Η αυτοκρατορία Mughal στην Ινδία
Η αυτοκρατορία Mughal (επίσης γνωστή ως αυτοκρατορία Mogul (Μόγκολ), Timurid (Τίμουριντ) ή Hindustan(Ινδοστάν) θεωρείται μία από τις κλασικές περιόδους της μακράς και εκπληκτικής ιστορίας της Ινδίας. Το 1526, ο Zahir-ud-Din Muhammad Babur (Ζαχιρ- Αντ -Ντιν- Μοχαμαντ- Μπαμουρ), ένας άνθρωπος με μογγολική κληρονομιά από την κεντρική Ασία, εγκαθίδρυσε την έδρα του στην ινδική υπο-ήπειρο, η οποία επρόκειτο να διαρκέσει περισσότερο από τρεις αιώνες.
Μέχρι το 1650, η αυτοκρατορία Mughal(Μουγκάλ) ήταν μια από τις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις του Ισλαμικού κόσμου, μαζι με τις Αυτοκρατορίες των Οθωμανών και των Περσων .
Περίπου το 1690, η αυτοκρατορία Mughal κυβέρνησε σχεδόν ολόκληρη την υποκείμενη περιοχή της Ινδίας, ελέγχοντας 4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό εκτιμώμενο στα 160 εκατομμύρια.
Οικονομικά και Οργάνωση
Οι αυτοκράτορες Mughal (ή Μεγάλοι Mughals) ήταν δεσποτικοί ηγεμόνες που κατέκτησαν έναν μεγάλο αριθμό τοπικων βασιλειων της περιοχης . Το αυτοκρατορικό συστημα διοικησεως περιελάμβανε αξιωματικούς, γραφειοκράτες, γραμματείς, δικαστικούς ιστορικούς και λογιστές, οδηγώντας σε μια εκπληκτική τεκμηρίωση των καθημερινών λειτουργιών. Οργανώθηκαν με βάση το σύστημα mansabdari(μασανμπάρι) , ένα στρατιωτικό και διοικητικό σύστημα που αναπτύχθηκε από τον (Τζεγκινς Χαν) Genghis Khan και εφαρμόστηκε από τους ηγέτες του Mughal για να ελεγξει την αριστοκρατία. Ο αυτοκράτορας έλεγχε τις ζωές των ευγενών, τους γάμους τους,την εκπαίδευσή τους, την γεωργία, την ιατρική, τη διαχείριση των νοικοκυριών και τους κανόνες διακυβέρνησης.
Η οικονομική ζωή της αυτοκρατορίας ενισχύθηκε από ένα ισχυρό διεθνές εμπόριο της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων αγαθών που παράγονται από αγρότες και τεχνίτες.
Ο αυτοκράτορας και η αυλή τουδικαστήριό του υποστηρίχθηκαν από τη φορολογία και την ιδιοκτησία μιας περιοχής γνωστής ως Khalisa Sharifa(αυτοκρατορικη γη), η οποία διέφερε σε μέγεθος αναλογα με τον αυτοκράτορα. Οι αυτοκρατορες δημιούργησαν επίσης την Jagirs, επιχορηγήσεις φεουδαρχικής γης, οι οποίες διοικούνταν από τοπικούς ηγέτες.
Κανόνες διαδοχής
Αν και ισχυε γενικα η κλασική μεθοδος,διαδοχος να ήταν ο γιος του προκάτοχού του, η διαδοχή δεν ήταν σε καμία περίπτωση πρωταρχική - ο μεγαλύτερος δεν κέρδισε απαραίτητα το θρόνο του πατέρα του.
Στον κόσμο του Mughal, κάθε γιος είχε ίσο μερίδιο στην κληρονομιά του πατέρα του και όλα τα αρσενικά μέσα σε μια κυρίαρχη ομάδα είχαν το δικαίωμα να πετύχουν στο θρόνο δημιουργώντας ένα ανοιχτό, αν και αμφισβητούμενο, σύστημα. Κάθε γιος ήταν ημι-ανεξάρτητος από τον πατέρα του και έλαβε ημιτελή εδαφική κατοχή όταν θεωρήθηκε αρκετά μεγάλος. Υπήρχαν συχνά σκληρές μάχες ανάμεσα στους πρίγκιπες όταν πέθανε ο ηγεμόνας: Ο κανόνας της διαδοχής θα μπορούσε να συνοψιστεί από την περσική φράση takht , ya takhta (ή θρόνο ή κηδεια funerary bier).
