Σύγχρονος παιδοµάρτυς τῶν Ἰσλαµιστῶν

  ΟΙ «Α∆ΕΛΦΟΙ µας (κατὰ την γνωμη μερικων ορθοδοξων χριστιανων που ειναι αναγκασμενοι να ζουν υπο τουρκικη κατοχη) µουσουλµάνοι» συνεχίζουν ἀκάθεκτοι νὰ ἐπιτελοῦν τὸ «θεάρεστο» καθῆκον τους, δολοφονώντας Χριστιανούς, παρὰ τὰ «ἀνοίγµατα», τὶς «ἀγκαλίτσες» καὶ τὰ «ἀγαπόλογα» τῶν «δικῶν» µας οἰκουµενιστῶν! ∆εῖτε µία φρικτὴ περίπτωση: Ἕνα «15χρονο ἀγόρι, Χριστιανὸς ἀπὸ τὸ Πακιστάν, ξυλοκοπήθηκε καὶ πυρπολήθηκε ἀπὸ δύο µουσουλµάνους τὴν Μεγάλη Παρασκευή, µετὰ τὴν ὁµολογία του ὅτι ἦταν Χριστιανός· πέθανε λόγῳ τῶν ἐγκαυµάτων ποὺ προκλήθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐπίθεσης. Σύµφωνα µὲ τὸν Πακιστανὸ δικηγόρο γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώµατα Sardar Mushtaq Gill, τὸ νεαρὸ ἀγόρι, ὀνόµατι Nouman Masih, περπατοῦσε στὸ δρόµο, ὅταν τὸν πλησίασαν δύο Μουσουλµάνοι ἄνδρες. Σύµφωνα µὲ πληροφορίες ὁ ἕνας ἦταν θεῖος του!!! Ρωτήθηκε ἀπὸ τοὺς ἄνδρες ἂν ἦταν χριστιανὸς ἢ µουσουλµάνος, καὶ ὅταν τοὺς εἶπε ὅτι ἦταν Χριστιανὸς οἱ ἄνδρες τὸν χτύπησαν, τὸν καταδίωξαν, τὸν περιέλουσαν µὲ φωτιστικὸ πετρέλαιο καὶ οῦ ἔβαλαν φωτιά. [O] Ὁ πρόεδρος τῆς Βρετανικῆς πακιστανικῆς Χριστιανικῆς Ἕνωσης Wilson Chowdhry, ἀποκάλυψε πὼς ὁ Nouman πρὶν πεθάνει ἔδωσε συγχώρεση στοὺς δολοφόνους του» (Ἱστολ. Ξυπνῆστε Ρέ)!∆ὲν ἦταν τυχαῖο ὅτι τὰ καλόπαιδα τοῦ Ἰσλὰµ «καθάρισαν» τὸν Παιδοµάρτυρα τὴν ἡµέρα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, τὴν ἡµέρα ποὺ πέθανε ὁ Χριστὸς γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσµου! Αὐτὴ τὴν ἁγία ἡµέρα θρυµµατίστηκε τὸ κεφάλι τοῦ διαβόλου καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι µισητὴ ἀπ’ αὐτὸν καὶ ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῶν δαιµονοθρησκειῶν του, µία ἀπὸ αὐτές, καὶ τοῦ Ἰσλάµ!

ορθοξ.τυπος2085

Ασκητές Μέσα στον Κόσμο: Η Θεόθεν Κλήση στην Χριστιανική Πίστη ενός Μουσουλμάνου

Από Αρχιμ. Αθανάσιος Μισσός 

Γεννήθηκε το 1926 σ’ ένα νησί της Δωδεκανήσου. Όλη την παιδική ηλικία την έζησε παίζοντας με τα χριστιανόπαιδα, ενώ ο ίδιος ήταν Μουσουλμάνος.

Τις παραμονές των χριστιανικών γιορτών μαζί με τα παιδιά του χωριού έτρεχε στα κάλαντα παίζοντας με την φλογέρα του.

Το σπίτι που έμεναν ήταν ένας σταύλος. Εκεί τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων –μετά τα κάλαντα– και αφού είχε ξαπλώσει για να κοιμηθή, αισθάνεται να ανοίγη η πόρτα και μπροστά του να εμφανίζεται ο Χριστός.

Φορούσε άσπρο χιτώνα, το πρόσωπό του ήταν χαμογελαστό και του είπε:

«Ήρθα για σένα, είσαι δικό Μου παιδί» και εξαφανίστηκε. Το ίδιο επαναλήφθηκε τις επόμενες δυο νύχτες.

Ο μικρός ήταν τότε περίπου δεκατριών χρόνων. Βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα, αν θα το πη ή όχι και σε ποιον. Ύστερα από σκέψη αποφάσισε να το πη στον πρόεδρο του χωριού, ένα σεβάσμιο ηλικιωμένο άνδρα, τον μπαρμπα-Νικόλα.

Πήγε στο σπίτι του, του διηγήθηκε όλη την ιστορία και αμέσως ζήτησε να τον βαφτίσουν. Ο πρόεδρος με χαμόγελο του απάντησε: «Το σκέφτηκες, παιδί μου, καλά;». Ο μικρός του απάντησε: «Ναι, το σκέφτηκα, θέλω να με βαφτίσετε».

Ο πρόεδρος τότε του εξήγησε ότι αυτό θα ήταν δύσκολο λόγω του ότι ήταν ανήλικος και οι γονείς του θα μπορούσαν να αντιδράσουν.

Στο τέλος του είπε: «Αν, παιδί μου, σε έχη φωτίσει τόσο ο Χριστός και το επιθυμής τόσο πολύ, κάνε υπομονή να φθάσης στη νόμιμη ηλικία. Τότε να το ζητήσης και θα το απολαύσεις».

Δούλευε κυρίως στις ψαρόβαρκες, οι οποίες εκείνα τα χρόνια ήταν με κουπιά και πανιά. Συχνά τότε πήγαιναν στις απέναντι ακτές, ιδιαίτερα στον κόλπο ανατολικά της Κω.

Κάποια φορά καθώς έρχονταν προς το νησί από τον κόλπο γεμάτοι ψάρια, ήταν τρεις στην βάρκα, έρχεται ξαφνικά μία φοβερή κακοκαιρία.

Η βάρκα πλημμύρισε και εκείνος με ένα τενεκέ προσπαθούσε να αδειάζη τα νερά. Καθώς έβγαζε τα νερά βρέθηκε ένα μικρό Εικονισματάκι του αγίου Νικολάου μέσα στον τενεκέ.

Αμέσως μία φωνή μέσα του φωνάζει: «Μη με πετάξης!». Πιάνει το Εικόνισμα, το σηκώνει ψηλά και λέει: «Άγιέ μου Νικόλα, σώσε μας και αν έρθη η ώρα να βαφτιστώ θα πάρω το όνομά Σου». Σε λίγη ώρα βρέθηκαν σε κάποια ακτή της Κω.

Αργότερα πήγε στην Μικρασία. Ένα χρονικό διάστημα δούλευε σε εργοστάσιο-υφαντουργείο. Κάποια στιγμή με άλλους Κώους πηγαίνει για να γνωρίση την Σμύρνη και τον Τσεσμέ. Εκεί του άρεσε και έμεινε για να δουλέψη στα καπνά.

Το βράδυ κοιμήθηκαν σε μία αποθήκη, η οποία όμως ήταν παλιά Εκκλησία του Χριστού. Οι άλλοι δύο, αδελφή και αδελφός –μουσουλμάνοι– δεν μπορούσαν να ησυχάσουν μέχρι που αποφάσισαν να βγουν από την Εκκλησία και να κοιμηθούν στο χωράφι.

Έτσι εκείνος έμεινε μόνος μέσα στο σκοτάδι.

Αφού κοιμήθηκε για λίγη ώρα, ανοίγει τα μάτια του και βλέπει ένα φως να βγαίνη μέσα από το Ιερό. Κοιτάζει έξω, ήταν σκοτεινά, η Εκκλησία όμως έλαμπε. Την επόμενη βραδιά το ίδιο.

Την τρίτη βραδιά μαζί με το φως ακούει μία φωνή: «Μη ξεχάσης την υπόσχεσή σου. Είσαι δικό Μου παιδί». Μετά από αυτό μέχρι το πρωί σκεφτόταν πώς θα γίνει Χριστιανός μέσα στην Τουρκία.

Όταν ξημέρωσε είδε ότι η φωνή έβγαινε από μία σκαλιστή μαρμάρινη εικόνα του Κυρίου, η οποία ήταν και η μόνη που είχε μείνει, χτισμένη πάνω από το Ιερό.

Την ίδια μέρα μετά από μια-δυο ώρες ήρθε διαταγή να επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες στις πατρίδες τους. Ήταν τότε το έτος 1945. Έτσι επέστρεψε στην Κω σκεπτόμενος μέσα του ότι τώρα θα μπορέσει να βαπτιστή.

Μέχρι τότε δεν είχε πει σε κανέναν από τους δικούς του τίποτε.

Τα Δωδεκάνησα τότε μετά την Ιταλική κατοχή τα κατείχαν οι Άγγλοι. Εκείνος δούλεψε στην Αγγλική Χωροφυλακή μέχρι την απελευθέρωση το 1947.

Αργότερα το 1949-1950, την ημέρα μάλιστα που οι Μουσουλμάνοι γιόρταζαν το Μπαϊράμι, του λέει η μητέρα του: «Σήκω και συ να πας κάτω. Έγινες πια σκέτος Χριστιανός».

Τότε εκείνος πήρε την αφορμή και απήντησε: «Δεν είμαι Χριστιανός αλλά θα γίνω όταν βαπτιστώ, μυρωθώ και πάρω την θεία Κοινωνία».

Το ίδιο βράδυ βλέπει στον ύπνο του ότι ανοίγει η στέγη του σπιτιού του, τρεις Άγγελοι κατεβαίνουν στο δωμάτιό του και του λένε πως θέλουν να τον πάρουν μαζί τους.

Εκείνος τους ρώτησε αν μπορή να πετάξη μαζί τους και τότε είδε ότι άρχισε να πετάη ανάμεσα στους Αγγέλους μέχρι την ακρογιαλιά.

Στην συνέχεια ο μπροστινός Άγγελος, μετά ο δεξιός και τέλος ο αριστερός του, τον βούτηξαν από μία φορά στην θάλασσα και επέστρεψαν όλοι στο σπίτι.

Το πρωί κατάλαβε πλέον ότι είχε έρθει η ώρα για να βαφτιστή. Κατέβηκε στο λιμάνι, βρήκε ένα γνωστό του ναυτικό και αφού του εξήγησε τον σκοπό του, εκείνος τον πήρε σαν βοηθό του στο καράβι και έφτασαν στην Κάλυμνο, στην Μητρόπολη.

Ύστερα έρχεται στην Ι. Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο αναζητώντας τον γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή. Μαζί του ήρθε και ο Νικόλαος Νικολαΐδης, ο οποίος και έγινε στην συνέχεια νονός του.

Μετά την πρώτη επαφή με τον π. Αμφιλόχιο και τον π. Μελέτιο ωρίστηκε να γίνη η βάπτιση στο ιερό Σπήλαιο της Αποκαλύψεως.

Πράγματι την επομένη το πρωί έγινε η βάπτιση από τον π. Ιερεμία κάτω από το τριπλό σχίσιμο του βράχου εντός του Ι. Σπηλαίου και πήρε το όνομα Νικόλαος.

Όταν επανήλθε στην Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου πήγε να προσκυνήση το ιερό Λείψανο του οσίου Χριστοδούλου, το οποίο ευωδίαζε, ενώ την προηγούμενη ημέρα, πριν βαπτιστή, δεν ένιωσε τίποτε όταν το είχε προσκυνήσει.

Αφού πήραν την ευλογία του π. Αμφιλοχίου, του π. Μελετίου και του π. Ιερεμία, επέστρεψαν στην Κάλυμνο.

Εκεί έμεινε στο σπίτι του π. Κυρίλλου, όπου την τρίτη νύχτα αφότου βαπτίστηκε συνέβη το εξής: Ο νεαρός Νικόλαος φορούσε ακόμη τον βαπτιστικό χιτώνα και είχε ξαπλώσει για να κοιμηθή σ’ ένα δωμάτιο που χρησιμοποιούσε ο π. Κύριλλος για να αγιογραφή, δίπλα στην θάλασσα.

Η πόρτα του δωματίου που έβλεπε στην θάλασσα ήταν λίγο ανοιχτή. Ξαφνικά άκουσε την φωνή της μάννας του, άνοιξε τα μάτια του και της λέει στα Τούρκικα: «Μητέρα, πώς βρέθηκες εδώ, τι θέλεις;». Και εκείνη απαντά: «Ήρθα να σε πάρω μαζί μου».

«Μητέρα, είμαι βαφτισμένος και μυρωμένος, φύγε, δεν μπορώ να έρθω μαζί σου», της λέει ο Νικόλαος. Όμως εκείνη με δυνατή φωνή του λέει: «Σήκω, θα σε πάρω» και πέφτει αμέσως πάνω του, τον πιάνει από τους ώμους για να τον σηκώση.

Εκείνος την σπρώχνει φωνάζοντας: «Μάννα, μη με λερώσης», και το βλέμμα του πέφτει σε μία εικόνα του Χριστού. Τότε φωνάζει κάνοντας το σημείο του Σταυρού: «Χριστέ μου, σώσε με».

Εκείνη τότε σηκώθηκε όρθια, και του είπε: «Με νίκησες» και βγαίνοντας από την πόρτα πέφτει στην θάλασσα, βρέχοντας μάλιστα την πόρτα. Καθώς όμως έβγαινε η μητέρα του βλέπει πίσω της μία ουρά ζώου και όταν εξαφανίστηκε στην θάλασσα, τότε κατάλαβε ότι δεν ήταν η μητέρα του.

Το πρωί ο π. Κύριλλος που είχε ακούσει τις φωνές, ρώτησε και έμαθε τι του συνέβη. Τότε του λέει: «Μη στενοχωριέσαι, Νικόλα παιδί μου. Ήταν ο διάβολος και ήρθε να σε πειράξη».

Ο νεοφώτιστος Νικόλαος παρέμεινε για ένα διάστημα στην Κάλυμνο όπου νυμφεύθηκε και αργότερα επέστρεψε στην Κω.

Ο Νικόλαος είχε πολλές επεμβάσεις του Θεού στην ζωή του και αντιλήψεις από την θεία Χάρι. Με απλότητα και πίστη στις δυσκολίες του ζητούσε βοήθεια από τον Θεό και την λάμβανε.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο».

https://www.askitikon.eu/agiologio/ofelima-psychis/38939/askites-mesa-ston-kosmo-i-theothen-klisi-stin-christianiki-pisti-enos-mousoulmanou-3/

Ἀντὶ τοῦ Μεγάλου Εὐρωπαίου Μουσουργοῦ Mάλερ tό... Κοράνι

Ἡ διείσδυση τοῦ ἰσλὰμ καλὰ κρατεῖ στὸν Εὐρωπαϊκὸ χῶρο. Οἱ ἰσλαμιστὲς δὲν χάνουν εὐκαιρία νὰ προβάλλουν τὸ πιστεύω τους στοὺς Εὐρωπαίους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἄνοιξαν τὶς ἀγκάλες καὶ ὄχι μόνο τοὺς δέχονται καὶ τοὺς ἀνέχονται, ἀλλὰ καὶ τοὺς προωθοῦν σὲ ὑπεύθυνες θέσεις· μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βρίσκονται πρὸ ἐκπλήξεων, ὅπως βρέθηκαν πρὶν ἀπὸ λίγους μῆνες και οἱ Ὁλλανδοί. Ἀναφέρει εἴδηση, ἡ ὁποία συνοδεύεται καὶ ἀπὸ βίντεο μὲ τὸ σχετικὸ ὀπτικοακουστικὸ ὑλικό: «Στὶς 9 τοῦ περασμένου Μαΐου ἡ Ἐθνικὴ Ὀρχήστρα τῆς Ὁλλανδίας ἑτοιμαζόταν νὰ παίξει ἕνα ἔργο τοῦ Μάλερ (σ.σ. Γουσταῦος Mahler, Αὐστριακὸς μουσουργός, ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους συνθέτες τοῦ 20οῦ αἰώνα), παρουσίᾳ τῆς βασίλισσας τῆς Ὁλλανδίας Βεατρίκης, ὅταν ὁ διευθυντὴς τῆς ὀρχήστρας (προφανῶς μουσουλμάνος) ἀντὶ νὰ ἀρχίσει τὴν ἐκτέλεση τοῦ ἔργου, ἐπιδόθηκε σὲ ἕνα κήρυγμα ἀπὸ τὸ Κοράνι... Τὰ μέλη τῆς ὀρχήστρας ἀντέδρασαν ἀποχωρώντας ἀπὸ τὴ σκηνή...» (http://safeshare. tv/w/cqjiyhtiXs). Ἐκεῖ ἔφθασε ἡ πολυπολιτισμικὴ Εὐρώπη!... Νὰ συγκεντρώνεται τὸ πλῆθος μὲ τὴ βασίλισσα τοῦ κράτους γιὰ νὰ ἀκούσει τὴ μουσικὴ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους Εὐρωπαίους μουσικοὺς συνθέτες τοῦ περασμένου αἰώνα καὶ ἀντὶ μουσικῆς ν’ ἀκούει ἀνάγνωσμα ἀπὸ τὸ Κοράνι!... Τί νὰ πεῖ κανείς! Ἡ ὅλη συμπεριφορὰ τῆς ἄλλοτε χριστιανικῆς Εὐρώπης ἀπέναντι τοῦ ἰσλὰμ θυμίζει τὴ γνωστὴ παροιμία: «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι»· μωραίνει ὁ Θεὸς αὐτὸν ποὺ θέλει νὰ καταστρέψει. Ἡ πάλαι ποτὲ χριστιανικὴ Εὐρώπη ἐπάνω στὴν ἀφροσύνη της ἐγκατέλειψε τὸν Χριστὸ καὶ ἐναγκαλίζεται τὸ ἰσλάμ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὁδηγεῖται στὴν καταστροφή. Ὅσο πιὸ νωρὶς τὸ ἀντιληφθεῖ, τόσο πιὸ καλὸ καὶ σωτήριο γι’ αὐτήν .ΟΣΩΤΗΡ2108

ΟΤΑΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΓΛΥΤΩΣΕ-ΠΑΡΑ ΤΡΙΧΑ- ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΛΑΜ..

 

Τὸ 641 μΧ τὴν χρονιὰ ποὺ πεθαίνει ὁ βυζαντινὸς αὐτοκράτωρ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ
πέφτει ἡ ΑΙΓΥΠΤΟΣ στοὺς ΑΡΑΒΕΣ καὶ στὴν ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΤΖΙΧΑΝΤ
{ ἡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ παραδόθηκε στὸν χαλίφη ΟΜΑΡ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 642 μΧ}
ἐνῶ λίγο πρὶν ,τὸ 636 μΧ εἶχε χαθεῖ ἡ ΣΥΡΙΑ* καὶ φυσικὰ ,τὸ 637 μΧ ἡ ΠΕΡΣΙΑ
{ ἡ τελευταία περσικὴ ἀντίσταση κατὰ τοῦ Ἰσλὰμ στὸ ΚΟΡΑΣΑΝ ἔσβησε τὸ 651μΧ
—σήμερα ἐλάχιστοι πιστοὶ τοῦ ΖΩΡΟΑΣΤΡΗ ἐπιβιώνουν στὸ Ἰρὰν κυρίως στὴν ΓΙΑΖΝΤ}

Στὴν ἐπιθανάτια κλίνη του ὁ Ἡρἀκλειος ἀντιλαμβάνεται ὅτι ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΟΦΟΣ ἐκεῖνος ὁ ὁλοκληρωτικὸς ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ τῶν ΠΕΡΣΩΝ ποὺ ὑλοποίησε μὲ περισσὴ σπουδὴ τὸ 626 μΧ ἀφανίζοντας τὰ περσικὰ στρατεύματα στὴ Νινευὶ καὶ καταλαμβάνοντας τὸ 627 μΧ τὴν Κτησιφῶντα
—τὴν ὥρα ποὺ ὁ Προφήτης ΜΩΑΜΕΘ ἕνωνε τὶς ΑΡΑΒΙΚΕΣ φυλὲς στὸ θεοκρατικὸ Ἰσλάμ..

Θἄπρεπε νἆχε ἀφήσει ΟΡΘΙΟΥΣ τοὺς Πέρσες
ΓΙΑ ΝΑ ΑΜΥΝΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΖΙΧΑΝΤ τῶν Χαλιφῶν , ἀλλὰ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ γιὰ νὰ δεῖ πῶς οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν ἀρνηθεῖ τὴν ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ τῶν Ἀθηνῶν στὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο,
οὔτε μποροῦσε νὰ προβλέψει ΤΙ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ
ὅταν ἐκεῖνος ἐξεστράτευε καὶ πολεμοῦσε τὸν προαιώνιο ἐχθρὸ τῶν Περσῶν..

Τελικὰ τὸ ΙΣΛΑΜ σὰν λαίλαπα ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ κατέλαβε μιὰν ἔκταση ἀπὸ τὸ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ὥς τὴν ΓΑΛΛΙΑ
ἐνῶ ἀκόμα καὶ ἡ Ἰσπανία κατελήφθη καὶ παρέμεινε ΑΡΑΒΙΚΗ γιὰ 800 χρόνια ..

Τὴν Γαλλία ἔσωσε τὸ 732 μΧ στὸ ΠΟΥΑΤΙΕ ὁ ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΤΕΛΟΣ { παπποῦς τοῦ Καρλομάγνου} ἐνῶ τὴν ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΗ ,τὴν ὁποία οἱ Ἄραβες προσπάθησαν δύο φορὲς νὰ καταλάβουν ,
τὸ 648 (ἐπὶ βασιλείας ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Δ’ ΠΩΓΩΝΑΤΟΥ) καὶ τὸ 717μΧ κυρίως (ἐπὶ ΛΕΟΝΤΟΣ Γ’ ΙΣΑΥΡΟΥ)
ΤΗΝ ΕΣΩΣΕ ΤΟ ΥΓΡΟ ΠΥΡ, τὸ ἀπὀρρητο ὅπλο τῶν βυζαντινῶν { ἕνα ἐμπρηστικὸ ἐκρηκτικὸ
ΑΚΟΜΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ .. }

Χάρις στὸ ΥΓΡΟ ΠΥΡ
—τοῦ ὁποίου τὸ μυστικὸ χάθηκε μαζὶ μὲ τὸν ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ τῆς ΚΩΝ/ΠΟΛΗΣ—σώθηκε ὁ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ἀπὸ τὸ Ἰσλαμικὴ ΤΖΙΧΑΝΤ τοῦ 8ου ΑΙΩΝΑ
καὶ ἔτσι ἡ ΕΛΛΑΔΑ καὶ ἡ ΕΥΡΩΠΗ
δὲν ἔγιναν οὔτε ΑΡΑΒΙΚΕΣ οὔτε ΙΣΛΑΜΙΚΕΣ
ὅπως πχ ἡ ΑΙΓΥΠΤΟΣ τῆς πάλαι ποτε
ἑλληνορρωμαϊκῆς Ἀλεξανδρείας
ποὺ χάθηκε ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ἐκεῖνο
τὸ "μαῦρο" 641‒642 μΧ...
_______

* τὸ 644 μΧ χαλίφης ἔγινε ὁ Ὀμμέϋα ,ἱδρυτὴς τῆς δυναστείας τῶν ΟΜΜΕΫΑΔΩΝ ,μὲ πρωτεύουσα τὴν ΔΑΜΑΣΚΟ ·τὸν διαδέχτηκε τὸ 661 ὁ ξάδερφος του ΜΩΑΒΙΑ ,κυβερνήτης τῆς ΣΥΡΙΑΣ.

Τὸ 749μΧ οἱ ΑΒΒΑΣΙΔΕΣ—ἀπόγονοι τοῦ θείου τοῦ Μωάμεθ ΑΛ ΑΜΠΑΣ—ἔδιωξαν τοὺς Ὀμμεϋάδες( ποὺ κατέφυγαν στὴν ΙΣΠΑΝΙΑ )
καὶ τὸ 762 ὁ ΑΛ ΜΑΝΣΟΥΡ ἵδρυσε τὴν ΒΑΓΔΑΤΗ στὸ σημερινὸ ΙΡΑΚ.
Τότε ξεκινᾶ ἡ πιὸ λαμπρὴ περίοδος τῆς ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ( ΑΛΓΕΒΡΑ, ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΟΠΤΙΚΗ —πχ τὰ ματογυάλια τοῦ ΣΛ ΧΑΖΕΝ).

Τὸ βασίλειο τῆς Βαγδάτης τῶν ΑΒΑΣΣΙΔΩΝ καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς ΜΟΓΓΟΛΟΥΣ τὸ 1258 καὶ ἡ Ἀραβικὴ Ἐπιστήμη στὴν Ἀνατολὴ
ἔλαβε τέλος.

Ἀντίθετα ,στὴν Ἰσπανία τὰ κέντρα τῶν Ὀμμεϋαδῶν στὴν ΚΟΡΔΟΒΑ καὶ στὸ ΤΟΛΕΔΟ διατηρήθηκαν μέχρι τὴν ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ἀπὸ τοὺς Ἰσπανοὺς βασιλεῖς τῆς Καστίλλης
(τὸ Τολέδο κατελήφθη τὸ 1085 καὶ ἡ Κόρδοβα τὸ 1236)  ὁπότε ἡ Ἀραβικὴ Ἐπιστήμη ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ καὶ ἀπετέλεσε τὴν ἀφετηρία τῆς ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ .
__________________

ΥΓ στὴν φωτο. ὁ "κολοσσός" τῆς νοτιοϊταλικῆς πόλης Barletta ποὺ κατὰ πολλοὺς ἀποδίδει τὸν βυζαντινὸ αὐτοκράτορα ΗΡΑΚΛΕΙΟ ,λόγῳ τοῦ Σταυροῦ (κατὰ ἄλλους ἀναπαριστᾶ τὸν αὐτοκράτορα τοῦ δυτικοῦ ρωμαϊκοῦ κράτους, Βαλεντινιανό}

«Ταλιμπαν βαπτίστηκε Ορθόδοξος»!

Πρὶν ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες διαβάσαμε στὸ διαδίκτυο τὴ συγκλονιστικὴ ἱστορία ἑνὸς Ἀφγανοῦ ποὺ μεταστράφηκε στὴ χριστιανικὴ πίστη. Παραθέτου- με τὰ σημαντικότερα σημεῖα της: «Ὁ Ἀχμὲτ γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε σ’ ἕνα χωριὸ τοῦ Ἀφγανιστὰν μέσα στὸν πόλεμο. Οἱ παιδικές του ἀναμνήσεις εἶναι σκόνη, φτώχεια, ὑποχρεωτικὴ ἰσλαμικὴ ἐκπαίδευση σὲ ἱεροδιδασκαλεῖα καὶ πόλεμος. (...) Γιὰ χρόνια δούλευε γιὰ τοὺς Ταλιμπὰν κάνοντας διάφορα πράγματα... Μουσουλμάνος φανατικός, ἀνῆκε στὸ λεγόμενο ριζοσπαστικὸ ἰσλάμ. Κάποια στιγμὴ ὅμως δὲν ἄντεξε ἄλλο αὐτὴ τὴ ζωή, τὴ μιζέρια, τὴ φτώχεια, τὴ βία, τὸν πόνο, τὸν θάνατο ποὺ τὸν ἔζωνε ἀπὸ παντοῦ. Στὰ 23 του πέρασε ἀπὸ τὰ δύσβατα βουνήσια περάσματα (...) στὸ Πακιστὰν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὸ Ἰράν. (...) Δούλεψε δύο χρόνια ἐκεῖ καὶ πάντα ‘‘χωρὶς χαρτιὰ’’ ἔφτασε στὰ παράλια τῆς Μικρασίας στὴν Τουρκία». Ἔπειτα ἀπὸ μεγάλη θαλασσινὴ περιπέτεια κατέληξε στὴν Ἀθήνα, ὅπου ἐργάσθηκε μερικὰ χρόνια. Διηγεῖται ὁ ἴδιος πῶς γνώρισε τὴν ἀληθινὴ πίστη: «Ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια μετὰ τὴ δουλειὰ πήγαινα στὴν ἀρχὴ ἔξω ἀπὸ τὶς ἐκκλησίες – κάτι μὲ τράβαγε ἐκεῖ – καὶ μετὰ ἄρχισα νὰ μπαίνω καὶ μέσα. Γαλήνευα... Καθὼς τὰ Ἑλληνικά μου γινόταν ὅλο καὶ καλύτερα, θέλησα νὰ μάθω περισσότερα γιὰ τὸν Χριστό. Βρῆκα μιὰ Καινὴ Διαθήκη, ποὺ ὅμως ἦταν σὲ μιὰ γλώσσα ποὺ δὲν καταλάβαινα... (σημ. Ἀρχαῖα Ἑλληνικά). Τελικὰ βρῆκα μία μπλὲ στὰ Ἑλληνικὰ ποὺ εἶχα μάθει. Ἄρχισα νὰ τὴ διαβάζω. (...) Λίγο πρὶν τὸ Πάσχα τοῦ 2013 ἀποφάσισα νὰ ζητήσω νὰ γίνω χριστιανός». Ἔτσι στὶς 5 Ἰουνίου σ’ ἕνα ἁγιορείτικο κελλὶ στὴν περιοχὴ τῶν Καρυῶν «ὁ Ἀχμὲτ ἔγινε Χριστιανός. Πῆρε τὸ ὄνομα Ἀλέξανδρος» («Ρομφαία» 7-6-2013). Ἀναντίρρητα ἡ μεταστροφὴ ἑνὸς μουσουλμάνου ἀπὸ τὴν πλάνη τοῦ Ἰσλὰμ στὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι πολὺ ἐντυπωσιακή. Στὴν παραπάνω περίπτωση συγκινεῖ ἰδιαίτερα ἡ ἄγρυπνη θεία Πρόνοια γιὰ τὴ συγκεκριμένη ψυχή, ἡ ὁποία διασώθηκε ἀπὸ πάμπολλους σοβαροὺς κινδύνους καὶ στὴ συνέχεια καθοδηγήθηκε ὥστε νὰ γνωρίσει τὴν ἀληθινὴ πίστη, ποὺ εἶναι προϋπόθεση τῆς σωτηρίας. Εὐλογητὸς ὁ Θεός! ΟΣΩΤΗΡ2070

«Διωγμός Αντίστοιχος τῶν Σφαγῶν τοῦ Διοκλητιανοῦ»

Ἀντιγράφουμε ἀπὸ «τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς» (19/­5­/2013): «Ἕνα ἑκατομμύριο χριστιανοί – ἐπὶ συνόλου 2,5 ἑκα- τομμυρίων – καὶ ἀρκετὲς δεκάδες χιλιάδες ἀλεβίτες – ἐπὶ συνόλου 2 ἑκατομμυρίων ἀλεβιτῶν – εἶναι στόχος τῶν μου- σουλμάνων ''ἐξεγερμένων'' στὴ Συρία μὲ προτεραιότητα τὴ σφαγὴ τῶν χριστιανῶν κληρικῶν καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν ἐκκλησιῶν τους. Ἐκκλήσεις ἀπὸ τὸ Βατικανό, τὰ Ὀρθόδοξα πατριαρχεῖα, ἀπὸ τὴ Γενικὴ Γραμματεία τοῦ ΟΗΕ καὶ τὶς κυβερνήσεις τῆς Ἑλλάδας, τῆς Ρωσίας, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν μένουν ἀναπάντητες. Τὸ γερμανικὸ ‘‘Spiegel’’ προεξοφλοῦσε στὶς ἀρχὲς Μαΐου ὅτι ἂν συνεχιστεῖ ὁ ἐμφύλιος, ''τὸ μέγα θύμα'' του δὲν θὰ εἶναι οὔτε ὁ πρόεδρος τῆς Συρίας Μπασὰρ ἂλ Ἄσαντ οὔτε τὸ Ἰράν. ''Θὰ εἶναι δυστυχῶς τὸ χριστιανικὸ κομμάτι τοῦ πληθυσμοῦ'' της». Οἱ εἰδήσεις ποὺ μᾶς ἔρχονται ἀπὸ τὴ Συρία, τὸ Ἰράκ, τὴ Νιγηρία καὶ τὴν Τουρκία σχετικὰ μὲ τὴ θέση τῶν χριστιανῶν στὶς χῶρες αὐτὲς εἶναι ἀλλεπάλληλες καὶ φοβερὰ τραγικές. Ἕξι ἐκκλησίες στὴ Συρία ποὺ ἦταν σὲ λειτουργία ὡς πρόπερσι, ἔχουν πυρποληθεῖ καὶ καταστραφεῖ ἀπὸ «ὁμάδες ἀγνώστων» καὶ ἀπὸ μαχητὲς ἀκραίων μουσουλμανικῶν ὀργανώσεων, ποὺ πολεμοῦν τὸν Ἄσαντ. Πολεμικὸ σύνθημα τῶν «Οὐαχαμπιστῶν», δηλαδὴ τῶν σκληρῶν ἰσλαμιστῶν, ποὺ φαίνεται ὅτι ἔχουν τὸ «πάνω χέρι» στὸ στρατόπεδο τῶν ἀντικαθεστωτικῶν τῆς Συρίας, εἶναι ἡ ἐξόντωση τῶν χριστιανικῶν μειονοτήτων, γράφει τὸ «American Conser­vative». Καὶ ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα: Πέντε Σύροι κληρικοί, ἀπὸ τοὺς ὁποίους δύο Ὀρθόδοξοι, ἔχουν σκοτωθεῖ, καὶ 11 κατέφυγαν στὸ ἐξωτερικό, κυρίως στὸν Λίβανο καὶ στὴν Ἰορδανία. Ἡ τύχη τῶν δύο ἱεραρχῶν ποὺ ἀπήχθησαν στὸ Χαλέπι πρὶν ἀπὸ 7 ἑβδομάδες, τοῦ ἑλληνορθοδόξου Μητροπολίτου κ. Παύλου Γιαζίγκι καὶ τοῦ συροϊακωβίτου Μητροπολίτου κ. Γιοχάνα Ἰμπραχήμ, ἐξακολουθεῖ νὰ ἀγνοεῖται. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Σύρων χριστιανῶν ποὺ σκοτώθηκαν, δολοφονήθηκαν ἢ ἀγνοοῦνται, «πιστεύεται ὅτι ἔχει ξεπεράσει τοὺς 1.220», ἀναφέρει δελτίο τῆς ἁρμόδιας ἐπιτροπῆς τοῦ ΟΗΕ στὶς 16-­4-­2013. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ πολλοὶ Ἰρακινοὶ χριστιανοί, ποὺ κατέφυγαν στὴ Συρία γιὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς στὸ Ἰράκ. «Ἔχουμε διωγμὸ ἀντίστοιχο τῶν σφαγῶν τοῦ Διοκλητιανοῦ», δήλωσε στὸ ἀραβικὸ CNN συροϊακωβίτης κληρικὸς στὸ Ἀμμὰν πρὶν ἀπὸ 4 ἑβδομάδες καὶ πρόσθεσε: «Ὅσοι δὲν προλάβουν νὰ φύγουν, θὰ ἔχουν τὴν τύχη τῶν ὁμοδόξων μας στὸ Ἰράκ». Ἐξάλλου Σύροι χριστιανοὶ ποὺ κατέφυγαν στὸ Ρεϊχανλὶ τῆς Τουρκίας «δέχονται πίεση» ἀπὸ τοὺς Σύρους μουσουλμάνους. Ἀφήνουμε τὸ τί γίνεται ἀπὸ ἐτῶν στὴ Νιγηρία, ὅπου τὸ σύνθημα εἶναι: «Ὅποιος προσβάλλει τὸ Ἰσλάμ, πρέπει νὰ θανατώνεται» καὶ ὅπου δὲν καῖνε μόνο τὶς ἐκκλησίες, ἀλλὰ πρόσφατα καὶ τοὺς χριστιανούς!... Ἀλλὰ καὶ στὴν Αἴγυπτο οἱ Κόπτες χριστιανοὶ ὑφίστανται σκληρὸ διωγμὸ ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους. Στὸ Ἰρὰκ μετὰ τὸν Μάϊο τοῦ 2005 ἀποκεφάλισαν τὸν Ὀρθόδοξο κληρικὸ Παῦλο Ἐσκαντέρ, σκότωσαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Παῦλο Ράχος καὶ στὴ διετία 2010­-2012 «δολοφονήθηκαν, στραγγαλίστηκαν καὶ ἐξαφανίστηκαν συνολικὰ 2.310 Ἰρακινοί, μέλη θρησκευτικῶν μειονοτήτων, στὴν πλειονότητα Χριστιανοί». Τὰ δὲ Χριστούγεννα τοῦ 2012 «δὲν ὑπῆρχε οὔτε μία ἐκκλησία γιὰ νὰ λειτουργήσει», διότι ὅλες εἶχαν ἰσοπεδωθεῖ ἢ πυρποληθεῖ. Αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα συμβαίνουν στὸν 21ο αἰώνα ἔπειτα ἀπὸ ἐπανειλημμένες διαθρησκειακὲς διασκέψεις καὶ ἀποφάσεις τοῦ ΟΗΕ καὶ ἄλλων διεθνῶν Ὀργανισμῶν γιὰ τὶς ἀνθρώπινες ἐλευθερίες καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Οἱ δὲ ἰσχυροὶ τῆς γῆς περὶ ἄλλα μεριμνοῦν καὶ τυρβάζονται... ΟΣΩΤΗΡ2069

Τζιχάντ: Τί σημαίνει – Γιατί Φανατίζει τους Μουσουλμάνους

dogma.


Οι συχνές τρομοκρατικές επιθέσεις φανατικών ισλαμιστών και η δημιουργία ισλαμικού «χαλιφάτου» σε εδάφη του Ιράκ και της Συρίας έχουν εισάγει τον όρο «τζιχάντ» στο καθημερινό μας λεξιλόγιο….
Τζιχάντ: Στη Δύση οι περισσότεροι τον ταυτίζουν με την έννοια του «ιερού πολέμου» εναντίον της χριστιανοσύνης και του δυτικού πολιτισμού.Στο μουσουλμανικό κόσμο σήμερα πολλοί ισλαμιστές διανοούμενοι τον θεωρούν ως το μοναδικό μέσο για την επιβολή του ισλαμικού κράτους.
Πολιτικές ισλαμικές ηγεσίες επίσης, καλύπτουν πίσω απ’ αυτόν τον όρο τον αυταρχικό τους χαρακτήρα και την επιθετική εξωτερική τους πολιτική.
Στην πραγματικότητα ο όρος «τζιχάντ» έχει τρεις παραμέτρους. Στην αραβική γλώσσα σημαίνει προσπάθεια, αγώνας (τζάχαντα=αγωνίζομαι) με τρεις στόχους.

Την ψυχική μου ανάταση.

Την εξάλειψη του κακού από τον κόσμο και την επικράτηση του καλού.

Εδώ όμως αρχίζουν οι παρανοήσεις, καθώς το κακό ταυτίζεται με την αδικία αλλά και την αθεΐα, την πολυθεΐα, την ειδωλολατρία κ.α.

Την επικράτηση του Ισλάμ σε ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς όμως τα βίαια μέσα που μετέρχονται οι ισλαμιστές.

Στο ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων, το Κοράνιο, η τζιχάντ έχει κατά βάση αμυντικό χαρακτήρα.
Ο Προφήτης Μωάμεθ αναγνώριζε το δικαίωμα πολέμου για την πίστη, αλλά συνιστούσε να αποφεύγουν οι πιστοί να προκαλέσουν πρώτοι: «αγωνιστείτε για την άμυνα της πίστης, (2. 245).
Επίσης δεν θεωρούσε τον πόλεμο ως κατάλληλο μέσο προσηλυτισμού: «μην χρησιμοποιείς βία για να τους κάνεις να ασπαστούν τον ισλαμισμό, (50.44)».
Ωστόσο, σε μια σούρα (κεφάλαιο) διαβάζουμε τα εξής: «Θα σας καλέσουμε να πολεμήσετε εναντίον ενός ισχυρού και φιλοπόλεμου έθνους. Θα το πολεμήσετε έως να ασπαστεί τον ισλαμισμό…, (48.16).
Το έθνος αυτό είναι το εβραϊκό! Σύμφωνα με το Κοράνιο ο πόλεμος αυτός είναι αναπόφευκτος, αφού οι «Ιουδαίοι και οι ειδωλολάτρες είναι οι πιο σφοδροί εχθροί των πιστών (5.85)».
Πέρα λοιπόν από τα σαφή γεωπολιτικά χαρακτηριστικά της πολύχρονης αντιπαλότητας μεταξύ Ισραήλ και μουσουλμάνων, προστίθεται και το θρησκευτικό στοιχείο, το οποίο μεγαλώνει το χάσμα.
Ωστόσο, ο όρος επειδή έχει υποκειμενικές ερμηνείες χρησιμοποιείται κατά το δοκούν για δολοφονικές ενέργειες και για τρομοκρατικές πράξεις.
Αντίθετα πολλοί ψύχραιμοι μουσουλμάνοι επισημαίνουν, ότι τζιχάντ είναι ο ειρηνικός και ήπιος αγώνας για την εφαρμογή της ισλαμικής πίστης και την ανάδειξη των λόγων του προφήτη, χωρίς ακρότητες, αλλά με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.
Αυτοί δεν είναι λίγοι, αλλά η φωνή τους πνίγεται στις ιαχές όσων ερμηνεύουν στρεβλά τον όρο για να φανατίσουν και να στρατολογήσουν νέους πολεμιστές.
Πηγή: περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, τεύχος 9/ 

ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ!

«Ἕνα περιστατικὸ ἀπίστευτης ἀγριό-
τητας, μὲ θύμα ἕνα ἑφτάχρονο ἀγορά-
κι, ἔλαβε χώρα στὸ Κάρντιφ τῆς Οὐαλίας.
Ἡ 32χρονη Sara Ege (...) χτύπησε μέχρι
θανάτου τὸ γιό της καὶ στὴ συνέχεια ἔβα-
λε φωτιὰ στὸ σπίτι της καὶ ἔκαψε τὸ ἄψυ-
χο κορμί του, σὲ μιὰ προσπάθεια νὰ ἐξα-
φανίσει τὰ ἴχνη τῆς ἀποτρόπαιης πρά-
ξης της. 
      Ἀρχικὰ ὅλοι πίστευαν ὅτι ἐπρό-
κειτο γιά ἕνα τραγικὸ δυστύχημα, ἔπειτα
ὅμως ἀπὸ τὴν ἰατροδικαστικὴ ἐξέταση δι-
απιστώθηκε ὅτι τὸ παιδὶ εἶχε πεθάνει πρὶν
ξεσπάσει ἡ πυρκαγιά. Ὁ λόγος ποὺ ὁδή-
γησε τὴ γυναίκα στὸ νὰ σκοτώσει τὸ γιό
της ἦταν ὅτι ὁ Yaseen Ali δὲν μποροῦσε
νὰ ἀποστηθίσει τὸ Κοράνι. Μάλιστα δὲν
δίστασε νὰ ἀποκαλύψει στοὺς ἀστυνομι-
κοὺς τὶς σκληρὲς μεθόδους ποὺ χρησι-
μοποιοῦσε ὅταν ἤθελε νὰ τὸν τιμωρήσει.
Ὅπως εἶπε, τὸν ἔδερνε μὲ σφυρί, μὲ πλά-
στη, τοῦ ἔδινε μπουνιές, τὸν κλείδωνε στὸ
ὑπόγειο καὶ τὸν ἔδενε στὴν πόρτα. Ἡ Sara
καὶ ὁ σύζυγός της ἤθελαν νά κάνουν τὸ
γιό τους ‘‘Hafi z’’ – πρόκειται γιὰ ἕναν τίτλο
ποὺ δίνεται σὲ ὅσους ξέρουν ἀπ’ ἔξω τὸ
Κοράνι – καὶ τὸν ἀνάγκαζαν νὰ μαθαίνει
κατὰ λέξη 35 σελίδες ἀπὸ τὸ Κοράνι κάθε
μήνα. Ἐκεῖνος ὅμως προτιμοῦσε νὰ παί-
ζει μὲ τοὺς φίλους του...» («Thebest.gr»
3-11-2012).
Ἡ παραπάνω εἴδηση, ποὺ δημοσιεύθη-
κε ἀρχικὰ στὴν ἀγγλικὴ ἐφημερίδα «Daily
Mail», μᾶς δείχνει γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ τὸν
ἀπάνθρωπο χαρακτήρα τῆς μουσουλ-
μανικῆς θρησκείας. Εἶναι φανερὸ ὅτι γιὰ
τοὺς φανατικοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Μωάμεθ
τὰ φυσικὰ αἰσθήματα τῶν γονέων πρὸς
τὰ παιδιά τους ἐξαφανίζονται, δίνοντας τὴ
θέση τους στὴ βαρβαρότητα καὶ τὸν κατα-
ναγκασμὸ μέχρι θανάτου. Ἑπομένως δὲν
μπορεῖ νὰ γίνεται λόγος γιὰ συμφιλίωση
τῶν μουσουλμάνων μὲ τὸν κοινωνικό τους
περίγυρο στὶς πολιτισμένες χῶρες. Πότε
ἐπιτέλους θὰ τὰ κατανοήσουν αὐτὰ τόσο
οἱ δικοί μας ὅσο καὶ οἱ ἀλλοδαποὶ ὑποστη-
ρικτὲς τῆς «ἀνεκτικότητας» ἀκόμη καὶ γιὰ
τοὺς φανατικοὺς μωαμεθανούς;ΟΣΩΤΗΡ2061

Ποιες διαφορές έχει ο Χριστιανισμός με τα άλλα θρησκεύματα;

Ερώτηση που λάβαμε:

Ποιες διαφορές έχει ο Χριστιανισμός με τα άλλα θρησκεύματα;

Η απάντηση της ιστοσελίδας μας:

Ινδουισμός

Ο Ινδουισμός δεν αποτελεί μια ενιαία θρησκεία με δόγμα, αλλά ένα σύνολο παραδόσεων που αναπτύχθηκαν στην περιοχή της Ινδίας. Βασική ιδέα του είναι η απελευθέρωση της ψυχής μέσα από μία σειρά αλλεπάλληλων μετενσαρκώσεων. Για να το επιτύχει αυτό κάποιος, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει όποια μέσα θέλει. Υπάρχουν 330 εκατομμύρια θεότητες περίπου, οι οποίες κατά τους ινδουιστές αποτελούν διαφορετικές παραστάσεις του μοναδικού Θεού, του Μπράχμαν. Βασική αρχή του ινδουισμού είναι η απόκτηση από τον άνθρωπο ηρεμίας και γαλήνης προκειμένου να επιτύχει την απόλυτη αυτοκυριαρχία τους σώματος και της ψυχής (με τη χρήση του διαλογισμού, «γιόγκα»).

Βουδισμός

Ο βουδισμός διδάσκει ότι δεν υπάρχει αιώνιος Θεός, αλλά ότι ο άνθρωπος έχει απεριόριστες δυνάμεις μέσα του, με τις οποίες μπορεί να κάνει τα πάντα. Μόνο με τη δύναμη του νου μπορεί να κάνει πράγματα, τα οποία στους άλλους φαντάζουν υπερφυσικά. Επίσης, οι βουδιστές πιστεύουν στη μετενσάρκωση. Υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι μετά το θάνατό τους μετενσαρκώνονται ανάλογα με τη ζωή που έκαναν όσο ζούσαν στην γη (κάρμα).

Ισλάμ

Ο μωαμεθανισμός είναι ένα μίγμα ιουδαϊκών, χριστιανικών και αραβικών αντιλήψεων. Ισλάμ σημαίνει «υποταγή» στο Θεό. Είναι η θρησκεία της υποταγής στο θέλημα του Θεού, όπως αυτό αποκαλύφθηκε στον προφήτη του Μωάμεθ.

Το Κοράνιο περιέχει το λόγο του ίδιου του Θεού, όπως αυτός τον αποκάλυψε στο Μωάμεθ μέσω του ''Γαβριήλ''. Οι βασικές διδασκαλίες του Κορανίου είναι:

Ο Θεός είναι ένας, ο Αλλάχ, και ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του.

Οι άγγελοι είναι δημιουργήματα του Αλλάχ και το έργο τους είναι να εκτελούν τις εντολές του.

Η ζωή και οι πράξεις των ανθρώπων προκαθορίζονται από τη βούληση του Αλλάχ (κισμέτ).

Η ανταμοιβή, που συνίσταται σε μια παραδείσια ζωή με ποικίλες απολαύσεις. Ιδιαίτερα τονίζεται η απόλαυση του παραδείσου ως ανταμοιβής για το θάνατο στη μάχη κατά των απίστων.

