17 Ιουνίου, 2022
Νικοῦσε μέ τήν Προσευχή
Ὁ ὅσιος Θεοφάνης στήν Χρονογραφία του περιγράφει τόν Μέγα Κωνσταντίνο μέ τούς ἑξῆς συνοπτικούς, ἀλλά πολύ χαρακτηριστικούς λόγους:
«Ἤτανε ὁ ἄνδρας σέ ὅλα λαμπρός, μέ ἀνδρεία ψυχῆς, μέ ὀξύτητα νοός, μέ εὐχέρεια λόγου, πραγματικά δίκαιος, ἕτοιμος γιά κάθε καλοσύνη, μέ ὄψη ἀρχοντική, μέ ἡρωισμό καί ἐπιτυχία στούς πολέμους, μέγας στήν διευθέτηση τῶν βαρβαρικῶν ζητημάτων, ἀνίκητος στά ἐμφύλια πράγματα, στήν πίστη στερεός καί ἀσάλευτος. Γι’ αὐτό καί νικοῦσε μέ τήν προσευχή ὅλους τούς ἐχθρούς».
Ἡ σύνθεση ὅλων τῶν ἀρετῶν πού ἀναφέρει ὁ ὅσιος Θεοφάνης χαρακτηρίζουν τόν μεγάλο ἡγέτη. Ἀνδρεία ψυχῆς, ὀξύτητα νοός, εὐχέρεια λόγου, πραγματικά δίκαιος, ἕτοιμος γιά κάθε καλοσύνη κ.λπ., ὁ ὁποῖος ὅμως εἶχε τήν βαθειά αἴσθηση ὅτι νικοῦσε μέ τήν προσευχή ὅλους τούς ἐχθρούς καί ὄχι μέ τόν ἡρωισμό του καί τήν ἐξυπνάδα του στήν διευθέτηση τῶν θεμάτων τῆς ἐξωτερικῆς καί τῆς ἐσωτερικῆς πολιτικῆς τοῦ κράτους του.
Ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς δέν μπορεῖ νά περιληφθῆ μέσα σέ καταστατικές ἀρχές· εἶναι δύναμη πού χαρίζεται στόν εἰλικρινά προσευχόμενο ἄνθρωπο, τόν στερεό στήν πίστη ἡγέτη ἤ ἁπλό ὑπήκοο.
π.Θ.Α.Β.
https://www.parembasis.gr/index.php/el/menu-teyxos-310/7331-2022-310-05
11 Μαΐου, 2022
ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ -11 ΜΑΙΟΥ
Το 330 μ.χ. και αφού τελείωσε όλο το τειχόκαστρο, τα σπίτια και τις Ιερές εκκλησίες, την αφιέρωσε στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Κατόπιν για να ευχαριστήσει τον Θεό, για το μεγαλοπρεπές αυτό έργο, έκανε λιτανεία με τον τότε Πατριάρχη, όλο τον κλήρο και τον λαό.
Όταν ανέβηκαν στον Φόρο, έστησαν εκεί οι πολίτες δικό του ανδριάντα, που μέσα στο κεφάλι του έβαλαν τα καρφιά με τα όποια κάρφωσαν τον Χριστό.
Στη βάση του ανδριάντα τοποθέτησαν τα δώδεκα καλάθια, που μέσα είχαν μαζέψει τα περισσεύματα των πέντε άρτων, που ευλόγησε ο Χριστός και πολλαπλασιάστηκαν.
Από τότε λοιπόν η Εκκλησία, γιορτάζει κάθε χρόνο αυτή τη γιορτή για ανάμνηση.
Η συγκεκριμένη ημέρα της τελέσεως των εγκαινίων της Κωνσταντινουπόλεως επιλέχθηκε σκόπιμα, γιατί συνέπιπτε με την ημέρα της μνήμης του μαρτυρίου του Αγίου Μωκίου, ο οποίος ήταν και ο πολιούχος του Βυζαντίου.
Χριστός Ανέστη
12 Οκτωβρίου, 2020
Ἡ Βάπτιση τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου Θεοφ. Ἐπισκόπου Ἀνδρούσης κ. Θεοκτίστου
Περικοπή ἀπὸ τὸν 4ο λόγο τοῦ Εὐσεβίου Καισαρείας στὸ βίο τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (Ε.Π. 20, 1212-1220).
Μετάφραση:
«Ἐπειδὴ κατάλαβε ὅτι πλησιάζει τὸ τέλος τῆς ζωής του καὶ θεωροῦσε κατάλληλο καὶ τὸν καιρὸ νὰ καθαριστεῖ ἀπὸ τὰ σφάλματα ποὺ κάποτε εἶχε κάμει, ἀποφάσισε νὰ ἀπαλλάξει τὴν ψυχή του μὲ τὴ δύναμη τῶν λόγων τῶν μυστηρίων καὶ μάλιστα μὲ τὰ σωτήρια λόγια τοῦ βαπτίσματος, ἀπὸ ὅλα τά ἁμαρτήματα ποὺ εἶχε κάμει ὡς ἄνθρωπος. Ἀφοῦ λοιπὸν πῆρε αὐτὴ τὴν ἀπόφαση, γονάτισε στὸ ἔδαφος καὶ παρακαλοῦσε τὸ Θεό…Ἔφυγε δὲ ἀπὸ ἐδῶ καὶ φτάνει σὲ ἕνα προάστιο τῆς Νικομήδειας καὶ ἐδῶ ἀφοῦ συγκέντρωσε τοὺς ἐπισκόπους, τοὺς μίλησε περίπου ὡς ἑξῆς: «…Καιρὸς εἶναι νὰ ἀπολαύσουμε καὶ ἐμεῖς τὴ σφραγίδα τοῦ Πνεύματος ποὺ χαρίζει τὴν ἀθανασία, καιρὸς εἶναι νὰ λάβουμε μέρος στὸ σωτήριο σφράγισμα… Ἃς μὴν ὑπάρχει λοιπὸν καμιὰ ἀμφιβολία. Γιατί, καὶ ἂν πάλι ὁ Κύριος τῆς ζωής καὶ τοῦ θανάτου θέλει νὰ συνεχίσουμε νὰ ζοῦμε στὴν παροῦσα ζωή, καὶ ἂν ἔτσι ἔχει ὁρίσει ὁ Θεός, δηλαδὴ νὰ συνεχίσω νὰ ζῶ μαζὶ μὲ τὸ λαό μου, παίρνοντας μέρος στὶς ἐκκλησιαστικὲς συγκεντρώσεις καὶ συμμετέχοντας μαζὶ μὲ ὅλους στὶς κοινὲς προσευχές,τότε θὰ ἐπιβάλλω πιὰ στὸν ἑαυτό μου κανόνες συμπεριφορᾶς ποὺ θὰ συμφωνοῦν μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ». Ἐκεῖνος λοιπὸν αὐτὰ ἔλεγε, ἐνῶ οἱ ἐπίσκοποι, κάνοντας ὅσα ἦταν σύμφωνα μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη, ἐφάρμοζαν τοὺς θείους κανόνες καί, ἀφοῦ συμφώνησαν ἀπὸ πρὶν μεταξύ τους, μετέδιδαν ἀπὸ τὰ μυστήρια ὅσα εἶναι ἀναγκαῖα. Τώρα λοιπὸν μόνος ὁ Κωνσταντῖνος, ἀπὸ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἐξαρχῆς εἶχαν γίνει αὐτοκράτορες, ἀφοῦ ἀναγεννιόταν μὲ τὴ μαρτυρία τοῦ βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ, γινόταν τέλειος Χριστιανὸς καὶ ἀφοῦ ἀξιώθηκε τὶς θεῖες δωρεὲς τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἔνιωθε πνευματικὴ ἀγαλλίαση, γινόταν καινούργιος ἄνθρωπος καὶ πλημμύριζε ἀπὸ θεῖο φῶς ἀκόμη, εἶχε χαρὰ στὴν ψυχὴ γιὰ τὴν τόσο μεγάλη πίστη καὶ δοκίμαζε ἔκπληξη γιὰ τὴν ὁλοφάνερη ἀπόδειξη τῆς θείας δυνάμεως. Ὅταν τελείωσαν ὅσα ἔπρεπε νὰ γίνουν, φόρεσε λαμπρὰ καὶ βασιλικὰ ἐνδύματα ποὺ ἀκτινοβολούσαν σὰν τὸ φῶς, καὶ ξεκουραζόταν πάνω σε ὁλόλευκο στρωμένο κρεβάτι, γιατί δὲ θέλησε νὰ πλησιάσει πιὰ τὴ βασιλικὴ πορφυρὴ φορεσιά».
Κειμενο :





