Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παθη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παθη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11 Οκτωβρίου, 2024

Oρατότης μηδέν...


Εμείς μπορεί να διατηρούμε τις διαφωνίες μας για τον γάμο των ομοφύλων που έχει ως απώτερο στόχο την τεκνοθεσία, αλλά κι εκείνοι δείχνουν να αναιρούν στην πράξη τον εαυτό τους. Η ιδιωτικότητα δεν ταυτίζεται με την υπερηφάνεια

Το πιο βασικό επιχείρημα που χρησιμοποίησε η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα για τη νομοθέτηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών ήταν η… ορατότητα. Εθνική καραμέλα έγινε αυτή η λέξη στους τρεις μήνες της διαβούλευσης (εσχάτως τη δανείζεται και το πολιτικό λεξιλόγιο) και σε ελεύθερη μετάφραση σήμαινε ότι με την απόκτηση αστικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο της ισότητας «θέλουμε να πάψουμε να κρυβόμαστε, θέλουμε να είμαστε ορατοί».
Αλλά μερικούς μήνες μετά τη λήξη της καμπάνιας και τη νομοθετική κατοχύρωση του δικαιώματος στον γάμο αυτό που αποδεικνύεται σε πλείστες όσες περιπτώσεις είναι ότι οι ευεργετηθέντες μόνο ορατοί δεν είναι. Αντί της «ορατότητας» επενδύουν στη σεβαστή, βεβαίως, και συνταγματικώς κατοχυρωμένη «ιδιωτικότητα». Την αρχή έκανε ο έκπτωτος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος προσέβαλε τους καλεσμένους του κατά τη διάρκεια του τετραήμερου γλεντιού στα Χανιά. Η διοργανώτρια αμερικανική εταιρία γάμων «μάζεψε» όλα τα κινητά των προσκεκλημένων και τα τοποθέτησε σε ειδικό κλωβό (όπως κάνουν στο Μαξίμου και σε κρίσιμα υπουργεία για λόγους προστασίας του απορρήτου και εθνικής ασφαλείας) γιατί κρίθηκαν ύποπτοι λήψης φωτογραφιών ανάλογων με αυτές των παπαράτσι. Η τυχόν δημοσιότης ή τυχόν αποθήκευση ενός στιγμιοτύπου στη μνήμη ενός «έξυπνου» κινητού θεωρήθηκε έγκλημα καθοσιώσεως. Η ορατότης πρόκληση. Τόσο μεγάλη, που πάνω από τον χώρο του μυστηρίου πετούσαν drones για να αναχαιτίζουν τα αδιάκριτα drones της «κλειδαρότρυπας».
Μετά τον Στέφανο Κασσελάκη σειρά έλαβε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξης Πατέλης, ο οποίος, έγγαμος ων εν τη αλλοδαπή με έναν κύριο που φαίνεται καλό παιδί (τους είδα ένα βράδυ σε ένα ιταλικό του Παγκρατίου), αποφάσισε ότι θέλει να ανανεώσει τους όρκους του μαζί του. Αλλά, τι περίεργο, και αυτός θέλει να είναι αόρατος. Ενώ στον Σκάι παραμονές του γάμου επαναλάμβανε κάθε δεύτερο λεπτό τη λέξη «ορατότητα», τώρα δεν επιθυμεί δημοσιότητα. Και ο κύριος Πατέλης απαγορεύει λοιπόν τα κινητά στον χώρο του πάρτι. Προφανώς για να μην υπάρχουν φωτογραφίες με τον πρωθυπουργό, αν πάει, και βασικούς υπουργούς, αλλά και πιθανόν για να μην απαθανατιστεί να φιλά τον σύζυγό του στο στόμα παρουσία δεκάδων κυβερνητικών αξιωματουχων.

 
 Ο Αλέξης Πατέλης και ο σύντροφός του

Η αορασία, για να μιλήσω με γλώσσα εκκλησιαστική, αποτελεί στην ουσία ομολογία ότι αυτό που γίνεται, το «μυστήριο» εννοώ, είναι μη κανονικό. Ενώ έγινε μάχη ιδεολογική, χύθηκαν τόνοι μελάνης για να υποστηριχθεί ότι είναι απολύτως φυσιολογικό. Και αν υπάρχει το επιχείρημα ότι οι κύριοι Κασσελάκης και Πατέλης είναι επώνυμοι και ως των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, να σας δώσω και δύο παραδείγματα ανωνύμων: Ζεύγος ανδρών, ένας αστυνομικός και ένας αλλοδαπός με καταγωγή από βαλκανική χώρα, που ζουν σε ακριτικό νομό της Θράκης, μετανάστευσε σε νησί του Ιονίου για να παντρευτεί. Θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι έτσι ήθελαν, δεν είναι οι πρώτοι ούτε και οι τελευταίοι που αναζητούν ένα ειδυλλιακό μέρος για να ενώσουν τις ζωές τους, το κάνουν και οι στρέιτ.
Αλλά στο άκουσμα της πληροφορίας ότι οι νιόπαντροι κατέθεσαν μηνύσεις στο μισό προσωπικό του δημαρχείου επειδή θεώρησαν ότι τους κοίταζε στραβά η ανάγνωση αλλάζει. Μάλλον δεν ένιωθαν καλά με την ορατότητά τους. ∆εν θα σταθώ, τέλος, στο καλλιτεχνικό ζεύγος που παντρεύτηκε σε νησί του Αιγαίου αλλά έκανε τη δεξίωσή του διακριτικά έπειτα, με πολλούς καλεσμένους, σε μια ταράτσα των Αθηνών, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και αυτό. Όλα αυτά δεν μοιάζουν με ανοικτούς ορατούς γάμους και με ορατότητα, αλλά με την ταινία που φέρει τον γνωστό τίτλο «Ορατότης μηδέν». ∆υστυχώς. Εμείς μπορεί να διατηρούμε τις επιφυλάξεις και τις διαφωνίες μας για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών που έχει ως απώτερο στόχο την τεκνοθεσία, αλλά κι εκείνοι δυστυχώς δείχνουν να αναιρούν στην πράξη τον εαυτό τους. Η ιδιωτικότητα δεν ταυτίζεται ούτε με την ορατότητα ούτε με την υπερηφάνεια.


Aναρτηθηκε απο τον Στρατηγο κ. Αθαν. Καραντζικο

16 Μαΐου, 2024

Αμβρόσιος σε Αμερικής Ελπιδοφόρο - ΕΙΣΘΕ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ! ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ ΑΜΕΣΩΣ! .

Eπιστολή Αμβρόσιου στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΝ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Κύριον κ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΝ
ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ-Η.Π.Α.

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ,
ΕΙΣΘΕ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ!
ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ ΑΜΕΣΩΣ!

Σεβασμιώτατε,
«Φίλος μέν Πλάτων, φιλτάτη δ’ ὅμως ἡ ἀλήθεια!»
Ἐπικαλούμενος τά λόγια αὐτά τοῦ σοφοῦ Ἀριστοτέλη διά τόν φίλον του Πλάτωνα, ἀλλά καί τά πρεσβεῖα τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας μου, καθ’ ὅσον ὁ Πανάγαθος Κύριος ἀνέδειξε την ἐλαχιστότητά μου εἰς Ἀρχιερέα κατά τήν 17ην.08.1976, ἀποτολμῶ σήμερον μίαν τολμηράν ἐνέργειαν, ἥτις ἀποτελεῖ δημόσιον ἔλεγχον Ὑμῶν διά τά ὑφ’ Ὑμῶν πραττόμενα καί ἐκφραζόμενα, πειθαρχῶν εἰς τήν φωνήν τῆς Ἀρχιερατικῆς μου συνειδήσεως καί ἐφαρμόζων τά κελεύσματα τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, εἰπόντος: «Τά δημοσίως λεγόμενα καί πραττόμενα, δημοσίως καί νά ἐλέγχωνται»() ΔΙΑ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ἀπευθύνομαι σήμερον πρός Ὑμᾶς διά τῆς παρούσης Ἀνοικτῆς Ἐπιστολῆς, προκειμένου νά ἐπιστήσω τήν προσοχήν Ὑμῶν εἴς τινα σημεῖα τῆς Ἀρχιερατικῆς Ὑμῶν συμπεριφορᾶς, τά ὁποῖα συνθέτουν ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑ, ἀποτελοῦν δέ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΙΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣΙΝ τοῦ περιεχομένου τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως, καί συνεπῶς συνιστοῦν ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ τῆς ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡμῶν Παραδόσεως!

Ίδού, κατ’ἀρχήν, τό Ὑμέτερον ΕΓΚΛΗΜΑ:
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
— Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:
«Σας ασκήθηκε έντονη κριτική επειδή κάνατε την πρώτη βάφτιση παιδιών ομόφυλου ζευγαριού στην Ελλάδα. Μετά απ’ όλα αυτά που γράφτηκαν και ακούστηκαν, έχετε μετανιώσει;»
— Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ:
«Κατ’ αρχάς, να διευκρινίσουμε, επειδή και αυτό παρερμηνεύθηκε, ότι μιλάμε για τελετή βάφτισης και όχι γάμου. Όταν μου ζήτησαν οι γονείς να βαφτίσω τα παιδιά τους, όπως ὤφειλα να πράξω, δέχθηκα με μεγάλη χαρά. Άλλωστε, οι ανάδοχοι ήταν ορθόδοξοι και δεν είχα κανέναν απολύτως λόγο να αρνηθώ. Αυτό το καινοφανές επιχείρημα και πραγματικά απίστευτο κριτήριο που χρησιμοποιούν κάποιοι, ότι δηλαδή πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση την ερωτική τους ζωή, δεν είναι Ορθοδοξία, δεν λογίζεται καν ως μια ανθρώπινη στάση. Δεν μπορούμε να ανάγουμε τη σεξουαλική συμπεριφορά και την ερωτική ζωή του καθενός ως το μοναδικό κριτήριο, είτε για να τον αποδεχθούμε, είτε για να τον απορρίψουμε. Αυτά είναι πρωτόγνωρα πράγματα και θα έλεγα ότι στην Ελλάδα είναι απόρροια ενός εισαγόμενου δυτικού πουριτανισμού. …… Έτσι φτάσαμε, και στην Ελλάδα, σε αυτό το ακραίο φαινόμενο, να γίνεται η σεξουαλική συμπεριφορά ενός ανθρώπου κριτήριο για οποιαδήποτε διάκριση σε επαγγελματικό, κοινωνικό ή πολιτικό χώρο, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία. Είναι εντελώς αντιχριστιανικό και ποτέ ο ελληνικός πολιτισμός δεν ζύγισε κανέναν άνθρωπο σύμφωνα με την ερωτική του συμπεριφορά. Πρέπει να καταδικάζουμε κάθε είδους βία, λεκτική και σωματική, και να αποδοκιμάζουμε το μίσος και την προκατάληψη που εδράζονται στη διαφορετικότητα κάθε ανθρώπου.
Δεν μπορούμε να ανάγουμε τη σεξουαλική συμπεριφορά και την ερωτική ζωή του καθενός ως το μοναδικό κριτήριο είτε για να τον αποδεχθούμε, είτε για να τον απορρίψουμε. Αυτά είναι πρωτόγνωρα πράγματα και θα έλεγα ότι στην Ελλάδα είναι απόρροια ενός εισαγόμενου δυτικού πουριτανισμού. ……………
(Πηγή:https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/arhiepiskopos-amerikis-elpidoforos-na-diahorizoyme-toys-anthropoys-me-basi-tin?utm_source=news-letter&utm_medium =email&utm_campaign=12%2F05%2F2024).

ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΣΑΣ!
Τά φαρμακερά λόγια Σας:

«Αυτό το καινοφανές επιχείρημα και πραγματικά απίστευτο κριτήριο που χρησιμοποιούν κάποιοι ότι δηλαδή πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση την ερωτική τους ζωή, δεν είναι Ορθοδοξία, δεν λογίζεται καν ως μια ανθρώπινη στάση».
«Έτσι φτάσαμε, και στην Ελλάδα, σε αυτό το ακραίο φαινόμενο, να γίνεται η σεξουαλική συμπεριφορά ενός ανθρώπου κριτήριο για οποιαδήποτε διάκριση σε επαγγελματικό, κοινωνικό ή πολιτικό χώρο, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία».
«Δεν μπορούμε να ανάγουμε τη σεξουαλική συμπεριφορά και την ερωτική ζωή του καθενός στο μοναδικό κριτήριο είτε για να τον απο-δεχθούμε, είτε για να τον απορρίψουμε. Αυτά είναι πρωτόγνωρα πράγματα και θα έλεγα ότι στην Ελλάδα είναι απόρροια ενός εισαγόμενου δυτικού πουριτανισμού».
«Αυτό το καινοφανές επιχείρημα και πραγματικά απίστευτο κριτήριο που χρησιμοποιούν κάποιοι, ότι δηλαδή πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση την ερωτική τους ζωή, δεν είναι Ορθοδοξία».

Σεβασμιώτατε Κύριε Ἐλπιδοφόρε,
Ἀδελφικῶς Σᾶς ἱκετεύω ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ἀπό τόν Ἀρχιεπισκοπικόν Σας Θρόνον καί νά μεταβῆτε σέ κάποιο Μοναστῆρι, ὅπου θά ἐγκατασταθῆτε μονίμως, θά ἀνακρίνετε τόν Ἑαυτόν Σας, θά συνειδητοποιήσετε τό συντελεσθέν ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΑΣ, θά ἐξομολογηθῆτε καί θά παραμείνετε ἐκεῖ, χύνοντας καθημερινῶς ποταμούς δακρύων μετανοίας, ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΥΧΕΤΕ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΣΑΣ! Διότι, δυστυχῶς, μέ τά ἀνωτέρω ἀναγραφόμενα λόγια Σας ἔχετε ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΧΡΙΣΤΟΝ, ἐφ’ ὅσον ἔχετε ποδοπατήσει, ἔχετε ἀνατρέψει τόν Ἠθικόν Νόμον Του, δηλαδή ἔχετε ἀπορρίψει τό ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ!!!!

Σᾶς ἱκετεύω νά σκεφθῆτε:

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν δέν συνιστοῦν ΑΜΑΡΤΙΑΝ τά ἑξῆς παραπτώματα;
Μοιχεία,
Πορνεία,
Ἀρσενοκοιτία,
Παιδεραστία,
Συγκυλισμός,
Αὐνανισμός,
Κτηνοβασία
καί πολλά ἄλλα σαρκικά πάθη;
Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς ἰσχυρίζεσθε, «ότι δεν είναι Ορθοδοξία το να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση την ερωτική τους ζωή»;;;;

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐπίσης, ὅταν προσέλθῃ ἔνας χριστια-νός εἰς τό Μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως καί ὁμολογήσει, ὅτι διατηρεῖ παράνομον σεξουαλικήν σχέσιν, ὅτι δηλ. ζεῖ ἀνήθικον βίον, ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΜΕΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
Ἰδού τί μᾶς λέγει μία πρόχειρος ἀναζήτησις εἰς τό Ἱερόν Πηδάλιον καί δή καί εἰς τήν μερίδα τοῦ Μεγ. Βασιλείου:
ΚΑΝΩΝ ΝΗ΄
«Ὁ μοιχεύσας, ἐν ιε΄ (δηλ. 15) ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν Ἁγιασμάτων….»

ΚΑΝΩΝ ΝΘ’
«Ὁ πόρνος ἐν ἑπτά (7) ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν Ἁγιασμάτων….»
ΚΑΝΩΝ ΞΒ’
«Ὁ τήν ἀσχημοσύνην ἐν τοῖς ἄρρεσιν ἐπιδεικνύμενος, τῷ χρόνῳ τοῦ ἐν τῇ μοιχείᾳ (15)παρανομοῦντος οἰκονομηθήσεται».
ΚΑΝΩΝ ΞΓ’
«Ὁ ἐν ἀλόγοις τήν ἑαυτοῦ ἀσέβειαν ἐξαγορεύων, τόν αὐτόν χρόνον (15)ἐξομολογούμενος, παραφυλάξεται».
ΚΑΝΩΝ ΞΖ’
«Ἡ ἀδελφομιξία τόν τοῦ φονέως χρόνον ἐξομολογήσεται(20-10)».
ΚΑΝΩΝ ΞΘ’
«Ἀναγνώστης, ἐάν τῇ ἑαυτοῦ μνηστῇ πρό τοῦ γάμου συναλλάξειεν, ἐνιαυτόν ἀργήσας, εἰς τό ἀναγιγνώσκειν δεχθήσεται, μένων ἀπρόκοπος, κλεψιγαμήσας δέ ἄνευ μνηστείας, παυθήσεται τῆς ὑπηρεσίας….».
ΚΑΝΩΝ Ο’
«Διάκονος ἐν χείλεσι μιανθείς, καί μέχρι τούτου ἡμαρτηκέναι ὁμολογήσας, τῆς λειτουργίας ἐπισχεθήσεται. Τό δέ μετέχειν τῶν Ἁγιασμάτων μετά τῶν Διακόνων ἀξιωθήσεται, τό αὐτό δέ καί Πρεσβύτερος. Εἰ δέ τι πλέον τούτου φωραθείη ἡμαρτηκώς , ἐν οἵῳ ἄν εἴη βαθμῷ, καθαιρεθήσεται».

Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς, Σεβασμιώτατε, ἰσχυρίζεσθε, ὅτι «Δεν μπορούμε να ανάγουμε τη σεξουαλική συμπεριφορά και την ερωτική ζωή του καθενός στο μοναδικό κριτήριο, είτε για να τον αποδεχθούμε, είτε για να τον απορρίψουμε» ;;;;

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐπίσης δέν ὑπάρχουν ἱεροί Κανόνες, οἱ ὁποῖοι νομοθετοῦν τάς προϋποθέσεις, διά τῶν ὁποίων ὁ πιστός Χριστιανός ἐντάσσεται εἰς τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τ.ἔ. τήν Ἐκκλησίαν;

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐπίσης δέν ὁριοθετοῦνται αἱ προϋποθέσεις διά τήν εἴσοδον ὑποψηφίου τινός προσώπου εἰς τάς τάξεις τοῦ ἱεροῦ Κλήρου; Ἡ ΑΓΝΟΤΗΣ τοῦ σώματος δέν εἶναι Η ΠΡΩΤΗ ἀπό αὐτάς τάς προϋποθέσεις;
Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς ἰσχυρίζεσθε, ὅτι «αυτό το καινοφανές επιχείρημα και πραγματικά απίστευτο κριτήριο που χρησιμοποιούν κάποιοι, ότι δηλαδή πρέπει να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση την ερωτική τους ζωή, δεν είναι Ορθοδοξία»;;;;

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐπίσης ἔχομεν τήν ἀφήγησιν περί τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρωπίνου Γένους:
«Καί εἶπεν ὁ Θεός∙ ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέ-ραν καί καθ’ ὁμοίωσιν, …… Καί ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίη-σεν αὐτούς. Καί εὐλόγησεν αὐτούς ὁ Θεός, λέγων∙ αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς… (Γενέσεως, κεφ. 1ον, στ. 26-28).
Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς ἰσχυρίζεσθε, ὅτι «… φτάσαμε, και στην Ελλάδα, σε αυτό το ακραίο φαινόμενο, να γίνεται η σεξουαλική συμπεριφορά ενός ανθρώπου κριτήριο για οποιαδήποτε διάκριση σε επαγγελματικό, κοινωνικό ή πολιτικό χώρο, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία» ;;;;

● Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐπίσης ἔχομεν την ἐντολήν τοῦ Ἁγίου Αποστόλου Παύλου πρός τούς Κορινθίους: Ἐντέλλεται, ὅτι ὁ πιστός χριστιανός ΟΦΕΙΛΕΙ νά ἀποκόψῃ καί νά ἀποβάλῃ ἀπό τόν κῦκλον τῶν ἐπαφῶν του τόν πόρνον, τόν ἀνήθικον, τόν ὁμοφυλόφιλον! Εἰς τήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολήν Του (κεφάλαιον 5ον) γράφει τά ἑξῆς φοβερά λόγια:
«Ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μή συναναμίγνυσθαι πόρνοις, … νυνί δέ ἔγραψα ὑμῖν μή συναναμίγνυσθαι, ἐάν τις ἀδελφός ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἤ πλεονέκτης ἤ εἰδωλολάτρης ἤ λοίδορος ἤ μέθυσος ἤ ἅρπαξ, τῷ τοιού-τῳ μηδέ συνεσθίειν… Καί ἐξαρεῖτε τόν πονηρόν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν», δηλ. «Βγάλτε τόν ἀσεβῆ ἄνθρωπον ἀπό ἀνάμεσά σας»!
Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς ἰσχυρίζεσθε, ὅτι «δεν μπορούμε να ανά-γουμε τη σεξουαλική συμπεριφορά και την ερωτική ζωή του καθενός στο μοναδικό κριτήριο, είτε για να τον αποδεχθούμε, είτε για να τον απορρίψουμε. Αυτά είναι πρωτόγνωρα πράγματα και θα έλεγα ότι στην Ελλάδα είναι απόρροια ενός εισαγόμενου δυτικού πουριτανισμού».
Σεβασμιώτατε Κύριε Ἐλπιδοφόρε,
Δυστυχῶς, «πλανᾶσθε πλάνην οἰκτράν»! Μολονότι εἶσθε καί Παν-επιστημιακός Διδάσκαλος, ἀγνοεῖτε τό περιεχόμενον τῆς 6ης ΕΝΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ πρός τόν ἄνθρωπον, ἡ ὁποία λέγει τό: «Οὐ μοιχεύσεις»!
Πῶς, λοιπόν, Ὑμεῖς ἀποφαίνεσθε, ὅτι εἶναι «καινοφανές καί πραγματικά ἀπίστευτο κριτήριο… νά διαχωρίζουμε τούς ἀνθρώπους μέ βάση τήν ἐρωτική τους ζωή», δηλ. Ὑμεῖς καταργεῖτε τόν Νόμον τοῦ Θεοῦ; Ντροπή Σας! Αἶσχος! Μέ ἄλλα λόγια ἀμνηστεύετε τήν ἀνηθικότητα καί ἀλλοι-ώνετε την Ὀρθοδοξίαν!
Ἐπισφραγίζομεν τά πτωχά ταῦτα λόγια μας μέ τούς λόγους τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Χριστιανούς τῆς Κορίνθου, διά τῶν ὁποίων καθορίζεται ἡ πνευματική μας πορεία, τοιουτοτρόπως δέ ἀπορρίπτεται εἰς τόν κάλαθον τῶν ἀχρήστων ἡ Ὑμετέρα ἀντιχριστιανική διδαχή, κατά τήν ὁποίαν:
«Τό νά διαχωρίζουμε τούς
ἀνθρώπους μέ βάση τήν
ἐρωτική τους ζωή δέν εἶναι
Ὀρθοδοξία».
Ἰδού οἱ λόγοι τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου:
«Ἀδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει∙ πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. Τά βρώματα τῇ κοιλίᾳ καί ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν… Τό δέ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλά τῷ Κυρίῳ καί ὁ Κύριος τῷ σώματι∙ … Οὐκ οἴδατε ὅτι τά σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστίν; Ἅρας οὖν τά μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; Μή γένοιτο. Ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἕν σῶμα ἐστιν; …… ὁ δέ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἕν πνεῦμα ἐστι. Φεύγετε τήν πορνείαν…… Οὐκ οἴδατε ὅτι το σῶμα ὑμῶν ναός τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματος ἐστιν…… Δοξάσατε δή τόν Θεόν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καί ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ».
Καί ἐν κατακλεῖδι στρέφομεν τήν προσοχήν Ὑμῶν εἰς τά φοβερά ταῦτα λόγια τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ:
«Ἀμήν λέγω ὑμῖν, ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τά ἁμαρτήματα καί αἱ βλασφημίαι, ὅσας ἄν βλασφημήσωσιν. Ὅς δ’ἄν βλασφημήσῃ εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τόν αἰῶνα, ἀλλ΄ἔνοχος ἐστιν αἰωνίου κρίσεως» (Μάρκ. Κεφ. 3, 28-29).
Ταῦτα μετά πολλῆς παρρησίας ἔγραψα πρός Ὑμᾶς καί Σᾶς εὔχομαι ΚΑΛΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ! Ἐπί δέ τούτοις διατελῶ
Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ Ἀδελφός
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο πρ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ: Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θά στενοχωρηθῆτε πολύ ἀπό τό περιεχόμενον τῆς παρούσης Ἀνοικτῆς Ἐπιστολῆς μου, ἥτις ἀποτελεῖ ἕνα ΡΑΠΙΣΜΑ πρός τό Πρόσωπόν Σας, διά τοῦτο καί ἐπικαλοῦμαι τούς λόγους τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χριστοστόμου, εἰπόντος:
«Ἀλλ’ ἐπειδή περί βλασφημίας ἡμῖν ὁ λόγος ἐγένετο νῦν, μίαν ὑμᾶς ἅπαντας αἰτῆσαι βούλομαι χάριν ἀντί τῆς δημηγορίας ταύτης, καί τῆς διαλέξεως, ἵνα μοι τούς ἐν τῇ πόλει βλσφημοῦντας σωφρονίσητε. Κἄν ἀκούσῃς τινός ἐν ἀμφόδῳ (δηλ. εἰς τόν δρόμον) ἤ ἐν ἀγορᾷ μέσῃ βλασφημοῦντος τόν Θεόν, ἐπιτίμησον, κἄν πληγάς ἐπιθεῖναι δέῃ, μή παραιτήσῃ. Ράπισον αὐτοῦ τήν ὄψιν, σύντριψον τό στόμα, ἁγίασόν σου τήν χεῖρα διά τῆς πληγῆς, κἄν ἐγκαλῶσιν τινές, κἄν εἰς δικαστήριον ἕλκωσιν, ἀκολούθησον, κἄν ἐπί τοῦ βήματος ὁ δικαστής ἀπαιτήσῃ, εἰπέ μετά παρρησίας, ὅτι τόν ΒΑΣΙΛΕΑ τῶν Ἀγγέλων ἐβλασφήμησεν». (Βλ. Πατρολογία Migne, τόμος 49, σελ. 32).
Ἰδού τό συντελεσθέν ἔγκλημα:
«Κύριε, σῶσον τούς εὐσεβεῖς»!
https://www.ekklisiaonline.gr/nea/vomva-prin-ligo-amvrosios-se-amerikis-elpidoforo-isthe-prodotis-tou-ithikou-nomou-na-paretithite-amesos/

15 Φεβρουαρίου, 2024

Υπόμνημα ψυχιάτρου στη Βουλή για την τεκνοθεσία από ομοφυλοφιλα ζευγάρια μετά από πρόσκληση της βουλής

 prokopaki-kalliopi

Η Πρόσκληση, η Απάντηση και το Υπόμνημα
που ζητήθηκε στην κ. Προκοπάκη από την Βουλή.

Τι κατέθεσε η ψυχίατρος Kαλλιόπη Προκοπάκη, στη
Βουλή για την τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια;;;

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)


Στη δυνατότητα τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια αναφέρεται υπόμνημα της ψυχιάτρου Παιδιών και εφήβων Καλλιόπη Προκοπάκη το οποίο απέστειλε στις ειδικές επιτροπές στη Βουλή με αφορμή το νομοσχέδιο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Μεταξύ άλλων επισημαίνει την ανάγκη των παιδιών να έχουν την φροντίδα δύο ετερόφυλων γονέων, «με τις διαφορετικές συνεισφορές τους στον ψυχισμό του.» Θέτει ως ερώτημα τη σταθερότητα που εγγυάται στο παιδί ένας ομόφυλος «γάμος», παραθέτοντας στοιχεία από τη Σουηδία, την πρώτη χώρα που καθιέρωσε τέτοιους «γάμους», από τα οποία προκύπτει -με βάση μελέτη εικοσαετούς διάρκειας-, ότι οι ομόφυλοι λεσβιακοί γάμοι είναι εξαιρετικά ασταθείς.

Επιπλέον, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ως προς την επιστημονική έρευνα για την ψυχική υγεία, σχολική και κοινωνική προσαρμογή των παιδιών που ζουν με ομόφυλα ζευγάρια, τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα. «Ακόμη κι αν πολλές μελέτες δεν εντοπίζουν κάποιο πρόβλημα, υπάρχουν αρκετές που αναφέρουν προβλήματα όπως άγχος, κατάθλιψη, μειωμένες σχολικές επιδόσεις, δυσκολίες στον ρόλο και στην ταυτότητα φύλου και ομοφυλοφιλικό σεξουαλικό προσανατολισμό» τονίζει.

Υπογραμμίζει πως για αποφάσεις που έχουν μεγάλη βαρύτητα καθώς ανατρέπουν τους υπάρχοντες θεσμούς που βασίζονται στην ανθρώπινη φύση και μας οδηγούν σε αχαρτογράφητα νερά κάνει λόγο μεταξύ άλλων της ψυχιάτρου Παιδιών και Εφήβων κ. Καλλιόπης Προκοπάκη στην κατάθεσή της στις επιτροπές στη Βουλή με αφορμή το νομοσχέδιο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Αναλυτικά το υπόμνημά της:

ΠΡΟΣ

ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές

Κατόπιν προσκλήσεως που μου αποστείλατε, θεωρώ τιμή και υποχρέωσή μου να καταθέσω την επιστημονική μου άποψη, που πηγάζει από τις Ιατρικές σπουδές μου, από πολλά χρόνια κλινικής εμπειρίας και άσκησης της Ειδικότητος της Ψυχιατρικής Παιδιών και Εφήβων, την μακροχρόνια ενασχόληση μου με το θέματα σεξουαλικότητας, και την συστηματική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας. Θα ήθελα να είναι σαφές ότι δεν εκπροσωπώ οποιοδήποτε κόμμα.

Το ζήτημα ως προς το οποίο μπορώ να συνεισφέρω, αφορά στην δυνατότητα τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, που θα ακολουθήσει αναπόφευκτα την δυνατότητα γάμου. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω εν συντομία κάποιες από τις σύνθετες των βιολογικές, ψυχολογικές, κοινωνικές και δεοντολογικές πλευρές του θέματος, ώστε να διευκολυνθεί η ενημερωμένη απόφαση σας. Τα ζητήματα στα οποία θα αναφερθώ και τα οποία περισσότερο η λιγότερο έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο, είναι τα εξής:

1. Τρόποι απόκτησης τέκνων από ζευγάρια μη-συμβατά με αναπαραγωγή
2. Γονεϊκότητα
3. Μητέρα και «παρένθετη μητέρα»
4. Μελέτες για την ανάπτυξη των παιδιών που έχουν ομοφύλους κηδεμόνες
5. Σημασία των λέξεων «γονέας» και «φυσιολογικό».
6. Συμπέρασμα

Τρόποι απόκτησης τέκνων από ζευγάρια μη-συμβατά με αναπαραγωγή

- Τέκνο που αποκτήθηκε μέσα σε ετερόφυλη σχέση, ακολούθησε χωρισμός και σύναψη ομόφυλης σχέσης.

- Απόκτηση τέκνου με φυσιολογικό τρόπο, κατόπιν σεξουαλικής επαφής με άτομο του αντίθετου φύλου, όχι σε πλαίσιο σχέσης αγάπης, αλλά με μόνο σκοπό την σύλληψη και γέννηση.

- Απόκτηση τέκνου μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, με χορήγηση γενετικού υλικού (σπέρματος ή ωαρίου), χωρίς χρήση «παρένθετης μητέρας».

- Παρένθετη μητέρα

- Τεκνοθεσία

Γονεϊκότητα

Από νωρίς στην εγκυμοσύνη η γυναίκα αρχίζει να συμπεριφέρεται μητρικά και ο άντρας πατρικά. Οι οργανικές και ψυχολογικές αλλαγές του ζευγαριού κατά την εγκυμοσύνη πυροδοτούνται από την ενεργοποίηση βασικών, μόνιμα ενσωματωμένων, νευρικών κυκλωμάτων του εγκεφάλου. Αυτό καταδεικνύει και την σημασία τους στην φυλογενετική εξέλιξη και διαιώνιση του είδους.

Άλλωστε, σε όλα τα είδη, τα αρσενικά και τα θηλυκά άτομα έχουν διαφέρουσες γονεϊκκές συμπεριφορές. Οι διαφορές αυτές οφείλονται στον φυλετικό διμορφισμό του εγκεφάλου, που σημαίνει ότι νευρικά κυκλώματα λειτουργούν διαφορετικά στα θηλυκά και στα αρσενικά άτομα. Η σύγχρονη κοινωνική νευροεπιστήμη, ένας πρωτοποριακός συνθετικός κλάδος, διερευνά και την νευροβιολογία της γονεϊκότητας και δείχνει ότι νευρικά δίκτυα που διατηρήθηκαν μέσα στις χιλιετίες της ανθρώπινης εξέλιξης ενεργούν συντονισμένα, για να υποστηρίξουν την κατάλληλη ανταπόκριση των γονέων προς το βρέφος: το συναίσθημα, την προσοχή, την κατανόηση και ενσυναίσθηση, το κίνητρο, την λήψη αποφάσεων, την φροντίδα (Swain J et al,2007).

Οι γονεϊκές συμπεριφορές διαμορφώνονται επίσης πολιτισμικά και ψυχολογικά, ως ψυχικά βιώματα των γονέων. Είναι γνωστό ότι η ακατάλληλη γονεϊκή συμπεριφορά αυξάνει την πιθανότητα να μην έχει καλές γονεϊκές δεξιότητες το τέκνο όταν γίνει γονέας. Η φροντίδα των γονέων διαμορφώνει καθοριστικά τόσο την τωρινή όσο και την μελλοντική συμπεριφορά του βρέφους. Η σχέση γονέα-βρέφους παρέχει στο παιδί τις πρώτες κοινωνικές εμπειρίες, δημιουργεί πρότυπα για το τι μπορεί να περιμένει από τους άλλους και πως να ανταποκρίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις προσδοκίες των άλλων. Ο John Bowlby τόνισε την σημασία της δημιουργίας δεσμού και το πως μέσω αυτού το παιδί χτίζει εσωτερικές αναπαραστάσεις του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και του εαυτού του, που επηρεάζουν την ικανότητα του να δημιουργεί οικείες σχέσεις με τους άλλους.

Γνωρίζουμε ότι η διαμόρφωση του ψυχισμού, και των στάσεων ζωής επηρεάζεται βαθύτατα από τις σχέσεις και τα συναισθήματα που δρουν συνειδητά και ασυνείδητα μέσα στην οικογένεια. Πχ. η παιδική αγάπη μέχρι έρωτος προς τον ετερόφυλο γονέα προσδιορίζει ερωτικές επιλογές στο μέλλον, οι ταυτίσεις, οι συγκρούσεις και τα τραύματα επηρεάζουν καθοριστικά τις διαπροσωπικές σχέσεις, τις στάσεις ζωής την διαμόρφωση κοινωνικών ρόλων και την επιλογή συντρόφων. Ο τρόπος ανατροφής και οι μορφές οικειότητας επηρεάζουν τον μελλοντικό ρόλο του ατόμου ως γονέα και σύντροφο.

Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου καθορίζει την ικανότητά του να αγαπήσει και να φροντίσει ένα παιδί. Ούτε προδιαγράφουν ότι όλα τα ετερόφυλα ζευγάρια φροντίζουν τα παιδιά τους με τον αρμόζοντα τρόπο. Όμως επισημαίνουν την κατ’ αρχάς ανάγκη των παιδιών να έχουν την φροντίδα δύο ετερόφυλων γονέων, με τις διαφορετικές συνεισφορές τους στον ψυχισμό του.

Κάθε παιδί αναζητά απάντηση στο ερώτημα «πως και γιατί ήρθα στον κόσμο»; Ποιο θα είναι το αφήγημα που θα ειπωθεί στο παιδί ως απάντηση; Οι αφηγήσεις τύπου «σε φιλοξένησε μία κυρία στην κοιλίτσα της» όσο κι αν μοιάζουν ειλικρινείς, δεν διαφωτίζουν το μυστήριο της έλευσης ενός ανθρώπου στον κόσμο. Οι περιγραφικές εξηγήσεις προσπαθούν να προτείνουν απαντήσεις, όταν η ίδια η κατάσταση οικογένειας που βιώνει το παιδί, του στερεί την δυνατότητα να τις σκεφτεί και να τις κατανοήσει. Το παιδί δεν ζητά εξήγηση του «πως έγινε», η σύλληψή του, κάτι τέτοιο θα αποτελούσε μόνο κυριολεκτική κατανόηση του ερωτήματος του. Αυτό που στην πραγματικότητα ρωτάει είναι ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής του. Όταν οι δύο γονείς είναι συνδημιουργοί (ή δυνητικά συνδημιουργοί), μπορεί να συλλάβει μία ύπαρξη με νόημα, μία δημιουργία με σκοπό, και αυτό με όλες τις υπαρξιακές διαστάσεις. Αντίθετα, όταν αποδίδεται στους ενηλίκους ένας ψευδής ρόλος δημιουργού, που δεν μπορούν να κατέχουν, παγιδεύουμε την σκέψη του. Η ψευδής νομιμοποίηση του ομόφυλου συντρόφου ως γονέα σημαίνει ότι επιβάλλουμε στο παιδί να πιστέψει το ασύλληπτο. Γιατί άραγε η δική του σύλληψη να αποφασίστηκε από την επιστημονική τεχνογνωσία, όταν των άλλων παιδιών αποφασίζεται από την φύση; Γιατί οι δικοί του "γονείς" χρειάστηκαν εμπλοκή και άλλων προσώπων, όταν οι άλλοι γονείς είναι συνδημιουργοί ζωής;

Ας δούμε επίσης την περίπτωση όπου, ένας διαφυλικός άντρας (γυναίκα βιολογικά με αντρική ταυτότητα) που έχει ως σύντροφο γυναίκα, διεκδικεί «ρόλο πατέρα». Η πατρότητα δεν είναι ένας ρόλος, είναι βιωματική σχέση που έχει ρίζες στο παρελθόν και προεκτείνεται στο μέλλον. Ο διαφυλικός άντρας δεν υπήρξε ποτέ «γιός του πατέρα του», αλλά «κόρη του πατέρα της». Άρα είχε μία άλλης τάξης σχέση τόσο με τον πατέρα όσο και με την μητέρα, άλλη ψυχική θέση και άλλες φαντασιώσεις, βάσει των οποίων μετρήθηκε με την πραγματικότητα και δόμησε την προσωπικότητά «του». Το μήνυμα προς το παιδί στην περίπτωση αυτή, είναι: «ήμουν μια κόρη που ήθελε να είναι γιος, μια γυναίκα που ήθελε να είναι άντρας, μια εν δυνάμει μητέρα που θέλει να είναι πατέρας».

Αυτό το διαγενεακό κενό στο βίωμα και η διαγενεακή σύγχυση ως προς τα ψυχικά περιεχόμενα των γονεικών ιδιοτήτων, μεταβιβάζεται στο παιδί. Το παιδί παγιδεύεται σε ένα διπλό μήνυμα, μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που είναι, όχι μόνο στο ψυχικό επίπεδο, αλλά και στο σωματικό. Η τεκνοθεσία από ένα μόνο άτομο διαφέρει, γιατί διατηρεί ένα κενό στην θέση του δεύτερου γονέα και έτσι η προέλευση του παιδιού από δύο φύλα ούτε διαστρεβλώνεται, ούτε ακυρώνεται. (Christian Flavigny, 2020)

Τέλος, ένα σημαντικό ερώτημα είναι η σταθερότητα που εγγυάται στο παιδί ένας ομόφυλος «γάμος». Στην Σουηδία, που ήταν η πρώτη χώρα που καθιέρωσε τέτοιους «γάμους», προκύπτει από μελέτη εικοσαετούς διάρκειας, ότι οι ομόφυλοι λεσβιακοί γάμοι είναι εξαιρετικά ασταθείς (Kolk M, Andersson G, 2020)

Μητέρα και «Παρένθετη Μητέρα»

Ο ρόλος της μητέρας που κυοφορεί είναι πολύ σημαντικός. Η μητέρα κατά την κύηση είναι το περιβάλλον και ταυτόχρονα ο ρυθμιστής του περιβάλλοντος του εμβρύου. Οι αλλαγές στην φυσιολογία του μητρικού σώματος, συνοδεύονται από ψυχολογικές αλλαγές που ευαισθητοποιούν την γυναίκα στις ανάγκες του μωρού που αναπτύσσεται μέσα της. Η μητέρα και το βρέφος αποτελούν μία αδιάσπαστη σωματική και ψυχική ενότητα, η οποία σε ένα βαθμό συνεχίζεται και μετά την γέννηση. Στην ψυχολογία του βάθους, στην έννοια βρέφος εμπεριέχεται η φροντίδα που αυτό λαμβάνει από την μητέρα. Μετά την γέννηση, η ταύτιση της μητέρας με το μωρό, της επιτρέπει να αντιλαμβάνεται και να συναισθάνεται τις ανάγκες του, να το φροντίζει, να το προστατεύει και να θέτει την σχέση τους σε απόλυτη προτεραιότητα στις σκέψεις της, στα συναισθήματα, της, στις ανησυχίες και στις πράξεις της. Χάρι σε αυτή την ευαίσθητη σωματική και ψυχική φροντίδα, το μωρό αρχίζει να αποκτά μία αίσθηση συνέχειας της ύπαρξής του και να αναπτύσσει το δυναμικό που έχει κληρονομήσει (Winnicott DW, 1960).

H ικανότητα της μητέρας να «διαβάζει το παιδί», δηλαδή να το κατανοεί χωρίς λόγια, είναι προϋπόθεση για την παροχή επαρκούς φροντίδας. Μελέτες δείχνουν ότι αυτή η ικανότητα της μητέρας διευκολύνει τα θετικά συναισθήματα του βρέφους και ενισχύει την συναισθηματική του ρύθμιση και την ψυχική του ανθεκτικότητα (Hanford LC et al, 2018). Το αίσθημα εμπιστοσύνης που δημιουργεί στο παιδί η αξιόπιστη και ευαίσθητη φροντίδα, αποτελεί το θεμέλιο του αισθήματος ταυτότητας. (Κ. Προκοπάκη, 2020)

Τι σημαίνει «παρένθετη μητέρα»; Μια μητέρα που παύει να είναι μητέρα μόλις γεννήσει ένα τέκνο που δεν κυοφορήθηκε από την μητέρα της οποίας φέρει (η και δεν φέρει καν) το γενετικό υλικό. Τι συμβαίνει όταν κλείσει η παρένθεση της «παρένθετης»; τι βιώνει η μητέρα που πια δεν «παρεμβάλλεται»; πώς νοιώθει μια γυναίκα αφού «χρησιμοποιηθεί» ως μητέρα; Τι σημαίνει για ένα βρέφος να αποκλεισθεί από το σώμα που του προσέφερε την δυνατότητα να ζήσει; Πως επηρεάζει την εξέλιξή του; Πρακτικές που υπερβαίνουν τα όρια της φύσης και μετατρέπουν την γυναίκα σε μηχανή αναπαραγωγής και το βρέφος σε απόκτημα. Παρά την μη-κερδοσκοπική επίφαση, πρόκειται πολύ συχνά για μία αμειβόμενη εργασία και εμπορευματοποίηση της εγκυμοσύνης. Αυτή είναι μία συζήτηση που δεοντολογικά και επιστημονικά εκκρεμεί.

Μελέτες για την ανάπτυξη των παιδιών που έχουν ομοφύλους κηδεμόνες

Στην συζήτηση για την τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια είναι απαραίτητες οι επιστημονικές έρευνες και τα συμπεράσματά τους. Στον δημόσιο διάλογο κυριαρχεί η άποψη (χωρίς να τεκμηριώνεται) ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών ή στην κοινωνική τους προσαρμογή. Όμως δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα των ερευνών είναι αντικρουόμενα: κάποιες έρευνες δεν βρίσκουν διαφορά μεταξύ ομόφυλων και ετερόφυλων κηδεμόνων, άλλες βρίσκουν μειονεκτήματα και κάποιες άλλες πλεονεκτήματα.

Πολλές μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με ομόφυλα ζευγάρια δεν παρουσιάζουν διαφορές από τα παιδιά που ζουν με ετερόφυλα ζευγάρια σε θέματα ψυχικής υγείας, όμως τα αποτελέσματα διαφέρουν ανάλογα με τα δείγματα πληθυσμού (Mazrekaj, D., Jin, Y, 2023). Στην πλειοψηφία τους τα δείγματα του πληθυσμού είναι δείγματα ευκολίας, μικρά , μη-τυχαιοποιημένα και μη-αντιπροσωπευτικά, πληθυσμιακά ομοιογενή, που δεν απεικονίζουν την ποικιλία των ομόφυλων ζευγαριών. Πχ, ομόφυλα λευκά ζευγάρια, Αμερικανοί, με υψηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, που έκαναν ιδιωτικές υιοθεσίες, και ενεγράφησαν στις έρευνες μέσω επιλεγμένων ομάδων στήριξης ομόφυλων ατόμων.

Στις περισσότερες έρευνες δεν υπάρχει ομάδα ελέγχου, (ομάδα ετερόφυλων γονέων αντίστοιχη με την ομάδα των ομόφυλων γονέων) ώστε να υπάρχει σύγκριση. Ή, όταν υπάρχει, τα χαρακτηριστικά της δεν αντιστοιχούν με τα χαρακτηριστικά της ομάδας των ομόφυλων ατόμων, άρα δεν μπορούν να συγκριθούν. Επίσης δεν διευκρινίζονται σημαντικοί παράγοντες, όπως ποια παιδιά ζουν και με τον φυσικό γονιό του άλλου φύλου, ποια δεν είχαν ποτέ έναν γονιό του άλλου φύλου, ποια παιδιά διαθέτουν babysitter διαφορετικού φύλου από το ομόφυλο ζευγάρι, αν υπάρχουν αδέλφια, πόσα παιδιά είναι υιοθετημένα, πόσα αποκτήθηκαν με ιατρικές τεχνολογίες. Σημαντικό ρόλο επίσης παίζει η πηγή των πληροφοριών, που συνήθως είναι οι ίδιοι οι κηδεμόνες (που πιθανότατα θέλουν να παρουσιάσουν μία ευνοϊκή εικόνα) και όχι ειδικοί ψυχικής υγείας.

Οι περισσότερες έρευνες εξετάζουν σύντομες περιόδους ενώ ελάχιστες παρακολουθούν μακροπρόθεσμα την εξέλιξη των παιδιών στην ενηλικίωση. Οι περισσότερες μελέτες αναφέρονται σε ζευγάρια ομοφυλόφιλων γυναικών, λίγες σε ζευγάρια ομοφυλόφιλων ανδρών και ακόμα λιγότερες σε ζευγάρια αμφισεξουαλικών ή τρανσέξουαλ ατόμων. Τέλος, σε πολλές από τις μελέτες απουσιάζει η πηγή χρηματοδότησης και η δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων (conflict of interest). Τα προβλήματα αυτά συνιστούν σημαντικούς περιορισμούς για την ισχύ, την αξιοπιστία και σημασία των συμπερασμάτων τους.

Υπάρχουν επιστημονικές ανακοινώσεις που υιοθετήθηκαν ευρέως και διαμόρφωσαν την κοινή γνώμη, αν και παρουσίασαν σοβαρότατα σφάλματα δεν βασίζονται σε ορθή ερευνητική μεθοδολογία. Παραθέτω τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Η American Academy of Pediatrics, το 2002 δήλωσε ότι δεν υπάρχουν διαφορές στην στάση και συμπεριφορά των "γονέων", στην συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη, στην ταυτότητα φύλου και στον σεξουαλικό προσανατολισμό, μεταξύ παιδιών ετερόφυλων και ομόφυλων οικογενειών. Παραδέχεται βέβαια ότι οι στατιστικές δεν είναι ακριβείς,, ότι τα δείγματα των μελετών είναι πολύ μικρά και αφορούν μόνο σε παιδιά μικρής ηλικίας, και συνιστά επιφυλακτικότητα στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων (American Academy of Pediatrics, 2002).

Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία το 2005 ανακοίνωσε ότι «σε 59 έρευνες δεν έχει βρεθεί ούτε μία μελέτη που να δείχνει ότι τα παιδιά των λεσβιών ή ομοφυλόφιλων γονέων είναι σε μειονεκτική θέση από κάθε άποψη, σε σχέση με τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων γονέων». (American Psychological Association, 2005)). Όμως η εξέταση των ερευνών αυτών δείχνει ότι στην πλειοψηφία τους παρουσιάζουν σοβαρά μεθοδολογικά και συστηματικά σφάλματα (Marks L. 2012).

Μία από τις συχνότερα αναφερόμενες μελέτες ( Reczek C et al 2016) χρησιμοποίησε δεδομένα του Εθνικού Κέντρου Στατιστικών Υγείας των Η.Π.Α. (National Center for Health Statistics) για τα έτη 2004-2013 που αποδείχθηκαν λανθασμένα για την περίοδο 2004-2007: πάνω από τα τρία τέταρτα των ζευγαριών που χαρακτηρίστηκαν αρχικά ως ομόφυλα ταξινομήθηκαν λανθασμένα ως ετερόφυλα! Μετά την διόρθωση προέκυψε ότι, τα συναισθηματικά προβλήματα στα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών ήταν διπλάσια από τα αρχικά αναφερόμενα και ότι ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών δεν παρείχε πλεονεκτήματα στα παιδιά, όπως αρχικά είχε αναφερθεί (Sullins DP, 2017).

Αντίστοιχο σφάλμα υπάρχει και σε άλλες τρείς μελέτες, όπου το 61,3 % των εφήβων που αρχικά αναφέρθηκε ότι ζούσαν με λεσβιακό ζευγάρι, ζούσαν στην πραγματικότητα κυρίως με τον πατέρα και την συντροφό του. Εξετάζοντας το υπόλοιπο 38,6% των εφήβων, που όντως ζούσαν αποκλειστικά με το λεσβιακό ζευγάρι, διαπιστώθηκε ότι είχαν πολύ χειρότερα αποτελέσματα σε ψυχομετρικές αξιολογήσεις άγχους και αυτονομίας, σε σύγκριση με εφήβους που ζούσαν με ετερόφυλα γονεικά ζευγάρια.

Άλλες μελέτες εντόπισαν σημαντικές διαφορές, όπως δυσκολίες στον ρόλο φύλου, δυσκολίες στην οικειότητα και εμπιστοσύνη ή αυξημένη κατάθλιψη στην ενηλικίωση. Σύμφωνα με πρόσφατη ανασκόπηση, αν και δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην γενική προσαρμογή στα παιδιά που ζούσαν με ομόφυλα ζευγάρια, επηρεάστηκε η ταυτότητα φύλου και ο σεξουαλικός προσανατολισμός ήταν πιθανότερο να είναι ομοφυλοφιλικός (Yun Zhang, et al, 2023). Η μόνη μελέτη που έχει γίνει σε αμφιφυλόφιλα ζευγάρια (bisexual) έδειξε ότι τα παιδιά έχουν αυξημένα προβλήματα ψυχικής υγείας (Calzo et al., 2019).

Σημασία των λέξεων «γονέας» και «φυσικό»

Οι λέξεις έχουν μεγάλη βαρύτητα, καθώς δεν είναι παρά συμβολικές αναπαραστάσεις πραγματικοτήτων. Άρα, λανθασμένη χρήση, και σημασία διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Για αυτό, επιλέγω προς το παρόν να χρησιμοποιώ την λέξη κηδεμόνας για την τεκνοθεσια. Η λέξη γονέας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εν προκειμένω, καθώς προέρχεται από την λέξη γόνος, που είναι το προϊόν των γονάδων, δηλαδή των όρχεων και των ωοθηκών, και προτιμητέο είναι να χρησιμοποιείται όταν πρόκειται για βιολογικό γονέα. Το πώς θα αποκαλούνται θεσμικά οι ομόφυλοι κηδεμόνες παιδιών είναι θέμα που συζητείται. Επίσης δεν είναι σαφές το πώς θα τους αποκαλεί το κηδεμονευόμενο παιδί.

Ο όρος "φυσικό” αναφέρεται ευθέως σε αυτό που παρέχεται από την φύση. Δύο σπερματοζωάρια, δεν δημιουργούν παιδί, ούτε δύο ωάρια, αλλά χρειάζεται ένα από το κάθε είδος. Η συμπληρωματική προσφορά γονιδίων από ωάριο και σπερματοζωάριο, προσφέρει επιπλέον δυνατότητες στον νέο οργανισμό και προστασία από νόσους. Ακόμη και αν το ένα σπερματοζωάριο η ωάριο διαιρεθούν με κλωνοποίηση και δημιουργήσουν οργανισμό, αυτός θα είναι μη βιώσιμος.

Όπως αποδεικνύει ο Antonio Damasio, ο πολιτισμός απορρέει από την βιολογία. Από την πιο απλή μονοκύτταρη μορφή ζωής έως το πολυσύνθετο ανθρώπινο ον, η επιταγή για ζωή δίνει την ώθηση στην εξέλιξη και αποτελεί προϋπόθεση επιβίωσης, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Η γονεϊκότητα είναι βαθιά ριζωμένη βιολογική διαδικασία και εξυπηρετεί τις ανάγκες του νέου οργανισμού, ο οποίος φυσιολογικά δημιουργείται και ανατρέφεται από δύο φύλα, επωφελούμενος από τις διαφορετικές βιολογικές και ψυχολογικές συνεισφορές τους. Η γονεϊκότητα μεταβιβάζει την αναπαραγωγική εξουσία από γενιά σε γενιά, καθώς ο πατέρας και η μητέρα παραδίδουν την «σκυτάλη» της γονιμότητας στα παιδιά τους, ο πατέρα και η μητέρα στον γιό και στην κόρη. Και αυτό είναι σαφές, φυσικό και αυτονόητο!

Συμπέρασμα

Χιλιετίες εξέλιξης του ανθρώπινου είδους οδήγησαν στην επιλογή των κοινωνιών να ανατρέφονται τα παιδιά από τους γονείς και των δύο φύλων. Η μητρότητα και η πατρότητα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά βιολογικά και ψυχολογικά και συνεισφέρουν με διαφορετικό τρόπο στην ανάπτυξη των παιδιών. Μέθοδοι όπως "παρένθετη μητέρα", δεν έχουν ελεγχθεί και θα πρέπει να επανεξεταστούν ως προς τις επιπτώσεις στα παιδιά, στην παρένθετη, αλλά και στους γονείς που κάνουν αυτή την "χρήση".

Ως προς την επιστημονική έρευνα για την ψυχική υγεία, σχολική και κοινωνική προσαρμογή των παιδιών που ζουν με ομόφυλα ζευγάρια, τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα. Ακόμη κι αν πολλές μελέτες δεν εντοπίζουν κάποιο πρόβλημα, υπάρχουν αρκετές που αναφέρουν προβλήματα όπως άγχος, κατάθλιψη, μειωμένες σχολικές επιδόσεις, δυσκολίες στον ρόλο και στην ταυτότητα φύλου και ομοφυλοφιλικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Όλοι δε παραδέχονται ότι παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα μεθοδολογίας, που συνιστούν σημαντικούς περιορισμούς για την ισχύ, την αξιοπιστία και σημασία των συμπερασμάτων τους. Επίσης όλοι συμφωνούν στο ότι χρειάζεται περισσότερη και πιο αξιόπιστη έρευνα για το θέμα αυτό.

Στις νομοθετικές αποφάσεις πρέπει να είναι σαφές αν η προτεραιότητα δίδεται στις διεκδικήσεις των ενηλίκων, ή στο συμφέρον των παιδιών. Αυτοί που αποφασίζουν για θέματα γονεικότητας, θα πρέπει να μην αγνοούν τις πραγματικές διαστάσεις των ζητημάτων που διαχειρίζονται. Τέτοιες αποφάσεις έχουν μεγάλη βαρύτητα καθώς ανατρέπουν τους υπάρχοντες θεσμούς που βασίζονται στην ανθρώπινη φύση και μας οδηγούν σε αχαρτογράφητα νερά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Swain J, Lorberbaum JP, Kose S, Strathearn L. Brain basis of early parent-infant interactions: psychology, physiology, and in vivo functional neuroimaging studies. J Child Psychol Psychiatry, 2007;48:262-287

• Christian Flavigny «Θέλω μπαμπά και μαμά – το διακύβευμα απόκτησης παιδιού εκτός ετερόφυλου γάμου» Εκδόσεις Παρρησία, 2020

• Winnicott DW. The theory of parent-infant relationship. The International Journal of Psychoanalysis, 1960;585-595

• Hanford LC, Schmithorst VC, Panigrahy A, et al. The impact of caregiving on the association between infant emotional behavior and resting state neural network functional topology. Front Psychol, 2018;9:1968.doi:10.3389/fpsyg.2018.01968

• Kolk, M., Andersson, G. Two Decades of Same-Sex Marriage in Sweden: A Demographic Account of Developments in Marriage, Childbearing, and Divorce. Demography 57, 147–169 (2020). https://doi.org/10.1007/s13524-019-00847-6

• Καλλιόπη Προκοπάκη. Πρόλογος στο βιβλίο του Γάλλου Παιδοψυχιατρου και Ψυχαναλυτή Christian Flavigny «Θέλω μπαμπά και μαμά» kalliopiprokopaki.gr

• Mazrekaj, D., Jin, Y. Mental health of children with gender and sexual minority parents: a review and future directions. Humanit Soc Sci Commun 10, 509 (2023). https://doi.org/10.1057/s41599-023-02019-9

• American Psychological Association, 2005) “Lesbian and gay parenting” http://www.apa.org/pi/parent.ht

• Marks L. Same-sex parenting and children’s outcomes: A closer examination of the American Psychological Association’s brief on lesbian and gay parenting. Social Science Research, 2012;41:735–751

• Reczek C, Spiker R, Liu H, Crosnoe R. Family Structure and Child Health: Does the Sex Composition of Parents Matter? Demography. 2016 Oct;53(5):1605-1630. doi: 10.1007/s13524-016-0501-y. PMID: 27553617; PMCID: PMC5050144.

• Sullins DP. Sample errors call into question conclusions regarding same-sex married parents: A comment on “Family structure and child health: does the sex composition of parents matter? Demography, 2017;54:2375-2383

• Calzo JP, et al. Parental Sexual Orientation and Children's Psychological Well-Being: 2013–2015 National Health Interview Survey. Child Development, 2019;90:4

• Yun Zhang, Haimei Huang, Min Wang, et al. Family outcome disparities between sexual minority and heterosexual families: a systematic review and meta-analysis.

• BMJ Glob Health. 2023 Feb;8(3):e010556. doi: 10.1136/bmjgh-2022-010556

• Antonio Damasio. Η παράξενη κατάσταση των πραγμάτων. Η ζωή, τα συναισθήματα και η δημιουργία των πολιτισμών. Εκδόσεις Ενάλιος, 2020

Δείτε σχετικό θέμα: Παρένθετη μητέρα ο θεσμός, οι νόμοι και τα συναισθηματικά ερωτήματα με μαρτυρίες - Surrogacy harms children


Δυσφήμιση της ψυχιάτρου κ Προκοπάκη, λόγω του υπομνήματος
που κατέθεσε στην Bουλή για το νομοσχέδιο των ομόφυλων γάμων

Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 2024

ΠΡΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ


Κοινοποίηση: ΜΜΕ

Ο κύριος Χρήστος-Γεώργιος Σκέρτσος, εισηγητής του νομοσχεδίου «Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις» στις 12/2/2024, χαρακτήρισε το Υπόμνημα που κατέθεσα, μετά από πρόσκληση των αρμόδιων Επιτροπών, “ψευδοεπιστήμη”. Άραγε, από ποια θέση κρίνει την επιστημονική μου άποψη; Δεν είναι Ιατρός, ούτε ειδικός Ψυχικής υγείας. Ανέφερε ότι έχει στα χέρια του κάποιες μελέτες, που όμως δεν δημοσιοποίησε, όπως έκανα εγώ για στηρίξω τις θέσεις μου.

Επίσης, ο τρόπος που αναφέρθηκε στο Υπόμνημα μου, (αναρωτήθηκε γιατί κατέθεσε άποψη ένας μεμονωμένος επιστήμονας), άφησε να εννοηθεί, ότι έστειλα ένα κείμενο με δική μου πρωτοβουλία, και ότι δεν είχα το θάρρος να καταθέσω στην συνεδρίαση της 7/2/2024. Η αλήθεια όμως είναι ότι συμμετείχα κατόπιν πρόσκλησης, από τις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής, ενημέρωσα ότι δεν θα μπορέσω να παρευρεθώ, για σοβαρούς λόγους υγείας, απέστειλα εγκαίρως το Υπόμνημα όπως μου ζητήθηκε, και αυτό προωθήθηκε από την αρμόδια Γραμματεία, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στους βουλευτές. Επισυνάπτω την πρόσκληση, την απάντηση μου, καθώς και το Υπόμνημα.

Εάν ο κανονισμός της Βουλής δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο, ο κ Σκέρτσος θα έπρεπε να είχε κάνει εγκαίρως ένσταση στην διαδικασία και διόρθωση του λάθους. Εάν η πρόσκληση μου είναι νόμιμη και έγκυρη, ίσως ο κύριος Σκέρτσος, που έχει σπουδάσει Δημοσιογραφία, ΜΜΕ, Πολιτική διαχείριση και Lobbying, να θεωρεί ότι στο Κοινοβούλιο μπορούν να εκφράζουν άποψη μόνον ομάδες (και lobby) αλλά όχι οι Έλληνες πολίτες ατομικά.

Κατόπιν αυτών καλώ τον εισηγητή του νομοσχεδίου να ανακαλέσει δημόσια, ή να αντικρούσει επί της ουσίας την επιχειρηματολογία μου, δημοσιοποιώντας αντιστοίχως τις επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις που υποστηρίζουν τη θέση του και αντικρούουν τις δικές μου θέσεις όπως παρουσιάστηκαν στο υπόμνημα μου. Σε κάθε περίπτωση, επειδή η αναφορά του στο πρόσωπο μου είναι απαξιωτική προς την επιστημονική μου επάρκεια και συνιστά συκοφαντική δυσφήμιση μου, προκειμένου να υπερασπιστώ την τιμή και υπόληψη μου καθώς και την επιστημονική μου θέση, επιφυλάσσομαι παντός νόμιμου δικαιώματος μου.

Επισυνάπτω:

1. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2024 στις 06:06:37 μ.μ. GMT+2, ο χρήστης Δνση Κοινοβουλευτικών Επιτροπών <epitropes@parliament.gr> έγραψε:

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΠΡΟΣ

Κυρία, Καλλιόπη Προκοπάκη,
Ψυχίατρο παιδιών και εφήβων

Μετά την απόφαση που έλαβαν η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κατά την κοινή συνεδρίασή τους, στις 5 Φεβρουαρίου 2024, παρακαλείσθε να προσέλθετε σε συνεδρίαση των Επιτροπών, την Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2024 και ώρα 13.00΄, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Γερουσίας για να εκθέσετε εν συντομία τις απόψεις σας σχετικά με το σχέδιο νόμου του Υπουργού Επικρατείας, κ. Χρήστου – Γεωργίου Σκέρτσου, με τίτλο «Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις» (2η συνεδρίαση – ακρόαση εξωκοινοβουλευτικών προσώπων).

Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να προσέλθετε, σας ενημερώνουμε ότι υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής σας και μέσω τηλεδιάσκεψης, κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής (Άρθρο 38 παρ. 9). Η εφαρμογή που θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε, για να συμμετέχετε στην τηλεδιάσκεψη, είναι το WebEx Meetings της Cisco. Παρακαλούμε θερμά να εισέλθετε στην πλατφόρμα κατά το δυνατόν εγκαίρως.

Επισημαίνεται ότι πριν την προσέλευση ή τη σύνδεση μέσω τηλεδιάσκεψης, θα πρέπει υποχρεωτικά να αποσταλούν στο παρόν e-mail epitropes@parliament.gr τα στοιχεία του εκπροσώπου του φορέα (ονοματεπώνυμο και ιδιότητα).

Σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να υποβάλλετε και γραπτό υπόμνημα. Τα υπομνήματα ή/και σημειώματα θα αποστέλλονται στο ως άνω e-mail και όχι στην πλατφόρμα WebEx κατά τη διάρκεια της σύνδεσης, διότι δημιουργούνται προβλήματα επικοινωνίας με τους υπόλοιπους συνδεδεμένους χρήστες και εν γένει στο σύστημα, γεγονός που αλλοιώνει τον ήχο και την τηλεοπτική εικόνα.

Βουλή των Ελλήνων
Διεύθυνση Διαρκών Επιτροπών/Διεύθυνση Ειδικών Μόνιμων Επιτροπών
Γραμματεία Δ.Ε. Δημόσιας Διοίκησης

Όλγα Θεοδωροπούλου – Αργυρώ Κούφη – Παύλος Δέδες
210.3707494 – 7416 – 7352

Γραμματεία Δ.Ε. Κοινωνικών Υποθέσεων
Σπύρος Γκίκας – Τριαντάφυλλος Χριστοφόρου
210.3707359 – 7363

Γραμματεία ΕΙΔ.Μ.Ε. Ισότητας
Μαρία Φύτρου – Αλκμήνη Καλτσά
210.3708562 – 7822

2. ΑΠΑΝΤΗΣΗ
5 Φεβρουαρίου, 6.06μμ

Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμητική πρόσκληση, στην οποία θα ανταποκριθώ.

Δεν θα μπορέσω να παρευρεθώ ή να συμμετέχω στην τηλεδιάσκεψη λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας. Υποβάλλω όμως γραπτό Υπόμνημα, που σας αποστέλλω συνημμένα.

Με εκτίμηση
Καλλιόπη Προκοπάκη
Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων

τ, Διευθύντρια στο Παιδοψυχιατρικό Τμήμα ΚΚΨΥ του ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ»
Ειδικότητα Παιδοψυχιατρικής 20/1/1997, Αρ Πρωτ 26540
Άδεια Ασκήσεως Ιατρικού Επαγγέλματος 28/6/1990 Νομαρχία Αθηνών Αρ. Πρωτ. 12815

Καλλιόπη Προκοπάκη Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων
Καλλιόπη Προκοπάκη Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων

Σύντομο Βιογραφικό

Η κα Kαλλιόπη Προκοπάκη είναι Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων, Διευθύντρια ΕΣΥ, Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Παγκρατίου του ΓΝΑ «Ευαγγελισμός».

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάζεται ως Ψυχίατρος παιδιών και Εφήβων από το 1997, αξιολογώντας διαγνωστικά και παρακολουθώντας θεραπευτικά παιδιά, εφήβους και τις οικογένειες τους, με ατομική και ομαδική ψυχοθεραπεία, ψυχοεκπαίδευση και συμβουλευτική.

Έχει ψυχοθεραπευτική εκπαίδευση στην Σωματική Ψυχοθεραπεία (ψυχοθεραπεία ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης με έμφαση στις νευροβιολογικές και σωματικές παραμέτρους των ψυχικών μηχανισμών) καθώς και στην Ψυχοθεραπεία Gestalt.

Θεραπεία Gestalt

Η θεραπεία Gestalt (γερμανικά: Gestalttherapie), ακαδημαϊκά γνωστή και ως μορφολογική θεραπεία**, είναι μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην προσωπική ευθύνη και εστιάζει στην εμπειρία του ατόμου στην παρούσα στιγμή, στη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου, στα περιβαλλοντικά και κοινωνικά πλαίσια της ζωής ενός ατόμου και στις αυτορυθμιζόμενες προσαρμογές των ανθρώπων ως αποτέλεσμα της συνολικής τους κατάστασης.

Αναπτύχθηκε από τους Φριτς Περλς, Λάουρα Περλς και Πωλ Γκούντμαν στις δεκαετίες 1940 και 1950 και περιγράφηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο Gestalt Therapy το 1951 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η μορφολογική θεραπεία παρότι συνδυάζει τις αρχές του υπαρξισμού και της μορφολογικής θεωρίας, αποτελεί μία ξεχωριστή θεραπευτική προσέγγιση και ερμηνεία για την ανθρώπινη συμπεριφορά και την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Η μορφολογική θεραπεία πήρε το όνομά της από την μορφολογική σχολή της ψυχολογίας που αναπτύχθηκε στη Γερμανία στα τέλη του 19ου αιώνα, και υποστήριζε ότι ότι ο άνθρωπος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στη βάση της ολότητας του. Η μορφολογική θεραπεία δεν είναι κλάδος της μορφολογικής ψυχολογίας, αλλά περισσότερο μια αντίδραση του μαθητή του Φρόιντ, Φ. Περλς, στη παραδοσιακή ψυχαναλυτική προσέγγιση του δασκάλου του.

Βιβλιογραφικές πηγές

• Υπόμνημα ψυχιάτρου στη Βουλή KAI Δυσφήμιση της ψυχιάτρου κ Προκοπάκη, λόγω του υπομνήματος που κατέθεσε στην Bουλή για το νομοσχέδιο των ομόφυλων γάμων. Βιοηθική και Ιατρική. mumdadandkids.gr - Capital.gr
• Σύντομο Βιογραφικό της κ. Προκοπάκη: kalliopiprokopaki.gr
• Δημητρόπουλος, Ε (1999). Συμβουλευτική Προσανατολισμός. Αθήνα: Γρηγόρης. σελίδες 75–78.
** Gestalt ως μορφολογική θεραπεία, (Στα ελληνικά δεν υπάρχει ακριβής λέξη με την οποία μπορεί να αποδοθεί ο όρος. Περιφραστικά μπορούμε να πούμε ότι σημαίνει δίνω νόημα σε αυτό που μου συμβαίνει ή αλλιώς ανασυνθέτω (αναδομώ) τις εμπειρίες μου ώστε να δίνουν ένα νέο νόημα, «όλον». πηγή: «Τι είναι θεωρία;» (PDF). ΕΚΠΑ. σελ. 15.)
• Τόμας Κίρναν (1977). Μαστράκη, επιμ. Ψυχοθεραπεία. Αθήνα: Επίκουρος. σελίδες 205–211, 290, 293–296. (Thomas Kiernan 13 Ιανουαρίου 1933 - 22 Δεκεμβρίου 2003, ΗΠΑ)

Σημ.: Οι επισημάνσεις με έντονα γράμματα και οι εικόνες που 
παρατίθενται στο κείμενο, οφείλονται στην Αέναη επΑνάσταση και Α.Π.

Πηγή: sophia-ntrekou.gr

Δείτε σχετικά:
Παρένθετη μητέρα ο θεσμός, οι νόμοι και τα συναισθηματικά ερωτήματα με μαρτυρίες - Surrogacy harms children
Ορθόδοξη Θεολογία και Ψυχολογία του Βάθους - π. Νικόλαος Λουδοβίκος

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τις επιπτώσεις του στα δικαιώματα των παιδιών 
Η θέση του ΚΚΕ για το Σύμφωνο Συμβίωσης. Αποσπάσματα από την Βουλή
Κουτσούμπας: Γιατί καταψηφίσαμε το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων και ετερόφυλων ζευγαριών. Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ εξήγησε το σκεπτικό πίσω από την εν λόγω απόφαση

09 Ιανουαρίου, 2024

Με λένε Lewis και μεγάλωσα με γκέι γονείς. Έχω λόγους να λέω ΟΧΙ στον «γάμο» των ομοφυλόφιλων

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017
Είμαι ο Lewis από την Αυστραλία, ένα παιδί “γκέι γονιών” και αυτή είναι η εμπειρία μου από τους γκέι γονείς. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν ήταν ποτέ παντρεμένοι και ενώ ο πατέρας μου ήταν ομοφυλόφιλος, η μητέρα μου ήταν “bi”, και είχε περάσει αρκετά χρόνια έχοντας σχέση με γυναίκα, πριν γεννηθώ εγώ. Γεννήθηκα σαν ένα "one night stand" όταν η μαμά και ο μπαμπάς είχαν πιει.
 
Οι γονείς μου δεν έζησαν ποτέ μαζί, και ήμουν συνεχώς σε ανάδοχη φροντίδα μέχρι που ήμουν περίπου 8 ετών, και μόνο περιστασιακά ζούσα ή έμενα με τη μητέρα μου. Μέχρι τα 13 μου, ήμουν συνεχώς σε ανάδοχους. Από την ηλικία των 2 ετών δεν είχα γνωρίσει τον πατέρα μου, μέχρι που έγινα 13 χρονών. Τότε πήγα να ζήσω με τον πατέρα μου και τον ομοφυλόφιλο εραστή του, καθώς η μητέρα μου ήθελε να περάσω λίγο χρόνο μαζί του, καθώς αυτός δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον όταν ήμουν παιδί.


Ποτέ δεν μου άρεσε να ζω μαζί τους. Η "ομοφυλοφιλία" τους (“gayness”) ήταν κάτι σαν θρησκεία, και συνεχώς έδειχναν σαν να ήθελαν να επιβεβαιώνουν το ότι ήταν "γκέι" μέσω των πράξεών τους. Φαινόταν λες και έπρεπε να μου αποδείξουν ότι ήταν γκέι. Ήταν σαν μια θρησκεία, η μόνη τους ταυτότητα, το σήμα της τιμής τους. Μιλούσαν συνέχεια γι’ αυτό. Η "ομοφυλοφιλία" τους ήταν το νούμερο ένα θέμα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Έβλεπαν ανθρώπους και τους συστήνονταν ως "γεια, με λένε Σάιμον και είμαι γκέι". Οι στρέιτ άνθρωποι δεν το κάνουν αυτό. Δεν βγαίνουν έξω και λένε: "γεια, είμαι ο Σάιμον και είμαι στρέιτ", αλλά ο μπαμπάς και ο σύντροφός του το ανακοίνωναν και το επιδείκνυαν στους ανθρώπους.

Τα σεξουαλικά υπονοούμενα υπήρχαν παντού. Πάντα "έκοβαν" τους άλλους άνδρες, παρόλο που ήταν μαζί 13 χρόνια. Δεν φαινόταν ότι ήταν ενωμένοι, αλλά έμειναν μαζί και δεν κατάλαβα ποτέ το γιατί. Ήμασταν π.χ. στο σουπερμάρκετ και αυτοί κοιτούσαν άλλους άντρες και σχολίαζαν "δεν είναι όμορφος αυτός;" Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να φέρω στο σπίτι τους φίλους μου, επειδή όλα στο σπίτι ήταν "γκέι". Η συμπεριφορά τους ήταν γκέι, ο τρόπος που μιλούσαν ήταν γκέι, οι πράξεις τους ήταν γκέι, τα πάντα ήταν γκέι. Όλα έμοιαζαν πολύ υπερβολικά και αφύσικα και φοβόμουν τι θα σκεφτούν οι φίλοι μου. Δεν μπορούσα να συστήσω τον πατέρα μου γιατί ντρεπόμουν γι’ αυτόν. Συχνά έκαναν σεξουαλικά σχόλια για τους φίλους μου όταν έφευγαν από το σπίτι και αυτό το έβρισκα αποκρουστικό.

Ο μπαμπάς και ο σύντροφός του με φιλούσαν στο μάγουλο. Πάντα το έβρισκα άβολο. Αυτοί το έκαναν συνεχώς, ακόμα και όταν μπήκα στην εφηβεία μου. Ήξερα από τους φίλους μου και από ταινίες και από την τηλεόραση ότι οι πατεράδες συνήθως δεν φιλούν τους γιούς τους όταν είναι έφηβοι.

Υπήρχαν ελάχιστα όρια. Κάθε δυο μήνες με χτυπούσαν σαν μικρό παιδί. Τα πάντα ήταν εύθραυστα. Πάντα υπήρχαν διαμάχες μεταξύ του μπαμπά και του συντρόφου του, τσακώνονταν και εκτόξευαν ο ένας στον άλλον πιάτα και φαγητά. Ποτέ δεν ένιωθα ασφαλής. Ήμουν συνεχώς σε επαγρύπνηση για τον εαυτό μου μέσα στο σπίτι. Ένιωθα σεξουαλικά ευάλωτος. Είχαν βάλει κρυμμένες κάμερες στο σπίτι ακόμα και στους ιδιωτικούς μου χώρους. Βρήκα ακόμα και βίντεο με μένα σε έναν από τους υπολογιστές τους.

Οι άλλοι νόμιζαν ότι ήμουν κι εγώ γκέι, και αυτό το πράγμα με έκανε να ντρέπομαι. Ένιωθα ότι αυτό δεν ήταν σωστό. Ένιωθα ότι υπήρχε μια προσδοκία για μένα ότι θα έπρεπε να είμαι γκέι, παρόλο που δεν ένιωθα καμία έλξη για τους άντρες. Θα έπρεπε να είμαι γκέι από τους γκέι γονείς μου. Αυτό με έκανε να έχω μεγάλη σύγχυση μέσα μου.

Δεν έδιναν καμία σημασία για τα συναισθήματά μου. Μου έκαναν φαγητό για το σχολείο που δεν άντεχα να τρώω. Δεν τους ένοιαζε για μένα, για το τι ήθελα ή για το πώς ένιωθα για το οτιδήποτε.

Πήγαμε μια φορά σε ένα πάρτι ενός 40άρη. Νόμιζα ότι ήμασταν απλώς καλεσμένοι. Δεν ήξερα ότι ο μπαμπάς ήταν «η διασκέδαση». Τον είδα ντυμένο “drag queen” να τραγουδάει Abba... δεν μου είχαν πει τίποτα. Ένιωσα να γελοιοποιούμαι δημοσίως.

Δεν μπορούσα να τους πω τίποτα για αυτά που περνούσα στην εφηβεία μου, επειδή δεν ήταν "άνδρες" αρκετά στη συμπεριφορά τους και στους τρόπους τους. Ήταν σαν να μιλάω σε γυναίκες. Τελικά έκανα αυτή τη συζήτηση με μια λειτουργό.

Έμενα μαζί τους μέχρι που ο πατέρας μου παράτησε τον σύντροφό του όταν ήμουν 17 ετών και ο πατέρας μου με έδιωξε.

Καθώς δεν είχα πουθενά αλλού να πάω, συνέχισα να ζω με τον πρώην σύντροφό του μέχρι τα 21 μου. Ήταν εξαιρετικά καταπιεστικός και ήθελε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής μου και με έκανε ακόμα να υπογράψω μια έγγραφη συμφωνία ότι του παρείχα το δικαίωμα να έχει σχεδόν απόλυτη εξουσία πάνω μου, όπως να έχει τον απόλυτο έλεγχο για τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Ακόμα κι όταν έφυγα για να ζήσω την δική μου ζωή, προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί μου και να ασκήσει έλεγχο πάνω μου μέχρι που τον απείλησα ότι θα καταφύγω σε νομικές ενέργειες.

Η εμπειρία μου να ζω με γκέι γονείς με σημάδεψε συναισθηματικά και με έκανε να νιώθω ότι η ανατροφή μου ήταν πολύ μπερδεμένη. Υπήρχε ένα μεγάλο κενό στη ζωή μου που έπρεπε να γεμίσει και ποτέ δεν γέμιζε, καθώς δεν ένιωθα ότι αγαπήθηκα σε κανένα στάδιο.

Ωστόσο, όπως και άλλοι που προέρχονται από ένα πολύ άσχημο υπόβαθρο, έχω αρχίσει να επιδιώκω μια καλύτερη σχέση και με τους δύο γονείς μου, και επίσης έχω βρει την ειρήνη μέσα μου με τις συντηρητικές αξίες που έχω τώρα. Οι αξίες τους δεν είναι οι αξίες μου, αλλά εξακολουθώ να τους τιμώ επειδή είναι οι γονείς μου. Για να είμαι ειλικρινής αν δεν είχα αυτές τις εμπειρίες, δεν θα είχα τη σαφήνεια των πραγματικών ζητημάτων που εμπλέκονται σε αυτό το θέμα.

Οι γκέι θεωρούν τους στρέιτ «ομοφοβικούς» εάν δεν συμφωνούμε με τον τρόπο ζωής τους. Ύστερα από τόσα χρόνια που έμεινα μαζί τους, μου δημιουργήθηκε η άποψη ότι το να είσαι γκέι είναι συχνά ένας τρόπος ζωής. Είναι ένα lifestyle. Είναι ένα show. Όλα έχουν να κάνουν με το "εγώ, εγώ, εγώ" και όχι με το ιδανικό περιβάλλον για την ανατροφή των παιδιών.

Κατά συνέπεια, ψήφισα κατά του «γάμου» ατόμων του ιδίου φύλου στο δημοψήφισμα, και σας καλώ επίσης και εσάς να ψηφίσετε όχι, για το καλό της προστασίας των παιδιών.

Lewis.
http://redskywarning.blogspot.com/2017/10/lewis.html

30 Δεκεμβρίου, 2023

Τά δύο φύλα καί οἱ «σεξουαλικοί προσανατολισμοί»

   Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
   Ἡ Ἐκκλησία διαλέγεται μέ τόν κόσμο, τούς ἀνθρώπους, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, μέ τίς ἀνησυχίες τους καί τά προβλήματά τους, μέσα ὅμως ἀπό τήν θεολογία της, πού εἶναι τό consensus patrum –δηλαδή ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων, ἡ ὁποία διατυπώθηκε Συνοδικῶς– ἔχοντας, ὅμως, ὑπ᾽ ὄψιν καί τά δεδομένα τῆς σημερινῆς ἐπιστήμης. Ἑπομένως, δέν πρόκειται γιά αὐθαίρετες καί ἀτομικές ἑρμηνεῖες τοῦ καθενός.

Ἕνα ἀπό τά ἐπίκαιρα θέματα πού συζητεῖται ἰδιαίτερα στίς ἡμέρες μας, εἶναι τό θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί ἀναζητᾶται κάθε φορά, ἀπό ὅσους μᾶς ρωτοῦν, νά ἐκφράσουμε τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γι᾽ αὐτό.

Ὅμως τό θέμα αὐτό εἶναι καί ἁπλό καί πολυσύνθετο. Εἶναι ἁπλό, γιατί ὅταν ἀναφερόμαστε στόν ἄνθρωπο μέ τήν δημιουργία του ὑπάρχουν δύο φύλα, ἄρσεν καί θήλυ. Καί εἶναι πολυσύνθετο, γιατί ὑπάρχουν πολλοί καί ποικίλοι «σεξουαλικοί προσανατολισμοί», λόγῳ τῶν παθῶν καί τῆς διαφοροποίησης τῶν κινήσεων τῶν ψυχικῶν καί σωματικῶν ἐνεργειῶν.

Ἀπό πλευρᾶς βιολογίας, ξέρουμε ὅτι στό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχουν τά σωματικά κύτταρα καί τά γενετικά κύτταρα. Τά γενετικά κύτταρα μέ τά ὁποῖα μεταφέρεται ἡ βιολογική ζωή ἀπό γενιά σέ γενιά προκύπτουν μέ τήν διαδικασία τῆς μείωσης. Στήν ἀμφιγονική ἀναπαραγωγή μέ τήν γονιμοποίηση καί τίς μετέπειτα κυτταρικές διαιρέσεις, μέ τήν διαδικασία τῆς μίτωσης (πρόφαση, ἀνάφαση, μετάφαση τελόφαση) δημιουργεῖται ἕνα καινούριο DNA (23 χρωμοσώματα ἀπό τόν πατέρα καί 23 ἀπό τήν μητέρα), τό ὁποῖο, μέ τά χρωμοσώματα, τά γονίδια, τίς ὁρμόνες, τούς ἀδένες, τά ὄργανα καθορίζουν τό φύλο, μέ μιά διαδικασία πού προκαλεῖ θαυμασμό.

Ἔτσι, ἄλλο εἶναι ἡ βιολογική διαμόρφωση τοῦ φύλου, πού γίνεται ἀμέσως μέ τήν σύλληψη τοῦ ἀνθρώπου καί ἀναπτύσσεται σύμφωνα μέ τά ὑπάρχοντα χρωμοσώματα, γονίδια, ὁρμόνες καί ἀνάπτυξη τῶν ἀντιστοίχων ὁργάνων (ἐκτός ἀπό μερικές γενετικές ἀλλοιώσεις) ἄλλο εἶναι ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου, πού γίνεται περίπου στήν ἡλικία τῶν τριῶν ἐτῶν, καί ἄλλο εἶναι ἡ δυσφορία τοῦ φύλου, πού εἶναι συνέχεια τῶν προηγουμένων.

Αὐτό σημαίνει ὅτι, γιά τήν ταυτότητα καί τήν δυσφορία τοῦ φύλου συντελοῦν οἱ ψυχολογικοί ἐνδο-οἰκογενειακοί καί κοινωνικοί παράγοντες, ἀφοῦ ἕνα πολύ μικρό ποσοστό ὀφείλεται σέ γενετικές ἀλλοιώσεις.

Οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας πού ἔχουν γνώση καί τῆς θεολογίας καί τῶν βιολογικῶν-ψυχολογικῶν καί κοινωνικῶν ἐπιδράσεων στόν ἄνθρωπο, καλοῦνται νά ἀντιμετωπίσουν ποιμαντικά κάθε ἄνθρωπο, μέ τά προβλήματα πού τόν ἀπασχολοῦν. Τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ποιμαντικό, θεραπευτικό καί ὄχι εἰσαγγελικό. Ἀσκοῦν ποιμαντική καί στούς κατηχουμένους καί τούς πιστούς, καί στούς ἀγάμους καί στούς ἐγγάμους, καί στούς ἐνθέους καί στούς ἀθέους, καί στούς ἑτεροφύλους καί στούς ὁμοφύλους.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ποιμαντικό θεραπευτήριο πού θεραπεύει τόν ἄνθρωπο, ὥστε οἱ ψυχικές καί σωματικές δυνάμεις του, νά ἐνεργοῦν θετικά καί ὄχι ἀρνητικά. Ὅπως προαναφέρθηκε κάθε ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἔχει ποικίλους «σεξουαλικούς προσανατολισμούς» μέ τήν προαίρεση πού διαθέτει καί τίς ἐπιρροές πού δέχεται ἀπό τό περιβάλλον, ἀλλά ὅλοι πρέπει νά σέβονται τό κοινωνικό σύνολο καί νά μή τό προκαλοῦν μέ τρόπο ἀλαζονικό.

Ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος στίς ἐπιλογές του, χωρίς νά ἐπιδιώκει νά τό θέτη ὡς πρότυπο στήν κοινωνία, ἀλλά ὁ ἀπαραίτητος κανόνας, ὅπως φαίνεται στήν «Διακήρυξη τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου καί τοῦ Πολίτη (τό 1789, ἄρθρο 4)» πρέπει νά εἶναι: «Ἐλευθερία σημαίνει τό νά μπορεῖ νά πράττει τό κάθε ἄτομο ὁτιδήποτε δέν βλάπτει ἕνα ἄλλο ἄτομο. Ἔτσι, ἡ ἄσκηση τῶν φυσικῶν δικαιωμάτων κάθε ἀνθρώπου θέτει σάν ὅριο τό σημεῖο ἐκεῖνο, ἀπό τό ὁποῖο ἀρχίζει ἡ ἄσκηση τῶν ἰδίων δικαιωμάτων γιά τό ἄλλο ἄτομο. Τό ὅριο αὐτό δέν καθορίζεται παρά μόνον ἀπό τόν νόμο».

Ἀλλά καί ἡ Πολιτεία ὀφείλει νά γνωρίζει ὅτι, ὁ Ἀριστοτέλης στά «Ἠθικά Νικομάχεια», ἀφοῦ καθορίζει ὅτι ἡ ἀρετή εἶναι ἡ μεσότητα μεταξύ ὑπερβολῆς καί ἐλλείψεως, γράφει ὅτι ὁ νομοθέτης ἐνεργεῖ διά τοῦ νόμου ὡς παιδαγωγός.

Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ νόμοι πού θεσπίζονται δέν πρέπει ἁπλῶς νά ἱκανοποιοῦν τίς αὐθαίρετες ἐπιλογές τοῦ καθενός, ἀλλά νά συντελοῦν παιδαγωγικά στήν ἀνάπτυξη καί ἀναβάθμιση τόσο τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ὅσο καί τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ἐνοεῖται, βεβαια, ὅτι ἡ Πολιτεία πρέπει νά θεσπίζη νόμους μέ σεβασμό καί στήν ἰδιαιτερότητα τῆς παράδοσης τοῦ τόπου μας.
(Δημοσιεύθηκε στήν ἐφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2023)

http://www.parembasis.gr/index.php/el/menu-teyxos-328/7900-2023-12-01

09 Αυγούστου, 2023

Μηπως η Ἐκκλησία κατ' οἰκονομίαν δέχεται τίς προγαμιαῖες σχέσεις;;


Ἀρχιμανδρίτου Παύλου Κ. Ντανᾶ, Ἱεροκήρυκος
Σεβαστοί μου φιλόθεοι ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

Πρίν λίγο καιρό ἔλαβα μιά ἀγωνιώδη ἐπιστολή ἀπό μιά νέα, ἡ ὁποία μοῦ κατέθεσε τήν ἐμπειρία της. Τήν παραθέτω αὐτούσια (μέ μεταφορά σέ πολυτονική γραφή):

«Ὀνομάζομαι Κωνσταντίνα καί εἶμαι 23 χρονῶν. Ἀπό μικρό κορίτσι διάγω ζωή μυστηριακή, ὡς ζωντανό μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Πρόσφατα, ἀφοῦ ζήτησα τήν ἄδεια ἀπό τόν πνευματικό μου πατέρα, ἐξομολογήθηκα σέ ἕναν ἄλλο ἱερέα στήν Ἀθήνα, πόλη στήν ὁποία σπουδάζω.
Ἀποφάσισα νά τόν ρωτήσω ποιά εἶναι ἡ ἄποψή του γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις, μιᾶς καί εἶναι ἕνα ζήτημα φλέγον γιά τούς νέους! Ὀφείλω νά ὁμολογήσω πώς ἡ ἀπάντηση πού μοῦ ἔδωσε μέ τάραξε πνευματικά καί θά ἐξηγήσω στή συνέχεια γιατί.
Ἀρχικά, μοῦ εἶπε ὅτι, εἶναι πολύ δύσκολο νά κρατηθοῦν δύο ἄνθρωποι καθαροί στή σημερινή ἐποχή, διότι τά δεδομένα τῆς ἐποχῆς ἔχουν ἀλλάξει! Γι' αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία κατ' οἰκονομία μπορεῖ νά δεχτεῖ τίς προγαμιαῖες σχέσεις. Ὁ ἴδιος, σύμφωνα μέ τά λεγόμενά του, εἶναι ρεαλιστής καί δέν ἐνστερνίζεται ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες ἀνήκουν στήν δεκαετία τοῦ 1960. Ἔπειτα, μοῦ ἀνέφερε ὅτι, δέν πρέπει νά ἔχω ὡς κριτήριο γιά τήν ἐπιλογή συντρόφου ἕναν ἄνθρωπο πού ἀπαραίτητα θά πηγαίνει ἐκκλησία κάθε Κυριακή, ἀλλά νά κοιτάζω τήν καλή προαίρεσή του. Τέλος, μοῦ ἀνέφερε ὅτι, δέν πρέπει νά τά περιμένω ὅλα ἀπό τόν Θεό καί πρέπει νά καταβάλω καί ἐγώ προσπάθεια στήν εὕρεση συντρόφου.
Ὅπως προανέφερα, ἡ ἐν λόγῳ ἀπάντηση μέ τάραξε. Ὡς ἄνθρωπος πού μεγάλωσε μέ πίστη καί ἀφοσίωση στό θέλημα τοῦ Κυρίου, δέν μπορῶ νά κατανοήσω τά ἑξῆς:
Πρῶτον, πῶς εἶναι δυνατόν ἕνας ἱερέας, ἐνῶ ἔχει ἀπέναντί του ἕνα νεαρό κορίτσι πού προσπαθεῖ νά διατηρηθεῖ καθαρό, νά τοῦ λέει ὅτι εἶναι πάρα πολύ δύσκολο νά τό καταφέρει αὐτό; Γιατί δέν μέ ἐνθάρρυνε καί δέν μέ στήριξε στόν ἀγώνα μου, ἀλλά μοῦ ἐπεσήμανε ὅτι ἡ Ἐκκλησία κατ' οἰκονομίαν δέχεται καί τίς προγαμιαῖες σχέσεις;
Δεύτερον, ὡς Ὀρθόδοξη Χριστιανή, πῶς γίνεται νά μήν ἔχω ὡς κριτήριο γιά τήν εὕρεση συντρόφου νά βρῶ ἕναν ἄνθρωπο πνευματικό, ὥστε νά μπορέσουμε μαζί νά φθάσουμε στή θέωση;
Τρίτον, γιατί νά χάσω τήν πίστη μου ὅτι ὁ Κύριος ἔχει κάποιον ἰδανικό γιά ἐμένα (ἀλλά καί γιά καθέναν ἄνθρωπο) καί νά ξεκινήσω νά ψάχνω γιά σύντροφο ἀπεγνωσμένη μήπως καί δέν βρῶ;
Ὅλα αὐτά τά ἐρωτήματα μοῦ γεννήθηκαν ἐνῶ πῆγα νά ἐλαφρύνω τήν ψυχή μου, πράγμα πού τελικά δέν ἔγινε, γιατί οἱ λογισμοί πῆραν τήν πρώτη θέση.»
       Ἐξ ἀφορμῆς, λοιπόν, τῆς ἐπιστολῆς τῆς νέας αὐτῆς κοπέλας, θά ἤθελα νά θέσω τά ἑξῆς βασανιστικά ἐρωτήματα:
1ον : Ὁ ἱερέας ἰσχυρίστηκε ὃτι εἶναι ρεαλιστής καί ὃτι ἂλλαξαν οἱ ἐποχές. Ἀλήθεια, ὃμως, ὁ Χριστός δέν εἶναι «ὁ Αὐτός (ὁ Ἴδιος), καί χθές, καί σήμερον, καί εἰς τούς αἰῶνας;» (Ἑβρ. ιγ΄, 8). Δέν ἔχουν διαχρονική ἰσχύ καί ἐφαρμογή τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας; Δέν ἐβεβαίωσε εἰλικρινῶς ὅτι «εἶναι ὁ ζυγός Του χρηστός, καί τό φορτίον Του ἐλαφρόν»; (Ματθ. ια΄, 30).
Ἀλλά καί ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἀπεκάλυψε θεόπνευστα καί ὁμολόγησε ὅτι, «αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἵνα τάς ἐντολάς αὐτοῦ τηρῶμεν καί αἱ ἐντολαί αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν» (Ἰω. Α΄, ε΄, 3).
Ἑρμηνεύοντας ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς τά λόγια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, λέει τά ἑξῆς: «Γιά τόν ἂνθρωπο πού ἀγαπᾶ τόν Κύριο Χριστό, οἱ ἐντολές Του δέν εἶναι βαριές. Καί Τόν ἀγαπᾶ, ὅποιος ἀληθινά πιστεύει σ’ Αὐτόν ὡς Θεό καί Κύριο. Κι ὁ φιλάνθρωπος Θεός καί Κύριος Χριστός πάντα ἂφθονα χορηγεῖ σέ τέτοιον ἂνθρωπο τίς θεϊκές Του δυνάμεις, μέ τή βοήθεια τῶν ὁποίων ἐκεῖνος εὔκολα τηρεῖ τίς θεϊκές Του ἐντολές».
Μήπως ἐμεῖς οἱ κληρικοί δίνουμε τήν ἐντύπωση ὅτι τό Εὐαγγέλιο εἶναι ἀνεφάρμοστο στήν ἐποχή μας;
2ον : Ἔχει πιά νόημα ὁ ἀγώνας τῶν νέων γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἁγνότητας καί γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τά ἀτιμωτικά πάθη; Τά στέφανα, ἀλήθεια, πού θέτει ἡ Ἐκκλησία μας στά κεφάλια τῶν νεονύμφων, ὡς ἐπιβράβευση τῆς παρθενίας μέχρι τήν ὥρα τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου, μάταια ἔχουν θεσπιστεῖ ἀπό τούς σοφωτάτους Ἁγίους Πατέρες μας; Σέ λίγες μέρες θά τιμήσουμε τό σπουδαῖο ἑορτολογικό γεγονός τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί τήν μετάστασή της στούς Οὐρανούς. Στό πρόσωπο τῆς Θεοτόκου δέν ἐθριάμβευσαν οἱ ἀρετές τῆς παρθενίας καί τῆς ἁγνότητος ταυτόχρονα; Δέν ἀνέμενε γιά αἰῶνες ὁ Κύριος τήν ἐμφάνιση αὐτῆς μόνης τῆς Ἁγνῆς Παρθένου γιά νά ἐνανθρωπήσει, τιμώντας καί ἐξαίροντας ἔτσι ἀπόλυτα τίς δύο αὐτές ἀρετές;
Πῶς λησμονοῦμε μέ τόση εὐκολία τά «Συναξάρια Ἁγνότητος» καί τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως τόν Ἅγιο μεγαλομάρτυρα Χριστοφόρο, τόν Ὅσιο Μωϋσῆ τόν Οὖγγρο, τόν Ἅγιο Νεανίσκο, τήν Ἁγία Μαρκέλλα, τήν Ἁγία Πελαγία, τήν Ἁγία Ἁγνή, τήν Ἁγία Θωμαΐδα, τήν Ἁγία Κυριακή, τήν Ἁγία Ἐλέσα, τήν Ἁγία Ντύμφνα Ἰρλανδίας καί τόσους ἂλλους Ἁγίους, οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν γιά νά διαφυλάξουν τήν παρθενία καί τήν σωφροσύνη τους, πιεζόμενοι ἀπό τούς ἀντίχριστους καί ἀκόλαστους αὐτοκράτορες καί τούς ἂλλους διῶκτες τῆς Πίστης μας; Οἱ Ἅγιοί μας στά χρόνια τῶν διωγμῶν δέν ὑπέκυψαν στά φόβητρα, τά θέλγητρα, τίς ὑποσχέσεις, τίς ἀπειλές, τά φρικτά βασανιστήρια καί τόν θάνατο, γιατί ἦρθαν σέ κόντρα καί ἀντιστάθηκαν στό ἁμαρτωλό καί ἀντίχριστο φρόνημα τοῦ κόσμου, ἐφαρμόζοντας τήν διδασκαλία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὅπως εἶπε καί ὁ Ἀπόστολος Πέτρος: «Κύριε, πρός τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις». «Κύριε, σέ ποιόν ἄλλον διδάσκαλο νά πᾶμε; Σύ κατέχεις τά λόγια, πού ὁδηγοῦν στήν αἰώνια ζωή, ἀφοῦ Σύ εἶσαι ἡ Ζωή καί τό Φῶς τοῦ κόσμου. Καί ἐμεῖς πιστεύσαμε καί γνωρίσαμε ὃτι Ἐσύ εἶσαι ὁ Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ Ζῶντος» (Ἰω. στ΄, 68-69).
Ἀκόμα, ἐφ’ ὃσον ἀναρίθμητοι μοναχοί καί μοναχές, ἀπό τίς λαϊκές τάξεις προερχόμενοι-προερχόμενες, ἀλλά καί ἄνθρωποι λαϊκοί ἐν τῷ κόσμω, κατόρθωσαν καί κατορθώνουν καί παρθενία καί σωφροσύνη, γιατί εἶναι ἄραγε τόσο δύσκολο νά τήν ἐπιδιώξουν καί ἀποκτήσουν -σύν Θεῷ- καί σύγχρονοι νέοι τοῦ κόσμου, ἐάν τό ἐπιθυμοῦν; Ὅμως, «Πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι…» (Μάρκ. θ΄, 23).
3ον : Μήπως ἔχει ἀλλάξει ἡ θεόσδοτη ὀντολογία τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, καί δέν τό ἔχουμε ἀντιληφθεῖ; Μήπως προετοιμάζουν σταδιακά, συστηματικά καί προπαγανδιστικά οἱ ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου τήν ἰδέα ἀλλά καί τήν ὕπαρξη καί ἔλευση τοῦ ἀλλοιωμένου «μετανθρώπου»;
Ἐπιτρέψτε μου νά καταθέσω τήν ταπεινή μου ὁμολογία, ὅτί συνειδητοποιῶ καθημερινά, στό Ἱερό Ἐξομολογητήριο, τά λόγια τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Πάντων τῶν κακῶν αἲτια τά ἁμαρτήματα: Διά τά ἁμαρτήματα λύπαι, διά τά ἁμαρτήματα ταραχαί, διά τά ἁμαρτήματα πόλεμοι, διά τά ἁμαρτήματα νόσοι καί πάντα ὅσα ἡμῖν προσπίπτει δυσίατα πάθη». (ΕΠΕ 30, 266). «Τά ἁμαρτήματά μας εἶναι τά αἲτια ὅλων τῶν κακῶν: Τά ἁμαρτήματα γεννᾶνε λύπες, προκαλοῦν ταραχές, δημιουργοῦν πολέμους, παράγουν ἀρρώστιες, ὅλα τά δυσθεράπευτα πάθη γεννιῶνται ἀπό τήν ἁμαρτία».
Ἀλλά ἀπό αὐτήν, ἐπίσης, γεννιῶνται καί ἡ τύφλωση τοῦ νοῦ, ἡ ἔχθρα πρός τόν Θεό καί τό μίσος πρός τά θεῖα, ἡ ἀθεΐα καί ἡ ἔλλειψη φόβου Θεοῦ, ἡ πώρωση τῆς καρδίας, ἡ ἔλλειψη μνήμης θανάτου, ἡ ἀσέβεια, ὁ φθόνος, ἡ ἀπόγνωση, ἡ ἀσωτία, ἡ ὀκνηρία, ἡ μαγεία, ἡ αὐτοκτονία καί ἡ αἰώνια Κόλαση.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος, σέ ἐπίσκεψή μου στό Ἅγιο Ὄρος ὡς φοιτητής, τονίζοντας τήν  ἀξία τῆς ἁγνότητος καθώς καί τά ἀπότοκα τῆς ἁμαρτίας, μᾶς ἀνέφερε πώς ἕνας φοιτητής Νομικῆς σύναψε σχέση μέ μιά κοπέλα, ἡ ὁποία τόν ξεγέλασε, καί ἀφοῦ ὑπέστη ψυχικό κλονισμό ὁ νέος, ἐγκατέλειψε τίς σπουδές του.
Πρέπει, συνεπῶς, νά συνειδητοποιήσουμε τί μεγάλη εὐθύνῃ ἔχουμε ἐμεῖς οἱ Πνευματικοί Πατέρες μέσα στήν Ἐκκλησία καί ἰδιαίτερα ἔναντι τῶν νέων. Εἶναι διακονία, εἶναι μαρτύριο, εἶναι μιά ἔμπονη προσπάθεια προκειμένου νά ἐμπνεύσουμε στούς νέους μας καί κάθε ἄνθρωπο τήν μετάνοια, τήν συντριβή τῆς καρδίας, τήν αγάπη τοῦ Θεοῦ καί τίς ἐντολές Του, τήν καλλιέργεια τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ, τήν εὐσέβεια, τήν σωφροσύνη καί τήν ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπό μας.
4ον : Μήπως κατανικήθηκαν τά πάθη καί δέν ὑπάρχουν πιά ἀνθρώπινα ἁμαρτήματα; Μήπως ἔχουν καταργηθεῖ τά ὃρια τῶν ἀρετῶν καί τῶν παθῶν, ὁπότε ὁ κάθε ἂνθρωπος μπορεῖ νά κάνει ἀναπολόγητα ὃ,τι θέλει στή ζωή του; Ἐάν ὁ Χριστός καταδικάζει ἀκόμα καί τήν ἐπιθυμία, δηλαδή τήν νοητή πορνεία καί μοιχεία, πόσο μᾶλλον τήν πορνεία καί μοιχεία ἐν τῇ πράξει; «Πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρός τό ἐπιθυμῆσαι αὐτήν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ» (Ματθ. ε΄, 28).
Ὁ δέ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος λέει τό ἑξῆς: «Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δέ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον.» (Ἰακ. α΄, 15), δηλαδή, ὃταν ὁ ἄνθρωπος ὑποχωρήσει στόν πειρασμό, τότε ἡ ἐπιθυμία δένει τόν ἄνθρωπο καί γεννᾶ τήν ἁμαρτία καί μέ τή σειρά της ἡ ἁμαρτία γεννάει τόν θάνατο. Ἡ ἐπιθυμία συλλαμβάνει τό κακό καί γεννάει τήν ἁμαρτία, καί ἡ ἁμαρτία, ὃταν ὁλοκληρωθεῖ, φέρνει τόν θάνατο. Ἡ ἁμαρτωλή καί ἄτακτη ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου, ἀπομακρύνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τόν σκοτώνει, ὃταν ἐκδηλωθεῖ μέ ἔργο, γι’ αὐτό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὃτι ὁ μισθός πού δίνει ἡ ἁμαρτία εἶναι ὁ θάνατος. Καί τί εἶναι ἡ ἐπιθυμία; Εἶναι τό προσάναμμα τῆς ἁμαρτίας, εἶναι ἡ πρώτη σπίθα τῆς ἁμαρτίας, καί ὃταν ὁ ἄνθρωπος δέν κάνει ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε ψυχραίνεται ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον.
Λέει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «Καθολικῶς δέ πᾶσα ἁμαρτία ἀκαθαρσία καί πᾶσα ἀρετή καθαρότης» (ΕΠΕ 22, 438), δηλαδή, ἐπαφίεται στόν ἲδιο τόν ἄνθρωπο νά μήν καλλιεργήσει τήν ἐπιθυμία, ἔτσι ὥστε νά ἀγαπήσει τόν Χριστό καί νά μπορέσει νά ἀποφύγει τόν αἰώνιο θάνατο, δηλαδή, τήν Κόλαση.
5ον : Ὁ Πνευματικός πατέρας, στόν ὁποῖον πῆγε νά ἐξομολογηθεῖ ἡ νέα, δήλωσε ὃτι δέν ἐνστερνίζεται ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες ἀνήκουν στήν δεκαετία τοῦ ’60, καί τήν συμβούλευσε ὃτι δέν πρέπει νά τά περιμένει ὃλα ἀπό τόν Θεό καί πρέπει, ὃπως ἀναφέρει ἡ νέα, «νά καταβάλω κι ἐγώ προσπάθεια στήν εὕρεση συντρόφου» καί, ὃπως ἐξήγησε ὁ ἲδιος, «ἡ Ἐκκλησία κατ’ οἰκονομίαν δέχεται καί τίς προγαμιαῖες σχέσεις».