Συμπερασματικά και επιγραμματικά κάποια κοινά χαρακτηριστικά αυτών των μεγάλων θρησκειών είναι τα εξής:

Όλες αυτές οι θρησκείες προκειμένου να αναπτυχθούν και να εξαπλωθούν χρησιμοποίησαν εγκόσμια μέσα (πολιτική εξουσία, χρήμα, στρατό). Ο ινδουισμός αναπτύχθηκε όταν πέρασε στα χέρια κάποιων δυνατών φυλών. Ο Βούδας μεγάλωσε σε παλάτια, είχε πατέρα ένα μεγάλο άρχοντα. Ο Κομφούκιος μόλις έγινε υπουργός, επικράτησε η θρησκεία του. Ο Μωάμεθ επικράτησε χρησιμοποιώντας στρατό, χρήματα, βία, σφαγές.

Οι ιδρυτές τους ήταν άνθρωποι με φυσικά, χαρακτηρολογικά και ηθικά ελαττώματα.

Με τις εντολές τους απαιτούν μία εύκολη ηθική, χωρίς αυστηρούς νόμους και κανόνες ζωής. Κάποιες μάλιστα από αυτές τις εντολές καλλιεργούν την ανηθικότητα και τη διαστροφή.

Περιέχουν πολύ μεγάλη ποικιλία διδασκαλιών που συχνά αλληλοσυγκρούονται.

Κανένας ιδρυτής τους δεν πίστευε ούτε δίδασκε ότι είναι Θεός. Όλοι αναγνώριζαν ότι είναι άνθρωποι όπως όλοι μας (ο Κομφούκιος θεοποιήθηκε 500 χρόνια μετά το θάνατό του, ο Βούδας όσο ζούσε το έλεγε ξεκάθαρα ότι δεν είναι Θεός, ο Μωάμεθ έλεγε ότι είναι άνθρωπος, προφήτης του Θεού).

Αν κάνουμε μία σύγκριση μεταξύ του χριστιανισμού και των άλλων θρησκειών με καθαρά εγκόσμια κριτήρια, θα δούμε ότι ο χριστιανισμός είναι μία θρησκεία καταδικασμένη να αποτύχει. Ο Χριστός ζήτησε μία αυστηρή ηθική, μία καθαρότητα στο σώμα αλλά και στην ψυχή και στο νου και στα κίνητρα. Ζητά ανθρώπους που να είναι αφοσιωμένοι σ’ Αυτόν, να αγωνίζονται να γίνουν τέλειοι. Και τους υπόσχεται θλίψεις, διωγμούς, στερήσεις και θάνατο. Κι έναν παράδεισο που ούτε τον είδαμε, ούτε έχει εγκόσμιες απολαύσεις.

Η σημαντικότερη διαφορά του χριστιανισμού από τις άλλες θρησκείες είναι ότι, ο Χριστός δεν είναι ένας εγκόσμιος ιδρυτής θρησκείας, είναι ο ίδιος ο Θεός που έγινε άνθρωπος. Γι’ αυτό λέμε στη θεολογική γλώσσα ότι ο χριστιανισμός δεν είναι «θρησκεία», αλλά «αποκάλυψη». Όλες οι θρησκείες αποτελούν μία ανθρώπινη προσπάθεια αναζήτησης. Στο χριστιανισμό όμως δεν έχουμε έναν άνθρωπο που ψάχνει να βρει ποιος είναι ο Θεός. Αλλά έχουμε τον ίδιο τον Θεό που ψάχνει να βρει τον άνθρωπο. Ο Χριστός είναι ο μόνος θρησκευτικός ηγέτης που είπε ότι είναι Θεός. Η ανυπέρβλητη τελειότητά Του, η ύψιστη διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, το Πάθος και η Ανάστασή Του επιβεβαιώνουν την αλήθεια ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι αληθινός Θεός. Είναι όλος Αγάπη, γι’ αυτό και στο πρόσωπό Του εκπληρώθηκε ένα ασύλληπτο σχέδιο για τη σωτηρία του κόσμου! Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός!

Πηγές

– Μ. Δομουχτσή, Σε ποιον Θεό να πιστέψω, αδελφότης θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», 2012.

– Δ. Δρίτσα, Δ. Μόσχου, Σ. Παπαλεξανδρόπουλου, Χριστιανισμός και θρησκεύματα, ΙΤΥΕ – ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ, 2011.

https://agonistes.gr/2018/08/28

Ακόμα Κρύβομαι για να Καπνίσω -I Still Hide to Smoke (2016)

ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ  ΘΡΗΣΚΕΙΑ  ΑΠΟ  ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΙΚΗ  ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ?
ΜΗΠΩΣ  ΕΙΝΑΙ  ΕΝΝΟΙΕΣ  ΤΑΥΤΟΣΗΜΕΣ ?

I Still Hide to Smoke (2016)

Ακόμα κρύβομαι για να καπνίσω: À mon âge, je me cache encore pour fumer: 

Το «Ακόμα Κρύβομαι για να Καπνίσω» εκτυλίσσεται στο Αλγέρι το 1995, μέσα σ' ένα χαμάμ, τις ώρες που λειτουργεί, με σφαλισμένες πόρτες, μόνο για τις γυναίκες. 

Εκεί συναντιούνται η κυρά-πλύστρα και μασέζ, που υποδύεται επιβλητικά κι αγέρωχα η Χιάμ Αμπάς μ' ένα πλήθος από πελάτισσες, φιλενάδες κι εχθρούς. 

Το αντρικό βλέμμα λείπει, μαζί του κι οι επικρίσεις. Οι μαντίλες και τα ρούχα φεύγουν, οι υδρατμοί και τα σφουγγάρια ανοίγουν τους πόρους του δέρματος κι από εκεί βγαίνουν οι πιο μύχιες, διασκεδαστικές, λυτρωτικές ή αποτρόπαιες, γυναικείες εξομολογήσεις. 

Ανάμεσά τους βρίσκεται η επαναστατημένη φοιτήτρια που οι συμφοιτητές της έλουσαν με βιτριόλι, η νεαρή χήρα του φονταμενταλιστή ισλαμιστή που όλες φοβούνται, ένα κοριτσάκι με όλες τις επιλογές ανοιχτές, οι κυνικές, πια, μαμάδες και γιαγιάδες που, η καθεμιά, έχει τον τρόπο της να χειρίζεται τη συζυγική καταπίεση, αλλά και μια φυγάς, μια ανύπαντρη έγκυος κοπέλα την οποία ο αδελφός της καταδιώκει για να τη σκοτώσει.

Σκηνοθεσία:Rayhana Obermeyer

Σενάριο:Rayhana Obermeyer

Ηθοποιοί:Hiam Abbass, | Fadila Belkebla, | Nadia Kaci,

imdb star-on star-on star-on star-on star-on star-on star-on star-off star-off star-off 7.2/10

Κυκλοφορία: 2016-11-05

Χώρα: FR, GR, DZ

Γλώσσα: العربية | Français

ΔΕΙΤΕ  ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ  ΕΔΩ 

https://gamato-movies.gr/i-still-hide-to-smoke-2016-greek-subs-online/

Το Μέγα Αίσχος - Νύφες-παιδιά στη Τουρκία-Νόμιμη Παιδεραστία?- Αβυσσος χωριζει τον πολιτισμο Ευρωπαιων και Τουρκων !

Νύφες-παιδιά στη Τουρκία
του Burak Bekdil 1 Αυγούστου 2018 Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: Child Brides in Turkey

-Το 40% των ανήλικων κοριτσιών στη Τουρκία αναγκάζονται να παντρευτούν, σύμφωνα με το Τούρκικο Φιλανθρωπικό Ταμείο.

-Τον Ιανουάριο του 2018, ένα κυβερνητικό όργανο υπό τη δικαιοδοσία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πρότεινε πως, σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο, κορίτσια από την ηλικία των 9 ετών και αγόρια από την ηλικία των 12 ετών θα μπορούσαν να παντρευτούν.

-«Χαμηλό μορφωτικό επίπεδο» σημαίνει σχεδόν όλη την Τουρκία: Η μέση εκπαίδευση στη χώρα είναι μόλις 6,5 χρόνια.

-Στην Τουρκία μπορείς
να κακοποιήσεις ένα παιδί 13 χρονών και να περπατάς ελεύθερος, αλλά δεν επιτρέπεται να κοροϊδέψεις τον πρόεδρο.

Που θα ήθελες να βρίσκεται η κόρη σου στα 13 της; Στο σχολείο, ή στο κρεβάτι με έναν μεγαλύτερο άντρα; Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση είναι αυτονόητη για τις περισσότερες χώρες του κόσμου. Στις Ισλαμικές κοινωνίες, ωστόσο – συμπεριλαμβανομένης της μη Αραβικής και θεωρητικά λαϊκής Τουρκίας -- η απάντηση είναι αβέβαιη. Συνήθως σε τέτοια κράτη, η αστυνομική εξουσία της κυβέρνησης δεν πολεμά την πατριαρχική παράδοση· αντιθέτως, την υποστηρίζει.

Ο πρώην πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ, πρώην σύμμαχος του εν ενεργεία ισλαμιστή ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και συνιδρυτής του κόμματος που κυβέρνησε την Τουρκία από το 2002, ήταν 30 χρονών όταν παντρεύτηκε τη σύζυγό του Hayrünnisa που ήταν 15. Ο Γκιουλ, που προτάθηκε για την προεδρία από τον Ερντογάν, ήταν ο πρώτος Ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας.



Πρόεδρος της Τουρκίας από το 2007 έως το 2014, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ (αριστερά), ήταν 30 ετών όταν παντρεύτηκε τη σύζυγό του Hayrünnisa (δεξιά) όταν ήταν 15 χρονών. (Φωτογραφία από το γραφείο τύπου του ΝΑΤΟ μέσω της Getty Images)

Οι συντηρητικοί Τούρκοι, αντί να αμφισβητήσουν το γάμο του Γκιουλ με ένα παιδί, επιδοκίμασαν την άνοδό του στην προεδρία. Αυτός ο συγγραφέας δέχτηκε προσωπικές - όχι ιδιαίτερα ευγενικές - προειδοποιήσεις από ανώτερους πολιτικούς για να μην αναφέρει το θέμα της στήλης του σε άλλη εφημερίδα.

Σύμφωνα με το Τούρκικο Φιλανθρωπικό Ταμείο (TPF), το 40% των ανήλικων κοριτσιών στη Τουρκία αναγκάζονται να παντρευτούν. Το TPF διαπίστωσε ότι ο εθνικός μέσος όρος στη Τουρκία των γυναικών που εγκαταλείπουν το σχολείο από το λύκειο ανέρχεται στο 56%. Ανακάλυψε ακόμη πως οι γάμοι σε νεαρή ηλικία συναντώνται σε οικογένειες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. «Χαμηλό μορφωτικό επίπεδο» σημαίνει σχεδόν όλη την Τουρκία: Η μέση εκπαίδευση στη χώρα είναι μόλις 6,5 χρόνια. Σε 45 τουρκικές επαρχίες, το ποσοστό εκπαίδευσης είναι χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο.

Η Ισλαμική διακυβέρνηση στην κάποτε λαϊκή χώρα έχει εντείνει το πρόβλημα των ανήλικων νυφών αντί να το καταπολεμήσει. Τον Νοέμβριο του 2017, ο πρόεδρος Ερντογάν υπέγραψε τον νόμο για τους μουφτήδες, ο οποίος επιτρέπει σε εγκεκριμένους από το κράτος κληρικούς (ή απλώς ιμάμηδες) να διεξάγουν τελετές γάμου «παρά τις ανησυχίες της κοινωνίας των πολιτών ότι αυτό θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στους παιδικούς γάμους.»

Τον Ιανουάριο του 2018, η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet) -- ένα κυβερνητικό όργανο υπό τη δικαιοδοσία του Ερντογάν -- πρότεινε πως, σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο, κορίτσια από την ηλικία των 9 ετών και αγόρια από την ηλικία των 12 ετών θα μπορούσαν να παντρευτούν. Η Diyanet είναι υπεύθυνη για τη διοίκηση των θρησκευτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία. Η ιστοσελίδα της επιβεβαίωσε πως, σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο, όποιος είχε μπει στην ηλικία της «εφηβείας» είχε το δικαίωμα να παντρευτεί. Αυτός ο «φετφάς» οδήγησε το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, ένα λαϊκό γκρουπ, να διενεργήσει έρευνα όσον αφορά τους παιδικούς γάμους.

