Ρώτησαν, κάποτε, τον μακαριστό Γέροντα π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο (1939–1989): –Γέροντα, η δειλία δεν είναι αμαρτία;
–Ναι, παιδί μου.
–Ο Κύριος, δεν δείλιασε στην Γεθσημανή; Τότε, πώς είναι «αναμάρτητος»;
–Τί θα αντιμετώπιζε ο Κύριός μας στον Γολγοθά;
–Τον θάνατο.
–Και, τί είναι ο «θάνατος» κατά την Αγία Γραφή;
–«Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας» (Ρωμ. Ϛ΄ 23).
–Ε, τί σχέση είχε ο Θεάνθρωπος Χριστός με την αμαρτία και τα «ὀψώνια» (=τα αποτελέσματά) της, τον θάνατο;
–Καμμία!
–Η αγωνία, συνεπώς, του Κυρίου στην Γεθσημανή, δεν ήταν η δειλία ως αμαρτία, αλλά η αηδία και η αποστροφή, την οποία ένιωθε ως Θεός προς την αμαρτία και τους καρπούς της.
[«Υποθήκες Ζωής», σελ. 245–246, ια΄ έκδοση, Ιερού Ησυχαστηρίου «Κεχαριτωμένη Θεοτόκος», Τροιζήνα, 1997.]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου