Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγιοι λακωνιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγιοι λακωνιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Μαρτίου, 2016

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΑΝΕΜΟ ΛΙΜΑΝΙ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΜΑΣ.

Ο ‘’Εσπερινός της Συγγνώμης’’ στον Ι.Ν Οσίου Νίκωνος Σπάρτης

15/03/2016
001 
Με τον καθιερωμένο πρώτο Κατανυκτικό Εσπερινό, που καλείται και «Εσπερινός της Συγγνώμης», ξεκίνησε το απόγευμα της Κυριακής 13 Μαρτίου 2016 για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Στη Σπάρτη ο ‘’Εσπερινός της Συγγνώμης’’ τελέσθηκε στον Ι.Ν Οσίου Νίκωνος χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. Ευσταθίου. Κατά τη διάρκεια του Εσπερινού συμπροσευχήθηκαν αρκετοί κληρικοί και πλήθος πιστών.
Ο σεπτός Ποιμενάρχης μας στο κήρυγμά του, με χαρακτηριστική γλαφυρότητα, μίλησε για τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο οποίος μέσω της ενσάρκωσης και της θυσίας Του φώτισε τον δρόμο της μετάνοιας και της Ουράνιας Βασιλείας στους ανθρώπους. Ο Σεβασμιώτατος επισήμανε ότι στην ταραγμένη εποχή μας ο Χριστός συνεχίζει να αποτελεί το απάνεμο λιμάνι, την ελπίδα και το στήριγμά μας. Ολοκληρώνοντας ευχήθηκε η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή να αποτελέσει για όλους τους Χριστιανούς εφαλτήριο ψυχικής και πνευματικής αναγέννησης.
Μετά το πέρας της Ακολουθίας ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ευστάθιος ζήτησε πρώτος συγγνώμη για τα όποια λάθη ή παραλείψεις του, ενώ παρείχε και τη δική του συγγνώμη σε κάθε συνάνθρωπο. Εν συνεχεία, ως είθισται, κληρικοί και πιστοί έδωσαν τον ασπασμό της συγγνώμης.
009 012 016 022 024 025 029 038 044 059 063 061

16 Οκτωβρίου, 2015

Ο νεομάρτυρας και παιδομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας



Βιογραφία
Ο νεομάρτυρας και παιδομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας γεννήθηκε το 1805 μ.Χ. στο χωριό Τουρκολέκα Αρκαδίας. Η οικογένεια του διακρινόταν για την ευλάβεια τον Θεό, για την αγάπη προς την πατρίδα και για τον ηρωισμό της. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος-Τουρκολέκας, ονομαστός αγωνιστής της περιοχής Λεονταρίου και μητέρα του, η αδελφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Σοφία. Μεταξύ των τεσσάρων του αδελφών διακρινόταν ο γνωστός οπλαρχηγός Νικήτας, γνωστός ως Νικηταράς (ο τουρκοφάγος) και ο διδάσκαλος της πολεμικής τακτικής ευπαίδευτος λοχαγός Νικόλαος.

Το 1816 μ.Χ. ο Ιωάννης, 11 χρονών τότε, μαζί με τον πατέρα του και τον Αναγνώστη, γιό του αγωνιστή του Πάρνωνα Ζαχαριά , ενώ ταξίδευαν για τα Κύθηρα, λόγω θαλασσοταραχής βρέθηκαν στη Νεάπολη της Λακωνίας. Ο Αγάς της περιοχής Χουσεΐν, με δόλο τους συνέλαβε και τους έστειλε στην ανωτέρα Τουρκική αρχή της Μονεμβασίας. Εκεί οι συλληφθέντες φυλακίστηκαν στο κάστρο της.

Στη συνέχεια ο άρχοντας της Μονεμβασίας ζήτησε οδηγίες από τον Βοεβόδα του Μυστρά, ο οποίος διέταξε να αποκεφαλιστούν και οι τρεις φυλακισμένοι. Πρώτα αποκεφαλίστηκαν ο Αναγνώστης και ο πατέρας του Αγίου.

Για την ομολογία, το μαρτυρικό τέλος και το θαυμαστό σημείο, που έδωσε ο Θεός, μετά τον αποκεφαλισμό του παιδομάρτυρα, γράφει, σχετικά ο αδελφός του Αγίου, ο Νικηταράς: «Στον αδελφό μου πρότειναν ν’ αλλάξει την πίστη του. Του δείχνουν τον σκοτωμένο πατέρα του και του λέγουν κάθησε να σε κάνουμε Τούρκο. Τότε το παιδί κάνει το σταυρό του και τους απαντά: θα πάω κι εγώ εκεί που πάει ο πατέρας μου. Του ξαναλέγουν· γίνε Τούρκος. Το παιδί όμως ξανακάνει το σταυρό του. Έγινε από το αίμα του σταυρός. Πήραν τα κεφάλια τους στην Τριπολιτσά».

Η σφαγή και των τριών έγινε στις 16 Όκτωβρίου 1816 μ.Χ., έξω από τον Ιερό Ναό του «Ελκομένου Χριστού» στην πάλαια Μονεμβασία. Εκεί, στο δάπεδο της αυλής του Ναού, το αίμα του παιδομάρτυρα και νεομάρτυρα Ιωάννη, σχημάτισε Σταυρό και έτσι αποκαλύφθηκε η ένδοξη είσοδος του Αγίου στη Βασιλεία του Θεού και η ένταξή του στη χορεία των Μαρτύρων.

