ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΛΟΙΟ - ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Μέχρι λίγες δεκαετίες πρὶν ἡ ζωὴ τῆς οἰκογένειας κυλοῦσε πολὺ πιὸ ἤρεμα καὶ ὁμαλά, σὲ ἀτμόσφαιρα καθαρή, μὲ ρυθμοὺς ἤπιους καὶ σύμφωνους μὲ τὶς ἀνθρώπινες ἀντοχές μας. 

 Ἡ ἐκπληκτικὴ ἀνάπτυξη τῆς ἠλεκτρονικῆς τὰ τελευταῖα χρόνια ἔφερε ἐπανάσταση στὴ ζωή μας. 

Ἔδωσε ἀσύλληπτες γιὰ τὶς προηγούμενες γενιὲς δυνατότητες ἐνημερώσεως, μορφώσεως, ἀναψυχῆς καὶ ἐπικοινωνίας. 

Ἡ τηλεόραση, τὸ διαδίκτυο, τὰ ἠλεκτρονικὰ παιχνίδια, ἡ πολὺ ἐξελιγμένη πιὰ κινητὴ τηλεφωνία διευκολύνουν καὶ ἐπηρεάζουν ἄμεσα τὴ σύγχρονη ζωή. 

Μικροὶ καὶ μεγάλοι ἐκμεταλλεύονται τὶς δυνατότητές τους καὶ ἀπασχολοῦνται πολλὲς ὧρες. 

 Ὁπωσδήποτε εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρον νὰ μπορεῖς νὰ ἐνημερώνεσαι ἄμεσα γιὰ ὅ,τι συμβαίνει στὸν πλανήτη μας, νὰ βλέπεις ἐντυπωσιακὲς καὶ λεπτομερεῖς περιγραφὲς τῶν γεγονότων, νὰ αἰσθάνεσαι πληροφορημένος γιὰ ὅλα. 

Εἶναι ἐξυπηρετικὸ νὰ ἔχεις, μέσῳ τοῦ διαδικτύου, ὅλο τὸν κόσμο μπροστά σου, στὴ μικρὴ ὀθόνη σου, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ προχωρεῖς σὲ κάθε εἴδους συναλλαγὲς μὲ ἀπίστευτη εὐκολία. 

Καὶ εἶναι ἐντυπωσιακὸ καὶ εὐχάριστο νὰ παίζεις παιγνίδια στὰ ὁποῖα συμμετέχουν χιλιάδες παῖκτες σ’ ὅλο τὸν κόσμο. 

Μὲ τὸ μικρὸ καὶ θαυματουργὸ ἐργαλεῖο ποὺ λέγεται κινητὸ τηλέφωνο, ἐπικοινωνεῖς μὲ τὸν καθένα ὅπου καὶ ἂν βρίσκεται, φωτογραφίζεις, ἠχογραφεῖς, βιντεοσκοπεῖς, μπαίνεις στὸ διαδίκτυο, ἀκοῦς μουσική, ραδιόφωνο, μαθαίνεις, ἐλέγχεις, ἐξασφαλίζεις πλῆθος πραγμάτων. 

   Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε στὸ ἄρθρο αὐτὸ μὲ ἐκτενέστερη ἀναφορὰ στὶς δυνατότητες ποὺ ἡ νέα τεχνολογία δίνει στὸ σύγχρονο ἄνθρωπο. Περισσότερο θὰ ἐπιμείνουμε στὶς ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει στὴ ζωὴ τῆς οἰκογένειας. 

 Τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ σημειώσουμε εἶναι ὅτι ἡ ὑπερβολικὴ χρήση τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων ἐνεργεῖ διασπαστικὰ μέσα στὴν οἰκογένεια. Καθὼς τὰ μέσα αὐτὰ προσφέρουν ἀφάνταστα μεγάλη ποικιλία εὐκαιριῶν, εἶναι ἰδιαίτερα ἑλκυστικά. 

 Ἡ ἐντυπωσιακὴ ἐναλλαγὴ τῶν εἰκόνων, ἡ εὐκολία στὴν πρόσληψη κάθε εἴδους πληροφορίας, ἡ ἄμεση ἐπικοινωνία κλπ. σαγηνεύουν τὸν χρήστη τους καὶ τὸν καθηλώνουν ἐκεῖ, προσφέροντας πολὺ εὔκολη καὶ διαρκῶς ἀνανεούμενη ἀπόλαυση. 

Εἴμαστε μέσα στὸ σπίτι καὶ μπορεῖ νὰ ἔχει ὁ καθένας τὴ δική του τηλεόραση, νὰ χάνεται μέσα στὸ διαδίκτυο μὲ τὸν προσωπικό του ὑπολογιστὴ ἢ νὰ τὰ βρίσκει τώρα πιὰ ὅλα μέσα ἀπὸ ἕνα κινητὸ τηλέφωνο. 

Ὅλος ὁ κόσμος μπροστά του μὲ ἐλάχιστα ἀγγίγματα! 

Δὲν εἶναι δελεαστικό; Ναί! 

Μπορεῖς ὅλο τὸν κόσμο νὰ βλέπεις, ἀλλὰ νὰ χάνεις τὸν διπλανό σου. Νὰ ἐπικοινωνεῖς μὲ τὸν καθένα, ἀκόμη καὶ στὴν ἄκρη τοῦ κόσμου, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὰ πρόσωπα τοῦ στενοῦ σου περιβάλλοντος. 

Κλείνεις τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ σου, μάλιστα μὲ ὅσα προβλέπουν οἱ σύγχρονες ἀπαιτήσεις ἀσφαλείας, ὥστε νὰ μὴν μπορεῖ νὰ μπεῖ μέσα κανείς, ἀλλὰ μέσα εἶναι ἤδη ὅλος ὁ κόσμος. 

Οἱ μόνοι τοὺς ὁποίους μπορεῖ νὰ μὴ συναντᾶς, παρ’ ὅλο ποὺ εἶναι δίπλα σου, εἶναι οἱ δικοί σου! Εἶναι συχνὰ τὰ παράπονα γιὰ τὸν σύζυγο καὶ πατέρα, ποὺ ἐπιστρέφει ἀργὰ στὸ σπίτι καὶ ἐνῶ περιμένουν ὅλοι μὲ χαρὰ νὰ τὸν δοῦν ἀνάμεσά τους, ἐκεῖνος κάθεται κουρασμένος στὸν καναπὲ καὶ ἀνοίγει τὴν τηλεόραση ἢ κλείνεται στὸ δωμάτιό του καὶ ἀσχολεῖται μὲ τὸν ὑπολογιστή. Πολλὴ ἐπίσης ἀνησυχία γιὰ τὰ παιδιά, ποὺ ἀπὸ πολὺ μικρὰ δὲν μποροῦν νὰ ξεκολλήσουν ἀπὸ τὴν ὀθόνη τῆς τηλεοράσεως καὶ καθὼς μεγαλώνουν ἀσχολοῦνται πολλὲς ὧρες μὲ τὸν ὑπολογιστὴ καὶ ξεχνιοῦνται μὲ τὶς ἀτέλειωτες περιπλανήσεις τους στοὺς δρόμους τοῦ διαδικτύου. 

Ἔτσι ὅμως χάνεται ἡ ἐπικοινωνία, δὲν ὑπάρχει ἡ κοινωνία τῆς ἀγάπης, σβήνει ἡ οἰκογενειακὴ χαρὰ καὶ ζεστασιά. 

Οἱ ἄνθρωποι δὲν χαίρονται καὶ δὲν παλεύουν μαζὶ τὴ ζωή· ἁπλῶς συγκατοικοῦν. 

Ἡ οἰκογενειακὴ ἑνότητα τραυματίζεται, μάλιστα θανάσιμα, ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ χρήση τῶν σύγχρονων ἠλεκτρονικῶν μέσων. 

 Ἐπιπλέον τραυματίζεται καὶ ἡ ψυχικὴ ὑγεία τῶν μελῶν τῆς οἰκογένειας, πράγμα ποὺ ἔχει ἀσφαλῶς πολὺ ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις στὴ ζωή της. 

Διότι δημιουργεῖται δυστυχῶς ἐξάρτηση σ’ ἐκείνους ποὺ δίνουν πολὺ χρόνο στὰ μέσα αὐτά. Εἶναι διαπιστωμένο ἀπὸ εἰδικοὺς πὼς ἡ ἐπὶ πολλὲς ὧρες παρακολούθηση τῶν προ- γραμμάτων τῆς τηλεοράσεως ἐνεργεῖ σὰν ναρκωτικό. 

Λειτουργοῦν δὲ ἤδη κλινικὲς ποὺ βοηθοῦν στὴν ἀπεξάρτηση ἀτόμων ποὺ κάνουν ὑπερβολικὴ χρήση τοῦ διαδικτύου. 

 Τὰ μέσα αὐτὰ διευκολύνουν πολὺ τὴ ζωή μας. Ὅμως, ἂν δὲν περιορισθοῦμε στὴν ὀρθὴ ἀξιοποίησή τους, ἀλλοιώνουν τὴν προσωπικότητα καὶ μᾶς ταλαιπωροῦν ψυχικά. Αὐτὸ κατὰ συνέπειαν βλάπτει καὶ τὴν οἰκογένεια. Πολὺ περισσότερο βλάπτει ἡ δυνατότητα ἐπαφῆς καὶ γνωριμίας μὲ τὸ κακὸ μέσῳ τῶν ἠλεκτρονικῶν συστημάτων. 

Εἶναι πολὺ δύσκολο πιὰ νὰ βρεῖς στὴν τηλεόραση κάτι γνήσιο καὶ καθαρό. 

Μὲ τὸ διαδίκτυο δέ, ὅπως εἴπαμε ἤδη, ὅλος ὁ κόσμος εἶναι μέσα στὸ σπίτι μας. 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μέσα στὸ σπίτι μας μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ὅλος ὁ ὑπόκοσμος, ὁ κόσμος τῆς βίας, τοῦ ἐγκλήματος, τῆς αἰσχρότητος. 

Ὁ καθένας, τὰ μικρὰ παιδιά μας μποροῦν ὅλο αὐτὸ τὸ ἀνομολόγητο κακὸ νὰ τὸ ἔχουν στὴν τσέπη τους σ’ ἕνα μικρὸ κινητὸ καὶ νὰ τὸ φέρνουν στὴν ἐπιφάνεια μὲ ἁπλούστατους χειρισμούς. Χάνουν ἔτσι πολὺ νωρὶς τὴν ἀθωότητά τους. 

Οἱ μεγάλοι γίνονται ἀπότομοι, βίαιοι, σκληροί. 

Ἡ ζωὴ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀνηθικότητος διδάσκεται νύχτα καὶ μέρα ἀπὸ τὰ σύγχρονα ἠλεκτρονικὰ μέσα. 

Τὸ ἄσυλο τῆς οἰκογένειας καταλύεται. Ὁ μοντέρνος τρόπος ζωῆς, δηλαδὴ ἡ ἁμαρτία μὲ ὅλες τὶς ἐκφράσεις της, δὲν θεωρεῖται πιὰ κάτι κακό. Εἶναι φανερό! Ἡ οἰκογένεια βρίσκεται σὲ ἠλεκτρονικὸ κλοιό, μὲ τρεῖς ἄμεσες καὶ ὀδυνηρὲς συνέπειες: Χάνεται ἡ δυνατότητα ἐπικοινωνίας τῶν μελῶν της. 

Τὰ μέλη της γίνονται προβληματικά, μὲ ἀφόρητες ψυχικὲς φορτίσεις. 

Τραυματίζεται καίρια ἡ ἠθική της. 

 Πῶς ὅμως θὰ σταθεῖ ἔτσι ἡ οἰκογένεια; 

 Πῶς θὰ ἀντιδράσει στὸν σφοδρὸ καὶ κα- ταιγιστικὸ ἠλεκτρονικὸ βομβαρδισμό; 

 Σὲ ἑπόμενο ἄρθρο μας θὰ προσπαθήσουμε νὰ δώσουμε κάποιες ἀπαντήσεις στὰ δύσκολα καὶ πιεστικὰ αὐτὰ ἐρωτήματα.

ΟΣΩΤΗΡ2064(φωτο απο την Πατμο)

«Νά ’μουν πουλί...»

Μὴν πετᾶς στὰ σύννεφα. Προσγειώσου. Ἡ ζωὴ θέλει ἀγώνα... Πολὺ σωστὴ ἡ συμβουλή. Ἡ ζωὴ θέλει ἀγώνα, καὶ χωρὶς ἀγώνα τίποτε καίριο καὶ ἀληθινὸ δὲν μπορεῖ νὰ  κατορθωθεῖ. 

Ὁ καιρὸς τῆς ζωῆς μας

εἶναι καιρὸς ἀγώνων καὶ παλαισμά-

των, κόπου καὶ ἱδρώτα, προκειμένου

νὰ πετύχουμε κάτι ὑψηλὸ καὶ μεγάλο

καὶ γιὰ τὴν ἐδῶ βιοτή μας καὶ πολὺ πε-

ρισσότερο γιὰ τὸ αἰώνιο μέλλον μας.

Ἔλα ὅμως ποὺ κάποτε σ’ αὐτὸν τὸν

ἀδιάκοπο ἀγώνα, τὸν συνεχὴ κόπο

καὶ μόχθο, ἡ ψυχὴ νιώθει νὰ κουράζε-

ται, νὰ κάμπτεται, νὰ γονατίζει, οἱ δυ-

νάμεις της νὰ λιγοστεύουν ἐπικίνδυ-

να, οἱ πνευματικές της ἀντιστάσεις νὰ

πέφτουν κατακόρυφα, μέχρι σημείου

νὰ κινδυνεύει νὰ καταποντισθεῖ στὴν

ἄβυσσο τῆς ἀθυμίας καὶ μελαγχολί-

ας! Πόσοι, ἀλήθεια, καημοὶ καὶ βάσα-

να καὶ πίκρες γιὰ τὸν ἄνθρωπο, μάλι-

στα τὸν σημερινό, ποὺ πρέπει νὰ κι-

νεῖται καθημερινὰ μέσα σὲ μιὰ ἀπάν-

θρωπη πολιτεία, μὲ ρυθμοὺς ἐξοντωτι-

κούς, χωρὶς νὰ μπορεῖ οὔτε στιγμὴ νὰ

σταθεῖ, νὰ πάρει μιὰ ἀνάσα, νὰ πεῖ μιὰ

καλημέρα στὸ διπλανό του, ν’ ἀνοίξει

ἕνα χαμόγελο στὰ χείλη του, νὰ νιώσει

μιὰν ἀνθρώπινη στιγμή!... Πόση ὀδύνη

καὶ θλίψη γιὰ τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο,

ποὺ οἱ ρυθμοὶ τῆς ζωῆς τοῦ ἐπιβάλ-

λουν ὅλη τὴν ἡμέρα νὰ βρίσκεται σὲ

ἄγχος, ἀγωνία, ἀσταμάτητο κυνηγητὸ

τοῦ χρόνου, προκειμένου νὰ προλά-

βει τὶς ὑποχρεώσεις του, ποὺ ὅλο καὶ

αὐξάνουν! Πόση ὀδύνη καὶ θλίψη γιὰ

τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο, ποὺ εἶναι ὑπο-

χρεωμένος νὰ ζεῖ μέσα σὲ μιὰ κοινω-

νία ὅπου τὸ ψεῦδος ἐπικρατεῖ, ἡ δια-

φθορά, ἡ δολοπλοκία καὶ ἡ ἀδικία σὰν

καρκίνωμα συνεχῶς ἐξαπλώνονται

καὶ πλήττουν σὲ βάθος ὅλους τοὺς θε-

σμούς! Πόση ὀδύνη καὶ θλίψη καὶ τα-

λαιπωρία, καθὼς συχνὰ οὔτε καὶ μέσα

στὸ σπίτι μπορεῖ νὰ βρεῖ τὴν ἀνάπαυ-

ση, τὴ ζεστασιά, τὴν πολυπόθητη γα-

λήνη τῆς ψυχῆς!... 

–Ἴσως τότε ὁ ἄνθρωπος, βεβαρημένος

ἀπ’ ὅλα τοῦτα, κι ἀκόμη ἀπὸ τὰ δικά

του κρίματα καὶ ἐνοχές... ἴσως ἐπιθυμή-

σει. Κάποια στιγμὴ θὰ δεῖ ἕνα πουλὶ νὰ

πετᾶ ψηλὰ στὸν οὐρανό, ἥσυχο, ἐλεύ-

θερο, δυνατό, μὲ ἀνοιχτὰ τὰ φτερά· νὰ

πετᾶ μακριά, βαθιὰ στὸν ὁρίζοντα, μέ-

χρι νὰ τὸ καταπιεῖ τὸ ἀπέραντο γλαυ-

κό. Καὶ τότε θὰ στενάξει καὶ θὰ ἐπιθυ-

μήσει καὶ θὰ πεῖ: «Νά ’μουν πουλί· νὰ

πέταγα πέρα μακριά!...».

Πῶς μπορεῖς νὰ ἀποδοκιμάσεις μιὰ

τόσο βαθιὰ ἐπιθυμία τῆς ἀνθρώπινης

ψυχῆς!

«Ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί»,

ἐξομολογεῖται καὶ ἡ μεγάλη ἐκείνη ψυ-

χή, ὁ ἄνθρωπος τῆς καρδίας τοῦ Θεοῦ,

ὁ Δαβίδ. «Φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ’

ἐμέ, καὶ ἐκάλυψέ με σκότος», τὸ σκό-

τος τῆς ἀθυμίας καὶ ἀπελπισίας, «καὶ

εἶπα· τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ πε-

ριστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ κατα-

παύσω;» (Ψαλ. νδ΄ [54] 5-7). Ποιὸς θὰ

μοῦ δώσει φτερὰ σὰν ἐκεῖνα τῆς περι-

στερᾶς, γιὰ νὰ πετάξω μακριὰ ἀπ’ τὸν

ἀκάθαρτο αὐτὸ καὶ μοχθηρὸ κόσμο καὶ

νὰ βρῶ τόπο ἡσυχίας καὶ ἀναπαύσεως

ἀπὸ τοὺς φόβους, ἀπὸ τὴν ταραχὴ καὶ

τοὺς κινδύνους;

Ποιὸς θὰ μοῦ δώσει φτερά; Ἄχ, καὶ

νά ’μουν πουλί, νὰ πέταγα!...

Ὁ πανάγαθος Κύριος, Αὐτὸς ποὺ ἔ-

πλασε τὸν ἄνθρωπο σύμφωνα μὲ τὴ

δική του εἰκόνα, ὑψηλό, ἐλεύθερο, δυ-

νατό, γνωρίζει τὴ μύχια αὐτὴ ἐπιθυμία

τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. Τὴ γνωρίζει,

γιατὶ Αὐτὸς τὴν ἐνέβαλε. Τὴν ἐπιθυμία

γιὰ εὖρος, πλάτυνση, ὕψωση, οὐσια-

στικὰ ἀναζήτηση τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ.

Γνωρίζει καὶ πόσο ἀφύσικο καὶ πληκτι-

κό, στενόχωρο εἶναι γιὰ τὴν ψυχὴ νὰ

μένει ἐγκλωβισμένη καὶ περιορισμένη,

τελματωμένη στὰ μάταια, γήινα πρά-

γματα, τὰ καθημερινά. Γι’ αὐτὸ καὶ τῆς

ὑπόσχεται ὅτι θὰ ἱκανοποιήσει αὐτή

της τὴν ἐπιθυμία, ὅτι θὰ τῆς δώσει

φτερὰ νὰ πετάξει, μὲ μιὰ μόνη προϋ-

πόθεση...

«Οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Θεόν... πτε-

ροφυήσουσιν ὡς ἀετοί» (Ἡσ. μ΄ [40]

31). Ὅσοι ἀναμένουν μὲ ἐγκαρτέρηση

καὶ ὑπομονὴ τὸν Θεό, λέει ὁ θεόπνευ-

στος Προφήτης, αὐτοὶ θὰ βγάλουν

φτερὰ σὰν ἀετοί. Ὄχι ἁπλῶς σὰν πε-

ριστέρια θὰ πετάξουν, ἀλλὰ σὰν ἀε-

τοί, «τοῖς πτεροῖς τοῦ Πνεύματος κου-

φιζόμενοι» (Ἱερὸς Χρυσόστομος, PG

49, 370). Μὲ τὰ φτερὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύ-

ματος θὰ σηκωθοῦν ψηλὰ ἀπὸ τὶς γή-

ινες μικρότητες καὶ ματαιότητες καὶ θὰ

πετάξουν στὰ ὕψη τὰ θεϊκά· ἐκεῖ ποὺ

ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι διαυγής, καθαρή.

