«ΝΗΣΤΙΚΟ ΠΟΡΝΟΑΡΚΟΥΔΙ»

 

     Καταλάβετέ το, επιτέλους, όλες και όλοι, και μην παρασύρεστε. Νέοι, αγόρια, κορίτσια, παιδιά, καθώς και άνθρωποι όλων των ηλικιών, όλων των επιρροών, των αδυναμιών και των πτώσεων. Δε βλέπετε; Ή μάλλον, δείτε αυτό που ήδη αισθάνεστε προ πολλού μέσα σας: Λάσπες και λασπουριά, παντού!!! Αυτές τις λάσπες θέλουν να μας ταΐζουν, αυτές τις λάσπες θέλουν από εμάς να πετάμε και να ρίχνουμε ο ένας τον άλλον, για να καλυφθεί έτσι κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και καθαρότητας από την καρδιά μας. Και, ναι!!! Υπάρχουν πολλά «Νηστικά ΠορνοΑρκούδια» εκεί έξω και μας περιμένουν στη γωνία για να μας διασύρουν με κάθε πανουργία και βαναυσότητα. Γιατί άλλο είναι να είσαι τρελός από έρωτα και άλλο είναι να είσαι αυτοκτονικά αφελής και απερίσκεπτος. Γέμισε ο τόπος με αυτά τα «ροκιέ» αποβράσματα, με το χαζοϋφάκι, το στυλάκι, τη μαγκιά και την καφρίλα, με τα ψυχρά, άνοστα και αγέλαστα ανέκδοτα, με τις ατάκες σαν ζαλιστικούς προλόγους, με τα εύκολα λεφτά από τα μαγαζιά και τα νυχτοπερπατήματα, με τη μάσα, τη λύσσα, την αλανιά, την αρπαχτή, και φυσικά το επίμαχο «οπτικοακουστικό υλικό» των τυχάρπαστων συνευρέσεων! Γέμισε ο τόπος από τέτοια ελεεινά «Νηστικά Πορνοαρκούδια» να κυκλοφορούν ανύποπτα, ελεύθερα, μάλλον εγκληματικά ελευθεριάζοντα, αχαλίνωτα, αδίστακτα, αδίκαστα, ατιμώρητα και αφυλάκιστα. Και μόνο που τους δίνετε χώρο–χρόνο–τρόπο για κάποια «απλή γνωριμία», δίχως να το ξέρετε και δίχως να το συνειδητοποιείτε καν, τους κάνετε ολοένα πιο άρπαγες, πιο θηριώδεις, πιο πορνολιγούρηδες, πιο γυναικοφάγους, πιο κακουργηματικούς. Υψώστε τις κεραίες σας, τα φίλτρα της αυτοπροστασίας σας, δώστε τους να «φάνε την πόρτα» σας, ραπίστε τους δυνατά με την άρνηση και την απώθηση του δίκαιου θυμού σας, βάλτε μπροστά σας γερά τείχη αδάμαστου βεβιωμένου ήθους και μείνετε μακριά κι αλάργα!!! Πήγε το θύμα (ή μάλλον ένα από τα θύματα που παρουσιαστήκανε μέχρι τώρα) να ενημερώσει και να ειδοποιήσει τη γυναίκα (φυσικά, έχει και αυτή τις τραγικές ευθύνες της που έγινε «γυναίκα» «του»!) αυτού του «Πορνοαρκουδιού», που χόρευε με τόση γουρουνιά και αναλγησία τόσο καιρό πάνω στην αξιοπρέπεια ή την αφέλειά της, και τί γύρισε και της είπε, παρακαλώ; «Τον αδικείς»!!!! Να, το πραγματικό φινάλε του άγριου τέλματος της κόλασής μας: Η μία γυναίκα να τρώει και να αδικεί την άλλη για τη χάρη ενός αληταρά!!! «RevengePorn», λέει!!! Και ποιος πονηρότατος κόσμος από τη φύση του δεν χρησιμοποίησε την πορνεία και την εκπόρνευση για εκδίκηση; Η ίδια η πορνεία, για όσους δεν ξέρουν ή δεν θέλουν ν’ αγαπούν, είναι η διαβολικότερη εκδίκηση του εαυτού μας. Ελπίδα και σωτηρία καμία σε αυτόν τον αλλοπρόσαλλο, τον παράφρονα, τον κανιβαλικό, σαρκολάγνο, γυναικοφαγικό και υπερπορνικό κόσμο! Να σώζεστε με τη δύναμη, με το κάλλος και την ακεραιότητα της Χάριτος του Χριστού. Αλλιώς οι λάσπες του πορνόκοσμου θα απειλούν –συνέχεια, εξακολουθητικά και επαναλαμβανόμενα– τη ψυχή, το σώμα, την ίδια ζωή σας, τη ζωή μας, τη ζωή όλων μας!!!... .. .

https://toeilhtarion.blogspot.com/2021/12/blog-post_15.html

Η Ιδεοληψία της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας

 
Στην Ελλάδα η ιδεοληψία της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» καλά κρατεί. Η περιουσία του δημοσίου ξεπουλιέται μπιρ παρά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το εθνικό σύστημα υγείας υποβαθμίζεται. Εισαγάγουν τον ιδιωτικό τομέα στην ασφάλιση, ξεκινώντας από την επικουρική. Όλα για το κέρδος. Όλα για τους λίγους. Δείτε τι γίνεται στις ΗΠΑ.

Ο Μπερνι Σάντερς σημειώνει στο X: «Αυτή την εβδομάδα η (ασφαλιστική) Cigna δήλωσε ότι θα ξοδέψει 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια όχι για να μειώσει τα ασφάλιστρα, ή για να κάνει εκπτώσεις ή για να βελτιώσει την υγειονομική περίθαλψη των κατόχων των ασφαλιστηρίων συμβολαίων της, αλλά για να εξαγοράσει τις μετοχές της και να κάνει τα στελέχη και τους μετόχους της ακόμη πιο πλούσιους. Έτσι μοιάζει με ένα διεφθαρμένο και κατεστραμμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.»

Έτσι όμως λειτουργεί ο ιδιωτικός τομέας. Όλα για να κερδίσουν κάποιοι μέτοχοι και τα golden boys.

Είναι μια έντονη υπόμνηση των ζητημάτων που θα προκύψουν σε ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που θα έχει ως μοναδικό γνώμονα το κέρδος…

*Φωτογραφεία αρχείου. Μεταφορά ασθενή στην καρότσα αγροτικού

http://artinews.gr/%CE%B7-%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82.html

«ΑΠΟ ΕΞΩ ΚΟΥΚΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΑΝΟΥΚΛΑ»

 
Kαι στην εκκλησιαστική και στην καθημερινή ζωή. Όλα για να μας δει ο κόσμος, από την εξωτερική εμφάνιση μέχρι και τον προσποιητό λόγο.

Αυτό που λέει ο σοφός λαός μας «Από έξω κούκλα και από μέσα πανούκλα» και άλλη μια γαλλική ρήση ότι «Το εξωτερικό είναι η υπογραφή του εσωτερικού». Ο Καθένας βγάζει αυτό που έχει στην καρδιά του.

«Ναι Πάτερ μου ! έχετε δίκιο!, την ευχή σας» με το χαμόγελο της πωλήτριας και από πίσω ρίχνουμε μαχαιριές αλύπητα.

Πάμε στην Εκκλησία και αντί να μας ενδιαφέρουν αυτά που λέει ο παπάς και πως να τα κάνουμε ζωή μας ενδιαφέρει ο παπάς ως πρόσωπο για να έχουμε υλικό να κουτσομπολέψουμε στις γειτονιές.

Στην δουλειά θα κάνουμε το ίδιο όπως και στην οικογένεια. Η ενορία και τα πρόσωπα των πιστών είναι μια κοινωνία όταν κάποιος κινείται άσχημα το ίδιο θα κάνει παντού είτε στην δουλειά είτε στο σπίτι.

Αυτό εμποδίζει κακώς βέβαια πολλά νέα παιδιά να πλησιάσουν την εκκλησία που λένε ότι «Η μάνα μου κάνει μεγάλους σταυρούς πατερ στην εκκλησία αλλά είναι ύαινα στο σπίτι». Αυτήν την υποκρισία δεν την αντέχει όχι μόνο ο νέος αλλά και ο ίδιος ο Χριστός. Τα «Ουαι» στους φαρισαίους είναι χαρακτηριστικά.

Αντί να δούμε την ενορία ως κοινωνία προσώπων εν Χριστώ στην πορεία της σωτηρίας, έχουμε καταντήσει να είμαστε νέο-ορθόδοξοι ειδωλολάτρες. Ενώ στην οικογένεια η αγάπη είναι απλά μια συναλλαγή προσδοκιών του καθενός ξεχωριστά εις βάρος του άλλου.

Και όλα αυτά διότι μας τρώει μια πνευματική νόσος. Εγωϊσμός!. Η χειρότερη μορφή δαιμονισμού είναι να μην θέλω να αλλάξω, να μην θέλω καν να ακούσω και έστω λιγάκι να προβληματιστώ. Δεν υπάρχει λόγος να έρχομαι στην εκκλησία αν δεν θέλω να αλλάξω. Διαφορετικά είναι σαν να παρακολουθεί μια θεατρική παράσταση με Βυζαντινό Φοκλορ και όχι τη θυσία του Θεού που έρχεται ο ίδιος προσωπικά για να ενωθεί με τον άνθρωπο, όχι σε μια ηθική ένωση, αλλά σε μια οντολογική ολοκλήρωση.

Τρέχουμε στην Εκκλησία αν μάθουμε ότι έχουμε καρκίνο στο σώμα, αλλά για τον καρκίνο της ψυχής ούτε λόγος. Το ότι έχω άσχημους λογισμούς , μνησικακίες, κακίες, δεν θέλω να μνημονεύσω ακόμα και κεκοιμημένους ή αδιαφορώ για τη σωτηρία της ψυχής δεν μας ενδιαφέρει.

Δόξα στον Μεγαλοδύναμο που υπάρχουν ψυχούλες που κάνουν υπακοή , θέλουν τον Χριστό και ασκούνται στο σκάμμα της αγάπης μέσα στην Εκκλησία. Κοιτάνε πρακτικά να μεταμορφώσουν το ΕΙΝΑΙ μέσα από τη σχέση με τον Χριστό. Διψάνε να ακούνε Πατερικά και ευαγγελικά κηρύγματα για να τραφεί η ψυχούλα τους. Δεν βλέπουν την ώρα πότε να πάνε να εξομολογηθούν για να προχωρήσουν πνευματικά. Βλέπουν στον Ιερέα την Ιεροσύνη του Χριστού και όχι τον άνθρωπο που φοράει μαύρα και θέλει να μας αλλάξει τα πράγματα και να μας πει τα δικά του.

Ας φύγουμε αγαπητοί μου από το φαίνεσθε και ας πάμε στο βίωμα του Είναι . Όχι μόνο στην Εκκλησία αλλά και μέσα στην οικογένεια και μέσα στις σχέσεις μας. Να πετάξουμε τις μάσκες και τις κουκούλες τις κακίας και του συμφέροντος και επιτέλους μακριά από κάθε προσδοκία ας δώσουμε χώρο στην Αγάπη του Χριστού ώστε να θεραπεύσει τις πληγές μας.

Αν δεν αποκτήσουμε ορθόδοξο φρόνημα και ήθος όσα χρόνια και να είμαστε στην εκκλησία δεν θα καταλάβουμε τίποτα και οι ενορίες θα μεταβληθούν σε Μουσεία με τον Παπά να κάνει τον Εκκλησιαστικό Υπάλληλο.

Οπότε πρέπει να πάρουμε αποφάσεις απέναντι στο Χριστό, τον εαυτό μας, την οικογένεια μας θέλουμε μια ζωή με μάσκες, υποκρισίες , κουτσομπολιά και εγωισμούς ή μια ζωή με αλήθεια , φως, διαφάνεια και αγάπη; Η επιλογή είναι δική μας…

π. Σπυρίδων Σκουτής

https://www.ekklisiaonline.gr/nea/p-spyridon-skoutis-apo-exo-koukla-ke-apo-mesa-panoukla/

Υψηλό Ποσοστό Ψυχικών Νοσημάτων και Αυτοκτονιών στα Τρανς Ατομα

Κατά τους New York Times, δημοσιεύθηκε στο Journal of the American Medical Association μελέτη σχετικά με τον σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο αυτοκτονιών των τρανσέξουαλ ατόμων στην Δανία σε σχέση με άλλες ομάδες. Η μελέτη είναι η πρώτη στον κόσμο που αναλύει εθνικά δεδομένα αυτοκτονιών για αυτήν την ομάδα και βασίστηκε στην ανάλυση αρχείων υγείας και νομικών στοιχείων από σχεδόν επτά εκατομμύρια ανθρώπους τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.

Οι συντάκτες της έκθεσης εξέτασαν στοιχεία από σχεδόν 3.800 τρανς άτομα στη Δανία, αντλώντας δεδομένα από νοσοκομειακά αρχεία και αιτήσεις για νομική αλλαγή φύλου. Στα άτομα αυτής της ομάδος το 43% είχε ψυχιατρική διάγνωση, σε σύγκριση με το 7% της ομάδας που δεν ήταν τρανς.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα τρανς άτομα στην Δανία είχαν 7,7 φορές (770%) περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας και 3,5 φορές περισσότερους θανάτους από αυτοκτονία, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Επίσης τα άτομα αυτά πέθαναν από αυτοκτονία ή από άλλα αίτια σε μικρότερες ηλικίες σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Όπως είπε ο Δρ Morten Frisch, Επιδημιολόγος σεξουαλικής υγείας στο Statens Serum Institut στην Κοπεγχάγη, που συμμετείχε στην μελέτη «αυτό είναι αναμφίβολα ένα τεράστιο πρόβλημα που πρέπει να εξεταστεί».

Και η εύλογη ερώτηση που τίθεται προς τους πολιτικούς που προωθούν την πολιτική αυτή, αλλά και στους υπευθύνους της Δημόσιας Υγείας και τους ειδικούς επιστήμονες (επιδημιολόγους, ψυχιάτρους, κ.λπ.) είναι: «έχει ενημερωθεί η κοινωνία και οι νέοι για τους κινδύνους ψυχικής υγείας που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα τρανς άτομο; Μελετήθηκαν τα διαθέσιμα στοιχεία; Ή μήπως και σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι πολιτικά ορθό να θίγονται τέτοια θέματα ή να εκφράζονται διαφορετικές απόψεις;

Σημειωτέον ότι με τον νόμο 4491/2017 και ισχύει μέχρι σήμερα, δίνεται η δυνατότητα αλλαγής φύλου, ακόμη και σε άτομα ηλικίας 15 ετών. Αυτό όμως που δεν μας είπαν οι εμπνευστές του Νόμου και όσοι δημόσια και επίσημα σήμερα τον υποστηρίζουν, είναι οι τυχόν επιπτώσεις στην υγεία από μία τέτοια ενέργεια.

Τα σχετικά στοιχεία είναι διαθέσιμα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας New York Times της 27 Ιουνίου 23.
https://ethnegersis.blogspot.com/2023/07/blog-post_715.html

Ἐξάπλωση τοῦ Σατανισμοῦ στὴ Βρετανία

 Ἡ εἴδηση ποὺ ἀκολουθεῖ γιὰ τὴ Βρετανία εἶναι ἐξίσου συγκλονιστική:

Ἡ δεκαετία ποὺ πέρασε, «εἶδε μία συγκλονιστικὰ μεγάλη αὔξηση τῶν πιστῶν τοῦ Σατανᾶ. Κατὰ τὴ συλλογὴ στοιχείων ποὺ ἀφοροῦν τὴ θρησκεία στὴ Βρετανία, ὅπως ἀναφέρει ἡ “Telegraph”, μεταξὺ τῶν πιὸ ἐκπληκτικῶν εὑρημάτων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 2021 ἦταν ἡ ραγδαία ἄνοδος τοῦ σατανισμοῦ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀτόμων στὴν Ἀγγλία καὶ τὴν Οὐαλία ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς σατανιστὲς σημείωσε αὔξηση 167% μεταξὺ 2011 καὶ 2021. Οἱ ἐρευνητὲς τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας (ONS) διαπίστωσαν ὅτι μέσα σὲ αὐτὴ τὴ δεκαετὴ περίοδο, ὁ ἀριθμὸς τῶν σατανιστῶν αὐξήθηκε ἀπὸ 1.893 σὲ 5.054».

Τὸ δημοσίευμα συνεχίζει μὲ τὴν πληροφορία ὅτι γονεῖς στὴν Ἀγγλία βαπτίζουν τὰ παιδιά τους δίνοντάς τους τὸ ὄνομα «Lucifer» (=Ἑωσφόρος). Τὸ 2020 δεκαπέντε παιδιὰ ποὺ γεννήθηκαν, πῆραν αὐτὸ τὸ ὄνομα, ἐνῶ τὸ 2021 ὁ ἀριθμός τους διπλασιάσθηκε.

«Ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 2021 ἀποκάλυψε ἐπίσης αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παγανιστῶν ἀπὸ 56.620 σὲ 73.733, καθὼς καὶ αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνιμιστῶν, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι ὅλα τὰ φυσικὰ πράγματα ἔχουν ψυχή» («news247.gr» 1-12-2022).

Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς γιὰ τὴ χώρα αὐτή, ποὺ ἐδῶ καὶ δεκαετίες ἀκολουθεῖ σαφὲς πρόγραμμα ἀποχριστιανοποιήσεως τῆς νεολαίας μὲ τὴν παρεχόμενη παιδεία. Μιὰ χώρα ὅπου ὁ ἀμοραλισμὸς καὶ ἡ ἀδιαφορία γιὰ τὴν ἠθικὴ συγκρότηση τῆς κοινωνίας ἔχει καταστεῖ τὸ ἐπικρατοῦν στοιχεῖο της. Τώρα λοιπὸν δρέπει τοὺς καρποὺς αὐτῆς τῆς τακτικῆς της, ποὺ ἀποτελεῖ βόμβα γιὰ τὰ θεμέλια τῆς κοινωνίας καὶ ὁδηγεῖ σὲ πλήρη διάλυση ὅλων τῶν θεσμῶν καὶ δομῶν της.

Ἀλλὰ καὶ στὴ χώρα μας μήπως παρόμοια ἀνησυχητικὰ δεδομένα δὲν κάνουν τὴν ἐμφάνισή τους; Τὰ σύγχρονα μουσικὰ ρεύματα ποὺ ἐξυμνοῦν τὸν διάβολο, τὰ σατανιστικὰ μηνύματα μέσα ἀπὸ ἠλεκτρονικὰ παιχνίδια τοῦ διαδικτύου, ἀκόμα καὶ ἀπὸ παιδικὲς ἐκπομπὲς τῆς τηλεοράσεως καὶ κινούμενα σχέδια γιὰ μικρὰ παιδιά, δὲν βρίσκονται σὲ ἁλματώδη ἀνάπτυξη; Ἀκόμα καὶ ἐνεργειακὸ ποτὸ μὲ τὸ ὄνομα “Hell” (=Κόλαση) καὶ τὴ μορφὴ τοῦ σατανᾶ στὴ συσκευασία κυκλοφορεῖ μεταξὺ τῶν παιδιῶν. Αὐτά, σὲ συνάρτηση μὲ τὴν ἔλλειψη στιβαρῆς χριστιανικῆς παιδείας στὰ σχολεῖα, ὁδηγοῦν τὴ νεολαία τῆς πατρίδας μας σὲ καταστροφή.

Ἂς συνέλθουμε πρὶν εἶναι ἀργά· προτοῦ τὰ παιδιὰ μας παραδοθοῦν στὰ φριχτὰ νύχια τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὸ ἀψευδὲς στόμα τοῦ Σωτῆρος, «ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς» (Ἰω. η΄ 44) καὶ τὸ μόνο ποὺ ἐπιθυμεῖ εἶναι ἡ ψυχική, ἀλλὰ καὶ φυσικὴ ἀκόμη ἐξόντωση τοῦ ἀνθρώπου.

https://www.osotir.org/2022/12/14/exaplosi-tou-satanismou-sti-vretania/

Τεχνητή Νοημοσύνη: Παράδεισος ή Δυστοπία;

«Φοβάμαι ότι η τεχνητή νοημοσύνη ίσως αντικαταστήσει τους ανθρώπους εξολοκλήρου… Φοβάμαι ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καταστρέψει την ανθρωπότητα…» δήλωνε ο Στήβεν Χόκινγκ (συνέντευξή στο περιοδικό «Wired»). Στο ίδιο μήκος κύματος με τον σπουδαίο αστροφυσικό η φιλόσοφος Χάνα Άρεντ έλεγε πως «αν διαχωριστεί η γνώση από την κριτική σκέψη τότε ο άνθρωπος κινδυνεύει να γίνει δούλος των τεχνικών δημιουργημάτων του.».

Η ψηφιακή και ρομποτική επανάσταση τείνει να μεταβάλλει βαθιά την αντίληψη και την προσέγγιση του κόσμου γύρω μας. Η μαζική ψηφιοποίηση σε όλους τους τομείς της κοινωνίας και του κράτους σηματοδοτεί την είσοδό μας σε μια περίοδο μετάβασης, όπου το διακύβευμα είναι ο χαρακτήρας της ίδιας της κοινωνίας, η ύπαρξη της ίδιας της δημοκρατίας αλλά και του ίδιου του ανθρώπου, όπως τον γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Ο κόσμος αλλάζει, αλλά δεν αλλάζει μονοσήμαντα, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο να  αλλάξει προς όφελος του ανθρώπου συνολικά, όλων των ανθρώπων, αλλά μπορεί να αλλάξει και προς όφελος των ελίτ, των λίγων, αυτών που θα έχουν πρόσβαση στην γενική τεχνητή νοημοσύνη. Η τελευταία εκδοχή θα σημάνει την κόλαση για τους «από κάτω», και τον εκφυλισμό της δημοκρατίας, όχι απλά σε μία μεταδημοκρατία, αλλά σ’ έναν ολοκληρωτισμό που δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά ο κόσμος.

Ουσιαστικά βρισκόμαστε στη φάση της μετάβασης, της αναμονής, όπου λαμβάνει χώρα ένας πόλεμος θέσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι οι νεοφιλελεύθεροι («από πάνω») επιλέγουν την μετάβαση προς όφελος δικό τους, των λίγων, επιλέγοντας ως βασικό εργαλείο τον ιδιωτικό τομέα (πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.ά.) σε βάρος του δημόσιου.

Σ’ αυτή τη φάση τα κράτη αποφασίζουν για το σχήμα μιας κοινωνίας όπου η εργασία θα γίνει ιδιαίτερα περιορισμένη λόγω της ψηφιακής και ρομποτικής επανάστασης: όπου όλοι πρέπει να έχουν ένα ελάχιστο εισόδημα (επιδοματική πολιτική). Αυτές οι ιδέες μπορεί να φαίνονται υπερβολικές στην Ελλάδα της κρίσης ή της μετακρίσης, αλλά βρίσκονται στην καρδιά της σκέψης των οικονομολόγων που μελετούν τις συνέπειες της ψηφιακής και της ρομποτικής επανάστασης στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Βεβαίως, μπορεί κανείς να αυξήσει την ποιότητα της κατάρτισης και να εντοπίσει την απασχόληση υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά μετά από λίγο θα πρέπει να επανεξετάσει ολόκληρη την οργάνωση των εταιρειών που προέρχονται από την «παλαιά βιομηχανική εποχή».

  Στο τομέα της εργασίας, πολλές μεγα-επιχειρήσεις επιδιώκουν ήδη να εφαρμόσουν στους εργαζόμενους την τεχνολογία των μικροτσιπς. Είδαμε πρόσφατα την Amazon να επιχειρεί να επιβάλλει στους εργαζόμενους ένα «βραχιολάκι» με το οποίο θα τους ελέγχει αλλά και θα τους κατευθύνει ανά πάσα στιγμή. Αυτή η τάση θα μετατρέψει τους ανθρώπους σε cyborgs, οπότε δεν έχουμε να κάνουμε απλά με ένα μεγα-πρόβλημα, αλλά για μια δυστοπία στην οποία οδηγεί ο καπιταλισμός τους εργαζόμενους. Αναφέρομαι στη βιοπολιτική που θα μας μετατρέψει σε «Μεταανθρώπους», δηλαδή σ' έναν άνθρωπο που θα είναι ολοκληρωτικά ελεγχόμενος. 

Συνεπώς, η ψηφιακή επανάσταση ή θα είναι υπέρ των πολλών ή θα είναι μια δυστοπία, μία κόλαση για τους πολλούς και ο παράδεισος για τους λίγους, τις οικονομικές ελίτ. Γι’ αυτό οι τελευταίες,  θέλουν την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους και τον αποκλεισμό των πολλών από την ΠΡΟΣΒΑΣΗ στις τεχνολογίες της γενικής τεχνητής νοημοσύνης. Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ αυτή θα είναι βασική προτεραιότητα και αίτημα που καλούνται "οι από κάτω" , το 99% των πολιτών να διεκδικήσουν .

http://artinews.gr/%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CE%BD%CE%BF%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%AE-%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%AF%CE%B1.html

«Ἐνδύματα Αλλότρια»

 
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔπεσε στὴν ἁμαρτία καὶ ἔχασε τὸ θεοΰφαντο ἔνδυμά του, τὴν πρώτη ὡραιότητα καὶ χάρη μὲ τὴν ὁποία τὸν ἔπλασε ὁ Θεός, κατάλαβε πὼς ἔπρεπε νὰ καλύψει τὴ γυμνότητά του. Καὶ τὸ ἔκανε, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ Ἁγία Γραφή, μὲ φύλλα συκῆς (Γεν. γ΄ 7). Ἀπὸ τότε οἱ ἐνδυμασίες τῶν ἀνθρώπων ἐξελίχθηκαν ἀνάλογα μὲ τὸν τόπο ποὺ ζοῦσαν, τὶς κλιματικὲς συνθῆκες, τὴν ἐποχή, τὸ πολιτιστικό τους ἐπίπεδο, τὸ φύλο τους. Ἡ ἔνδυση τοῦ σώματος ἀποτελεῖ δεῖγμα στοιχειώδους πολιτισμοῦ καὶ εὐπρεπείας, συγχρόνως δὲ ὄχι μόνο μαρτυρεῖ, ἀλλὰ καὶ διαμορφώνει τὸ ἦθος, τὰ φρονήματα καὶ τὸν χαρακτήρα τῶν ἀνθρώπων. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ φαίνεται ὅτι δίνει μεγάλη σημασία στὸν τρόπο τῆς ἐνδυμασίας. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ ἀπειλὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ λέγεται μὲ τὸ στόμα τοῦ προφήτη Σοφονία: «Ἐκδικήσω... ἐπὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια» (α΄ 8). Θὰ τιμωρήσω, λέει ὁ Κύριος, ὅσους φοροῦν «ἐνδύματα ἀλλότρια». Τί σημαίνει ἡ φράση αὐτή; Ποιὰ εἶναι τὰ «ἀλλότρια ἐνδύματα» γιὰ τὰ ὁποῖα διατυπώνεται ἡ ἀπειλὴ τοῦ Θεοῦ; Οἱ ἱεροὶ Ἑρμηνευτὲς μᾶς δίνουν τρεῖς ἀπαντήσεις: «Ἐνδύματα ἀλλότρια» εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπαγόρευε ὁ Μωσαϊκὸς νόμος καὶ τὰ ὁποῖα φανέρωναν πλοῦτο καὶ ὑπερηφάνεια καὶ τὰ χρησιμοποιοῦσαν οἱ γειτονικοὶ λαοὶ τῶν εἰδωλολατρῶν. Ἐνδύματα πολυτελή, ἐξεζητημένα, ἐντυπωσιακά. Αὐτοὶ ποὺ λάτρευαν τὰ εἴδωλα ἐπέμεναν νὰ δίνουν ἰδιαίτερη σημασία στὴν ἐξωτερική τους ἐμφάνιση, νὰ προβάλλουν τὴν ἀξία τους ἐπιδιώκοντας τὸν ἐξωτερικὸ ἐντυπωσιασμὸ μὲ πλούσια καὶ φανταχτερὰ ἐνδύματα, μὲ τρόπους ποὺ ὑπηρετοῦσαν τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὴν ὑπερηφάνειά τους. Ἀλλὰ ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι στὰ ροῦχα του. Ἡ ἀξία του δὲν εἶναι οὔτε στὸ σῶμα ποὺ καλύπτουν τὰ ροῦχα. Ἡ ἀξία του βρίσκεται στὴν ἀθάνατη ψυχή του, στὸν «κρυπτὸν τῆς καρδίας ἄνθρωπον», στὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο, ποὺ δὲν φαίνεται στὰ μάτια τῶν ἄλλων ἀνθρώπων. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος συνιστᾶ στὶς γυναῖκες, ποὺ ἀπὸ τὴ φύση τους ἔχουν περισσότερη ἐπιμέλεια στὴν ἐξωτερικὴ ἐμφάνιση, νὰ μὴν ἐπιδιώκουν τὸν ἐξωτερικὸ στολισμό, τὰ ἐπιτηδευμένα χτενίσματα, τὰ χρυσὰ κοσμήματα καὶ τὰ πολυτελὴ ἐνδύματα. Ἀλλὰ νὰ ἔχουν ὡς κόσμημα καὶ ἄφθαρτο στολισμὸ τὸ πνεῦμα τῆς πραότητος, τῆς ὑπομονῆς καὶ ἡσυχίας, ποὺ κοσμεῖ τὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο καὶ εἶναι «ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές» (Α΄ Πέτρ. γ΄ 3, 4). Ἡ ἀξία μας βρίσκεται ἐντός μας. Τὸ ἔνδυμα τῆς ψυχῆς πρέπει πρωτίστως νὰ φροντίζουμε, τὴν ἀρετὴ ποὺ τὸν σεμνὸ καὶ ἐνάρετο ἄνθρωπο τὸν ἐπιβάλλει στοὺς ἄλλους ἀνθρώπους καὶ τὸν καθιστᾶ ἀγαπητὸ στὸν Θεό. «Ἐνδύματα ἀλλότρια» εἶναι καὶ «τὰ ἐξ ἁρπαγῆς καὶ πλεονεξίας», αὐτὰ ποὺ δὲν εἶναι δικά μας, ἀλλὰ ἀνήκουν σὲ ἄλλους (Θεοδωρήτου Κύρου, Ἑρμηνεία εἰς τὸν προφήτην Σοφονίαν, PG 81, 1841). Ὑπάρχουν ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ζοῦν μὲ ἄνεση καὶ ἀφθονία, ποὺ στεροῦνται ἴσως, καὶ δυστυχῶς καταφεύγουν σὲ ἀδικίες καὶ κλοπὲς γιὰ νὰ κερδίσουν τὰ ξένα, ἢ καὶ ἀγοράζουν μὲ παράνομα κέρδη, μὲ χρήματα δηλαδὴ ποὺ δὲν τὰ κέρδισαν μὲ τὸν τίμιο κόπο τους. Ἀπὸ τὸ νὰ φορᾶς ροῦχα ποὺ ἀπέκτησες «ἐξ ἁρπαγῆς καὶ πλεονεξίας», εἶναι πολὺ προτιμότερο καὶ τιμιότερο νὰ φορᾶς τὰ ἁπλὰ καὶ ταπεινά, ποὺ ἀπέκτησες μὲ τὸν δικό σου κόπο. Ὑπάρχει καὶ μιὰ τρίτη ἑρμηνεία. «Ἐνδύματα ἀλλότρια» εἶναι «τὰ δι’ ἄκραν ἀκολασίαν γενόμενα», διότι καὶ ἄνδρες «παρανομίᾳ συζῶντες» περιβάλλονται ἐνδύματα γυναικῶν, καὶ «γυναῖκες ὡσαύτως λαγνείᾳ συντεθραμμέναι», αὐτὲς ποὺ ζοῦν μὲ φιληδονία καὶ σαρκικότητα, «τὰ ἀνδρῶν ἀμφιέννυνται», ἐνδύονται τὰ ἀνδρικὰ ἐνδύματα (Θεοδωρήτου Κύρου, ὅ.π.). Ὁ Θεὸς ἀπειλοῦσε ὅτι θὰ τιμωρήσει ἐξ ὁλοκλήρου ἐκείνους ποὺ μιμοῦνταν ἔτσι τοὺς εἰδωλολάτρες, ὥστε νὰ ζηλεύουν τὴ χρήση τῶν ἱματίων ποὺ ἀπαγόρευε ὁ Νόμος, ἦταν δὲ «ἁρμόδια τοῖς ἔθνεσι» (Θεοδώρου Μοψουεστίας, Ἑρμηνεία Σοφονίου τοῦ Προφήτου, PG 66, 456). Φανερώνει κατάπτωση τῶν ἠθῶν τὸ νὰ φοροῦν οἱ ἄνθρωποι ἐνδύματα ἀταίριαστα πρὸς τὸ φύλο τους. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ τὰ φύλα νὰ διακρίνονται καὶ ἀπὸ τὰ ἰδιαίτερα ἐνδύματά τους. Νὰ ἐπιτελοῦν τὴν ἀποστολή τους τὸ καθένα, παραμένοντας στὰ ὅρια ποὺ Ἐκεῖνος μὲ τὴν πανσοφία Του ὅρισε. Δυστυχῶς στὴ σύγχρονη ἐποχὴ τῆς συγχύσεως, τὴν ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας καὶ γενικῆς ἐπικρατήσεως τῆς ἁμαρτίας, οἱ περισσότεροι δὲν προσέχουν τὸν τρόπο τῆς ἐνδύσεώς τους. Κυκλοφοροῦν μὲ ἐνδύματα πλούσια καὶ πολυτελὴ γιὰ νὰ ἐντυπωσιάζουν, ἢ ἄλλοι, ἰδίως τοὺς θερινοὺς μῆνες, μὲ ἄσεμνα καὶ προκλητικά, μάλιστα ποὺ δὲν ταιριάζουν στὸ φύλο τους, τὰ ὁποῖα ἀντὶ νὰ καλύπτουν, ἀποκαλύπτουν τὸ σῶμα καὶ γίνονται ἀφορμὴ σκανδαλισμοῦ καὶ ἐκτροπῆς σὲ αἰσχρὲς ἁμαρτίες. Πολλοὶ δὲν διστάζουν νὰ εἰσέρχονται καὶ στοὺς ἱεροὺς Ναοὺς μὲ ἀπρεπεῖς περιβολές, καὶ νὰ φανερώνουν ἔτσι τὴν ἀσέβειά τους. Ὁ Θεὸς ὅμως προειδοποιεῖ ὅτι θὰ τιμωρήσει ὁλοφάνερα ὅλους «τοὺς πληροῦντας τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἀσεβείας» (Σοφον. α΄ 9). Νὰ δεχθοῦμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀκούσουμε τὶς σαφεῖς προειδοποιήσεις καὶ ἀπειλές Του, φροντίζοντας τὰ ἐνδύματά μας νὰ εἶναι βέβαια ὄμορφα καὶ καλά, προπαντὸς ὅμως νὰ τὰ διακρίνει ἡ ἁπλότητα, ἡ λιτότητα, ἡ σεμνότητα καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη. Καὶ βέβαια νὰ ἐπιμελούμαστε πρωτίστως τὸ ἔνδυμα τῆς ψυχῆς μας. Αὐτὸ ποὺ θὰ τὸ φοροῦμε καὶ στὴν αἰωνιότητα!ΟΣΩΤΗΡ2214

ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ – ΔΙΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ – ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

 

Λάμπρου Κ. Σκόντζου.

(Προβληματισμοί για μια διαφαινόμενη ζοφερή πραγματικότητα)

Ζούμε στην εποχή του «Μετανθρωπισμού», στην εποχή της επιχειρούμενης υπέρβασης του ανθρώπου, όπως τον γνωρίζουμε και μαζί της απώλειας του ανθρωπισμού.

Πρόκειται για «Μια διεθνή πολιτιστική και πνευματική κίνηση με ενδεχόμενο στόχο της ριζικές αλλαγές της ανθρώπινης κατάστασης, αναπτύσσοντας και χρησιμοποιώντας ευρέως διαθέσιμες τεχνολογίες για να ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό την ανθρώπινες πνευματικές, σωματικές και ψυχολογικές ικανότητες».

Με άλλα λόγια, η ανθρωπότητα αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογικής εξέλιξης των τελευταίων ετών, επιχειρεί να δώσει στον σύγχρονο άνθρωπο «υπεράνθρωπες» δυνατότητες, πέρα από τις δυνάμεις της φύσης του, αλλοιώνοντάς την ουσιαστικά, δημιουργώντας έναν νέο τύπο ανθρώπου, του «υπεράνθρωπου της τεχνολογίας».

Δεν πρόκειται απλά για περαιτέρω τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά για τη δημιουργία μιας νέας «ανθρωπολογίας», με απρόβλεπτες επιπτώσεις στον άνθρωπο και την κοινωνία.

https://www.ekklisiaonline.gr/ekklisiaonline/metanthropismos-dianthropismos-techniti-noimosyni/

''ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΣΑΣ ΛΕΙΠΩ;'' ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.

 
Ὅλη τὴ νύχτα ἡ Ἀγγελικὴ δὲν ἔκλεισε μάτι. Ἀπὸ καιρὸ περίμενε νὰ ξημερώσει αὐτὴ ἡ μέρα. Ἡ μέρα ποὺ θὰ πήγαινε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν κατασκήνωση. Εἶχε τελειώσει τὴν ΣΤ΄ Δημοτικοῦ καὶ ἡ μητέρα της – ἐπιτέλους! – τῆς ἐπέτρεψε νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκκλησιαστικὴ κατασκήνωση στὴν ὁποία οἱ φίλες της, συμμαθήτριές της ἀπὸ τὸ Κατηχητικό, συμμετεῖχαν ἤδη ἀπὸ τὶς πρῶτες τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ. Πόσα σχέδια εἶχαν κάνει γιὰ τὶς ἡμέρες αὐτές! Παιχνίδια, ἀστεῖα, σκανταλιὲς καὶ ὅ,τι ἄλλο μπορεῖ νὰ ἐπινοήσει ἡ παιδικὴ φαντασία. Αὐτὰ σκεφτόταν ἡ Ἀγγελικὴ καὶ γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦσε νὰ κοιμηθεῖ. Ἀλλὰ καὶ στὸ διπλανὸ δωμάτιο, ἡ μητέρα τῆς Ἀγγελικῆς, κι αὐτὴ δὲν εἶχε ὕπνο. Ἀπὸ τὴ μιὰ τὸ ἄγχος γιὰ νὰ μὴν ξεχάσει τίποτε, καθὼς ἑτοίμαζε τὴ βαλίτσα τῆς μικρῆς, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ ἀγωνία γιὰ τὴ μονάκριβη κόρη ποὺ θὰ ἔφευγε πρώτη φορὰ μακριὰ ἀπὸ τὸ σπίτι, δὲν τὴν ἄφηναν νὰ ἡσυχάσει. Πήγαινε κι ἐρχόταν στὰ δωμάτια, ἄνοιγε κι ἔκλεινε ντουλάπες καὶ συρτάρια, ἐνῶ κάποτε σταματοῦσε καὶ στεκόταν ἀμήχανη χωρὶς νὰ ξέρει τί νὰ κάνει. 

–Μαμά, θέλεις νὰ σὲ βοηθήσω;... ρώτησε πρόθυμα ἡ μικρὴ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ εἶδε τὴ μητέρα νὰ ξεκινᾶ τὴν προετοιμασία. 

–Ὄχι, Ἀγγελικούλα μου, εὐχαριστῶ. Θὰ σοῦ τὰ φτιάξω ὅλα ἐγώ. Δὲν θέλω τίποτα νὰ σοῦ λείπει. Ἐσὺ πήγαινε καὶ κάθισε μὲ τὸν μπαμπὰ ποὺ σὲ περιμένει νὰ παίξετε. Τελευταῖο βράδυ σήμερα... 

Ἔτσι κι ἔγινε. Ἡ Ἀγγελικὴ εἶχε ἤδη παίξει ἀρκετὰ μὲ τὸν πατέρα τῆς κι ἔπειτα πῆγε νὰ κοιμηθεῖ, κι ἂς μὴν τῆς ἐρχόταν ὕπνος. Στὸ μεταξὺ ἡ μητέρα συνέχισε νὰ παλεύει μέχρι ἀργά, ὄχι τόσο γιὰ νὰ ἑτοιμάσει τὴ βαλίτσα, ὅσο γιὰ νὰ συμβιβαστεῖ μὲ τὴν ἰδέα τοῦ ἀποχωρισμοῦ ἀπό τήν κορούλα της. Ξημέρωσε καὶ στὴν κεντρικὴ πλατεία ἄρχισαν ἀπὸ νωρὶς νὰ συγκεντρώνονται γονεῖς καὶ παιδιά. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ξεκινοῦσε τὸ λεωφορεῖο γιὰ τὴν πανέμορφη ὀρεινὴ κατασκήνωση. Ἡ Ἀγγελικὴ ἔφτασε συνοδευόμενη κι ἀπὸ τοὺς δύο γονεῖς της. Κατέβασαν τὰ πράγματα ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητο. Τὴν ἀσπάστηκε ὁ πατέρας καὶ ἡ μάνα τὴν ἀγκάλιασε σφιχτά. Ἐκείνη τὴν ὥρα ἀκούστηκαν οἱ χαρούμενες φωνὲς τῆς Δήμητρας καὶ τῆς Μαρίας. Ἦταν οἱ καλύτερες φίλες της ποὺ τὴν καλοῦσαν στὸ λεωφορεῖο. Ἔτσι ἄφησε τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας καὶ ἔτρεξε κοντά τους. Κάτι νέο ἄρχιζε τόσο γιὰ τὴ μικρὴ Ἀγγελικὴ ὅσο καὶ γιὰ τοὺς γονεῖς της... Στὴν κατασκήνωση τὸ πρόγραμμα κυλοῦσε πολὺ εὐχάριστα, μὲ γρήγορες ἐναλλαγὲς καὶ ποικιλία δραστηριοτήτων. Τὸ ἔμπειρο προσωπικό, ἐκπαιδευτικοὶ καὶ κατηχήτριες ποὺ διακονοῦσαν ἐθελοντικά, ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ δέχτηκαν τὰ παιδιὰ μὲ πολλὴ ἀγάπη, στοργὴ καὶ ὑπευθυνότητα, μέσα σ’ ἕνα κλίμα ποὺ ἐνέπνεε ἀσ φάλεια καὶ οἰκογενειακὴ ζεστασιά. Ἡ Ἀγγελικὴ ἦταν ἐνθουσιασμένη. Δὲν μποροῦσε ὅμως νὰ ξεχάσει καὶ τοὺς ἀγαπημένους γονεῖς της. Ἤθελε νὰ τοὺς τηλεφωνήσει ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα, ἀλλὰ μὲ τὰ παιχνίδια καὶ τὴν παρέα, ξεχάστηκε. Τὸ ἀπόγευμα τῆς δεύτερης μέρας τὴν εἰδοποίησαν ὅτι τὴ ζητοῦν οἱ γονεῖς της. Πῆγε στὸ τηλέφωνο γεμάτη χαρά. 