Οι κεφαλές, του νεομάρτυρα Ιωάννη, του πατέρα του και του Αναγνώστου εστάλησαν στον Πασά της Τριπόλεως, τα δε σώματα τους ετάφησαν στην Μονεμβασία, και μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστος ο τόπος της ταφής και των κεφαλών και των σωμάτων τους.

Το σημείο του Σταυρού, το οποίο στο δάπεδο της αυλής του Ναού σχημάτισε το μαρτυρικό και αγνό αίμα του Αγίου Ιωάννη, έγινε πηγή συριγμού των υποδούλων χριστιανών Ελλήνων και τόπος ιερού προσκυνήματος των πιστών.

Ναός του Αγίου υπάρχει στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε.




27 Σεπτεμβρίου, 2015

Εκκλησία χωρίς Αγίους........ δεν είναι Εκκλησία !

Το μεγαλύτερο πνευματικό κεφάλαιο της Εκκλησίας και ο μεγάλος, ασύληπτος και ασύλητος πλούτος της, είναι οι Άγιοι. Αυτό αποδεικνύει, ότι δεν είναι απλώς η κιβωτός σωτηρίας ψυχών, αυτών δηλαδή των ψυχών που απλώς σώζονται διαφεύγοντας την αιώνια κόλαση, αλλά και αυτών που δοξάζονται στη βασιλεία του Θεού και προ της τελικής κρίσεως, προ της Δευτέρας Παρουσίας όσο θα υπάρχει και στρατευομένη Εκκλησία.

25 Ιουλίου, 2015

Η ΜΑΚΡΙΝΗ ΚΑΙ ΛΑΜΠΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΟΥ ΤΑΥΓΕΤΟΥ .

Λακωνία, με το πρώτο συνθετικό, λας, να σημαίνει λίθο και το δεύτερο –κωνία,να δείχνει το κωνικό, πυραμιδοειδές σχήμα στην κορφή. Λακωνία, η χώρα του κωνικού λίθου, ιερή τοποθεσία του Ήλιου και πύλη κοσμική για το φως. Καθόλου παράξενο που σαν και σήμερα, κάθε χρόνο, η λατρεία αναζωπυρώνεται στο ίδιο σημείο.
Στην Πελοπόννησο, στο πιο ψηλό σημείο του πανέμορφου βουνού που το όνομά του έδωσε η Ταϋγέτη, μια από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, η φυσική πυραμίδα στα 2.407 μέτρα υψόμετρο ακόμα λατρεύει το θεϊκό.

Παλαιότερα στη μορφή του φωτοδότη Δία ή/και Απόλλωνα, σήμερα στο όνομα του προφήτη Ηλία, του Ήλιου που κατά πανάρχαιη παράδοση έχει το ναό του πάντα στις ψηλότερες κορφές, σε φυσικές ή τεχνητές πυραμίδες που αναπαριστούν το τεράστιο σύμβολο της φωτιάς και των ηλιακών ακτίνων, το τέλειο σχήμα του πυρός.

08 Ιουνίου, 2015

Εορτασμός Πολιούχου Μυστρά Οσίου Γρηγορίου του Μυστριώτη


08/06/2015

Την Κυριακή 7 Ιουνίου 2015 ο τέως Δήμος Μυστρά εόρτασε με εκκλησιαστική λαμπρότητα τον Πολιούχο του Όσιο Γρηγόριο το Μυστριώτη. Στον νεόδμητο πρώτο Ιερό ναό του Οσίου στο Μυστρά, τελέσθηκε αρχικά η Ακολουθία του Όρθρου χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. Ευσταθίου, ο οποίος στη συνέχεια προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας. Ο σεπτός Ποιμενάρχης μας, με τον πάντα μεστό και μελίρρυτο λόγο του, μίλησε επίκαιρα αναφερόμενος στον βίο του Αγίου κάνοντας παράλληλα αναφορές στη σύγχρονη ζωή.

Στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν, μεταξύ άλλων, η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Λακωνίας κ. Αδαμαντία Τζανετέα, ο Αντιδήμαρχος Δ. Σπάρτης κ. Δημήτριος Αποστολάκος, ο τέως Δήμαρχος Δ. Σπάρτης και νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Σταύρος Αργειτάκος, Δημοτικοί και Τοπικοί Σύμβουλοι καθώς και εκπρόσωποι της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λακωνίας και του Στρατού.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας δόθηκε δεξίωση στο προαύλιο του ναού με γλυκίσματα και χυμούς για τους πολυάριθμους προσκυνητές.
6 7 2 3 5 4 
Λιγα  Λογια για  τον  Βιο  του  Αγιου
Ο Όσιος Γρηγόριος, ήταν γόνος επίσημης οικογένειας χριστιανών της περιοχής του σημερινού Μυστρά και έζησε κατά τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Από μικρός διδάχθηκε τα ιερά γράμματα και επέδειξε ζήλο για τη μοναχική ζωή.

Σε ηλικία 16 ετών, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αποσυρθεί σε μοναστήρι, χωρίς όμως να του το επιτρέψουν οι γονείς του. Αργότερα, ακολούθησε μια ομάδα μοναχών – επισκεπτών του Μυστρά, με σκοπό να προσκυνήσει μαζί τους, τους Αγίους Τόπους. Απρόβλεπτοι όμως λόγοι, τους οδήγησαν στη Ρώμη. Εκεί ο νεαρός Γρηγόριος γίνεται μοναχός, σε κάποια Ιερά Μονή της περιοχής.

