Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθοι αισωπου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθοι αισωπου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Ιουλίου, 2022

Γιὰ τὴν οὐρὰ τῆς ἀλεποῦς

 
Ἂν ζοῦσε ὁ γερo-Αἴσωπος, θὰ κωμωδοῦσε πάλι. Τὰ τραγωδίας ἄξια. Τὰ θρήνων. Γιὰ γέλια καὶ γιὰ κλάματα. Ἦταν, θὰ ἔλεγε, «ἀλώπηξ κόλουρος»· μιὰ κολοβὴ ἀλεπού. Κι αὐτὴ «παγίδι ληφθεῖσα καὶ ἀποκοπείσης τῆς οὐρᾶς», σὰν πιάστηκε στὸ δόκανο καὶ κόπηκε ἡ οὐρά της, κατάφερε καὶ ξέφυγε. Ὅμως «διαδρᾶσα, ἀβίωτον ὑπ᾿ αἰσχύνης ἡγεῖτο τὸν βίον»· ἀπὸ τὴν ντροπή της δὲν ἤθελε νὰ ζήσει. Καὶ τί σκαρφίστηκε ἡ παμπόνηρη; «Ἔγνω οὖν τὰς ἄλλας ἀλώπεκας τοῦτ᾿ αὐτὸ νουθετῆσαι», σκέφτηκε νὰ συμβουλέψει τὶς ἄλλες ἀλεποῦδες νὰ κάνουν καὶ αὐτὲς τὸ ἴδιο, «ὡς ἂν τῷ κοινῷ πάθει τὸ ἴδιον συγκαλύψειεν αἶσχος», ἔτσι ὥστε τὴ δική της ἀσχήμια νὰ τὴν κρύψει μὲ τὸ γενικὸ πάθημα ποὺ θὰ τὶς ἔχει ἐξομοιώσει. Καὶ λοιπόν, «πάσας συναθροίσασα παρῄνει τὰς οὐρὰς ἀποκόπτειν», τὶς μάζεψε ὅλες καὶ τὶς προέτρεπε νὰ κόψουν κι αὐτὲς τὶς οὐρές τους. Ἄσχημες εἴμαστε ἔτσι μὲ τόσο μακριὲς οὐρές, τοὺς ἔλεγε Καὶ βάρος περιττὸ αὐτὲς μᾶς προσθέτουν: «ἀπρεπὲς τοῦτο τὸ μέλος… καὶ περιττὸν βάρος προσηρτημένον». Ὅμως, κυρία μου, «ὦ αὕτη», τῆς εἶπε μία ἀπὸ τὶς ἄλλες. Ἂν αὐτὸ δὲν σὲ συνέφερε ἐσένα, «οὐκ ἂν ἡμῖν αὐτὸ συνεβούλευες», δὲν θὰ συμβούλευες τὸ ἴδιο σὲ μᾶς. 

Ἕνα μονάχα ὁ Αἴσωπος δὲν πρόβλεψε σωστό: ὅτι θά ᾿ρχόταν ἐποχὴ ποὺ ἡ «κόλουρος ἀλώπηξ» ὄχι μονάχα θὰ ἔβρισκε τόσο πολλὰ πρόθυμα αὐτιὰ νὰ τὴν ἀκούσουν, μὰ καὶ συμμάχους ποὺ μὲ πάθος θὰ τὴν ὑποστήριζαν. Καὶ κάτι τραγικότερο ἀκόμα: ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἄθλια ἐποχή, ὅποια ἀλεποὺ θὰ τολμοῦσε νὰ ἔχει ἄλλη γνώμη, καὶ πρόστιμο θὰ πλήρωνε καὶ φυλακὴ θὰ πήγαινε. Ποιὸς ἀπορεῖ; Τί ἄλλο γίνεται ἀπὸ τὸ νὰ ὠθεῖται βίαια ἡ κοινωνία μας ἀπὸ τὰ μαῦρα κέντρα τοῦ κακοῦ νὰ δέχεται ὡς φυσιολογικὴ τὴ διαστροφὴ ποὺ πονηρὰ τὴν ὀνομάζουν διαφορετικὸ σεξουαλικὸ προσανατολισμό; Ἢ τί ἄλλο γίνεται μὲ τὸ νὰ καθιερώνεται στανικῶς νέα ἀντίληψη γιὰ τὸ φύλο, τὸ λεγόμενο κοινωνικό (gender) μὲ τὰ πλῆθος διαφορετικὰ ψευδοφύλα, ἀντὶ τοῦ βιολογικοῦ, ποὺ γνωρίζει μόνο τὴ διάκριση ἄνδρας - γυναίκα; Καὶ ὄντως ὠθεῖται βίαια ἡ κοινωνία μας σ᾿ αὐτὲς τὶς τάχα μοντέρνες καὶ δῆθεν προοδευτικὲς ἀντιλήψεις. Ὠθεῖται ἀπὸ κέντρα τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ χρηματοδοτοῦν ἀφειδῶς πλῆθος ἐθνικῶν καὶ ὑπερεθνικῶν ὀργανώσεων μὲ σκοπὸ νὰ προβάλλουν μὲ κάθε τρόπο αὐτὲς τὶς ἰδέες, ποὺ εὐτελίζουν τὸν ἄνθρωπο καὶ δημιουργοῦν ἕναν κόσμο «κολοβῶν ἀλεπούδων». Οἱ ὀργανώσεις αὐτὲς ἐπιβάλλουν δικτατορικὴ λογοκρισία στὴν κοινωνικὴ ζωή, ἀπειλοῦν μὲ φυλακίσεις, διαπομπεύουν, ἀσκοῦν ἀπίστευτης βιαιότητας ἐκφοβισμό (bullying) στοὺς διατυπώνοντες διαφορετικὴ γνώμη. Μὲ συνεχὴ πλύση ἐγκεφάλου ἀπὸ τὰ μέσα ἐνημερώσεως ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν, διασύρουν καὶ χλευάζουν καθέναν ὁ ὁποῖος θὰ διανοηθεῖ ἁπλῶς νὰ πεῖ «τὰ σύκα σύκα καὶ τὴ σκάφη σκάφη», ὅτι δηλαδὴ ἡ ὁμόφυλη σχέση εἶναι διαστροφή, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνο αὐτὴ ἡ ἐξαρχῆς δημιουργημένη διάκριση μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Τὸ σχέδιο διαφθορᾶς τῆς κοινωνίας ὀργανώθηκε ὕπουλα καὶ συστηματικά. Μὲ σειρὰ νόμων (ἀντιρατσιστικῶν καὶ ἄλλων), δῆθεν γιὰ προστασία κάποιων ἀδικημένων. Νόμων οἱ ὁποῖοι ἀφανίζουν τὴν οἰκογένεια, ἀλλάζουν τὸν χαρακτήρα της, τὴν διαλύουν μὲ τὰ «σύμφωνα συμβίωσης τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν». Σύμφωνα ποὺ αὔριο θὰ γίνουν πολιτικὸς γάμος καὶ μεθαύριο… Μεθαύριο ἴσως θὰ ἀπειλοῦνται ὄχι μόνο μὲ διαπόμπευση, ἀλλὰ καὶ μὲ πρόστιμο καὶ φυλάκιση οἱ ἱερεῖς ποὺ θὰ ἀρνοῦνται νὰ ἱερουργήσουν τέτοιο ἀνόσιο γάμο. Τὴν ἴδια ὥρα, οἱ ἴδιες σκοτεινὲς δυνάμεις, τὰ ἀόρατα κέντρα ἀποφάσεων τοῦ ἐξωτερικοῦ, προβάλλουν αὐτὸ ποὺ συνιστᾶ ἀπίστευτη πρόκληση: τὴ διοργάνωση τῶν χυδαίων ἐκδηλώσεων pride – φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας! Τὰ προβάλλουν, τὰ στηρίζουν, τὰ χρηματοδοτοῦν. Μὲ πρώτη πάντα τὴ σκοτεινὴ Πρεσβεία τῆς πλανηταρχίας. Καὶ εἶναι τραγικὸ τὸ ὅτι σ᾿ αὐτὸ τὸ παίγνιο συμπλέουν ἁρμονικὰ ὁ ἀριστερὸς ψευδοπροοδευτισμὸς μὲ τὴν πιὸ ὠμὴ καπιταλιστικὴ βαναυσότητα. Μὰ ἂν ἔχουν μείνει κάποιοι ἀκόμη ὄρθιοι, ἀσυμβίβαστοι στὴ γενικὴ ὑποδούλωση, ἂς μὴ δειλιάζουν. Ἂς ὑποστοῦν καὶ διωγμούς. Γιὰ τὴν οὐρὰ τῆς ἀλεποῦς. Γιὰ ποιὰ οὐρά; ποιᾶς ἀλεποῦς; Γιὰ τὴν ἐλπίδα ὅλης τῆς γῆς. Γιὰ τὴν τιμὴ τοῦ ἀνθρώπου!ΟΣΩΤΗΡ2156

07 Δεκεμβρίου, 2016

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ . Ο κλέφτης και η μητέρα του.

  • ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ  Ο κλέφτης και η μητέρα του.

  • ...
  • ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ
  •  ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 286. Ο κλέφτης και η μητέρα του.
  • http://roykoymoykoy.blogspot.gr/
  •     Μιά φορά πιάσανε έναν ληστή και τον καταδικάσανε σε θάνατο με απαγχονισμό, γιατί καθώς έκλεβε προσπάθησε κάποιος να τον εμποδίσει και εκείνος τον σκότωσε, οπότε καταδικάστηκε και για φόνο, όχι μόνο για τις κλοπές που είχε κάνει.
  •     Εκεί που ήταν έτοιμος να ανεβεί στην κρεμάλα, μπροστά στα βλέμματα πλήθους κόσμου που παρακολουθούσε, ήρθε η μάνα του και έκλαιγε φωνάζοντας:
  • «Καημένο μου παιδί, τί σου έμελλε να πάθεις».
  •     Τότε ο μελλοθάνατος ληστής είπε στη μάνατου:
  • «Πλησίασε για τον τελευταίο ασπασμό, να σε φιλήσω πρίν πεθάνω»
  •     Η μάνα φυσικά πλησίασε, και ο μελλοθάνατος κλέφτης της απέκοψε με μιά δαγκανιά τη μύτη.
  •      Ο κόσμος όλος που παρακολουθούσε τη σκηνή έμεινε κατάπληκτος, και ζήτησαν να μάθουν γιατί το έκανε αυτό.
  •     Τότε ο κλέφτης είπε:
  • «Ακούστε ολόκληρη την ιστορία μου, σάν θέλετε να το μάθετε: όταν πήγα μικρός στο σχολείο, στην πρώτη τάξη ακόμα έκλεψα μιά δέλτο . Και αυτή τότε, η μάνα μου που βλέπετε, δέν με χτύπησε ούτε με μάλωσε, μου είπε και "μπράβο! μόνο πρόσεξε να μήν το μάθει κανείς". Στη δευτέρα τάξη έκλεψα ένα ρούχο: πάλι αυτή, η μάνα μου, δέν με μάλωσε, μου είπε και "μπράβο, μόνο να μήν το μάθει κανείς". Σε κάθε τάξη που πήγαινα στο σχολείο, έκλεβα όλο και μεγαλύτερα πράγματα, και αυτή, η μάνα μου που βλέπετε, χαιρόταν. Σάν τελείωσα το σχολείο, το είχα πιά καμάρι μου να κλέβω και να μή με πιάνουνε, και έφτασα να ζώ μονάχα με την κλεψιά. Έτσι έφτασα να κάνω και φόνο, που γι' αυτό με πιάσατε και θα με κρεμάσετε. Γι' αυτό της αξίζει που της έκοψα με τα δόντια μου   τη μύτη , για να θυμίζει η κομμένη   μύτη πόσο κακό μου έκανε όταν πρωτοέκλεψα μια παλιοπινακίδα   και αντί να με μαλώσει, μου είπε και "μπράβο"!
  • Όπως της έκοψα τώρα τη   μύτη , έτσι και αυτή έπρεπε να έκοβε το κακό στη ρίζα του, όσο ήταν καιρός"..
  •  Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
  • ***************************************************************
  • Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ
  •      Παῖς φέρει δέλτον κλέψας τοῦ διδασκάλου καὶ [τῇ] μητρὶ φέρει ταύτην μετ᾿ εὐφροσύνης.
        Ἡ δὲ λαμβάνει ταύτην σὺν χαρμοσύνῃ.
        Ἐν δευτέρῳ δὲ χρόνῳ ἐσθῆτα κλέπτει, καὶ τοῦτο πράττων ὁ παῖς συχνάκις ἄγει.
        Ὡς γοῦν ηὔξανεν ὁ νεανίας ἔτει, γηράσας ποτὲ τῷ χρόνῳ μείζω κλέπτει.
        Ἀλλ᾿ ὀψέ ποτε ληφθεὶς ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ ἄγεται κριθεὶς πρὸς φόνον, φεῦ τῆς τέχνης.
        Ἀλλ᾿ ὀπίσωθεν [αὐτοῦ] ἡ μήτηρ ἱσταμένη [καὶ] κλαίουσα ἐβόα·
  • «Τί πέπονθας τοῦτο, [ἐμὸν] ὦ τέκνον;»
  •     Ὁ δ᾿ ἔφησε πρὸς τὴν μητέρα·
    «
    Ἔγγισον δή μοι καὶ δὸς ἀσπασμόν, μῆτερ, τὸν τελευταῖον.»
  •     Ἡ δ᾿ ἐλθοῦσα πλησίον τούτου, ἔδακεν εὐθὺς τὴν ῥίνα ταύτης, καὶ δακὼν ἀπέκοψεν εἰς τέλος, λόγον
    εἰπὼν τοιόνδε ταύτῃ·
  • «Εἰ γὰρ σύ, μῆτερ, τὸ πρῶτον ἐτύπτησάς με, ὅτε δέλτον σοι ἔφερον, οὐκ ἂν φόνῳ παρεδόθην»..
  • Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
  • Δεῖ τοὺς φρονίμους τὰς ῥίζας ἐκκόπτειν τῶν σφαλμάτων· ἤγουν τὰς ἀρχὰς τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν, ὅπως τῆς ῥίζης κοπείσης οἱ κλάδοι ξηρανθῶσιν..
  • Αναρτήθηκε από Ανδρεας στις 3:00 π.μ.

16 Νοεμβρίου, 2016

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ Οι οδοιπόροι και ο πλάτανος.

    Κάποιοι οδοιπόροι καθώς βασανίζονταν μές την κάψα του καλοκαιριού μεσημεριάτικα, είδαν έναν πλάτανο, και με ανακούφιση κάθισαν κάτω απο τη σκιά του, για να ξεκουραστούν και να δροσιστούν.
    Τότε, σάν κοίταξαν κατα πάνω, είδαν τα φύλλα και τους καρπούς του πλάτανου, τους ήρθαν σκέψεις και έπιασαν συζητούσαν πόσο άχρηστο δέντρο είναι ο πλάτανος:
   «Βλέπεις, οι καρποί του είναι εντελώς άχρηστοι, ούτε τα ζώα δέν τους τρώνε, ούτε τα πουλιά!»
   «Και μήπως κάνει κανένα ωραίο λουλούδι; ούτε! Ή μήπως μοσκοβολάει, ας πούμε σάν τα φύλλα της καρυδιάς; ούτε!»
  «Αλλα και το ξύλο του δέν είναι χρήσιμο: έχεις δεί να φτιάχνουν έπιπλα ή εργαλεία απο ξύλο πλάτανου; ακόμη και για καυσόξυλο δέν είναι και τόσο κατάλληλο.»
    Λέγε ο ένας, λέγε ο άλλος, έβγαζαν συμπέρασμα οτι το πιό άχρηστο απο όλα τα δέντρα του κόσμου είναι το πλατάνι. Ώσπου πιά και το δέντρο αγανάκτησε και μίλησε με ανθρώπινη φωνή:
  "Καλά ρέ σείς, δέν ντρέπεστε; την ίδια ώρα που κάθεστε στη σκιά μου και ανακουφίζεστε απο το ηλιόκαμα, δέν ντρέπεστε να συζητάτε οτι είμαι άχρηστο δέντρο;"...
Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
***************************************************************
Ὁδοιπόροι καὶ πλάτανος
Ὁδοιπόροι θέρους ὥρᾳ περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι, ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον, ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο.
Ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους ὡς ἀνωφελές ἐστιν ἀνθρώποις τοῦτο ἄκαρπον τὸ δένδρον.
Ἡ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη·
«Ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐξ ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες, ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε»....
Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινὲς ἀτυχεῖς εἰσιν ὡς καὶ εὐεργετοῦντες τοὺς πέλας ἐπὶ τῇ χρηστότητι ἀπιστεῖσθαι..
Επιμύθιο…Σκέψεις…
    Υπάρχουν άνθρωποι που είναι άτυχοι, διότι δεν αναγνωρίζεται η ευεργεσία την οποία πρόσφεραν σε κάποιους που είχαν ανάγκη.
    Στη ζωή, οι άνθρωποι άλλοτε θυμούνται τη βοήθεια και στήριξη που έλαβαν όταν την είχαν ανάγκη και άλλοτε όχι μόνο ξεχνούν αλλά και λοιδορούν την πηγή που τους την πρόσφερε.
    Κάθε άνθρωπος έχει θετικά και αρνητικά στοιχεία, την επίδραση των οποίων στην καθημερινότητα, όταν τύχει, οφείλουμε να αξιολογούμε αντικειμενικά πριν να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.
    Η αχαριστία είναι αίσθημα και πράξη που υποδηλώνουν χαρακτήρα αγνώμονα, αδιάφορο, σκληρόκαρδο και με αυξημένο υπερεγώ.
    Προσφέροντας τη βοήθειά μας σε κάποιον που την έχει ανάγκη, ας μην περιμένουμε πάντοτε αναγνώριση ή θετική ανταπόκριση

13 Νοεμβρίου, 2016

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ Ο Μάγειρας και οι Δυό Νεαροί.

    Δυό νεαροί πήγαν σε ένα "μαγειρείον" και πιάσανε κουβέντα με τον μάγειρο. Σε κάποια στιγμή, ο μάγειρος απασχολήθηκε σε κάτι άλλο, οπότε ο ένας απο τους δύο νεαρούς αρπάζει ένα "ακροκώλιον" ( ψημένο χοιρινό μπούτι) και το χώνει στον κόρφο του αλλουνού.
    Έρχεται ο μάγειρος, κοιτάζει και λέει:
«Εδώ είχα ένα ακροκώλιον, τί έγινε;»
«Δέν ξέρουμε», απαντούν οι νεαροί.
«Αφού ήσασταν εδώ, πώς δέν ξέρετε;»
«Δέν ξέρουμε για ποιό πράγμα μιλάς»
«Εσείς το κλέψατε!»
«Ορκίζομαι στους θεούς οτι δέν το πήρα εγώ», είπε εκείνος που το είχε κρυμμένο στον κόρφοτου.
«Ορκίζομαι στους θεούς οτι δέν το έχω εγώ», είπε εκείνος που το έχωσε στον κόρφο του αλλουνού.
    Ο μάγειρος θυμωμένος τους είπε:
«Εσείς οι δυό απατεώνες, εμένα μπορείτε να με κοροϊδεύετε, αλλα απο τους θεούς δέν θα μπορέσετε να ξεφύγετε!»..
Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
***************************************************************
Νεανίσκοι καὶ μάγειρος
    Δύο νεανίσκοι ἐν ταὐτῷ κρέας ὠνοῦντο. Καὶ δὴ τοῦ μαγείρου περισπασθέντος, ὁ ἕτερος ὑφελόμενος ἀκροκώλιον, εἰς τὸν τοῦ ἑτέρου κόλπον καθῆκεν.
    Ἐπιστραφέντος δὲ αὐτοῦ καὶ ἐπιζητοῦντος, αἰτιωμένου τε ἐκείνους, ὁ μὲν εἰληφὼς ὤμνυε μὴ ἔχειν, ὁ δὲ ἔχων μὴ εἰληφέναι.
    Καῖ ὁ μάγειρος αἰσθόμενος αὐτῶν τὴν κακοτεχνίαν, εἶπεν·
«Ἀλλὰ κἂν ἐμὲ λάθητε ἐπιορκοῦντες, θεοὺς μέντοι γε οὐ λήσετε»...
Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι, κἂν ἀνθρώπους ἐπιορκοῦντες λάθωμεν, ἀλλὰ τόν γε θεὸν οὐ λήσομεν.

10 Νοεμβρίου, 2016

Ο πληγωμένος λύκος και το πρόβατο.

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 259. Ο πληγωμένος λύκος και το πρόβατο.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/
Έναν λύκο τον είχαν δαγκάσει σκυλιά και ήταν σε κακή κατάσταση, και δέν μπορούσε να κυνηγήσει ζώα για να φάει. Τότε είδε ένα πρόβατο και του λέει:
«Καλό μου πρόβατο, δέν σου ζητώ τίποτε παραπάνω, μόνο λίγο νερό να μου φέρεις απο το ποτάμι, γιατί, το βλέπεις, είμαι σε κακή κατάσταση. Κάνε αυτήν τη μικρή καλοσύνη σε ένα ζώο που υποφέρει και έχει ανάγκη! Το λένε άλλωστε και οι ιερείς: «σε κανέναν μήν αρνηθείς να δώσεις νερό ή φωτιά». Μόνο λίγο νερό σου ζητώ.Όσο για την τροφή μου, μή σε νοιάζει, θα φροντίσω μόνος μου».
Το πρόβατο αποκρίθηκε:
«Το ξέρω που για την τροφή σου θα φροντίσεις μόνος σου! Άν σου φέρω νερό, θα γίνω εγώ τροφή σου!».
Έτσι είπε το πρόβατο και δέν έφερε νερό στον λύκο ούτε τον πλησίασε.
Ένα απο τα πολλά κόλπα του εχθρού είναι και η ζητιανιά με τις πολλές τεχνικές της.
Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
***************************************************************
Λύκος τετρωμένος καὶ πρόβατον
Λύκος ὑπὸ κυνῶν δηχθεὶς καὶ κακῶς διατεθεὶς ἐβέβλητο τροφὴν ἑαυτῷ περιποιεῖσθαι μὴ δυνάμενος· καὶ δὴ θεασάμενος πρόβατον, τούτου ἐδεήθη ποτὸν αὐτῷ ὀρέξαι ἐκ τοῦ παραῤῥέοντος ποταμοῦ·
«Ἐὰν γὰρ σύ μοι ποτὸν δῷς, ἐγὼ τὴν τροφὴν ἐμαυτῷ εὑρήσω».
Τὸ δὲ ὑποτυχὸν ἔφη·
«Ἐὰν ποτόν σοι ἐπιδώσω ἐγώ, σὺ καὶ τροφῇ μοι χρήσῃ»...
Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
Πρὸς ἄνδρα κακοῦργον δι᾿ ὑποκρίσεως ἐνεδρεύοντα ὁ λόγος εὔκαιρος