–Μπράβο, Ἀγγελική μου, χαιρόμαστε ποὺ περνᾶς καλά..., εἶπε ἡ μητέρα μὲ συγκρατημένο ἐνθουσιασμὸ καὶ συμπλήρωσε: ...Νὰ ξέρεις ὅμως ὅτι μᾶς λείπεις πολύ!

 –Ἀπὸ τώρα σᾶς λείπω;... Μόνο μιὰ μέρα ἔχει περάσει! φώναξε ἔκπληκτη ἡ Ἀγγελική, ποὺ ἔνιωσε νὰ ἀλλάζει ξαφνικὰ ἡ διάθεσή της. Πράγματι, ὕστερα ἀπὸ τὸ τηλεφώνημα ἐκεῖνο, ἡ μικρὴ κατασκηνώτρια σκεφτόταν διαρκῶς τὴ μητέρα καὶ τὸν πατέρα της. Αἰσθανόταν ἐνοχὲς γιὰ τὸ ὅτι τοὺς κάνει λυπημένους μὲ τὴν ἀπουσία της. Ἡ ἴδια ἔλεγε ὅτι περνοῦσε τέλεια στὴν κατασκήνωση. Ὅταν ὅμως σκεφτόταν τὸ σπίτι, ἔβαζε τὰ κλάματα. Τελικά, δὲν μπόρεσε νὰ ἀντέξει πολύ. Τὴν τρίτη μέρα τῆς κατασκήνωσης, ἦλθαν οἱ γονεῖς της, τὴν παρέλαβαν καὶ γύρισαν πίσω στὸ σπίτι. Ὁπωσδήποτε χαίρονταν ποὺ βρίσκονταν πάλι ὅλοι μαζί, ἀλλὰ κατὰ βάθος ἔνιωθαν καὶ κάποια θλίψη γιὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ ἐγχειρήματος. Ἀλλὰ ἡ ἀποτυχία δὲν βάραινε τὴ μικρὴ κατασκηνώτρια...  

Ἡ ζωὴ στὴν κατασκήνωση ἀποτελεῖ σημαντικὴ εὐκαιρία γιὰ τὰ παιδιά, διότι τοὺς δίνει τὴ δυνατότητα νὰ ἀναπτύξουν τὶς ἱκανότητές τους, νὰ μάθουν τὸ ὁμαδικὸ πνεῦμα καὶ νὰ κτίσουν ὑγιεῖς κοινωνικὲς σχέσεις. Εἰδικὰ ἡ χριστιανικὴ κατασκήνωση προσφέρει μοναδικὰ ἐφόδια, καθὼς ἐκεῖ τὰ παιδιὰ ἔρχονται πιὸ κοντὰ στὸν Θεό. Μερικοὶ γονεῖς θεωροῦν ὅτι τὸ παιδὶ πρέπει πρῶτα νὰ μεγαλώσει, νὰ ἀποκτήσει δεξιότητες καὶ ἔπειτα νὰ συμμετάσχει στὴν κατασκήνωση. Ἀλλὰ ἡ κατασκήνωση εἶναι αὐτὴ ἀκριβῶς ποὺ βοηθᾶ τὸ παιδὶ νὰ ὡριμάσει· τὸ μαθαίνει νὰ τὰ βγάζει πέρα καὶ μόνο του, χωρὶς τὴ συνδρομὴ τῶν γονέων σὲ κάθε του βῆμα, καὶ νὰ προσαρμόζεται εὔκολα ὅταν βρίσκεται σὲ κάποιο νέο περιβάλλον. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ εἰδικοὶ συνιστοῦν στοὺς γονεῖς νὰ στέλνουν τὰ παιδιὰ στὴν κατασκήνωση ἀπὸ τὶς πρῶτες κιόλας τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ, ἔστω γιὰ ἕνα μικρὸ διάστημα. Βέβαια, γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὸ ἐγχείρημα αὐτό, χρειάζεται ἀνάλογη προετοιμασία καὶ ὑποστήριξη ἀπὸ τοὺς γονεῖς. Ἡ μητέρα τῆς Ἀγγελικῆς, στὸ περιστατικὸ ποὺ ἀναφέραμε, θὰ μποροῦσε νὰ ζητήσει τὴ συνδρομὴ τῆς μικρῆς στὴν ἑτοιμασία τῆς βαλίτσας της, ὥστε τὸ παιδὶ νὰ αἰσθάνεται ὅτι ἤδη εἶναι σὲ θέση νὰ κάνει κάποια πράγματα μόνο του καὶ συνεπῶς ὅτι εἶναι ἱκανὸ νὰ ἀντεπεξέλθει στὶς καθημερινές του ἀνάγκες, ὅταν δὲν θὰ εἶναι κοντά του ἡ μαμά. Ἐπίσης, ἐπειδὴ εἶναι φυσικὸ τὰ παιδιὰ νὰ στενοχωροῦνται ἀπὸ τὴν ἀπουσία τῶν γονέων, οἱ γονεῖς ὀφείλουν, ἀντὶ νὰ ἐκδηλώνονται μὲ ὑπερβολικοὺς συναισθηματισμοὺς καὶ μελοδραματικὰ ἀγκαλιάσματα, νὰ φροντίσουν ὥστε τὸ παιδὶ νὰ προετοιμαστεῖ ψυχολογικά. Νὰ τοῦ ἐξηγήσουν ὅτι ὁ χῶρος ὅπου πηγαίνει εἶναι ἀσφαλής, νὰ τὸ φέρουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ὑπευθύνους καὶ νὰ τὸ βεβαιώσουν ὅτι ἐκεῖνοι θὰ τὸ προσέχουν μὲ πολλὴ στοργὴ καὶ ἀγάπη. Εἶναι καλὸ ἐπίσης, νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν παρουσία γνωστῶν συνομηλίκων του μὲ τοὺς ὁποίους θὰ μπορεῖ νὰ δημιουργήσει εὐχάριστη συντροφιά. Κι ἂν παρ’ ὅλα αὐτά, τὸ παιδὶ ἐκδηλώσει νοσταλγία γιὰ τὸ σπίτι, οἱ γονεῖς ἂς μὴ βιαστοῦν νὰ τὸ φέρουν πίσω. Ἂς τὸ καθησυχάσουν κι ἂς τὸ ἐνισχύσουν νὰ παραμείνει. Εἶναι σημαντικὸ γιὰ τὸ παιδὶ νὰ κατορθώσει νὰ ζήσει ἔστω γιὰ λίγο διάστημα χωρὶς τὴ στενὴ παρακολούθηση τῶν γονέων. Αὐτὸ θὰ τὸ βοηθήσει καὶ νὰ ὡριμάσει προσωπικὰ καὶ νὰ καλλιεργήσει ὑγιὴ καὶ ἰσορροπημένη ἐξάρτηση ἀπὸ τοὺς γονεῖς, κάτι πολὺ χρήσιμο γιὰ τὴν ὅλη πορεία τῆς ζωῆς του.ΟΣΩΤΗΡ2213

ΕΘΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΝΕΟΥΣ

 Σχεδὸν ὁ ἕνας στοὺς τέσσερις νέους (τὸ 23%) εἶναι τόσο ἐξαρτημένος ἀπὸ τὸ κινητό του τηλέφωνο, ὥστε θὰ μποροῦσε νὰ θεωρηθεῖ ὅτι ἔχει ἐθισμὸ σὲ αὐτό, σύμφωνα μὲ μία νέα διεθνὴ μελέτη Βρετανῶν ψυχιάτρων, τή μεγαλύτερη τοῦ εἴδους της μέχρι σήμερα.

Ἡ ἐξάρτηση γίνεται πιὸ αἰσθητή, ὅταν γιὰ κάποιο λόγο ὁ νέος χάσει τὸ κινητό του ἢ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ χρησιμοποιήσει, ὁπότε μπορεῖ νὰ ἐκδηλώσει ἄγχος, μέχρι καὶ συμπτώματα πανικοῦ. Οἱ ἐρευνητὲς τοῦ Ἰνστιτούτου Ψυχιατρικῆς, Ψυχολογίας καὶ Νευροεπιστήμης τοῦ Βασιλικοῦ Κολλεγίου τοῦ Λονδίνου (King’s), ποὺ ἔκαναν τὴ σχετικὴ δημοσίευση στὸ βρετανικὸ περιοδικὸ ψυχιατρικῆς «BMC Psychiatry», σύμφωνα μὲ τὸ BBC καὶ τὴν «Τέλεγκραφ», ἀνέλυσαν στοιχεῖα ἀπὸ 41 ἔρευνες ποὺ συνολικὰ ἀφοροῦσαν περίπου σὲ 42.000 νέους ἕως 20 ἐτῶν. Οἱ ἐννέα ἔρευνες εἶχαν γίνει στὴν Εὐρώπη, οἱ δύο στὶς ΗΠΑ καὶ οἱ ὑπόλοιπες στὴν Ἀσία. Ἡ μελέτη ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἕνα σημαντικὸ ποσοστὸ τῶν νέων (ἀπὸ τὸ 10% ἕως τὸ 30% ἀνάλογα μὲ τὴν κάθε μελέτη, μὲ μέσο ὅρο τὸ 23%) κάνει «προβληματικὴ» χρήση τοῦ κινητοῦ του. Μεταξὺ ἄλλων, ἀδυνατεῖ νὰ ἐλέγξει τὸν χρόνο ποὺ περνάει μὲ τὸ τηλέφωνό του, χρησιμοποιώντας το τόσο πολύ, ὥστε αὐτὸ νὰ γίνεται σὲ βάρος ἄλλων δραστηριοτήτων. Ἡ ἐθιστικὴ αὐτὴ συμπεριφορὰ συχνὰ συνδέεται μὲ ἄλλα προβλήματα, ὅπως τὸ ἄγχος, ἡ καταθλιπτικὴ διάθεση, ἡ ἔλλειψη ὕπνου καὶ ἡ μειωμένη ἀπόδοση στὶς σπουδές του («in.gr» 29­11­2019, Α.Π.Ε.). Ἀναμφισβήτητα ἡ χρήση τῶν κινητῶν ἔχει γίνει μέρος τῆς ζωῆς τῶν παιδιῶν. Νύχτα ­ μέρα «ἀγκαλιὰ» μὲ τὸ κινητὸ εἶναι ὅλο καὶ περισσότερα παιδιά. Τὸ χρησιμοποιοῦν ἀκόμα καὶ τὴν ὥρα ποὺ τρῶνε ἢ διαβάζουν, καὶ τὸ ἔχουν δίπλα τους ὅταν κοιμοῦνται! Ἐπίσης δὲν ἔχουν συναίσθηση τοῦ χρόνου ποὺ σπαταλοῦν. Ταυτόχρονα πέφτει ἡ ἀπόδοσή τους στὸ σχολεῖο, περιορίζονται οἱ ἄλλες δραστηριότητές τους, ἐνῶ ἀντιδροῦν νευρικά, ὅταν κάποιος τοὺς ζητήσει ν᾿ ἀφήσουν γιὰ λίγο τὸ κινητό τους. Ἀλλὰ καὶ πόσους ἠθικοὺς κινδύνους κρύβουν τὰ κινητά! Ἀποκτοῦν εὔκολη πρόσβαση στὸ κακὸ καὶ χάνουν τὴν καθαρότητά τους. Πόση λοιπὸν εὐθύνη ἔχουν οἱ γονεῖς, ὅταν ἀγοράζουν κινητὰ στὰ παιδιά τους! Οἱ εἰδικοὶ τοὺς συνιστοῦν νὰ θέτουν στὰ παιδιά τους κάποια ὅρια στὴ χρήση τῶν κινητῶν, νὰ ἐλέγχουν τὶς ἐφαρμογές τους, νὰ τοὺς παρουσιάζουν τὶς ἐπιπτώσεις τῆς κακῆς χρήσεώς τους, ἀλλὰ καὶ νὰ κάνουν οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς καλὴ χρήση στὰ κινητά τους. Τὸ καλύτερο μᾶλλον ποὺ μποροῦν νὰ κάνουν οἱ γονεῖς, εἶναι νὰ μὴν ἐπιτρέπουν στὰ παιδιά τους νὰ ἔχουν κινητὰ στὴ μικρή τους ἡλικίαΟΣΩΤΗΡ2212

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΒΩΤΩ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 Πριν απο 2 χρονια  η ''Κιβωτος του Κοσμου'' δεχθηκε μια επιθεση απο καποιους που τωρα εμπλεκονται σε κατι ''περιεργες ιστοριες''.Το περιοδικο ''Ο Σωτηρ'' δημοσιευσε ενα αρθρο που υποστηριξε τον π.Αντωνιο. Επαναδημοσιευουμε το αρθρο με την πιστη οτι ο π.Αντωνιος ειναι αθωος.

  «Σφοδρὲς ἀντιδράσεις καὶ ἐρωτηματικὰ ἔχει προκαλέσει ἡ μήνυση τοῦ Παναγιώτη Δημητρᾶ ἐκ μέρους τοῦ “Ἑλληνικοῦ Παρατηρητηρίου τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἑλσίνκι” στὴν “Κιβωτὸ τοῦ Κόσμου”, ἀλλὰ καὶ στὸν ἐπικεφαλῆς της π. Ἀντώνιο Παπανικολάου. Εἰδικότερα, ὁ Π. Δημητρᾶς κατηγορεῖ τὴν ὀργάνωση, ἡ ὁποία ἔχει πλούσιο ἀνθρωπιστικὸ ἔργο γιὰ τὴν ὑποστήριξη προσφύγων καί μεταναστῶν, γιὰ “ξενοφοβία καὶ ἰσλαμοφοβία”. Μετὰ λοιπὸν τὴ δημοσίευση τοῦ κειμένου τῆς μηνυτήριας ἀναφορᾶς ἀπὸ τὸ “Ἑλληνικὸ Παρατηρητήριο” ὁ πάτερ Ἀντώνιος δημοσίευσε μία ἀνακοίνωση, στὴν ὁποία “ἐνημερώνει αὐτοὺς ποὺ τυγχάνει νὰ μὴ γνωρίζουν τὸ ἔργο της” καὶ τοὺς ὑπενθυμίζει: “Ἡ Δομὴ τοῦ Παιδικοῦ Χωριοῦ τῆς Χίου, στὴν ὁποία ἀναφέρονται τὰ δημοσιεύματα, ἔχει φιλοξενήσει περισσότερους ἀπὸ 200 ἀσυνόδευτους ἀνήλικους πρόσφυγες καὶ μετανάστες, καὶ τοῦτο τὸ ἔπραξε κατὰ τὴν ἀρχικὴ περίοδο τῶν ἔντονων προσφυγικῶν ροῶν (ἔτη 2015­-17), ὅταν εἶχε μόλις ἐνσκήψει τὸ πρόβλημα τῆς φιλοξενίας τῶν ἀνήλικων προσφυγόπουλων, καὶ μάλιστα αὐτοβούλως, χωρὶς νὰ ἐπιδιώξει οἱαδήποτε δημοσιότητα καὶ χωρὶς νὰ λάβει τὴν παραμικρὴ βοήθεια”» («in.gr» 26­11­2019). Ὅπως ἔχουμε πληροφορηθεῖ, ὁ π. Ἀντώνιος Παπανικολάου εἶναι δραστήριος κληρικὸς τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν (ἐφημέριος Ἁγίου Γεωργίου Ἀκαδημίας Πλάτωνος). Ἔχει ἱδρύσει στὴν ἐνορία του τὴν πιὸ πάνω ὀργάνωση μὲ ἔντονη φιλανθρωπικὴ δράση, ὄχι μόνο στὴν περιοχὴ αὐτή, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἐπιστρατεύοντας πολλοὺς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ἐθελοντικὰ ἀνεκτίμητες ὑπηρεσίες ὑπὲρ τῆς νεολαίας. Σὲ ἄλλο δημοσίευμα τονίζεται ὅτι «ἡ “Κιβωτὸς τοῦ Κόσμου” ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια φροντίζει παιδιὰ ποὺ ἔχουν ἄμεση ἀνάγκη βοήθειας, μεταξὺ τῶν ὁποῖων καὶ πολλὰ προσ φυγόπουλα. Ἀνάμεσα στὰ παιδιὰ αὐτά, ποὺ ὑποστήριξε ὁ πατέρας Ἀντώνιος, εἶναι καὶ τὰ ἀδέλφια Ἀντετοκοῦνμπο» («Πρῶτο Θέμα» 25­11­2019). Ἑπομένως ἡ «καταγγελία γιὰ ρατσισμὸ» σὲ βάρος τοῦ φιλάνθρωπου κληρικοῦ εἶναι τουλάχιστον ἄδικη, διότι παραγνωρίζει τὸ ἀξιόλογο φιλανθρωπικὸ ἔργο ποὺ προσφέρει ἀθόρυβα ἡ «Κιβωτὸς τοῦ Κόσμου» στὰ ἀπροστάτευτα παιδιὰ τῆς ἀτομοκρατούμενης κοινωνίας μας. Τὸ σπουδαῖο ἔργο τῆς «Κιβωτοῦ», ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ ἐντολὴ τῆς ἀγάπης, πρέπει νὰ ἐκτιμηθεῖ γενικότερα καὶ νὰ βρεῖ πολλοὺς μιμητές.ΟΣΩΤΗΡ2212

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ;

Όλη η ζωή της Εκκλησίας μας είναι μια ταυτόχρονη παρουσία δυο αντιθέτων φαινομενικά πραγμάτων. Εκεί που πεθαίνει κανείς βρίσκει την ανάσταση και τη ζωή, εκεί που στερείται βρίσκει πλούτο, εκεί που αγρυπνά βρίσκει πιο μεγάλη ξεκούραση, εκεί που νηστεύει βρίσκει την πιο μεγάλη ευχαρίστηση, εκεί που πτωχαίνει για το Χριστό γίνεται πλούσιος, όπου υπάρχει ο Χριστός το σκότος γίνεται φως και η κόλαση παράδεισος. Μπορούμε να παρομοιάσουμε και τη ζωή μας μέσα σ’ αυτό τον κόσμο σαν ένα ταξίδι. Λέει ένας Άγιος «να ξέρεις ότι σ’ αυτό τον κόσμο είσαι ένας διαβάτης, ένας περαστικός και όχι ένα πολίτης» και γνωρίζοντας ότι δεν είσαι μόνιμος σ’ αυτό τον κόσμο τότε θα μπορέσεις να καταλάβεις πως θα αξιοποιήσεις τα γεγονότα του παρόντος κόσμου.

Αυτά δεν είναι για να μας πιάνει η κατάθλιψη, αυτό το γεγονός που εξελίσσεται σε ψυχική νόσο, αλλά ξεκινά πολλές φορές από πνευματικές αιτίες, ότι δηλαδή όλα γύρω μας μάς φαίνονται μαύρα, τα πάντα γύρω μας μυρίζουν θάνατο και μοιάζουν σαν να μην έχουν νόημα. Και αυτό φαίνεται έντονα στους νέους, οι οποίοι δεν ευχαριστιούνται με τίποτα και δεν προσδοκούν τίποτα.

Η πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου είναι θλιβερή. Από παντού βομβαρδιζόμαστε με ειδήσεις οι οποίες είναι καταθλιπτικές και αυτό επιδρά άσχημα στην ψυχολογία μας έστω και υποσυνείδητα και μας καλλιεργεί το φόβο για την πορεία μας μέσα στο χρόνο του κόσμου τούτου. Βέβαια βρίσκουμε τρόπο να ξεχνιόμαστε και να ξεγελούμε τον εαυτό μας, όμως στο βάθος της καρδιάς μας δεν είναι εύκολο να εισχωρήσουμε και να αλλάξουμε τα γεγονότα. Ακόμη ξέρουμε πως βαδίζουμε προς το τέλος και το τέλος είναι για όλους μας κάτι φοβερό. Για την εκκλησία όμως το τέλος δεν είναι καθόλου φοβερό αλλά είναι άκρως χαρούμενο και αισιόδοξο γιατί στο τέλος του χρόνου είναι ο ίδιος ο Χριστός. Κι όταν εμείς που ταξιδεύουμε μέσα σ’αυτό το χρόνο με τις ποικίλες τρικυμίες βλέπουμε στο τέλος του χρόνου και του δικού μας χρόνου αλλά και ολόκληρου του κόσμου τον ίδιο το Χριστό, τότε λαμβάνει το τέλος για μας μια μεγάλη ωφέλεια και χαρά.

Όταν κανείς στο τέλος του χρόνου δεν βλέπει το χάος, αλλά τον Κύριό μας τότε τα πάντα μεταμορφώνονται. Και είναι πολύ σπουδαίο το γεγονός ότι η Εκκλησία βλέπει την πορεία της ακριβώς μέσα στο χρόνο σαν ένα ευχάριστο ταξίδι το οποίο είναι μεν επικίνδυνο και πολύπλοκο, αλλά αποβλέποντας στο τέλος, λαμβάνει μεγάλη αισιοδοξία, αφού κανένα εμπόδιο δεν είναι δυνατό να μας σταματήσει. Στο Σύμβολο της πίστεως λέμε «Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών» δεν λέμε πιστεύω στην ανάσταση των νεκρών, αλλά την περιμένουμε με λαχτάρα γιατί είναι ένα γεγονός άκρως αισιόδοξο και ευχάριστο, δηλαδή η παρουσία του Χριστού στον κόσμο είναι το τέλος της Ιστορίας. Αυτό σημαίνει οτι δεν καταργεί την Εκκλησία ούτε εκμηδενίζει τον άνθρωπο, αλλά κατεξοχήν μας ολοκληρώνει γιατί η παρουσία του Χριστού στα έσχατα του χρόνου αποτελεί για την Εκκλησία την απαρχή της αιωνίου Βασιλείας του Θεού σ’αυτό τον κόσμο.

Όταν τελούμε τα μυστήρια της Εκκλησίας αρχίζουμε ευλογούντες τη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αυτόματα σαν να βρισκόμαστε σ’ένα άλλο πνευματικό χώρο, σε μια καινούρια κτήση, όπου τα πάντα παύουν. Όπως λέμε και στο Χερουβικό ύμνο «πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν», διότι βρισκόμαστε ενώπιον της Αγίας Τριάδος και εικονίζουμε τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ και τις ουράνιες δυνάμεις και μέσα στο χώρο όπου εκφράζεται η Εκκλησία που είναι κατεξοχήν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας: Εκεί δεν μπορει να μπει τίποτα αφού τα πάντα καταργούνται και ο χρόνος και ο χώρος και οι περιστάσεις εκμηδενίζονται και παραμένει μόνο η παρουσία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Είμαι 58 χρονών, ο άντρας μου πέθανε πριν από 9 μήνες και από τότε ζω μόνη μου με τη γατούλα μου που είναι η μόνη μου συντροφιά και παρηγοριά… δεν ξέρω τι θα κάνω αν τη χάσω κι αυτή. Πιστεύω πως τότε θα μείνω πραγματικά μόνη !!!

Φέτος είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς τον άντρα μου… και για πρώτη φορά συνειδητοποίησα αυτό που πολλοί λένε, ότι τα Χριστούγεννα δηλαδή είναι η χειρότερη εποχή για τους ανθρώπους που είναι μόνοι.

Ένας καλός μου φίλος με κάλεσε σπίτι του την ημέρα των Χριστουγέννων για να γιορτάσουμε όλοι μαζί αλλά δεν θέλω να πάω. Ο άνθρωπος θα είναι με την οικογένεια του, τι δουλειά έχω εγώ;

Χειρότερα πιστεύω θα νιώσω αν πάω, βλέποντάς τον με τους δικούς του ανθρώπους να γελάνε, να διασκεδάζουν, να κάνουν αστεία, να χορεύουν και να τραγουδάνε. Θα θυμηθώ όλα όσα θα μπορούσα να έχω αλλά δεν έχω και θα νιώσω πολύ άβολα.

Δεν είναι ότι δεν έχω παιδιά. Τέσσερα έχω, ζωή να έχουν, αλλά μου ξεκαθάρισαν ότι δεν με θέλουν σπίτι τους, ούτε τις άλλες μέρες ούτε τις γιορτές. Ήθελα πολύ να γιορτάσουμε όλοι μαζί, να δω τα εγγόνια μου, να τους πάρω δώρα και να περάσουμε όμορφα, αλλά μου «έκοψαν» τον αέρα.

Ο λόγος; Όπως μου είπε η κόρη μου δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με μένα και ότι όποτε πάω σπίτι τους, τους «μαυρίζω», αφού όλο μιλάω για τον άντρα μου και κλαίγομαι επειδή είμαι μόνη και δεν έχω κανέναν.

Περίμενα μεγαλύτερη κατανόηση από τα παιδιά μου, αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν διαθέτουν, παρά μόνο αναισθησία. Λυπάμαι πολύ που αφήνουν τη μάνα τους μόνη σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για εκείνη.

Δεν σκέφτονται καν ότι είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα χωρίς το μπαμπά τους μετά από 38 χρόνια γάμου. Θα έπρεπε να σεβαστούν το γεγονός ότι δεν έχω κανέναν άλλον άνθρωπο στη ζωή μου πέρα από εκείνα και να «ρίξουν» λίγο νερό στο κρασί τους.

Απ’ ότι φαίνεται όμως όχι. Προτιμούν να με πετάξουν σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι παρά να με καλέσουν σπίτι τους να περάσουμε αυτές τις άγιες μέρες μαζί.

Δεν πειράζει. Καλή καρδιά! Θα μείνω σπίτι μου μόνη με τη γατούλα μου, το μόνο «άνθρωπο» που μου έμεινε στη ζωή.

Ο άντρας μου πέθανε και τα παιδιά μου δεν με θέλουν σπίτι τους γιατί τους «μαυρίζω» τις γιορτές

Αλεξάνδρα

https://www.ekklisiaonline.gr/ekklisiaonline/tha-kano-moni-mou-christougenna/

Ραγίζει Καρδιές η Μητέρα της 21χρονης Φοιτήτριας: «Χαρίζει τη Ζωή που της Στέρησαν»

 
 Επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι στη Θεσσαλονίκη, μετά το τροχαίο με εγκατάλειψη στην Καμάρα. Η 21χρονη φοιτήτρια, την οποία χτύπησε και στη συνέχεια εγκατέλειψε ο ασυνείδητος 26χρονος, υπέκυψε στα τραύματά της. Η μητέρα της αδικοχαμένης φοιτήτριας μιλά για την απόφαση της οικογένειας να δωρίσει τα όργανα της κοπέλας και ραγίζει καρδιές.  Η κόρη της έχασε τη μεγάλη μάχη και το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή, σε νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη. Υπέκυψε στα τραύματα που της προκάλεσε το τροχαίο με εγκατάλειψη στην Καμάρα, τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης. H κοπέλα χαροπάλευε διασωληνωμένη, μετά τις χειρουργικές επεμβάσεις που έκανε στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», με τους γιατρούς να έχουν ενημερώσει από την πρώτη στιγμή, για τις λιγοστές ελπίδες που υπήρχαν. Ραγίζει καρδιές η μητέρα της 21χρονης «Η Εμμανουέλα ήταν ένα παιδί θαύμα από όταν γεννήθηκε και φεύγοντας ήθελε να κάνει ακόμα ένα θαύμα, να χαρίσει ζωή… αυτή που της στέρησαν» ήταν τα λιγοστά λόγια που κατάφερε να πει η μητέρα της 21χρονης στην τοπική ιστοσελίδα ThessToday.gr. «Ένας 26χρονος σκότωσε το παιδί μου και το έκανε άγγελο στον ουρανό» δήλωσε από την πλευρά του ο πατέρας της άτυχης κοπέλας. Λίγη ώρα αργότερα, η μητέρα της φοιτήτριας προχώρησε σε μια συγκλονιστική ανάρτηση στο Facebook. «Είμαστε όνειρο σκιάς, η μια σκιά ονείρου; μέσα στα μαύρα μάθια τζη, η ομορφιά του απείρου… Καλό ταξίδι ψυχούλα μου, στα πέρατα του σύμπαντος…» «Δε σου λέω αντίο αγάπη μου, αλλά στο επανιδείν! Σε αγαπώ ως τον ουρανό και πίσω και θα σε αγαπώ όσο ζω και αναπνέω». Η κηδεία αναμένεται να πραγματοποιηθεί στα Χανιά, όπου συγγενείς και φίλοι θα αποχαιρετίσουν την νεαρή φοιτήτρια, η οποία έφυγε άδικα και πρόωρα από τη ζωή. Απολογείται την Δευτέρα ο 26χρονος και η 19χρονη συνεπιβάτιδα Το βράδυ της Δευτέρας, λίγο μετά τη μία τα ξημερώματα, ο 26χρονος οδηγός παρέσυρε και τραυμάτισε πολύ σοβαρά την νεαρή φοιτήτρια, στο ύψος της Καμάρας, στην Εγνατία. Δευτερόλεπτα μετά έκανε όπισθεν και τη χτύπησε δεύτερη φορά και ακολούθως εγκατέλειψε το σημείο. Ώρες μετά ξεφορτώθηκε τον αριθμό των πινακίδων κυκλοφορίας πριν τον κόμβο Ασβεστοχωρίου.  Αφού παρήλθε το 48ωρο αυτόφωρο, ο ίδιος παρουσιάστηκε την Πέμπτη ενώπιον της Ελληνικής Αστυνομίας. Ταυτοχρόνως η Τροχαία από την προηγούμενη ημέρα είχε ήδη προχωρήσει στη σύλληψη της 19χρονης. Όπως έγινε γνωστό, ο αλβανικής καταγωγής οδηγός κατηγορείται -σύμφωνα με την ποινική δίωξη που άσκησε ο εισαγγελέας- για επικίνδυνη οδήγηση που είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη, όπως επίσης για εγκατάλειψη τροχαίου και οδήγηση χωρίς την σχετική άδεια. Κατηγορία η οποία αναμένεται να τροποποιηθεί, μετά τον θάνατο της νεαρής φοιτήτριας. Σημειώνεται ότι ο δικηγόρος της οικογένειας είχε χαρακτηρίσει ως «προκλητικότατες» τις δηλώσεις του οδηγού, που ισχυρίστηκε ότι «αν η κοπέλα περνούσε τη διάβαση δεν θα είχε συμβεί το περιστατικό». «Την εγκατέλειψα γιατί είχε κόσμο να τη βοηθήσουν» Πριν από λίγο 24ωρα, στις πρώτες του δηλώσεις ο 26χρονος οδηγός είχε προχωρήσει σε απίστευτες δικαιολογίες, για να δικαιολογήσει την αδιανόητη στάση του να παρατήσει την τραυματισμένη φοιτήτρια και να φύγει. Μιλώντας στο MEGA, είχε δηλώσει ότι την εγκατέλειψε γιατί… είδε πως είχε κόσμο και θα τη βοηθούσαν, αλλά και γιατί φοβήθηκε πολύ. «Βλέπω έχει κόσμο εκεί, λέω κάποιος θα πάει να τη βοηθήσει και εγώ επειδή είχα παρελθόν εδώ τρόμαξα, λέω θα με απελάσουν» είχε πει χαρακτηριστικά στο Live News. Μιλώντας στο MEGA ισχυρίστηκε πως η 21χρονη φοιτήτρια πετάχτηκε ξαφνικά στο δρόμο, ενώ αρνήθηκε ότι έκανε όπισθεν και την ξαναπάτησε στην προσπάθεια να διαφύγει. «Δεν έτρεχα, αλλά έχασα τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Δεν έκανα αναστροφή, έβαλα όπισθεν και έφυγα γιατί φοβήθηκα» είπε, ενώ ανέφερε: «Δεν ήταν αναστροφή, πατάω φρένα, φεύγει το αμάξι πίσω και μετά βάζω ταχύτητα, φεύγω μπροστά, καμία αναστροφή δεν έγινε εκεί» πρόσθεσε.

"https://www.to10.gr/ten-files/epikerotita/2168720/ragizi-kardies-mitera-tis-21chronis-fititrias-charizi-ti-zoi-pou-tis-sterisan/",

Φρικτός Θαvατος: 51χρονη Γνώρισε στο Ιντερνετ Φοιτητή Ιατρικής, Πήγε να τον Βρει κι Αυτός της Πήρε τα Οpγανα

 Απίστευτο περιστατικό συνέβη στο Περού με έναν φοιτητή Ιατρικής που παραπλάνησε και σκότωσε 51χρονη, αφαιρώντας της τα όργανα.

Το ταξίδι για να βρει τον έρωτα αποδείχτηκε μοιραίο για μια Μεξικανή, η οποία γνώρισε έναν άνδρα στο διαδίκτυο. Η γυναίκα ταξίδεψε στο Περού για να γνωρίσει τον άνδρα με τον οποίο συνομιλούσε, όμως λίγες μέρες αργότερα τα λείψανά της ξεβράστηκαν σε μια παραλία.

Η 51χρονη Blanca Arellano είπε στην οικογένειά της στα τέλη Ιουλίου ότι ξεκινούσε το ταξίδι 3.000 μιλίων στο Huacho για να συναντήσει τον Juan Pablo Jesús Villafuerte, 31 ετών, έναν φοιτητή ιατρικής με τον οποίο είχε μια μακρά διαδικτυακή σχέση, σύμφωνα με την Independent.

Στις 7 Νοεμβρίου, η ερωτευμένη γυναίκα είπε στην ανιψιά της Karla Arellano ότι το ειδύλλιο προχωρούσε καλά, αλλά στη συνέχεια σταμάτησε να επικοινωνεί με την οικογένεια.

«Ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρισκόμουν σε αυτήν την κατάσταση, αλλά σήμερα ζητώ την υποστήριξή σας για να βρω έναν από τους πιο αγαπημένους και σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου», έγραψε η Karla στο Twitter στις 12 Νοεμβρίου.

«Η θεία μου Blanca Olivia Arellano Gutiérrez εξαφανίστηκε τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου στο Περού. Φοβόμαστε για τη ζωή της», πρόσθεσε. Η Karla είπε ότι ανησύχησε όταν επικοινώνησε με τον Villafuerte, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η Bianca επέστρεφε στο Μεξικό μετά το χωρισμό του ζευγαριού.

«Αποφάσισα να επικοινωνήσω με τον Juan αφού ήταν η μόνη επαφή που είχε σε εκείνη τη χώρα και από εκεί πυροδοτήθηκε ο φόβος μας», έγραψε. Ο Villafuerte φέρεται να ισχυρίστηκε ότι η 51χρονη αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι αφότου του είπε ότι «δεν μπορούσε να της προσφέρει τη ζωή που ήθελε».

Πώς εντοπίστηκε η 51χρονη

Στις 10 Νοεμβρίου, οι αρχές του Περού ανακάλυψαν ένα κομμένο δάχτυλο με ένα ασημένιο δαχτυλίδι που ξεβράστηκε σε μια τοπική παραλία. Τις επόμενες μέρες, ένα κεφάλι, ένας βραχίονας και ένας κορμός με όλα τα όργανα να έχουν αφαιρεθεί, ξεβράστηκαν επίσης στη στεριά.

Η συντετριμμένη οικογένεια αναγνώρισε το δαχτυλίδι της Blanca. Στις 17 Νοεμβρίου, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Villafuerte, με την κατηγορία της εμπορίας ανθρωπίνων οργάνων.

Μάλιστα, ο ύποπτος δημοσίευε βίντεο στο TikTok που φέρεται να τον έδειχναν να αφαιρεί όργανα σώματος, συμπεριλαμβανομένου ενός παγκρέατος και ενός εγκεφάλου, σύμφωνα με το El Popular.

Κατά τη διάρκεια έρευνας στο σπίτι του Villafuerte, η αστυνομία βρήκε ίχνη αίματος στο μπάνιο, στο πλυσταριό και στο στρώμα του, ανέφερε η Independent.

«Δεν έχουμε λόγια για να εκφράσουμε αυτό που βιώνουμε», έγραψε η Karla στο Twitter την Τετάρτη. «Η θεία μου ήταν ένας ευγενικός, ζεστός άνθρωπος, γεμάτος φως, έξυπνη, αφοσιωμένη, στοργική και έτσι πρέπει να τη θυμούνται».

https://newsthessaloniki.gr/friktos-thavatos-51chroni-gnorise-sto-internet-foititi-iatrikis-pige-na-ton-vrei-ki-aytos-tis-pire-ta-opgana/

ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ.....!

Tὸν πέρασαν γιὰ μεθυσμένο. Λογάριασαν πὼς γλέντησε τάχα σὲ γερὴ κραιπάλη, πὼς τὸ δυνατὸ κρασὶ Τὸν ἔχει παραλύσει, πὼς κοιμᾶται βαθιά, πὼς σχεδὸν δὲν ὑπάρχει. Καὶ θεώρησαν πὼς εἶναι εὐκαιρία νὰ ρημάξουν τὸ σπιτικό Του. Κι ἂν δὲν ρήμαξαν... Κι ἂν δὲν συνεχίζουν νὰ ρημάζουν! Εἰδικὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες. Ξήλωσαν νόμους αἰώνιους, ἰσοπέδωσαν τὰ τείχη τῆς ἀρετῆς, λοιδόρησαν τὴ σεμνότητα, ἐπέβαλαν τὴ διαστροφὴ ὡς κανονικότητα, πρόβαλαν τὴν ἀνωμαλία ὡς κάτι φυσιολογικό, τὴ χυδαιότητα ὡς ἐκμοντερνισμό, τὴν ἀσέβεια ὡς ἐπιστημονικὴ κατάκτηση. Χτύπησαν κατάστηθα τὴν ἱερότητα τοῦ Γάμου, τὸν μετέτρεψαν σὲ κρύα δημαρχιακὴ διαδικασία ἢ σὲ ἁπλὴ συμβολαιογραφικὴ πράξη. Διέλυσαν τὴν οἰκογένεια. Αὐτὰ ἔκαναν, αὐτὰ κάνουν... Χρόνια τώρα χύνουν τὸ αἷμα χιλιάδων ἀθώων βρεφῶν στὰ σφαγεῖα τῶν ἐκτρωτικῶν κλινικῶν, στὸν σύγχρονο αὐτὸν καιάδα τῆς πιὸ φρικτῆς ἀπανθρωπίας. Καὶ θεωροῦν ὅτι μποροῦν νὰ καθησυχάζουν τὴ βίαιη ἐξέγερση τῶν συνειδήσεων μὲ τοὺς ἄνομους νόμους τους. Κι ἂν κάποιος τολμήσει νὰ ἀρθρώσει λόγο διαφορετικό, ἐξανίστανται, θυμώνουν, ἀρχίζουν νὰ φωνάζουν μὲ νεῦρα καὶ πάθος: «Σκοταδισμός», «μεσαίωνας», «φασισμός»! Ἄ, ναί! Τελευταῖα προτιμοῦν καὶ ἄλλη κυρίως λέξη: «Ρατσισμός»! Δὲν ἡσυχάζουν. Θεωροῦν «ἱερὴ» ὑποχρέωσή τους νὰ ἐπιβάλουν τὶς διεστραμμένες ἀντιλήψεις τους σὲ ὅλους. Τὸ κάνουν μὲ «ἱεραποστολικὸ» ζῆλο. Ἐδῶ παύει πιὰ νὰ ἰσχύει ἡ δῆθεν «δημοκρατία» τους καὶ ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τῶν ἰδεῶν. Καὶ ἡ παράνοια δὲν ἔχει ὅρια. Ἐνῶ ζοῦν οὐσιαστικὰ ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἔχουν τὴν ἀπαίτηση νὰ καθορίζουν αὐτοὶ τὸ περιεχόμενο καὶ τὴ διδασκαλία της. Νομοθετοῦν ἀντιχριστιανικὰ μὲ θρασύτητα, καὶ ἀπαιτοῦν ἔπειτα ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ ὑποταχθοῦν σ᾿ αὐτοὺς τοὺς παράνομους νόμους τους, νὰ ἀλλάξουν ἀντιλήψεις, νὰ «ἐκσυγχρονίσουν», ὅπως λένε, τὸ Εὐαγγέλιο, συμμορφώνοντας τὴ διδασκαλία του πρὸς τὶς δικές τους «δογματικὲς» ἰδέες. Τελευταῖα τὸ ἐπιχείρησαν αὐτὸ στὰ Σχολεῖα μὲ τὸ «μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν» που  ἐξομοιώνει τὴν ἀλήθεια μὲ τὸ ψεῦδος, τὸν Χριστὸ μὲ τοὺς ψευδοθεοὺς τῶν διαφόρων θρησκειῶν καὶ τοὺς ἱδρυτές τους. Βάζει στὴν ἴδια θέση τὸ Εὐαγγέλιο μὲ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς μύθους, τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας μὲ τοὺς πλανεμένους γκουρού. Ἕνα πράγμα δὲν ὑπολόγισαν: ὅτι Αὐτὸς τὸν ὁποῖο λογαριάζουν μεθυσμένο καὶ ἀνύπαρκτο, κάποια στιγμὴ θὰ κάνει τὴν ἐμφάνισή Του δυναμικά. Τὸ εἴδαμε αὐτὸ μὲ τρόπο ἐντυπωσιακὸ στοὺς καιρούς μας. Ἐπὶ ἑβδομήν τα χρόνια ἡ σιδερόφραχτη σοβιετικὴ αὐτοκρατορία κατέστρεφε τὶς παραδόσεις τῶν λαῶν, δίωκε τὴν πίστη, ἰσοπέδωνε τοὺς Ναούς, ἔκανε τὸν πλανήτη νὰ τρέμει... Κι ἔπειτα... σὲ μιὰ μόνο νύχτα, κατέρρευσε σὰν χάρτινος πύργος... Διότι ὁ Θεὸς κατευθύνει τὴν ἱστορία. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Κι αὐτὸ οἱ πιστοὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ λησμονοῦμε ποτέ. Καὶ οἱ πολέμιοι ἐπίσης. Τέτοια εἶναι ἡ φαινομενικὴ «μέθη», τοῦ Θεοῦ. Γιὰ κάποιο διάστημα σιωπᾶ. Οἱ ἐχθροὶ νομίζουν ὅτι κοιμᾶται ἢ ὅτι δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἀφηνιάζουν. Ὑψώνουν τὸ σπιθαμιαῖο ἀνάστημά τους μὲ περίσσιο θράσος ἐνώπιον τῶν νόμων Του. Φωνασκοῦν, καγχάζουν, ἀπειλοῦν. Μικροί! Ἐξαπατοῦν καὶ ἀποκοιμίζουν τὸν ἑαυτό τους καὶ τοὺς ὀπαδούς τους μὲ τὴν πλανεμένη ἰδέα ὅτι ἔχουν τὴ δύναμη μὲ τοὺς νόμους τους νὰ μετατρέψουν τὸ κακὸ σὲ καλό, τὸ σκοτάδι σὲ φῶς, τὴν ἀρρώστια σὲ ὑγεία, τὴ διαστροφὴ σὲ κάτι φυσιολογικό. Μὰ ὅταν νομίσουν πὼς πέτυχαν τοὺς σκοπούς τους, βλέπουν ξαφνικὰ ξύπνιο τὸν Θεὸ μπροστά τους. Ὁ Ψαλμωδὸς περιέγραψε παραστατικότατα τὴ στιγμὴ ἐκείνη μὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα. Οἱ ἐχθροὶ ὀργίασαν, ἔσφαξαν, κατέστρεψαν... καὶ ἐκεῖ ποὺ δὲν περίμεναν, «ἐξηγέρθη ὡς ὁ ὑπνῶν Κύριος, ὡς δυνατὸς κεκραιπαληκὼς ἐξ οἴνου»· ἐξεγέρθηκε σὰν ἀπὸ ὕπνο ὁ Κύριος, σὰν γίγαντας ποὺ εἶχε μεθύσει, ἀλλὰ μὲ τὸν ὕπνο πέρασε ἡ ζάλη Του (Ψαλ. οζ΄ [77] 65). Τότε βλέπουν κεραυνόπληκτοι νὰ διαλύονται σὰν ἱστὸς ἀράχνης ὅλα τὰ σχέδια καὶ τὰ τεχνάσματά τους. Διαπιστώνουν πόσο μικροί, ἀσήμαντοι, ἀδύναμοι καὶ τυφλοὶ εἶναι. Κατανοοῦν ὅτι, ὅσα αὐτοὶ μεθόδευσαν γιὰ νὰ καταστρέψουν, ὁ Κύριος τῆς Ἱστορίας τὰ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ ἀλλάξει τὸν κόσμο. Καὶ οἱ ἴδιοι περιέρχονται στὴν κρίση Του. Καὶ τί τρομερὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὥρα! Ὅταν ἔντρομοι νιώθουν νὰ τοὺς σφίγγουν ἀπὸ κάθε κατεύθυνση τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. «Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. ι΄ [10] 31). «Φοβερόν»! Καὶ γιὰ κείνους καὶ γιὰ ὅλους... Ἀσφαλῶς καὶ γιὰ τὸν καθένα μας. Γι᾿ αὐτὸ ἂς ἀλλάξουμε πορεία, ὅσο εἶναι καιρός. Πρὶν «ξεμεθύσει» ὁ Θεός!ΟΣΩΤΗΡ2209

ΕΝΑΣ ΤΟΙΧΟΣ ΜΙΛΑΕΙ

 

Βρέθηκα πρὶν ἀπὸ λίγο διάστημα γιὰ μιὰ ὑπόθεση στὸν Βόλο. Ὄμορφη πόλη στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Παγασητικοῦ καὶ τοῦ Πηλίου. Ὁλοκληρώνοντας τὴν παραμονή μου εἶπα νὰ πάω στὸ ΚΤΕΛ μὲ τὰ πόδια – δὲν ἔμενα καὶ πολὺ μακριά του. Θὰ περνοῦσα γιὰ λίγο καὶ ἀπὸ τὴν παραλία μὲ τὶς ψαρόβαρκες. Περνώντας ὅμως ἔξω ἀπὸ τὸν ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως κάτι τράβηξε τὴν προσοχή μου: Μιὰ προτροπὴ σ᾿ ἕναν τοῖχο στὴν πλατεία ἀπέναντι ἀπὸ τὸν Ναό. Στοὺς τοίχους πλέον γράφονται πολλὰ καὶ διάφορα μηνύματα, ἀλλὰ αὐτὸς εἶχε καὶ «συντροφιά». Ἔγραφε: «Ἂν δὲν τὸ χρειάζεσαι, ἄφησέ το· ἂν τὸ χρειάζεσαι, πάρ’ το». Καὶ ἡ «συντροφιά» του ἦταν μιά - δυὸ τσάντες ἀκουμπισμένες πάνω του μὲ διάφορα πράγματα. Κάποιος, κάποιοι τὰ ἄφησαν γιὰ νὰ τὰ πάρει ἕνας συνάνθρωπός μας ποὺ τὰ χρειάζεται. Καὶ μήπως εἶναι λίγοι αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἀναγκεμένοι σήμερα; σκέφθηκα. Ἄνεργοι, ἀπολυμένοι, μὲ δάνεια στὴν πλάτη τους, ποὺ τοὺς ξεγέλασαν οἱ τράπεζες, ἄνθρωποι μὲ ἀγωνία γιὰ τὸ αὔριο καὶ τὰ σπιτικά τους. Ἀσυναίσθητα καθὼς προχωροῦσα, μὲ πῆγε ἡ σκέψη μου μερικὲς δεκαετίες πίσω. Πῶς ἤμασταν; πῶς ξεκινήσαμε; πῶς ἦταν ὁ κόσμος;... Οἱ ἄνθρωποι ἦταν τότε εἰρηνικοί, χαρούμενοι, ξέγνοια στοι, κι ἂς εἶχαν λιγότερα πράγματα, ἦταν πονετικοί. Ἔπειτα ὅλα ἄλλαξαν. Θυμᾶμαι καὶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου πόσοι ἔτρεχαν νὰ προλάβουν νὰ πάρουν δάνεια γιὰ ἐξοχικά, δάνεια γιὰ ταξίδια καὶ ἐκδρομές, καταναλωτικὲς κάρτες γιὰ νὰ ἀγοράζουν ὅ,τι τοὺς γυάλιζε στὸ μάτι (2- 3 ντουλάπες γιὰ τὰ ἐπιπλέον ροῦχα, 2-3 σκυλιὰ νὰ τοὺς φυλᾶνε...). Παράδεισος θὰ γίνουμε, μᾶς ἔλεγαν οἱ κυβερνήσεις καὶ τὰ μέσα ἐνημερώσεως μὲ τὶς σχετικὲς διαφημίσεις. Ὅλα γιὰ σᾶς μὲ εὐκολίες πληρωμῆς, συμπλήρωναν οἱ τράπεζες, κλείνοντας τὸ μάτι οἱ μὲν στοὺς δέ. Ἔτσι γίναμε ἄνθρωποι καταναλωτές. Γέμισαν μὲ πράγματα τὰ σπίτια μας καὶ γεμίσαμε μὲ ἔγνοιες. Ὅμως πόσο θὰ κρατοῦσε αὐτό; Δὲν τὸ καταλαβαίναμε ὅτι μᾶς ὁδηγοῦσε σὲ ἐπικίνδυνα κατατόπια; Ἐδῶ καὶ 9-10 χρόνια ἀρχίσαμε νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, καὶ πρῶτοι οἱ γνωστοί μας ποὺ ξεγελάσθηκαν. Στὴν ἀρχὴ ἦταν σκεφτικοί, πιὸ ἀνήσυχοι κατόπιν, τώρα φοβισμένοι· σὰν ἄρρωστοι. Χάσαμε τὸν ὕπνο μας, λένε. Στὶς κουβέντες τους ἐδῶ κι ἐκεῖ ἄκουγες καὶ νέες ἐκφράσεις: «Κόκκινα δάνεια», «ἀπατεῶνες», «ξεπούλημα»... Τότε ἀγόραζαν τὰ περιττά· τώρα, γιὰ νὰ τὰ βγάλουν πέρα, δίνουν καὶ τὰ ἀναγκαῖα. Θυμήθηκα λοιπόν, μ᾿ αὐτὸ ποὺ εἶδα γραμμένο στὸν τοῖχο, πόσο σημαντικὴ  εἶναι ἡ λιτότητα καὶ ἡ ἀλληλοβοήθεια. Πόσοι ἔχουν μαζέψει πράγματα ποὺ δὲν τοὺς εἶναι ἀπαραίτητα! Δὲν εἶχαν κάποιο μέτρο στὴν ἀπόκτησή τους. Πόσοι τώρα στεροῦνται! Ἔρχονται ὅμως μερικοὶ ἄνθρωποι καὶ ἀφήνουν διάφορα εἴδη, ὥστε κάποιοι ἄλλοι, ποὺ προφανῶς τὰ χρειάζονται καὶ δυσκολεύονται νὰ τὰ ἀγοράσουν, νὰ τὰ παίρνουν. «Ὅσο πιὸ πολλὰ ἔχεις ποὺ δὲν σοῦ εἶναι ἀπαραίτητα, τόσο πιὸ πολλὲς ἔγνοιες θὰ σοῦ δημιουργοῦν», ἔλεγε σοφὰ ὁ ἅγιος Παΐσιος. «Τίποτε ἄλλο δὲν χαρακτηρίζει τὴ φιλοσοφημένη(χριστιανική) ζωὴ ὅσο ἡ ἁπλότητα, ἡ λιτότητα καὶ ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀπουσία κάθε ἀνάγκης», ὑπενθύμιζε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἡ λιτότητα ἀκόμη καὶ στὴν τροφή, τὸ λένε καὶ οἱ γιατροὶ κάθε τόσο, εἶναι μητέρα τῆς ὑγείας καὶ τῆς εὐχαριστήσεως, ἐπειδὴ καὶ τὴν ἐπιθυμία ἱκανοποιεῖ χωρὶς νὰ προξενεῖ κορεσμὸ καὶ διάφορες διαταραχές. Τὸ λένε παραδόξως καὶ κάποιοι πολιτικοί μας, ὅτι χρειάζεται λιτότητα γιὰ νὰ πᾶμε μπροστά. Δυστυχῶς ὅμως ἡ διαπίστωση αὐτὴ γιὰ τὴν ἀξία τῆς ὀλιγάρκειας στοὺς πιὸ πολλοὺς ἀπὸ ἐμᾶς ἦρθε πολὺ ἀργά. Ἔστω ὅμως καὶ τώρα. Ἂς εἶναι. Ἀναδύεται ἀπ᾿ τὴν ψυχὴ τοῦ Ἕλληνα τώρα μαζί της ἡ συμπόνια καὶ ἡ ἀλληλοβοήθεια. Αὐτὰ τὰ δύο, ἡ λιτότητα καὶ ἡ ἀλληλοβοήθεια, μᾶς κράτησαν ζωντανούς, ὄρθιους. Αὐτὰ καὶ τώρα ἀπὸ καταναλωτὲς μποροῦν νὰ μᾶς κάνουν ξανὰ ἀνθρώπους συνετούς, ζητώντας δὲ καὶ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ θὰ δοῦμε θαύματα στὴ ζωή μας καὶ στὴν Πατρίδα μας.ΟΣΩΤΗΡ2208

Γενικευμένη Kοινωνικὴ Σήψη

 

Φρίκη, ἀποτροπιασμὸ καὶ ­βδελυγμία προκαλοῦν τὰ περιστατικὰ εἰδεχθῶν ἐγ­κλη­μάτων ποὺ ἔχουν τὸν τελευταῖο καιρὸ ­κατακλύσει τὴ χώρα μας. Ἐγκλήματα, μὲ θύτες ἄτομα πολλὲς φορὲς στενῆς οἰκογε­νειακῆς συγγένειας πρὸς τὰ θύματά τους, ἄνδρες πρὸς τὶς συζύγους τους, παιδιὰ πρὸς τοὺς γονεῖς τους ἤ – φρικτὸ ἀκόμα καὶ στὸ ἄκουσμα – γονεῖς καὶ παπποῦδες πρὸς τὰ παιδιὰ καὶ ἐγγόνια. Θύματα συνήθως ἀνυπεράσπιστες γυναῖκες, ἀνήμποροι ἡλικιωμένοι καὶ τρυφερὰ παιδάκια. Θύματα ποὺ εἴτε χάνουν τελικὰ τὴ ζωή τους ἀπὸ στυγερὸ χέρι ἀδίστακτου ­δολοφόνου, εἴτε περιπίπτουν – ἀδύναμα νὰ ­προβάλουν τὴν ὁποιαδήποτε ἀντίδραση – στὶς ἀκόλαστες διαθέσεις τῶν διεφθαρμένων ἐκμαυλιστῶν τους.

Τέτοια ἐγκλήματα, ποὺ τελευταῖα ἀκοῦ­με καθημερινὰ ἢ διαβάζουμε στὶς εἰδήσεις καὶ ἀποστρέφουμε τὸ πρόσωπο μὲ βδελυ­γμία, δὲν ἀκούγονταν στὴ χώρα μας παλαιότερα, τουλάχιστον σὲ τέτοιο βαθμὸ καὶ ἔκταση. Βέβαια ὅλοι τώρα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀπόδοση εὐθυνῶν, προσπαθώντας ὁ ἕνας νὰ τὶς ρίξει στὸν ἄλλον. Ὁπωσδήποτε εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖ νομοθετικὲς ρυθμίσεις ἀδικαιολόγητα ἐπιεικεῖς πρὸς τοὺς στυγεροὺς αὐτοὺς ἐγκληματίες, ποὺ ἰσοδυναμοῦν οὐσιαστικὰ μὲ ἀτιμωρησία.