Αργότερα αναχωρεί για τους Αγίους Τόπους, και στη συνέχεια φθάνει στη Νίκαια της Μικράς Ασίας και από εκεί μεταβαίνει στη Θράκη, Μακεδονία για να εγκατασταθεί τελικά στην Εύβοια. Η παρουσία του γεμάτου από τη Θεία Χάρη Γρηγορίου στη μικρή πόλη του Ωρεού, ξεσηκώνει παλλαϊκό συναγερμό. Ο Ιερός Ναός που έμενε, κατακλυζόταν καθημερινά από πλήθη πιστών, που πήγαιναν στον Όσιο για να ακούσουν το κήρυγμά του και τις βαθυστόχαστες συμβουλές του.

Πολύ γρήγορα όμως, για να αποφύγει την τιμή που του έκαναν οι άνθρωποι και για να βρει την πολυπόθητη ησυχία, φεύγει από τον Ωρεό και εγκαθίσταται σε ένα πολύ μικρό νησάκι, τη νήσο Στρογγυλή, το οποίο ανήκει στο συγκρότημα των Λιχαδονήσων στο Βορειοδυτικό άκρο της Ευβοίας. Δεν άργησε όμως το νέο αυτό κρησφύγετο του Οσίου Γρηγορίου να γίνει γνωστό και να προστρέχουν σ’ αυτόν πλήθη πλουσίων και φτωχών, Ιερείς και Αρχιερείς και Μοναχοί, για να διδαχθούν απ’ αυτόν την οδό της μετανοίας και ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμά του.

Ο Όσιος Γρηγόριος, ο «εκ Μυστρά καταγόμενος», αφού διέπρεψε σε όλους τους τομείς της αρετής, και έγινε πλήρης ημερών, μετέστη προς την ουράνια μακαριότητα, συναντώντας τον Πατέρα και Πλάστη του.

Η μνήμη του τιμάται από την Εκκλησία μας κάθε χρόνο την Κυριακή των Αγίων Πάντων.

Σήμερα, στη βορειοανατολική ακτή της Στρογγυλής υπάρχουν τα ερείπια του ησυχαστηρίου του Οσίου Γρηγορίου. Στο κτιριακό συγκρότημα διακρίνονται σήμερα ο Ναός της Παναγίας, ο τάφος του Οσίου Γρηγορίου, τα κελιά, η είσοδος, τα πελώρια τείχη και αλλά προσκτίσματα. Γύρω από τα ερείπια του ησυχαστηρίου υπάρχει πλήθος θραυσμάτων κεράμων, ογκόλιθοι και πολλοί πωρόλιθοι από τα κτίρια του ησυχαστηρίου. Το μνημείο χρήζει ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος.

Ο Όσιος Γρηγόριος είναι ο Πολιούχος της ιστορικής έδρας του Δήμου Σπάρτης και στον Μυστρά υπάρχει νεόδμητος Ιερός Ναός αφιερωμένος σε αυτόν.


Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Λακεδαίμονος γόνον τοῦ Μυστρᾶ τὸ ἐκβλάστημα, νήσου Στρογυλῆς τῆς ἀοίκου, πολιστὴν γενναιότατον, Ὠρεῶν Εὐβοίας φωτιστήν, καὶ πλείστων μοναχῶν τὸν ποδηγόν, τὸν Ὅσιον Γρηγόριον εὐσεβῶς, τιμήσωμεν κραυγάζοντες· δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον
Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον.
Χαλινώσας Ὅσιε, τῆς σῆς σαρκὸς τὰς ὀρέξεις, ὡς ἀστὴρ ἐξέλαμψας, ἐν ἀοικήτῳ Στρογγυλῇ, καταλαμπρύνας τὰ τάγματα, τῶν μοναζόντων, Γρηγόριε πάντιμε.

05 Ιουνίου, 2015

Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο επισκέφθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 4 Ιουνίου, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ευστάθιος.



Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο επισκέφθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 4 Ιουνίου, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ευστάθιος, με τον οποίο συνδέονται με μακροχρόνιους πνευματικούς δεσμούς, καθ’ όσον ο Σεβασμιώτατος χρημάτισε καθηγητής του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας στην Καλαμάτα.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη μας για τη φιλοξενία και την άψογη διοργάνωση της θρησκευτικής τελετής στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Καστροπολιτεία του Μυστρά την 29η Μαΐου, ημέρα τιμής και μνήμης της αποφράδας ημέρας της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης και της ηρωικής θυσίας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και των υπερασπιστών της Βασιλίδας των Πόλεων.
Παράλληλα εξέφρασε τη συγκίνηση και την μεγάλη τιμή που ένιωσε να εκπροσωπεί την Ελληνική Πολιτεία σ’ έναν ιερό τόπο για ένα τόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός για τον Ελληνισμό.
Στη συνέχεια ο κ. Παυλόπουλος γνωστοποίησε στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας την πρόθεσή του, από την ερχόμενη χρονιά, αφενός ο εορτασμός των Παλαιολογείων, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, να τεθεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας λαμβάνοντας πανελλαδικό χαρακτήρα, αφετέρου να καθιερωθεί η παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ο σεπτός Ποιμενάρχης μας ευχαρίστησε τον κ. Παυλόπουλο για την εξαιρετικά τιμητική πρωτοβουλία του, να προσδώσει το κύρος που αρμόζει στον εορτασμό των Παλαιολογείων και έθεσε τις υπηρεσίες της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης στη διάθεση της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
Από τη συνάντηση, όμως, προέκυψε κι άλλο ένα ευχάριστο για τον τόπο μας γεγονός, αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχθηκε την πρόσκληση του Σεβασμιωτάτου, να τιμήσει με την παρουσία του τον φετινό εορτασμό του Πολιούχου της Σπάρτης Οσίου Νίκωνος του «Μετανοείτε» στις 26 Νοεμβρίου.


