Τα τείχη είχαν γκρεμισθεί ,
σωριάστηκαν τα σπίτια,
αλύγιστη έμειν΄ η ψυχή ,
άφοβη μες στα στήθια.
---
Φράζει φωτιά τον δρόμο τους,
καπνός μαζί κι αντάρα,
ετέλειωσε τον χρόνο τους,
η πείνα κι η κατάρα.
---
Ελπίδα πιά δεν έμεινε,
και οι νεκροί πληθύναν,
η σιωπή τους έκρυβε ,
τους λίγους που απομείναν.
---
Η άνοιξη που πρόβαλε,
και έντυσε την φύση,
τον λογισμό παρώτρυνε,
την Έξοδο να στήσει.
---
Όλοι μαζί σιωπηλοί,
φορέσαν τα καλά τους,
σαν να πηγαίναν σε γιορτή,
σταυρώσαν τα παιδιά τους.
---
Στην Έξοδο που έκαμαν ,
δεν φύγαν απ΄την πόλη,
με τα σπαθιά προχώρησαν,
λαμπροί στην δόξα όλοι.
---
Μία φιάλη που έσπασε,
η έξοδος αυτή,
και μύρα ηρώων άφησε,
η αθάνατη θανή.
ΑΠΕΤΡΙΤΗΣ17ΜΑΡ2026
