
Ξάφνου ἡ Ἱστορία σταμάτησε. Ἦταν
ὁ Τρίτος Πόλεμος; Ἦταν σεισμὸς
τεκτονικὸς σ᾿ ὅλη τὴ γῆ; Ὄχι! Τότε ποιὸς γίγαντας, τιτάνας ὀρθώθηκε
μπροστά της κι ἀνέκοψε τὸν βιαστικὸ
βηματισμό της;
Οὔτε τιτάνας οὔτε γίγαντας. Ἕνας ἰὸς
ἀόρατος, κάτι ἑκατομμυριοστὰ τοῦ χιλιοστοῦ στὸ μέγεθος. Αὐτὸς πετάχθηκε
ἀπότομα καὶ τράβηξε χειρόφρενο στὴν
ξέφρενη πορεία τοῦ κόσμου. Ἔκλεισε
ἐργοστάσια, σχολεῖα κι ἐκκλησιές, πάγωσε τὸ ἐμπόριο, ἀκινητοποίησε ἀεροπλάνα, τρόμαξε ἀγορές, φυλάκισε παιδιὰ
καὶ μεγάλους μέσα σὲ σπίτια ἀσφυκτικά.
Τώρα ἀπὸ τὰ στήθη τῶν πιστῶν μὲ
πόνο ἕνα ἐρώτημα ἀνεβαίνει. Σκίζει τὰ
σύννεφα, προσπερνάει τ᾿ ἄστρα, χτυπάει τὶς πύλες τ᾿ οὐρανοῦ, κρίνει τὸν
Κριτὴ τοῦ κόσμου:
–Γιατί μᾶς τό ᾿κανες αὐτό;
Ἔκλεισαν οἱ ἐκκλησιές μας, οἱ δικές
Σου ἐκκλησιές. Χάσαμε τῆς ζωῆς μας
τὸν ρυθμό, χαθήκαμε στὸ πουθενά. Σαρακοστή, Μεγάλη Ἑβδομάδα, Πάσχα...
Γιατί; –Ἄκουσε, λαέ μου!
Ἡ φωνή Του αὐστηρὴ καὶ γλυκιά, ἐλεγκτικὴ καὶ εὔσπλαχνη. Τὸ βλέμμα Του
«ἐτάζει νεφροὺς καὶ καρδίας», εἰσδύει
στὰ βάθη τῶν καρδιῶν, ἐξετάζει μυστικοὺς λογισμούς, ἀπόκρυφες σκέψεις, ἐπιθυμίες σκοτεινές. Τὰ λόγια Του
εὐθύβολα ἀναμοχλεύουν τὶς καρδιές:
–Ἄκουσε, λαέ μου!
Ὅταν μιλοῦσε μὲ τὸ στόμα τῶν Προφητῶν, λιγότερο ἀπειλοῦσε τοὺς λαοὺς
τοὺς εἰδωλολατρικούς, περισσότερο παιδαγωγοῦσε αὐστηρὰ τὸν ἐκλεκτὸ λαό
Του, τὸν Ἰσραήλ. Μὲ πόσο πόνο!
«Ἄκουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι
Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ
ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. ἔγνω
βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· Ἰσραὴλ δέ με
οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν»·
ἄκου, οὐρανέ, καὶ βάλε τα στὰ αὐτιά
σου, γῆ, διότι ὁ Κύριος μίλησε: Υἱοὺς
γέννησα καὶ ἀνύψωσα, αὐτοὶ ὅμως μὲ
περιφρόνησαν. Τὸ βόδι γνωρίζει τὸν
ἰδιοκτήτη του καὶ ὁ ὄνος ξέρει τὴ φάτνη
τοῦ κυρίου του· ὁ Ἰσραὴλ ὅμως δὲν μὲ
γνωρίζει, καὶ ὁ λαός μου δὲν μὲ καταλαβαίνει (Ἡσ. α΄ 23).
Κι ἔπειτα περιγράφει τοῦ λαοῦ Του τὴ
φριχτὴ λέπρα: «οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα»· δὲν
ὑπάρχει ἕνα μόνο τραῦμα, οὔτε ἕνα μόνο πρήξιμο ἢ πληγὴ ἐρεθισμένη. Ὅλο
τὸ σῶμα εἶναι μιὰ πληγή, «ἀπὸ ποδῶν
ἕως κεφαλῆς» (Ἡσ. α΄ 6).
Σόδομα καὶ Γόμορρα γίνατε! «Ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες Σοδόμων·
προσέχετε νόμον Θεοῦ, λαὸς Γομόρρας». Δὲν θέλω τὶς θυσίες σας, σιχαίνομαι τὸ θυμίαμά σας. Τὶς γιορτές σας
καὶ τὰ πανηγύρια σας δὲν τὰ ἀνέχομαι,
τοὺς ἑορτασμούς σας τοὺς μισεῖ ἡ ψυχή μου. Ὅταν προσεύχεσθε, στρέφω
ἀλλοῦ τὸ πρόσωπό μου, κι ἂν αὐξήσετε
τὶς προσευχές σας, δὲν θὰ τὶς ἀκούσω,
διότι τὰ χέρια σας εἶναι γεμάτα αἷμα· «αἱ
γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις» (Ἡσ.
α΄ 1015).
Ὦ Κύριε! Πῶς γίναμε ἔτσι; Βουτηγμένα στὸ αἷμα τὰ χέρια μας. Τρέχει ποτάμι
στοὺς ὑπονόμους τῶν κρατικῶν μαιευτηρίων καὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἐκτρωτικῶν
κλι νικῶν, μολύνει τὴ θάλασσα, φαρμακώνει τὰ ἄδολα ψάρια. Οἱ ἄρχοντές μας
ποδοπατοῦν τοὺς νόμους Σου, ἀλλὰ
ἐμεῖς ἐξακολουθοῦμε νὰ τοὺς θαυμάζουμε. Ψηφίζουν νόμους σατανικοὺς καὶ
τοὺς δεχόμαστε.
Κι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ποῦ βρισκόμαστε, Κύριε; Ἂν ρίξεις μιὰ ματιὰ στὰ σπίτια μας,
θὰ φρίξεις. Ὀχετοὶ ξεχύνονται ἀπὸ τὶς
ὀθόνες τῆς κολάσεως. Ἐλάχιστα εἰκονοστάσια θὰ βρεῖς. Αὐτὲς εἶναι σήμερα
τὸ «εἰκονοστάσι» μας. Ἢ κάποιο καντηλάκι πάνω στὸ ψυγεῖο... Τὰ ἄλμπουμ
τῶν φωτογραφιῶν μας μὴν τὰ ἀνοίξεις...
Κι ἂν πεῖς πὼς κοιτᾶς μέσα μας, στὰ
βάθη τῶν καρδιῶν μας...
Λυπήσου μας, Κύριε!
–Ἄκουσε, λαέ μου! Ἀκοῦστε με σεῖς οἱ
πιστοί μου! «Λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε»· μετανοῆστε, καθαρίστε βαθιὰ
τὶς ψυχές σας. Ἂν θέλετε καὶ μὲ ἀκούσετε, θὰ εὐτυχήσετε. Ἂν δὲν θελήσετε νὰ
μὲ ἀκούσετε, θὰ σᾶς φάει τὸ μαχαίρι – ἢ
ἕνας ἀόρατος κορωνοϊός· «τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα» (Ἡσ. α΄ 16,
1920)! ΟΣΩΤΗΡ2220
01 Μαΐου, 2023
'' ΑΚΟΥΣΕ, ΛΑΕ ΜΟΥ ''!
13 Ιανουαρίου, 2022
Πανδημίας Απόλογος
''Ο Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, καὶ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς.''
Γεωργίου Δ. Παναγοπούλου Αν. Καθηγητή ΑΕΑ Βελλάς / Ιωαννίνων

Ό,τι ακολουθεί είναι ένας οφειλόμενος λόγος περί της πανδημικής κρίσης, που επιχειρώ να καταθέσω στη βάση ιστορικών δεδομένων, κειμενικών μαρτύρων και της θεολογικής αποτίμησής τους.
α΄ Ο αρχέγονος Χριστιανισμός έναντι των επιδημιών: Η μαρτυρία του Διονυσίου Αλεξανδρείας
Ας δούμε πως αντιμετώπισαν οι Χριστιανοί της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου τον ακραίο πειρασμό λοιμού ενσκήψαντος στο λυκαυγές της εκκλησιαστικής ιστορίας και πιο συγκεκριμένα στο β΄ ήμισυ του 3ου μ.Χ., όπου μας μεταφέρει Επιστολή του αγίου Διονυσίου επισκόπου Αλεξανδρείας (ca 247 - 265). Το σχετικό απόσπασμα μας διασώζει ο ιστορικός Ευσέβιος Καισαρείας (Ἐκκλησιαστική ἱστορία, 7, 22, Loeb Classical Library, vol. 2, London / Harvard Mass. 1942, 184-186):
«… οἱ γοῦν πλεῖστοι τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν δι’ ὑπερβάλλουσαν ἀγάπην καὶ φιλαδελφίαν ἀφειδοῦντες ἑαυτῶν καὶ ἀλλήλων ἐχόμενοι, ἐπισκοποῦντες ἀφυλάκτως τοὺς νοσοῦντας,… θεραπεύοντες ἐν Χριστῷ, συναπηλλάντοντο ἐκείνοις ἀσμενέστατα τοῦ παρ’ ἑτέρων ἀναπιμπλάμενοι πάθους καὶ τὴν νόσον ἐφ’ ἑαυτοὺς ἕλκοντες… οἱ γοῦν ἄριστοι τῶν παρ’ ἡμῖν ἀδελφῶν τοῦτον τὸν τρόπον ἐξεχώρησαν τοῦ βίου… ὡς καὶ τοῦ θανάτου τοῦτο τὸ εἶδος … μηδὲν ἀποδεῖν μαρτυρίου δοκεῖν».
Πρόκειται για ένα έξοχο στιγμιότυπο ηρωϊσμού πίστης και θυσιαστικής αγάπης, που διέκρινε εκφάνσεις του αρχέγονου Χριστιανισμού: Οι Χριστιανοί είδαν στον λοιμό όχι κάποια συνωμοσία, αλλά μια δοκιμασία αρετής και αυθυπέρβασης διά πίστεως και αγάπης προς τον συνάνθρωπο («γυμνάσιον καὶ δοκίμιον»). Μάλιστα οι τελειότεροι εξ αυτών (δεν είναι όλα για όλους!) αφιερώθηκαν στην περίθαλψη των νοσούντων. Eκτέθηκαν έτσι σε ακραίο κίνδυνο και τελείωσαν τον επίγειο βίο τους με τρόπο μαρτυρικό, αφού εν τέλει μολύνονταν από τους ασθενείς που φρόντιζαν και απέθνησκαν. (Εκτός περιπτώσεων εξαιρετικής θεοσημίας, ουδείς είναι σωματικά άτρωτος προ της γενικής Αναστάσεως. Ας θυμηθούμε ότι στο Σύμβολο της Πίστεως λέμε «προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν» και όχι «γέγονεν ἀνάστασις»· πρβλ. Β΄ Τιμ. 2, 17-18).
Θυμίζω ότι την εποχή εκείνη ήταν τελείως άγνωστη η δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και βεβαίως ανύπαρκτα τα οργανωμένα νοσηλευτήρια με επαγγελματίες υγείας μισθοδοτούμενους από το Δημόσιο. Αυτό σήμαινε ότι οι βαριά ασθενείς πέθαιναν παντελώς αβοήθητοι. Σε αυτές τις συνθήκες θριάμβευσε η εν Χριστώ αγάπη της «ηρωικής» εποχής της Εκκλησίας μας. Διόλου τυχαία ένας σύγχρονος ερευνητής, o R. Stark, εντοπίζει στην κινητοποίηση των χριστιανών προς ανακούφιση των ασθενών έναν από τους κυριότερους παράγοντες που συνέβαλαν τελικώς στην εδραίωση της χριστιανικής πίστης και την εξαφάνιση του αρχαίου παγανισμού.
Επικαιρικό συμπέρασμα: Όσοι θέλουν να βαδίσουν τη μαρτυρική οδό των πρώτων χριστιανών, αντί να παριστάνουν τον άτρωτο έναντι του κορωνοϊού και να περιφρονούν την εμβολιαστική κάλυψη, τις μάσκες και τα υπόλοιπα υγειονομικά μέτρα περιορισμού του λοιμού, θα μπορούσαν κάλλιστα να μιμηθούν το παράδειγμα των χριστιανών που περιγράφει ο άγιος Διονύσιος Αλεξανδρείας: Ας θέσουν εκοντί και αμισθί εαυτούς στην υπηρεσία του ήδη εξοντωμένου στα Καυδιανά Δίκρανα των νοσοκομείων της χώρας ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και των νοσηλευομένων…
Αν πάλι αυτό ακούγεται μη ρεαλιστικό λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων και απουσίας αναγκαίας εξειδίκευσης, υπάρχουν ασφαλώς άλλοι τρόποι για να προσφέρει κανείς βοήθεια στους μαχητές της πρώτης γραμμής και φυσικά στους νοσηλευόμενους: Να αυτοπροστατευόμαστε όλοι - και a fortiori οι ανεμβολίαστοι- διά της τηρήσεως των μέτρων υγειονομικής ασφάλειας και χρήσης των λοιπών μέσων που διατίθενται. Με τον τρόπο αυτό θα ελαχιστοποιήσουμε, κατά το εφικτό, το ενδεχόμενο νοσηλείας μας και έτσι θα δημιουργήσουμε περιθώριο αξιοπρεπούς νοσηλείας για τους πλέον απειλούμενους συνανθρώπους μας αλλά και τους βασανιζόμενους από άλλα νοσήματα, οι οποίοι βλέπουν τα χειρουργεία ή τις θεραπείες τους να παραπέμπονται στις «ελληνικές καλένδες». Τι πιο θεάρεστο και φιλάλληλο από το να συμβάλουμε στην αποσυμφόρηση του συστήματος υγείας; Όσο λιγότερη η πίεση στο σύστημα, τόσο περισσότερες οι ζωές που θα σωθούν!
Αυτός, μεταξύ πολλών άλλων, είναι ένας τρόπος να μιμηθούμε τους αρχαίους χριστιανούς, να συνειδητοποιήσουμε, δηλαδή, ότι μια πανδημία δεν αφορά ποτέ κανέναν μας ατομικά και μόνο· μια επιδημική κρίση είναι πάντοτε προσωπική και συλλογική απειλή ταυτόχρονα. Και η υπόθεση της αντιμετώπισής της αφορά όλους μας, ιδίως τα ζωντανά μέλη του εκκλησιαστικού Σώματος. Διόλου τυχαία ο διαπρεπής ιστορικός των επιδημιών John M. Barry υπογράμμισε την σημασία της συνεργασίας του κόσμου, η οποία σε συνδυασμό με τη χρήση ακόμη και μη φαρμακευτικών μέσων (π.χ. μάσκες κ.ά.) μπορεί να σώσει πολλές ζωές.
β΄ Εκκλησία, ιατρική, μετάνοια: Μαρτυρίες από την αγιογραφική, κανονική και υμνογραφική μας παράδοση
Όπως είδαμε, η Εκκλησία δεν αντιμετωπίζει για πρώτη φορά το 2020 λοιμική νόσο. Στην υπερδισχιλιόχρονη ιστορία της γνώρισε αλλεπάλληλους και αναρίθμητους λοιμούς. Όμως το μόνον που δεν έκανε είναι να συναγείρει τα τέκνα της σε διαγωνισμό καλύτερου σεναρίου συνωμοσίας! Ούτε έψαχνε για «αποδιοπομπαίους», οσάκις φούντωνε το κακό· κάθε άλλο! Ένας από τους πολλούς τρόπους -όχι όμως ο μόνος- με τους οποίους αντιμετώπιζε την λοιμική απειλή περιγράφηκε ανωτέρω με βάση την Επιστολή του αγίου Διονυσίου Αλεξανδρείας.
Στο ίδιο πλαίσιο δεν παραθεώρησε τη σπουδαιότητα της ιατρικής επιστήμης ούτε αποσκοράκισε τα φάρμακα. Πώς θα μπορούσε εξάλλου να πράξει κάτι τέτοιο, εφόσον η ίδια Γραφή μας θυμίζει:
«Τίμα ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας αὐτοῦ τιμαῖς αὐτοῦ, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος· παρὰ γὰρ ῾Υψίστου ἐστὶν ἴασις, καὶ παρὰ βασιλέως λήψεται δόμα. Ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔναντι μεγιστάνων θαυμασθήσεται. Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα, καὶ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς… καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ» (Σοφ. Σειρ. 38, 1-6)· και πάλι:
«…οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν. Ἐξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ᾿Ιακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ καὶ ᾿Ισραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ᾿ αὐτοῦ· μετὰ τοῦτο ἐπὶ γῆς ὤφθη καὶ ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ 3, 36)
Γι’ αυτό και ήταν η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους ο ιστορικός παράγων που, μέσω φωτισμένων λειτουργών του, δημιούργησε μεσούντος του 4ου αιώνα τον θεσμό του Νοσοκομείου όπως τον γνωρίζουμε σήμερα (η θέση αυτή τεκμηριώθηκε πλήρως στην πολύτιμη μελέτη του Timothy Miller, The Birth of the Hospital in the Byzantine Empire, Baltimore / London, in toto).
Οίκοθεν νοείται ότι η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία γενικότερα δεν αντιτάχθηκε στην ανάπτυξη εν γένει των επιστημών. Υπό την προϋπόθεση ότι η επιστημονική γνώση δεν απολυτοποιείται η ορθόδοξη ανατολική Παράδοση ουδέποτε υπέκυψε στον πειρασμό μιας ιεροεξεταστικού τύπου γνωσιομαχίας. (Για τη θέση των επιστημών στην ορθόδοξη βυζαντινή αυτοκρατορία βλ. το κατατοπιστικό πόνημα των Μ. Δανέζη / Στρ. Θεοδοσίου, Στα χρόνια του Βυζαντίου, Οι θετικοί επιστήμονες, ιατροί, χρονολόγοι και αστρονόμοι, Αθήνα 2010).
Επί πλέον, πάντοτε η Εκκλησία άδραχνε την ευκαιρία που προσέφεραν οι λοιμοί για να καλέσει τα τέκνα της σε συλλογική και ατομική μετάνοια, αλλαγή βιοτικής πορείας, βαθύτερη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας και της ανάγκης για επιστροφή στον μόνο «ἰατρόν τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν». Ακόμη και μια φευγαλέα ματιά στις σχετικές ευχές που περιλαμβάνονται στο Ευχολόγιο πείθει κάθε καλόπιστο ενδιαφερόμενο ότι η στάση στην οποία καλούσε τα μέλη της η Εκκλησία, κάθε φορά που ενέσκηπτε λοιμός, δεν ήταν η αλαζονική επίδειξη αφοβίας, δεν ήταν η βεβαιότητα ότι «εμάς» τους «ὑπερλίαν» ορθόδοξους δεν μας «πιάνει» τίποτε, επειδή έχουμε τα θαύματα στον «αυτόματο πιλότο» (το τεράστιο σημερινό θεολογικό και εκκλησιαστικό έλλειμμά μας καταφαίνεται, μεταξύ πολλών άλλων, και στην «μαγική» αντίληψη του θαύματος και την οιηματική προεξόφλησή του)· ήταν αντιθέτως η στάση της βαθιάς συναίσθησης της μηδαμινότητάς μας, της ανάγκης μας για επιστροφή στον Θεό εν μετανοία, εν τέλει η στάση της ταπεινώσεως και της συντριβής.
Με άλλα λόγια η Εκκλησία δεν μετέτρεπε το λοιμό σε αιτία διχασμού, αλλά έβλεπε σε αυτόν μια, κατά θεία ευεργετική παραχώρηση, ευκαιρία συνολικού αναπροσανατολισμού όλων. Ακόμη και οι άγιοι αισθάνονταν αλληλέγγυοι προς τον λαό για τα ανομήματα ή τα υστερήματα του: Ο ησυχαστικότατος άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος (14ος αιώνας) συνέταξε ευχές για περιστάσεις λοιμών και «θανατικού». Σε αυτές η μόνη βεβαιότητα που εκφράζεται είναι η βαθιά αμαρτωλότητα όλων και η πίστη ότι ο Θεός μας αναμένει εν μετανοία και όχι… εν αλαζονεία, μισαλλοδοξία ή ασυναρτησιολογία. Μάλιστα, σε μία εξ αυτών περιγράφει την εικόνα της καθημαγμένης από την επιδημία κοινωνίας με τρόπο αμείλικτα ρεαλιστικό:
«… ἐξηρήμωνται πόλεις, ἠφανίσθησαν ἀγοραί, ἱεραὶ πανηγύρεις καὶ τελεταί, καὶ θείων ὕμνων συστήματα, κατεσιγάσθησαν» (Εὐχολόγιον μέγα, Βενετία 1891, 554).
29 Αυγούστου, 2021
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ…ΑΛΛΑ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ



19 Αυγούστου, 2021
ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΦΘΑΡΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

25 Ιουλίου, 2021
ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ . '' ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ''.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΑΣ ΡΩΤΟΥΝ
ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ
ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ
Κατά τή συνεδρίαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Τρίτης 13ης Ἰουλίου 2021 προσῆλθαν ὁ Ὑπουργός Ὑγείας κ. Βασίλειος Κικίλιας καί ὁ Καθηγητής τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς κ. Σωτήριος Τσιόδρας, πρός τούς ὁποίους ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος καί οἱ Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Ἀρχιερεῖς ἔθεσαν πολλά ἐρωτήματα τόσο γιά τήν πορεία τῆς πανδημίας, ὅσο καί γιά τή χρήση τῶν νέων ἐμβολίων κατά τῆς COVID-19, ἐκφράζοντας προβληματισμούς καί ἀπορίες Κληρικῶν καί λαϊκῶν χριστιανῶν, μελῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τά ἐρωτήματα ἐστάλησαν καί γραπτῶς καί ἀπαντήθηκαν ἁρμοδίως. Ὡς ἐκ τούτου, ἀποστέλλονται ἀκολούθως πρός ἐνημέρωση τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ πιστοῦ Λαοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος:
1.Ἔχω κάνει καί τίς δύο δόσεις τοῦ ἐμβολίου. Στήν περίπτωση αὐτή, τί προστασία ἔχω ἀπό τή μετάλλαξη «Δέλτα»;
Ὅλα τά ἐμβόλια (Pfizer, Moderna,Astra Zeneca, Johnson & Johnson) προσφέρουν ὑψηλή προστασία γιά τήν ἀποφυγή σοβαρῆς νόσησης, διασωλήνωσης καί θανάτου, ὅπως καί γιά τήν πιθανότητα νά νοσήσει κάποιος καί νά μπεῖ στό νοσοκομεῖο. Ἡ ὑψηλή αὐτή προστασία ἰσχύει καί γιά τή μετάλλαξη «Δέλτα».
2.Ἐφόσον ἔχω κάνει καί τίς δύο δόσεις τοῦ ἐμβολίου, θά χρειαστεῖ υστερα ἀπό κάποιους μῆνες νά κάνω καί μία τρίτη ἤ τέταρτη δόση;
Δέν γνωρίζουμε ἀκόμη ἐάν τά πλήρως ἐμβολιασμένα ἄτομα θά χρειαστοῦν ἐπιπλέον ἀναμνηστικές δόσεις τοῦ ἐμβολίου ἔναντι τῆς COVID-19 ἐπειδή ἀκόμα μαθαίνουμε πόσο διαρκεῖ ἡ ἀνοσία τόσο μετά τή νόσηση, ὅσο καί μετά τόν ἐμβολιασμό. Ἐπιπλέον, ἡ αὐξημένη παρουσία τῶν μεταλλάξεων μπορεῖ νά ἐπηρεάσει τή συχνότητα χορήγησης τῶν ἀναμνηστικῶν δόσεων.
3.Ἄν ἀρρωστήσω ἀπό κορωνοϊό, παρότι ἔχω κάνει τό ἐμβόλιο, ὑπάρχει κίνδυνος νά χρειαστῶ διασωλήνωση;
Μέχρι σήμερα σχεδόν ὅλοι ὅσοι νοσηλεύονται σέ ΜΕΘ εἶναι ἀνεμβολίαστοι. Ὁ ἐμβολιασμός μειώνει σημαντικά τόν κίνδυνο ἐκδήλωσης σοβαρῆς νόσησης ἀπό τόν ἰό, διασωλήνωσης καί εἰσαγωγῆς σέ ΜΕΘ. Ἡ περίπτωση νά νοσήσει βαριά κάποιος πλήρως ἐμβολιασμένος καί νά νοσηλευτεῖ εἶναι σπάνια καί, ὅταν συμβαίνει αὐτό, συνήθως συνυπάρχει ὑποκείμενο νόσημα.
