Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στη διάρκεια μιας σεμνής και συγκινητικής τελετής ο Δήμος Καβάλας και το Παράρτημα Καβάλας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών, τίμησαν για μια ακόμη χρονιά τη μνήμη του ήρωα υπολοχαγού Κρίτωνα Κονσουλίδη που έχασε τη ζωή του πολεμώντας με αυτοθυσία στο ελληνοαλβανικό μέτωπο.
Απόγονοι του νεαρού υπολοχαγού, οι τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές απέτεισαν φόρο τιμής μπροστά στη μαρμάρινη προτομή του στην ομώνυμη πλατεία που φέρει το όνομά του στο κέντρο της πόλης, θυμίζοντας σε όλους όχι μόνο τη θυσία του για την ελευθερία της πατρίδας αλλά και τα μηνύματα που περνάει στους σύγχρονους Έλληνες.
Ο Κρίτων Κονσουλίδης γεννήθηκε το 1920 στην Καβάλα και στις 5 Νοεμβρίου 1938 κατετάγη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ήταν ο πρώτος Καβαλιώτης που εισήχθη στην Σχολή από της ιδρύσεως της, το 1828. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 λόγω του πολέμου και σύμφωνα με τον κανονισμό της σχολής προήχθη σε ανθυπολοχαγό και εστάλη σε μονάδα του μετώπου. Το 1945 με Βασιλικό Διάταγμα προήχθη, μετά θάνατον, στο βαθμό του Υπολοχαγού και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας.
Ο Δήμος Καβάλας στις 4 Φεβρουαρίου 1973 τοποθέτησε μαρμάρινη προτομή του ήρωα σε μια μικρή κεντρική πλατεία. Το 2000 αυτή η μικρή πλατεία της Καβάλας πήρε το όνομά του. Η σορός του αρχικά ετάφη στο δημοτικό νεκροταφείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια τα οστά του μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο των πεσόντων εν πολέμω αξιωματικών που βρίσκεται στην είσοδο του Α' Νεκροταφείου Αθηνών.
«... Διότι η θυσία του δεν υπήρξε μάταια...»
Το Χειμώνα του 1941 ο νεαρός τότε Κρίτων Κονσουλίδης πολεμά στα βουνά της Ηπείρου. Είναι στο 90ό Σύνταγμα Πεζικού στο 3ο Τάγμα. Δευτεροετής εύελπις αυτός και το τάγμα του αντιμετωπίζουν την περίφημη μεραρχία των «Λύκων» της Τοσκάνης του ιταλικού στρατού. Οι Έλληνες πολεμούν με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, οι Ιταλοί υποχωρούν. Το πυροβολικό τους προσπαθεί να τους καλύψει.
Την 17η Ιανουαρίου 1941, την 8η πρωινή ένα θραύσμα πυροβόλου τραυματίζει τον Κρίτωνα Κονσουλίδη. «Όρθιος και ατάραχος αψηφών το τρομερόν εχθρικόν πυρ, εβάδιζε προς το καθήκον, ότε έτερον εχθρικόν βλήμα εκράγεν εις ολίγην απόστασιν τον ετραυμάτισε εις δεξιάν ωμοπλάτην...». Έτσι περιγράφει ο διοικητής του τάγματος τον τραυματισμό του Καβαλιώτη ανθυπολοχαγού σε επιστολή πού έστειλε μετά θάνατον στον πατέρα του, γιατρό Ιωάννη Κονσουλίδη στην Καβάλα.
Ο Καβαλιώτης ήρωας μεταφέρθηκε αρχικά στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια σε αυτό της Καβάλας όπου και απεβίωσε λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων του. Ο τραγικός πατέρας με επιστολή του ενημερώνει το διοικητή του τάγματος του γιου του για το θάνατο του παιδιού του.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1941 ο διοικητής γράφει στον πατέρα του Κονσουλίδη «αφού όμως επέπρωτο δια της θυσίας του να συμβάλει και αυτός μαζί με τόσους άλλους εις την δημιουργίαν του λαμπρού Εθνικού Οικοδομήματος του μέλλοντος, άς παρηγορήθώμεν (διότι και δι ημάς η λύπην δια την απώλειαν του υπήρξε μεγάλην) διότι η θυσία του δεν υπήρξε μάταια θα αναφέρηται δε και εις μίαν από τας λαμπροτέρας σελίδας της νεώτερης πολεμικής ιστορίας...».
Βασίλης Λωλίδης
Στη διάρκεια μιας σεμνής και συγκινητικής τελετής ο Δήμος Καβάλας και το Παράρτημα Καβάλας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών, τίμησαν για μια ακόμη χρονιά τη μνήμη του ήρωα υπολοχαγού Κρίτωνα Κονσουλίδη που έχασε τη ζωή του πολεμώντας με αυτοθυσία στο ελληνοαλβανικό μέτωπο.
Απόγονοι του νεαρού υπολοχαγού, οι τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές απέτεισαν φόρο τιμής μπροστά στη μαρμάρινη προτομή του στην ομώνυμη πλατεία που φέρει το όνομά του στο κέντρο της πόλης, θυμίζοντας σε όλους όχι μόνο τη θυσία του για την ελευθερία της πατρίδας αλλά και τα μηνύματα που περνάει στους σύγχρονους Έλληνες.
Ο Κρίτων Κονσουλίδης γεννήθηκε το 1920 στην Καβάλα και στις 5 Νοεμβρίου 1938 κατετάγη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ήταν ο πρώτος Καβαλιώτης που εισήχθη στην Σχολή από της ιδρύσεως της, το 1828. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 λόγω του πολέμου και σύμφωνα με τον κανονισμό της σχολής προήχθη σε ανθυπολοχαγό και εστάλη σε μονάδα του μετώπου. Το 1945 με Βασιλικό Διάταγμα προήχθη, μετά θάνατον, στο βαθμό του Υπολοχαγού και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας.
Ο Δήμος Καβάλας στις 4 Φεβρουαρίου 1973 τοποθέτησε μαρμάρινη προτομή του ήρωα σε μια μικρή κεντρική πλατεία. Το 2000 αυτή η μικρή πλατεία της Καβάλας πήρε το όνομά του. Η σορός του αρχικά ετάφη στο δημοτικό νεκροταφείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια τα οστά του μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο των πεσόντων εν πολέμω αξιωματικών που βρίσκεται στην είσοδο του Α' Νεκροταφείου Αθηνών.
«... Διότι η θυσία του δεν υπήρξε μάταια...»
Το Χειμώνα του 1941 ο νεαρός τότε Κρίτων Κονσουλίδης πολεμά στα βουνά της Ηπείρου. Είναι στο 90ό Σύνταγμα Πεζικού στο 3ο Τάγμα. Δευτεροετής εύελπις αυτός και το τάγμα του αντιμετωπίζουν την περίφημη μεραρχία των «Λύκων» της Τοσκάνης του ιταλικού στρατού. Οι Έλληνες πολεμούν με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, οι Ιταλοί υποχωρούν. Το πυροβολικό τους προσπαθεί να τους καλύψει.
Την 17η Ιανουαρίου 1941, την 8η πρωινή ένα θραύσμα πυροβόλου τραυματίζει τον Κρίτωνα Κονσουλίδη. «Όρθιος και ατάραχος αψηφών το τρομερόν εχθρικόν πυρ, εβάδιζε προς το καθήκον, ότε έτερον εχθρικόν βλήμα εκράγεν εις ολίγην απόστασιν τον ετραυμάτισε εις δεξιάν ωμοπλάτην...». Έτσι περιγράφει ο διοικητής του τάγματος τον τραυματισμό του Καβαλιώτη ανθυπολοχαγού σε επιστολή πού έστειλε μετά θάνατον στον πατέρα του, γιατρό Ιωάννη Κονσουλίδη στην Καβάλα.
Ο Καβαλιώτης ήρωας μεταφέρθηκε αρχικά στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια σε αυτό της Καβάλας όπου και απεβίωσε λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων του. Ο τραγικός πατέρας με επιστολή του ενημερώνει το διοικητή του τάγματος του γιου του για το θάνατο του παιδιού του.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1941 ο διοικητής γράφει στον πατέρα του Κονσουλίδη «αφού όμως επέπρωτο δια της θυσίας του να συμβάλει και αυτός μαζί με τόσους άλλους εις την δημιουργίαν του λαμπρού Εθνικού Οικοδομήματος του μέλλοντος, άς παρηγορήθώμεν (διότι και δι ημάς η λύπην δια την απώλειαν του υπήρξε μεγάλην) διότι η θυσία του δεν υπήρξε μάταια θα αναφέρηται δε και εις μίαν από τας λαμπροτέρας σελίδας της νεώτερης πολεμικής ιστορίας...».
Βασίλης Λωλίδης
