ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΑΣ (ΑΘΩΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ) ;

Η τραγική ιστορία του θανάτου της Μαρίας Αντουανέτα κατά τη Γαλλική Επανάσταση είναι θρύλος. Ενώ όμως η ιστορία της τελειώνει με τον αποκεφαλισμό της στις 16 Οκτωβρίου του 1793, η τραγωδία της οικογένειάς της συνέχισε να εκτυλίσσεται πολύ μετά τον θάνατό της.

Πορτρέτο της Μαρίας Αντουανέτα και των τριών παιδιών της, της Μαρίας Θηρεσία, του Λουδοβίκου Καρόλου (στην αγκαλιά της) και του Λουδοβίκου Ιωσήφ που κρατάει την κουρτίνα μιας άδειας κούνιας κάτι που δηλώνει τον πρόσφατο θάνατο του τέταρτου παιδιού της Μαρίας, Σόφια - πηγή

Η Μαρία Αντουανέτα και ο σύζυγός της, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ', παντρεύτηκαν επτά χρόνια πριν ολοκληρώσουν τον γάμο τους -προς μεγάλη απογοήτευση της οικογένειας της Μαρίας, ιδιαίτερα της επικριτικής μητέρας της, της αυτοκράτειρας Μαρίας- Θηρεσίας της Αυστροουγαριας. Η θέση της Μαρίας στο βασιλικό οίκο της Γαλλίας και οι γαλλοαυστριακές σχέσεις εξαρτιόνταν απολύτως από την απόκτηση ενός αρσενικού κληρονόμου, ακόμη και πριν ο σύζυγός της γίνει βασιλιάς της Γαλλίας το 1774.

Ενώ η Μαρία εκπλήρωνε τα συζυγικά της καθήκοντα και καθόριζε τις τάσεις της μόδας στην Αυλή των Βερσαλλιών, η Γαλλία λιμοκτονούσε. Και ενώ ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' συνέχισε να στέλνει χρήματα στο εξωτερικό για να στηρίξει τους Αμερικανούς στην Επανάστασή τους εναντίον των Άγγλων, το εθνικό χρέος της Γαλλίας εξερράγη. Οι φόροι αυξάνονταν, γινόντουσαν περισσότερο άδικοι για τους φτωχούς και η ανεξέλεγκτη ανεργία, σε συνδυασμό με τις φτωχές καλλιέργειες, στα τέλη της δεκαετίας του 1780,την στυγνη εκμεταλλευση των φεουδαρχων, έκαναν την Γαλλία μια πυριτιδαποθήκη διχόνοιας, οργής και αγανάκτησης. Και η Μαρία, με τους αυλικούς της τρόπους, τον αποκομμένο αυστριακό αέρα και την ατυχή ροπή να ξοδεύει απεριόριστα χρήματα, έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Μετά την έφοδο στη Βαστίλη στις 14 του Ιουλίου 1789, τα πράγματα πήραν γρήγορα την κάτω βόλτα για τη γαλλική βασιλική οικογένεια. Μέχρι τον Οκτώβριο, η Μαρία, ο σύζυγός της και τα παιδιά τους απομακρύνθηκαν από τις Βερσαλλίες και μεταφέρθηκαν στο Παλάτι του Κεραμεικού στο Παρίσι, όπου τέθηκαν σε κατ' οίκον περιορισμό. Το 1792, ο βασιλιάς καθαιρέθηκε και η οικογένεια φυλακίστηκε στο Ναό στο Le Marais. Στις 21 Ιανουαρίου του 1793, ο Λουδοβίκος εκτελέστηκε. 10 μήνες αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου, ακολούθησε η Μαρία.

Τελικά, το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά -την Μαρία Θηρεσία, τον Λουδοβίκο- Ιωσήφ, τον Λουδοβίκος ΙΖ' και την Σοφία- όλα γεννημένα πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Από αυτά, μόνο ένα έζησε μέχρι την ενηλικίωση του.

Μαρία Θηρεσία

Το πρώτο παιδί της Μαρίας -Αντουανέτας ήταν ένα κορίτσι που πήρε το όνομα της μητέρας της. Όταν στις 9 Δεκεμβρίου του 1778, γεννήθηκε η Μαρία- Θηρεσία, η Αντουανέτα υπέστη παροξυσμό και κατέρρευσε, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη μετά από 12 ώρες τοκετού σε ένα αποπνικτικό δωμάτιο και την πιθανώς επικίνδυνη ανικανότητα του γιατρού της. Η βασίλισσα δεν ενημερώθηκε για το φύλο του παιδιού παρά μόνο λίγες ώρες αργότερα. Όταν ξύπνησε, φέρεται να είπε, "Καημένο κοριτσάκι, δεν είσαι το επιθυμητό, ​​αλλά δεν είσαι λιγότερο αγαπητή σε μένα. Ένας γιος θα ήταν ιδιοκτησία του κράτους. Εσύ θα είσαι δική μου".

Όταν αποκεφαλιστηκαν οι γονείς της, η πριγκιπισσα Θηρεσία έμεινε ορφανή και, πριν την αποφυλάκισή της τον Δεκέμβριο του 1795, παρέμεινε στη φυλακή του Ναού. Αμέσως μετά, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Αντώνιο, Δούκα του Ανγκουλέμ, ανιψιό του νέου βασιλιά, τον αυτοαποκαλούμενο Λουδοβίκο ΙΘ', και πλέον διάδοχο του θρόνου της Γαλλίας.

Ωστόσο, ως Δούκισσα του Ανγκουλέμ, η ζωή της δεν βελτιώθηκε. Ο γάμος της ήταν δυστυχισμένος και δεν απέκτησε ποτέ παιδιά. Οι τραγικές συνθήκες της πρώιμης ζωής της την είχαν αφήσει πικραμένη και θυμωμένη και θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της εξόριστη από τη Γαλλία. Δεν κληρονόμησε τη διάσημη ομορφιά ή τη χάρη της μητέρας της. Για ένα διάστημα, καθώς η αξίωση του συζύγου της για το θρόνο έγινε ακόμα πιο σίγουρη, έφερε τον τίτλο της μητέρας της, "Madame la Dauphine".

Το 1830, για περίπου 20 λεπτά, η Μαρία Θηρεσία απέκτησε τον τίτλο της Βασίλισσας της Γαλλίας. Τόσος ήταν ο χρόνος που χρειάστηκε ο σύζυγός της να γίνει βασιλιάς και να υπογράψει τα έγγραφα της παραίτησης των αξιώσεών του. Πέθανε τον Οκτώβριο του 1851, σε ηλικία 72 ετών, και ενώ ήταν ακόμη σε εξορία. Στην διαθήκη της, συγχώρεσε αυτούς που της είχαν κάνει τη ζωή τόσο μίζερη, ακολουθώντας, είπε, το παράδειγμα των γονιών της.