Δὲν θὰ ἀποξενωθοῦν ἀπὸ τὰ προβλή-

ματά τους, δὲν θὰ ἀναζητήσουν τὴ φυ-

γὴ ἀλλὰ τὴν ὕψωση. Μὲ ἄλλο μάτι θὰ

τὰ δοῦν, μὲ ἄλλη διάθεση θὰ τὰ ἀντι-

μετωπίσουν, μὲ τὴν ψυχή τους διευρυ-

μένη καὶ φωτισμένη ἀπὸ τὴν καθάρια

πνοὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μὲ τὴν

προοπτικὴ τῆς αἰωνιότητος.

Ἡ μόνη προϋπόθεση εἶναι νὰ «ὑπο-

μένουν» τὸν Θεό. Δηλαδὴ νὰ Τὸν ἀνα-

μένουν μὲ ἀποκλειστικὴ ἐμπιστοσύνη

στὴ στοργική του πρόνοια. Μὲ παρά-

δοση τελεία τοῦ ἑαυτοῦ τους καὶ τῶν

προβλημάτων τους στὴν κραταιὰ χεί-

ρα τοῦ Θεοῦ. Ἐπιρρίπτοντας κάθε τους

μέριμνα σ’ Ἐκεῖνον. Κινούμενοι ὄχι μὲ

κέντρο τὸν ἑαυτό τους, ἀμυντικὰ καὶ

ἐπιθετικὰ πρὸς τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ μὲ

κέντρο τὸν ἅγιο Θεὸ καὶ τὸ ἅγιο θέλημά

του, μὲ ἄνοιγμα τῆς καρδιᾶς πρὸς τοὺς

συνανθρώπους τους.

Τότε θὰ νιώσουν αὐτὴν τὴν παράδο-

ξη πτεροφυΐα. Τότε θ’ ἀνοίξουν τὰ φτε-

ρά τους, γιὰ νὰ πετᾶνε ψηλά!...ΟΣΩΤΗΡ2052

Μπροστά στον πόνο και τα προβλήματα της ζωής

Μπροστά στον πόνο και τα προβλήματα της ζωής

Δεν υπάρχει άνθρωπος, πού να μην έχει βρεθεί μπροστά σε δύσκολη θέση και σε δύσκολες στιγμές. Πελώρια υψώνονται μπροστά μας τα προβλήματα, οι δοκιμασίες και οι αντιθέσεις της ζωής. Είπαν ότι ή ζωή είναι ένα δράμα Είναι όντως δράμα πολύ μεγάλο. Είναι μία θάλασσα πολυκύμαντος, τις πιο πολλές φορές φουρτουνιασμένη και τις λιγότερες ήρεμη και γαληνιώσα.

Πλήθος οι ανάγκες, πού μας περιζώνουν στην πορεία της ζωής. Πλήθος τα προβλήματα, αλλά μεγαλύτερα και αλλά μικρότερα, πού ορθώνονται απειλητικά ενώπιον μας ανά πάσαν στιγμήν. Πλήθος οι πειρασμοί, πού καλούμεθα να ξεπεράσουμε. Πλήθος οι παγίδες, πού πρέπει προσεκτικά να αποφύγουμε.

Ατελείωτος ο κατάλογος των δυσκολιών της ζωής. Παρεξηγήσεις στις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας. Καχυποψίες, πού κάποτε αντιλαμβανόμεθα και μας πληγώνουν. Αποτυχίες σε κάποιες προσπάθειες μας τραυματίζουν ψυχικά Δύσκολες καταστάσεις, πού δυσκολευόμεθα να τις αντιμετωπίσουμε, θλίψεις και δοκιμασίες αναπόφευκτες, πού πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Άδικη συμπεριφορά εναντίον μας γνωστών μας ανθρώπων, πού μας πληγώνει τον εσωτερικό κόσμο. Περιφρονήσεις από ανθρώπους, πού δεν το περιμέναμε. Παραγκωνισμοί από συμφεροντολόγους φίλους. Συκοφαντίες από κακεντρεχείς αντιζήλους. Διωγμοί από αδίστακτους ισχυρούς. Ραδιουργίες από διεστραμμένους συνανθρώπους. Κατηγορίες από ασύστολους ψευδολόγους. Άγνωμοσύνες από αχάριστους ευεργετηθέντες. Κατάλογος μακρύς και ατελείωτος αντίξοων περιστάσεων της ζωής. 

Τον ένα ταλαιπωρεί η φτώχεια και ή στέρηση των αναγκαίων προς συντήρησιν της οικογενείας του. Τον άλλο, τον καταθλίβει η ανεργία και ή αδυναμία εξευρέσεως πόρων ζωής. Κάποιον τρίτον του αυλακώνει την ψυχή ο πόνος της αρρώστειας. Πιο πέρα κάτι γονείς αντιμετωπίζουν τον πόνο της εγκαταλείψεως των από τα παιδιά των. Ένας άλλος κλαίει για την θέση πού έχασε εξαιτίας της κακότητος ενός προϊσταμένου. Άλλος βασανίζεται από τις τύψεις της συνειδήσεως του για απροσεξίες του και άστοχες ενέργειες του. Πόνος, προβλήματα, δοκιμασίες. Τραύματα καθημερινά ψυχικά, πού αφαιρούν την χαρά και ταλαιπωρούν τον ψυχικό μας βίο. Στενοχώριες αναπόφευκτες από δυσάρεστα περιστατικά Ό κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

Εδώ μία μητέρα θλίβεται για το χαμό και το θάνατο του νέου παιδιού της και είναι απαρηγόρητη. Πιο πέρα μία άλλη μητέρα έχει τον καημό, πού δεν μπορεί να αποκαταστήσει την άγαμη θυγατέρα της. Και πιο κάτω κάποιοι γονείς θρηνούν τον αποτυχημένο γάμο των παιδιών του. Κάποιοι άλλοι είναι απαρηγόρητοι, πού το παιδί των έγινε θύμα των ναρκωτικών και το βλέπουν να φθίνει και να οδηγείται σιγά-σιγά στον θάνατο. Κάποια σύζυγος κλαίει την εγκατάλειψη της από τον παρεκτραπέντα σύζυγο της. Και μια μητέρα είναι δυστυχής πού δεν μπορεί να ζήσει και να συντηρήσει τα ορφανά παιδιά της. Πιο κάτω κάποιοι νέοι έχουν πέσει σε μελαγχολία, γιατί απέτυχαν στις εξετάσεις τους και βλέπουν αδιέξοδο στην μελλοντική τους πορεία.

Δυσθυμία, κακοκεφιές, ψυχικές διαταραχές, πόνος ψυχικός αφόρητος, στενοχώρια και λύπη αυλακώνουν τόσο συχνά την ανθρώπινη ψυχή στην πορεία της ζωής. Κοιλάδα κλαύθμωνος ο επίγειος βίος. Τόπος δακρύων και δοκιμασιών. Είμεθα εξόριστα πριγκηπόπουλα πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη. Πολλοί άνθρωποι χάνουν το θάρρος τους μπροστά στις δυσκολίες της ζωής. Και όλοι ανεξαιρέτως έχουμε δοκιμάσει την στενοχώρια και τον πόνο. Πολύ εύκολα συναντά κανείς θλιμμένα πρόσωπα και βλέπει ανθρώπους να υποφέρουν από ψυχικό και σωματικό πόνο, να στενοχωριούνται, να πάσχουν, να παραπονούνται, να αδημονούν, να κάμπτονται και να κυριεύονται από μελαγχολία κάποτε και από πλήρη απογοήτευση.

ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ 
Οι άνθρωποι δυσκολεύονται συνήθως να βρουν λύση σε πολλά από τα προβλήματα της ζωής. Γονατίζουν μπροστά στις δυσκολίες. Κυριεύονται από άγχος και αδημονία Νιώθουν δυστυχείς. Τους γίνεται βαρετή η ζωή. Βλέπουν μπροστά των μόνο σκοτάδι. Και όχι λίγοι μπροστά στις δυσκολίες και στα προβλήματα, απελπισμένοι και απογοητευμένοι, παίρνουν το δρόμο της αυτοκτονίας και καταστρέφουν δια παντός.
Όχι, αυτό δεν είναι λύση στα προβλήματα της ζωής. Είναι όντως γεμάτη από θλίψεις και δοκιμασίες, από δυσκολίες και περιπέτειες, από πειρασμούς και αντιθέσεις η ζωή μας εδώ στη γη. Όμως δεν είμεθα μόνοι. Δεν είμεθα χωρίς προστασία. Ή απελπισία και η απογοήτευση δεν είναι λύση. Ή απαισιοδοξία και η μελαγχολία δεν είναι καταστάσεις επιτρεπτές. Όλα τα προβλήματα της ζωής μπορούν να αντιμετωπιστούν. Όλα εξυπηρετούν κάποιο σκοπό. Δυστυχώς το αγρίεμα της ανθρώπινης ζωής είναι το τίμημα της ανθρώπινης αποστασίας. Είναι το προϊόν σφαλμάτων στην ανθρώπινη πορεία Είναι το αποτέλεσμα πολλές φορές απρόσεκτου βίου και απρόσεκτης τακτικής. Πληρώνουμε δυστυχώς κάποτε ακριβά τις απροσεξίες της ζωής μας και τις λανθασμένες επιλογές μας.

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ; 
Είναι μέγα το πρόβλημα των δοκιμασιών της ζωής. Και πιο δύσκολη ή απάντηση στο ερώτημα γιατί ο πόνος στην ζωή μας. Έχουν λεχθεί πολλά πάνω στο θέμα αυτό. Ρίπτει κάποιο φως στο πρόβλημα του πόνου ο λόγος του Θεού. Ή πλήρης όμως και τελεία απάντησης στο ερώτημα δεν μας είναι τελείως γνωστή. Πάντως ένα είναι γεγονός, ότι ο Θεός δεν μας έπλασε για τον πόνο αλλά για την χαρά Αγρίεψε ή ζωή με την παράβαση των πρωτοπλάστων. Αγρίεψε και ολόκληρη η φύση με την αποστασία από τον Θεό. Ή αμαρτία μας έβγαλε από τον Παράδεισο και έκαμε τη γη κοιλάδα κλαύθμωνος και στάδιον δοκιμασίας. Τις δύσκολες συνθήκες της ζωής τις δημιουργήσαμε και τις δημιουργούμε μόνοι μας, κάνοντας κακή χρήση της ελευθέρας θελήσεως μας. Ό Θεός «απείραστος εστίν κακών, πειράζει δε αυτός ουδένα».
Οι άνθρωποι θερίζουμε ο, τι σπείραμε. Υφιστάμεθα τις συνέπειες της ανθρώπινης αποστασίας. Και στην καθημερινή πορεία μας πολλές φορές εμείς οι ίδιοι διαμορφώνουμε τις συνθήκες της ζωής μας.

ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΣΤΕΚΕΙ Ο ΘΕΟΣ 
Όμως, όπως ανωτέρω τονίσαμε, δεν είμεθα μόνοι μέσα στην πορεία της ζωής. Όσο κι αν αγνοούμε τον Θεό, ο Θεός είναι πάνω από τα κεφάλια μας. Όσο κι αν περιφρονούμε την πατρική του αγάπη, εκείνος παραμένει πατέρας έτοιμος να σπογγίσει το δάκρυ μας και να ανακουφίσει τον πόνο μας. Μας φωνάζει με πατρική φωνή «ου μη σε άνω ούδ' ου μη σ' εγκαταλείπω». Δεν πρόκειται να σε αφήσω μόνο και απροστάτευτο. «Μετά σου ειμί εν θλίψει». «Έπικαλέσαί με εν ώρα θλίψεως και εξελούμαι σε και δοξάσεις με». Μην απογοητεύεσαι μπροστά στα προβλήματα της ζωής. Ζήτησε την δική μου βοήθεια, λέγει ο Θεός, και εγώ θα σε βγάλω από τη δυσκολία. «Εν τω κοσμώ θλίψιν έξετε» είπε ο ενανθρωπήσας Λυτρωτής μας και προσέθεσε: «αλλά θαρσείτε εγώ νενίκησα τον κόσμον». Μην κάμπτεσθε, μην απογοητεύεσθε μην καταβάλλεσθε από την στενοχώρια, μην χάνετε το θάρρος σας. Εγώ είμαι μαζί σας. Εγώ ενίκησα το κακό και εγώ θα θεραπεύσω τα ψυχικά σας τραύματα.

ΦΑΡΜΑΚΟ Η ΠΙΣΤΙΣ 

Φάρμακο προς αντιμετώπισιν των δυσκολιών της ζωής είναι η πίστη στον Κύριο. Είναι ή πίστη στην πανάγαθη πρόνοια Του. Όποιος πιστεύει ζωντανά δεν εγκαταλείπεται ποτέ από τον Θεό. Μπορεί να κλαίει κάποτε και να πονά μπροστά στα προβλήματα της ζωής, όμως δεν απογοητεύεται ούτε απελπίζεται, στηρίζεται στο Θεό και νικά τις δυσκολίες της ζωής.

Ή πίστις στο Θεό είναι πηγή δυνάμεως, είναι πηγή υπομονής, είναι πηγή ψυχικού ηρωισμού. Ό Θεός είναι κοντά μας. «Μη κλαίε» είπε ο Κύριος προς την οδυρομένη για το χαμό του παιδιού της χήρα της Ναΐν. «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη, ζήσεται».

«Μη κλαίε» λέγει σε κάθε πενθούντα για τον θάνατο προσφιλούς του προσώπου. Υπάρχει και πέραν του τάφου ζωή πολύ καλύτερη και ωραιότερη από την παρούσα επίγεια Ό θάνατος είναι ύπνος του σώματος, ο άνθρωπος δεν εξαφανίζεται ζει και μετά θάνατον συνειδητή προσωπική ζωή με πλήρη ταυτότητα του εγώ και της προσωπικότητας. Ό θάνατος είναι απλώς ή γέφυρα δια της οποίας διαπερώμεν στην χώρα της αιωνίου μακαριότητας. Είναι κι αυτός το τίμημα της αμαρτίας των πρωτοπλάστων, όμως δεν είναι αθεράπευτο κακό. Ό Χριστός τον νίκησε με την ανάσταση Του, «θανάτω θάνατον πατήσας». Οι κεκοιμημένοι ζουν συνειδητή ζωή κοντά στον Θεό. Μη κλαίε λοιπόν μητέρα, πού έχασες το παιδί σου, ούτε εσύ αδελφέ, πού πέθανε ο αδελφός σου, ούτε εσύ καλή σύζυγος για τον θάνατο του συζύγου σου. Έχεις το δικαίωμα να πονάς, αλλά όχι να απελπίζεσαι. Ή ζωή εδώ στη γη είναι τελείως πρόσκαιρη· κατοικία μας είναι ο ουρανός κι όχι η γη.

Φάρμακον προς αντιμετώπισιν του πόνου και των δυσκολιών είναι η πίστις προς τον Θεόν. Δίπλα μας πάντα στέκει ο Θεός. Μας βεβαιώνει ο ίδιος: «Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημέρας». Εγώ είμαι, λέγει ο κύριος, πάντα δίπλα σας. Θαρσείτε, μη φοβείσθε. Ό, τι κι αν αντιμετωπίζετε, όποιο πρόβλημα κι αν έχετε, οποίος κι αν είναι ο πόνος σας, όσο μεγάλη κι αν είναι ή στενοχώρια σας, Θαρσείτε, μη φοβείσθε. Εγώ είμαι κοντά σας είμαι ο δυνατός και ο Νικητής, «νενίκηκα τον κόσμον». Όταν στηρίζεστε σε με είστε δυνατοί. Δυστυχία είναι να χάσετε εμέ. Εγώ ειμί το Α και το Ω της ζωής σας. Στηριχθείτε σε Εμε, εμπιστευτείτε τον εαυτό σας στην δική μου αγαθή πρόνοια και θα βρείτε ανακούφιση. Θα νιώσετε αμέσως παρηγορίαν. Θα ξεπεράσετε τον πόνο σας. Θα έλθει ηρεμία στην ψυχή σας. Θα νικήσετε στον αγώνα της ζωής.

ΑΝΥΨΩΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ 
Φάρμακον της ζωής είναι η πίστη στον Κύριον. Πορεία στο πολυκύμαντο αυτό πέλαγος της ζωής χωρίς πλοηγόν και προστάτην τον Ίησούν είναι πορεία μες στο σκοτάδι χωρίς φως. Είναι πορεία στην φουρτουρνιασμένη θάλασσα χωρίς πυξίδα και πηδάλιον. Είναι πορεία εν μέσω κινδύνων χωρίς κραταιά προστασία. Ό Ιησούς είναι το φάρμακον της ζωής και πρέπει πάντα προς τον Ίησού να ενατενίζομεν για να υπερνικώμεν τις θλίψεις και τις δοκιμασίες της ζωής.

Ό Πέτρος βάδιζε πάνω στη φουρτουνιασμένη θάλασσα κοιτάζοντας προς τον Κύριο και δεν βούλιαζε. Όταν όμως πήρε τα μάτια του από τον Ιησού και πρόσεξε τα κύματα, άρχισε να καταποντίζεται. Και ο Ιησούς τον πιάνει από το χέρι, τον ανιστά, και τον βάζει μέσα στο πλοίο. Και του λέγει: «ολιγόπιστε, εις τι εδίστασας;» Όταν κοιτάζουμε προς τον Ιησού δεν βουλιάζουμε. Όταν παίρνουμε τα μάτια μας από τον Κύριο, αρχίζουμε να καταποντιζόμαστε. Πίστη προς τον Ίησούν, ενατένιση προς τον Ίησούν, εμπιστοσύνη προς τον Ίησούν, προσευχή προς τον Ίησούν.

«Εν τω Θεώ ποιήσωμεν δύναμιν». Ή εξασφάλιση της παρουσίας του Χρίστου στη ζωή μας είναι το μεγάλο μυστικό της δυνάμεως μας. Όταν ο Ιησούς είναι παρών στην καρδιά μας, τότε όσες θύελλες και αν έρθουν, όσες καταιγίδες κι αν μας χτυπήσουν, στεκόμαστε όρθιοι, δεν λυγίζουμε, δεν καταβαλλόμεθα. Πορευόμεθα με νίκη και επιτυχία
Όταν ο Ιησούς είναι απών από την ψυχή μας τότε καταβαλλόμεθα εύκολα. Τότε δειλιούμε μπροστά στις δυσκολίες της ζωής. Τότε γονατίζουμε ψυχικά. Τότε κυριευόμεθα από μελαγχολία, από θλίψη και απογοήτευση.

Όταν ο Κύριος είναι παρών και έχουμε αίσθηση της παρουσίας του, νιώθουμε δυνατοί. Ό πόνος γίνεται πολύ μικρός. Ή θλίψη μεταβάλλεται σε χαρά Το σκηνικό της ζωής αλλάσσει. Οι δοκιμασίες υποχωρούν. Ή ηρεμία κυριεύει την ψυχή. «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ» έλεγε ο πολύπαθος απόστολος Παύλος. Και παρ' όλον ότι υπέστη φοβερές δοκιμασίες, κλείστηκε σε φυλακές, ερραπίσθηκε ανελέητα, διώχτηκε από τυράννους και ισχυρούς, πείνασε και ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα, μπορούσε να λέγει με όλη την ειλικρίνεια της συνειδήσεως του «χαίρω εν τοις παθήμασι». Είχε τον Χριστό στην καρδιά του ο Παύλος, πού του έδιδε δύναμη και τον γιγάντωνε μπροστά στις δοκιμασίες της ζωής. Και με την δύναμη του Χρίστου αντιμετώπισε και το μαρτύριο του αίματος του.

ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΣΤΗ ΖΩΗ 
Όλοι οι άγιοι της πίστεως μας πέρασαν από πολλές θλίψεις και δοκιμασίες, όμως έχοντες τον Χριστό στην καρδιά νίκησαν στον αγώνα της ζωής. Δεν ολιγοψύχησαν μπροστά στα πελώρια προβλήματα πού ορθώνονταν κάθε ήμερα μπροστά τους. Δεν έχασαν το θάρρος τους. Πίστευαν ότι «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς τη μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς». Εδώ ολα περνούν. Στον ουρανό μας περιμένει η δόξα και η χαρά της μακαριότητας. Οι δοκιμασίες και ο πόνος και οι θλίψεις της παρούσης ζωής είναι τίποτα μπροστά στην χαρά της αιωνιότητας. Αυτή η σκέψις ενεψύχωνε τις μυριάδες των μαρτύρων της πίστεως μας πού αψήφισαν θηρία και μαχαίρια και δήμιους και έδωσαν το αίμα τους για την αγάπη του Χρίστου και ανεδείχθησαν μεγάλοι αθλητές.
Ή πίστις στον Ιησού και η ελπίδα της αιωνιότητας γιγάντωνε και γιγαντώνει κάθε ευσεβή ψυχή και κάθε πιστόν ορθόδοξον χριστιανόν. Αυτή ή πίστη πρέπει να γιγαντώνει και σε αγαπητέ αναγνώστα, για να μπορείς να αντιμετωπίζεις τις δύσκολες περιστάσεις της ζωής σου.

Είναι μεγάλο μυστικό να μπορούμε να έχουμε συνοδοιπόρο στη ζωή μας τον Ίησούν. Τότε το φορτίο μας γίνεται ελαφρύ. Τότε η ψυχή μας παρηγορείται. Τότε τα τραύματα μας και οι πληγές μας επουλώνονται. Τότε είμεθα ήρωες μπροστά στα προβλήματα της ζωής. Τότε μπορούμε να ξεπερνάμε τον πόνο μας και νικάμε τις δυσκολίες του βίου μας. Με τον Κύριο συνοδοιπόρο στην πορεία της ζωής... Μεγάλο μυστικό, μεγάλο όπλο και μεγάλο εφόδιο. Επιτυγχάνεται αυτή η συμπόρευσις της ζωής μας με τον Ίησούν, όταν τον έχουμε στην καρδιά μας, όταν τον αγαπάμε ειλικρινά, όταν τον εμπιστευόμεθα, και όταν ξεχύνουμε την ψυχή μας σε θερμή προσευχή προς τη αγάπη του.

Ό Κύριος είναι ο φίλος μας. Ό μοναδικός φίλος πού δεν μας εγκαταλείπει στις δυσκολίες της ζωής. «Ύμείς φίλοι μου εστέ, όταν ποιήτε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν». Ό Κύριος είναι ο νυμφίος της ψυχής μας, πού ήλθε και έγινε άνθρωπος και ανέβηκε στον σταυρό, για να μας ενώσει μαζί Του, και να μας οδηγήσει στον ουράνιο νυμφώνα Του, στην ουράνια βασιλεία Του. Ό Κύριος είναι το μοναδικό στήριγμα μας. Μας βεβαίωσε ο ίδιος λέγοντας μας ότι χωρίς την δική Του βοήθεια δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως. «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν...»

Ό Κύριος είναι ή δύναμη μας. «Εν τω Θεώ ποιήσωμεν δύναμιν». Χωρίς τη δική Του δύναμη είμεθα αδύναμοι και ασθενείς. Με την δική Του βοήθεια είμεθα για όλα ικανοί.

ΖΗΤΗΣΕ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
Φίλε αναγνώστα, μην μένεις μόνος στην πορεία της ζωής. Μην στηρίζεσαι εγωιστικά μόνον στον εαυτό σου. Ζήτησε την βοήθεια του Κυρίου. Σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής σου μην απελπίζεσαι και μην χάνεις το θάρρος σου. Κλείσου στο δωμάτιο σου σε μια ήσυχη στιγμή, άνοιξε την καρδιά σου στον Θεό, ειπέ τον πόνο σου με παιδική απλότητα, επικαλέσου την βοήθεια Του. Προσευχήσου με πίστη και θα λάβεις αμέσως την απάντηση. Είναι χιλιοδοκιμασμένη μέθοδος. Χιλιοδοκιμασμένη μέθοδος από πολλούς θλιμμένους οδοιπόρους της ζωής, πού στην προσευχή βρήκαν την παρηγοριά τους και διέξοδο από το αδιέξοδο τους.

Μπορεί ποτέ να ψευσθεί ο Θεός; Μας βεβαίωσε ο ίδιος: «Πάντα όσα εν τη προσευχή αιτείτε πιστεύοντες λήψεσθε». Πιστεύεις αδελφέ; Προσευχήσου με πίστη και θα λάβεις αμέσως την απάντηση, θα νιώσεις αμέσως ένα θαυματουργικό χέρι να παίρνει το βάρος, πού πιέζει τα στήθη σου, να ελαφρώνει τον πόνο σου, να παρηγορεί την πονεμένη καρδιά σου.

Πηγή παρηγοριάς της ψυχής, στήριγμα και προστασία κραταιά είναι ή προσευχή, πού γίνεται με πίστη θερμή «Κύριε των δυνάμεων μεθ' ημών γενού άλλον γαρ εκτός Σου βοηθόν εν θλίψεσιν ουκ έχομεν Κύριε των δυνάμεων ελέησον ημάς».
Σε δύσκολες στιγμές, πού μπροστά μας φαίνεται μόνο σκοτάδι, γονατίζουμε και αφήνουμε την ψυχή μας να ξεχυθεί σε θερμή προσευχή προς το Θεό και αμέσως ανοίγει ένα παράθυρο φωτός μπροστά μας. Δεν μας εγκαταλείπει ο Θεός. Είναι οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και Πολυέλεος.

ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ ΣΤΟ ΘΕΟ 
Για τις δύσκολες στιγμές της ζωής, η Εκκλησία μας κάνει μια σωστική προτροπή: «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Ας αφήσουμε τους εαυτούς μας, τους δικούς μας, τα προβλήματα μας και όλη τη ζωή μας με εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού. Μπορούμε σε παρόμοιες περιστάσεις να απαντούμε σ' αυτή την προτροπή της Εκκλησίας με απόλυτη συνείδηση «Σοι κύριε;» Ναι, Κύριε, σε σένα εμπιστεύομαι τον εαυτό μου, τους δικούς μου, την οικογένεια μου, τα προβλήματα μου, τους πόνους μου, ολόκληρη την ζωή μου. Σε σένα Κύριε εμπιστεύομαι ολόκληρον τον εαυτόν μου. Εάν το κάνουμε αυτό θα έχουμε άμεσα τα αποτελέσματα, θα νιώσουμε αμέσως ανακούφιση και παρηγοριά. Εμπιστοσύνη στον Θεό. Και εναπόθεσις ολοκλήρου του εαυτού μας και των προβλημάτων μας στα χέρια του Θεοί. Αυτός είναι ο μεγάλος πατέρας, εμείς είμεθα τα αδύναμα παιδιά Του. Αυτός είναι ο κραταιός και Δυνατός, εμείς είμαστε οι ανίσχυροι και αδύνατοι. Αυτός είναι ο Μεγάλος μας Προστάτης. Μην φοβούμεθα, δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ αβοήθητους στον αγώνα τη ζωής.

ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΖΩΗΣ Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
Πρέπει να μάθουμε να υποτασσόμαστε στην βουλή του Θεού. Όταν η αγαθότης Του επιτρέπει δοκιμασίες και προβλήματα, τα επιτρέπει πάντοτε για το καλό μας. Και όταν οι δοκιμασίες και τα προβλήματα είναι καρποί της δικής μας απροσεξίας και της δικής μας εσφαλμένης επιλογής, πάλι εκείνος ο Πανάγαθος Θεός δεν μας εγκαταλείπει, αρκεί εμείς να ζητήσουμε με ταπείνωση και παιδική απλότητα και πίστη την βοήθεια Του.
Γεννηθήτω το θέλημα του Κυρίου. «Ούχ ως εγώ θέλω άλλ' ως συ». Κύριε αν θέλεις να έχω χαρά, έσο ευλογημένος. Κι αν θέλεις ο πόνος και οι θλίψεις να πιέζουν την ζωή μου, και πάλιν έσο ευλογημένος. Εάν θέλεις να με περιλούει το φως, έσο ευλογημένος. Αν θέλεις χωρίς προβλήματα και δοκιμασίες να κυλάει η ζωή μου έσο ευλογημένος. Δεν θέλω Κύριε τον πόνο. Δεν αντέχω Κύριε στην δοκιμασία Δεν μου αρέσει η θλίψη. Τρομάζω στα προβλήματα. Αλλά εάν συ τα επιτρέπεις, γεννηθήτω το θέλημα Σου, δός μου όμως την δύναμιν σε παρακαλώ να αντέξω. Και όπλισε με, με υπομονή να τα αντιμετωπίσω.
Είναι φάρμακον της ζωής η υποταγή στην βουλή του Θεού με ταπείνωση, έστω κι αν δεν μας αρέσει.

ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΟΜΟΝΗΣ 
«Πάσαν χαράν ηνήσασθε αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, γνωρίζοντες ότι το δοκίμιον ημών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν, η δε υπομονή έργον τέλειον εχέτω, ίνα ητε και υμείς τέλειοι, και ολόκληροι και εν μηδενί λειπόμενοι». Δύσκολος αυτός ο λόγος του αποστόλου Ιακώβου. Δεν μας αρέσει ο πόνος. Δεν μας αρέσουν οι πειρασμοί. Δεν μας αρέσουν οι θλίψεις και οι δοκιμασίες. Να χαιρώμεθα στις δυσκολίες της ζωής, πού μας συνιστά ο άγιος Ιάκωβος, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι ίσως από τα κατορθώματα των τελείων, των αγίων ανθρώπων, των προηγμένων στην αρετή, όμως είτε το θέλουμε, είτε όχι, οι δοκιμασίες είναι αναπόφευκτες. Ή υπομονή είναι το φάρμακον. Και η υπομονή είναι καρπός της πίστεως προς τον Κύριο. Χωρίς πίστη προς τον Κύριο δεν μπορεί να υπάρξει υπομονή και χωρίς θερμή προσευχή δεν μπορεί να έρθει παρηγοριά στην ψυχή.

ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΣΩΣΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ 
Ωστόσο πρέπει στις δύσκολες στιγμές να επιστρατεύουμε όσο μπορούμε και τις δικές μας μικρές δυνάμεις. Και να τις ενώνουμε με την βοήθεια, πού μας δίνει ο Θεός. Χρειάζεται να είμεθα και φιλόσοφοι της ζωής. Εδώ είμεθα «πάροικοι εν γη αλλότρια». Προσωρινοί είμεθα στον κόσμο αυτό. Όλα θα περάσουν. Θα περάσει και ή ζωή μας. Θα τελειώσουν κάποτε και τα βάσανα και οι πίκρες και οι πόνοι. Ή αιωνιότης είναι η παρηγοριά μας. Εκεί στον ουρανό δεν θα υπάρχει πλέον κλαυθμός. Εκεί θα εξαλείψει ο Θεός πάν δάκρυον από των οφθαλμών μας. Δεν θα υπάρχει πλέον ούτε θάνατος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος. Θα είναι η απέραντος μακαριστής στην αγκάλη του Θεού. Ας υπομένουμε τις δοκιμασίες της παρούσης ζωής με εγκαρτέρηση, με υπομονή, χωρίς να χάνουμε το θάρρος μας, ας κάνουμε πάν το ανθρωπίνως δυνατόν, για να ξεπερνούμε τα προβλήματα και να νικάμε τις δυσκολίες. Ας επιστρατεύσουμε κάθε σωστή σκέψη, πού μας βοηθάει στην αντιμετώπιση του προβλήματος μας και ας επικαλούμεθα με πίστη πάντοτε την βοήθεια του Θεού. «Δι' υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα». «Ει υπομένομεν και συμβασιλεύσομεν». «Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών». Στάδιον δοκιμασίας η ζωή. Παλαίστρα ο βίος μας επί της γης, δρόμος μετ' εμποδίων η πορεία μας. Με χειραγωγόν και βοηθόν τον Κύριον θα νικήσουμε όλα τα εμπόδια, θα υπερπηδήσουμε όλες τις δυσκολίες και θα φθάσουμε νικηταί στον ακύμαντο λιμένα της αγκάλης του Θεού, στην ατέρμονα αιωνιότητα.

ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ Ι. ΚΑΡΟΥΣΟΥ
πρωην ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

http://xristianoss.blogspot.gr/2011/04/blog-post_14.html 

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ - ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑ

   Σε ποιόν μπορείς να πεις:

Κοίτα τη γυμνότητά μου, κοίτα εδώ τις πληγές,

την κρυφή οδύνη, την απογοήτευση, την αγωνία,

τον πόνο, την ανέκφραστη δυσαρέσκεια, το φόβο, τη μοναξιά.

Άκουσε με για μια μέρα, μια ώρα μόνο,

μονάχα για ένα λεπτό,

για να μην περάσω στον τρόμο της άγριας απομόνωσης.

Ω! Θεέ μου! Δεν υπάρχει κανείς να με ακούσει;

Seneca

(Ρωμαίος φιλόσοφος 65 μ.Χ.)

http://www.psyche.gr/symboli.htm

Σημερινά προβλήματα εμπνευσμένα από σχέδια της δεκαετίας του 50 (΄kazani.gr )

Σημερινά προβλήματα εμπνευσμένα από σχέδια της δεκαετίας του 50΄

Μπρους Σπρίνγκστιν: «Τα σημερινά προβλήματα δεν μπορούν πια να χωρέσουν σε ένα ροκ τραγούδι»!

http://kazani.gr/2014/12/08/satiric-illustrations-of-todays-problems-drawn-in-the-50s-style.html#.VIb5i8l3lLM