Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταφη νεκρων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταφη νεκρων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29 Απριλίου, 2016

Δείτε τι παθαίνει το σώμα μας μετά θάνατον (vid)

Το  βιντεακι που ακολουθει μας δειχνει καθαρα οτι η    φυσικη  καταληξη για το λειψανο του νεκρου ειναι η γη , το θαψιμο  δηλαδη , γιατι ετσι με το θαψιμο,  γινεται χρησιμο το σωμα  στην διατηρηση του κυκλου της ζωης . ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ !
Όποιες κι αν είναι οι θρησκευτικές σας πεποιθήσεις, κατά βάθος οι περισσότεροι συμφωνείτε ότι το σώμα που αφήνουμε πίσω μας όταν αναχωρούμε από το μάταιο τούτο κόσμο είναι απλώς ένας σωρός από σάρκα και οστά. Τι συμβαίνει όμως σε αυτά τα απομεινάρια;
Όταν αναλαμβάνει η φύση το σώμα μας υποβάλλεται στην τυπική διαδικασία της αποσύνθεσης που μπορεί να διαρκέσει από δύο εβδομάδες έως δύο χρόνια.
Κείμενα αφήγηση: Mark Fischetti
Παραγωγή, σύνταξη, animation: Eric R. Olson
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ  

08 Απριλίου, 2016

ΝΕΑ Αρχαιολογική ανακάλυψη ΣΕΙΣΜΟΣ για τους Σκοπιανούς και την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ...

ΔΕΝ  ΘΑ  ΚΟΥΡΑΣΘΩ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΦΩ ΣΕ ΚΑΘΕ  ΕΥΚΑΙΡΙΑ , ΤΑ  ΣΠΛΑΓΧΝΑ  ΤΗΣ  ΓΗΣ  ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ  Η ΤΑΦΗ  ΤΩΝ  ΝΕΚΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟ  ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ! Η  ΚΑΥΣΗ  ΤΩΝ  ΝΕΚΡΩΝ  ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΠΑΡΑΚΜΗΣ , ΕΝΑ ΥΛΙΣΤΙΚΟ-ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ  ΚΑΤΑΛΟΙΠΟ!
 
   
Σε συγχρηματοδοτούμενο έργο αποχέτευσης του Δήμου Καστοριάς και σε υποέργο του με αντικείμενο την επίβλεψη των εκσκαφών από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων οφείλεται ο
εντοπισμός και ακολούθως η πραγματοποίηση σωστικής ανασκαφικής έρευνας σε τρία αρχαία νεκροταφεία διαφορετικών ιστορικών περιόδων, στη νότια παρόχθια ζώνη της Λίμνης Ορεστίδος, στην περιοχή Κρεπενής της κοινότητας Μαυροχωρίου.
Τα αποτελέσματα της ανασκαφικής αυτής έρευνας ανακοινώθηκαν την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016, στο πλαίσιο της 29ης Συνάντησης για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, που πραγματοποιήθηκε 3-5 Μαρτίου 2016 στην Αίθουσα Τελετών της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.

Την ανακοίνωση αυτή με τίτλο «Η Μνήμη της Αθανασίας. Παραλίμνιες νεκροπόλεις από τους πρώιμους ιστορικούς έως τους ελληνιστικούς χρόνους στην Κρεπενή Καστοριάς» υπέγραφαν η Δρ Γεωργία Στρατούλη, Προϊσταμένη του Τμήματος Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων και Μουσείων της ΕΦΑ Καστοριάς, και οι αρχαιολόγοι συνεργάτες της στην Κρεπενή, Νατάσα Κυριατζή και Ιωάννης Πετσάλνικος. Στην ανασκαφική ομάδα συμμετείχαν, επίσης, τοπογράφοι μηχανικοί, συντηρητές και ειδικευμένοι εργατοτεχνίτες.

Στο περιορισμένο πλάτος του χάνδακα τοποθέτησης του αποχετευτικού αγωγού και σε δύσκολες αμμώδεις επιχώσεις, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε ταφές τριών νεκροπόλεων, ισάριθμων και άγνωστων προς το παρόν οικιστικών συνόλων της περιοχής. Στοιχεία της οργάνωσης του χώρου των νεκροπόλεων, η κατάσταση διατήρησης των οστών και τα κτερίσματα των ταφών είναι αποκαλυπτικά διαφορετικών εθίμων ταφής και κοινωνικής οργάνωσης.
Η παλαιότερη νεκρόπολη, με έκταση περί τα 1,6 στρέμματα, χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (8ος και 7ος αι. π.Χ.). Περιλαμβάνει μονές ταφές, ενηλίκων και των δύο φύλων, καθώς και παιδιών, τοποθετημένων σε ύπτια στάση και με ενιαίο προσανατολισμό, συνήθως σε απλούς λάκκους, και σπάνια σε κιβωτιόσχημους. Η διάταξη των τάφων ήταν παράλληλη και ιδιαίτερα πυκνή, αλλά και επάλληλη. Τους νεκρούς συνόδευαν λίγα κτερίσματα, συγκεκριμένα χάλκινα κοσμήματα, όπως οκτώσχημες πόρπες, περόνες, ενώτια και δακτυλίδια, και πήλινα αγγεία, χειροποίητα ή/και τροχήλατα, άβαφα ή/και με γραπτή αμαυρόχρωμη διακόσμηση. Οι ταφικές πρακτικές αυτής της νεκρόπολης προδίδουν κοινωνικό μόρφωμα χαμηλής διαστρωμάτωσης και με σεβασμό στις συλλογικές ταυτότητες.

Κτερίσματα από ελληνιστική ταφή τέλους του 4ου αι. π.Χ.

Η δεύτερη νεκρόπολη απέχει περί τα 250 μ. από την προηγούμενη. Εκτεινόταν σε διπλάσια επιφάνεια από εκείνη (3 στρέμματα;) και χρονολογείται στο β΄ μισό του 6ου αι. π.Χ. (υστερο-αρχαϊκοί χρόνοι). Ερευνήθηκαν δέκα τάφοι, όλοι λακκοειδείς, με τους νεκρούς σε ύπτια στάση. Η εκτεταμένη και αραιή διάταξη των τάφων στο χώρο, και επιπλέον μία τουλάχιστον συγκέντρωση τάφων με όμοιες ταφικές πρακτικές σε περιοχή μικρής έκτασης υποδεικνύουν ότι η αρχαϊκή νεκρόπολη της Κρεπενής ήταν πιθανότατα οργανωμένη σε συστάδες τάφων βάσει συγγενικών δεσμών, κοινωνικής θέσης των νεκρών ή άλλων κριτηρίων. Η ερευνημένη συστάδα τάφων περιλάμβανε τουλάχιστον τρεις ταφές, εκ των οποίων οι δύο πρέπει –βάσει των κτερισμάτων τους– να ανήκαν σε γυναίκες. Και οι τρεις αυτές ταφές ήταν πλούσια κτερισμένες με πολλά χάλκινα κοσμήματα, όπως πολλές σειρές από ψέλλια (βραχιόλια) στα άνω ή και στα κάτω άκρα (μία από τις “χάλκινες αριστοκράτισσες” έφερε 72 ψέλλια!), πόρπες, περόνες, ενώτια και δαχτυλίδια. Επιπλέον, φορούσαν περιδέραια με χάντρες από γυαλί και ήλεκτρο. Μέσα στον τάφο τις συνόδευαν ένα ή δύο αγγεία, ενώ περισσότερα πήλινα ή και άλλα σκεύη για αποθήκευση, σερβίρισμα και κατανάλωση υγρών (π.χ. υδρίες, οινοχόες, σκύφοι-κοτύλες) και επιπλέον σκεύη με αλοιφές, έλαια και αρώματα για τη φροντίδα του σώματος (π.χ. γυάλινα πολύχρωμα αλάβαστρα/μυροδοχεία και εξάλειπτρα) απέθεταν οι οικείοι τους σε πατούρα πάνω από τον τάφο, ίσως σε επιμνημόσυνη τελετή. Οι πλούσιες αυτές γυναικείες ταφές υπαινίσσονται με σαφήνεια την ύπαρξη πλέον ισχυρής κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Ερευνήθηκαν, επίσης, μία ή δύο ανδρικές ταφές, με χαρακτηριστικό κτέρισμα φύλου την παρουσία σιδερένιας αιχμής δόρατος.