Ὅμως δὲν πρέπει ἐκεῖ νὰ ἀναζητηθεῖ ἡ πρωταρχικὴ αἰτία τοῦ κακοῦ. Δυστυχῶς ἡ ὅλη κατάσταση ἔχει πολὺ βαθύτερες ρίζες· ἡ σημερινὴ ἑλληνικὴ πραγματικότητα ὄζει ἀπὸ τὰ θεμέλιά της. Τὶς τελευταῖες δηλαδὴ δεκαετίες ἐξαπολύθηκε ἕνας ἄδηλος, μαζὶ καὶ ἄγριος διωγμὸς ἐνάντια στὶς ρίζες τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ: τὶς ἀξίες καὶ παραδόσεις αὐτοῦ τοῦ τόπου, τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ ἠθικὰ ἐρείσματα τῆς κοινωνίας. Ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογένειας, τοῦ πρωταρχικοῦ αὐτοῦ κοινωνικοῦ κυττάρου, συνεχῶς ἐξαρθρώνεται, μάλιστα τελευταῖα μὲ νομοθετικὲς ρυθμίσεις ποὺ ἀποδομοῦν τὴν παραδοσιακὴ ἀντίληψή της, εἰσάγοντας διαστροφικὲς ἐναλλακτικὲς δομές. Ἡ Παιδεία ἀπὸ τὴν ἄλλη κυριολεκτικὰ παραπαίει σὲ μιὰ ἀπαξιωτικὴ στάση ἀπέναντι στὸν νόμο τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὶς ἠθικὲς ἀξίες αὐτοῦ τοῦ τόπου, εἰσάγον­τας νέα ἀντίληψη ἑνὸς ἄκρατου δικαιωματισμοῦ, κατὰ τὸν ὁποῖο ὁ καθένας μπορεῖ νὰ ὁρίζει τὴν ταυτότητά του ὅπως θέλει, χωρὶς φραγμοὺς ἠθικούς. Ἡ δὲ τηλεόραση καὶ τὸ διαδίκτυο γίνονται οἱ δάσκαλοι τοῦ ἐκμαυλισμοῦ τῆς νεολαίας, προβάλλοντας ὅ,τι πιὸ σάπιο ὑπάρχει, ἀρκεῖ νὰ θωπεύει τὰ κατώτερα ἀνθρώπινα ἔνστικτα. Καὶ αὐτὴ ἡ τέχνη ὁδεύει συχνὰ σὲ κανάλια ξέφρενης ἀσυδοσίας στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας.

«Χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται», σημειώνει ὁ μεγάλος Φιοντὸρ Ντοστογιέφσκι. Ἐπίχειρα ὅλης αὐτῆς τῆς ἀποστασίας μας ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι τελικὰ ὅλα ὅσα δρέπουμε τώρα μὲ αὐτὴ τὴ φοβερὴ διαφθορὰ καὶ γενικευμένη κοινωνικὴ σήψη. Καιρὸς λοιπὸν νὰ ἀνανήψουμε, νὰ ἀναστηθοῦμε ἀπὸ τὴ φθορὰ καὶ νὰ ζητήσουμε γιὰ τὴν πατρίδα μας καὶ τὴ νέα γενιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, στὶς ἀξίες καὶ τὰ ἱερὰ θέσμια τῆς ἑλληνορθόδοξης παραδόσεώς μας. Μόνον ἔτσι θὰ μπορέσουμε νὰ ἀνακάμψουμε.OΣΩΤΗΡ

https://www.osotir.org/2022/10/22/genikevmeni-kinoniki-sipsi/

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 Ἂν θὰ θέλαμε μέσα σὲ λίγες λέξεις νὰ συνοψίσουμε τὸ θαῦμα τοῦ ᾿40, τὸ Ἔπος ποὺ ἔγραψαν οἱ πρόγονοί μας στὴν ὀροσειρὰ τῆς Πίνδου μετὰ τὴ βροντὴ τοῦ «ΟΧΙ» στὴν ἰταμὴ ἰταλικὴ πρόκληση, τότε τὸ μόνο ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε εἶναι τοῦτο: Νίκη τοῦ Πνεύματος ἔναντι τῆς ὕλης.

Ἀλλιῶς δὲν μπορεῖ νὰ ἑρμηνευθεῖ αὐτὸ ποὺ ἔλαβε χώρα τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες μεταξὺ τῆς σιδερόφρακτης αὐτοκρατορίας τῶν 8 ἑκατομμυρίων λογχῶν τοῦ Φασισμοῦ καὶ τῆς μικρῆς, ἀδύναμης, φιλειρηνικῆς πατρίδας μας. Καμιὰ λογικὴ πρόβλεψη, κανένας μαθηματικὸς ὑπολογισμὸς δὲν μποροῦσε νὰ δικαιολογήσει τὴν ὁμόφωνη λαϊκὴ ἀπόφαση γιὰ τὴν ἀνάληψη τοῦ ἐγχειρήματος ἐκείνου. Ἦταν παράλογο αὐτὸ ποὺ ἐπιχειροῦσαν τότε οἱ Ἕλληνες. Κι ὅμως τὸ ἐπιχείρησαν. Μήπως καὶ πότε αὐτὸς ὁ λαός, ὁ παράξενος καὶ ὡραῖος, ὑπολόγισε τὶς ἐξορμήσεις του μὲ τὰ δεσμὰ τῆς λογικῆς, τῆς στατιστικῆς ἐπιστήμης; Ὁ ἴδιος πάντοτε στὸ διάβα τῆς ἱστορίας του. Ὅταν ἔβγαινε στὸν Μαραθώνα, στὴ Σαλαμίνα, στὶς Πλαταιὲς νὰ ἀντιμετωπίσει τὶς μυρμηγκιὲς τῶν Ἀσιατῶν, ἦταν λογικὸ αὐτὸ ποὺ ἐπιχειροῦσε; Ὅταν πήγαιναν οἱ 300 Σπαρτιάτες μὲ τὸν Λεωνίδα νὰ φυλάξουν τὶς Θερμοπύλες γιὰ νὰ μὴ διαβοῦν οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες τῶν Περσῶν, πήγαιναν μὲ πιθανότητες νὰ νικήσουν;Ὁ ξεσηκωμὸς τοῦ ᾿21 τί ἦταν; Ὁ Μακεδονικὸς Ἀγώνας, οἱ Βαλκανικοὶ τοῦ ᾿12-᾿13; Προϊόντα λογικῆς πρόβλεψης; Τὸ ἴδιο καὶ τό ᾿40. Ὅλα τὰ ἔθνη, ὁ κόσμος σύμπας μὲ ρίγος καὶ ἔκπληξη, θάμβος καὶ τρόμο παρακολουθοῦσε τὸ ξεσήκωμα ἑνὸς λαοῦ ποὺ ἔχει τὴν ἐλευθερία σύστοιχη μὲ τὴν ψυχή του· τὸν ἔβλεπε νὰ τολμᾶ νὰ τὰ βάζει μὲ τὸν Γολιὰθ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, τὴ μεγαλύτερη πολεμικὴ μηχανὴ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ποὺ σάρωνε στὸ διάβα της τὰ πάντα. Κανεὶς δὲν τολμοῦσε νὰ τοῦ ἀντιταχθεῖ, κι αὐτὸ τὸ ἀνέλαβε νὰ τὸ κάνει ὁ ἀδύναμος Δαβίδ, ὁ ἑλληνικὸς λαός. Πῶς; Τὸ ἴδιο ὅπως καὶ ἐκεῖνος τότε: «Ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ Σαβαώθ» (Α΄ Βασ. ιζ΄ [17] 45). Ἡ σφραγίδα αὐτή, σφραγίδα τοῦ Ὀρθόδοξου ἑλληνικοῦ ἔθνους, ἦταν αὐτὴ ποὺ τὸ ἀκολουθοῦσε στὰ χρόνια τῆς νεότερης ἱστορίας του. Κι αὐτὴ ἡ σφραγίδα ἐνεργοποιοῦσε καὶ τὴν ἄλλη, τὴ μοναδικὴ τοῦ Ἕλληνα, ποὺ τοῦ ἐρχόταν ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα χρόνια, ἐκείνη τῆς τιμῆς καὶ τῆς δόξας, τοῦ μεγαλείου καὶ τῆς σεμνότητας. Καὶ οἱ δυὸ μαζὶ ἦταν ποὺ σχημάτισαν τελικὰ τὸν Ἕλληνα τῶν νεότερων χρόνων, τὸν Ἕλληνα τοῦ ᾿21 καὶ τοῦ ᾿40. Οἱ πολεμιστὲς τῆς ἑλληνοαλβανικῆς μεθορίου ἔναντι τοῦ Ἰταλοῦ εἰσβολέα ἔδειξαν στὸν κόσμο ὅλο ὅτι ὁ ἄνθρωπος φτάνει στὴν ὕψιστη καταξίωσή του, μόνο ὅταν ὑπηρετεῖ αὐτὸ ποὺ τοῦ ἔχει δοθεῖ ὡς ἰδιαίτερο χάρισμα καὶ δῶρο ἀπὸ τὸν Θεό: τὸ Πνεῦμα. Ἡ νίκη τῶν Ἑλλήνων τό ᾿40 ἦταν νίκη τοῦ Πνεύματος.  

Ὡς ἀπόγονοι ἐκείνης τῆς γενιᾶς τῶν Μεγάλων Ἑλλήνων, παιδιά τους καὶ ἐγγόνια τους ἐμεῖς, καλούμαστε νὰ ἀπαντήσουμε σ᾿ ἕνα ἐπιτακτικὸ ἐρώτημα ποὺ ἔρχεται ὡς ἠχὼ τῆς φωνῆς τῆς συνειδήσεώς μας: Ἐμεῖς, τὰ παιδιά τους καὶ ἐγγόνια τους, τραβοῦμε τὸν ἴδιο δρόμο μ᾿ αὐτὸν ποὺ χάραξαν οἱ Πατεράδες μας; Μποροῦμε νὰ καταθέσουμε ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ψυχῆς μας ὅτι καὶ στὴ δική μας πορεία στὴ σημερινὴ πραγματικότητα, ἀνάμεσα στὰ ἔθνη ποὺ μᾶς περιστοιχίζουν καὶ μὲ τὰ ὁποῖα ἐρχόμαστε σὲ ἐπιμειξία, τὸ Πνεῦμα εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔχει τὴν πρώτη θέση στὴ ζωή μας καὶ κατευθύνει τὴν ὅλη πολιτεία μας, τὶς δοσοληπτικές μας σχέσεις; Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι στὴ σημερινὴ παγκοσμιοποιημένη κοινωνία τὸ ἐπικρατοῦν στοιχεῖο ἔπαψε πιὰ νὰ εἶναι τὸ Πνεῦμα, καὶ δυστυχῶς ἔγινε ἐκεῖνο ποὺ πολεμάει τὸ Πνεῦμα: ἡ ὕλη. Ὑλόφρονες οἱ σημερινοὶ πολίτες τοῦ δυτικοῦ λεγόμενου κόσμου. Παραδομένοι στὸν ἄκρατο εὐδαιμονισμό, στὴν ἀχαλίνωτη ἡδονοθηρία, στὸ κυνήγι τοῦ πλούτου, τῶν ἀνέσεων, τῶν ὑλικῶν ἀπολαύσεων καὶ σαρκικῶν ἡδονῶν. Τὸ κύριο ἐνδιαφέρον τοῦ κόσμου τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει στραφεῖ στοὺς οἰκονομικοὺς δεῖκτες· αὐτοὶ μονοπωλοῦν στὴ ζωή μας. Πράγμα ποὺ δείχνει ἀκριβῶς τὴν ἀλήθεια ἐτούτη: ὅτι ρυθμιστικὸς παράγοντας τοῦ ὅλου βίου μας ἔγινε τὸ χρῆμα, οἱ ὑλικὲς ἀπολαύσεις. Ἔτσι ὅμως, μὲ τέτοια πορεία, δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσει νὰ ζεῖ ἕνα ἔθνος· οὔτε, πολὺ περισσότερο, νὰ μεγαλουργεῖ. Ὅταν ἡ ὕλη ἐπικρατήσει τοῦ Πνεύματος, ἡ φθορὰ καὶ τελικὰ ὁ ἀφανισμὸς εἶναι ἡ ἀναπόδραστη κατάληξη τῆς πορείας αὐτῆς. Ὥρα λοιπὸν νὰ μαθητεύσουμε οἱ Νεοέλληνες στὸ ἦθος τῶν προγόνων μας. Αὐτῶν ποὺ ἔγραψαν τὸ θαῦμα τοῦ ᾿40. Ἄμεση ἐπιστροφὴ καὶ στερεὸ στήριγμα στὴν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας. Αὐτὴ εἶναι ποὺ συνιστᾶ τὴν πεμπτουσία τοῦ εἶναι μας. Αὐτή, ποὺ ὅλη συνίσταται σὲ λίγες μόνο λέξεις: Νίκη τοῦ Πνεύματος ἐπὶ τῆς ὕλης.OΣΩTHΡ2207

ΓΝΩΜΕΣ

 Το να  προσπαθείς  να  βοηθήσεις  ή  να  αλλάξεις  κάποιον  που  επιμένει  να   θέλει  να  καταστρέψει  την  ζωή  του  είναι  μάταιο,αλλά  αυτό  δεν  σημαίνει  πως  θα  σταματήσεις  να  προσπαθείς.

Φοβόταν  να  συνεχίσει την  αυτοκαταστροφική  του  πορεία, μα  φοβόταν  ακόμα  περισσότερο  να  προσπαθήσει  να  αλλάξει  την ζωη του.

Το αλκοόλ  απελευθερώνει  έναν άρρωστο εγωισμό.

η μονη λυση  για  να  θεραπευσει  τις  πληγες του ηταν  να  τις  αναγνωρισει μια  προς  μια  και  να   σωθει.

Βασ.Λαχανίωτης