7- Η αμαρτία είναι ξένη από την φύση μας (49-51)
Στη συνέχεια αναφέρει ο Άγιος σε μία σημαντική περικοπή την αντίληψη του σχετικά με την ανθρώπινη φύση: «Να γνωρίσετε, αγαπητοί μου, ότι αν εκπληρώσουμε τα έργα μας με όλη μας την δύναμη, σύμφωνα με το θέλημα του [Θεού], δεν θα είναι παρά το καθήκον μας, διότι είναι φυσικό στην ουσία [ύπαρξή] μας. Και για το αυτό λόγο δεν αξίζουμε τον έπαινο, διότι ο καθένας λατρεύει τον Θεό και τον παρακαλεί με όλη του την καρδιά, να το πράττει αυτό με την φυσική του ουσία. Αν διαπράττει κάποια αμαρτία, θα κατηγορηθεί, διότι είναι ξένη από την φυσική του ουσία».
Από το παραπάνω κείμενο παρατηρούμε τα εξής:
- Το καλό είναι έμφυτη δωρεά από τον Θεό στην φύση μας και όταν το πράττουμε, πρόκειται απλά για καθήκον μας, επομένως δεν αξίζουμε τον έπαινο.
- Το κακό είναι το δημιούργημα της βούλησής μας και είναι ξένο από την φύση μας. Επομένως, όταν το διαπράττουμε αξίζουμε την κρίση.
- Παρατηρούμε ότι η Αραβική μετάφραση εδώ είναι πιο απλή και ευνόητη, σε αντίθεση με την ελληνική παράδοση.
8- Ο Άγιος Αντώνιος δεν αποκρύπτει τίποτα για την σωτηρία μας (52-58)
Η Αραβική μετάφραση
«Να καταλάβετε καλά αυτό και να γνωρίσετε ότι εγώ δεν αποκρύπτω σε σας τίποτε, που δεν το γνωστοποίησα, όσον αφορά την σωτηρία σας.»
Η ελληνική παράδοση
«Να καταλάβετε καλά αυτό και να γνωρίσετε ότι εγώ δεν αποκρύπτω σε σας τίποτε, που δεν το γνωστοποίησα, όσον αφορά την σωτηρία σας.» «Αληθινά, αγαπητά μου τέκνα, εσείς που ετοιμαστήκατε να παρουσιάσετε τους εαυτούς σας ως θυσία στον Θεό με την αγνότητα, δεν αποκρύψαμε τίποτα το οποίο είναι όφελος για εσάς, αντίθετα, αυτό που είδαμε το αναγγέλλουμε σ’ εσάς ότι οι εχθροί της αρετής σκέφτονται πάντα [τη διάπραξη] του κακού έναντι της αληθείας.»
Παρατηρούμε ότι στην Αραβική μετάφραση αποφεύγεται από τον Άγιο η επανάληψη των λόγων και ταυτόχρονα υπογραμμίζεται περισσότερο η στενή προσωπική του σχέση προς τα τέκνα του, διότι μιλάει με το πρώτο ενικό πρόσωπο «εγώ» και όχι με το πρώτο πληθυντικό «εμείς». Και στις δύο παραδόσεις υπάρχει αναφορά για τη μάχη μεταξύ του σώματος και του πνεύματος με χωρία από τον Απόστολο Παύλο. Παρατηρούμε ότι η Αραβική μετάφραση προσδίδει μεγάλη σημασία στον ασκητικό αγώνα και προσθέτει αυτή την περικοπή, που δεν απαντάται στην ελληνική παράδοση: «53… Συνεπώς, όποιοι θέλουν να οικονομηθούν με τον ασκητικό βίο δια του Ιησού Χριστού πρέπει να διώξουν από τους ίδιους τις σαρκικές επιθυμίες με την προσευχή στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, 54 και Αυτός με το έλεος και την ευσπλαχνία Του θα καταργήσει τις θλίψεις και τους πειρασμούς, που έρχονται από το σώμα, οι οποίοι πολεμούσαν τους Πατέρες μας και τους Αποστόλους.»
Στη συνέχεια, υπάρχουν πάλι παραπομπές και στις δύο παραδόσεις από την Καινή Διαθήκη όσον αφορά τη νίκη των Αγίων στον κόσμο. «και τους έδωσε ο Κύριος παρηγοριά και δύναμη με το λόγο του «Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη. αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο»316 57 και είπε επίσης «Αν εμένα και «τους προφήτες» καταδίωξαν, θα καταδιώξουν κι εσάς, Αν εμένα πρώτα από εσάς μίσησαν, κι εσάς θα μισήσουν»317, αλλά να έχετε θάρρος και να γνωρίσετε ότι με την υπομονή σας θα διαλύετε τη δύναμη του εχθρού318.
-146-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου