρα ολων εχουν σπασει δεν τολμουν καν να σηκωσουν το ακουστικον διοτι φοβουνται μηπως ειναι η αστυνομια ή τουρκοι φοιτηται που θα υβρισουν τον γκιαουρην μεσα στα πλαισια της εθνικης εκστρατειας.

ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ

Εαν δια τους Ελληνας υπηκοους τον λογον εχει η τουρκικη αστυνομια,δια τους ρωμηους ,αρμοδια να εφαρμοσει το σχεδιον εξοντώσεως ειναι η οικονομικη εφορια. Ειναι δυσπεριγραπτα τα μαρτυρια εις τα οποια υποβαλλει τους δυστυχεις ομογενεις επαγγελματιας....

Τσαγκαρακος καταβαλλων φορον 300 λιρων, υπεχρεωθει να πληρωσει προστιμον 200.000 λιρων διοτι ευρεθησαν ατελη τα βιβλια του,εις χρονον παρωχημενον. Αλλος καταστηματαρχης ετιμωρηθη με προστιμον 300.000 λιρων διοτι δεν ειχε να επιδειξη τιμολογια της παρελθουσης δεκαετιας. Ελεγκτης εφοριας επεβαλε προστιμον  500.000 λιρων εις ομογενη χαρακτηρισθεντα ,υψηλη επιταγη, ως φοροφυγαδα

- Τι θελεις να καμω; Ετσι με διεταξαν. Εδικαιολογηθη ο υπαλληλος ευσπλαχνισθεις τον ανθρωπον.

ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΕΞΕΛΙΠΕΝ

Τα ιδρυματα μας σβηνουν ,βασει σατανικου σχεδιου.Εχουν παυσει πλεον να διεξαγονται κανινικαι εκλογαι ελλειψει υποψηφιων.Ουδεις προθυμοποιειται να εμπλακει εις  περιπετειας, δεδομενου οντος οτι αι τουρκικαι αρχαι διεξαγουν λεπτομερη ελεγχον εις τα βιβλια των κοινοτητων,των ναων,των ιδρυματων γενικως και ζητουν λογαριασμον και αποδειξιν δια το γροσι που εδαπανηθη προ δεκαετιας εις βοηθημα απορων.

Τα βαρυτατα προστιμα και αι σκληραι τιμωριαι ετρομοκρατησαν τους παντας εις τοιουτον βαθμον ωστε ουτε  καν δια τα λεγομενα μειζονα ιδρυματα της ομογενειας να προβαλλωνται υποψηφιοι και να ματαιουνται αι αρχαιρεσιαι.Και εφθασαμεν εις το καταντημα να προτεινονται γυναικες  -Ιωακειμειάδες ,ιδιως- δια να αντικαταστησουν τους καταπτοημενους συμβουλους. Η γενικη διαλυσις εχει αρχισει με βεβαιαν την καταστροφην,

Οι ναοι λειτουργουν ακομη κυριολεκτικως μετα φοβου Θεου, το δε αραιον εκκλησιασμα-συνηθως αποτελουμενο απο γυναικες- προσευχομενον στρεφει ,απο καιρου εις καιρον ,δειλα  το βλεμμα προς την εισοδον.

- Εμπηκαν οι Τουρκοι;

Εις την εξωτερικην πυλην του ναου φρουρουν ,δια την αξιοπρέπειαν του  κρατους, αστυνομικοι.Αλλα αν ελθουν οι φοιτηται ή τα παιδια της γειτονιας, καλως να ελθουν. Αρχιζει ο πετροπολεμος! Τα τζαμια σπαζουν. Λιθοι,τενεκεδες,ξυλα,ακαθαρσιαι εκσφενδονιζονται απο τον  δρομον οχι κατα της Εκκλησιας μονον  ,αλλα και κατα των εισερχομενων και εξερχομενων...Αλλοιμονον εις εκεινους που τρεφουν μουσι και εχουν εμφανιση ιερωμενου!Αυτοι εισπραττουν την μηνιν

του τουρκικου πολιτισμου κατα των γκιαουρηδων , που δεν εξεκαθαρισθησαν ακομη.

Τα γεγονοτα του Σεπτεμβριου 1955 ωχριουν προ των σημερινων βρωμεροτητων της κυβερνησεως Ινονου, ενθαρρυνομενης απο την σιωπηραν συγκαταθεσιν των Αμερικανών.

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ

Τα σχολεια μας ,οσα δεν εχουν κλεισει.περνουν τας τελευταιας ημερας των,διοτι δεν αναγνωριζονται

εφεξης ως ισοτιμα με τα τουρκικα.Οσα συνεχισουν την λειτουργιαν των,θα μετατραπουν εις καθαρως τουρκικα , με την διδασκαλιαν ολων των μαθηματων εις την τουρκικην . Η ελληνικη θα διδασκεται ως ξενη γλωσσα μιαν ή δυο ωρας την εβδομαδα. Οι διδασκαλοι εκκαθαριζονται συστηματικως ,διοτι οφειλουν να γνωριζουν απταιστως την τουρκικην.Τα παιδια φευγουν

ο αριθμος των μαθητων θα μειωθει εις το ημισυ.Το Ζωγραφειον ερημωνεται.Η Μεγαλη του Γενους Σχολη εις το Φαναρι σβηνει.Και η μαυριλα απειλει τα παντα. Το Ορφανοτροφειον Πριγκιπου διελυθη εντος μιας νυκτος και τα παιδια διεσκορπισθησαν εις τα τεσσερα σημεια του οριζοντος.

Η ωργανωμενη παροικια των 120.000 ομογενων δεν υπαρχει πλεον.

ΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Φυσικα δεν ημπορει να γινει λογος περι κυκλοφοριας των ελληνικων εφημεριδων εις την ζουγκλαν που λεγεται Τουρκια.

Αι εφημεριδες των Αθηνων και της Θεσσαλονικης δεν εισαγονται εις την Κωνσταντινουπολιν,αλλα αι τουρκικαι εφημεριδες κυκλοφορουν ελευθερα εις την Ελλαδα.Μονον των περιοδικων επιτρεπεται η κυκλοφορια ,αφου υποβληθουν εις λογοκρισιαν. Το πρακτορειον της κ.Καλλιοπης Γιαννακοπουλου

τελει υπο διαλυσιν ,διοτι η ιδια και ο υιος της

απηλαθησαν . 

Αι δυο εντοπιαι ελληνογλωσσαι εφημεριδες ,η ''Απογευμαινη'' και το ''Εμπρος'' καταρρεουν ελλειψει αναγνωστων και εισπραξεων.Οι ομογενεις

αναγνωσται αραιωνουν. Επειτα ποιος τολμα να κρατησει ελληνικην εφημεριδα εις το χερι.

Ο τουρκος θα τον ιδη θα τον καρπαζωσει, θα ξεσχισει την εφημεριδα.

Πρεπει να αναμενεται το κλεισιμον των δυο αυτων εφημεριδων.

ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΣΥΜΠΤΥΣΣΕΤΑΙ

Και ο Πατριαρχης;

Με σοβαρως κλονισμενην την υγειαν του ,με το ηθικον καταπεπτοκος,εχει αποσυρθει εις τα πατριαρχικα δωματα της κατα Χαλκην Θεολογικης Σχολης και ουδενα δεχεται.

Η συνοδος συνερχεται υπο την προεδριαν του πρεσβυτερου των ιεραρχων μητροπολιτου Χαλκηδονος Θωμα,προς διεκπεραιωσιν θεματων τρεχουσης  φυσεως.

Μετα την απελασιν των δυο μητροπολιτων ,του Σελευκειας Αιμιλιανου και του Φιλαδελφιας Ιακωβου ,μετα τας απειλας περι  απελασεως ετερων τεσσαρων μητροπολιτων,μετα την ανακοινωσιν περι ρυμοτομιας του Πατριαρχειου ,υπο τους συνεχεις λιθοβολισμους των πατριαρχικων γραφειων,κανεις δεν εχει ορεξιν προς εργασιαν εις το Φαναρι. Ολοι-μαζι και ο Πατριαρχης - αναμενουν την εντασιν των καταπιεστικων μετρων και ολοι καμνουν σχεδια περι της νεας αλλου εγκαταστασεως. Ο Πατριαρχης εχει πεισθει πλεον οτι εγκατελείφθει απο τους φιλους του Αμερικανους και ετοιμαζεται δια το χειροτερον.Το ποιμνιον του απισχανθη με γοργοτατον ρυθμον και πτωχαινει.

Καθε εβδομαδα απελευνονται διακοσιοι Ελληνες υπηκοοι και  εξακοσιοι αλλοι ομογενεις, τουρκοι υπηκοοι (ρωμηοι) εξερχονται των τουρκικων συνορων και διαρρεουν προς ολας τας κατευθυνσεις.

ΤΑ ΑΓΩΝΙΩΔΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Ας επαναλαβομεν το αγωνιωδες ερωτημα των ομογενων.Το προξενειον μας δεν κατετοπισεν αρκουντως την ελληνικην κυβερνησιν περι της νεας αυτης συμφορας; Τι σκεπτεται να καμη η ελληνικη κυβερνηση δια να σταματησει επιτελους το κακον ;

Διατι μενουν αβοηθητοι και μονοι, εγκαταλελειμμενοι οι ομογενεις εις την τυχην των,βορά των στιφών του μισελληνος Ινονου ; Τι πρεπει να καμουν οι ανθρωποι αυτοι;

Αλλα οι Αμερικανοι οι μεγαλοι συμμαχοι μας; Αυτοι εξακολουθουν να πιστευουν οτι οι τουρκοι ειναι χρησιμοι συμμαχοι του πολιτισμενου δυτικου κοσμου....''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' Κυριακη 12 Ιουλιου 1964

(Ποσο προφητικος ειναι ο λογος του δημοσιογραφου ! Σημερα επιβεβαιωνεται ο δημοσιογραφος που το 1964 αμφεβαλλε για τους τουρκους . Πουλησαν οι τουρκοι την Δυση και πηγαν με τους Ρωσους!)

« Θεός Εκδικήσεων » !

 

    Μὲ ἱερὴ ἀγανάκτηση καταφέρεται ὁ προφήτης καὶ βασιλιὰς Δαβὶδ ἐναντίον τῶν πανούργων ἐκείνων ἀρχόντων ποὺ μὲ πρόσχημα τοὺς νό­­μους, χωρὶς ἴχνος φόβου Θεοῦ, καταπίεζαν φρικτὰ τὶς ἀσθενεῖς μάζες τοῦ λαοῦ.
    Γι’ αὐτὸ συγγράφει τὸν 93ο Ψαλμό του καὶ στηλιτεύει τὴν ὑποκριτικὴ παρανομία τους, ὑπενθυμίζοντας ὅτι ὑπάρχει ­«δίκης ὀφθαλμός», ὁ ὕψιστος Θεός, ποὺ δὲν ἀ­­νέχεται τὴν πανουργία, ἀλλὰ τὴν πατάσσει μὲ βδελυγμία.
    Ἀπὸ τὸν πρῶτο στίχο παρουσιάζει τὸν Θεὸ νὰ ἐμφανίζεται μὲ ὁρμή, δύναμη ἀκατάβλητη καὶ δόξα ὑψηλὴ γιὰ νὰ ἀποδώσει δικαιοσύνη ἐκεῖ ποὺ αὐτὴ ἐπιμελῶς συμπνίγεται καὶ καταπατεῖται. «Ἐπαρρη­σιάσατο ὁ Θεός», γράφει, καὶ μάλιστα γρά­φει σὲ χρόνο ἀόριστο γιὰ νὰ δηλώσει τὸ βέβαιο τῆς θείας μεσολαβήσεως. Δὲν λέει: θὰ ἐπέμβει ὁ Θεός· ἀλλά, νά Τος ὁ Θεός, ἦρθε, ἔκανε δυναμικὰ τὴν ἐμφάνισή Του. «Θεὸς ἐκδικήσεων»! (στίχ. 1). Φοβερὸς Θεός, ἦρθε νὰ ἐκδικηθεῖ, νὰ τιμωρήσει αὐτοὺς ποὺ ἀδικοῦν, νὰ ὑπερασπίσει ἐκείνους ποὺ ἀδικοῦνται.
    Καὶ ἀμέσως Τοῦ ἀπευθύνει τὸν λόγο ὁ Ψαλμωδός:
    «Ἀνέβα, Κύριε, στὸ ὕψος τῆς δυνάμεως καὶ ἐξουσίας Σου. Ἀπόδωσε ­δικαιοσύνη καὶ πλήρωσε ὅπως τοὺς ἀξίζει τοὺς ὑπερ­ήφανους, τοὺς ὑπερφίαλους αὐτούς!… Μέ­­­χρι πότε, Κύριε», συνεχίζει, «μέχρι πό­­τε οἱ ἁμαρτωλοὶ θὰ καυχῶνται γιὰ τὰ βδελυρά τους ἔργα; Μέχρι πότε θὰ ἀνοίγουν τὸ στόμα τους ἀπύλωτο καὶ θὰ ἐκστομίζουν ὕβρεις καὶ ἀλαζονεῖες; ‘‘Τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν’’, τὸν πάτησαν κάτω, τὸν ἐξευτέλισαν. Τοὺς ἀδύναμους, χῆρες καὶ ὀρφανά, τοὺς ἐξουδετέρωσαν, καὶ τοὺς νεόφυτους στὴν πίστη τοὺς διέλυσαν. Δὲν Σὲ ὑπολογίζουν, Κύριε. Δὲν τοὺς νοιάζει τίποτε…» (στίχ. 2-7).
    Τὸ πιὸ φρικτὸ ὅμως σχετικὰ μὲ αὐτοὺς εἶναι ἕνα γνώρισμα ποὺ ἔχουν, τὸ ὁποῖο βδελύσσεται ὁ Κύριος: ὅτι καταπιέζουν μὲ τόσο βάναυσο τρόπο τὸν λαὸ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ νόμου!…
    Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς κραυγάζει μὲ ἕνα «μή!» γεμάτο πόνο: «Μὴ συμ­προσέστω σοι θρό­νος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα» (στίχ. 20). Ἂς μὴν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ Σένα, ­Κύριε, καὶ ποτὲ νὰ μὴ βρεθεῖ κοντά Σου ­θρόνος ἐξουσίας, δικαστικὴ καθέδρα ἀδικίας, ἐ­­ξουσία δηλαδὴ ποὺ μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ νόμου προξενεῖ στοὺς ἀνθρώπους βάρος καὶ καταπίεση.
    «Θρόνος»! Δηλαδὴ ἐπιβολή, δύναμη κυριαρχίας, ἐξουσία. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται περὶ θρόνου ἀνομίας, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖ τὴ δῆθεν νομιμότητα, ­προκειμέ­νου νὰ πετύχει αἰσχρούς, διαβολικοὺς στόχους. Αὐτὴ τὴν ἔννοια ἔχει ἡ μετοχὴ «ὁ πλάσσων». Τὴν πλάθει, τὴ ­μεταλλάσσει τὴν προσταγή, τὴν ­ἀπόφαση, τὸ ­διάτα­γμα, ὥστε νὰ φαίνονται δῆθεν ­νομιμόφρονα, σύμφωνα μὲ τὸ δίκαιο, τὸ πρέπον, τὸ νό­μο, καὶ ὅμως τελικὰ ὑπηρετοῦν τὴ μηχανορραφία, τὴν πλεκτάνη σὲ βάρος ἀθώων. Εἶναι τέτοια ἡ διαταγή, ἡ ἀπόφαση, ποὺ προσθέτει ἀφόρητο βάρος καὶ κατα­­πίεση στοὺς ἁπλούς, νομιμόφρονες ἀν­θρώπους.
    Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ σωστοῦ, τοῦ δικαίου, τοῦ πρέποντος…
    Κάτι τέτοιο βέβαια μπορεῖ νὰ συμβεῖ καὶ μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο. Κάποιοι μπορεῖ νὰ ἐπιχειρήσουν νὰ ἐπιβληθοῦν δυναστικὰ στὴ συνείδηση καὶ τὴ γνώμη τοῦ ἄλλου χρησιμοποιώντας πρὸς τοῦτο τὸ Νόμο τοῦ Θεοῦ, ἐκφοβίζοντάς τον καὶ καθιστώντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ βαρύ, φορτικό, ἀπεχθές. Αὐτὸ στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ τὸ ἔκαμναν οἱ Φαρισαῖοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλαν φόρτο μεγάλο θρησκευτικῶν καθηκόντων στοὺς ὤμους τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ἐνῶ αὐτοὶ οὔτε μὲ τὸ δαχτυλάκι τους δέχονταν νὰ τοὺς βοηθήσουν νὰ τὸ σηκώσουν, τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ οἱ ἴδιοι πλούτιζαν σὲ βάρος τῶν φτωχῶν καὶ ἀδυνάμων. Γι’ αὐτὸ καὶ ἄκουσαν τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα «οὐαὶ» τοῦ Χριστοῦ (βλ. Ματθ. κγ΄ 4, 13).
    Μιὰ ματιὰ νὰ ρίξει κανεὶς ἀπὸ παλαιὰ μέχρι σήμερα στὶς κοινωνίες, πόσους τέτοιους νόμους, ρυθμίσεις, διατάγματα δυστυχῶς θὰ παρατηρήσει! Τέτοια ποὺ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ δικαίου, τῆς κοινῆς εἰρήνης καὶ ­ἀσφάλειας, τῆς ἐλευθερίας, στρέφονται ἐναντίον ἀν­θρώπων ἀνεπίληπτων καὶ ἰδίως θεοσεβούμενων. Στὰ ἀρχαῖα χρόνια τῶν διω­γμῶν οἱ Χριστιανοὶ ἦταν γιὰ τοὺς ­κρατικοὺς φορεῖς οἱ ἐπικίνδυνοι, οἱ βλάπτοντες τὴν κοινωνικὴ συνοχὴ καὶ εἰρήνη, τὴ δημόσια τάξη, θεωροῦνταν στοιχεῖα ταραχοποιά. Γι’ αὐτὸ καὶ διώκονταν… Στὰ λίγο προηγούμενα ἀπὸ μᾶς χρόνια τῶν ἀθεϊστικῶν καθεστώτων τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν οἱ Χριστιανοὶ κατηγοροῦνταν ὡς παραβάτες τῶν νόμων καὶ ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ, καὶ γι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξολοθρευθοῦν. Καὶ στὶς ἡμέρες μας, ἀπὸ ἐδῶ κι ἐμπρὸς αὐτοὶ πάλι θὰ κατηγοροῦνται ὡς «ρατσιστές», «φασίστες», «ὁμοφοβικοί», αὐτοὶ ποὺ πᾶ­­νε «κόντρα στὴ δημοκρατία, στὰ δικαι­ώματα τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ἐλεύθερη ἔκφραση τῆς συμπεριφορᾶς καὶ αὐτοδιάθεσης τοῦ ἀτόμου»!… Ὡραῖες λέξεις, πολὺ πετυχημένες, προκειμένου νὰ δικαιολογήσουν ἕνα σατανικὸ ξέσπασμα μίσους καὶ διωγμοῦ ἐναντίον τους…
    Αὐτὸς εἶναι ὁ «θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα». Ἐξουσία δυναστική, ποὺ τάχα μὲ βάση τὸ νόμο καταπιέζει ἀφόρητα τοὺς ἀδύναμους ἀνθρώπους, ὁδηγώντας τους σὲ ἀδιέξοδο καὶ ἀ­­­ναγκάζοντάς τους νὰ στενάζουν φρικτὰ κάτω ἀπὸ τὶς ἀπάνθρωπες ἀπαιτήσεις της.
    Ὅσοι πάντως στήνουν τέτοιους ­θρόνους ἀνομίας, βαρυφορτώνοντας τοὺς ἀδύναμους ἀνθρώπους καὶ ­καθιστώντας ἀσήκωτο φορτίο τὴν τήρηση τοῦ νόμου, θὰ λάβουν τὴ δίκαιη ἀνταπόδοση ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ. Τὸ λέει ὁ Ψαλμωδὸς στὸν τελευταῖο στίχο (23): «Καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς Κύριος τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός». Αὐτούς, τοὺς ὑποκριτὲς καὶ βάναυσους τυράννους, θὰ τοὺς ἐξαφανίσει ὁ Θεός! (Η αναρτηση δεν αφορα τους λογους υγειας της επικαιροτητος των ημερων μας, ο προφητης Δαβιδ δεν ομιλει περι ιατρων αλλα περι δικαστων. ΑΠ)

ΟΣΩΤΗΡ2121

Αγία Αλεξάνδρα η Βασίλισσα – Άστρο Ολοφώτεινο σε Κατασκότεινη Νύχτα

Βίοι Αγίων-Θαύματα
Νύχτα κατασκότεινη, άγρια νύχτα του «μεγάλου διωγμού», όπως έμεινε στην ιστορία. Αυτοκράτορας ο Διοκλητιανός (284-305 μ.Χ.), κυρίαρχος στην Ανατολή, και συναυτοκράτορας στη Δύση ο Μαξιμιανός. Βοηθοί τους οι καίσαρες Γαλέριος στην Ανατολή και Κωνστάντιος Χλωρός (πατέρας του Μ. Κωνσταντίνου) στη Δύση. Ο αναρριχηθείς στο θρόνο Διοκλητιανός καθιερώνει την Τετραρχία, στην προσπάθειά του να ανασυγκροτήσει την απέραντη αλλά υπό κατάρρευση Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Άσημος και απαίδευτος περιβάλλει με θεοκρατικό κύρος το ολιγαρχικό του σύστημα. Αυτοανακηρύσσεται εκλεκτός του Δία. Καθιερώνει υποχρεωτική και αποκλειστική τη λατρεία του Δία, με την αλαζονική αποδοχή ότι για την επαναφορά στη ρωμαϊκή αίγλη χρειαζόταν η εξαφάνιση του Χριστιανισμού. Αυτή την εποχή στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, παρά τους σχεδόν συνεχείς σκληρότατους διωγμούς, το 10% των υπηκόων όλων των κοινωνικών τάξεων είναι Χριστιανοί.
Στην Ανατολή ο καίσαρας Γαλέριος αναδεικνύεται διώκτης ωμός και αδίστακτος. Με αφορμή τη διακήρυξη μάντεων ότι δεν μπορούν να διαβάσουν εντόσθια σφαγίων, επειδή οι Χριστιανοί κάνουν στα σπίτια τους τον σταυρό τους, ξεκινά ο λυσσώδης διωγμός των Χριστιανών, με διάταγμα που δημοσιεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 303 μ.Χ.
***
21 Απριλίου του 303 μ.Χ. Νύχτα, κατασκότεινη νύχτα σε κατασκότεινη φυλακή∙ και όμως λάμπει εκεί άστρο ολόφωτο, όπως τα λαμπρότερα άστρα, που γεννιούνται στο βαθύτερο σκοτάδι του σύμπαντος, η Αλεξάνδρα, η σύζυγος του Διοκλητιανού, η βασίλισσα, που τόλμησε να σταθεί μπροστά του, ικετευτική και ανδρεία, τολμηρή και αδούλωτη, να τον ελέγξει.

Στη διάρκεια του μαρτυρίου του μεγαλομάρτυρος αγίου Γεωργίου, ανδρός επισήμου, γενναίου και ήρωος, η πνοή της πίστεως αγγίζει την εύσπλαχνη ψυχή της. Ονομάζει ανάξιες του στέμματος τις ενέργειες του Αυτοκράτορα και ομολογεί την πίστη της στον Ιησού Χριστό. Γι’ αὐτό είναι τώρα κλεισμένη στη φυλακή αυτή την κατασκότεινη νύχτα και προσεύχεται. Επιθυμεί το μαρτύριο, αλλά δέεται και για τον διώκτη της σύζυγο. Παρακαλεί τον Κύριο να την πάρει πριν τη σκοτώσει ο αυτοκράτορας και φορτωθεί και το δικό της κρίμα, και ακόμη να τη συγχωρήσει, που άργησε τόσον καιρό ν’ ἀντιδράσει στις ανόσιες αιμοσταγείς πράξεις του.
Η προσευχή της εισακούεται. Στις 21 Απριλίου του 303 μ.Χ., δύο μέρες πριν από τη μαρτυρική θανή του μεγαλομάρτυρος αγίου Γεωργίου, η αυτοκράτειρα άφησε την τελευταία της πνοή στη φυλακή. Το παράδειγμα της βασίλισσας ακολούθησαν τρεις ακόλουθοί της, ο Απολλώ, ο Ισαάκιος και ο Κοδράτος. Ο Διοκλητιανός διέταξε τη θανάτωσή τους. Η Εκκλησία τους συνεορτάζει την ίδια ημέρα με την αγία Αλεξάνδρα, τη βασίλισσα.
Δυο χρόνια αργότερα, το 305 μ.Χ. ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός αποσύρρονται από την εξουσία. Πριν πεθάνει ο Διοκλητιανός, η Τετραρχία του διαλύεται. Ο γιος του Κωνστάντιου Χλωρού, ο Κωνσταντίνος, γίνεται Αύγουστος (306 μ.Χ.). Ο Γαλέριος βαριά άρρωστος από φρικτή δύσοσμη αρρώστια –τον τρώνε σκουλήκια που βγαίνουν από το σώμα του– ανακαλεί τον «μεγάλο διωγμό» (311 μ.Χ.) και παρακαλεί τους Χριστιανούς να ικετεύσουν τον Θεό τους να τον ελεήσει. Το 313 μ.Χ. δημοσιεύεται το Διάταγμα των Μεδιολάνων από τον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο, που αναγνωρίζει τον Χριστιανισμό ως μία από τις θρησκείες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο «μεγάλος διωγμός», που θα εξαφάνιζε τους Χριστιανούς, τελείωσε. Το 324 μ.Χ. ο Χριστιανισμός έγινε επίσημη θρησκεία της νέας Αυτοκρατορίας, της Βυζαντινής.
***
Στους αιώνες που ακολουθούν μέχρι σήμερα εμφανίζονται κατά καιρούς σκοτισμένοι ηγέτες και συστήματα, που επιχειρούν να «διορθώσουν», όπως ισχυρίζονται, τα λάθη του Διοκλητιανού και να επιτύχουν αυτοί την εξαφάνιση του Χριστιανισμού. Η αποτυχία τους είναι δεδομένη, δεν το ξέρουν;
Ποιοι θα βρεθούν άξιοι να τους φανερώσουν την πλάνη τους; Ποια άστρα ολόφωτα θα λάμψουν στη σύγχρονη αντίθεη νύχτα να φωτίσουν το σκότος τους; Ποιες μορφές ανδρείες και αδούλωτες θα αναδειχθούν σήμερα να τους ελέγξουν για τις ανόσιες πράξεις και τις αποφάσεις τους, σαν την αγία Αλεξάνδρα, τη βασίλισσα;
https://prostiniki.gr