Η άφιξη περίπου τριών εκατομμυρίων Σύριων προσφύγων στην Τουρκία μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη γειτονική χώρα έχει χειροτερεύσει τα πράγματα. Για παράδειγμα, ένας κοινωνικός λειτουργός στο Εκπαιδευτικό και Ερευνητικό Νοσοκομείο Kanuni Sultan Süleyman στην περιοχή Küçükçekmece της Κωνσταντινούπολης αποκάλυψε ότι το νοσοκομείο περίθαλψε 115 έγκυες ανήλικες κοπέλες, συμπεριλαμβανομένων 39 συριακής εθνικότητας, μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου και 9ης Μαΐου 2017. Ο κοινωνικός λειτουργός διαμαρτυρήθηκε στις εισαγγελικές αρχές ότι το νοσοκομείο προσπάθησε να καλύψει τις εγκυμοσύνες και δεν ενημέρωσε τις αρχές, όπως απαιτεί ο νόμος για την ιατρική περίθαλψη όλων των εγκύων κοριτσιών ηλικίας κάτω των 18 ετών στην Τουρκία. Τέτοια παραδείγματα είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου», σύμφωνα με τον Canan Güllü, επικεφαλή της Τουρκικής Ομοσπονδίας Γυναικών.

Μια πρόσφατη περίπτωση παιδικής κακοποίησης που σχετίζεται με πρόσφυγες από τη Συρία προκαλεί ντροπή όχι μόνο για την τουρκική πολιτική κουλτούρα που τροφοδοτεί αυτό το πρόβλημα αλλά και για την τουρκική δικαστική εξουσία:

Η Fatma C., παιδί πρόσφυγας συριακής καταγωγής έφτασε στην Άγκυρα, την πρωτεύουσα της Τουρκίας, με την οικογένειά της πριν τέσσερα χρόνια. Το 2017, σύμφωνα με μία κατηγορία, αναγκάστηκε στην ηλικία των 13 να παντρευτεί τον συγγενή της Abdulkerim J. Ο γάμος δεν ήταν πολιτικός αλλά θρησκευτικός (που έγινε νόμιμος υπό το Ισλάμ από έναν ιμάμη). Η Fatma C. έμεινε έγκυος και μεταφέρθηκε σε ένα τοπικό κέντρο υγείας και επειδή ήταν ανήλικη, οι αρχές ενημέρωσαν τις αρχές επιβολής του νόμου.

Οι εισαγγελείς αποφάσισαν ότι ο σύζυγος της κοπέλας και η μητέρα της, Emani B., θα έπρεπε να δικαστούν για τον εξαναγκασμό ενός ανήλικου κοριτσιού σε γάμο. Και έτσι έγινε. Ωστόσο, ένα δικαστήριο στην Άγκυρα κατά την πρώτη ακρόαση της υπόθεσης τους, τους απάλλαξε από τις κατηγορίες. Οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι δεν γνώριζαν τον τουρκικό νόμο περί γάμου και ότι η κοπέλα είχε παντρευτεί «με βάση το δίκαιο της Συρίας». Ένας ασυνήθιστα ανεκτικός τούρκος εισαγγελέας έκρινε ότι «ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος.»

«Είναι παγκόσμιος κανόνας ότι η μη γνώση του νόμου δεν αποτελεί δικαιολογία όταν κάποιος διαπράττει αδίκημα», δήλωσε ο Ceren Kalay Eken, μέλος του δικηγορικού συλλόγου της Άγκυρας. «Το κατάλληλο μέρος για ένα 13χρονο κορίτσι είναι το παγκάκι του σχολείου και όχι πάνω από τη κούνια.»

Είναι εκπληκτικό το πόσο ελαστική και ανεκτική είναι η τουρκική επιβολή του νόμου όταν οι παραβάτες ενεργούν από κίνητρα που προέρχονται από αυστηρές ισλαμικές αξίες και παραδόσεις. Περίπου τον ίδιο καιρό, που οι κακοποιοί της ανήλικης νύφης αθωώθηκαν κατά τη πρώτη ακρόασή τους, ένα άλλο δικαστήριο της Άγκυρας συνέλαβε τέσσερις φοιτητές επειδή παρουσίασαν στην τελετή αποφοίτησής τους ένα πλακάτ, που το δικαστήριο θεώρησε προσβλητικό προς τον Πρόεδρο Ερντογάν. Στην Τουρκία μπορείς να κακοποιήσεις ένα παιδί 13 χρονών και να περπατάς ελεύθερος, αλλά δεν επιτρέπεται να κοροϊδέψεις τον πρόεδρο.

Ο Burak Bekdil, ένας από τους κορυφαίους δημοσιογράφους της Τουρκίας, πρόσφατα απολύθηκε από την κορυφαία εφημερίδα της Τουρκίας μετά από 29 χρόνια, διότι έγραφε τι συνέβαινε στην Τουρκία για το Gatestone. Είναι Μέλος του Middle East Forum.

el.gatestoneinstitute.org
aktines

https://kyklwpas.blogspot.com/2018/08/blog-post_32.html

H συνάντηση του ελληνισμού με τον κόσμο του Ισλάμ

Ο σημερινός ελληνικός χώρος, βρίσκεται στο γεωγραφικό όριο όπου συναντιούνται οι δύο μεγάλοι θρησκευτικοί κόσμοι: ο χριστιανικός και ο ισλαμικός. Ιστορικά πλήρωσε βαρύτατα τη γειτνίαση αυτή με πληθυσμιακό και εδαφικό περιορισμό. Ακόμα και το Κυπριακό Ζήτημα αποτελεί άλλο ένα οδυνηρό κατάλοιπο της συνάντησης με το Ισλάμ, άσχετα αν οι σύγχρονες εθνικές αντιλήψεις έχουν σκιάσει πλήρως τις θρησκευτικές διαστάσεις του θέματος αυτού. Ο ελληνικός κόσμος υπέκυψε τρεις φορές στο επεκτατικό (ιμπεριαλιστικό, με βάση τη σύγχρονη πολιτική ορολογία) Ισλάμ, κατά τους βυζαντινούς χρόνους, τον Μεσαίωνα και μια φορά κατά τον 20ό αιώνα.

- Η πρώτη φορά ήταν η σύγκρουση με το αραβικό Ισλάμ, το οποίο οι Βυζαντινοί, επί αυτοκρατόρων Νικηφόρου Φωκά και Ιωάννη Τσιμισκή, κατάφεραν να σταματήσουν στις παρυφές της Μικράς Ασίας.

- Η δεύτερη ήταν η εμφάνιση του τουρκικού Ισλάμ, το οποίο με τους Σελτζούκους κατέλαβε το κέντρο της αυτοκρατορίας. Οι πρώτοι που εισέβαλαν, λεηλάτησαν και κατέκτησαν τη Μικρά Ασία –πριν την ενσωμάτωσή της στο σελτζουκικό κράτος– ήταν οι φιλοπόλεμοι Ιεροί Πολεμιστές του Ισλάμ, οι γαζήδες που αναζητούσαν λεία.1

- Η τρίτη φορά, κατά τους ύστερους μεσαιωνικούς χρόνους, σηματοδότησε την πλήρη κυριαρχία των Οθωμανών με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και την παράδοση της Τραπεζούντας το 1461. Μόνο μετά από τετρακόσια χρόνια τουρκο-ισλαμικής κυριαρχίας κατάφεραν οι Έλληνες να πετύχουν τη χειραφέτηση ενός μικρού και περιφερειακού τμήματος του παλιού ελληνικού κόσμου.

Ο μεσαιωνικός ελληνισμός

Οι μεσαιωνικοί Έλληνες βίωσαν με δραματικό τρόπο τις κοσμογονικές αλλαγές που συνέβησαν όταν τη ρομφαία του Ισλάμ είχαν αναλάβει οι τουρκομανικές νομαδικές φυλές που εισέβαλαν στον τότε ελληνικό κόσμο από την κεντρική Ασία. Μια από τις πιο οδυνηρές συνέπειες αυτής της κυριαρχίας υπήρξε η μετάβαση στον κόσμο του Ισλάμ μεγάλου μέρους του παλιού ελληνικού, ρωμαίικου πληθυσμού. Το τι συνέβη στον ελληνικό χώρο, και ειδικά τον μικρασιατικό, μετά την εμφάνιση του τουρκομανικού ιμπεριαλισμού και τη δημιουργία των εμιράτων, περιγράφεται από τον συγγραφέα του 14ου αιώνα Δημήτριο Κυδώνη:«Μας πήραν όλα τα εδάφη που είχαμε και καλλιεργούσαμε από τον Ελλήσποντο και προς Ανατολάς έως τα βουνά της Αρμενίας. Κατέστρεψαν εκ θεμελίων τις πόλεις, λεηλάτησαν τα ιερά, άνοιξαν τους τάφους και γέμισαν τα πάντα με αίματα και νεκρούς… Καταχράστηκαν, καταδυνάστευσαν αλίμονο, τα σώματά τους υβριστικώς με βαριά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αφού τους απογύμνωσαν από όλη τους την περιουσία και τους αφαίρεσαν την ελευθερία τους, τους άφησαν σαν ασθενικά είδωλα δούλων, καθώς εκμεταλλεύτηκαν, για τη δική τους ευημερία, και όση δύναμη απέμεινε από τους δυστυχισμένους».2

Δηλαδή, το τουρκομανικό Ισλάμ (από το οποίο προήλθαν οι Σελτζούκοι και αργότερα οι Οθωμανοί), αφού πρώτα κατέστρεψε την αροαβοϊσλαμική πολιτιστική αναγέννηση – είτε με τους Μαμελούκους της Αιγύπτου, είτε καταλαμβάνοντας τη Βαγδάτη –, διέπραξε, από την εποχή που εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη, γενοκτονία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Μεθοδικά άλλαξε τη μορφή της περιοχής, και για τη μετάλλαξη αυτή χρειάστηκε όσο περίπου χρόνο χρειάστηκαν οι Ισπανοί για να εξισπανίσουν τη Νότια Αμερική και οι Αγγλοσάξονες για να κυριαρχήσουν απολύτως στη Βόρεια Αμερική και την Ωκεανία.

Η συνάντηση των Ελλήνων με το τουρκομανικό Ισλάμ ήταν τόσο καταλυτική και απόλυτη από τον 11ο αιώνα, που στη λαϊκή αντίληψη ο όρος «Τούρκος» ταυτίστηκε με τον όρο «Ισλάμ». Χαρακτηριστικά είναι τα περιστατικά που αναφέρονται στους εξισλαμισμούς στην Κρήτη, όπου μετά την οθωμανική κατάκτηση παρατηρήθηκε αθρόα τάση εισδοχής στο Ισλάμ. Επειδή η προσέλευση ήταν μαζική, οι ιμάμηδες αρκούνταν στη φράση «Άιντε, Τούρκος» για να επισημοποιήσουν τον εξισλαμισμό.3 Η ταύτιση αυτή ήταν τόσο καθολική, ώστε ακόμα και ο σημαντικός διαφωτιστής και διανοούμενος Ρήγας Φεραίος την αναπαράγει στον Θούριο: «Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν / και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν». Η παράδοση της θρησκευτικής χρήσης των εθνικών όρων είναι βαθιά ριζωμένη στη λαϊκή αντίληψη. Χαρακτηριστική είναι η χρήση από τον Κοσμά τον Αιτωλό: «...όσοι αδικήσατε Χριστιανούς, ή Εβραίους, ή Τούρκους».4 

Το τζιχάντ στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση

H θρησκευτική αντίληψη των κοινωνικών και εθνικών επαναστάσεων κυριαρχούσε στις επίσημες ερμηνείες. Έτσι, με την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης του 1821, η Υψηλή Πύλη, για να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες, επανέφερε τη συμμόρφωση των μουσουλμάνων στη Σαρία, ως ένα μέσο εκ νέου αφοσίωσης στις κατακτητικές επιδρομές (gaza) και στον ιερό πόλεμο (Jihad).5 Σε επίσημη απόφαση της Υψηλής Πύλης αναφερόταν ότι η εξέγερση στρεφόταν ενάντια στο «έθνος του Ισλάμ» και μπορούσε να καταπνιγεί «με τη βοήθεια του Θεού, ο οποίος επί 1.200 χρόνια είχε σταθεί προστάτης της θρησκείας, του κράτους του Μωάμεθ και του νικηφόρου έθνους του Ισλάμ, με την πνευματική βοήθεια του τελευταίου προφήτη».6

Το φαινόμενο του Ιερού Ισλαμικού Πολέμου – του «τζιχάντ», που επέστρεψε δυναμικά στον κόσμο με το σύγχρονο ισλαμιστικό κίνημα – δύο φορές εμφανίστηκε στην Εγγύς Ανατολή κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Την πρώτη φορά κατά τον Α′ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Οθωμανός σουλτάνος, ο υπέρτατος ηγέτης, ο χαλίφης του ισλαμικού κόσμου, χαρακτήρισε ως τζιχάντ τη συμμετοχή τής υπό νεοτουρκικό έλεγχο Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο. Εκείνο το τζιχάντ θα κηρυχθεί με την απόλυτη συμπαράσταση των Γερμανών. Ο Stefan Ihrig αναφέρει ότι πολλοί ήταν εκείνοι «…μεταξύ αυτών και ο αυτοκράτορας (σ.τ.σ. Κάιζερ), που σκέφτονταν ότι μια Τζιχάντ υποκινημένη από και με καθοδηγητές τους Οθωμανούς θα ήταν ένας κρυφός άσος στο μανίκι κατά τον Μεγάλο Πόλεμο του 1914».7

Στο πλαίσιο αυτού του τελευταίου οθωμανικού τζιχάντ, υπό την καθοδήγηση των κοσμικών εθνικιστών και με τις ευλογίες συγκεκριμένων μεγάλων χριστιανικών κρατών (Γερμανίας, Αυστρίας), έγιναν οι μεγάλες γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της αυτοκρατορίας: των Αρμενίων, των Ελλήνων της Ανατολής και των Ασσυρίων. Οι πληθυσμοί αυτοί, που είχαν επιβιώσει για αιώνες μετά από την εισβολή και την κυριαρχία του τουρκικού Ισλάμ στην Ανατολή, θα πάψουν να υπάρχουν οριστικά μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα. Με μια παράδοξη οικειοποίηση του Ισλάμ και των συμβόλων του από τον κοσμικό τουρκικό εθνικισμό, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα κηρύξει «τζιχάντ κατά των απίστων» (Ελλήνων και Αρμενίων) την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου (1919-1923). Θα ανακηρύξει εαυτόν gazi (γαζή), δηλαδή Ιερό Πολεμιστή για τη διάδοση του Κορανίου, μετά την πρώτη του νίκη κατά των ελληνικών στρατευμάτων στη μάχη του Σαγγάριου (Αύγουστος 1921). Η παρακάτω περιγραφή αναδεικνύει τον θρησκευτικό ισλαμικό χαρακτήρα που έδωσε ο Μουσταφά Κεμάλ στην προσπάθεια ανατροπής των δυσμενών διευθετήσεων μετά την ήττα των Νεότουρκων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο:«Στις 23 Απριλίου 1920 θα λάβει χώρα η εναρκτήρια συνεδρίαση της αυτοαποκαλούμενης εθνικιστικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στην Άγκυρα. Η αίθουσα της συγκέντρωσης ήταν μακρόστενη, διακοσμημένη με τις πράσινες σημαίες του Ισλάμ και με στίχους από το Κοράνι. Πλάι στην κεντρική αίθουσα υπήρχε αίθουσα προσευχής με αναλόγια και τάπητες στραμμένα προς τη Μέκκα […] Πριν από την έναρξη, οι βουλευτές συγκεντρώθηκαν στο τέμενος Χατζή Μπαϊράμ και προσευχήθηκαν. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης με τις σημαίες και τα ιερά κειμήλια μπροστά. Εκεί παρακολούθησαν την ανάγνωση ολόκληρου του Κορανίου και το κήρυγμα του Μπουχαρί, που αναφερόταν στις παραδόσεις του Προφήτη. Παράλληλα σφάζονταν αρνιά. Ακολούθησε ένα κήρυγμα σχετικά με τη θρησκευτική σημασία του εθνικού αγώνα και στη συνέχεια προσευχές για τη σωτηρία του Χαλίφη και της πατρίδας. Στο τέλος οι βουλευτές παρακολούθησαν τον ύμνο ”Μεβλούντ” του Σουλεϊμάν Τσελεμπί, για τη γέννηση του Μωάμεθ. Ο ύμνος αυτός ψάλλεται σ′ όλες τις εξαιρετικές περιπτώσεις».8

Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι θα συντριβούν στρατιωτικά, με την ευλογία σημαντικών χριστιανικών συμμαχικών κρατών (Ιταλία, Γαλλία), την αδιαφορία άλλων (Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ) και την αμέριστη συμπαράσταση της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης. Το τζιχάντ θα ολοκληρωθεί με ιδιαίτερα αιματηρό τρόπο τον Σεπτέμβρη του 1922, όταν η τότε μοναρχική κυβέρνηση των Αθηνών συνειδητά παρέδωσε αφοπλισμένους τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας στους Τσέτες τους gazi Μουσταφά Κεμάλ. Η πυρπόληση και η σφαγή της Σμύρνης έλαβαν χώρα στο πλαίσιο του τζιχάντ που είχε κηρυχθεί. Η ήττα των «απίστων» επέφερε τις ποινές που προβλέπει το Κοράνι. Η καταστροφή της Σμύρνης υπήρξε η τελευταία δραματική συνάντηση με το τουρκικό Ισλάμ. Συνάντηση που συνέβη σε ένα εντελώς νέο ιστορικό πλαίσιο, όπου αυτό το Ισλάμ είχε χάσει πλέον την πολιτική του αυτοτέλεια και είχε χρησιμοποιηθεί εργαλειακά από τις ανερχόμενες δυνάμεις του τουρκικού εθνικισμού, οι οποίες προσδοκούσαν να κατασκευάσουν μια Τουρκία απαλλαγμένη από τις μειονότητες.9

Ακόμα και η Συνθήκη της Λωζάννης, η τελευταία συνθήκη που ρύθμιζε τα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναθεωρούσε παλαιότερες συνθήκες (Σεβρών), αποφάσισε την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών και των περιουσιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με βάση το θρησκευτικό κριτήριο: οι ελληνορθόδοξοι χριστιανοί της Τουρκίας θα έπρεπε να εγκατασταθούν υποχρεωτικά στην Ελλάδα και οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας υποχρεωτικά στην Τουρκία.(10)

Το κείμενο αυτό προέρχεται από τη μελέτη του «Εμείς και το Ισλάμ» που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδ. Πατάκη .

http://www.huffingtonpost.gr/

1 PaulWittek, Η γένεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετ. Ευαγγελία Μπαλτά, εκδ. Πορεία, Αθήνα, 1988, σελ. 36.

2 Απόστολος Βακαλόπουλος, Πηγές της ιστορίας του νέου ελληνισμού (1204 - 1669), τόμ. 1, εκδ. Αριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη, 1965, σελ. 91-93 (αναφ. Α. Ζιάκα, σελ. 97).

3 Σπυρίδων Ζαμπέλιος, Ιστορία των Επαναστάσεων της Κρήτης (υπό Ζαμπελίου και Κριτοβουλίδου, συμπληρωθείσα υπό Ιωάννου Δ. Κονδυλάκη), εκδ. Φέξη, Αθήνα, 1893, σ. 287, 288.  

4 Π. Γεώργιος Μεταλληνός, «Κοσμάς ο Αιτωλός», http://www.epoxi.gr/scriptum8.htm (προσβ. 10-9-2016).

5 Η. Sűkrű Ilicak, «Η άλλη όχθη», στο Π. Κιτρομηλίδης-H.S. Ilicak, Ιδεολογικά ρεύματα: Έλληνες και Οθωμανοί, ε’ τόμ. στη σειρά 1821. Η γέννηση ενός έθνους-κράτους, εκδ. Σκάι, Αθήνα, 2010, σελ. 82-83.

6 Η. Sűkrű Ilicak, ό.π., σελ. 93.

7 StefanIhrig: «O θαυμασμός της Γερμανίας στις τακτικές του Κεμάλ», συνέντευξη στον Ηλ. Μαγκλίνη, εφημ. Καθημερινή, 27 Ιουνίου 2016. Τη δομική σχέση φασισμού και Ισλαμισμού υποστηρίζει ο Αλγερινός συγγραφέας Β. Sansal: «Ο ισλαμισμός… συνέπραξε με τον ναζισμό τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, όπως και με τα φασιστικά αραβικά καθεστώτα. Οι έννοιες ισλαμοφασισμός και ισλαμικός φασισμός αποτυπώνουν μια πραγματικότητα. Η σύμπνοια ναζισμού και ισλαμισμού αποτελεί μια ιστορική πραγματικότητα: τη δεκαετία του ’30 ο Χίτλερ, βαδίζοντας προς την εξουσία, είχε εξασφαλίσει τη στήριξη των ισλαμιστών των οποίων πνευματικός ηγέτης ήταν ο Μεγάλος Μουφτής της Ιερουσαλήμ, ο Μοχάμαντ Αμίν αλ Χουσέινι, ο οποίος εξέδωσε φετβά καλώντας τους μουσουλμάνους να συστρατευθούν στον δίκαιο αγώνα του Χίτλερ ενάντια στους άγγλους και γάλλους αποικιοκράτες και ενάντια στον παγκόσμιο εβραϊσμό. Με αυτούς τους φανατικούς εθελοντές, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν αραβικό στρατό, τις ”αραβικές ταξιαρχίες” (μεταξύ των οποίων και το 13ο τάγμα Waffen SS Handschar), διαβόητες για την αποτρόπαιη δράση τους». (Γρηγόρης Μπέκος, «Μπουαλέμ Σανσάλ: “Το Ισλάμ είναι ο παιδαγωγός της βίας, φυσικής και συμβολικής”», εφημ. Το Βήμα, 13 Αυγούστου 2016).

8 Paul Dumont, Mustafa Kemal. 1919-1924 La memoire du siècle, εκδ. ΕditionsComplexe, Bρυξέλλες, 1983, σελ. 70-71, Βλάσης Αγτζίδης, «Ο τζιχαντιστής που κατέστρεψε τη Σμύρνη», εφημ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 31 Αυγούστου 2014.

9 MikeScruggs, JihadandGenocideCometoSmyrna, July 20, 2016,

http://www.thetribunepapers.com/2016/07/20/jihad-and-genocide-come-to-smyrna/

10 Βλάσης Αγτζίδης, Μικρά Ασία. Ένας οδυνηρός μετασχηματισμός (1908-1923), εκδ. Παπαδόπουλος, Αθήνα, 2015, σελ. 194-199.

Εκτός νόμου τα Χριστούγεννα στο Μπρουνέι!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΙΜΗΣΗ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΓΝΩΣΗ. Ο ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ  ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ !ΙΔΟΥ Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ !
Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, ο σουλτάνος του Μπρουνέι υπενθύμισε την ισχύ του διατάγματος που εκδόθηκε πριν από έναν χρόνο, για να γίνει νόμος του κράτους τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου 2015, για την απαγόρευση του εορτασμού των Χριστουγέννων στη χώρα του. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Θρησκευτικών Υποθέσεων, οι μουσουλμάνοι που θα συλληφθούν να στέλνουν ευχές ή να φορούν καπέλα που μοιάζουν με του Άγιου Βασίλη απειλούνται με ποινή φυλάκισης πέντε ετών. Οι χριστιανοί κάτοικοι της υπερσυντηρητικής μουσουλμανικής χώρας έχουν την άδεια να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα, αλλά εντός των κοινοτήτων τους και αφού ειδοποιήσουν σχετικά τις αρχές. Το Συμβούλιο των Ιμάμηδων εξήγησε με απόφασή του ότι οι υπερβολικές και ανοικτές εορταστικές εκδηλώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μιμητισμό τραυματίζοντας την πίστη των μουσουλμάνων και υπενθύμισε ότι θρησκευτικά σύμβολα όπως σταυροί, κεριά, χριστουγεννιάτικα δένδρα, τραγούδια, ευχές, στολισμοί, ήχοι και ενδύματα έχουν τεθεί εκτός νόμου.

Πηγή:  http://mignatiou.com/2015/12/ektos-nomou-ta-christougenna-sto-brounei/

Ο βιασμός των ανδρών χρησιμοποιείται συστηματικά ως μέσο πολέμου στη Λιβύη

  Η  ΘΗΡΙΩΔΙΑ  ΤΩΝ  ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ   Η'   Η  ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ?

http://www.huffingtonpost.gr/2017/11/03/diethnes-libya

Οι Δανοί θα απαγορεύσουν τη μπούρκα στις μουσουλμάνες

Ο πολιτισμενος κοσμος πρεπει να υπερασπιστει τις γυναικες !!
Η Δανία φαίνεται ότι θα είναι η επόμενη ευρωπαϊκή χώρα που θα περιορίσει τη χρήση της μπούρκα και του νικάμπ, που φορούν κάποιες μουσουλμάνες, αφού τα περισσότερα κόμματα στο δανέζικο κοινοβούλιο τάχθηκαν υπέρ κάποιου είδους απαγόρευσης για τα καλύμματα του προσώπου.

Τα ισλαμικά καλύμματα που καλύπτουν μέρος ή ολόκληρο το πρόσωπο, όπως η μπούρκα και το νικάμπ διχάζουν την κοινή γνώμη σε όλη την Ευρώπη, θέτοντας τους υπέρμαχους της θρησκευτικής ελευθερίας απέναντι στους υποστηρικτές του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους και σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους καλύμματα είναι ξένα από πολιτιστική άποψη ή συμβολίζουν την καταπίεση των γυναικών.

Το νικάμπ αφήνει ακάλυπτα μόνο τα μάτια, ενώ η μπούρκα καλύπτει και τα μάτια με ένα αραιό πλέγμα. Η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Βουλγαρία και το γερμανικό κρατίδιο της Βαυαρίας έχουν επιβάλει κάποιους περιορισμούς για τις γυναίκες που θέλουν να φορούν καλύμματα για ολόκληρο το πρόσωπο σε δημόσιους χώρους, όπως μεταδίδει το Reuters και αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Δεν πρόκειται για απαγόρευση σε μια θρησκευτική ενδυμασία, πρόκειται για μια απαγόρευση στην κάλυψη του προσώπου», δήλωσε σήμερα σε δημοσιογράφους ο Γιάκομπ Έλεμαν-Γιένσεν, εκπρόσωπος του Φιλελεύθερου Κόμματος, αφού το κόμμα του, το μεγαλύτερο στον κυβερνητικό συνασπισμό, αποφάσισε να στηρίξει την απαγόρευση. Αυτό ουσιαστικά θα σημαίνει απαγόρευση της νικάμπ και της μπούρκα, πρόσθεσε. Περίπου 200 γυναίκες στη Δανία φορούν τέτοιου είδους καλύμματα, σύμφωνα με ερευνητές.

Η τρικομματική κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας, ο σύμμαχός της το Κόμμα του Δανέζικου Λαού και το βασικό αντιπολιτεύομενο κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών έχουν πει ότι τάσσονται υπέρ της απαγόρευσης, αν και ακόμα συζητούν το πώς θα σχεδιαστεί και θα εφαρμοστεί η απαγόρευση.

«Θα υπάρξει απαγόρευση της κάλυψης προσώπου στη Δανία. Έτσι έχουν τα πράγματα», δήλωσε στο Facebook ο υπουργός Εξωτερικών Άντερς Σάμιουελσεν.

Το κόμμα του, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, ήταν στον παρελθόν από τους πιο ένθερμους αντιμαχόμενους της απαγόρευσης, λέγοντας ότι περιορίζει την ικανότητα των ανθρώπων να επιλέγουν ελεύθερα την περιβολή τους αλλά τώρα ευθυγραμμίστηκε με τα άλλα κόμματα του συνασπισμού, τους Συντηρητικούς και τους Φιλελεύθερους.

«Άρα, εάν είναι πρακτικά δυνατόν να έχουμε τέτοια απαγόρευση χωρίς να προδίδουμε τον εαυτό μας ή τις αξίες μας, τότε η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα την ψηφίσει», δήλωσε ο Σάμιουελσεν.

Οι Σοσιαλδημοκράτες, το μεγαλύτερο κόμμα στη Δανία, έχει επίσης αφήσει να εννοηθεί ότι θα στηρίξει επί της αρχής μια απαγόρευση για ενδύματα όπως η μπούρκα, η οποία, όπως λένε, καταπιέζει τις γυναίκες.

«Είμαστε έτοιμοι να απαγορεύσουμε τη μπούρκα εάν είναι αυτό που θα χρειαστεί… αλλά υπάρχουν κάποια διλήμματα, αναφορικά με το πώς θα εφαρμοστεί μια απαγόρευση και όχι μόνο», δήλωσε η ηγέτις των Σοσιαλδημοκρατών Μέτε Φρέντρικσεν κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή χθες.

Η κυβέρνησης της Νορβηγίας πρότεινε τον Ιούνιο απαγόρευση των ισλαμικών καλυμμάτων προσώπου σε παιδικούς σταθμούς, σχολεία και πανεπιστήμια.

πηγή: NEWSBEAST.GR

http://www.pelop.gr/?page=article&srv=12&DocID=407774

Η ιστορία του Τούρκου γκρίζου λύκου του βαπτίστηκε Γιώργος

Μετά το πέρας της Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας, οι προσκυνητές περνώντας στο αρχονταρίκι της Μονής άκουσαν με ενδιαφέρον την ηγουμένη να τους ανακοινώνει:«Σήμερα θα ακούσουμε την καταπληκτική ιστορία ενός πρώην μουσουλμάνου, που έγινε Χριστιανός. Όμως ας τα πει καλύτερα ο ίδιος. Γιώργο, θα μας μιλήσεις;», είπε η Γερόντισσα και το λόγο πήρε ο πρώην μουσουλμάνος.

«Ήμουν ηγετικό στέλεχος των Γκρίζων Λύκων και κατείχα τη θέση του (…). Πολλές φορές είχα συμμετάσχει σε επιθέσεις κατά του Πατριαρχείου και γενικά των Χριστιανών, καθότι ήμουν φανατικός κεμαλιστής, αλλά και μουσουλμάνος».

Σε αυτό το σημείο η Γερόντισσα τον διακόπτει και του λέει αστειευόμενη:

«Δηλαδή, Γιώργο, μας πετροβόλησες κι εσύ, όταν είχαμε έρθει στο Πατριαρχείο;»

«Όχι», απάντησε εκείνος και συμπλήρωσε: «Σε άλλες πόλεις όμως έχω συμμετάσχει και έχω κάνει και άλλα πολλά…»

Κάποιοι από τους προσκυνητές αλληλοκοιτάχτηκαν συνειδητοποιώντας σιγά σιγά, ότι μπροστά τους είχαν έναν από τους πρώην κορυφαίους Χριστιανομάχους και Ελληνομάχους της Πατρίδας μας.

«Είχα πάει μαζί με ομάδα μας, των γκρίζων λύκων, να προκαλέσουμε επεισόδια σε συγκέντρωση ορθοδόξων στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στο (…). Εκεί μερικοί δικοί μας και εγώ ανακατεμένοι στο πλήθος κοιτάζαμε τους Ρωμιούς έτοιμοι να τους επιτεθούμε, όταν αισθάνθηκα κάποιον ιερέα να μου τραβάει το χέρι και να με αποκαλεί Γιώργο.

«Δεν με λένε έτσι, δεν είμαι Γιώργος», του απάντησα αγριεμένα.

«Θα γίνεις Γιώργος!», μου απάντησε εκείνος. «Θα βαπτισθείς Χριστιανός!»
«Τι είναι αυτά, που λες;», του απάντησα με θυμό και τον απείλησα λέγοντας: «Γι’ αυτό, που είπες, θα σου κάνω μήνυση και θα φυλακιστείς!»
Ο ιερέας όμως χωρίς να φοβηθεί μου απάντησε, ότι θα γίνω Χριστιανός, όπως ήταν οι πρόγονοί μου και λέγοντας αυτό έφυγε.

Μετά από λίγο καιρό η γιαγιά μου αρρώστησε βαριά και ετοιμοθάνατη όπως ήταν, καθόμουνα δίπλα στο κρεβάτι της και της διάβαζα το κοράνι. Ξαφνικά ακούω τη γιαγιά μου να έχει τον επιθανάτιο ρόγχο και έκπληκτος την βλέπω να κάνει τον σταυρό της και να λέει «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…» και στη συνέχεια να καταλήγει.

«Τι ήταν αυτό;», φώναζα σοκαρισμένος. «Η γιαγιά δαιμονίστηκε τώρα στα τελευταία της!»

Ρώτησα τους γονείς μου, δεν γνώριζαν τίποτα και μου είπαν να μην δίνω σημασία σε αυτά. Ρώτησα και τον παππού μου. Δεν γνώριζε τίποτα.

Το περιστατικό αυτό με τη γιαγιά μου άρχισε να μου προκαλεί μεγάλα ερωτήματα προσωπικά και θεολογικά. Απευθύνθηκα στον ιμάμη της περιοχής μου κρατώντας το κοράνι καθώς και ένα ευαγγέλιο και του έθεσα πολλά ερωτήματα συγκρίνοντας τα λόγια του ευαγγελίου και του κορανίου ψάχνοντας να βρω την αλήθεια. Ο ιμάμης όμως δεν ήξερε τι να μου απαντήσει και μου είπε απλά να μην δίνω σημασία σε αυτά τα πράγματα. Έτσι λοιπόν έφυγα απογοητευμένος και σκέφτηκα να ρωτήσω ορθόδοξους ρωμιούς στο (…). Εκείνοι όμως δεν με δέχτηκαν φοβούμενοι το τουρκικό κράτος, όσο κι αν επέμεινα».

«Έφυγα θυμωμένος από το (…) λέγοντας μέσα μου, ότι εγώ απευθύνθηκα στη θρησκεία τους και αυτοί δεν με δέχτηκαν. Λίγο καιρό μετά ξαναπήγα απαιτώντας να με δεχτούν, γιατί ποθούσα να μάθω την αλήθεια. Εκείνοι όμως εξακολουθούσαν να μην με δέχονται. Αποφάσισα να φύγω ξανά και τότε ένα λεωφορείο σταμάτησε στην είσοδο του (…). και μία ομάδα προσκυνητών και ιερέων βγήκε από αυτό. Ανάμεσά τους αναγνώρισα τον ιερέα εκείνο, που με είχε αποκαλέσει Γιώργο, ο οποίος με θυμότανε και με κάλεσε κοντά του. Του εξέθεσα τα παράπονά μου, ότι δεν μου επιτρέπουν να συναντηθώ με τον (…) (σημείωση: το όνομα κάποιου μεγάλου ιερέως) και εκείνος τότε με πήρε μαζί του και μπήκαμε μέσα.

Η αλήθεια είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται μέσα μου. Εκείνος ο ιερέας, που με είχε αποκαλέσει Γιώργο, μου είπε ακόμα ότι οι Χριστιανοί πρόγονοί μου είχαν το επίθετο (…), γιατί στον τόπο τους, κάπου στην περιοχή του Πόντου, εξασκούσαν ένα επάγγελμα που έχει σχέση με αυτό το επίθετο. Όταν μετά από λίγο καιρό έψαξα στο ληξιαρχείο για το γενεαλογικό μου δέντρο, διαπίστωσα ότι τα λόγια του ιερέως ήταν αληθινά. Οι πρόγονοί μου ήταν όντως Ρωμιοί Χριστιανοί, ασκούσαν το συγκεκριμένο επάγγελμα και είχαν το συγκεκριμένο επίθετο.

Πήγα στην Αθήνα και καθ’ υπόδειξη του ιερέως γνώρισα τον πατέρα (…), ο οποίος με κατήχησε και με βάπτισε Γεώργιο, το όνομα που είχαν οι περισσότεροι πρόγονοί μου. Κατόπιν πήγα στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στο μοναστήρι, όπου βρίσκεται ο ιερέας που με πρωτοαποκάλεσε Γιώργο. Έμεινα εκεί μερικούς μήνες και κατόπιν επέστρεψα στην Τουρκία ως κρυπτοχριστιανός. Οι γονείς μου δεν μου το συγχωρούν αυτό, ενώ ο παππούς μου μού είπε μυστικά, ότι του έδωσα πολύ μεγάλη χαρά με τη βάπτισή μου. Πριν κλείσει τα μάτια του έκανε τον σταυρό του και πέθανε λέγοντας αυτό, που είχε πει και η γιαγιά μου: «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…».
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

http://www.dogma.gr/diafora/istoria-tou-tourkou-gkrizou-lykou-tou-vaptistike-giorgos/72356/