Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κοπέλα, η Ευτυχία. Ζούσε με τους γονιούς και τον αδερφό της σε ένα χωριό κοντά στον Κάβο Μαλιά. Ήθελε να πάει εκεί. Είχε ακούσει από τη βάβω της για τον τόπο αυτό. Το ακρωτήρι ήταν ξακουστό ναυτικό πέρασμα αλλά και τόπος όπου ασκήτευαν ερημίτες από τα παλαιά τα χρόνια. Επιθυμούσε να δει από κοντά τη μονή της Αγίας Ειρήνης της Καβομαλούσας, τη μονή του Οσίου[2] Γεωργίου, τον τόπο που ασκήτευε ο Όσιος Θωμάς, το ξωκλήσι του και την πηγή με το αγίασμά του.
Μια μέρα η Ευτυχία είπε στη μάνα της: «Θέλω να πάω στον Κάβο - Μαλιά. Θα πω τον Κωνσταντή μας να με πάει. Μόνο με τη συνοδεία του αδερφού μου θα με αφήσει ο πατέρας». Η μάνα της λέει: «Ο αδερφός σου δεν ευκαιρεί, έχει δουλειές.». Η Ευτυχία είπε: «Θα τον παρακαλέσω μάνα. Αν θέλει, θα με πάει…».
Έτσι, η Ευτυχία βρήκε τον αδερφό της στην αυλή, να κόβει ξύλα για το τζάκι. Του είπε: «Κωνσταντή, θέλω μια χάρη». Αυτός ρώτησε: «Τι ζητάς, Ευτυχία;». Εκείνη αποκρίθηκε: «Θέλω να με πας στο ακρωτήρι του Κάβου Μαλιά». Ο Κωνσταντής σάστισε. Δεν περίμενε τέτοια απόκριση. Συλλογίστηκε και είπε: «Τι γυρεύεις εκεί, αδερφή;» Η Ευτυχία του λέει: «Η βάβω μας, μου ιστορούσε για τον Κάβο και τους Αγίους του. Ήξερε πράματα θαυμαστά. Από παιδί ονειρευόμουν να βρεθώ σε αυτό το μέρος».
Ο Κωνσταντής της λέει: «Θέλεις να ζήσεις το παιδικό σου όνειρο; Αν είναι έτσι, θα σου κάμω το χατίρι. Αύριο θα κινήσουμε για τον Κάβο Μαλιά». Η Ευτυχία αγκάλιασε τον αδερφό της. Του είχε μεγάλη αγάπη, γιατί δεν την κακοκάρδιζε. Μα και εκείνη τον περιποιόταν πάντοτε με όλη της την καρδιά.
Το άλλο πρωί τα δύο αδέρφια ξεκίνησαν με τα μουλάρια τους για τον Κάβο Μαλιά. Ο Κωνσταντής ήξερε τα κακοτράχαλα βράχια του ακρωτηρίου. Σαν προχώρησαν, είπε στην Ευτυχία: «Να ξέρεις, αδερφή, ότι ο Κάβος είναι τόπος δύσβατος. Θα πάμε κάμποσο δρόμο με τα μουλάρια και μετά έχει όλο περπάτημα σε γκρεμούς και κατσάβραχα. Μην παραπονεθείς στο δρόμο, γιατί σε γυρίζω πίσω. Μην ξεχνάς ότι εσύ ζήτησες να πάμε εκεί». Η Ευτυχία είπε: «Θα κάμω ό,τι με ορμηνέψεις».
Ο Κωνσταντής τη ρώτησε: «Αλήθεια, τι σου ιστορούσε η βάβω για τους Αγίους του Κάβου; Από μικρός έτρεχα στις δουλειές εκτός σπιτιού και σπάνια μου διηγιόταν ιστορίες. Ενώ εσύ καθόσουν σπίτι στο νοικοκυριό κι όλο κάτι σου έλεγε».