Λουδοβίκος Ιωσήφ, Δελφίνος της Γαλλίας

Ο άνδρας κληρονόμος του βασιλιά, και ο επόμενος δεφλίνος της Γαλλίας, γεννήθηκε το 1781. Ήταν γνωστός ως έξυπνο παιδί, αν και, συχνά, δεν ήταν υγιής. Αφού υπέφερε από κρίσεις έντονων πυρετών, ο Λουδοβίκος Ιωσήφ πέθανε από φυματίωση τον Ιούνιο του 1789, ένα μήνα πριν από την διαβόητη κατάληψη της Βαστίλης.

Λουδοβίκος ΙΖ'

Ο Λουδοβίκος Κάρολος γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1785. Αρχικά, επρόκειτο να γίνει δούκας της Νορμανδίας. Μετά όμως από το θάνατο του Λουδοβίκου Ιωσήφ, κληρονόμησε τον τίτλο του δελφίνου της Γαλλίας και έγινε διάδοχος του θρόνου.

Μετά την εκτέλεση του πατέρα του, οι βασιλικοί συνέχισαν να αναγνωρίζουν την αξίωση του φυλακισμένου παιδιού για τον γαλλικό θρόνο. Ο Λουδοβίκος απομακρύνθηκε από τη φροντίδα της μητέρας του λίγο πριν την εκτέλεσή της και αργότερα, παρείχε μαρτυρίες εναντίον της -λέγεται ότι τον χειραγώγησε ένας βίαιος σκληρός  τσαγκάρης και αναγκάστηκε να πει ότι η μητέρα του τον είχε κακοποιήσει.

Ο Λουδοβίκος αφέθηκε ,αβοηθητος στην ουσία, να πεθάνει στη φυλακή σε ηλικία 10 ετών, πιθανότατα από φυματίωση που επιδεινώθηκε από τις σκληρές συνθήκες της φυλακής του. Ο ιατροδικαστής που έκανε την αυτοψία διατήρησε την καρδιά του και την κράτησε κρυφή για χρόνια. Το 1975, το μουμιοποιημένο όργανο -το οποίο είχε περάσει ένα διάστημα στην Ισπανία μετά από κλοπή από έναν μαθητή- στάλθηκε στη Βασιλική του Σεν Ντενίς (Η καρδιά του πριγκιπος πιθανον μπορουσε να μαρτυρησει τα ιχνη της δηλητηριασης του, γιαυτον το λογο εκλαπη).

Σοφία

Το μικρότερο παιδί της Μαρίας Αντουανέτα γεννήθηκε πρόωρα τον Ιούλιο του 1786. Πέθανε μόλις ένα μήνα πριν από τα πρώτα της γενέθλια.

από: -mental floss

-https://3otiko.blogspot.com/2022/10/blog-post_17.html#more

-α.π.

ΟΙ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΑΡΑΙΝΕΙ .

 

Καταγγελίες σὲ βάρος τῆς Τουρκίας Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε γιὰ τὴ δράση μέλους τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἔναντι τῆς Τουρκίας. Παραθέτουμε μερικὲς μόνο γραμμές: «Νέο “σὸκ” στὴν Τουρκία ἀπὸ τὴν Γαλλίδα βουλευτίνα τῆς Μασσαλίας Valerie Boyer (Βαλερί Μπουαγιέ), ἡ ὁποία πρόσφατα εἶχε πρωτοστατήσει στὴν ποινικοποίηση ἀπὸ τὸ Γαλλικὸ Κοινοβούλιο τῆς ἀρμενικῆς γενοκτονίας. (...) Ἡ θαρραλέα βουλευτίνα τοῦ Γαλλικοῦ Κοινοβουλίου χωρὶς κανένα δισταγμὸ κατεδίκασε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν Τουρκία σὰν μιὰ χώρα ποὺ παραβιάζει συστηματικὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἐξόργισε πραγματικὰ τοὺς Τούρκους, ἦταν οἱ δηλώσεις της ὅτι δὲν μπορεῖ μιὰ χώρα ποὺ βαρύνεται γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς ἀρμενικῆς γενοκτονίας ἀλλὰ καὶ τῆς εἰσβολῆς στὴν Κύπρο τὸ 1974, νὰ διεκδικεῖ μιὰ θέση στὴν Εὐρώπη. Γιὰ ὅλα αὐτά, ὅπως τόνισε, θὰ συνεχίσει νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τῆς εἰσδοχῆς τῆς Τουρκίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἐνῶ θὰ συνεχίσει καὶ τὶς προσπάθειές της γιὰ νὰ ἀναγνωριστοῦν τὰ μεγάλα ἐγκλήματα τῆς Τουρκίας στὶς γενοκτονίες τῶν ἀρχῶν τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Ἡ Valerie Boyer ἀποκάλυψε ὅτι γιὰ ὅλο αὐτὸν τὸν ἀγώνα της ἔχει δεχτεῖ καὶ αὐτὴ καὶ ἡ οἰκογένειά της ἀπειλὲς κατὰ τῆς ζωῆς της» («Hellasforce.com» 17-6-2017). Οἱ θαρραλέες καταγγελίες καὶ ὀδυνηρὲς διαπιστώσεις τῆς Γαλλίδας βουλευτοῦ γιὰ τὶς ἀποτρόπαιες γενοκτονίες τοῦ τουρκικοῦ (ὀθωμανικοῦ ἢ κεμαλικοῦ) κράτους ἐνδιαφέρουν ἄμεσα κι ἐμᾶς. Γιατὶ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος – μὲ βάση ἀδιάσειστα ἱστορικὰ στοιχεῖα – συρρικνώθηκε στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα ἐξαιτίας τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων καὶ τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς. Οἱ πληθυσμιακὲς αὐτὲς ἀπώλειες τοῦ Ἑλληνισμοῦ προσεγγίζουν τὸ ἕνα ἑκατομμύριο ψυχές. Συμπερασματικά, οἱ σημερινοὶ πολιτικοὶ ἡγέτες μας πρέπει νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τὴ θαρραλέα στάση τῆς κυρίας Μπουαγιέ, ὥστε νὰ μὴν ὀπισθοχωροῦν στὶς ἰταμὲς καὶ προκλητικὲς ἐνέργειες τῶν αἰωνίως θρασύδειλων γειτόνων μας.ΟΣΩΤΗΡ2160ΑΥΓ2017

400 τόνοι οστά Ελλήνων πουλήθηκαν

Οι κεμαλιστές διατηρούν το μοναδικό προνόμιο να είναι οι μόνοι που κατάφεραν να αξιοποιήσουν οικονομικά τα υπολείμματα των θυμάτων τους πουλώντας τα οστά τους για «βιομηχανική χρήση» στους δυτικούς τους φίλους. 