07 Μαΐου, 2015

Ο Άγιος Πέτρος Αρχιεπίσκοπος Άργους και Ναυπλίου





Ο Άγιος Πέτρος κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη και γεννήθηκε περί τα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ. Οι γονείς του διακρίνονταν όχι μόνο κατά τον επίγειο πλούτο τους, αλλά και στην ευσέβεια και στη φιλανθρωπία. Τα ονόματά τους δεν είναι γνωστά. Γνωρίζουμε μόνο ότι σε ατμόσφαιρα αρετής και σωφροσύνης, αγάπης και ελεημοσύνης, ευλάβειας και ευσέβειας, εξέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου τα πέντε τέκνα τους: Παύλο, Διονύσιο, Πέτρο, Πλάτωνα και την θυγατέρα τους.
Γονείς και τέκνα με ένθεο ζήλο επιλέγουν την άσκηση της μοναχικής ζωής και αποσύρονται σε μονή. Εκεί ο Πέτρος, από νεαρή ηλικία, απερίσπαστος από κοσμικές ή άλλες φροντίδες, αφοσιώνεται με όλες του τις δυνάμεις στην άσκηση και τον αγώνα της αρετής. Αναδεικνύεται ο αυστηρός ασκητής της ερήμου, κοσμούμενος με τις αρετές της ταπεινοφροσύνης, της σωφροσύνης, της φιλαλήθειας, της συμπάθειας, της φιλανθρωπίας, της υπομονής, της εγκράτειας, της προσευχής. Μελετά την Αγία Γραφή και τους Πατέρες, αλλά και τη θυραθεν σοφία, την αρχαία ελληνική γραμματολογία, έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Φώτιο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Αφού έμαθε τις αρετές του Αγίου Πέτρου, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικόλαος ο Μυστικός, άνδρας προικισμένος με σοφία, ικανότητα, διορατικότητα και αποφασιστικότητα, επιθυμούσε διακαώς να αναβιβάσει τον Άγιο στο αξίωμα της αρχιεροσύνης και τον κάλεσε προκειμένου να πληρώσει τη χηρεύουσα Μητρόπολη Κορίνθου. Ο Άγιος Πέτρος διστάζει να ανταλλάξει την αγαπητή του ειρηνική ζωή με την τύρβη του κόσμου. Με μετριοφροσύνη αποποιείται την τιμή, ευχαριστεί και αρνείται. Ο Πατριάρχης τότε στρέφεται προς τον αδελφό του Αγίου, Παύλο (τιμάται 27 Μαρτίου), τον οποίο καθιστά Μητροπολίτη Κορίνθου. Αλλά και δεν παύει να προσπαθεί να πείσει τον Πέτρο να αποδεχθεί την αρχιεροσύνη. Ένεκα τούτο και για να μην πικραίνει τον Πατριάρχη, ο Άγιος αποφασίζει να κατέλθει στην Κόρινθο, τον θρόνο της οποίας κοσμούσε ο αδελφός του Παύλος, για να εφησυχάσει κοντά του.
Όταν χήρεψε η Επισκοπή Άργους, η οποία εξαρτιόταν από την Μητρόπολη Κορίνθου, Αργείοι και Ναυπλιείς απευθύνονται προς τον Επίσκοπο Παύλο ζητώντας επίμονα ως Επίσκοπο της περιοχής τους τον Άγιο Πέτρο. Ο Άγιος κάμπτεται και αποδέχεται τη θέση του Επισκόπου Άργους.
Ως Επίσκοπος αναδεικνύεται τύπος των πιστών σε όλα. Δίδασκε αδιάλειπτα με τα λόγια και τα έργα, στήριζε τους κλονιζόμενους, έτρεφε τους πεινώντες, θεράπευε τους πάσχοντες, εξαγόραζε αιχμαλώτους των Σαρακηνών. Όλοι φωτίζονται από το φως της αλήθειας και το άγιο παράδειγμά του. Ο Δωρεοδότης Θεός επιβραβεύει τις αρετές του Αγίου και απαντά στις δεήσεις υπέρ του ποιμνίου του, χαρίζοντας πλούσιες τις ευλογίες Του. Χάρη στην επέμβαση και τις προσευχές του Αγίου, επιτελούνται θαύματα. Ως άλλος προφήτης Ηλίας τρέφει σε καιρό λιμού τους κατοίκους της περιοχής με λίγο αλεύρι. Λυτρώνει με την επίμονη προσευχή του νεαρή αιχμάλωτη των Σαρακηνών. Θεραπεύει γυναίκα δαιμονισμένη.
Ακόμη ο Άγιος, πολυμαθής και σοφός, είναι ο παιδευτικός και ευφράδης διδάσκαλος. Τούτο μαρτυρούν οι διασωθέντες επτά λόγοι του.
Επί τρεις ημέρες η γλυκιά φωνή του Αγίου Πέτρου νουθετεί από το κρεβάτι τα τέκνα του και τα ευλογεί. Με την προσευχή και το σημείο του Σταυρού κοιμήθηκε με ειρήνη περί το 925 μ.Χ. Το πρόσωπό του φαινόταν ως να ζούσε και να κοιμόταν, φωτισμένο με φως. Ιερείς και πλήθος λαού, με συγκίνηση και ευλάβεια, ενταφιάζουν το ιερό λείψανο στην αριστερή πλευρά του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα τίμια λείψανά του γίνονται πρόξενα πολλών θαυμάτων. Όμως, στις 21 Ιανουαρίου του 1421 μ.Χ., ο Λατίνος Επίσκοπος Σιγουντονάνης άρπαξε το ιερό σκήνωμα, για να το μεταφέρει στη Ρώμη.

05 Μαΐου, 2015

Η κοίμηση ενός άγνωστου αγίου. «Επιθυμίαν έχω αναλύσαι» – Νικολάου Μητροπ.Μεσογαίας

.....Προσκύνησαν όλοι οι παρόντες με ευλάβεια και γεύτηκαν μαζί με τη χάρι του σταυρού και την ευλογία του ταπεινού Κυρίλλου μοναχού. Προηγουμένως κανείς μας δεν αντελήφθη καμία ευωδία. Τώρα όλοι μας ανεξαιρέτως. Και μάλιστα έντονη. Έδειξε ο Θεός την ευαρέσκειά του. Ο άνθρωπος αναπαύθηκε με όλη τη σημασία της λέξεως.
«Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι και το μνημόσυνον αυτών εις γενεάν και γενεάν».



Άνθρωπος πολύ πονεμένος, αλλά και ασυνήθιστα γλυκύς και ευτυχισμένος. «Η πάντα νουν υπερέχουσα ειρήνη» ιδίωμά του. Ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Μικρό παιδί, στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού, όταν μπροστά στα μάτια του πήραν τη μητέρα και την αδελφή του οι αντάρτες και σε λίγο άκουσε τους πυροβολισμούς. Δεν τους ξαναείδε, αλλά και δεν λησμόνησε ποτέ ούτε την εικόνα του χωρισμού ούτε τις εκφράσεις του προσώπου τους ούτε τα ως τότε γεγονότα της κοινής ζωής τους. Αιτία το μίσος του πατέρα τους, που και αυτός εξαφανίστηκε. Αυτός τις κατήγγειλε. Η παιδική ψυχή του μια πληγή χαίνουσα.

04 Απριλίου, 2015

‘’Ἡ φλοῦδα καὶ ἡ ψῖχα’’ από το βιβλίο του Σεβ. Μητροπολίτη κ. Ευσταθίου ‘’ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ’’

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ 2

Κάθε πρᾶγμα ἐπάνω στὴ γῆ ἔχει βάθος καὶ ἐπιφάνεια. Κάθε ζωντανὸς ὀργανισμὸς ἔχει φλούδα καὶ ψῖχα, ἐνῶ κάθε ἄνθρωπος ἔχει σῶμα καὶ ψυχή.
Kαὶ ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου μας, ποὺ πάντα ἔχουμε στὴ μνήμη μας καὶ σὰν σύμβολο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς θυσίας και συνεχῶς τὸν βλέπουμε στὴ ζωή μας, ἔχει φλοῦδα καὶ ψῖχα, ἐπιφάνεια καὶ βάθος.
Ἡ φλοῦδα εἶναι ἡ ἱστορία του καὶ ἡ ψῖχα εἶναι τὰ διδάγματά του, πού μᾱς προσφέρει, ὅταν ἐμεῖς μὲ πνεῦμα μαθητείας τὸν προσεγγίζουμε. Ἂς προσπαθήσουμε νὰ ἰδοῦμε καὶ τὰ δυό.
Ὁ θεόπτης Μωυσῆς, ποὺ ταύτισε τὸν ἑαυτό του μὲ τοὺς Ἑβραίους, μὲ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ τοὺς ὁδηγεῖ στὴ γῆ τῆς ἐπαγγελίας. Ὕστερα ἀπὸ πολλὲς περιπέτειες κατὰ τὴν πορεία, κάποτε φθάνουν κοντὰ στὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα. Ἡ δυσκολία νὰ τὴ διαβοῦν εἶναι ἀνυπέρβλητη καὶ τὸ σπουδαιότερο, ὁ στρατὸς τοῦ Φαραὼ ἔρχεται ἀπὸ κοντὰ, γιὰ νὰ συλλάβει ὅλο τὸ λαὸ καὶ νὰ τὸν γυρίσει πίσω στὴν Αἴγυπτο.
Μπροστὰ σ’ αὐτὴ τὴ δοκιμασία ὁ Μωυσῆς καταφεύγει στὸ Θεό. Προσεύχεται συνεχῶς καὶ ὄχι μόνο θερμὰ, ἀλλὰ καὶ ἐπιτακτικὰ παρακαλεῖ γιὰ τὸ λαό. Καὶ ὁ Θεὸς δίδει ἐντολὴ νὰ κτυπήσει μὲ τὸ ραβδὶ του τὴ θάλασσα σταυρωτά. Καὶ τότε ἡ θάλασσα χωρίζεται στὰ δυό, φαίνεται ὁ βυθός της καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὁ λαὸς «ἀβρόχοις ποσί» διαπερνᾱ ἀπέναντι. Ὅταν ὅλος ὁ λαὸς βγαίνει ἀπὸ τὴ θάλασσα, ξανακτυπᾱ ὁ Μωυσῆς μὲ τὸ ραβδὶ του τὰ νερὰ καὶ ἐκεῖνα ἐπανέρχονται στὴν προηγούμενη θέση τους, ἐνῶ πνίγουν τὰ στρατεύματα τοῦ Φαραὼ, ποὺ ἐν τῶ μεταξὺ εἶχαν καὶ αὐτὰ ὁρμήσει στὴ χωρισμένη θάλασσα μέχρι τὴ στιγμὴ ἐκείνη.
Ἄλλοτε πάλι, πολεμώντας ἕνα λαὸ ποὺ συνάντησαν στὸ δρόμο καὶ στάθηκε ἐμπόδιο στὴν πορεία των Ισραηλιτών, παίρνει ἐντολὴ ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ ὑψώσει τὰ χέρια του σὲ θέση ἐκτάσεως, ὥστε μὲ τὸ κατακόρυφο σῶμα του νὰ σχηματίζεται σταυρός. Ὃσο εὑρίσκεται σ’ αὐτὴ τὴ στάση, ἡ νίκη εἶναι μὲ τὸ μέρος τῶν Ἰσραηλιτῶν. ‘Όταν κατεβάζει τὰ χέρια του ἀπὸ τὴν κούραση, ἡ νίκη περνάει στοὺς Ἀμαλικίτες, γὶ αὐτὸ δυὸ ἄνδρες ἐνάρετοι, ὁ ‘Ὢρ καὶ ὁ Ἀαρών, τοῦ ὑποβαστάζουν τὰ χέρια, μέχρις ὅτου ὁλοκληρώνεται ἡ πολεμικὴ ἐπιχείρηση ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
Αὐτὰ τὰ δυὸ περιστατικὰ, μεταξὺ ἄλλων πολλῶν, σκιωδῶς προεικονίζουν τοῦ Κυρίου μας τὸ Σταυρὸ καὶ προκηρύσσουν τὴν μεγάλη δύναμή του. Καὶ τότε μὲν ἐκεῖνοι δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐννοήσουν τὴ σημασία τοῦ σταυροῦ, ἀφοῦ δὲν εἶχε ἔλθει τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου νὰ ἰδοῦν τὰ πράγματα μὲ τὴν πραγματική τους διάσταση.
stayros1Ἐπειδὴ μάλιστα ὁ σταυρὸς ἦταν καταραμένο σχῆμα, ἀφοῦ σ’ αὐτὸ ἐπάνω σταύρωναν τοὺς δούλους καὶ τοὺς κακούργους, ἐνῶ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς καταδικασμένους λιθοβολοῦσαν καὶ οἱ Ρωμαῖοι ἀποκεφάλιζαν, δὲν ἔδιναν πνευματικὸ νόημα στὸ σχῆμα του.
Στὴ νέα ἐποχὴ τῆς Χάριτος, δηλαδὴ μετὰ Χριστὸν, οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ μὲ εὐλάβεια γονάτιζαν μπροστὰ στὸ τίμιο ξύλο καὶ προσεύχονταν. Καθημερινά οἱ προσκυνητὲς ἦταν πολυάριθμοι. Ἀπὸ φθόνο οἱ Ἑβραῖοι πῆραν κρυφὰ τοὺς Σταυροὺς καὶ τοὺς πέταξαν σ’ ἕνα σπήλαιο ποὺ ἦταν πολὺ πλησίον του Παναγίου Τάφου, ὅπου ἔριχναν καὶ τὰ πτώματα τῶν κακούργων καὶ τὸ μέρος τοῦ Γολγοθᾱ μετέτρεψαν σὲ σκουπιδότοπο.
Ἐκεῖ ἔμεινε ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου μας ἀπὸ τὸ 37 μέχρι τό 320 μ.Χ.
Ὁ αὐτοκράτωρ μάλιστα Ἀνδριανὸς, γιὰ νὰ σβήσει κάθε ἴχνος καὶ σημάδι, ἔχτισε σὲ ἐκεῖνο τὸν τόπο τὸ Ναὸ τῆς Ἀφροδίτης καὶ τοποθέτησε ἐκεῖ ἕνα ἐντυπωσιακὸ ἄγαλμα τῆς Θεᾶς.
Τὸ 320 ἡ ἁγία Ἑλένη μὲ πολύτιμους συνεργάτες καὶ πιστοὺς ἐργάτες εὑρῆκε, κατὰ τρόπο θαυμαστὸ, καὶ ἀνέσυρε τοὺς τρεῖς σταυρούς. Δὲ δυσκολεύθηκε νὰ ξεχωρίσει τὸ Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας, γιατί τὴν ἴδια μέρα τοποθετήθηκαν μὲ τὴ σειρὰ ὁ καθένας ἐπάνω σὲ νεκρὸ καὶ μόνον, ὅταν ἀκούμπησε ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου τὸ σῶμα τοῦ νεκροῦ, ἐκεῖνος ἀναστήθηκε. Ἔτσι, στὶς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 320, ὑψώθηκε στὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως ἐπὶ Πατριάρχου Μακαρίου.
Αὐτὴ περίπου, ἁπλὰ και περιληπτικὰ εἶναι ἡ φλοῦδα τοῦ Σταυροῦ, δηλαδὴ ἡ ἱστορία του. Ποιὰ, ὅμως, εἶναι ἡ ψῖχα του;
Ὅλες οἱ ἀρετὲς συναντῶνται, ἐπάνω στὸ Σταυρό. Κάθε εἶδος ἀρετῆς. Ἡ ἀγάπη πρῶτα, ἀρετή πρωτόγνωρη καὶ πρωτάκουστη. Εἶχε ὁ κόσμος ἀκούσει γιὰ ἀγάπη φίλου πρὸς φίλο ποὺ εἶχε φθάσει μέχρι θυσία. Εἶχε πληροφορηθεῖ καὶ βίωνε τὴν ἀγάπη τοῦ πατέρα καὶ τῆς μάνας γιὰ τὸ παιδί, τοῦ στρατιώτη γιὰ τὸν ἀξιωματικό, τοῦ εὐεργετημένου γιὰ τὸν εὐεργέτη. Ὅμως ἀγάπη γιὰ τὸ ἀντίθετο δὲν εἶχε ἀκουστεῖ πουθενά. Ἐδῶ ἔχουμε ἀγάπη μέχρι σταυρικῆς θυσίας τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τοῦ Παναγίου γιὰ τὸν ἁμαρτωλό, τοῦ Κυρίου μας γιὰ τοὺς ἐχθρούς του. Κάθε ἄνθρωπος, ὅταν ἁμαρτάνει, γίνεται ἐχθρός του Θεοῦ καὶ ὅμως Ἐκεῖνος, γιὰ ἕναν τέτοιο ἐχθρὸ, πρόσφερε τὴ θυσία τοῦ ἑαυτοῦ του.
Στὸ Σταυρὸ ἐπάνω συναντᾶται καὶ ἡ ταπείνωση «ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ Σταυροῦ» σημειώνει γεμάτος ἔκπληξη ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.
Καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ἔχει παρουσία στὸ Σταυρὸ, ἀφοῦ ὅπως, ἐπίσης, ὁ πρῶτος μετὰ τὸν Ἓνα Ἀπόστολος Παῦλος σημειώνει: «Ἐγένετο ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ».
Ἐμεῖς πῶς ὠφελούμαστε ἀπὸ τὴ φλοῦδα καὶ τὴν ψῖχα τοῦ Σταυροῦ;
Ἀδελφέ μου, ἂν δὲν ἔχεις διάθεση ν’ ἀκούσεις σύγχρονα λόγια ἀνθρώπινα, ποὺ καὶ αὐτὰ στὴν ἀποκαλυπτικὴ ἐποχή μας τὴ γεμάτη ἐκπτώσεις δὲν ἔχουν τὴν ἁρμόζουσα βαρύτητα, ἄκουσε καὶ πρόσεξε τὰ λόγια του Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ μὲ τὴ γλυκειά του γλῶσσα τότε διετύπωσε καὶ κάποιος μαθητής του, μὲ τὴ χρυσὴ γραφίδα του ἀπαθανάτισε γιὰ τὴν ψυχική μας ὠφέλεια.
«Ἂν εἶσαι Κυβερνήτης, βλέπε τὸ Σταυρὸ, γιὰ νὰ διδαχθεῖς ὅτι, χάριν τοῦ λαοῦ σου, καὶ τὴ ζωή σου ἀκόμη χρεωστεῖς νὰ θυσιάσεις.
Ἂν εἶσαι κυβερνώμενος, βλέπε τὸ Σταυρὸ, γιὰ νὰ σπουδάσεις τὸ σεβασμὸ πρὸς τοὺς ἄρχοντές σου, ὡς ὁ Σωτὴρ σεβάσθηκε τὸ θέλημα τοῦ Πατρός του.
Ἂν εἶσαι πλούσιος, βλέπε τὸ Σταυρὸ γιὰ νὰ μάθεις ἀπὸ τὸ γεγυμνωμένο αὐτὸν τὴν περιφρόνηση πρὸς τὰ ἐγκόσμια ἀγαθά.
Ἂν εἶσαι πτωχὸς, βλέπε τὸ Σταυρό, γιὰ νὰ εὕρεις φίλο καὶ παρήγορο καὶ συναθλητὴ Ἐκεῖνον ὁ ὁποῑος δὲν ἔχει «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ».
Ἂν εἶσαι σοφὸς, βλέπε τὸ Σταυρὸ καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ λύσεις ὅλα τὰ συνέχοντά σε μεγάλα προβλήματα.
Ἂν εἶσαι ἀπαίδευτος, βλέπε τὸ Σταυρὸ καὶ θὰ γίνεις σοφότερος τοῦ Πλάτωνος καὶ τοῦ Ἀριστοτέλους.
Ἂν εἶσαι οἰκογενειάρχης, βλέπε τὸ Σταυρὸ, γιὰ ν’ ἀντιληφθεῖς τήν ἀπροσπέλαστη ἀγάπη Πατρός.
Ἂν εἶσαι τέκνο, βλέπε τὸ Σταυρὸ γιὰ νὰ διδαχθεῖς τὴν κατ’ ἐξοχὴν ὑπακοή.
Ἂν εἶσαι δίκαιος, βλέπε τὸ Σταυρὸ γιὰ νὰ συγκρατηθεῖς στοὺς πειρασμοὺς τοῦ κόσμου.
Ἂν εἶσαι ἁμαρτωλός, ὢ τότε πρὸ πάντων μὴ ἀποσπᾱς ἀπὸ τὸ Σταυρὸ τὰ ὄμματά σου, γιατί αὐτὸς θὰ σὲ χειραγωγήσει νὰ ἐπιστρέψεις πρὸς τὸν πατέρα σου καὶ ν’ ἀνεύρεις, ὡς πρόβατο ἀπολωλὸς καὶ πάλιν τὴν εὐθεῖα.
Ἐν τούτῳ νίκα τὴ σάρκα, τὸν κόσμο, τὸ διάβολο, τὰ πάθη, τίς ἡδονές, τίς θλίψεις, τὴν ἀκηδεία, τὴ χαύνωση καὶ βάδιζε ὑπόπτερος πρὸς τὴ νίκη».

08 Μαρτίου, 2015

Λαμπρός εορτασμός των Λακώνων Αγίων

048http://www.immspartis.gr/wp-content/uploads/2015/03/0041.jpg



033

052

038

043

044

Την κυριώνυμη ημέρα της εορτής τελέσθηκαν η Ακολουθία του Όρθρου, η αρτοκλασία και στη συνέχεια Αρχιερατικό Συλλείτουργο με τη συμμετοχή των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ξάνθης και Περιθεωρίου κ.κ. Παντελεήμονος και Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου. Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου αναφέρθηκε στους Λάκωνες Αγίους, που κοσμούν την Ορθοδοξία, τονίζοντας ότι αποτελούν σημείο αναφοράς για το πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας, αφού μέσω αυτών αντλείται πίστη και δύναμη. Ο κ. Παντελεήμων ολοκληρώνοντας ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιο για την ευγενική πρόσκληση, που του έδωσε την ευκαιρία, εκτός απ’ το να συμπροσευχηθεί, να επισκεφθεί για άλλη μια φορά τον τόπο που αγάπησε και στον οποίο δέχθηκε τους δύο πρώτους βαθμούς της Ιεροσύνης. Από την πλευρά του ο σεπτός Ποιμενάρχης μας κ.κ. Ευστάθιος ευχαρίστησε κλήρο και λαό για τη συμμετοχή του στον εορτασμό, ιδιαιτέρως δε τον Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου, που είναι καύχημα και αδελφός της ιστορικής Ιεράς Μονής των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, της Ελλαδικής Εκκλησίας αλλά και της Μητροπόλεως την οποία ποιμαίνει. Ολοκληρώνοντας ευχήθηκε σε όλους τους Λάκωνες να έχουν την ευλογία και την προστασία των τοπικών Αγίων.
Το Σάββατο το απόγευμα τελέσθηκε Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη κ.κ. Ευσταθίου και με την συμμετοχή πλειάδας κληρικών από την Ιερά Μητρόπολή μας. Το θείο λόγο κήρυξε ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης και εφημέριος του Ι.Ν Αγίου Σπυρίδωνος Σπάρτης π. Σεραφείμ Κοσμάς, ο οποίος αναφέρθηκε στην Αγιότητα και πώς αυτή μπορεί να κατακτηθεί στην εποχή μας.
Στον Αρχιερατικό Εσπερινό συμμετείχαν ο Βουλευτής Λακωνίας και τέως Υφυπουργός κ. Αθανάσιος Δαβάκης, η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Λακωνίας κ. Αδαμαντία Τζανετέα, ο Δήμαρχος Δ. Σπάρτης κ. Ευάγγελος Βαλιώτης, ο Διοικητής της Στρατιωτικής Φρουράς Λακωνίας Ταξίαρχος κ. Δημήτριος Μακρής και ο νέος Αστυνομικός Διευθυντής Λακωνίας κ. Γεώργιος Μαρουδάς.
Ολοκληρώνοντας να σημειώσουμε ότι στην χορεία των Λακώνων Αγίων, ανήκουν οι:
- Άγιος Πέτρος, Επίσκοπος Μονεμβασίας (Β΄ Κυρ. Νηστειών)
- Άγιος Θεοφάνης, Επίσκοπος Μονεμβασίας (Β΄ Κυρ. Νηστειών)
- Οσία Μάρθα Μονεμβασίας (5 Μαΐου)
- Άγιος Παύλος, Επίσκοπος Μονεμβασίας (Β΄ Κυρ. Νηστειών)
- Άγιος Ρωμανός επί την σκλέπαν (Β΄ Κυρ. Νηστειών)
- Άγιος Φώτιος Μονεμβασίας, Επίσκοπος Κιέβου (27 Μαΐου & 2 Ιουλίου)
- Άγιος Ρωμανός ὁ νεομάρτυς εκ Δημηνίτσης (6 Ιανουάριου)
- Άγιος Γαλακτίων εξ Ἀναβρυτής (Β΄ Κυρ. Νηστειών)
- Άγιος Νεόφυτος ὁ νεομάρτυς, Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας (Β΄ Κυρ. Νηστειών)

21 Ιανουαρίου, 2015

Η ιδιαίτερη (μοναδική;) ΑΦΘΑΡΣΙΑ του ί. Λειψάνου του Ρώσου Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ (1448—1533)

Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ 
              Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα!
            Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).
Καί αυτά έπειτα από... 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)!
       Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».
         Όταν επέστρεψε στο Σβίρ, αξιώθηκε να ιδεί οφθαλμοφανώς τρεις όμοιους Αγγέλους, την Αγία Τριάδα, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ! Εκτισε τη Μονή Του με Ι. Ναό της Αγίας Τριάδος, καθώς και Ι. Ναό της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, έπειτα από εμφάνιση Της σε Αυτόν. Υπηρετούσε τους πολλούς Μοναχούς, που είχαν συγκεντρωθή, με πολλή ταπείνωση και πρίν κοιμηθή, αφού τους υποσχέθηκε ότι θα τους προστατεύει στις πνευματικές και σωματικές ανάγκες τους, πρόσθεσε:
«Να δέσετε το αμαρτωλό σώμα μου από τα πόδια με σχοινί, να το ρίψετε επάνω στα βρύα(=μούσκλα) και να το τσαλαπατήσετε με τα πόδια σας»!
Τόσο ήταν ταπεινός, για να υψωθή από τον Ύψιστο, που λέγει: «Όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» (Ματθ. 23, 12. Ανάλογο περιστατικό αναφέρεται ατό Βίο του Αγιορείτου Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλήτου, 8η Ιουλίου).
            Το ιερο  λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για... πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη..
Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφή στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».