Η Ευτυχία του είπε: «Τα θυμάμαι, έτσι όπως τα διηγήθηκε η βάβω. Πρώτα θα σου πω για την Αγία Ειρήνη, μετά για τον Όσιο Γεώργιο και τέλος για τον Όσιο Θωμά. Άκου, καλέ μου:
Τα παλιά τα χρόνια έφευγε ένα καράβι από τον Πειραιά, για να πάει προς τη Μάνη. Τότε πλησίασε τον καπετάνιο και τους ναύτες μια νέα τυφλή κοπέλα. Τους παρακάλεσε να την πάρουν μαζί τους, όπου πάνε.
Στην αρχή ο καπετάνιος αρνήθηκε. Ύστερα, με τα παρακάλια της κοπέλας, δέχτηκε. Την πήραν μαζί και όταν φτάσανε στα ακρογιάλια του Κάβο Μαλιά[3], τη βγάλανε εκεί... Δώσανε στην κοπέλα ψωμί, ελιές, νερό, και της ευχηθήκανε «καλή τύχη». Την αφήσανε κοντά σε μια σπηλιά...
Όταν τα τρόφιμα και το νερό της κοπέλας σωθήκανε, η τυφλή βρήκε νερό στη σπηλιά. Ήπιε και πλύθηκε. Τότε άρχισε να βλέπει... Είδε πάνω σε ένα βράχο, ψηλά στο βουνό, να κάθεται μια όμορφη κόρη που έλαμπε. Τη χαιρέτισε και της φώναξε:
‘‘Ποια είσαι σύ; Έλα κοντά μου, γιατί φοβάμαι μοναχή μου’’. Τότε η κόρη της λέει: ‘‘Είμαι η Αγία Ειρήνη. Σε έκαμα καλά. Εδώ είναι το σπίτι μου. Μη φοβάσαι, θα σε βοηθάω πάντα!’’. Μετά η Αγία εξαφανίστηκε. Η κοπέλα έτρεξε ψηλά, για να βρει το μοναστήρι της Αγίας, μα τίποτα. Σκέφτηκε ότι εκεί κοντά θα υπήρχε κάποια εικόνα της.
Κανείς δεν ξέρει πως, αλλά η κοπέλα του Κάβου γνωρίστηκε και παντρεύτηκε έναν άρχοντα. Του είπε: ‘‘Θέλω να πάμε στον Κάβο Μαλιά, εκεί που είδα την Αγία, για να βρούμε την εικόνα και να χτίσουμε το μοναστήρι Της’’. Ο άρχοντας πήρε εργάτες και πήγαν. Σκάψανε και μετά από μέρες βρήκανε την εικόνα της Αγίας. Έτσι χτίσανε το μοναστηράκι Της που σώζεται μέχρι σήμερα».
Ο Κωνσταντής είπε: «Θαυμαστή ιστορία! Η βάβω μας ήξερε τις παραδόσεις του τόπου. Κι είχε μεγάλη πίστη… Τη θυμάμαι να προσεύχεται μπροστά στο εικονοστάσι με το αναμμένο καντήλι κάθε βράδυ». Η Ευτυχία είπε: «Έτσι έκαμε η βάβω… Μα δεν σου τελείωσα την ιστόρησή μου. Θα σου πω για τον Όσιο Γεώργιο[4]. Στο ακρωτήρι θα δούμε και το ερειπωμένο μοναστήρι του». Ο Κωνσταντής είπε: «Σε ακούω, αδερφή!»
Εκείνη άρχισε να διηγείται: «Ο Γεώργιος από μικρός αγάπησε τον Χριστό. Οι γονείς του θέλησαν να τον παντρέψουν, μα αυτός δεν ήθελε. Έγινε μοναχός και ζούσε ασκητικά. Πολλοί τον επισκέπτονταν και δεν τον άφηναν να προσευχηθεί. Πήγε στο βουνό Μαλεός για να ζήσει μακριά από τον κόσμο. Μα κι εκεί πήγαν μοναχοί. Ο μοναχός Γεώργιος τους καθοδηγούσε με προσευχή και άσκηση. Έγινε ξακουστός για την αρετή του σε άρχοντες και βασιλιάδες. Τον σέβονταν και τον συμβουλεύονταν».
Ο Κωνσταντής είπε: «Θα ήθελα να δω τη μονή του Οσίου». Η Ευτυχία είπε: «Ας φτάσουμε κι όλα θα γίνουν. Άκου τώρα και για τον Όσιο Θωμά[5], που ήταν στρατιωτικός.
Αυτός στη ζωή του πικράθηκε και άφησε τον κόσμο. Ασκήτεψε στους βράχους του Κάβου Μαλιά σε δύο σπηλιές που μοιάζουν με αετοφωλιές. Η μια σπηλιά ήταν ψηλά στον βράχο κι άνθρωπος δεν έφτανε ως εκεί. Η άλλη ήταν πιο χαμηλά. Ο μοναχός Θωμάς[6] θαυματουργούσε[7]. Έβγαζε δαιμόνια από ανθρώπους, θεράπευε κουτσούς και τυφλούς[8]. Όταν ασκήτευε και προσευχόταν, φαινόταν σαν στύλος φωτιάς[9]. Με την προσευχή του έτρεξε νερό[10] από έναν βράχο όπου ακούμπησε την παλάμη του. Εκεί υπάρχει πηγή με αγίασμα μέχρι σήμερα».
Ο Κωνσταντής είπε: «Πρώτη φορά ακούω ότι στον Κάβο Μαλιά έζησαν Άγιοι και Όσιοι. Χαίρομαι, Ευτυχία, που μου τα ιστόρησες. Κοντοζυγώνουμε στον ιερό κι άγριο αυτό τόπο. Ξεπέζεψε! Θα αφήσουμε σε ασφαλές μέρος τα ζωντανά και θα συνεχίσουμε με τα πόδια».
Έτσι κι έκαναν τα δύο αδέρφια. Περπάτησαν τα κακοτράχαλα μονοπάτια και τους βράχους του Κάβου. Φυσούσε πολύ. Προχωρούσαν με μεγάλη προσοχή. Κατάφεραν να φτάσουν στα μοναστήρια της αγίας Ειρήνης και του Οσίου Γεωργίου. Μα το ασκηταριό του Οσίου Θωμά ήταν πολύ ψηλά και δεν πήγαν ως εκεί. Έφτασαν μέχρι την πηγή με το αγίασμα πιο κάτω. Η επιθυμία της Ευτυχίας πραγματοποιήθηκε. Μα κι ο Κωνσταντής ευχαριστήθηκε. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Δήμητρα Μπουμποπούλου
[1] Πηγή: διαδίκτυο: - velanidia-baladis.blogspot.com / Μύθοι & θρύλοι που συνδέονται με την περιοχή των Βατίκων και με το Ακρωτήρι Μαλέα μέσα από αφηγήσεις των κατοίκων από γενιά σε γενιά.
[2] Πηγή: διαδίκτυο: dogma.gr - Στην αρχαία ελληνική το επίθετο «Όσιος» σημαίνει αυτός που είναι αφιερωμένος στον Θεό. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία εννοούμε εκείνους τους μοναχούς και τις μοναχές οι οποίοι ηθελημένα αρνήθηκαν κάθε κοσμική απόλαυση και αφοσιώθηκαν ψυχή και σώματι στον Θεό. // Αγωνιζόμενοι στον στίβο της άσκησης μπορεί να μην πέρασαν από το μαρτύριο του αίματος αλλά πέρασαν το μαρτύριο της συνειδήσεως και έτσι αγίασαν.
[3] Πηγή: διαδίκτυο: mythicalpeloponnese.gr - Το ακρωτήρι του Μαλέα αποτελεί το δεύτερο νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδας μετά το Ταίναρο. Είναι γνωστό ως «το Άγιο όρος της Πελοποννήσου». / Ο Καβομαλιάς με όνομα που σημαίνει θόρυβος, βοή, βρίσκεται στην αγκαλιά τριών πελάγων, του Αιγαίου, του Ιόνιου και του Κρητικού. / Στα τέλη του 18ου αιώνα στο Ακρωτήριο του Μαλέα υπήρχε ερημοκλήσι προς τιμή των Ταξιαρχών, του οποίου ο ερημίτης σήμαινε την καμπάνα, κάθε φορά που έβλεπε να διέρχεται κοντά κάποιο ιστιοφόρο, προκειμένου να τον εφοδιάσει με τρόφιμα. / Το ακρωτήριο είναι απότομο, με ψηλούς γκρεμούς ύψους που φτάνουν τα 600 μέτρα. Στο νοτιότερο σημείο του Καβομαλιά επάνω από το γκρεμό βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, χτισμένο τον 13ο-14ο αιώνα. […] Δέκα λεπτά πριν τη μονή συναντιόμαστε με το μοναστηράκι της Αγίας Ειρήνης της Καβομαλούσας που χτίστηκε τον 19ο αιώνα επάνω στα ερείπια παλαιότερου ναού. Στη γύρω περιοχή διακρίνονται μοναχικές σκήτες που σήμερα φιλοξενούν τους ψαράδες της περιοχής.
[4] Πηγή: διαδίκτυο: saint.gr - Η γιορτή του είναι στις 4 Απριλίου.
[5] Πηγή: διαδίκτυο: agiosthomasenmaleo.weebly.com - Η Ανδρώα Κοινοβιακή Μονή του Οσίου Θωμά του εν τω Μαλεώ, θεμελιώθηκε την ημέρα της μνήμης του Οσίου, στις 7 Ιουλίου, του έτους 2000, από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιο, κοντά στον τόπο που ασκήτεψε πριν από 10 αιώνες ο Όσιος στην περιοχή του ακρωτηρίου Μαλέα, στα Βάτικα Λακωνίας, στην Πελοπόννησο, γνωστή και ως "μικρό Άγιον Όρος". / Η Μονή έχει ήδη επανδρωθεί αλλά έχει πολλές τεχνικές ελλείψεις.
[6] Πηγή: διαδίκτυο: Ιερά μητρόπολη Μονεμβασιάς και Σπάρτης - Μετά από ενέργειες του Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευσταθίου, στις 6 Ιουλίου 1990, έφτασε στο χωριό Βελανίδια Βοιών Λακωνίας, στον Κάβο Μαλιά, με συνοδεία κληρικών τμήμα από τα ιερά λείψανα του Οσίου Θωμά, που φυλάσσονται στον Άγιον Όρος.
[7] Πηγή: διαδίκτυο: agiosthomasenmaleo.weebly.com - Τα θαύματα του αγίου γίνονταν με τη χάρη του Θεού. / Ο Όσιος Θωμάς, αξιώθηκε να οδηγηθεί με στύλο πυρός από τον Προφήτη Ηλία στο όρος Μαλεός. Στο αρχαίο συναξάρι της Κωνσταντινουπόλεως είναι γραμμένο ότι ο ίδιος ο Άγιος εφάνη ως στύλος πυρός με την επίσκεψη του προφήτη Ηλία, του οποίου μιμήθηκε τον τρόπο ζωής.
[8] Πηγή: διαδίκτυο: agiosthomasenmaleo.weebly.com - Είναι γνωστά από αναφορές σε συναξάρια.
[9] Πηγή: διαδίκτυο: agiosthomasenmaleo.weebly.com - Οι Κυθηριώτες έβλεπαν στήλη φωτιάς από τον ουρανό.
[10] Πηγή: διαδίκτυο: agiosthomasenmaleo.weebly.com - Επέτρεψε ο Θεός το θαύμα και το νερό τρέχει μέχρι σήμερα.
![Η Ευτυχία στην Αγία Ειρήνη, στους Οσίους Γεώργιο και Θωμά του Κάβου Μαλιά [1]](https://lakonikos.gr/media/k2/items/cache/01a1e3b8cb993d728ecf953ae49039fd_XL.jpg)