4.Τό βασικό ἐπιχείρημα ὁρισμένων εἶναι οτι τό ἐμβόλιο περιέχει ἐμβρυικά κύτταρα καί οταν δέχεσαι τό ἐμβόλιο, εἶναι σάν νά σκοτώνεις τό ἔμβρυο γιά νά ζήσεις ἐσύ. Θά πρέπει νά διευκρινισθεῖ ἀπό ἐπιστήμονες οσον ἀφορᾶ στά στοιχεῖα πού περιέχονται στό ἐμβόλιο. Πολλοί ἀπό τούς Χριστιανούς βρίσκονται σέ σύγχυση. Ὑπάρχουν καί γιατροί οἱ ὁποῖοι διαφωνοῦν. Τελικά, στά ἐμβόλια χρησιμοποιοῦνται ἐμβρυικά κύτταρα;
Κανένα ἀπό τά ἐμβόλια COVID-19 πού χρησιμοποιοῦνται στή χώρα μας δέν περιέχει ἐμβρυικά κύτταρα. Πιό συγκεκριμένα, ἐμβρυικές κυτταρικές σειρές (ὄχι ὁ ἐμβρυικός ἱστός) χρησιμοποιοῦνται μερικές φορές στή διαδικασία παρασκευῆς ἐμβολίων, συμπεριλαμβανομένων τῶν ἐμβολίων ἔναντι τῆς COVID-19. Οἱ ἐμβρυικές κυτταρικές σειρές προέρχονται ἀπό ἱστούς ἐμβρύων ἀπό θεραπευτική διακοπή τῆς κύησης καί ἐλήφθησαν ἐδῶ καί δεκαετίες (1960, 1973, 1985). Αὐτά τά κύτταρα ἀναπαράγονται ἔκτοτε στό ἐργαστήριο καί ἀφαιροῦνται πρίν ἀπό τήν ὁλοκλήρωση τῆς παρασκευῆς τῶν ἀντίστοιχων ἐμβολίων. Δέν τίθεται λοιπόν ζήτημα χριστιανικῆς ἠθικῆς γιά τή χρήση τῶν ἐμβολίων, τά ὁποῖα σώζουν ζωές.
5.Ὑφίσταται ἔλεγχος τῆς προσωπικότητας μέσα ἀπό τό ἐμβόλιο;
Τό ἐμβόλιο δέν ἐπιδρᾶ στήν προσωπικότητα τοῦ ἐμβολιαζόμενου ἀτόμου.
6.Περιέχει τό ἐμβόλιο μαγνητισμό ἤ νανοσωματίδια ἤ «τσιπάκι»;
Τά ἐμβόλια ἔναντι τῆς COVID-19 δέν περιέχουν μικροτσίπ. Αὐτά εἶναι ἐξωπραγματικές θεωρίες, οἱ ὁποῖες βασίζονται σέ μία λανθασμένη ἐκστρατεία παραπληροφόρησης πού πραγματοποιεῖται στό διαδίκτυο. Μέ νανοσωματίδια καλύπτονται τά μόρια mRNA, τά ὁποῖα ἀποβάλλονται ταχύτατα ἀπό τόν ὀργανισμό. Τά συστατικά τῶν ἐμβολίων ἀναγράφονται στό φύλλο ὁδηγιῶν τοῦ προϊόντος.
7.Στόν ἐμβολιασμένο θά ὑπάρξουν θανατηφόρες παρενέργειες τά ἑπόμενα χρόνια;
Τά σύγχρονα δεδομένα δείχνουν ὅτι τά ἐμβόλια πού χρησιμοποιοῦνται κατά τοῦ κορωνοϊοῦ SARS-CoV-2 εἶναι ἀσφαλῆ. Ἀπό ὅλα τά γνωστά ἐμβόλια πού χορηγοῦνται στήν παιδική ἡλικία, δέν καταγράφονται θανατηφόρες παρενέργειες ἐδῶ καί δεκαετίες. Ἄλλωστε τό συστατικό (ἀντιγόνο) τῶν ἐμβολίων καταστρέφεται ἀπό τόν ιδιο τόν ὀργανισμό μόλις προκαλέσει τήν παραγωγή ἀντισωμάτων πού συμβάλλουν στήν προστασία μας. Οἱ περισσότερες ἀνεπιθύμητες ἐνέργειες τῶν ἐμβολίων παρουσιάζονται τίς πρῶτες ἑβδομάδες μετά τή χορήγησή τους, εἶναι ἤπιες καί βραχυπρόθεσμες καί δέν ἐμφανίζονται σέ ὅλους.
8.Πολλά νέα ζευγάρια ἔρχονται καί ρωτοῦν ἄν πρέπει νά κάνουν τό ἐμβόλιο διότι ὁ γιατρός τούς εἶπε: «Ἄν θέλετε νά τεκνοποιήσετε, δέν πρέπει νά κάνετε τό ἐμβόλιο». Ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια;
Δέν ὑπάρχει κίνδυνος γιά τήν τεκνοποίηση ἀπό τόν ἐμβολιασμό. Δέν ἔχει διαπιστωθεῖ βλαπτική ἐπίδραση ἀπό τό ἐμβόλιο στή γονιμότητα ἀνδρῶν καί γυναικῶν. Σύμφωνα μέ μελέτες, τά ἐμβόλια mRNA μπορεῖ νά χορηγηθοῦν μέ ἀσφάλεια κατά τή διάρκεια τῆς κύησης καί τοῦ θηλασμοῦ, καθώς ἐκτιμᾶται ὅτι δέν θέτουν σέ κίνδυνο τήν ἔγκυο ἤ τό ἔμβρυο διότι δέν εἶναι ἐμβόλια μέ ζῶντες ἐξασθενημένους ἰούς. Τό mRNA στό ἐμβόλιο ἀποδομεῖται γρήγορα μέ τίς συνήθεις κυτταρικές διεργασίες καί δέν εἰσέρχεται στόν πυρῆνα τοῦ κυττάρου.
9.Τά ἐμβόλια εἶναι σέ πειραματικό στάδιο;
Τά ἐμβόλια δοκιμάζονται πρίν πάρουν τήν ἄδεια κυκλοφορίας σέ χιλιάδες ἐθελοντές καί, ἐφόσον κριθοῦν ἀποτελεσματικά καί ἀσφαλῆ, χορηγοῦνται στό εὐρύ κοινό. Μέχρι σήμερα ἔχουν γίνει 3.510.000.000 δόσεις ἐμβολίων σέ ὅλον τόν κόσμο.
10.Ποιές εἶναι οἱ διαφορές τῶν ἐμβολίων mRNA μέ τά «παραδοσιακά» ἐμβόλια;
Στά «παραδοσιακά» ἐμβόλια χρησιμοποιοῦνται ὁλόκληροι μικροοργανισμοί (μικρόβια/ἰοί), νεκροί ἤ μέ μειωμένη λοιμογόνο δράση. Τά ἐμβόλια mRNA μοιάζουν μέ ταχυδρόμο πού μεταφέρει μία πληροφορία στόν ἀνθρώπινο ὀργανισμό, προκειμένου αὐτός νά κατασκευάσει ενα μικρό πρωτεϊνικό τμῆμα τοῦ ἰοῦ, τήν πρωτεΐνη τῆς ἀκίδας, ἡ ὁποία στή συνέχεια θά ὁδηγήσει στήν παραγωγή τῶν προστατευτικῶν ἀντισωμάτων.
11.Πῶς εἶναι δυνατόν, σέ τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, νά παραχθεῖ ἀποτελεσματικό καί πιστοποιημένο ἐμβόλιο;
Ἡ πανδημία, γενική ἀπειλή γιά τήν ἀνθρωπότητα, συνέβαλε στήν παγκόσμια συνεργασία ἐπιστημόνων καί ἐρευνητικῶν κέντρων πού χρηματοδοτήθηκαν γιά νά ἐφαρμόσουν μία καινοτόμο τεχνολογία γιά τήν παρασκευή τῶν ἐμβολίων, τά ὁποῖα δοκιμάστηκαν σέ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐθελοντές. Εἶναι αὐτονόητο ὅτι τά στάδια ἐκτίμησης τῆς ἀποτελεσματικότητας καί ἀσφάλειας τῶν ἐμβολίων καί οἱ ἁρμόδιοι ἐλεγκτικοί μηχανισμοί δέν παρακάμπτονται ποτέ, ἀφοῦ πάντα ἡ παραγωγή τῶν ἐμβολίων θά πρέπει νά πληροῖ τίς δύο αὐτές ἀπαρέγκλιτες παραμέτρους: τήν ἀποτελεσματικότητα καί τήν ἀσφάλεια.
12.Ὑπάρχουν ἀντισώματα γιά τή θεραπεία ἀσθενῶν. Στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει αὐτή ἡ θεραπεία; Γιατί δέν χρησιμοποιεῖται σέ μεγαλύτερο ἀριθμό;
Μέχρι σήμερα δέν ὑπάρχει ἀποτελεσματική θεραπεία γιά τή νόσο COVID19. Στίς προσπάθειες θεραπευτικῆς ἀντιμετώπισης τῆς νόσου περιλαμβάνεται καί ἡ χορήγηση ἀντισωμάτων (γ-σφαιρίνη, μονοκλωνικά), τά ὁποῖα ἔχουν χορηγηθεῖ σέ ὁρισμένες περιπτώσεις καί στή χώρα μας, χωρίς ὅμως νά ἀποτελοῦν θεραπεία γιά τή νόσο.
«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ». Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
Ἰασίου 1 – 115 21 Ἀθήνα, τηλέφωνο 210-7272.204.
Διανέμεται δωρεάν μέ τήν φροντίδα τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων.
Ἐκ τοῦ Τυπογραφείου τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
4 ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ 53
Γιά περισσότερες πληροφορίες στό Διαδίκτυο
1. www.ecclesia.gr
2. www.apostoliki-diakonia.gr
Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐμπιστεύεται τήν ἐπιστημονική κοινότητα τῶν ἰατρῶν, ἡ ὁποία νυχθημερόν ἀγωνίζεται γιά τήν ἀπαλλαγή τῶν ἀνθρώπων ἀπό τή θανατηφόρο πανδημία. Μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐπίπονη προσπάθεια τῶν ἐπιστημόνων ἐρευνητῶν, ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πλέον στή διάθεσή της τό ἐμβόλιο, τό ὁποῖο εἶναι ἱκανό νά ὑψώσει τεῖχος στήν ἐξάπλωση τῆς πανδημίας.
Ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, ἐνῶ τό ἐμβόλιο κατά τοῦ κορωνοϊοῦ δέν ἔρχεται σέ καμία ἀντίθεση μέ τήν Ἁγιογραφική, Πατερική καί Κανονική διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Κατά συνέπεια,τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μποροῦν ἐλεύθερα, σύμφωνα μέ τήν ὑπόδειξη τοῦ ἰατροῦ τους, νά ἐπιλέξουν τήν πράξη τοῦ ἐμβολιασμοῦ, δίχως τόν ὁποιονδήποτε φόβο ὅτι αὐτή ἡ ἐπιλογή θά ἔχει ἐπίπτωση στή σχέση τους μέ τόν Θεό καί τήν Ἐκκλησία ἤ καί σέ αὐτήν τή σωτηρία τους.
22 Ιουνίου, 2021
Ο ''ΚΗΡΥΚΑΣ'' ΜΑΝΘΟΣ ΕΝΑΣ ΑΡΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ (1814).
Στην αξιόλογη εφημερίδα ''ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ'' της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπακτου και Αγιου Βλασιου δημοσιεύθηκε ένα άρθρο για την ζωη και το εργο του ιερομοναχου Κυριλλου Καστανοφυλλη 1775-1835(;) . Ήταν μαθητης του αγιου Νικοδημου του αγιορειτου, εχρηματισε ηγουμενος της ιερας μονης Παναγιας Προυσου και σε μια επιστολη του περιγραφει την αθλια πνευματικη κατασταση του ορθοδοξου χριστιανικου λαου της περιοχης του, γραφει λοιπον ο Κυριλλος για την αμαθεια και τον φανατισμο ορισμενων αγραμματων προσωπων οπως ηταν π.χ. ο ''κυρηκας'' Μανθος που φαινεται οτι με τα επικυνδυνα κηρυγματα του συμφωνουσαν και κληρικοι! Πως αλλιως να εξηγησουμε οτι καποτε ο ''κυρηκας'' Μανθος ανεβηκε και στον αμβωνα ιερου ναου και μιλησε στον λαο;; Τι ελεγε ο Μανθος;; Οτι δεν πρεπει να παιρνουμε προφυλαξεις εναντιον της πανουκλας που ειχε τοτε ενσκηψει! Σας θυμιζει τιποτε αυτο απο την συγχρονη επικαιροτητα;; Μηπως οι σύγχρονοι αρνητές είναι απογονοι του παλαβου Μανθου;; Απολαύστε τον στο παρακάτω κειμενο του ιερομονάχου Κυρίλλου.
Ἄς ἴδωμεν δέ μερικά ὡς ἐν συντόμῳ τινά τοῦ κήρυκος Μάνθου... εἶχε δέ οὗτος τό ἴδιον δαιμόνιον τῆς γραίας καί πλέον χειρότερον. Ἔλεγεν οὖν ἐπάνω εἰς τόν ἄμβωνα ὅτι αὐτός εἶναι ὁ Ἐνώχ... ἔλεγεν ὅτι ὁ Κοσμᾶς [ὁ Αἰτωλός] εἶχε δύο χαρίσματα καί αὐτός ἔχει πέντε τοῦ Ἁγίου Πνεύματος... Ἔλεγεν ὅτι εἰς τρεῖς χρόνους, κατά μήνα Σεπτέμβριον, ἔχει νά γίνη ἡ συντέλεια τοῦ αἰῶνος... ἔλεγεν ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος, ἄναξ τῆς Ρωσσίας, εἶναι ὁ Ἀντίχριστος... Ἔλεγεν ὅτι οἱ προφυλάξεις ὁπού γίνονται διά τήν πανούκλαν εἶναι μάταιαι, ἐνῶ ὁ ἴδιος ὁ Θεός μᾶς λέγει νά παραμερῶμεν ἀπό τό κακόν... (ΣΧΟΛΙΟ Κανενα μετρο να μην παρουμε οσοι ζησουν, εζησαν και οσοι πεθάνουν, πεθαναν!!!) Ἄνθρωπος παράφρων... Ἀπό τό μέρος πάλιν τοῦ Κραβάρου εὐγῆκε μία ἐπιστολή καί γράφει πώς ἐπεσεν ἀπό τούς οὐρανούς εἰς τόν Ἅγιον Τάφον καί ἀφορίζει ἐκεῖνον ὁπού νά εἰπῆ πώς τήν ἔγραψεν ἄνθρωπος... Λοιπόν οἱ ἁπλοί λαοί ἐδέχθησαν καί αὐτήν τήν ἐπιστολήν ὡς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσοῦσαν καί ἄν τούς εἰπῆ τινάς: "Χριστιανοί ἀδελφοί, μήν εἶσθε τόσον ὁρμητικοί, διά νά μή πλανηθῆτε", αὐτοί πρέπει νά τόν λιθοβολήσουν». Ὁ Κύριλλος δέν παύει νά καταδιώκη τήν ἑτεροδιδασκαλία ὅπου τήν βρεῖ, εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, μή ὑπολογίζοντας προσωπική ζημία.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΑΙΟΣ 2021
08 Ιουνίου, 2021
Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Η πραγματική φιλία δοκιμάζεται στο χρόνο

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: «Πολλές φορές, το τελευταίο διάστημα, δήλωσα ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, αλλά και η παρόμοια απόφαση για τη Μονή της Χώρας, μας προκάλεσε πολύ πόνο και λύπη», δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη σχολική εφημερίδα «Εκτός ύλης» του 1ου ΕΠΑΛ Περάματος.
Συνεχίζοντας, αναφέρει: «Η Αγία Σοφία, έδρα των προκατόχων μου για περίπου 900 χρόνια, ήταν και παραμένει ένας κορυφαίος ιερός τόπος που απολαμβάνει του σεβασμού και της τιμής των Χριστιανών Ορθοδόξων, και όχι μόνον, αλλά αποτελεί και το πλέον αντιπροσωπευτικό θρησκευτικό οικοδόμημα μιας ολόκληρης εποχής, ενός μοναδικού υπερχιλιόχρονου πολιτισμού, του βυζαντινού. Αυτά τα συναισθήματα σεβασμού και αγάπης προς αυτό το υπέροχο μνημείο, το οποίο ανηγέρθη για να τιμηθεί η Σοφία του Θεού, δεν έπαψαν να εκφράζονται ακόμα και μετά τη χρησιμοποίησή του, από τον 15ο αι. και ύστερα, ως μουσουλμανικό τέμενος.
Αντανακλά τη σοφία με την οποία ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο
Γιατί ακριβώς, η Αγία Σοφία, σε κάθε εποχή και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες αντανακλά τη σοφία με την οποία ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, την απόλυτη αρμονία και ισορροπία του, και υπενθυμίζει τη δική μας ευθύνη να προστατεύσουμε την κτίση, αναπόσπαστο μέρος της οποίας είμαστε και εμείς οι άνθρωποι, και να εργαστούμε για να φέρουμε την αρμονία και ισορροπία στις μεταξύ μας σχέσεις, με στόχο την επικράτηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης στον κόσμο. Κάθε παρέμβαση στο μνημείο κρίνεται από το αν αφήνει ανέγγιχτο αυτό το αρχέγονο μήνυμά του».
Ακολούθως, ο Παναγιώτατος, κατόπιν σχετικής ερώτησης, αναφέρθηκε στα συναισθήματα που βιώνει «από την κορυφή της Ιεραρχίας» και αν αποτέλεσε όνειρό του, για να απαντήσει, μεταξύ άλλων, ότι: «Όταν πριν από 60 χρόνια εισήλθα στον ιερό κλήρο, δεν μπορούσα ασφαλώς να φανταστώ την εξέλιξη και την πορεία που θα είχα μέσα στην Εκκλησία. Επιθυμία μου ήταν και παραμένει να διακονώ τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Αυτό ήθελα πάντοτε, γι’ αυτό με την απόφασή μου να γίνω κληρικός βρήκα την ευτυχία στη ζωή μου. Είναι πολύ σημαντικό ό,τι κάνουμε στη ζωή μας να μας φέρνει πληρότητα.{…}».
Εν συνεχεία, έκανε λόγο για τις διαδικτυακές «φιλίες», και επισήμανε ότι «δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική φιλία. Γιατί φιλία σημαίνει να μοιράζεσαι έμπρακτα με έναν άλλο άνθρωπο χαρές και λύπες, να βρίσκεσαι σε κοινωνία μαζί του. Η πραγματική φιλία δοκιμάζεται στον χρόνο και στις διάφορες καταστάσεις με τις οποίες βρισκόμαστε αντιμέτωποι. ‘Φιλίες’ με ένα κλικ δεν γίνονται. Και αν γίνονται, δεν κρατούν, είναι εφήμερες. Αυτές οι σύγχρονες διαδικτυακές ‘φιλίες’, κάποιες φορές, όπως όλοι γνωρίζουμε, κρύβουν πολλούς κινδύνους, καθώς κανείς δεν γνωρίζει ποιος βρίσκεται πίσω από μία φωτογραφία και ένα όνομα στο Διαδίκτυο».
Κατόπιν, ο «Πράσινος Πατριάρχης» έκανε αναφορά στα οικολογικά και περιβαλλοντικά θέματα του πλανήτη μας που «είναι το κοινό μας σπίτι. Για ό,τι κάνουμε σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος είναι περισσότερο από βέβαιο ότι θα πληρώσουμε βαρύτατο τίμημα». «Η κλιματική αλλαγή, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η τρύπα του όζοντος, το λιώσιμο των παγετώνων στους πόλους, η αποψίλωση των δασών, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, που όλο και πιο συχνά βιώνουμε, δεν είναι ασύνδετα μεταξύ τους. Είναι το αποτέλεσμα της ανθρώπινης ασεβούς παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον, μέρος του οποίου είναι και ο άνθρωπος», τόνισε, ενώ παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης. Εξάλλου, «για τον λόγο αυτό, το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας, ξεκίνησε πριν από τρεις και πλέον δεκαετίες έναν μεγάλο αγώνα για να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως, για την ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος».
Σε αυτό το σημείο του λόγου του, εξέφρασε την πεποίθηση ότι «εάν θέλουμε να υπάρχουν πραγματικές ελπίδες για την αναστροφή της κλιματικής αλλαγής και γενικότερα της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, απαιτείται ριζική μεταμόρφωση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιμετωπίζουμε τον κόσμο».
Σε ό,τι αφορά τη στάση του απέναντι στην πανδημία του κορωνοϊού, ο Πατριάρχης, πρωτίστως, ευχήθηκε «ο Θεός της αγάπης και του ελέους, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να αναπαύσει τις ψυχές όλων όσοι έχασαν τη ζωή τους, να ενισχύσει τους ασθενείς στη δοκιμασία τους και να παρηγορήσει τις οικογένειες και τους συγγενείς τους».
Ωστόσο, δεν παρέλειψε να ευχηθεί ο Κύριος «να ενδυναμώνει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, τους επιστήμονες και τους ερευνητές, που εργάζονται για να δημιουργήσουν τα κατάλληλα εμβόλια και φάρμακα για την αντιμετώπιση αυτού του θανατηφόρου ιού, αλλά και όλους όσοι με πραγματική αυτοθυσία προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη μάχη αυτή».
Επιπρόσθετα, τόνισε επ’ αυτού πως «είναι αλήθεια ότι η πανδημία μας υπενθύμισε πόσο ευάλωτοι είμαστε απέναντι στη δύναμη της φύσης, αλλά, ταυτόχρονα, ανέδειξε και την αξία των θεϊκών δώρων της ζωής και της υγείας, της θυσίας και αλληλεγγύης. Η θρησκεία δεν αμφισβητεί την επιστήμη, η πρόοδος και η προσφορά της οποίας, άλλωστε, είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης διάνοιας, πολύτιμου δώρου του Θεού προς τον άνθρωπο.
Η επιστήμη, όπως είπαμε πρόσφατα, όταν ανοίγει ευοίωνες προοπτικές για το μέλλον της ανθρωπότητας, είναι δώρο του ουρανού. Ωστόσο, εκτιμούμε ότι πρέπει και από τις δύο πλευρές να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και κατανόηση. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ειπώθηκαν ιδιαίτερα προσβλητικοί λόγοι σε βάρος της Εκκλησίας και των Μυστηρίων της, ενώ, από την άλλη πλευρά, υπήρξαν και θρησκευτικοί λειτουργοί και απλοί πιστοί, αρνητές της ύπαρξης του κορωνοϊού, που απαξίωσαν ή και δαιμονοποίησαν τις προσπάθειες των επιστημόνων, υιοθετώντας θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο. Όλα αυτά μαρτυρούν έπαρση και έλλειψη γνώσης του ενός χώρου για τον άλλο, και δυστυχώς την απουσία ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ της θρησκείας και της επιστήμης».
Τέλος, σε ερώτηση των μαθητών «Γιατί όλες αυτές οι δοκιμασίες από τον Θεό; Πώς θα μπορούσε το ηθικό των νέων να αναπτερωθεί;», ο Οικουμενικός Πατριάρχης τους προέτρεψε να μη φοβούνται ποτέ όσες δυσκολίες και αν εμφανιστούν, γιατί «η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας. Προβλήματα και δοκιμασίες πάντοτε υπήρξαν. Όλα αυτά είναι συνυφασμένα με την ανθρώπινη ύπαρξη. Όσα ζούμε είναι αποτέλεσμα των δικών μας πράξεων. Δεν θα πρέπει να σας αποθαρρύνουν. Στηριχθείτε στον Θεό και μην ξεχνάτε ότι όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Να τον κάνουμε καλύτερο, πιο δίκαιο και τη ζωή μας πιο όμορφη. Έχουμε χρέος να προστατεύσουμε το φυσικό περιβάλλον, να σταθούμε αλληλέγγυοι σε κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται και να αγωνιστούμε για την επικράτηση της ειρήνης μεταξύ των λαών».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
06 Απριλίου, 2021
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ
Ἕνας ἀδιόρατος μικροοργανισμός, ποὺ ἔχει μέγεθος μερικὰ ἑκατομμυριοστὰ τοῦ χιλιοστομέτρου, ἔκανε τὴν ἐμφάνισή του πρὶν ἀπὸ ενα περιπου χρονο σὲ μεγάλη χώρα τῆς Ἀσίας. Ἀπὸ ἐκεῖ διαδόθηκε ἀστραπιαῖα σ’ ὅλη τὴ γῆ. Εὐρώπη, Ἀμερική, Αὐστραλία, Ἀφρικὴ μολύνθηκαν. Ὅλη ἡ γῆ μολύνθηκε ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἰό, πού, δυστυχῶς, προσέβαλε ἑκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπων μας καὶ γιὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸ ἀπὸ αὐτοὺς ἀποδείχθηκε θανατηφόρος.
Δεν υπαρχει φάρμακο γιὰ τὴν ἀποτελεσματικὴ ἀντιμετώπισή του. Εἰδικοὶ γιατροί, ὑπεύθυνοι ὑγείας, παγκόσμιοι ὀργανισμοί, νοσοκομεῖα, νοσηλευτικὸ προσωπικό, ὅλοι ἐπὶ ποδὸς πολέμου γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀνεξέλεγκτα ἐπεκτεινόμενη ἀπειλή. Μέτρα ὁλοένα πιὸ αὐστηρὰ γιὰ τὴν ἀναχαίτιση καὶ συγκράτηση τοῦ κακοῦ. Φόβος καὶ τρόμος σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη.
Σ’ αὐτὴ τὴν κρίσιμη περίσταση ἀκούγονται τόσο ἐπίκαιρα τὰ λόγια ποὺ ὁ μεγαλοφωνότατος προφήτης Ἡσαΐας ἔγραψε γιὰ τὴν ἐποχή του, ὀκτακόσια περίπου χρόνια πρὸ Χριστοῦ (βλ. Ἡσ. ιδ΄ 1-16): «Ἰδοὺ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτήν». Νά, ὁ Κύριος καταστρέφει τὴ γῆ καὶ θὰ τὴν ἐρημώσει. Τὸ κακὸ θὰ προσβάλει ἀδιάκριτα ὅλους, τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς ἱερεῖς, τοὺς δούλους καὶ τοὺς κυρίους, τὶς ὑπηρέτριες καὶ τὶς κυρίες τους, αὐτοὺς ποὺ ἀγοράζουν καὶ αὐτοὺς ποὺ πουλοῦν, αὐτοὺς ποὺ δανείζουν καὶ αὐτοὺς ποὺ δανείζονται. «Φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ», μὲ μεγάλη καταστροφὴ θὰ φθαρεῖ ἡ γῆ, «τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα». Ἔτσι εἶπε ὁ Θεός, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασή Του. «Ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς». Ὅλη ἡ γῆ βυθίσθηκε σὲ πένθος. Ὑφίσταται μεγάλη καταστροφή. Πενθοῦν καὶ οἱ «ὑψηλοὶ τῆς γῆς», αὐτοὶ ποὺ στηρίζονται στὴ δύναμη τοῦ πλούτου καὶ ὑπερηφανεύονται γι’ αὐτήν. «Πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι», συνεχίζει ὁ προφήτης. Θὰ γίνουν φτωχοὶ οἱ κάτοικοι τῆς γῆς, θὰ πεθάνουν πολλοὶ καὶ θὰ ἀπομείνουν λίγοι.
Στὴ συνέχεια ὁ προφήτης περιγράφει λεπτομερέστερα τὸ πένθος ποὺ θὰ ἐπικρατήσει: «Πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθάδεια καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας». Δὲν θὰ ὑπάρχει εὐφροσύνη, θὰ σταματήσουν τὰ τραγούδια καὶ οἱ χαρές, τὰ τύμπανα καὶ οἱ κιθάρες, ἡ αὐθάδεια ποὺ στηρίζεται στὸν πλοῦτο ἐκείνων ποὺ δὲν φοβοῦνται τὸν Θεό. «Ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν». Ἐρημώθηκε κάθε πόλη. Καὶ θὰ κλείσει κάθε σπίτι, ὥστε νὰ μὴν μπορεῖ κάποιος νὰ μπεῖ σ’ αὐτό.
Σὰν νὰ περιγράφει ὁ θεόπνευστος προφήτης αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα μὲ τὸν φόβο, τοὺς περιορισμούς, τὸν ἐγκλεισμὸ στὰ σπίτια μας, τὴ θλίψη καὶ τὴν ἀγωνία ποὺ προκαλεῖ σ’ ὅλο τὸν κόσμο ἡ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ.
Ἡ προφητεία δὲν ἀναφέρεται μόνο στὴ δύσκολη περίσταση ποὺ ἀντιμετωπίζει ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα αὐτὸν τὸν καιρό. Οἱ λόγοι τῶν προφητῶν γιὰ τὰ ποικίλα δεινὰ τοῦ κόσμου βρίσκουν ἐφαρμογὴ σὲ διάφορες ἐποχὲς δοκιμασιῶν καὶ εἰδικότερα στὶς μεγάλες θλίψεις ποὺ θὰ ἔλθουν στοὺς ἔσχατους χρόνους. Κάθε ὅμως δοκιμασία εἶναι μιὰ μερικὴ κρίση τῆς ἀνθρωπότητος ποὺ προηγεῖται καὶ κατευθύνει στὴν τελικὴ παγκόσμια Κρίση.
Αὐτὸ ποὺ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία εἶναι ὅτι ὁ προφήτης καθορίζει μὲ σαφήνεια τὴν αἰτία τῶν δεινῶν ποὺ κατὰ καιροὺς πλήττουν τὴν ἀνθρωπότητα: «Ἡ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν» (στίχ. 5). Δηλαδή: Ἡ γῆ γέμισε μὲ τὶς ἀνομίες καὶ ἁμαρτίες ἐκείνων ποὺ κατοικοῦν σ’ αὐτήν, διότι αὐτοὶ περιφρόνησαν τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ ἄλλαξαν τὰ θεῖα προστάγματα καὶ κατήργησαν αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν διαθήκη παλιὰ καὶ αἰώνια. Γι’ αὐτὸ ἡ κατάρα θὰ καταφάει τὴ γῆ, διότι ἁμάρτησαν οἱ κάτοικοί της.
Κάθε θλίψη ποὺ περνοῦμε, ὀφείλεται στὴν πτώση μας στὴν ἁμαρτία. Κάθε γενικὴ δοκιμασία, μάλιστα μιὰ παγκόσμια ὅπως αὐτὴ ποὺ περνοῦμε τώρα, ὀφείλεται στὴ γενικὴ ἀποστασία τοῦ κόσμου. Ἐγκαταλείπει ὁ κόσμος τὸν Θεὸ καὶ τὶς ἐντολές Του. Πορεύεται περιφρονώντας τὸ ἅγιο θέλημά Του. Ψηφίζει νόμους ἀντίθετους πρὸς τὸν ἅγιο Νόμο Του. Σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη ἐπικρατεῖ τὸ ἄνομο συμφέρον, ἡ ἐγκληματικότητα, ἡ ἀνηθικότητα, ἡ διαστροφή, ἡ βαριὰ ἁμαρτία μὲ πολλὲς μορφές.
Ὅμως ὁ πανάγαθος Πατέρας Θεὸς δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει. Ἔρχεται μὲ αὐστηρὲς κάποτε παιδαγωγίες, μὲ θλίψεις καὶ ταλαιπωρίες, νὰ μᾶς ξυπνήσει, ἐμᾶς τὰ δύστροπα παιδιά Του, ἀπὸ τὸν λήθαργο. Προσπαθεῖ νὰ μᾶς συνετίσει καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴ μετάνοια καὶ σωτηρία.
Αἰτία τοῦ κακοῦ ἡ ἁμαρτία. Καὶ λύτρωση ἡ μετάνοια.
Καὶ κάτι ἀκόμη τονίζει ὁ προφήτης (στίχ. 14-16): ὅτι οἱ εὐσεβεῖς ποὺ θὰ ἀπομείνουν στὴ γῆ, θὰ εὐφρανθοῦν μὲ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου, ποὺ θὰ φανερωθεῖ, καθὼς τελικὰ θὰ ἐπικρατήσει τὸ θέλημά Του, θὰ λάμψει ἡ δικαιοσύνη Του καὶ θὰ δοξασθεῖ ἡ ἁγιότητά Του. «Ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ». Μέσα στὴ μεγάλη δοκιμασία ὑπάρχει ἐλπίδα γιὰ τὸν εὐσεβὴ ἄνθρωπο. «Οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τὸν νόμον», προειδοποιεῖ ὁ θεόπνευστος προφήτης. Ἀλίμονο σ’ ἐκείνους ποὺ παραβαίνουν· ναί, δυστυχία σ’ ἐσᾶς ποὺ ἀθετεῖτε τὸν Νόμο.
https://www.osotir.org/2020/04/16/i-pagkosmia-dokimasia-kai-ta-aitia-tis/
25 Φεβρουαρίου, 2021
Τηλεργασία: 4 Τροποι για να μην Ιδρυματοποιηθείτε

Ούτε που θυμάμαι πότε ήταν. Κάπου στο βάθος του Νοεμβρίου. Τώρα έχουμε Φεβρουάριο και αισθάνομαι πως ο χρόνος τρέχει δίχως να κάνει βήμα. Επίσης, δεν θυμάμαι πού ακριβώς πέφτει το γραφείο μου. Σε λίγο αν με αφήσει κανείς λυτό στο κέντρο της Αθήνας δεν θα ξέρω αν θα πρέπει να πάρω τον ένα ή τον άλλο δρόμο για να με οδηγήσει στη δουλειά μου. Η μόνη διαδρομή που έχω μάθει εδώ και μήνες είναι «κουζίνα-μπάνιο-σαλόνι-μπαλκόνι» και ξανά από την αρχή. Σαν χάμστερ σε ρόδα που γυρνάει γύρω από τον άξονά της και ζαλίζει.
Για κάποιες κατηγορίες εργαζόμενων η δουλειά στο σπίτι δεν είναι νεωτερισμός. Δεν χρειάστηκε να έρθει η πανδημία για να τους χώσει στην τρύπα του σπιτικού τους. Για ρωτήστε έναν μεταφραστή (επί παραδείγματι) να δείτε τι θα σας πει για τη δουλειά του.
Ανοίγουμε το κομπιούτερ μας όταν πρέπει (όπως θα κάναμε στο γραφείο μας) και το κλείνουμε όταν έχουμε ολοκληρώσει το ωράριο μας. Για όλους εμάς, όμως, αυτή η αλλαγή είναι ολότελα παράξενη. Οι μεγάλες επιχειρήσεις κάνουν συνεχώς update στις έρευνές τους για τις επιδράσεις που έχει στους εργαζόμενούς τους η κατ’ οίκον εργασία. Τα αποτελέσματα δεν είναι καλά. Ο κόσμος αρχίζει να κουράζεται και να μπουχτίζει. Από την άλλη, η αθρόα επιστροφή στα γραφεία αυτή τη στιγμή δεν ενδείκνυται λόγω της πανδημίας που δεν υποστέλλει τη σημαία της. H Google, ήδη, σχεδιάζει ένα μικτό σχήμα στο οποίο, σε πρώτη φάση, οι εργαζόμενοί της θα μπορούν να προσέρχονται στο γραφείο το πολύ δύο ημέρες την εβδομάδα και τις υπόλοιπες να συνεχίσουν να δουλεύουν από το σπίτι. Είναι μια κάποια λύση, καθώς μ’ αυτόν τον τρόπο κάπως επανασυνδέεσαι με τον έξω κόσμο και ταυτόχρονα διασφαλίζεις και το κοινό καλό. Το σχέδιο, φυσικά, τελεί υπό την αίρεση των καθολικών lockdown που για κάποιον καιρό ακόμη θα χρειαστεί να είναι στην ημερήσια διάταξη. Και στο μεταξύ, τι κάνουμε; Πώς την παλεύουμε στο σπίτι; Μπορεί κανείς -έστω λίγο- να ξεγελάσει τη βαρεμάρα του δουλεύοντας από το σπίτι; Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, αλλά κάποιες συμβουλές είναι ικανές να λειτουργήσουν. Κάποιες για περισσότερο καιρό, κάποιες άλλες για βραχύ. Μέχρι τη στιγμή που θα μπορούμε να βγούμε ξανά όλοι στους δρόμους.
1. Φτιάξτε μια ρουτίνα
Ως τώρα κατηγορούσαμε το βάσανο της δουλειάς διότι μας υποχρεώνει να ακολουθούμε καθημερινά ένα συγκεκριμένο πλάνο δράσης. Αυτό το λες και ρουτίνα. Τώρα που μας λείπει καταλαβαίνουμε πως δεν είμαστε ο Ιντιάνα Τζόουνς, αλλά απλοί εργαζόμενοι που χρειάζεται να κάνουν κάποια πράγματα με στερεότυπο τρόπο για να μην χαθούμε. Αυτό ακριβώς πρέπει να επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Να σηκωνόμαστε καθημερινά την ίδια ώρα. Να ανοίγουμε το κομπιούτερ μας όταν πρέπει (όπως θα κάναμε στο γραφείο μας) και να το κλείνουμε όταν έχουμε ολοκληρώσει το ωράριό μας. Να μην αφήνουμε τον εαυτό μας να περισπάται από την τηλεόραση ή κάποιο ραδιόφωνο. Να μην πιάνουμε την κουβέντα στο τηλέφωνο ωσάν να είμαστε σε διακοπές. Αυτά που δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε στο γραφείο μας -παρουσία όλων- ας συνεχίσουμε να το κάνουμε κατά μόνας. Διεκδικείστε τον δικό σας χώρο, έστω για τις ώρες που διαρκεί η βάρδιά σας.
2. Δημιουργήστε τη δική σας γωνιά στο σπίτι
Για όσους έχουν έτσι κι αλλιώς δικό τους γραφείο στο σπίτι το παρακάτω θα το καταλάβουν απόλυτα και θα το επιβεβαιώσουν. Με τα παιδιά να τρέχουν δεξιά κι αριστερά μέσα στο σπίτι, τα τηλέφωνα να χτυπούν, τη σύζυγό να μας μιλάει, δεν θέλει και πολύ να γίνει το μυαλό μας φιδές. Τίποτα πιο αντιπαραγωγικό από αυτό. Δοκιμάστε να βρείτε μια γωνιά στο σπίτι που -τουλάχιστον- είναι λιγότερο θορυβώδης από τις άλλες. Διεκδικείστε τον δικό σας χώρο, έστω για τις ώρες που διαρκεί η βάρδιά σας. Ξέρω, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι διαμερίσματα με άπλετα τετραγωνικά. Προς θεού, το θέμα δεν είναι η άνεση, αλλά να γίνει κατανοητό από όλους (στο μέτρο του δυνατού) ότι θέλετε την αυτονομία σας.
3. Να κάνετε διαλείμματα
Στη δουλειά δεν το κάνετε; Γιατί όχι και στο σπίτι; Μα ένας καφές ή ένα τσιγάρο (καλύτερα να το μειώσετε, κιόλας), ένα κλασικό lunch break. Λίγο ξεμούδιασμα για να μην πιαστείτε στην καρέκλα. Το οφείλετε στον εαυτό σας. Μην πέσετε με τα μούτρα στο κομπιούτερ. Θα χάσετε την μπάλα, κινδυνεύετε να ιδρυματοποιηθείτε. Οταν λέμε «ρουτίνα» εννοούμε τα πάντα. Το διάλειμμα ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία. Θα σας έλεγα πως λίγο επιτόπιο τροχάδην θα βοηθήσει να ξεμουδιάσετε, αλλά αυτό, το ξέρω, δεν θα το ακολουθήσουν όλοι. Κι όμως, βοηθάει. Αιματώνεται ο εγκέφαλος. Μην παραλείπετε να τρώτε κάτι ελαφρύ, όπως θα κάνατε στη δουλειά. Το να φοράς όλη τη μέρα πιτζάμα είναι κάπως. Μοιάζεις σαν συνταξιούχος που δεν έχει να κάνει τίποτα.
4. Οχι στο «πιτζάμα πάρτι»
Κατά τη γνώμη μου, το δυσκολότερο από όλα. Πώς καταφέρνεις να μην κυκλοφορείς καθημερινά με τις πιτζάμες σου; Προφανώς και δεν γίνεται να φορέσεις κοστούμι και γραβάτα μέσα στο σπίτι. Θα φάνταζε ολότελα αστείο (στα όρια του γελοίου). Εντούτοις, το να φοράς όλη τη μέρα πιτζάμα είναι κάπως. Μοιάζεις σαν συνταξιούχος που δεν έχει να κάνει τίποτα. Εσείς/εμείς, όμως, έχουμε να κάνουμε. Ισως μια ενδιάμεση λύση να βοηθούσε. Ας πούμε μια φόρμα ή έστω ένα τζιν παντελόνι. Μια ζακέτα, ίσως, που είναι και στη μόδα. Κάτι, τέλος πάντων, που να μην παραπέμπει σε κρεβάτι, αλλά σε γραφείο. Το τι φοράμε αντανακλά άμεσα στο πώς αισθανόμαστε και για ποιο πράγμα είμαστε έτοιμοι.
Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/special-categories/badges/4-tips-working-at-home/ ]
12 Ιανουαρίου, 2021
Μια πρώτη ομολογία “αθωότητας” της Εκκλησίας για τα Χριστούγεννα: « Δεν προέκυψε έξαρση κρουσμάτων λόγω της κίνησης των Χριστουγέννων…»

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ - ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ Η' ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ;

10 Ιανουαρίου, 2021
Παυλάκης: Τα εμβόλια mRNA είναι από τα ασφαλέστερα- Τρίτο κύμα τον Φεβρουάριο
10.01, 11:35
Για τα εμβόλια και την τεχνολογία του mRNA μίλησε στον ΣΚΑΪ ο ερευνητής και Επικεφαλής Εμβολίων του Εθνικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ για τον καρκίνο Γιώργος Παυλάκης.
Όπως είπε ο κ. Παυλάκης η δημιουργία εμβολίων με την τεχνολογία mRNA είναι από τους ασφαλέστερους τρόπους να κάνουμε εμβόλια. Είναι μια καινούρια τεχνολογία για τον γενικό πληθυσμό, αλλά όχι για τους ειδικούς καθώς τη μελετούν εδώ και 20 χρόνια. «Δεν υπάρχει κανένας φόβος.»
«Ο λόγος που έχουμε γρήγορα εμβόλιο είναι επειδή εφαρμόσαμε τις νέες τεχνολογίες», επεσήμανε ο ερευνητής.Σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων ο κ. Παυλάκης είπε ότι «τα εμβόλια που θα εγκριθούν σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι ασφαλή και τεσταρισμένα για πολύ καιρό. Έχουμε 20 εκατομμύρια εμβολιασμένους.» Σχετικά με την τακτική να μη γίνονται δύο δόσεις σε διάστημα 3 εβδομάδων αλλά οι ήδη υπάρχουσες δόσεις να χορηγούνται σε περισσότερο κόσμο, ο κ. Παυλάκης είπε πως η κίνηση της Αγγλίας να δώσει σε περισσότερο κόσμο την πρώτη δόση και τη δεύτερη να την χορηγήσει σε τρεις μήνες είναι έξυπνη.
Επίσης, για το θέμα των παρενεργειών ανέφερε ότι, ελάχιστοι ήταν αυτοί που παρουσίασαν παρενέργειες και δεν ήταν σοβαρές.Το ίδιο συμβαίνει και με τα εμβόλια γρίπης.
Τέλος, εκτίμησε ότι «το τρίτο κύμα αν έρθει, θα έρθει τον Φεβρουάριο» και τόνισε πως πρέπει να τηρηθούν θα μέτρα, ώστε να αποφύγουμε να γίνει τσουνάμι.