Οκτώσχημη πόρπη από τάφο του 8ου-7ου αι.

Δύο αιώνες αργότερα, στον όψιμο 4ο αι. π.Χ. (πρώιμοι ελληνιστικοί χρόνοι), σε τμήμα της έκτασης του αρχαϊκού νεκροταφείου, και χωρίς να προκληθεί διαταραχή στις ταφές της αριστοκρατικής τουλάχιστον τάξης, δημιουργήθηκε μια νεότερη νεκρόπολη. Τα έθιμα ταφής, δηλαδή η διαχείριση των νεκρών, όπως και η ποιότητα και ποσότητα των κτερισμάτων τους, που αποτέθηκαν πρωτογενώς, ή και αργότερα, σε τελετές μνημόσυνου, αντανακλούν μια κοινωνία σε οικονομική άνθηση. Οι ελληνιστικοί τάφοι χαρακτηρίζονται από τη διαμόρφωση χαμηλών τύμβων (“τηλεφανή μνήματα”) πάνω από τα συνήθως ορθογώνια ή ελλειψοειδή ορύγματα απόθεσης της σορού και την ξύλινη κάλυψή τους, με τη συσσώρευση αμμώδους επίχωσης και την επένδυσή της με αργούς λίθους. Όλοι οι νεκροί, άντρες και γυναίκες, ήταν κτερισμένοι και ενταφιάζονταν σε ύπτια στάση, αλλά με διαφορετικό προσανατολισμό: οι γυναίκες με το κεφάλι στα ανατολικά και οι άνδρες στα δυτικά. Στα κτερίσματα που είχαν αποτεθεί σε γυναικείες ταφές συγκαταλέγονται κοσμήματα, όπως περίτεχνα ενώτια από χρυσό και χαλκό, ασημένιες και χάλκινες τοξωτές πόρπες, χάλκινες περόνες, αλλά και πήλινα σκεύη αποθήκευσης, προσφοράς και κατανάλωσης υγρών. Χαρώνειοι οβολοί συνόδευαν και τα δύο φύλα. Σκεύη συμποσίου, όπως πήλινοι και χάλκινοι κάνθαροι, καθώς και άλλα πολύ ενδιαφέροντα και σπάνια πήλινα αγγεία, που μιμούνται μετάλλινα σκεύη (π.χ. καδίσκος με ανάγλυφη κεφαλή), αποτελούσαν κτερίσματα ανδρικών ταφών μαζί με σιδερένιες αιχμές δοράτων και στλεγγίδες.

Όπως ανέφερε η κα Στρατούλη, επείγει η συνέχιση της συντήρησης των πολυπληθών κινητών ευρημάτων από τις σωστικές ανασκαφές του 2015 στην Κρεπενή. Επιπλέον, επιτακτική είναι η αναγκαιότητα εύρεσης χρηματοδότησης για την άμεση συνέχιση και ολοκλήρωση της ανασκαφικής έρευνας στις μοναδικές έως σήμερα νεκροπόλεις των αρχαϊκών και ελληνιστικών χρόνων στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας. Ελπίζει, επίσης, στην πολύπλευρη υποστήριξη της πολιτείας στην πρωτότυπη και επιτόπια ανάδειξη και αξιοποίηση τμήματος των αρχαίων νεκροπόλεων της Κρεπενής.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο είναι του Γιώργου Βλάχου, της Νατάσας Κυριατζή, του Ιωάννη Πετσάλνικου και της Γεωργίας Στρατούλη. Την επεξεργασία των φωτογραφιών έχει κάνει ο Tάσος Μπεκιάρης.