 

Η πλέον γνωστή τέτοια πράξη έγινε τον Δεκέμβριο του 1924, όταν φορτώθηκαν από τα Μουδανιά, σε βρετανικό πλοίο-φορτηγό που έφερε το όνομα «Ζαν Μ.», τετρακόσιοι τόνοι ανθρώπινα λείψανα, που αντιστοιχούσαν σε 50.000 ανθρώπους, για να μεταφερθούν σε γαλλικές βιομηχανίες της Μασσαλίας. 

 

Οι ιθύνουσες γαλλικές ελίτ, πολιτικές και οικονομικές, που στήριξαν με κάθε τρόπο το κεμαλικό εγχείρημα δημιουργίας έθνους-κράτους καθαρού από τα «καρκινώματα» -όπως αποκαλούσαν οι Νεότουρκοι σύντροφοί του τους Έλληνες και τους Αρμένιους- δεν είχαν κανένα απολύτως ηθικό πρόβλημα να αγοράσουν τα οστά των θυμάτων για «βιομηχανική χρήση». 

 

«Ανθρώπινο» φορτίο 

Το θέμα φαίνεται ότι έγινε γνωστό και προκάλεσε έκπληξη σε κάποιους κύκλους. Η εφημερίδα «New York Times» τον Δεκέμβριο του 1924 και με τίτλο «Μια απίθανη ιστορία από ένα φορτίο με ανθρώπινα οστά» παρουσιάζει την είδηση: «Η Μασσαλία είναι σε αναταραχή από μια ασύλληπτη ιστορία (που οφείλεται) στην άφιξη στο λιμάνι ενός πλοίου που φέρει βρετανική σημαία και ονομάζεται “Ζαν” και μεταφέρει ένα μυστήριο φορτίο 400 τόνων ανθρώπινων οστών για να χρησιμοποιηθούν στις εκεί βιοτεχνίες. 

Λέγεται ότι τα οστά φορτώθηκαν στα Μουδανιά, στη θάλασσα του Μαρμαρά και είναι τα απομεινάρια θυμάτων από τις σφαγές στη Μικρά Ασία. Εν όψει της φήμης που κυκλοφορεί αναμένεται να διαταχθεί έρευνα». 

 

Για το ίδιο θέμα η γαλλική εφημερίδα «Midi» έχει τίτλο τη φράση «Πένθιμο φορτίο» και γράφει: «Συζητιέται πολύ στη Μασσαλία η προσεχής άφιξη του πλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων “Ζαν”, που μεταφέρει για τις βιομηχανίες της Μασσαλίας 400 τόνους ανθρώπινα λείψανα. Αυτά προέρχονται από τα στρατόπεδα της αρμενικής σφαγής στην Τουρκία και τη Μικρά Ασία κυρίως». 

 

Αποσιώπηση… 

Το θέμα αυτό πρέπει να έγινε γνωστό και στην Ελλάδα. Η εφημερίδα «Μακεδονία» ενημερώνει τους αναγνώστες της ότι το πλοίο «Ζαν Μ.» έφτασε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 13 Δεκεμβρίου του 1924. Ομως δεν αναφέρεται το «πένθιμο φορτίο». 

 Πιθανότατα, για λόγους τακτικής οι αντιπρόσωποι του πλοίου να αποσιώπησαν το γεγονός, εφ’ όσον εκείνη την περίοδο η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτη από τους επιζώντες της Γενοκτονίας και είναι πολύ πιθανόν αρκετοί να είχαν χάσει προσφιλή πρόσωπα. Είναι πολύ πιθανόν, επίσης, οι ελληνικές αρχές να το γνώριζαν και να επέλεξαν να σιωπήσουν για να μη δυσαρεστήσουν τους Βρετανούς ιδιοκτήτες του πλοίου και τους Γάλλους αγοραστές. 

 

Παρ’ όλ’ αυτά όμως οι εργάτες στο λιμάνι πληροφορήθηκαν το γεγονός. Ο Χρ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» αναφέρει ότι οι εργάτες στο λιμάνι αντέδρασαν, αλλά οι αρχές τούς εμπόδισαν ύστερα από βρετανική παρέμβαση. Γράφει ότι σε αθηναϊκές εφημερίδες η είδηση δημοσιεύθηκε ως εξής: «Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον “Ζαν” μετέφερε τετρακοσίους τόνους οστών Ελλήνων από τα Μουδανιά. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, ημπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση. Επενέβη όμως ο Αγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους». 

 

Ο Αγγελομάτης συμπληρώνει: «Ήσαν τα οστά Ελλήνων ηρώων… Ήσαν τα οστά των Ελλήνων στρατιωτών που μετά τας ομαδικάς σφαγάς και εξοντώσεις αργοπέθαιναν εις τα στρατόπεδα αιχμαλώτων, από τα οποία το φοβερώτερον ήτο το στρατόπεδο του Ουσάκ». 

 

Βλάσης Αγτζίδης 

pontosnews

https://www.stontoixo.com/2022/06/400.html

Καταγγελίες σε Βάρος τῆς Τουρκίας

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε γιὰ τὴ δράση μέλους τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἔναντι τῆς Τουρκίας. Παραθέτουμε μερικὲς μόνο γραμμές: «Νέο “σὸκ” στὴν Τουρκία ἀπὸ τὴν Γαλλίδα βουλευτίνα τῆς Μασσαλίας Valerie Boyer (Βαλερί Μπουαγιέ), ἡ ὁποία πρόσφατα (2017) εἶχε πρωτοστατήσει στὴν ποινικοποίηση ἀπὸ τὸ Γαλλικὸ Κοινοβούλιο τῆς ἀρμενικῆς γενοκτονίας. (...) Ἡ θαρραλέα βουλευτίνα τοῦ Γαλλικοῦ Κοινοβουλίου χωρὶς κανένα δισταγμὸ κατεδίκασε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν Τουρκία σὰν μιὰ χώρα ποὺ παραβιάζει συστηματικὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἐξόργισε πραγματικὰ τοὺς Τούρκους, ἦταν οἱ δηλώσεις της ὅτι δὲν μπορεῖ μιὰ χώρα ποὺ βαρύνεται γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς ἀρμενικῆς γενοκτονίας ἀλλὰ καὶ τῆς εἰσβολῆς στὴν Κύπρο τὸ 1974, νὰ διεκδικεῖ μιὰ θέση στὴν Εὐρώπη. Γιὰ ὅλα αὐτά, ὅπως τόνισε, θὰ συνεχίσει νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τῆς εἰσδοχῆς τῆς Τουρκίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἐνῶ θὰ συνεχίσει καὶ τὶς προσπάθειές της γιὰ νὰ ἀναγνωριστοῦν τὰ μεγάλα ἐγκλήματα τῆς Τουρκίας στὶς γενοκτονίες τῶν ἀρχῶν τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Ἡ Valerie Boyer ἀποκάλυψε ὅτι γιὰ ὅλο αὐτὸν τὸν ἀγώνα της ἔχει δεχτεῖ καὶ αὐτὴ καὶ ἡ οἰκογένειά της ἀπειλὲς κατὰ τῆς ζωῆς της» («Hellasforce.com» 17-6-2017). Οἱ θαρραλέες καταγγελίες καὶ ὀδυνηρὲς διαπιστώσεις τῆς Γαλλίδας βουλευτοῦ γιὰ τὶς ἀποτρόπαιες γενοκτονίες τοῦ τουρκικοῦ (ὀθωμανικοῦ ἢ κεμαλικοῦ) κράτους ἐνδιαφέρουν ἄμεσα κι ἐμᾶς. Γιατὶ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος – μὲ βάση ἀδιάσειστα ἱστορικὰ στοιχεῖα – συρρικνώθηκε στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα ἐξαιτίας τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων καὶ τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς. Οἱ πληθυσμιακὲς αὐτὲς ἀπώλειες τοῦ Ἑλληνισμοῦ προσεγγίζουν τὸ ἕνα ἑκατομμύριο ψυχές. Συμπερασματικά, οἱ σημερινοὶ πολιτικοὶ ἡγέτες μας πρέπει νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τὴ θαρραλέα στάση τῆς κυρίας Μπουαγιέ, ὥστε νὰ μὴν ὀπισθοχωροῦν στὶς ἰταμὲς καὶ προκλητικὲς ἐνέργειες τῶν αἰωνίως θρασύδειλων γειτόνων μας.ΟΣΩΤΗΡ2160

