Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παναγια πορταιτισσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παναγια πορταιτισσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16 Αυγούστου, 2020

Η Πληγωμένη Πορταΐτισσα

                                       
Θρονιασμένη στο παρεκκλήσι που κτίσθηκε γι’ Αυτήν, κοντά στην πύλη της μεγάλης μονής των Ιβήρων του Αγίου Όρους η τεράστια (1,37Χ0,94 μ.) εικόνα της Παναγίας είναι η Πορταΐτισσα, η άγρυπνη θυρωρός του μοναστηριού και του Αγίου Όρους, δέκα αιώνες τώρα και, όπως υποσχέθηκε, για πάντα! 
 Η ιστορία Της, καθώς τη διασώζει η παράδοση, εντυπωσιακή: Στη Νίκαια της Μικράς Ασίας Αρχές του 9ου μ.Χ. αιώνα. Ήταν τα χρόνια που η δεινή μανία της εικονομαχίας κυνήγησε και έδιωξε από εκκλησιές και από σπίτια τις άγιες εικόνες και γέμισε με νέα ονόματα τα μαρτυρολόγια της Εκκλησίας μας. 

 Στη Νίκαια της Μικράς Ασίας μια μικρή οικογένεια, μάνα και μοναχογιός, φύλαγαν και τιμούσαν κρυφά σε δικό τους ναό την εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου. Την ανακάλυψαν εικονομάχοι στρατιώτες και απειλούσαν να την καταστρέψουν. Τους υποσχέθηκε χρήματα η χήρα μάνα και πήρε προθεσμία μιας μέρας για να τους την παραδώσει. Προσευχήθηκαν για τελευταία φορά στην εικόνα τους οι δυό προσκυνητές της. Και ύστερα με απαντοχή την έριξαν στη θάλασσα. 
 –Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ μπορείς να διασώσεις και μας και την εικόνα σου! 
 Ταξίδι στα κύματα Και είδαν έκπληκτοι την εικόνα τους όρθια πάνω στα κύματα να κατευθύνεται προς τα δυτικά. Ο κίνδυνος να πληρώσουν με τη ζωή τους την πράξη τους ήταν μεγάλος.Η μάνα συμβούλεψε τον γιο της: 
 –Εσύ, παιδί μου, να φύγεις. Η δική μου ζωή έτσι κι αλλιώς τελειώνει. 
 Έφυγε ο νέος. Κατευθύνθηκε στη Θεσσαλονίκη κι απ’ εκεί ο δρόμος και ο πόθος τον έφεραν στο Άγιο Όρος μοναχό, εκεί όπου αργότερα ιδρύθηκε η μονή των Ιβήρων. 
Την περιγραφή, την ιστορία της εικόνας τους, το θαυμαστό της ταξίδι, τη λαχτάρα του να την ξαναβρεί τη διηγήθηκε στους συμμοναστές του κι εκείνοι την παρέδωσαν στους επόμενους… Πέρασαν 170 χρόνια και η εικόνα δεν είχε φανεί πουθενά. 

 Ήρθα να γίνω φρουρός σας! 

 1004 μ.Χ., βράδυ. Ένα παράξενο θέαμα αντίκριζαν για μέρες οι Ιβηρίτες μοναχοί. Μια πύρινη στήλη έφθανε από τη θάλασσα στον ουρανό. Κατέβηκαν στην ακροθαλασσιά και διαπίστωσαν πως μια εικόνα ήταν στη βάση της πύρινης στήλης. Επεχείρησαν να την προσεγγίσουν και να τη βγάλουν, μα εκείνη απομακρυνόταν. Έχαναν έναν θησαυρό! Έκαναν δέηση να τους τον χαρίσει ο Κύριος! Η Κυρία των Αγγέλων καθοδήγησε τον ασκητή Γαβριήλ και κείνος περπάτησε πάνω στα κύματα σαν σε ξηρά, παρέλαβε εκστατικός την εικόνα και όλοι μαζί την έφεραν και την τοποθέτησαν τιμητικά στο ιερό βήμα του Καθολικού, του κεντρικού δηλαδή ναού του μοναστηριού. Εκεί Της έπρεπε! Όμως, το άλλο πρωί η εικόνα… έλειπε! Την έκλεψαν; Ποιοι; Και πώς; Συναγερμός στο μοναστήρι. Έρευνα! Όχι, δεν χάθηκε η εικόνα! Διάλεξε άλλον τόπο να σταθεί: Πάνω από την πύλη του μοναστηριού. Την επανέφεραν στο Καθολικό, μα και πάλι το άλλο και το άλλο πρωί την βρήκαν στην είσοδο της μονής τους. Προβληματίζονται, ώσπου πάλι στον ασκητή Γαβριήλ η Κυρία Θεοτόκος φανερώνει την απόφασή Της: 
 –Ήρθα στο μοναστήρι σας, όχι για να με φυλάξετε, αλλά για να γίνω φύλακας και φρουρός σας! 
 Κατάλαβαν οι ευλαβικοί μοναχοί. Έκτισαν εκεί, στα αριστερά της πύλης του μοναστηριού τους, παρεκκλήσι και εκεί απόθεσαν την ιερή εικόνα και εκεί βρίσκεται μέχρι σήμερα, Πορταΐτισσα και Φρουρός τους. 
 Κάθε Δεκαπενταύγουστο πλήθη προσκυνητών την συνοδεύουν μαζί μέ τούς Ιβηρίτες μοναχούς από το παρεκκλήσι στο καθολικό, για να τελεσθεί εκεί ο εσπερινός και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Και την Λαμπροτρίτη –γιορτή για την ανεύρεσή της– μετά τον Όρθρο λιτανεύεται με τιμή στα κτήματα και τα παρεκκλήσια του μοναστηριού∙και στο Κάθισμα και το Αγίασμα, στον χώρο της παραλίας, όπου την πρωτοτοποθέτησε ο άγιος Γαβριήλ ο ασκητής, τελείται η Θεία Λειτουργία. 

 Ο άγιος Βάρβαρος 

 Δικό της είναι και το άλλο θαύμα: Κατά τον 14ο αιώνα ο Άραβας αρχιπειρατής Ραχάι έβαλε στόχο τη μονή των Ιβήρων. Έστειλε πειρατές να τη λεηλατήσουν, μα γύρισαν άπρακτοι. 
 –Μια γυναίκα μάς εμπόδισε, του είπαν. 
 –Η φαντασία σας είναι, είπε θυμωμένος, και όρμησε αυτός στο μοναστήρι. Βρέθηκε μπροστά στην Πορταΐτισσα. Έβγαλε το ξίφος του και τη χτύπησε με μανία στο πρόσωπο. Αίμα ανάβλυσε από την πληγή και τον περιέλουσε. Συγκλονίστηκε ο βάρβαρος. Η παράδοση τον θέλει να μένει στο μοναστήρι, να βαφτίζεται και να γίνεται μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός. Αυτός όμως προτιμούσε να τον ονομάζουν Βάρβαρο. Έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του ασκητικά και αγιασμένα μπροστά στην εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου, της Πορταΐτισσας, στο Πρόσωπο της οποίας μέχρι σήμερα διακρίνεται η πληγή και το ξεραμένο αίμα. Είναι ο άγιος Βάρβαρος, που απεικονίζεται με στολή πειρατού σε τοιχογραφία σε ναΰδριο της Μονής. Ας είναι η Παναγία μας για πάντα Πορταΐτισσα και της Πατρίδας μας! 
 π. 
Βασικές πηγές: www.saint.gr/4355/saintaspx/index.aspx 
– Ὀρθόδοξος Συναξαριστής Ἀρχιμ. Νεκτ. Ζιόμπολα, Σαράντα εἰκόνες τῆς Παναγίας, Ἀθήνα 2004.