Πηγή: archaeology&arts

http://amfipolinews.blogspot.gr 

27 Μαρτίου, 2016

ΘΕΟΠΕΤΡΑ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ 130.000 ΕΤΩΝ !

Η ΘΕΟΠΕΤΡΑ ΜΑΣ  ΦΩΝΑΖΕΙ  ΟΤΙ  Η ΤΑΦΗ  ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΙΣΧΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 145000 ΠΧ !
Στην Καλαμπάκα εντοπίζεται ένα από τα σπουδαιότερα, από αρχαιολογικής άποψης, σπήλαια της Ευρώπης. Η Θεόπετρα είναι ένα φαινόμενο. Είναι η μόνη προϊστορική θέση του ελλαδικού χώρου με τόσο μεγάλη ακολουθία ανθρωπογενών επιχώσεων, που περιλαμβάνουν τη Μέση και την Ανώτερη Παλαιολιθική, τη Μεσολιθική και τη Νεολιθική εποχή.

Από τα πλέον συγκλονιστικά ευρήματα είναι τα αποτυπώματα ανθρώπινων ποδιών που χρονολογούνται 130.000 ετών και είναι εξαιρετικά σπάνια σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι τα δεύτερα σε αρχαιότητα στην Ευρώπη μετά εκείνα της Terra Amata της Γαλλίας (380.000 ετών).

Οι πατημασιές προέρχονται από αριστερό πόδι κι όχι ένα μόνο, ενώ αντιστοιχούν σε σημερινά παιδιά 7-8 ετών, αν κι αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, καθώς τα ιζήματα του σπηλαίου έχουν υποστεί συρρίκνωση.

Μέσα στο σπήλαιο έχουν επίσης εντοπιστεί έξι ταφές, οι περισσότερες από τις οποίες είναι της μεσολιθικής περιόδου, αν και η παλαιότερη χρονολογείται στην Ανώτερη
Παλαιολιθική, στα 14.500 π.Χ. Στα πολύτιμα ευρήματα συγκαταλέγονται και εκατοντάδες εργαλεία από πυριτόλιθο, χαλαζία και άλλες πρώτες ύλες.

Η τεχνολογία τους δείχνει πως ο άνθρωπος κατασκεύαζε το καθένα με ειδικές κινήσεις για να πετύχει συγκεκριμένο σχήμα και λεπτότητα. Στη Θεόπετρα έχει βρεθεί επίσης μια μεγάλη ποικιλία καρπών, που είναι άγριοι στην Παλαιολιθική και εξημερωμένοι στη Νεολιθική εποχή, γεγονός που υποδεικνύει πως η πρακτική της γεωργίας δεν ήρθε από την Ανατολή, αλλά αναπτύχθηκε επιτόπου. Ειδικές αναλύσεις αποκάλυψαν, μάλιστα, πως στο θεσσαλικό σπήλαιο υπάρχει πανάρχαια τέφρα από ηφαίστεια της Ιταλίας.

Το σπήλαιο ανασκάπτεται μεθοδικά από το 1987, με επικεφαλής την προϊστάμενη της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Νότιας Ελλάδας, κ. Νίνα Αποστολίκα – Κυπαρίσση. Οπως η ίδια μας εκμυστηρεύεται, το μεγάλο στοίχημα της Θεόπετρας είναι να αποκαλύψει τη χρονική στιγμή κατά την οποία ο σημερινός Homo Sapiens sapiens (Χόμο Σάπιενς) διαδέχτηκε τον Ηomo Sapiens neanderthalensis (Χόμο Νεάντερταλ) στην Ελλάδα...

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

του Μιχαλη  Ανδρεαδελλη