Ἡ στοργὴ ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὸν κόσμο!

«Μάνα, μητέρα, μαμά… Πατέρας, μπαμπάς: Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, θέλοντας νὰ εἶναι πολιτικὰ ὀρθὸς ἀπέναντι στὴν κοινότητα τῶν ὁμοφυλοφίλων, καταργεῖ τὶς πιὸ ἀγαπημένες καὶ ἀναγνωρίσιμες λέξεις ὅλου τοῦ κόσμου». Μὲ αὐτὸν τὸν σχολιασμὸ προβάλλεται ἀπὸ τὰ διαδικτυακὰ μέσα ἐνημερώσεως («iefimerida.gr» 28-2-2019) ἡ ἀπόφαση τοῦ Γάλλου Προέδρου καὶ τῆς κυβερνήσεώς του νὰ καταθέσει στὴ Βουλὴ τροπολογία, μὲ τὴν ὁποία ἀλλάζουν τὰ οἰκογενειακὰ στοιχεῖα τῶν παιδιῶν. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸ νέο διάταγμα «γιὰ τὴν ἀποφυγὴ διακρίσεων, οἱ σχολικὲς ἐγγραφές, οἱ σχολικοὶ κατάλογοι, οἱ γονικὲς ἐξουσιοδοτήσεις καὶ κάθε ἄλλο ἐπίσημο ἔγγραφο ποὺ ἀφορᾶ στὰ παιδιά, θὰ περιλαμβάνει ἀποκλειστικὰ τὶς λέξεις Γονέας 1 καὶ Γονέας 2», ἀντὶ τοῦ μέχρι σήμερα ἰσχύον­τος «Ὄνομα πατρὸς» καὶ «Ὄνομα μητρός». Μάλιστα ἡ ὑπουργὸς Βαλερὶ Πετί, ἡ ὁποία ἔθεσε τὸ θέμα στὴ Βουλή, ἐξήγησε ὅτι «εἶναι ἀναχρονιστικὴ ἡ διάκριση τῆς οἰκογένειας» μὲ βάση τὸ φύλο τῶν γονέων! Διότι ὅταν ἕνα ζευγάρι ὁμοφυλοφίλων βρεθεῖ μπροστὰ σὲ μιὰ πρὸς συμπλήρωση αἴτηση, ποιὸς ἀπὸ τοὺς δύο, ἄνδρες ἢ γυναῖκες, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ζευγάρι εἶναι ὁ πατέρας καὶ ποιὸς ἡ μητέρα; Τὸ μέτρο αὐτὸ ἔρχεται σὲ συνέχεια τοῦ νόμου τοῦ 2013 γιὰ τὴ νομικὴ ἰσότητα τῶν γάμων ἀνάμεσα σὲ ἑτερόφυλα καὶ ὁμόφυλα ζευγάρια. 

 Πέρα ἀπὸ τὴ γενικότερη σύγχυση ποὺ δημιουργεῖ καὶ ἡ νέα αὐτὴ διαστροφή, χαρακτηριστικὴ τῆς ὁποίας (συγχύσεως) εἶ­ναι καὶ ἡ δήλωση τοῦ προέδρου τῶν ὁμοφύλων γονέων ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ «θὰ προκαλέσει ἀνταγωνισμὸ ἀνάμεσα στοὺς δύο γονεῖς γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι ὁ νούμερο 1 καὶ ποιὸς ὁ νούμερο 2» (τὰ πρόσωπα στὶς μέρες μας μετατρέπονται σὲ νούμερα), πῶς νὰ ἀποσιωπηθεῖ καὶ τὸ μεῖζον: ὅτι δηλαδὴ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο καὶ αὐτῶν τῶν μικρῶν παιδιῶν θὰ ἀπαλειφθοῦν «οἱ πιὸ ἀγαπημένες καὶ ἀναγνωρίσιμες λέξεις ὅλου τοῦ κόσμου: μπαμπὰ – μαμά»! Πῶς τὰ παιδιὰ θὰ ἀποκαλοῦν τοὺς γονεῖς τους αὐτοῦ τοῦ εἴδους; (ποιοὺς γονεῖς; εἶναι αὐτοὶ γονεῖς;) Τί νὰ πεῖ κανεὶς μπροστὰ στὸν νέο αὐτὸ τραγέλαφο; Νὰ κλάψει, νὰ γελάσει, νὰ ὀρ­γισθεῖ; Νὰ χάσει τὰ μυαλά του; Μᾶλλον πρὸς τὰ ἐκεῖ ὁδηγοῦν τὰ πράγματα. Πάν­τως τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι μὲ τὴν κατάργηση τῶν λέξεων «πατέρας» καὶ «μητέρα» ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο τῶν μικρῶν παιδιῶν, ἡ στοργὴ ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὸν κόσμο. Καὶ ποῦ θὰ ὁδηγηθεῖ ἕνας κόσμος χωρὶς στοργή; 

https://www.osotir.

Θάνατος βρέφους στη Γαλλία λόγω σκευάσματος βιταμίνης D

Θάνατος βρέφους στη Γαλλία λόγω σκευάσματος βιταμίνης D

Σε ολόκληρη την χώρα αναστάλθηκαν οι πωλήσεις του συγκεκριμένου σκευάσματος, ενώ για την ώρα τα στελέχη του εργαστηρίου που παρασκευάζεται το σκεύασμα δεν έχουν κάνει άλλες δηλώσεις.
Ο θάνατος ενός νεογέννητου βρέφους στο οποίο είχε χορηγηθεί το σκεύασμα Uvesterol D, που χρησιμοποιείται για την έλλειψη βιταμίνης D, πυροδότησε μια σειρά από εξελίξεις γύρω από αυτό στη Γαλλία.
Η Υπουργός Υγείας της Γαλλίας, Μαρισόλ Τουρέν εξήγησε δημόσια πως είναι ο τρόπος χορήγησης του προϊόντος εγκυμονεί κινδύνους κι όχι η βιταμίνη D, που εμπεριέχεται σε αυτό ενώ έκανε έκκληση προς τους γονείς να σταματήσουν να το χορηγούν στα παιδιά τους.

Η κ. Τουρέν πάντως αλλά διαβεβαίωσε όσους έχουν ήδη χορηγήσει άλλα σκευάσματα για την έλλειψη βιταμίνης D στα βρέφη τους ότι δεν πρέπει να ανησυχούν. Το βρέφος ήταν μόλις δέκα ημερών και πέθανε από καρδιοαναπνευστική ανακοπή μετά από τη χορήγηση μίας δόσης του Uvesterol D. Προηγουμένως είχε εμφανίσει συμπτώματα δύσπνοιας και ασφυξίας.
Μετά από αυτό το τραγικό περιστατικό, σε ολόκληρη την χώρα αναστάλθηκαν οι πωλήσεις του συγκεκριμένου σκευάσματος όπως γνωστοποιήθηκε από τον φορέα ANSM (Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας των Φαρμάκων και των Προϊόντων Υγείας).

«Το συμπέρασμα των ερευνών μας μέχρι στιγμής δείχνει στοιχεία που παραπέμπουν σε πιθανή σχέση του θανάτου (του βρέφους) και της δόσης του Uvesterol D που του χορηγήθηκε», αναφέρει η σχετική ανακοίνωσή του ANSM.

Το εργαστήριο Crinex που παρασκευάζει το Uvesterol D έχει ξεκαθαρίσει ήδη πως το συγκεκριμένο σκεύασμα δεν πωλείται εκτός Γαλλίας αλλά για την ώρα τα στελέχη του εργαστηρίου δεν έχουν κάνει κάποια άλλη δήλωση.

Αυτό που διερευνάτε και που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην όποια εξέλιξη είναι αν συνέτρεχαν άλλοι λόγοι για το θάνατο του βρέφους και αν το γεγονός πως του χορηγήθηκε το συγκεκριμένο σκεύασμα ήταν απλά μια σύμπτωση. Ένα από τα σενάρια που ακούγονται πάντως έντονα είναι ενδέχεται να έχει παίξει μεγάλο ρόλο και ο τρόπος χορήγησής του, που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα πνιγμονής όταν το βρέφος δεν μπορεί να καταπιεί ή «στραβοκαταπίνει» τις σταγόνες που του χορηγούνται.
http://www.itrofi.gr/texnologia

Η Γαλλία απαγορεύει οριστικά πλαστικά πιάτα, ποτήρια και μαχαιροπήρουνα

Στον αντίποδα της απαγόρευσης της Γαλλίας στέκεται η άποψη ότι αυτός ο νόμος αντιτίθεται στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων.

Στη Γαλλία ψηφίστηκε νόμος ο οποίος ορίζει ότι όλα τα πλαστικά ποτήρια, πιάτα και μαχαιροπήρουνα θα κομποστοποιηθούν και στο εξής θα είναι φτιαγμένα από υλικά βιολογικής προέλευσης.

Ο νόμος ο οποίος θα τεθεί σε εφαρμογή το 2020, είναι μέρος του σχεδίου για την Πράσινη Ανάπτυξη, ένα φιλόδοξο πρόγραμμα που στοχεύει να κάνει τη Γαλλία μία χώρα η οποία αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την κλιματική αλλαγή.

Παρ΄ όλο όμως που αρκετές οικολογικές ομάδες χαιρετίζουν την απόφαση της γαλλικής κυβέρνησης υπάρχουν άλλες ομάδες οι οποίες διαφωνούν και υποστηρίζουν ότι καταρρίπτει τη δυνατότητα του κάθε πολίτη ή εμπόρου για την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών.

Για παράδειγμα η οργάνωση Pack2Go Europe η οποία έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες και εκπροσωπεί τους εργοστασιάρχες συσκευασίας δηλώνει ότι θα συνεχίσει να πολεμάει το νέο νόμο της Γαλλίας ελπίζοντας ότι αυτός ο νέος οικολογικός νόμος δεν θα γίνει παράδειγμα και για άλλες χώρες.
http://alexiptoto.com

Η «μεταδοτική» τρομοκρατία που πλήττει μία Ευρώπη σε κρίση

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΜΙΜΗΣΗΣ
Η «μεταδοτική» τρομοκρατία που πλήττει μία Ευρώπη σε κρίση

     Γαλλία και Γερμανία έγιναν στόχος δύο τρομοκρατικών επιθέσεων κάθε μία, τζιχαντιστικής υπογραφής ή εμπνεύσεως, σε διάστημα μικρότερο των 15 ημερών. Ομαδικές δολοφονίες ή στοχευμένες επιχειρήσεις, οι επιθέσεις αυτές είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν, αλλά πραγματοποιούνται σε μία αποδυναμωμένη και εν μέσω υπαρξιακής κρίσης Ευρώπη.

        Οπλισμένοι και ένα φορτηγό, ένα τσεκούρι, μία βόμβα ή ένα μαχαίρι, οι δολοφόνοι της Νίκαιας, του Βύρτσμπουργκ, του Ανσμπαχ και του Σεντ-Ετιέν-ντυ-Ρουβρέ ακολούθησαν κατά γράμμα τις εντολές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, που έχει ζητήσει από τους υποστηρικτές της «να σκοτώσουν απίστους με οποιονδήποτε τρόπο».

        Αυτή η «τρομοκρατία της διπλανής πόρτας», όπως την χαρακτήρισε ο εισαγγελέας του Παρισιού Φρανσουά Μολένς, με την επικίνδυνα αυξανόμενη συχνότητα και με την ποικιλομορφία των δραστών, μπορεί να προκαλέσει μεταδοτικά φαινόμενα, σύμφωνα με τους ειδικούς.