Δυναστική ηγεσία του Mughal
Από την εξορία του στη Βιρμανία το 1857, ο τελευταίος αυτοκράτορας Mughal έγραψε αυτά τα διάσημα λόγια: Όσο παραμένει το ελάχιστο ίχνος της αγάπης και της πίστης, στην καρδιά των ήρωών μας, τόσο πολύ, το ξίφος του Hindustan θα αναβοσβήνει ακόμα και στο θρόνο του Λονδίνου.
Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ινδίας , Bahadur Shah ο Β΄, αναγκάστηκε να εξοριστεί στη Βιρμανία από τη Βρετανία κατά τη διάρκεια της αποκαλούμενης " Επανάστασης του Σέποϊ ", ή του πρώτου Ινδικού πολέμου ανεξαρτησίας.
Αυτος ο πολεμος ηταν η αρχη της κυριαρχια των βρετανων στην Ινδία.
Ήταν ένα άσχημο τέλος σε ό, τι ήταν κάποτε μια ένδοξη δυναστεία, η οποία κυβέρνησε την ινδική υποήπειρο για περισσότερα από 300 χρόνια.
Ίδρυση της αυτοκρατορίας Mughal
Ο νεαρός πρίγκιπας Μπαμπούρ, καταγοταν από τον Τιμούρ από την πλευρά του πατέρα του και απο τον Τζένγκις Χαν απο την μητέρα του, ολοκλήρωσε την κατάκτηση της βόρειας Ινδίας το 1526, νικώντας τον σουλτάνο του Δελχί Ιμπραήμ Σαντ Λόντι στην πρώτη μάχη του Πανϊπατ .
Ο Μπαμπούρ ήταν πρόσφυγας από τους άγριους δυναστικούς αγώνες στην Κεντρική Ασία , οι θείοι του και οι άλλοι πολέμαρχοι του είχαν αρνηθεί επανειλημμένα το κληρονομικο του δικαιωμα να κυριαρχήσει πάνω στις πόλεις του δρόμου του μεταξιού την Σαμαρκάνδη και την Φεργάνα. Ο Μπαμπούρ όμως ήταν σε θέση να δημιουργήσει μια βάση στην Καμπούλ, από την οποία γύρισε νότια και κατέκτησε μεγάλο μέρος της ινδικής υποηπείρου. Ο Μπαμπούρ αποκαλούσε τη δυναστεία του «Τιμπουρντ», αλλά είναι καλύτερα γνωστή ως η Δυναστεία των Μουγκάλ - μια περσική απόδοση της λέξης «Μογγόλος».
Βασιλεία του Μπαμπούρ
Ο Μπαμπούρ δεν ήταν ποτέ σε θέση να κατακτήσει τη Ραγουπτάνα, την έδρα των πολεμιστών Ρατζαστάν(Rajputs ). Κυριάρχησε όμως στην υπόλοιπη βόρεια Ινδία και στην πεδιάδα του ποταμού Γάγγη .
Αν και ήταν μουσουλμάνος, ο Μπαμπούρ ακολούθησε μια μάλλον χαλαρή ερμηνεία του Κορανίου με κάποιους τρόπους. Έπινε πολύ στις φημισμένες γευστικές γιορτές του και απολάμβανε και το χασίς του καπνίσματος. Οι ευέλικτες και ανεκτικές θρησκευτικές απόψεις του Μπαμπούρ θα γίνονταν όλο και πιο εμφανείς στον εγγονό του, τον Άκμπαρ τον Μέγα.
Το 1530, ο Babur πέθανε στην ηλικία μόλις 47 ετών. Ο μεγαλύτερος γιος του Humayan(Χουμαγιουν) πολέμησε εναντιον ενος θειου του που προσπαθησε να γινει αυτοκρτορας τον νικησε ανέλαβε το θρόνο.
Το σώμα του Μπαμπούρ επέστρεψε στην Καμπούλ, στο Αφγανιστάν , εννέα χρόνια μετά το θάνατό του, και θάφτηκε στην Μπαγκ-ε Μπαμπούρ.
Ύψος των Mughals
Ο Humayan δεν ήταν πολύ ισχυρός ηγέτης. Το 1540 ο ηγέτης του Παστούν , (ΣΕΡ-ΣΑΧ-ΣΟΥΡΙ)Sher Shah Suri, νίκησε τον Humayan και τον εξεθρονισε. Ο δεύτερος αυτοκράτορας του Τιμπουρντ ανέκτησε το θρόνο του με βοήθεια από την Περσία το 1555, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, αλλά εκείνη την περίοδο κατάφερε η Περσια να επεκταθεί και στην αυτοκρατορία του Μπαμπούρ.
Όταν ο Humayan πέθανε μετά από μια πτώση στις σκάλες, στέφθηκε ο 13χρονος γιος του (Ακμπαρ) Akbar .
Ο Akbar νίκησε τα υπολείμματα των Pashtuns(ΠΑΣΤΟΥΝΣ ΑΦΓΑΝΩΝ) και έφερε μερικές παλιές περιοχές της Ινδιας κάτω από τον έλεγχο της δυναστειας του ,των τιμουριδών(Timurid).
Έλαβε επίσης τον έλεγχο του Ρατζασταν( Rajput) μέσω των διπλωματικών σχέσεων και των συμμαχιών γάμου.
Ο Akbar ήταν ένας ενθουσιώδης προστάτης της λογοτεχνίας, της ποίησης, της αρχιτεκτονικής, της επιστήμης και της ζωγραφικής. Αν και ήταν αφοσιωμένος μουσουλμάνος, ο Akbar ενθάρρυνε τη θρησκευτική ανοχή και επιζητούσε σοφία από ιερούς ανθρώπους όλων των θρησκειών. Έγινε γνωστός ως "Akbar the Great".
Ο Σαντ Τζάχαν και το Ταζ Μαχάλ
Ο γιός του Akbar, Τζαχαντζίρ(Jahangir), κυβέρνησε την αυτοκρατορια των Μουγκάλ(Mughal Empire) με ειρήνη και ευημερία από το 1605 έως το 1627. Τον διαδέχθηκε ο δικός του γιος, Shah Jahan(Σαχ - Τζαχαν).
Ο 36χρονος Shah Jahan κληρονόμησε μια απίστευτη αυτοκρατορία το 1627, αλλά κάθε χαρά που ένιωθε θα ήταν βραχύβια. Μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα, η αγαπημένη του σύζυγος, Μουμτάζ Μαχάλ (Mumtaz Mahal), πέθανε κατά τη γέννηση του δέκατου τέταρτου παιδιού. Ο αυτοκράτορας έπεσε σε βαρύ πένθος και δεν εμφανισθηκε δημόσια για ένα χρόνο.
Ως έκφραση της αγάπης του, ο Shah Jahan ανέθεσε την κατασκευή ενός μεγαλοπρεπούς τάφου για την αγαπημένη του γυναίκα. Σχεδιασμένο από τον περση αρχιτέκτονα(Ουσταντ-Αχμαντ-Λαχουρί) Ustad Ahmad Lahauri και κατασκευασμένο από λευκό μάρμαρο, το Taj Mahal θεωρείται το κλασικο επίτευγμα της αρχιτεκτονικής Mughal.
Η Mughal Empire υποβαθμίζεται
Ο τρίτος γιος του Shah Jahan, (Αουρανγκζέμπ) Aurangzeb , κατέλαβε το θρόνο αφου είχε εκτελέσει όλους τους αδελφούς του μετά από έναν παρατεταμένο αγώνα διαδοχής το 1658. Τότε ο Shah Jahan ήταν ακόμα ζωντανός, αλλά ο Aurangzeb τον είχε περιορισμένο στο Φρούριο της Agra. Ο Shah Jahan πέρασε τα ασχημα χρόνια του με την ματιά του προσηλωμένη στο Taj και πέθανε το 1666.
Ο αδίστακτος Aurangzeb αποδείχθηκε ο τελευταίος από τους " Μεγάλους Mughals ". Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του επέκτεινε την αυτοκρατορία προς όλες τις κατευθύνσεις. Εγκαθιδρυσε επισης μια πολύ πιο ορθόδοξη μεριδα θρησκευτικη του Ισλάμ, απαγορεύοντας ακόμη τη μουσική στην αυτοκρατορία (η οποία κατέστησε αδύνατη την εκτέλεση πολλών ινδουιστικών τελετουργιών).
Μια επανάσταση τριών ετών από τον μακρόχρονο σύμμαχο του Mughals, τον Παστούν, ξεκίνησε το 1672. Μετά, οι Mughals έχασαν μεγάλο μέρος της εξουσίας τους σε αυτό που είναι τώρα το Αφγανιστάν, εξασθενίζοντας σοβαρά την αυτοκρατορία.
