«Φάρμακο» είναι η φύση για τον άνθρωπο, κυρίως τον κάτοικο των αστικών περιοχών, απ΄ όπου όμως, λόγω της κλιματικής αλλαγής, υπάρχει κίνδυνος να φύγουν ακόμη και οι μόνιμοι «συγκάτοικοί» του, τα σπουργίτια και τα χελιδόνια! Τη διαπίστωση κάνει ο καθηγητής Κέβιν Τζ. Γκάστον (Kevin J. Gaston), που κατέχει την έδρα Βιοποικιλότητας και Βιολογίας της Διατήρησης στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ (University of Exeter) του Ηνωμένου Βασιλείου και θα αναγορευθεί το απόγευμα, σε ειδική τελετή, επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Βιολογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).
«Η έρευνά μου έδειξε ότι ο αναπαραγωγικός αριθμός των πτηνών στην Ευρώπη ελαττώθηκε κατά 20% τα τελευταία 30 χρόνια. Η μείωση είναι μεγαλύτερη στα κοινά πτηνά που θα περιμέναμε να συναντούμε στην καθημερινή μας ζωή, όπως τα χελιδόνια και τα σπουργίτια, λόγω της απώλειας των ενδιαιτημάτων τους, αλλά κυρίως επειδή δεν είναι υπό αυστηρό καθεστώς προστασίας όπως τα σπάνια είδη» εξηγεί ο κ. Gaston. σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Στα θέματα που απασχόλησαν τον καθηγητή στην ερευνητική του καριέρα, είναι και η επίδραση στην υγεία -σωματική και ψυχική- από την καθημερινή επαφή του ανθρώπου με τη φύση. «Με την ομάδα μου μελετήσαμε τρεις παραμέτρους, το πόσο συχνά κάτοικοι αστικών περιοχών επισκέπτονται περιοχές στη φύση, τη διάρκεια των επισκέψεών τους και πού ακριβώς πηγαίνουν. Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η συχνότητα της έκθεσής μας σε χώρους πρασίνου είναι πολύ ευεργετική, κάτι που έχει προφανείς επιπτώσεις στον τρόπο που σχεδιάζουμε τις πόλεις μας και το αστικό περιβάλλον και στην πρωταρχικότητα παροχής προσβάσιμων πάρκων και κήπων» ανέφερε ο καθηγητής χαρακτηρίζοντας τη φύση «φάρμακο» για τον σύγχρονο άνθρωπο.
«Αλλωστε», συνεχίζει, «έχει αλλάξει η θεώρηση που υπήρχε παλαιότερα ότι οι πόλεις είναι ένα υγιές μέρος για να ζεις, λόγω της ενδεχόμενης ποιότητας ζωής ή της πιο προσιτής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης».
«Πλέον, οι πόλεις συνδέονται με έλλειψη σωματικής άσκησης και παχυσαρκία, άγχος και κατάθλιψη» συμπληρώνει. Η ειρωνεία βέβαια, σύμφωνα με τον κ. Gaston, είναι ότι ενώ «αυξάνεται η ανάγκη για επαφή με τη φύση, εξαφανίζονται στοιχεία της φύσης όπως διάφορα κοινά είδη και δεν αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι αυτόν τον κίνδυνο». «Φυσικά και οι πολιτικές και τα διάφορα συμφέροντα επηρεάζουν την βιοποικιλότητα αλλά οι άνθρωποι έχουν τη δική τους δύναμη και ένας μεγάλος αριθμός ανεξάρτητων αποφάσεων μπορεί να κάνει τη διαφορά στην προστασία της φύσης» καταλήγει ο καθηγητής.