      Πρόσφυγες, Brexit, άνοδος του λαϊκισμού και κρίσεις...ταυτότητας,οικονομικη..ανισοτητα, οικονομικη κατοχη......... η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση και οι επιθέσεις έπληξαν τις δύο χώρες που είναι και οι ευρωπαϊκές κινητήριες δυνάμεις: τη Γερμανία, που δέχθηκε πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία, από το 2015, και τη Γαλλία, χώρα με την μεγαλύτερη μουσουλμανική κοινότητα στην Ευρώπη.

     «Η σημερινή συγκυρία δεν βοηθά. Είναι δυνατόν το αρνητικό κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη να ενισχύσει βίαιες τάσεις εκατοντάδων ανθρώπων», σύμφωνα με την Emily Winterbotham, ερευνήτρια του Royal United Services Institute for Defence and Security Studies (RUSI).

«Πρέπει να παραμείνουμε πολύ επιφυλακτικοί, διότι τα κίνητρα και τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε μίας από τις επιθέσεις είναι πολύ διαφορετικά...ωστόσο φαίνεται ότι υπάρχει μία αυξανόμενη προδιάθεση για τη χρήση βίας, για οποιονδήποτε λόγο».

«Μετάδοση είναι μία ισχυρή λέξη», λέει από την πλευρά του ο Tahir Abbas, ειδικός σε θέματα ριζοσπαστισμού στο RUSI . «Αλλά είναι προφανές ότι βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής», προσθέτει αναφερόμενος στην προσφυγική κρίση, τον σεισμό που προκάλεσε το βρετανικό δημοψήφισμα και η οικονομική κρίση που πλήττει την Ευρώπη. 

Κίνδυνος μίμησης
«Οφείλουμε να σταματήσουμε και να αναλογισθούμε, να αναλύσουμε και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πώς φθάσαμε εδώ», επιμένει από την πλευρά του ο γάλλος ψυχαναλυτής Ρολάν Γκορί. «Οι δημοκρατίες που αποτελούν στόχο του Ισλαμικού Κράτους ενσαρκώνουν τον διαφωτισμό, την ηθική, την ελευθερία, αλλά έχουν επίσης και μία σκοτεινή πλευρά: τη θρησκεία της αγοράς, τον εγωισμό, τον άκρατο ατομικισμό...», επισημαίνει.

Ακόμη και αν ορισμένες επιθέσεις μπορεί να έχουν ιδεολογικά κίνητρα, μπορει να έχουν οργανωθεί από το Ισλαμικό Κράτος, οι ειδικοί ανησυχούν για ένα φαινόμενο μιμητισμού που είναι πιθανόν να προκληθεί.

      Ψυχολόγοι και πολιτικοί επιστήμονες εξετάζουν εδώ και καιρό τη σύνδεση ανάμεσα στην τρομοκρατία, από τη μία πλευρά, και την δημοσιογραφική κάλυψη και τη δημοσιότητα, από την άλλη, υπενθυμίζει ο Dr Michael Jetter, ερευνητής του University of Western Australia , ο οποίος έχει πραγματοποιήσει έρευνες για το θέμα μελετώντας τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στον κόσμο από το 1970, περί τις 60.000.

«Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των ερευνών μου, υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στον μεγάλο βαθμό δημοσιογραφικής κάλυψης και την αύξηση της τρομοκρατίας», λέει.

«Εάν μπει κανείς στη θέση μία τρομοκρατικής οργάνωσης, ο μεγάλος αντίκτυπος στα μέσα ενημέρωσης (η δημοσιότητα) είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκει», λέει.

«Όλη αυτή η προβολή που δίνεται στις επιθέσεις αυτές μπορεί να ενθαρρύνει μιμητές» από άτομα που επαναλαμβάνουν βίαιες πράξεις για τις οποίες δεν σταματά να μιλά όλος ο κόσμος, προειδοποιεί.

       Η συζήτηση αυτή ξεκίνησε ήδη στη Γαλλία, όπου πολλά μέσα ενημέρωσης απέχουν από την δημοσίευση φωτογραφιών των δραστών επιθέσεων ή και των ονομάτων τους, ώστε να αποφεύγουν την ηρωοποίησή τους και να μην πέφτουν στην παγίδα του της προπαγάνδας του Ισλαμικού Κόμματος.

http://policenet.gr/

Όταν οι Γάλλοι σκότωναν Έλληνες για την Αφροδίτη της Μήλου. Πάνω από 200 έπεσαν νεκροί.

Πολλοί από εμάς έχουμε επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, και έχουμε θαυμάσει τον τεράστιο καλλιτεχνικό πλούτο που φυλάσσεται σ΄αυτό το Μουσείο.


Γράφει ο «Επίκουρος»
Ο επισκέπτης μένει έκθαμβος και άφωνος μπροστά σε έργα τέχνης που έχουν δημιουργήσει μεγάλοι καλλιτέχνες απ' όλο τον κόσμο, όπου η αρμονία, το αισθητικό κάλλος, και η τεχνική αρτιότητα αποτυπώνονται στο καμβά, στο μπρούντζο και στο μάρμαρο.
Ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης, που η διεύθυνση του Μουσείου προβάλλει με ιδιαίτερο καμάρι, είναι το μαρμάρινο άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, ένα έργο που δεν έχει με ακρίβεια προσδιοριστεί από ποιον καλλιτέχνης έχει φιλοτεχνηθεί.
Το άγαλμα βρέθηκε το 1820 στη κατεχόμενη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Μήλο.
Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι το άγαλμα πουλήθηκε από τους Τούρκους στους Γάλλους και

 οι Γάλλοι για να το φυγαδεύσουν στο Παρίσι μετά την

αγορά του, το φόρτωσαν σε ένα καράβι. Όταν οι Έλληνες

 της Μήλου πληροφορηθήκαν ότι το άγαλμα θα έφευγε 

από το νησί, ξεσηκώθηκαν για να αποτρέψουν τη φυγή 

του, κι' αυτό, γιατί το θεωρούσαν μέρος του Πολιτισμού

 τους. Τέτοια ήταν η αντίδραση που οι Γάλλοι 

πυροβόλησαν και σκότωσαν μερικούς Έλληνες.

Όταν τελικά το άγαλμα 

φορτώθηκε στο πλοίο, οδηγήθηκε πρώτα στον 

Πειραιά πριν ταξιδέψει 

για τη Γαλλία. Κάποιοι από τους 'Ελληνες της 

Μήλου πήγαν στον Πειραιά για να σταματήσουν 

την αρπαγή του αγάλματος.
Όπως γράφει ο Έλληνας ιστορικός Δημήτρης

 Φωτιάδης στην εξάτομη «Ιστορία της Ελληνικής 

Επανάστασης του 1821»: Στον Πειραιά όταν 

μαθεύτηκε το γεγονός μαζεύτηκαν στην προκυμαία

 πάνω

 από χίλιοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να

 ματαιώσουν την αρπαγή του αγάλματος.

