Περί των λογισμών

 

Ἕνας ἀδελφὸς εἶπε στὸν Ἀββᾶ Ποιμένα· τὸ σῶμα μου ἐξασθένησε καὶ τὰ πάθη μου δὲν ἐξασθενοῦν. «Λέγει αὐτῷ ὁ γέρων· ἀκανθώδεις ῥουσίδες εἰσὶ τὰ πάθη»· δηλ.τὰ πάθη εἶναι ἀγκαθωτὲς ρυτίδες. Δὲν εἶναι εὔκολο δηλαδὴ νὰ ἐξασθενήσουν τὰ πάθη.     Μάλλον,  ὅσο   περνοῦν  τὰ  χρόνια  τόσο καὶ  δυναμώνουν, ἐὰν ὁ ἄνθρωπος δὲν    ἀγωνίζεται   σωστὰ     ἐναντίον τους.  Ο κάθε άνθρωπος πολλές φορές κινδυνεύει λόγω των πολλών πονηρών λογισμών του, να χάσει την λογική του, να χάσει τα μυαλά του και να τρελαθεί.    Παρατηρείται σε πολλούς ανθρώπους, στην προχωρημένη ηλικία, το μυαλό τους να παθαίνει κάτι (αμνησία, μαλάκυνση του εγκεφάλου, παράλογη συμπεριφορά), εξαιτίας αυτών των συσσωρευμένων πονηρών λογισμών που έκαναν στην νεανική και μεσαία ηλικία τους, για τους οποίους δεν μετανόησαν και δεν τους εξομολογήθηκαν. Η ποιότητα των λογισμών που κάνουμε, έχουν αντίκτυπο στον νου μας, στα γεράματα. Ανάλογα με την κατάσταση του νου στα γεράματα, μπορούμε να συμπεράνουμε, αν ο άνθρωπος καλλιεργούσε καλούς ή πονηρούς λογισμούς στην ζωή του.

Ο Θεός δεν έχει κανέναν λογισμό, δεν σκέφτεται τίποτα. Άμα σκεφτεί κάτι, αυτό γίνεται αμέσως! Ο ταπεινός άνθρωπος έχει τους πιο λίγους λογισμούς. Όχι ότι δεν σκέφτεται, αλλά δεν έχει πονηρούς λογισμούς που βασανίζουν και ταλαιπωρούν τους άλλους ανθρώπους. Ο υπερήφανος νους παράγει πονηρούς λογισμούς και οι λογισμοί αυτοί στην συνέχεια τον θλίβουν. Είναι σαν το σίδηρο που παράγει την σκουριά και στην συνέχεια η σκουριά τρώει το σίδηρο. Όσο περνούν τα χρόνια της πνευματικής ζωής, οι λογισμοί μας αυξάνονται, όχι τόσο σε ποσότητα, όσο σε ποιότητα. Πρέπει να μάθουμε την τέχνη της προσευχής, για ν’ αντέξουμε τον βομβαρδισμό των λογισμών από τον εχθρό. Θα πρέπει με την νοερά προσευχή να μειώσουμε τους λογισμούς μας, πάσης φύσεως λογισμούς. Αρχικά πρέπει να μειώσουμε και να εξαλείψουμε τους πολύ κακούς και αμαρτωλούς λογισμούς και στην συνέχεια τους περιττούς. Μετά θα κόψουμε τους καλούς λογισμούς και θα περιοριστούμε στους πάρα πολύ καλούς και αγίους λογισμούς. Αυτοί οι λογισμοί θα είναι ελαχιστότατοι και αυστηρά ελεγμένοι και θησαυρισμένοι στην μνήμη μας. Όσο περισσότερο κλαδεύει κάποιος τους λογισμούς του, τόσο περισσότερο γνωρίζει τον εαυτόν του. Με την αυτογνωσία θα γνωρίσει στην συνέχεια και τον Θεό. Για να φτάσει όμως ο άνθρωπος σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να περάσει από μια μεγάλη ταλαιπωρία και θα περάσουν αρκετά χρόνια. Όλοι οι λογισμοί που κάνουμε μέχρι να πεθάνουμε καταγράφονται από τον Άγγελο φύλακά μας και οι καλοί και οι πονηροί. Ο διάβολος καταγράφει μόνο τους πονηρούς λογισμούς μας. Τους καλούς λογισμούς δεν τους γράφει, επειδή περιέχουν Χάρη Αγίου Πνεύματος και αν τους γράψει, θα κατακαεί. Τους ενδόμυχους πονηρούς λογισμούς, που μόνο εμείς γνωρίζουμε, πρέπει να τους εξομολογηθούμε. Με την πτώση των Πρωτοπλάστων, όλοι οι λογισμοί μας ρέπουν προς το κακό και πρέπει να τους ελέγχουμε καθημερινώς, γιατί αλλιώς θα τους λησμονήσουμε και θα είμαστε υπόλογοι γι’ αυτούς. Έλεγε ένας γέροντας, ότι ο άνθρωπος εάν πιστέψει πως ό,τι σκέφτεται γράφεται, τότε θα μειώσει κατακόρυφα τους λογισμούς του... Ο Θεός μας, παρακολουθεί με μεγάλη λεπτομέρεια όλους τους λογισμούς που κάνουμε καθημερινά και τους βαθμολογεί και βγάζει μέσο όρο. Και θα μας πει μια μέρα: Αυτός είσαι. Ο Θεός παραχωρεί να έχουμε την κλίμακα όλων των λογισμών. Από την πιο μεγάλη βρωμιά μέχρι την πιο μεγάλη αγιότητα. Όχι για να πέσουμε στην αμαρτία, αλλά για ν’ αποκτήσουμε πείρα. Αν δεν αποκτήσει κάποιος την πείρα και δεν βγει νικητής, στεφάνι και παράσημο δεν λαμβάνει. Και άνθρωπος χωρίς παράσημο, δεν εισέρχεται στην Βασιλεία των ουρανών. Έχουμε λογισμούς, διότι έχουμε θέλημα, φρόνημα, εγωισμό και δεν κάνουμε υπακοή στον πνευματικό μας και τις εντολές του Κυρίου μας... Πίσω από το θέλημά μας κρύβεται ο διάβολος που μας σπέρνει τους λογισμούς. Ό,τι σκεφτόμαστε καρδιακώς δεν το γνωρίζει ούτε ο φύλακας Άγγελός μας. Κανείς δεν το γνωρίζει, ούτε η Παναγία μας. Ο μόνος που το γνωρίζει είναι ο Χριστός. Είναι ο μόνος καρδιογνώστης. Για να γνωρίσει κανείς τι σκεφτόμαστε καρδιακώς, πρέπει να του το αποκαλύψει το Άγιο Πνεύμα.

† Γέροντας Εφραίμ, Δικαίος Σκήτης Αγ. Ανδρέα, Αγίου Όρους