Τί συμβούλευσε ὁ ἐν λόγῳ πνευματικός τήν νέα καί ἐνδεχομένως καί ἄλλους νέους πού πηγαίνουν καί ἐξομολογοῦνται; Ὠθεῖ τούς νέους στήν πορνεία. Ἀλλά ἄς ξεκαθαρίσουμε τά πράγματα:

Οἱ σαρκικές σχέσεις ἀνθρώπων πρό τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου, εἶναι πορνεία, ὃπως ἐπίσης καί οἱ σαρκικές σχέσεις μεταξύ ἀνθρώπων τοῦ ἰδίου φύλου εἶναι καί πορνεία καί μυσαρή ὁμοφυλοφιλία, τήν ὁποία βδελύσσεται ὁ Δημιουργός μας (Ρωμ. α΄, 26-28).

Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας λέει: «Ἐκ γάρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταῦτα ἐστι τά κοινοῦντα τόν ἄνθρωπον (αὐτά εἶναι ἐκεῖνα πού μολύνουν τόν ἄνθρωπο, τήν ψυχή, δηλαδή)» (Ματθ. ιε΄, 19-20). Ἐπίσης, πορνεία εἶναι ἡ ἄτακτη ἐπιθυμία τῆς σάρκας, κατά παράβαση τῆς θείας ἐντολῆς, πού γίνεται στό ἲδιο τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Κάθε ἄλλο ἁμάρτημα πού μπορεῖ νά διαπράξει κανείς, βρίσκεται ἔξω ἀπό τό σῶμα του, αὐτός ὅμως πού πορνεύει βεβηλώνει τό ἲδιο του τό σῶμα». (Α΄ Κορ. στ΄, 18). Ἀλλά καί ἡ ψυχή μολύνεται ἀπό τήν πορνεία τοῦ σώματος.

Ἐπιπλέον, ἐπειδή καί κάθε χριστιανός εἶναι μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὅταν συνευρίσκεται σωματικά ἐκτός τοῦ γάμου, μολύνει τόν ἑαυτό του. Ἐπισημαίνει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Φεύγετε τήν πορνείαν», «Μακριά από τήν πορνεία!» (Α΄ Κορ., στ΄, 18).

Πάλι ὁ ἲδιος θεοφόρος Ἀπόστολος λέει τά ἑξῆς: «Τό σῶμα δέν εἶναι (δέν ἔχει γίνει) γιά τήν πορνεία· εἶναι γιά τόν Κύριο (γιά νά Τοῦ ἀνήκει ὡς μέλος Του) καί ὁ Κύριος εἶναι γιά τό σῶμα (γιά νά κατοικεῖ σέ αὐτό)» (Α΄ Κορ., στ΄, 13).

Τό ὅτι εἶναι μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ὁ κάθε ἄνθρωπος, μᾶς τό διδάσκει ὁ Ἀπ. Παῦλος: «Ἤ οὐκ οἲδατε ὅτι τό σῶμα ὑμῶν ναός τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπό Θεοῦ καί οὐκ ἐστέ ἑαυτῶν; ἠγοράσθητε γάρ τιμῆς» (Α΄ Κορ. στ΄, 19-20). «Δέν ξέρετε ὅτι τά σώματά σας εἶναι μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ; Μπορῶ, λοιπόν, νά πάρω, νά ἀποσπάσω κάτι πού εἶναι μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί νά τό κάνω μέλος τοῦ σώματος μιᾶς πόρνης; Μή γένοιτο ποτέ νά κάνω τέτοιο πράγμα!» (Α΄ Κορ. στ΄, 15).

Ὁ δέ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς λέει τά ἑξῆς, ἑρμηνεύοντας τά λόγια τοῦ Ἀπ. Παύλου: «Ὤ, πόσο σκληρό μήνυμα, πόσο φρικτή ὑπόμνηση σέ ὅλους ἐμᾶς πού εἲμαστε βαπτισμένοι! Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐγκαταστάθηκε μέσα μας κατά τή βάπτισή μας καί μᾶς ἔκανε «ναούς» γιά Ἐκεῖνον. Ὅμως, τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν κατοικεῖ μέσα μας μέ τή βία, ἀλλά σύμφωνα μέ τήν δική μας καλή προαίρεση. Ἄν γίνουμε παραβάτες ἀπέναντί Του, τότε φεύγει ἀπό ἐμᾶς καί τότε εἰσέρχεται ὁ Σατανᾶς στή θέση Του καί ὁ «ναός» τοῦ σώματός μας μεταβάλλεται σέ χοιροστάσιο. Ὤ! Πανάγαθε Παράκλητε, μή μακρύνεις ἀπό ἐμᾶς. Ἐλέησε καί συγχώρησέ μας!».

6ον : Μήπως στοιχιζόμαστε κι ἐμεῖς στά νέα μηνύματα τῶν καιρῶν: «Ἀκολούθησε τήν καρδιά σου, τήν ἐπιθυμία σου, ἀκολούθησε αὐτό πού αἰσθάνεσαι!», «Νά εἶσαι ὁ ἑαυτός σου!», «Νά φτάσεις στήν ‘‘αὐτοπραγμάτωση’’!», «Νά περνάω, νά περνᾶμε καλά!», «Ὑγεία πάνω ἀπ’ ὅλα!» (καί ὅλους…), «Ὁ Θεός εἶναι ‘‘Ἐλευθερία’’ καί ‘‘Ἀγάπη’’» (Δέν εἶναι ὃμως -ἀλίμονο, καί εὐτυχῶς!- καί ‘‘Δικαιοσύνη’’;).

Μέ αὐτήν ἀκριβῶς τήν σύγχρονη νοοτροπία, ὃπου ἐπικρατεῖ ἡ ἐλευθεριότητα στά ἤθη καί γινόμαστε δοῦλοι ὄχι μόνο στά σαρκικά πάθη, μά καί στά ἂλλα θανάσιμα ἁμαρτήματα, μποροῦν νά κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων ὃλοι οἱ ἂνθρωποι -ἀνεξαιρέτως- χωρίς νηστεία καί προσευχή, χωρίς ἐξομολόγηση, χωρίς καμμία προετοιμασία καί χωρίς καμμία συστολή; (Ἄρα καί νά ἀρχίζουν νά μετέχουν σιγά-σιγά στά Μυστήρια τῶν Ὀρθοδόξων καί ἀλλόδοξοι καί αἱρετικοί;).

Μήπως ἔτσι δικαιολογοῦνται καί οἱ ὑποχωρήσεις σέ ζητήματα ἠθικῆς καί χειροτονοῦνται κληρικοί ἀνάξιοι μέσα στήν Ἐκκλησία; Καί μήπως κατ’ αὐτόν τόν τρόπο δικαιολογεῖται καί ἡ διγαμία τῶν κληρικῶν, ὃπως ἀποφασίστηκε στήν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου;

Φωτισμένα μηνύματα

Ὁ ἀοίδιμος καί θεοφόρος Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κυρός Κοσμᾶς, γράφει τά ἑξῆς: «Χρέος μας νά κρατήσουμε τόν χιτώνα πού λάβαμε μέ τό Βάπτισμά μας ἀμόλυντο, καθαρό, ἁγιασμένο, γιά ν’ ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε αἰωνίως μέ τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα» (Θεοφάνεια, 2018).

Ὁ δέ γλυκύτατος Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης λέει τά ἑξῆς: «Ἡ ἐγκράτεια καί ἡ ἁγνότης τῶν νέων θά λογιστεῖ ὡς μαρτύριο συνειδήσεως», ἐνῶ σέ ἕναν νέο τόνιζε: «Νά προσέχεις στή ζωή σου νά διαλέγεις ὡς φίλους σου τούς ἐναρέτους».

Ὅταν, ὃπως προαναφέρθηκε, κατά τήν διάρκεια τῶν φοιτητικῶν μου χρόνων εἶχα ἐπισκεφθεῖ τόν Ἅγιο Παΐσιο στήν Παναγούδα, μαζί μέ μιά ὁμάδα φοιτητῶν, τόν ρωτήσαμε τί γνώμη ἔχει γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί μᾶς ἀπάντησε μέ μιά ἀφήγηση, ὡς ἑξῆς:

«Ἕνας νέος πῆγε σέ ἕνα νησί γιά τίς διακοπές του. Ἐκεῖ, ἕνα βράδυ δέχτηκε ἀνήθικη ἐνόχληση ἀπό μία τουρίστρια. Ὁ νέος ὅμως δέν ἀνταποκρίθηκε. Μετά ἀπό συνεχή ἐνόχληση ἐκ μέρους τῆς νέας, ἀναγκάσθηκε καί τῆς ἔδωσε ἕνα χαστούκι καί ἀμέσως ἔφυγε ἀπό κοντά της.

Τό ἲδιο βράδυ καί ἐνῶ ὁ νέος ἑτοιμαζόταν νά ξαπλώσει γιά ὕπνο, δέχτηκε τήν γαλήνια ἐπίσκεψη τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος τόν εὐλόγησε καί ἀμέσως μετά ἐξαφανίστηκε.

Μέ ἕνα χαστούκι πού ἔδωσε στήν ἀνηθικότητα, ἀξιώθηκε νά δεῖ τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Καί ἐδῶ ἂλλοι, πού εἶναι μοναχοί καί ἀσκητεύουν πενήντα χρόνια μέ ἀσκήσεις καί πολλούς ἀγῶνες, δέν ἀξιώθηκαν τέτοιας ἐμπειρίας».

Ἀγαπημένοι μου νέοι,

Ζητοῦμε συγγνώμην ἐμεῖς οἱ κληρικοί, ἐάν δέν παρουσιάζουμε σέ ἐσᾶς ἀνόθευτο τό Εὐαγγέλιο, ὅπως διατυπώθηκε ἀπό τό ἀψευδέστατο στόμα τοῦ ἀνυπερβλήτου Διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος θυσιάστηκε γιά τήν σωτηρία ὅλων μας, καί παρουσιάζουμε ἕναν ἐκκοσμικευμένο χριστιανισμό, ἕνα Εὐαγγέλιο ἀνεφάρμοστο καί λησμονοῦμε τήν ὑψηλή κλήση καί ἀποστολή μας, ἀλλά καί τό τί φοβερό λόγο θά δώσουμε κατά τήν μέρα τῆς φρικτῆς τοῦ Κυρίου μας Δευτέρας Παρουσίας Του!

Ἀγωνιστεῖτε τόν καλόν ἀγώνα τῆς ἀγάπης πρός τόν Χριστό καί τόν συνάνθρωπο, τῆς πίστεως, τῆς εὐλαβείας, τῆς ἐγκρατείας, τῆς ἁγνότητος, τῆς μακροθυμίας, τῆς πραότητος, τῆς χρηστότητος, καί ἔτσι θά δεχθεῖτε πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ στή ζωή σας.

Εἶναι δύσκολος ὁ ἀγώνας γιά τήν διατήρηση τῆς ἁγνότητος, ἀλλά ὄχι ἀκατόρθωτος. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης λέει τά ἑξῆς: «Ὅταν ὁ χριστιανός δέν θέλει νά ἁμαρτήσει, τόν προφυλάσσει ὁ Θεός».

Καί νά προσπαθήσετε νά βρεῖτε Πνευματικούς-Ἐξομολόγους πού νά ὀρθοτομοῦν τόν λόγο τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ, νά μήν ὑποχωροῦν ἀπό τά κελεύσματα τοῦ θεόπνευστου Εὐαγγελίου, νά μήν συσχηματίζονται μέ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, γιά νά καλλιεργήσετε μέ ἀσφαλή τρόπο τίς θεάρεστες ἀρετές, νά δημιουργήσετε οἰκογένειες μέ ὀρθόδοξο καί ἐθνικό φρόνημα, ὅπως ἔκαναν οἱ Ἅγιοι καί οἱ Ἥρωες τῆς Πατρίδος μας, ὥστε νά ἀποκτήσετε τήν θεία χάρη. Σᾶς τό εὔχομαι ὁλόψυχα.

Πηγή:http://aktines.blogspot.com/
«Πᾶνος»
https://ethnegersis.blogspot.com/2023/08/blog-post_09.html