 Τέτοια ήταν η αντίδραση, που συγκρουστήκαν

 με το γαλλικό πλήρωμα του πλοίου και τα τουρκικά στρατεύματα. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. 

Πάνω από 200 Έλληνες πέσανε νεκροί και 

τελικά το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου 

φυγαδεύτηκε στη Γαλλία. (μάλιστα λέγεται

 ότι το ένα χέρι του αγάλματος μέσα στη 

δίνη της συμπλοκής έπεσε στη θάλασσα και χάθηκε).
Αυτοί λοιπόν οι «αμόρφωτοι» Έλληνες ψαράδες 

και αγρότες δώσανε τη μάχη της αξιοπρέπειας 

δίνοντας ακόμα και τη ζωή τους για να 

υπερασπιστούν το Πολιτισμό τους.
Μπορεί να μην ήταν μορφωμένοι, μπορεί να μην 

γνώριζαν από Τέχνη όμως ένιωθαν βαθειά μέσα

 τους ότι το άγαλμα αυτό ήταν μέρος της ιστορίας

 τους, μέρος της Πολιτιστικής τους παρακαταθήκης

 που τους είχαν αφήσει οι πρόγονοι τους.
Αυτή η τραγική ιστορία επιμελώς παρασιωπάται

 για ευνόητους λόγους. Έτσι αν κάποια στιγμή 

επισκεφθείτε το Μουσείο του Λούβρου και 

θαυμάσετε την Αφροδίτη της Μήλου, θυμηθείτε 

ότι και σ΄αυτή την περίπτωση οι κυρίαρχες δυνάμεις

 της εποχής εκείνης άρπαξαν αυτό το θαυμάσιο άγαλμα 

που οι Έλληνες το πότισαν με αίμα.http://proskynitis.blogspot.gr/

ΠΑΡΙΣΣΙΝΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΤΗΣ......ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ !

-- ΤΩΡΑ  ΘΑ  ΛΕΝΕ  ΟΙ  ΓΕΡΜΑΝΟΙ  '' ΟΥΦ , ΕΥΤΧΩΣ  ΠΟΥ  ΕΓΙΝΕ ΤΟ  ΜΑΚΕΛΕΙΟ  ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ   ΚΑΙ   ΗΣΥΧΑΣΑΜΕ   ΑΠΟ  ΤΟΥΣ   ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ '' !
-- ΚΑΗΜΕΝΗ  ΓΑΛΛΙΑ  , ΠΟΤΕ  ΘΑ  ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ  ΟΤΙ  Η  ΓΕΡΜΑΝΙΑ  ΣΟΥ  ΣΚΑΒΕΙ  ΤΟΝ  ΛΑΚΚΟ ?

Ήταν ένα μικρό καράβι» Η τραγική ιστορία πίσω από το παιδικό τραγούδι,"Ήταν ένα μικρό καράβι"

                                               

Η αληθινή ιστορία στην οποία βασίζεται το παιδικό τραγούδι, "Ήταν ένα μικρό καράβι" δεν είναι παιδική, αλλά δυσάρεστη και μακάβρια

 

Το  «Ήταν ένα μικρό καράβι» είναι ένα από τα πιο γνωστά παιδικά τραγούδια που εδώ και δεκάδες χρόνια μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Είναι ένα παιχνιδιάρικο τραγούδι, καθώς στη στροφή: «και τότε ρίξαμε τον κλήρο να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί» τα παιδιά μπορούν στη συνέχεια του να προσθέσουν όποιο όνομα θέλουν, λέγοντας «κι ο κλήρος πέφτει στον/στην…». Το αυθεντικό τραγούδι είναι γαλλικό και έχει τίτλο «il etait un petit navire».Η αληθινή ιστορία στην οποία βασίζεται δεν είναι παιδική, αλλά δυσάρεστη και μακάβρια.

Ποιο ήταν το «μικρό καράβι;»

 

Το καράβι στο οποίο αναφέρεται το τραγουδάκι είναι η γαλλική φρεγάτα Μέδουσα, που ξεκίνησε το ταξίδι του μαζί με άλλα τρία γαλλικά πλοία, τον Ιούνιο του 1816 από τη Γαλλία με προορισμό τη Σενεγάλη.    Μεταξύ των 400 περίπου επιβατών της φρεγάτας, ήταν και ο νέος κυβερνήτης της Σενεγάλης με τη σύζυγό του.   Την ώρα που η νηοπομπή ήταν έτοιμη να ξεκινήσει, ο 53χρονος κυβερνήτης του Μέδουσα, Ντιρουά ντε Σαμερί,  αποφάσισε να χαράξει δική του πορεία, ώστε να φτάσει πρώτος στον προορισμό του.   Ο Ντιρουά ήταν αριστοκράτης και άπειρος ως καπετάνιος.   Όχι μόνο δεν ακολούθησε τους κυβερνήτες των άλλων πλοίων, που ήταν έμπειροι αξιωματικοί,  αλλά βασίστηκε στις συμβουλές ενός απλού επιβάτη, ο οποίος τον έπεισε ότι γνώριζε καλά τις θάλασσες και τους χάρτες της περιοχής.   Όταν το πλοίο προσέγγισε την Αφρική, έπλεε πολύ κοντά στις ακτές, με αποτέλεσμα να προσαράξει σε μια ξέρα.

Αρχικά το πλήρωμα προσπάθησε να απομακρύνει τη Μέδουσα   ώστε να συνεχίσει την πορεία της με ασφάλεια,  αλλά  δεν   τα κατάφερε.   Η εγκατάλειψη του πλοίου ήταν επιτακτική,  αλλά οι σωσίβιες λέμβοι  ανεπαρκείς για να χωρέσουν όλους τους επιβάτες. Έτσι κατασκευάστηκε η   «σχεδία της Μέδουσας» πάνω στην οποία στριμώχτηκαν  περίπου 150 άνθρωποι, οι περισσότεροι  άντρες. Στην αρχή η πρόχειρη κατασκευή που είχαν φτιάξει βιαστικά οι μαραγκοί του πλοίου ήταν δεμένη με τις λέμβους, αλλά αποκόπηκε. Εκ των υστέρων αναφέρθηκε ότι τα σκοινιά είχε κόψει ο ίδιος ο κυβερνήτης του πλοίου, ο οποίος ήταν σε μια από τις βάρκες, αλλά αυτό δεν αποδείχτηκε.

Η σχεδία ήταν παραδομένη στις καιρικές συνθήκες και έπλεε χωρίς προορισμό για 13 ολόκληρες ημέρες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα διαδραματίστηκαν φριχτές σκηνές. Οι ναυαγοί δεν είχαν παρά ελάχιστες προμήθειες που τελείωσαν γρήγορα. Πολλοί από αυτούς δεν άντεξαν και πέθαναν από την πείνα, τη δίψα και τις κακουχίες. Οι υπόλοιποι μέσα στην απελπισία τους και την ανάγκη για επιβίωση αναγκάστηκαν να φάνε ορισμένα πτώματα τα οποία πρώτα ξέραιναν στον ήλιο. Τη σχεδία εντόπισε το πλοίο  «Άργος»  και περισυνέλεξε  ζωντανούς μόνο 15 επιβάτες, από τους οποίους τελικά έζησαν οι 10. Τα περιστατικά κανιβαλισμού που εκτυλίχθηκαν πάνω στη σχεδία έγιναν γνωστά από τις μαρτυρίες των επιζώντων. Η υπόθεση τάραξε τα νερά της γαλλικής κοινωνίας και η νέα «κυβέρνηση» του Λουδοβίκου του ΧVIII (ο Ναπολέων είχε ηττηθεί ένα χρόνο πριν στο Βατερλώ) δέχτηκε σκληρή κριτική. Έτσι ο στίχος «να δούμε ποιος, ποιος, ποιος, θα φαγωθεί» έχεικυριολεκτική και μακάβρια σημασία.

Ο πίνακας του Ζερικώ

Εκτός από παιδικό τραγουδάκι, η ιστορία της Μέδουσας έγινε και πίνακας ζωγραφικής. Ο Γάλλος ζωγράφος Τεοντόρ Ζερικώ εμπνεύστηκε από την τραγωδία και δημιούργησε το πίνακά του τον οποίο ονόμασε «Σχεδία της Μέδουσας». Το πρωτότυπο έργο, που σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε αμέτρητα αντίγραφα και είναι πολύ αναγνωρίσιμο, ήταν πολύ μεγάλο, με διαστάσεις 4,19Χ 7,16 εκατοστά. Ο Ζερικώ μελέτησε σε βάθος την περίπτωση του ναυαγίου και για να έχει ολοκληρωμένη άποψη για τα όσα διαδραματίστηκαν πάνω στη σχεδία, επισκέφτηκε κάποιους από τους επιζώντες στο νοσοκομείο και ζήτησε να δει κάποια από τα πτώματα στο νεκροτομείο. Συναντήθηκε με το διασωθέντα μαραγκό του πλοίου, ο οποίος κατασκεύασε ένα πιστό αντίγραφο της σχεδίας και κλείστηκε 8 ολόκληρους μήνες στο εργαστήριό του για να ολοκληρώσει τον πίνακα.

Ορειχάλκινο άγαλμα του Τεοντόρ Ζερικώ στον τάφο του στο κοιμητήριο Περ Λασαίζ του Παρισιού. Στη βάση του, ανάγλυφο του πίνακα "Η Σχεδία της Μέδουσας"

Ο Ζερικώ πέθανε 5 χρόνια μετά την ολοκλήρωση του έργου και μέχρι τότε η «σχεδία της Μέδουσας» δεν είχε πουληθεί. Αργότερα τον πίνακα αγόρασε η γαλλική κυβέρνηση και έκτοτε αποτελεί ένα από τα διάσημα εκθέματα του μουσείου του Λούβρου.

Β.Μπ.

Το τέρας της Ζεβοντάν (αληθινη ιστορια -γυριστηκε σε ταινια)

Έπεσα τυχαία απάνω του και με συνάρπασε. Έτσι αντιγράφοντας, μεταφράζοντας και ράβοντας είπα να γράψω την ιστορία.

Ήταν εκεί στο 1764 , εικοσιπέντε χρόνια πριν ξεσπάσει η Γαλλική Επανάσταση, όταν ένα μυστηριώδες ζώο που εμφανίστηκε στην περιοχή Ζεβοντάν στην νοτιο-κεντρική Γαλλία, όπου σήμερα βρίσκεται η επαρχία Λοζέρ.
Περιγράφηκε ως ένα λυκόμορφο πλάσμα σε μέγεθος αγελάδας, όμως, μέχρι σήμερα, κανείς δεν μπόρεσε να το ταυτίσει με κάποιο γνωστό είδος.

Επί τρία χρόνια τρομοκράτησε τους κατοίκους των γύρω περιοχών και πάνω από 100 άνθρωποι λέγεται ότι έχασαν την ζωή τους εξαιτίας του.
Το μυστήριο που αφορούσε την φύση αυτού του ζώου, έχει γίνει αφορμή για ένα σωρό θεωρίες συνωμοσίας. Πάντως, στην Ζεβοντάν ο απόηχος του τέρατος κρατά μέχρι σήμερα και οι κάτοικοι μιλούν με τρόμο γι’ αυτό.

Το πρώτο αίμα

Η Ζεβοντάν, όπως και οι γύρω περιοχές, είναι μια ορεινή περιοχή με έντονο ανάγλυφο। Ανάμεσα στους επιβλητικούς ορεινούς όγκους σχηματίζονται οροπέδια με εκτεταμένα βοσκοτόπια και πεδιάδες κατάλληλες για καλλιέργεια। Πυκνά δάση καλύπτουν τις βαθιές χαράδρες και μεγάλα τμήματα των λιβαδιών, δημιουργούν πολλά και απρόσιτα κρησφύγετα, όπου επιβιώνει μεγάλη ποικιλία άγριας πανίδας। Ένα επιβλητικό τοπίο ,δηλαδή, που και αλαφροΐσκιωτος να μην είσαι , σκιάζεσαι.

Εκεί λοιπόν το καλοκαίρι του 1764 έγινε η πρώτη επίθεση εναντίον μιας βοσκοπούλας στην περιοχή Langogne. Η νεαρή γυναίκα ήταν από τα λίγα θύματα του κτήνους που κατάφερε να επιβιώσει. Αρχικά την υπερασπίστηκαν τα σκυλιά της, δίνοντάς της χρόνο να καταφύγει ανάμεσα στα βόδια της. Αυτά με τη σειρά τους, κράτησαν μακριά το τέρας με τα κέρατά τους, μέχρι που αυτό εγκατέλειψε την προσπάθεια. Η κοπέλα έφτασε τελικά στο χωριό σώα καιδιηγήθηκε στους έκπληκτους χωρικούς το συμβάν. Σύμφωνα με την περιγραφή της, της επιτέθηκε ένα ζώο που έμοιαζε με λύκο αλλά ήταν πολύ μεγαλύτερο. Είχε κεφάλι και λαιμό πιο πλατιά από του λύκου και οι κυνόδοντες του εξείχαν από τις πλευρές των σαγονιών του. Μια μαύρη λωρίδα διέτρεχε την ράχη του, ενώ η ουρά του ήταν εξαιρετικά μεγάλη και κατέληγε σε μια πλούσια φούντα. Οι γρατσουνιές που έφερε σε όλο το σώμα της η κοπέλα, καθώς και το σκισμένο φουστάνι της έπεισε τους συγχωριανούς της για την αλήθεια των λόγων της.