Η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικής Ινδίας
Ο Aurangzeb πέθανε το 1707 και η αυτοκρατορια του Mughal άρχισε να φθειρεται. Οι αυξανόμενες εξεγέρσεις των αγροτών και η θρησκευτική βία απειλούν τη σταθερότητα του θρόνου και διάφοροι ευγενείς και πολέμαρχοι προσπάθησαν να ελέγξουν τη γραμμή των αδύναμων αυτοκράτορων. Γύρω από τα σύνορα, τα ισχυρά νέα βασίλεια που ξεπήδησαν άρχισαν να εξαπλωνουν την κυριαρχια τους στις εκτάσεις γης της αυτοκρατοριας Mughal.
Η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικής Ινδίας (BEI) ιδρύθηκε το 1600, ενώ ο Akbar ήταν ακόμα στο θρόνο. Αρχικά, ενδιαφεροταν μόνο για το εμπόριο και έπρεπε να αρκείται στην εργασία γύρω από τα ορια της αυτοκρατορίας Mughal. Καθώς όμως οι Mughals αποδυνάμωσαν, η BEI έγινε όλο και ισχυρότερη.
Οι τελευταίες μέρες της αυτοκρατορίας Mughal:
Το 1757, η BEI νίκησε το Nawab της Βεγγάλης που ηταν εταιρια γαλλικων συμφεροντων της Ινδιας στη μάχη του Palashi (Plassey). Μετά από αυτή τη νίκη, η BEI ανέλαβε πολιτικό έλεγχο σε μεγάλο μέρος της Ινδικης Χερσονησου , σηματοδοτώντας την έναρξη της βρετανικής κυριαρχίας (Raj) στην Ινδία. Οι μεταγενέστεροι ηγέτες Mughal έμειναν στο θρόνο τους, αλλά ήταν απλά μαριονέτες των Βρετανών.
Το 1857, το ήμισυ του ινδικού στρατού εξεγερθηκε ενάντια στην BEI σε αυτό που είναι γνωστό ως η Επανάσταση Sepoy ή το Ινδικό Mutiny. Η κυβέρνηση της βρετανικής κυβέρνησης παρενέβη για να προστατέψει το δικό της χρηματοοικονομικό μερίδιο στην εταιρεία και κατέστρεψε τη λεγόμενη εξέγερση.
Ο αυτοκράτορας Bahadur Shah Zafar Β΄ συνελήφθη, δικαστηκε για προδοσία και εξόρισθηκε στη Βιρμανία. Ήταν το τέλος της Δυναστείας των Mughal.
Η κληρονομιά Mughal στην Ινδία
Η Δυναστεία Mughal άφησε ένα μεγάλο και ορατό σημάδι στην Ινδία. Μεταξύ των πιο εντυπωσιακών παραδειγμάτων της κληρονομιάς του Mughal είναι τα πολλά όμορφα κτίρια που κατασκευάστηκαν με το στυλ Mughal - όχι μόνο το Taj Mahal, αλλά και το Κόκκινο Φρούριο στο Δελχί, το Φρούριο της Agra, ο Τάφος του Humayan και πολλά άλλα υπέροχα έργα. Η συγχώνευση των περσικών και ινδικών στυλ δημιούργησε μερικά από τα πιο γνωστά μνημεία παγκοσμίως.
Αυτός ο συνδυασμός επιρροών μπορεί επίσης να παρατηρηθεί στις τέχνες, την κουζίνα, τους κήπους και ακόμη και στη γλώσσα της Ουρντού. Μέσα από τους Mughals, η ινδο-περσική κουλτούρα έφτασε στο απόγειο της φινέτσας και της ομορφιάς.
Κατάλογος των αυτοκράτορων Mughal
- Μπαμπούρ (1526-1530)
- Humayun (1530-1540, 1555-1556)
- Akbar (1556-1605)
- Jahangir (1605-1627)
- Σάχ Τζαχάν (1627-1658)
- Aurangzeb (1658-1707)
- Μπαχατούρ Σάχ Ι΄(1707-1712)
- Τζαχάνταρ Σάχ (1712-1713)
- Furrukhsiyar (1713-1719)
- Rafi ud-Daulat (1719-1719)
- Ντουσιγιάρ (1719-1743)
- Mohammed Ibrahim (1720-1744)
- Mohammed Shah (1719-1720, 1720-1748)
- Ahmad Shah Bahadur (1748-1754)
- Alamgir II (1754-1759)
- Σάχ Τζαχάν ΙΙΙ (1759-1759)
- Σάχ Αλάμ ΙΙ (1759-1806)
- Akbar Shah II (1806-1837)
- Bahadur Shah II (1837-1857)