11 Οκτωβρίου, 2015

Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους και η απίστευτη ιστορία της. Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων


Η πιο πολύτιμη εικόνα του Αγίου Όρους και η απίστευτη ιστορία της. Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων


Πρόκειται για το πιο σημαντικό κειμήλιο του Αγίου Όρους μαζί με την εικόνα του «Άξιον Εστίν». Η Παναγία η Πορταΐτισσα των Ιβήρων και η ιστορία της έχει κάνει πολλούς να δακρύσουν αλλά και να πιστέψουν.
Αυτήν την μοναδική εικόνα προσκύνησε και ο Πατριάρχης της Ρωσίας κ. Κύριλλος, αποδίδοντας φόρο τιμής στην Κυρά του Άθωνα.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Σύμφωνα με την παράδοση αλλά και μαρτυρίες, η
Μέχρι που ο Γαβριήλ άκουσε ξανά τη φωνή της Παναγίας «Πες στον ηγούμενο να παύσετε να με πειράζετε, διότι δεν ήρθα στο Μοναστήρι για να με φυλάτε σεις, αλλά ήρθα για να γίνω εγώ φύλακας και φρουρός σας και σ” αυτήν και στην μέλλουσα ζωή. Και όσοι θα ζήσουν με ευλάβεια και φόβο Θεού και δεν αμελούν στην απόκτηση των αρετών, και τελειώσουν την πρόσκαιρη ζωή τους σ” αυτόν τον τόπο, ας έχουν θάρρος και να μη φοβούνται την κόλαση διότι αυτή τη χάρη ζήτησα από τον Θεό και Υιό μου και την πήρα. Ως επιβεβαίωση των λόγων μου σας δίνω αυτό το σημείο: Όσο βλέπετε την εικόνα μου στο Μοναστήρι σας, δεν θα λείψη απ” το Όρος τούτο η χάρις και το έλεος του Υιού μου και Θεού» (ε” 143).
Με εντολή του τότε Ηγουμένου, κτίστηκε ειδικό παρεκκλήσιο έξω από την πόρτα της Μονής και εκεί απέθεσαν την ιερή εικόνα.
ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ
Από το 1004 που βρέθηκε μέχρι σήμερα η εικόνα της Παναγίας δεν έχει βγεί ποτέ από το Άγιον Όρος. Ο θρύλος λέει πως όσο η εικόνα παραμένει στη θέση της το Άγιον Όρος θα είναι άτρωτο.
Άλλος θρύλος λέει πως όταν η εικόνα χαθεί θα είναι σημάδι ότι πλησιάζει η Δευτέρα Παρουσία.
Μάρτυρες των θαυμάτων της Παναγίας είναι τα δεκάδες πολύτιμα αφιερώματα. εγκόλπια αρχιερέων, μετάλλια πρωταθλητών και ολυμπιονικών αλλά και παράσημα ηρώων, κοσμούν το εικόνισμα Της.
Για τους Αγιορείτες και ειδικότερα για τους Ιβηρίτες η Παναγία η Πορταΐτισσα είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εκκλησιαστικό κειμήλιο είναι η ζωντανή παρουσία της Θεοτόκου ανάμεσά τους.
Ο ΑΓΙΟΣ… ΒΑΡΒΑΡΟΣ
Όπως λένε οι Μοναχοί, την εποχή που στη Μεσόγειο δρούσαν πειρατικοί στόλοι, η Μονή των Ιβήρων έγινε στόχος του Άραβα πειρατή Ραχάι. Η παράδοση λέει πως όταν οι πειρατές πλησίασαν τη Μονή για να την λεηλατήσουν δεν τα κατάφεραν.
Επιστρέφοντας στο πλοίο είπαν στον Ραχάι πως μια γυναίκα τους είχε εμποδίσει. Ο ίδιος δοκίμασε να δείξει στους άνδρες του πως όλα ήταν της φαντασίας τους. Φθάνοντας στη Μονή, είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας. Τότε έβγαλε το ξίφος του και τη χτύπησε στο πρόσωπο. Παραδόξως το εικόνισμα άρχισε να αιμορραγεί στο σημείο που χτυπήθηκε.
Το σημάδι στο εικόνισμα όπως και το αίμα που έχει ξεραθεί με τα χρόνια, φαίνονται
Τότε ο πειρατής, κατάλαβε πως δεν είχε να κάνει με κάτι άψυχο. Οι αγιορείτικες παραδόσεις τον θέλουν να μένει στη Μονή των Ιβήρων, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός.
Του έδωσαν το όνομα Δαμασκηνός, αλλά εκείνος θέλοντας να ταπεινωθεί ζητούσε από τους ανθρώπους να τον φωνάζουν Βάρβαρο. Έζησε όλη του τη ζωή μπροστά από την εικόνα της Παναγίας.
Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, όχι όμως με το βαπτιστικό του όνομα αλλά ως «Άγιο Βάρβαρο». Γιορτάζει στις 15 Μαΐου
http://www.dogma.gr

Πηγή

19 Φεβρουαρίου, 2015

Παναγία η Πορταΐτισσα – Ι.Μ. Ιβήρων


13052012_2Παναγία η Πορταΐτισσα – Ι.Μ. Ιβήρων
Στην Ιερά Μονή των Ιβήρων βρίσκεται η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας, το παλλάδιο του Αγίου Όρους και της Ορθοδοξίας, η οποία κατά την παράδοση είναι έργο του Ευαγγελιστού Λουκά. Έχει διαστάσεις 137 εκατοστά ύψος και 94 πλάτος, το δε βάρος 96 κιλά, μαζί με τα αναθήματα και τα λοιπά. Στη σεβάσμια μορφή της Κυρίας Θεοτόκου διαγράφεται εναργώς μια πλούσια δέσμη ευγενών και δυνατών αισθημάτων. Η αυστηρή έκφραση του ιερού προσώπου Της, τονιζομένη από την επιβλητική, καθηλωτική ματιά Της, προξενεί το δέος. Το κάτω μέρος της σιαγόνος της Θεοτόκου, φέρει μία ουλή από την μάχαιρα ενός πειρατού. Από την ουλή αυτή έρρευσε αίμα, το οποίο πηγμένο διακρίνεται και σήμερα επάνω στην εικόνα. Της εδόθη το προσωνύμιο τούτο επειδή είναι τοποθετημένη στο παρεκκλήσιο της μονής Ιβηρών που ευρίσκεται αριστερά της κεντρικής Πύλης, στο σημείο που εκείνη είχε επιλέξει, ως θυρωρός και φύλαξ της Ιεράς Μονής. Λέγεται, μάλιστα, ότι εάν χαθεί η εικόνα από την θέση της, τότε θ' αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την δευτέρα παρουσία του Κυρίου μας.
  
Η ιστορία της Ιερής Εικόνας:
Η εικόνα ήταν κτήμα μιας ευλαβούς χήρας στη Νίκαια, μπροστά απ' την οποία έκαιγε ακοίμητη καντήλα, όταν εικονομάχοι στρατιώτες την ανακάλυψαν στο σπίτι της. Με την υπόσχεση χρημάτων η σώφρων χήρα πήρε μια μέρα παράταση και τη νύχτα, μαζί με το γιό της, έριξε την Εικόνα στη θάλασσα. Η εικόνα, θαυματουργικά, μόλις βρέθηκε στο νερό, στάθηκε όρθια και άρχισε να πλέει προς την Ελλάδα, ο δε γιός της χήρας, για να μη τον συλλάβουν, ήρθε στη Θεσσαλονίκη και μετά στο Αγιον Όρος. Κανείς δεν ξέρει που βρισκόταν 170 χρόνια η εικόνα, απ' το 829 που έπεσε στη θάλασσα ως το 1004 που βγήκε στη μονή Ιβήρων και να πώς εκτυλίχθηκε το θαυμαστό γεγονός της ανεύρεσης:
Κάθονταν οι άγιοι Γέροντες της Ιβήρων και μιλούσαν περί σωτηρίας ψυχής, όταν ξαφνικά είδαν μέσα στη θάλασσα ουρανομήκη λάμψη, και θαύμασαν που μπορούσαν κι έβλεπαν ακόμα και τη νύχτα να λάμπει κάτι σαν τον ήλιο. Μαζεύτηκαν όλοι οι Μοναχοί του Όρους και με βάρκες θέλησαν να πάνε στο περίεργο και θαυμαστό σημείο. Μπόρεσαν μόνο να διακρίνουν ότι ήταν μία εικόνα της Θεοτόκου, διότι όσο πλησίαζαν τόσο η εικόνα απομακρυνόταν. Οπότε, συγκεντρώθηκαν στην Εκκλησία και ικέτευσαν θερμώς τον Πανάγαθο να τους επιτρέψη να πάρουν την αγία Εικόνα. Πράγματι ο Θεός άκουσε τη δέηση τους και απήντησε με τον έξης τρόπο: