Αν ακολουθήσεις τον Κύριο…

Ο Θεός ποτέ δεν αφήνει τους πιστούς δούλους Του να δοκιμαστούν πάνω από τις δυνάμεις τους…

Εάν έχεις αδερφέ επιλέξει να ακολουθήσεις τον Κύριo ετοιμάσου για δοκιμασίες. Ίσια να έχεις την καρδιά σου και οπλισμένη με κουράγιο! Ό,τι και αν σε βρει, δέξου το και στις αλλεπάλληλες αναποδιές, που θα σε ρίξουν χαμηλά δείξε υπομονή…

Ο Χριστιανός που επιθυμεί να ευαρεστήσει τον Θεό, πάνω από όλα χρειάζεται υπομονή και σταθερή ελπίδα σ’ Εκείνον. Τα όπλα αυτά πρέπει να τα κρατά συνεχώς στα νοερά χέρια της ψυχής του, γιατί ο πονηρός εχθρός μας, με κάθε μέσο πασχίζει στον καιρό της δοκιμασίας, της θλίψεως και του πόνου να μας πήξει στην ακηδία και να αρπάξει από μέσα μας την ελπίδα στον Κύριο!

Ο Θεός ποτέ δεν αφήνει τους πιστούς δούλους Του να δοκιμαστούν πάνω από τις δυνάμεις τους… Όταν έρθει ο πειρασμός, θα δώσει μαζί και τη διέξοδο, ώστε να μπορέσουμε να τον αντέξουμε…

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

«Μετά την Καταιγίδα θα Ερθει η Ωρα του Απολογισμού για Ολα και για Ολους μας…»

06/04/2020

      
          Το απόγευμα της Παρασκευής 3 Απριλίου 2020, στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Σπάρτης, τελέσθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, η ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου στην Υπεραγία Θεοτόκο χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. Ευσταθίου.

       Στην ομιλία του προς τους ακροατές του Ραδιοφωνικού Σταθμού της τοπικής μας Εκκλησίας, ο σεπτός Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στην πρωτόγνωρη κατάσταση την οποία βιώνει η Πατρίδα μας, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η καταιγίδα θα περάσει και τότε θα φτάσει η ώρα του απολογισμού για την επιστήμη, για τη δημόσια υγεία, για την πολιτική προστασία, για την οικονομία, για την εκπαίδευση, για τη σύγχρονη τεχνολογία, για τον πλούτο και για τα αξιώματα.

       Η ώρα του απολογισμού θα έρθει και για τους εκκλησιαστικούς ανθρώπους, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, για να δούμε, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά  «όχι μόνο τι μέτρα πήραμε για να μην μολυνθούμε, αλλά και τι δεν κάναμε για να μην πληγωθούμε πνευματικά».

      Τότε, μετά την καταιγίδα, επισήμανε ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας, θα ‘’καθαρίσει η ήρα από το σιτάρι’’ και θα πρέπει αφενός να γίνει μία γενική αναθεώρηση επιλογών, αφετέρου να επιδιωχθεί η γνησιότητα και η ειλικρίνεια. Το σημαντικό, ωστόσο, αυτή τη στιγμή για τους χριστιανούς, κατέληξε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας, είναι να κρατήσουμε ακλόνητη την πίστη μας, να σεβαστούμε τις εντολές των αρμοδίων και να αντιμετωπίσουμε με πνευματικό τρόπο τη δοκιμασία.

(φώτο αρχείου)

Ακούστε ΕΔΩ την ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΙΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ?

Στὶς στρατιωτικὲς Σχολὲς καὶ σ’ ὅλες τὶς παραπλήσιες οἱ ὑποψήφιοι ἀξιωματικοὶ ὀνομάζονται 

δόκιμοι, διότι κατὰ τὸ χρονικὸ διάστημα

τῶν σπουδῶν τους δοκιμάζονται, 

ἐκπαιδεύονται κι ὅταν τελειώσει ἐπιτυχῶς

ἡ δοκιμασία τους, προάγονται καὶ 

γίνονται ἀξιωματικοί. Ἐπίσης δόκιμοι 

ὀνομάζονται ὅσοι πηγαίνουν νὰ γίνουν

μοναχοί. Διότι κι αὐτοὶ δοκιμάζονται

στὸ Μοναστήρι, πρὶν γίνει ἡ μοναχικὴ

κουρά τους.

Αὐτὲς οἱ ὡραῖες εἰκόνες τῆς δοκιμῆς,

τῆς ἐκπαιδεύσεως, τῶν ἐξετάσεων γιὰ

τὴν προαγωγὴ σὲ ἀνώτερη θέση 

χρησιμοποιοῦνται καὶ στὴν Ἁγία Γραφή.

Σὲ πολλὰ χωρία τῆς Καινῆς Διαθήκης

χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη «δόκιμος», γιὰ

νὰ δηλώσει αὐτὸν ποὺ δοκιμάζεται

καὶ ἀποδεικνύεται ἄξιος. Ἄραγε στοὺς

πνευματικοὺς ἀγῶνες καὶ στὰ 

πνευματικὰ παλαίσματα ποιοὶ εἶναι δόκιμοι

ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Ποιοὶ κρίνονται 

ἄξιοι; Τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα ποιὰ

πρόσωπα εἶναι κατάλληλα νὰ τὰ 

λαμβάνουν;

Ὡραιότατη ἀπάντηση στὰ ἐρωτήματα

δίνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος

γράφει στὴ Β΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπι-

στολή του: «Οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν 

συνιστῶν, ἐκεῖνός ἐστι δόκιμος, ἀλλ’ ὃν ὁ

Κύριος συνίστησιν» (Β΄ Κορ. ι΄ 18).

Σύμφωνα μὲ τὸν ὁρισμὸ τοῦ θείου

Παύλου δόκιμος δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ

αὐτοθαυμάζεται ὡς δίκαιος ἢ 

αὐτοσυσταίνεται στοὺς ἄλλους ὡς ἐνάρετος,

ἀλλ’ ἐκεῖνος τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα 

εὐλογεῖ ὁ Θεὸς καὶ παρέχει κάθε 

εὐδοκίμηση στὴ διακονία του.

Αὐτὸς ποὺ αὐτοθαυμάζεται ὡς 

δίκαιος ἢ αὐτοσυσταίνεται στοὺς ἄλλους ὡς

ἐνάρετος, δὲν καλλιεργεῖ ταπεινὸ 

φρόνημα, δὲν ἔχει αὐτογνωσία, δὲν ἔχει

συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός του,

δημιουργεῖ ψεύτικη ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό

του. Ἑπομένως δὲν εἶναι δόκιμος 

ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ ἀδόκιμος. Κι ὄχι

μόνο ἀδόκιμος ἀλλὰ καὶ βδελυκτός. 

Διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐμεῖς παρουσιάζουμε

στοὺς ἀνθρώπους ὡς ὑψηλὸ καὶ ἄξιο

τιμῆς, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι 

βδέλυγμα καὶ ἀηδία. «Τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ», μᾶς

εἶπε ὁ Κύριος (Λκ. ις΄ 15). 

Τὴν ὑπερηφάνεια ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τὴν 

ἀποστρέφεται ὁ ἅγιος Θεός. Θεωρεῖ τοὺς 

ὑψηλοκάρδιους ἀκάθαρτους (Παρ. ις΄ 5).

Ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὺς ποὺ

αὐτοπροβάλλονται, τοὺς κρατοῦν σὲ

ἀπόσταση. Ὅταν τοὺς βλέπουν νὰ 

επιδεικνύονται, νὰ ἀρέσκονται στοὺς 

επαίνους καὶ στὰ χειροκροτήματα, δὲν

τοὺς ἔχουν σὲ ὑπόληψη. Βέβαια οἱ 

ἄνθρωποι δὲν εἶναι παντογνῶστες, γιὰ νὰ

γνωρίζουν τὰ βαθύτερα κίνητρά τους,

τὰ βάθη τῶν καρδιῶν μας. Ἐὰν λόγου

χάριν ὑποκρίνονται, ὑπάρχουν 

πιθανότητες καὶ νὰ τοὺς ξεγελάσουν· νὰ

τοὺς ἐπιδοκιμάσουν, ἐνῶ δὲν τὸ 

ἀξίζουν. Ἀλλὰ τὸν καρδιογνώστη Θεὸ δὲν

πρόκειται ποτὲ νὰ τὸν ξεγελάσουν.

«Ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ» (Β΄

Τιμ. β΄ 19). Γνωρίζει ὁ Κύριος ποιοὶ εἶ-

ναι δικοί του καὶ ποιοὶ δὲν εἶναι, ποιοὶ

εἶναι δόκιμοι καὶ ποιοὶ ἀδόκιμοι.

Ποιὸς λοιπὸν εἶναι δόκιμος ἐνώπιον

τοῦ Θεοῦ; Αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται μὲ 

φιλότιμο «τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως»

(Α΄ Τιμ. ς΄ 12)· αὐτὸς ποὺ ἐξαγνίζεται μὲ

τὰ ἁγιαστικὰ μέσα τῆς Χάριτος· αὐτὸς

ποὺ ὑπακούει στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ

ὑπομένει τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς 

θλίψεις. Αὐτὸς ποὺ ὁτιδήποτε καλὸ κάνει,

τὸ ἀποδίδει στὸν Θεό. «Οὐκ ἐγώ, ἀλλ’ ἡ

χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί» (Α΄ Κορ. ιε΄

10). Αὐτὸς ποὺ βιώνει τὸν ἐσταυρωμένο

βίο. «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ

μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν 

Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. ς΄ 14). Αὐτὸς ποὺ

δὲν καυχιέται οὔτε γιὰ χρήματα, οὔτε

γιὰ κτήματα, οὔτε γιὰ ἀξιώματα, οὔτε

γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο διότι ἔχει

τὸν Χριστὸ στὴν καρδιά του. «Δόκιμος»

εἶναι αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ παρασταθεῖ

ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὡς ἐπὶ τοῦ βήματος

τοῦ Χριστοῦ, ἔχοντας «ἀγαθὸν 

συνειδὸς καὶ βίον δόκιμον καὶ εὐδόκιμον».

Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι ὅπως οἱ 

υποψήφιοι ἀξιωματικοί, οἱ ὑποψήφιοι

μοναχοὶ ἢ ὁποιοιδήποτε ἄλλοι 

ὑποψήφιοι πρῶτα δοκιμάζονται καὶ κατόπιν

προάγονται καὶ λαμβάνουν τὰ 

ἀξιώματα, ἔτσι καὶ οἱ πιστοὶ χριστιανοὶ 

πρῶτα δοκιμάζονται, γιὰ νὰ ἀποδείξουν

ἐπάνω στὰ πράγματα ἐὰν εἶναι ὄντως

ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Ὁ λόγος τοῦ 

Θεοῦ μᾶς βεβαιώνει ὅτι ὁ Θεὸς 

δοκιμάζει τοὺς δικούς του ἀνθρώπους. «Ὡς

χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν

αὐτούς» (Σ. Σολ. γ΄ 6). Τοὺς δοκιμάζει,

ὅπως δοκιμάζει ὁ χρυσοχόος τὸ 

χρυσάφι στὸ καμίνι.

Ἐὰν τοὺς δοκιμάσει καὶ ἀποδειχθοῦν

ἄξιοι, κατόπιν παρέχει συστάσεις γι’

αὐτοὺς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Παρέχει 

συστάσεις καὶ σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, διότι εὐλο-

γεῖ τὰ ἔργα τους καὶ τὴ διακονία τους,

ἀλλὰ καὶ στὴν ἄλλη ζωή, διότι θὰ τοὺς

ἐπαινέσει δημοσίως ἐνώπιον τῶν ἀγγέ-

λων καὶ τῶν ἀνθρώπων λέγοντας: «Εὖ,

δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ!». «Δεῦτε οἱ 

εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου»! (Ματθ. κε΄

21, 34). Τότε ὁ ἔπαινος δὲν θὰ εἶναι ἀπὸ

τοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Θεό.

Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς δόκιμος ἐν Χριστῷ

εἶναι ὑψηλὸς τίτλος τιμῆς, μαρτυρία

μεγάλης ἀρετῆς, «τῶν ἀγαθῶν 

κολοφών», σημειώνει ἀρχαῖος ἑρμηνευτής.

Πόσο ὡραῖο πράγμα εἶναι νὰ δίνουμε

καὶ στὰ πνευματικὰ καλὲς ἐξετάσεις!

Νὰ μὴν ἐκδηλώνουμε λοιπὸν τάσεις

προβολῆς καὶ ἐπιδείξεως, ἀλλὰ νὰ γι-

νόμαστε δόκιμοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, γιὰ

νὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὴ

ζωὴ καὶ τὰ ἔργα μας, γιὰ νὰ βροῦμε ἔ-

λεος κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως καὶ

νὰ ἀκούσουμε τὸν δίκαιο ἔπαινο τοῦ

Κυρίου μας!

Ο  ΣΩΤΗΡ 2037

Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ: Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος!

Kiki Tsakiri

5 ώρες

Ομοιοπαθης καλογερος σε μοναστήρι Χανιά Κρήτης .  Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ: Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος, παραχώρησε πρόσφατα μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης. 

.
ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
.
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας. Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες. Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος. Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός. Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;
.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
.
ΕΡ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας. Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι. Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του. Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει ; Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο, από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο. Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέοση» στην αυτοκτονία. Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει. Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
.
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε. Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο. Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
.
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμία. Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη. Ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει ποτέ.
.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία; Τί μπορεί να σημαίνει "ζωή" όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου;
.
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο. Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα. Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό. Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία. Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης. Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου.
.
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας;
.
ΑΠ: Έχω ALS/MND - η ασθένεια του Stephen Hawking. Δεν έχει θεραπεία. Είμαι παράλυτος, μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου. Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα. Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα. Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει. Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό. Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον, καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνάνθρωπους μας.
.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία; 
.
ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι. Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. Δόξα τω Θεώ! Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός!
.
ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας; 
.
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας;
.
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου. Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας. Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη. Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο, τον γέροντα Ειρηναίο, άνθρωπο του Θεού, γεμάτο αγάπη. Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς, που κάνουν τον αγώνα τους. Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη. Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ: Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου. Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια . Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω. Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι. Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.
.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη;
.
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα. Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε: «Ο Χριστός είναι το παν».

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10212657201841270&set=a.1219133714788.2030230.1122255706&type=3