«ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ »

ΤΟ  ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Ν.ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ +

Πρὶν ἀπὸ 50 χρόνια (τὸ ἔτος 1967) κυκλο-

φόρησε σὲ πρώτη ἔκδοση τὸ βιβλίο τοῦ ἀει-

μνήστου θεολόγου τῆς Ἀδελφότητός μας Νι-

κολάου Βασιλειάδη μὲ τὸν χαρακτηριστικὸ

τίτλο «Τὸ λυκόφως τοῦ Μαρξισμοῦ». Τὸ βι-

βλίο μὲ πληθώρα στοιχείων προέβλεπε τὸ

«λυκόφως», τὴ δύση τῆς μαρξιστικῆς ἰδεο-

λογίας.

Ἦταν ἕνα βιβλίο οὐτοπικό – ἔτσι φαινόταν.

Τότε τὸ κομμουνιστικὸ σύστημα πατοῦσε μὲ

σιδερένιο πέλμα τὸν μισὸ σχεδὸν πλανήτη

καὶ προξενοῦσε τρόμο. Πολλοὶ περιέπαιζαν

τὸν συγγραφέα. Λυκόφως! Ποιὸ λυκόφως;

Ὅλα ἔδειχναν ὅτι ἡ σιδερόφραχτη αὐτοκρα-

τορία θὰ ἐξακολουθοῦσε νὰ κυριαρχεῖ ἐπὶ

αἰῶνες πάνω στὴ γῆ. Ἡ ἐφιαλτικὴ μπολσεβι-

κικὴ ἐπανάσταση, ποὺ ἐξερράγη τὸν Ὀκτώ-

βριο τοῦ 1917, βρισκόταν τότε – 50 χρόνια

ἀργότερα – στὸ μεσουράνημα τῆς κυριαρχί-

ας της. Οἱ ἡγέτες της λατρεύθηκαν ὡς θεοί.

Ἦταν ἀνθρώπινα τέρατα.

Ἦταν ἕνας τυφώνας, μιὰ μανιασμένη θύ-

ελλα τῆς ἱστορίας ποὺ διεκδικοῦσε γιὰ τὸν

ἑαυτό της τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια. Ἀνέσκαψε

μὲ γιγαντιαῖο ἀλέτρι τὴ γῆ τῆς Ρωσίας καὶ

τῶν ἄλλων χωρῶν τοῦ λεγόμενου ὑπαρκτοῦ

σοσιαλισμοῦ γκρεμίζοντας τὰ πάντα. Ἦταν

σύστημα ὁλοκληρωτικό, μιὰ νέα χωρὶς θεὸ

θρησκεία ποὺ πολεμοῦσε μὲ λύσσα τὴ Χρι-

στιανικὴ Πίστη. Οἱ «θεοί» της Λένιν, Στάλιν,

Μάο Τσὲ Τοὺνγκ στὴν Κίνα, Ἐμβὲρ Χότζα

στὴν Ἀλβανία, Πὸλ Πὸτ στὴν Καμπότζη καὶ

τόσοι ἄλλοι σκόρπισαν τὸν ἀπόλυτο τρόμο.

Φρικτοὶ διωγμοὶ ἐξαπολύθηκαν ἐναντίον τῆς

Ἐκκλησίας. Ἑκατομμύρια νέων μαρτύρων

πότισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴν ξεραμμένη γῆ

τῶν ὑποδουλωμένων στὸ ἀπάνθρωπο σύ-

στημα χωρῶν. Ἐπινοήθηκαν ἀπίστευτοι

τρόποι βασανισμοῦ. Ἀνακριτικὰ κέντρα, φυ-

λακές, στρατόπεδα συγκεντρώσεως, εἰδικὲς

ψυχιατρικὲς κλινικὲς ποὺ ἄλλαζαν μὲ ψυχο-

φάρμακα τὴν προσωπικότητα τῶν ἀνθρώ-

πων. Εἶχαν ἀνοίξει οἱ πύλες τῆς κολάσεως.

Εἴκοσι δύο χρόνια μετὰ τὴν πρώτη ἔκδοση

τοῦ βιβλίου, τὸ ἔτος 1989, ἡ τρομερὴ αὐτο-

κρατορία, ἀφοῦ εἶχε προλάβει νὰ ἐξοντώσει

μόνο στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση περίπου 60 ἑκα-

τομμύρια ἀνθρώπους, κατέρρευσε κυριολε-

κτικὰ μέσα σὲ μιὰ νύχτα· σὰν χάρτινος πύρ-

γος.

Τὸ βιβλίο ἀποδείχθηκε προφητικό. Ὅμως

ὁ συγγραφέας του δὲν ζοῦσε μὲ ψευδαισθή-

σεις. Ἂν ἀναγκάσθηκε νὰ ἀσχοληθεῖ διεξο-

δικὰ μὲ τὸν ἀριστερὸ ὑλισμό, λόγῳ τοῦ πο-

λεμικοῦ ἀθεϊστικοῦ χαρακτήρα του, δὲν ση-

μαίνει ὅτι παρέβλεπε τὸ ἐπίσης ἀντιχριστια-

νικὸ πνεῦμα τοῦ δεξιοῦ ὑλισμοῦ μὲ τὸ δῆθεν

δημοκρατικὸ προσωπεῖο. Ἀπὸ τὸ πρῶτο

κεφάλαιο τοῦ βιβλίου μὲ τὸν τίτλο «Τὰ δύο

πρόσωπα τοῦ Ἀντιχρίστου» τονίζει ὅτι τόσο

ὁ ἀριστερὸς ὅσο καὶ ὁ δεξιὸς ὑλισμὸς εἶναι

ἐξίσου ἀντιχριστιανικὰ συστήματα. «Τὰ δύο

πρόσωπα... ἔχουν πάρει... τὴν ἰδίαν ἀπό-

φασιν: Νὰ πολεμήσουν τὸ Ἀρνίον καὶ τὴν

Ἐκκλησίαν του. Διότι τὰ δύο πρόσωπα εἶναι

ἐκφράσεις ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ· τοῦ Ἀντιχρί-

στου» (σελ. 28 τῆς 6ης ἐκδόσεως).

Ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὴν Ὀκτωβριανὴ Ἐ-

πανάσταση στὴ Ρωσία βρισκόμαστε πάλι

μπροστὰ στὸν ἴδιο ἐφιάλτη. Τὸ ἀντιχριστια-

νικὸ μίσος ἀπὸ ὅλες τὶς παρατάξεις καὶ τὶς

ἰδεολογίες σαρώνει τὸν πλανήτη. Τὸ μέλλον

φαίνεται ζοφερό. Ὅμως καὶ αὐτὴ ἡ ἐπίθεση

βρίσκεται στὸ λυκόφως, στὴ δύση της. Στὸ

τέλος καὶ ὁ Ἀντίχριστος καὶ ὅλα τὰ ὄργανα

τοῦ σατανᾶ θὰ πέσουν νὰ προσκυνήσουν

τὸ Ἀρνίον, τὸν Κύριο τῆς ἱστορίας Ἰησοῦ Χρι-

στό, ὁ Ὁποῖος «ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ»

(Ἀποκ. ς΄ 2).

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ''Ο ΣΩΤΗΡ'' 2162