1 Ο Αντώνιος γράφει σε όλους τους αγαπητούς του αδελφούς εν Κυρίω, Χαίρετε. Μέλη της Εκκλησίας, δεν κουράζομαι να σας μνημονεύω [στην προσευχή μου], 2 και θέλω να γνωρίζετε ότι η αγάπη μου σ’ εσάς δεν είναι σωματική αλλά θεοσεβής 3 επειδή η σωματική φιλία δεν είναι σταθερή ούτε μόνιμη, διότι κινείται με παράξενους ανέμους. 4 Όποιος φοβάται τον Θεό και τηρεί τις εντολές του, θα είναι δούλος351 του Θεού. 5 Όμως η δουλεία αυτή δεν είναι η τελειότητα, αλλά η δικαιοσύνη, που οδηγεί στην υιοθεσία.6 Για το λόγο αυτό, τους προφήτες, τους αποστόλους και το χορό των αγίων, τους επέλεξε ο Κύριός μας και τους είχε εμπιστευθεί στο αποστολικό κήρυγμα στην αγαθότητα του Θεού του Πατρός και έγιναν δέσμιοι εν Χριστώ Ιησού,7 διότι ο Παύλος λέγει ότι «Παύλος ο δέσμιος του Χριστού Ιησού, κλητός απόστολος»3528 ώστε ο γραμμένος νόμος ενεργεί μαζί μας σ’ αγαθή δουλεία, για να μπορέσουμε να εξουσιάσουμε όλα τα πάθη και να εκπληρώσουμε την αγαθή διακονία της αρετής διαμέσου αυτής της αποστολικής [κλήσης]353, 9 γι’ αυτό αν πλησιάζουν [οι άνθρωποι] με την χάρη, τότε θα τους πει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός «Δεν σας ονομάζω πια δούλους μου, αλλά θα σας ονομάσω φίλους μου και αδελφούς μου, διότι όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου σας γνωστοποίησα» 355.10 Και όποιοι πλησίασαν [την χάρη], διδάχτηκαν μέσω του Αγίου Πνεύματος και γνώρισαν την νοερά τους ουσία, 11 και στην γνώση τους [εκείνη] φώναξαν λέγοντας «Επειδή δεν λάβαμε Πνεύμα δουλείας, για να φοβόμαστε πάλι, αλλά λάβαμε Πνεύμα υιοθεσίας με το οποίο φωνάζουμε: «Αββά, Πατέρα»»356, ώστε να γνωρίσουμε το τι μας χαρίζει [ο Θεός] . 12 «Αν είμαστε τέκνα του Θεού, είμαστε και κληρονόμοι, κληρονόμοι Θεού, και συγκληρονόμοι των Αγίων»357 13 Αγαπητοί μου αδελφοί, συγκληρονόμοι των Αγίων, όλες οι αρετές δεν είναι ξένες προς εσάς, αλλά είναι δικές σας επειδή δεν είστε υποταγμένοι σ’ αυτό το σαρκικό βίο, αλλά φανεροί προς το Θεό. 14 Διότι το Πνεύμα δεν κατοικεί σε ψυχή, που έχει ακάθαρτη καρδιά ούτε στο αμαρτωλό σώμα διότι είναι Άγια δύναμη και βρίσκεται μακριά από κάθε μοχθηρία (δόλο)359.15 Αληθινά αγαπητοί μου, γράφω σε σας, ως λογικούς ανθρώπους, που μπόρεσαν να γνωρίσουν τους εαυτούς τους, διότι όποιος γνώρισε τον εαυτό του, γνώρισε τον Θεό, και είναι άξιος να Τον προσκυνήσει, όπως πρέπει. 16 Αγαπητοί μου εν Κυρίω, να γνωρίσετε τους εαυτούς σας, επειδή όποιος γνώρισε τον εαυτό του, γνώρισε το χρόνο362 και όσοι γνώρισαν το χρόνο τους κατάφεραν να σταθούν όρθιοι χωρίς να κινούνται από τις μεταβλητές γλώσσες [δηλ. τις παράξενες διδασκαλίες].17 Ως προς τον Άρειο, που σηκώθηκε στην Αλεξάνδρεια και μίλησε με παράξενα λόγια [δηλ. με παράξενη διδασκαλία] περί του Μονογενούς [Υιού]: Σ’ Αυτόν, που δεν έχει αρχή [που είναι άναρχος] έδωσε αρχή, σ’ Αυτόν, που είναι άρρητος στους ανθρώπους, έδωσε τέλος και σ’ Αυτόν, που είναι αμετάβλητος [αναλλοίωτος] 364 έδωσε μεταβολή365 18 [Διότι] αν κάποιος άνθρωπος αμάρτησε απέναντι στον άλλον άνθρωπο θα παρακαλέσουν τον Θεό γι’ αυτόν, αλλά εκείνος, που αμαρτάνει απέναντι στον Θεό, σε ποιον, λοιπόν, θα παρακαλέσουν γι’ αυτόν;367 Αυτός όμως ο άνθρωπος [δηλ. ο Άρειος] δημιούργησε μεγάλο κλυδωνισμό368, μία αθεράπευτη πληγή. Αν είχε γνωρίσει αληθινά τον εαυτό του, δεν θα είχε μιλήσει η γλώσσα του για αυτά, που δεν έχει γνωρίσει, αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν γνώριζε τον εαυτό του .
-185-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου