Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΑ ΑΛΛΟ ΠΑΙΔΙ


Γ. Νὰ μὴν ἀρνηθοῦμε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ 

 Οταν ὁ πανάγαθος Δημιουργὸς ἔπλασε τὸ ζεῦγος τῶν πρωτοπλάστων,  «εὐλόγησεν αὐτοὺς λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς...» (Γεν. α΄ 28). Τοὺς εὐλόγησε καὶ τοὺς εἶπε νὰ αὐξάνονται, νὰ πληθύνονται, καὶ μὲ τοὺς ἀπογόνους ποὺ θὰ ἀποκτήσουν νὰ καλύψουν τὴ γῆ καὶ νὰ γίνουν αὐτοὶ ποὺ θὰ κυριαρχοῦν ἐπάνω της. 
 Αὐτὴ ἦταν ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, αὐτὴ ἦταν ἡ εὐλογία του στὸ πρωτόπλαστο ζεῦγος. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐλογία του καὶ σὲ κάθε ζεῦγος ἀπογόνων τῶν πρωτοπλάστων. 
Καὶ εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀρνοῦνται τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, δὲν μποροῦν οἱ σύζυγοι νὰ ζοῦν ἔτσι, ὥστε νὰ ἀποφεύγουν τὴ σύλληψη ἑνὸς παιδιοῦ. Δὲν μπορεῖ ὁ μικρὸς ἄνθρωπος νὰ ἀρνεῖται τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ, πολὺ περισσότερο τὴν παρέμβαση τοῦ Θεοῦ, τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή του. 
 Ἡ σύλληψη ἑνὸς παιδιοῦ εἶναι καὶ γιὰ τὴν ἐπιστήμη μυστήριο. Κάθε φορὰ ποὺ μιὰ καινούργια ζωὴ ἀρχίζει νὰ κυοφορεῖται στὰ μητρικὰ σπλάχνα ἔχουμε ἕνα θαῦμα, ἕνα γεγονὸς συγκλονιστικό, ποὺ τὸ ἐργάζεται ἡ ἀγάπη καὶ ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ. Τὸ διδάσκει καθαρὰ ἡ Ἁγία Γραφή, ὅταν ἀναφέρεται στὴ γέννηση ἀπὸ τὸ πρωτόπλαστο ζεῦγος τοῦ πρώτου παιδιοῦ ἐπάνω στὴ γῆ: «Ἀδὰμ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν· ἐκτησάμην ἄνθρωπον διὰ τοῦ Θεοῦ» (Γεν. δ΄ 1). Δηλαδὴ ὁ Ἀδὰμ συνευρέθη μὲ τὴ σύζυγό του Εὔα, ἡ ὁποία, ἀφοῦ συνέλαβε, γέννησε τὸν Κάϊν, ὄνομα ποὺ σημαίνει ἀπόκτημα. Καὶ τότε ἡ Εὔα, γεμάτη χαρὰ καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Θεό, εἶπε: Ἀπέκτησα γυιό, ποὺ εἶναι ἄνθρωπος ὅμοιος μὲ ἐμένα καὶ τὸν πατέρα του, μὲ τὴ δύναμη καὶ εὐλογία τοῦ Θεοῦ. 
Ὁ Θεὸς ἐνήργησε, καὶ γεννήθηκε ἄνθρωπος ἀπὸ τοὺς πρωτοπλάστους, ποὺ ἦταν καὶ οἱ πρῶτοι γονεῖς. 
 Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ στὴ συνέχεια, σὲ κάθε γέννηση ἀνθρώπου πάνω στὴ γῆ. Καὶ γιὰ τὴ Ρούθ, λέει ἡ Ἁγία Γραφή, ὅτι «ἔδωκεν αὐτῇ Κύριος κύησιν, καὶ ἔτεκεν υἱόν» (Ροὺθ δ΄ 13). Ὁ Θεὸς τῆς ἔδωσε ἐγκυμοσύνη καὶ τὴν ἀξίωσε νὰ ἀποκτήσει γυιό. Τὴν ὥρα ποὺ συλλαμβάνεται ἕνα παιδί, ἐνεργεῖ ὁ Θεός! Δὲν εἶναι οἱ ἄνθρω- ποι ποὺ μποροῦν νὰ τὸ ἀποφασίσουν καὶ νὰ τὸ κάνουν μόνοι τους. Ἂν ὁ Θεὸς δὲν ἐνεργήσει, οἱ ἄνθρωποι δὲν μποροῦν. Πόσοι κάνουν προσευχὲς καὶ τάματα γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ἕνα παιδί! Πολὺ περισσότερο αὐτοὶ καταλαβαίνουν κατόπιν, ἂν τελικὰ ἀποκτήσουν, ὅτι ὁ Θεὸς τοὺς τὸ ἔδωσε. Καὶ γι’ αὐτὸ εὐχαριστοῦν καὶ εὐγνωμονοῦν καὶ δοξάζουν τὸν μόνο χορηγὸ τῆς ζωῆς! Ναί! Ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ. Οἱ ἄνθρωποι μόνοι τους δὲν μποροῦν. Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ ἀντίστροφο. Καὶ ὁ Θεὸς δὲν μπορεῖ νὰ δώσει, ἂν οἱ ἄνθρωποι μὲ διάφορους τρόπους τὸ ἀπο- φεύγουν. Διότι ἔχουν τὴ δυνατότητα οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν ἀφήσουν νὰ φανερωθεῖ στὴ ζωή τους τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Μποροῦν νὰ ἐμποδίσουν τὸν πανάγαθο Θεὸ νὰ κάνει τὸ ἔργο του, μποροῦν νὰ ἀρνηθοῦν νὰ συνεργαστοῦν μαζί του. Ἐδῶ εἶναι ἡ ἐλευθερία τους, ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι καὶ ἡ ἁμαρτία. Στὸ μεγάλο κεφάλαιο τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι ἡ ἀπόκτηση παιδιῶν, προχωροῦν χωρὶς τὸν Θεό, ὅπως αὐτοὶ θέλουν, ὅπως ἀποφασίζουν, ἂν καί, ὅπως εἴπαμε, δὲν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ καταφέρουν ὅ,τι προγραμματίζουν. Δὲν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπὸ αὐτούς. Ἐξαρτᾶται κυρίως ἀπὸ Ἐκεῖνον, τὸν Ὁποῖο θέλουν νὰ ἀγνοοῦν. Ἐκεῖνος εἶναι ποὺ δίνει «κύησιν». Ἐκεῖνος καὶ στὴ συνέχεια ἐπιστατεῖ μὲ πολλὴ ἀγάπη καὶ στοργὴ σ’ ὅλα τὰ στάδια ἀναπτύξεως τοῦ μικροῦ ἐμβρύου μέσα στὰ σπλάχνα τῆς μητέρας του. «Οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ, καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς· τὸ ἀκατέργαστόν μου εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου», γράφει μὲ συγκλονισμὸ ὁ ἱερὸς Ψαλμωδός, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Πλάστη καὶ Κύριο (Ψαλ. ρλη΄ [138] 15-16). Δὲν ἦταν κρυμμένη ἀπὸ σένα, λέει, ἡ διάπλαση τῶν ὀστῶν μου, ὅταν ἄρχισε μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας μου καὶ τὴν ὁποία ἔκανες χωρὶς νὰ φαίνεται, μακριὰ ἀπὸ κάθε μάτι ἀνθρώπου. Ἐσὺ γνώριζες τὴν πρώτη σύσταση καὶ ὑπόστασή μου, ὅταν βρισκόταν στὸ σκοτάδι τῆς μητρικῆς κοιλιᾶς σὰν νὰ ἦταν θαμμένη καὶ κρυμμένη στὰ κατώτατα τῆς γῆς. Τὴν ἀκατέργαστη καὶ ἀδιαμόρφωτη στὰ μητρικὰ σπλάχνα οὐσία μου καὶ τὸ τί θὰ γινόμουν ἀπὸ τὴν ἀσχημάτιστη ἐκείνη κατάσταση, τὸ εἶδαν οἱ ὀφθαλμοί σου καὶ τὸ προγνώρισες μὲ λεπτομέρεια. Πόσο μεγάλη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ! Πόσο ἐκπληκτικὴ ἡ φροντίδα καὶ ἡ πατρικὴ στοργὴ μὲ τὴν ὁποία περιβάλλει τὰ πλάσματά του! Ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς θαυμάζει καὶ ἐκστακτικὸς ἀναφωνεῖ: «Ἰδού, Κύριε, σὺ ἔγνως πάντα, τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα». Ὅλα τὰ γνώρισες, τὰ πρόσφατα καὶ τὰ παλιά, καὶ τὰ τῆς γεροντικῆς μου ἡλικίας καὶ τὰ τῆς νεανικῆς. «Σὺ ἔπλασάς με καὶ ἔθηκας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου». Σὺ μὲ ἔπλασες καὶ μὲ σκέπασες μὲ τὸ παντοδύναμο, τὸ στοργικὸ καὶ προστατευτικό σου χέρι (Ψαλ. ρλη΄ 5). Ὁ πανάγαθος καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ἐνεργεῖ στὴ σύλληψη κάθε ἀνθρώπου. Αὐτὸς παρακολουθεῖ μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ ἀγάπη τὴν κυοφορία του, τὴ γέννηση καὶ τὴν ἀνάπτυξή του, ὅλη τὴ ζωὴ ἀπὸ τὰ νεανικὰ χρόνια μέχρι τὰ γηρατειά. Αὐτὸς μᾶς προορίζει γιὰ τὴν αἰώνια χαρὰ τῆς Βασιλείας του. Ἂς τὰ ἀναλογίζεται αὐτὰ κάθε μητέρα ποὺ ἀναλαμβάνει ὅλους τοὺς κόπους ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ κυοφορία, ἡ γέννηση καὶ ἡ ἀνατροφὴ ἑνὸς παιδιοῦ. Ἂς τὰ σκέπτεται καὶ κάθε πατέρας, ποὺ ἐπωμίζεται τὶς ἀνάλογες εὐθύνες. Ἂς σταθοῦν μὲ πίστη οἱ γονεῖς μπροστὰ στὸ μεγάλο αὐτὸ καὶ ἱερότατο ἔργο, στὸ ὕψιστο καθῆκον νὰ συνεργάζονται μὲ τὸν Θεὸ γιὰ τὴ γέννηση ἀνθρώπων, στοὺς ὁποίους ἡ ἀγάπη του σφοδρὰ ἐπιθυμεῖ νὰ χαρίσει αἰωνιότητα εὐτυχίας, δόξης καὶ χαρᾶς. Ο ΣΩΤΗΡ2052

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ



«Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν»
 Τὸ τελευταῖο τμῆμα τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν μαθητή του Τίτο καὶ τελειώνει μὲ μία εὐχή: «Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν‧ ἀμήν». Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι μὲ ὅλους σας, εὔχεται ὁ ἅγιος Ἀπόστολος. Μὲ τὴν ἐνίσχυση τῆς θείας Χάριτος οἱ πιστοὶ ἀγωνίστηκαν τὸν καιρὸ ποὺ ἐμφανίστηκε ἡ φοβερὴ Εἰκονομαχία, καὶ πολλοὶ ὑπέμειναν φρικτὰ βασανιστήρια καὶ μαρτύρησαν. Καὶ μὲ τὸν φωτισμὸ αὐτῆς τῆς θείας Χάριτος οἱ ἅγιοι Πατέρες στὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο θεολόγησαν καὶ διατύπωσαν τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως γιὰ τὴν προσκύνηση τῶν ἁγίων Εἰκό- νων. Ἀξίζει λοιπὸν νὰ ἐμβαθύνουμε στὴν εὐχὴ αὐτὴ καὶ νὰ δοῦμε τί εἶναι ἡ θεία Χάρις καὶ ποιὲς εἶναι οἱ προϋποθέσεις γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσουμε καὶ ἐμεῖς σήμερα. 
1. Τί εἶναι ἡ θεία Χάρις; Ἡ θεία Χάρις εἶναι ἡ λυτρωτικὴ ἐνέργεια ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ προσφέρεται στὸν ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὴ σωτηρία του.
 Ἡ θεία Χάρις δὲν εἶναι κάποια ἀόριστη καὶ ἀπροσδιόριστη δύναμη. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ποὺ κατεβαίνει καὶ ἀγκαλιάζει τὸν κόσμο, σώζει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τοῦ χαρίζει τὴν αἰώνια ζωή. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε στὴ γῆ καὶ θυσιάστηκε γιὰ χάρη τῶν ἀνθρώπων, «ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις», φανερώθηκε δηλαδὴ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ ὁποία σώζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους (Τίτ. β΄ 11). Αὐτὴ συγχωρεῖ τὰ ἁμαρτήματά μας, μᾶς ἀνορθώνει ἀπὸ τὶς πτώσεις μας, μᾶς ἀναγεννᾶ πνευματικά, μᾶς κάνει παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς δίνει τὴ δυνατότητα νὰ ἀπευθυνόμαστε πρὸς Αὐτὸν καὶ νὰ Τὸν ἀποκαλοῦμε Πατέρα. Αὐτὴ μᾶς παρηγορεῖ στὶς θλίψεις, μᾶς ἐνθαρρύνει στὶς δύσκολες ὧρες, μᾶς ἐνισχύει στὸν ἀγώνα τῆς ζωῆς καὶ σὲ κάθε καλὸ ἔργο μας. Στ’ ἀλήθεια, πόσο ἀνάγκη ἔχουμε ἀπὸ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ! Διότι πῶς ἀλλιῶς μποροῦμε νὰ ἀντέξουμε στὶς ἐπιθέσεις τοῦ διαβόλου;... Πῶς νὰ ἀντισταθοῦμε στὶς προκλήσεις τοῦ κόσμου;... Πῶς νὰ νικήσουμε τὴν ἴδια τὴ φύση μας, ποὺ ἔχει τὴ ροπὴ πρὸς τὸ κακὸ κι εὔκολα γλιστρᾶ καὶ ξεφεύγει ἀπὸ τὸ δρόμο τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ;... Μόνο «ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Β΄ Τιμ. β΄ 1). Μὲ τὴ δύναμη καὶ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ! Ὅμως ἡ θεία Χάρη δὲν ἐνεργεῖ μαγικὰ στὴ ζωή μας. Ὑπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσουμε. Ποιὲς εἶναι αὐτές;... 

 2. Προϋποθέσεις γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσουμε

 Εἴμαστε μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖ λοιπόν, στὴν Ἐκκλησία, δεχόμαστε τὴ θεία Χάρη. Πῶς; Τὸ γνωρίζουμε: μὲ τὴ θερμὴ καὶ τακτικὴ προσευχή, τὴν καθημερινὴ μελέτη τοῦ θείου  λογου, τὴ θεία λατρεία καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κυριακάτικο ἐκκλησιασμό, καὶ μάλιστα μὲ τὰ χαριτόβρυτα Μυστήρια τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως καὶ τῆς θείας Κοινωνίας, τὰ ὁποῖα ζωογονοῦν τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴ σωτηρία του. 
 Χρειάζεται ὅμως καὶ κάτι ἀκόμη γιὰ νὰ δεχθοῦμε τὴ θεία Χάρη: ὁ προσωπικός μας ἀγώνας γιὰ τὴν κάθαρση ἀπὸ τὰ πάθη. 
Ὁ ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς σημειώνει ὅτι ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ βαπτιζόμαστε Χριστιανοί, στὸ κέντρο τῆς καρδιᾶς μας ἀνάβει ἡ φλόγα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀπαραίτητο ὅμως κι ἐμεῖς νὰ συνεργήσουμε μὲ τὴ θεία Χάρη, ἀναλαμβάνοντας ὁλοπρόθυμα τὸν ἀγώνα ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας, ὥστε ἡ μικρὴ φλόγα νὰ γίνει φωτιὰ καὶ ἡ φωτιὰ νὰ γίνει πυρκαγιὰ ποὺ θὰ κατακαύσει κάθε κακό. Ἰδιαιτέρως ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιστοῦμε νὰ διώξουμε ἀπὸ τὴν ψυχή μας τὸ πιὸ φοβερὸ πάθος, τὸν ἐγωισμὸ. Διότι, ὅπως τονίζει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, «πῶς δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ χάρις νὰ φωτίσῃ ἢ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ὁποῦ νομίζει πὼς εἶναί τι μέγα; πὼς εἶναι σοφός; καὶ πὼς δὲν ἔχει χρείαν ἀπὸ ἄλλου βοήθειαν;» (Ἁγίου Νικοδήμου, Ἀόρατος Πόλεμος). 
 ❁ ❁ ❁ 
Μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας  – ἂς εἶχαν σῶμα ἀδύνατο – θηριο- μάχησαν μὲ αὐτοκράτορες, φυγάδευσαν τοὺς «λύκους» τῶν αἱρέσεων, κράτησαν στοὺς ὤμους τους τὴν Ὀρθοδοξία! 
 Οἱ καιροί μας εἶναι ἐξίσου κρίσιμοι! Οἱ δαίμονες ἔχουν λυσσάξει. Τὸ κακὸ σαρώνει τὰ πάντα. Ἡ ἁμαρτία προκλητική. Νὰ μὴν τὰ χάνουμε ὅμως! Ἡ Χάρη τοῦ Κυρίου εἶναι μαζί μας. Αὐτὴ θὰ μᾶς ἐνισχύει σὲ ὅλες τὶς περιστάσεις, θὰ μᾶς ἀναδείξει νικητὲς καὶ θὰ μᾶς κάνει μετόχους τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. 
Ο ΣΩΤΗΡ2052

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2019

Όσιος Παΐσιος: Όταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες…


Οταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες, πώς το είδες, αν είσαι ένοχη, πόσο φταις. Ο πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει την ημέρα, έρχεται την νύχτα.

Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλιός άνθρωπος.
Άλλες φορές πάλι ο εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του και του παρουσιάζει διάφορα όνειρα, για να στενοχωρεθεί, όταν ξυπνήσει. Γι’; αυτό να μη δίνεις καθόλου σημασία.

Να κανείς τον σταυρό σου, να σταυρώνεις το μαξιλάρι, να βάζεις και τον σταυρό και κάνα-δυο εικόνες επάνω στον μαξιλάρι και να λες την ευχή μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Όσο δίνεις σημασία, άλλο τόσο θα έρχεται ο εχθρός να σε πειράζει. Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στους μεγάλους, αλλά και στους μικρούς. Και στα μικρά παιδιά ακόμη, παρόλο που είναι αγγελούδια, ο εχθρός πηγαίνει και τα φοβερίζει, όταν κοιμούνται και τινάζονται με αγωνία, τρέχουν φοβισμένα και με κλάματα στην αγκαλιά της μητέρας.

Άλλοτε πάλι τα πλησιάζουν οι Άγγελοι και γελούν μέσα στον ύπνο τους από χαρά ή ξυπνάνε από την μεγάλη τους χαρά. Επομένως τα όνειρα που φέρνει ο πειρασμός είναι μια εξωτερική επίδραση του εχθρού στον άνθρωπο την ώρα που κοιμάται.

-Και όταν, Γέροντα, νιώθεις ένα πλάκωμα την ώρα που κοιμάσαι;

-Μερικές φορές αυτό οφείλεται σε μια αγωνιώδη κατάσταση που ζει κανείς μέσα στην ημέρα ή σε διάφορους φόβους, σε διάφορες υποψίες κ.λπ. Φυσικά όλα αυτά μπορεί να τα χρησιμοποιήσει το ταγκαλάκι, να κάνει κάποιον συνδυασμό, για να ζαλίσει τον άνθρωπο. Πολλές φορές είναι τόσο ελαφρός ο ύπνος, που νομίζει κανείς ότι είναι ξυπνητός και ότι προσεύχεται, για να φύγει αυτό το πλάκωμα, από το οποίο του κρατιέται ακόμη και η αναπνοή.

Καμιά φορά μάλιστα ο διάβολος μπορεί να πάρει την μορφή ενός ανθρώπου ή ενός Αγίου και να παρουσιασθεί στον ύπνο κάποιου. Κάποτε παρουσιάσθηκε σε έναν άρρωστο στον ύπνο του με την μορφή του Αγίου Αρσενίου και του είπε: «Είμαι ο Άγιος Αρσένιος. Ήρθα να σου πω ότι θα πεθάνεις. Τ’ακούς; Θα πεθάνεις». Τρόμαξε ο άνθρωπος. Ποτέ ένας Άγιος δεν μιλάει έτσι σε έναν άρρωστο. Και αν τυχόν είναι να πεθάνει ο άρρωστος και παρουσιασθεί ένας Άγιος να τον πληροφορήσει για τον θάνατο του, θα του το πει μα καλό τρόπο: «Επειδή είδε ο Θεός που ταλαιπωρείσαι, γι’; αυτό θα σε πάρει από αυτόν τον κόσμο. Κοίταξε να ετοιμασθείς». Δεν θα του πει: «Τ’; ακούς; Θα πεθάνεις»!

-Και όταν, Γέροντα, φωνάζει κανείς στον ύπνο του;

-Καλύτερα, ξυπνάει …! Πολλά όνειρα είναι της αγωνίας. Όταν ο άνθρωπος έχει αγωνία ή είναι κουρασμένος, παλεύουν αυτά μέσα του και τα βλέπει σε όνειρο. Εγώ πολλές φορές, όταν την ημέρα αντιμετωπίζω διάφορα προβλήματα των ανθρώπων, αδικίες που συμβαίνουν κ.λπ., ύστερα στον ύπνο μου μαλώνω με τον άλλον: «βρε αθεόφοβε, φωνάζω, αναίσθητος είσαι!» και με τις φωνές που βάζω ξυπνάω.

-Γέροντα, από τα όνειρα μπορεί κανείς να προβλέψει κάτι που θα του συμβεί;

-Όχι, μη δίνετε σημασία στα όνειρα. Είτε ευχάριστα είναι τα όνειρα είτε δυσάρεστα, δεν πρέπει να τα πιστεύει κανείς, γιατί υπάρχει κίνδυνος πλάνης. Τα ενενήντα πέντε τοις εκατό από τα όνειρα είναι απατηλά. Γι’αυτό οι Άγιοι Πατέρες λένε να μην τα δίνουμε σημασία. Πολύ λίγα όνειρα είναι από τον Θεό, αλλά και αυτά, για να τα ερμηνεύσει κανείς, πρέπει να έχει καθαρότητα και άλλες προϋποθέσεις, όπως ο Ιωσήφ και ο Δανιήλ, που είχαν χαρίσματα από τον Θεό.

«Θα σου πω, είπε ο Δανιήλ στον Ναβουχοδονόσορα, και τι όνειρο είδες και τι σημαίνει» . Αλλά σε τι κατάσταση είχε φθάσει! Ήταν μέσα στα λιοντάρια, παρόλο που ήταν νηστικά, δεν τον πείραζαν. Του πήγε ο Αββακούμ φαγητό, κι εκείνος είπε «Με θυμήθηκε ο Θεός;». Αν δεν θυμόταν ο Θεός τον Προφήτη Δανιήλ, ποιόν θα θυμόταν;
-Γέροντα, μερικοί άνθρωποι δεν βλέπουν όνειρα

-Καλύτερα που δεν βλέπουν! δεν ξοδεύουν ούτε εισιτήρια, ούτε βενζίνη! Στα όνειρα σε ένα λεπτό βλέπεις κάτι που στην πραγματικότητα θα διαρκούσε ώρες, μέρες γιατί καταργείται ο χρόνος. Να, από αυτό μπορεί να καταλάβει κανείς το ψαλμικό: «Χίλια έτη εν οφθαλμοίς σου, Κύριε, ως η ημέρα η εχθές, ήτις διήλθε».


Πηγή: Από το βιβλίο Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, «Πνευματικός Αγώνας» Λόγοι Γ.